Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Οι αρετες ενος Χριστιανου. --- π. Κλημης Ζωκαρη


Εισελεύσομαι εις τον οίκον σου Ήχος α΄


π. Ανδρέας Κονάνος. "Οι σκέψεις μπορούν να σε τρελάνουν".


Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Θυμάμαι τήν άδελφή Βρυαίνη πού μού κρατούσε τό χέρι καί μού έλεγε: «Πού θά πάς; ’Έχω να διανύσω χάος. Πού θά πάς;». ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ



Να καταλάβουμε ποιος είναι ό σκοπός μας καί ό προορισμός μας. Διάβαζα προχθές στον άββά Ισαάκ ότι ένας μοναχός σώζει επτά γενεές καί λάμπει επτά φορές σάν τον ήλιο. Σκεφθήτε τί μεγάλη άξια! Τί μάς έχει δώσει ό Θεός! Γι` αύτό θάχουμε καί πειρασμούς, θάχουμε καί λογισμούς. Όλα θά τά πολεμήσουμε γιά τήν άγάπη του Χριστού. Καί λογισμούς θά έχουμε καί σταυρούς καί βάσανα θά έχουμε. «Δόξα σοι, ό Θεος, μέριμνες κλπ., μόνο όταν ύπάρχη ανάγκη μεγάλη. Όταν δεν ύπάρχη άνάγκη, δέν χρειάζεται να ξεφεύγουμε άπό την τάξι μας καί να μάς τραβάη ή μέριμνα ή μεγάλη καί να άφήνουμε τον Θεό.


Υστερα λέμε πώς θάρθή τό δάκρυ, πώς θάρθή ή κατάνυξις, ή έπίγνωσις τού εαυτού μας, γιά να καταλάβουμε ποιο είναι τό θέλημα τού Θεού, πώς πρέπει να εργαστούμε τον Θεόν. Πώς θά περάσουμε τά τελώνια την ήμέρα τής άναχωρήσεώς μας; Έγώ όταν τό βάζω αύτό τό πράγμα στο νου μου, τρέμω, φοβάμαι πάρα πολύ- λέω, πώς θά μέ περικυκλώσουν τήν ώρα πού θά ξεψυχάω; Όλα τά τελώνια θά μαζευτούν εκεί κοντά, θά μέ τραβούν άπό ’δώ, άπό ’κει καί θά μού λένε αύτό έκανες, εκείνο, τό άλλο. Πώς άνεβαίνουν τήν κλίμακα αύτή! Πώς θά τήν άνεβώ, είναι ή πιο φοβερή ώρα- δέν ύπάρχει άλλη χειρότερη ώρα άπό αύτή. Τί θά κάνουμε; Όλα αύτά θά μάς τά καταλογίση ό Χριστός. Αύτή τήν άμέλεια, τήν άδράνεια, τήν χαυνότητα, τήν άδιαφορία, τήν άναισθησία, τήν πολυλογία, τήν κατάκρισι, τήν καταλαλιά, τά διάφορα. Τί λόγο θά δώσουμε; Τί καλογριές, τί τάγμα άγγέλων καί τί τάγμα άρχαγγέλων!



Ή ώρα τού θανάτου είναι ή πιο φρικτή ώρα. Θυμάμαι τήν άδελφή Βρυαίνη πού μού κρατούσε τό χέρι καί μού έλεγε: «Πού θά πάς; ’Έχω να διανύσω χάος. Πού θά πάς;». «Θά πάω γιά δυο μέρες καί θά σου στείλω μία αδελφή». Τής τόλεγα γιά να δώ τί θά πή. Τί καταλάβαινε: «’Έχω να διανύσω χάος, πού πάς, κάτσε έδώ κοντά μου», καί μ’ έπιασε τό χέρι μου καί τό είχε μέσ’ στον κόρφο της καί δεν μέ άφηνε. Ή βρύση ήταν απέναντι καί δέν μέ άφηνε να πάω να πλύνω τα χέρια μου. Είχε στραφή τό πρόσωπό της στο πρόσωπό μου καί τά μάτια της δέν τά σήκωνε άπό πάνω μου. Λοιπόν, αύτό τό πράγμα έχει μείνει μέσα στήν ψυχή μου καί δέν φεύγει.
Προσέξτε τό κρυφό πράγμα, τό ανεξομολόγητο, είτε είστε μεγαλόσχημες είτε είστε μικρόσχημες καί δόκιμες. Είτε μεγαλόσχημος είτε δόκιμος καί μικρόσχημος τήν ώρα τής κρίσεως λογίζεται μεγαλόσχημος. Λοιπόν θέλει πολλή προσοχή καί πολύ φόβο Θεού.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ  ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ.

«Γιατί σταμάτησες να μου κάνης κομποσχοίνι; Κάθε μέρα, όσο ζής, θά μου κάνης τό κομποσχοινάκι, γιατί κάθε μέρα λαβαίνω τό δώρο σου». ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ



Θυμάστε, σάς είπα κάποτε γιά ένα άτομο, πού ήρθε και μου είπε ότι δέν πιστεύει πώς ύπάρχει αιώνιος ζωή; Ξαφνικά μιά μέρα πέθανε ό καλύτερός του φίλος, πολύ νέος άνθρωπος. Άπό τον πόνο πού αίσθάνθηκε, ήρθε μιά μέρα, μέ βρήκε, μιλήσαμε καί τού είπα να του κάνη κάθε μέρα ένα κομποσχοινάκι τριαντα- τριάρι κι άς μή πιστεύη. Μετά άπό λίγο καιρό σταμάτησε να κάνη τό κομποσχοίνι.



 Παρουσιάστηκε τότε ό φίλος του καί του λέει: «Γιατί σταμάτησες να μου κάνης κομποσχοίνι; Κάθε μέρα, όσο ζής, θά μου κάνης τό κομποσχοινάκι, γιατί κάθε μέρα λαβαίνω τό δώρο σου». Άς χάσουμε καί λίγο ύπνο. Είναι τέτοιες οί καταστάσεις τώρα, πού πρέπει να χάνουμε λίγο ύπνο, να έγκρατευώμαστε στο φαγητό μας καί σ’ όλα μας. Πρέπει να κάνουμε μιά θυσία γιά τήν άγάπη του Χριστού μας, γιατί οί καιροί έφτασαν, οί μέρες μας έφτασαν. Όλη ή φύσις μιλά, κλαίει καί οδύρεται, γιατί ή άμαρτία είναι μεγάλη κι όπου είναι μεγάλη ή αμαρτία, εκεί έρχεται καί ή οργή του Θεού.



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ  ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Святой Паисий говорит о внутренней молитве и о молитве Иисусовой.


Εκείνη τήν ώρα είδα πού άστραψαν τά δόντια της καί βγήκε ένα φως άπό τό στόμα της ήταν σάν νά ήταν διαμαντένια τά δόντια της, όλα χρυσά. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.



Όλα νά τά γνωρίζη ό Γέροντας καί ή Γερόντισσα. Ηταν μία ένάρετη ψυχή πού ζούσε μέ πολλή εγκράτεια καί άσκησι. Κάποτε είδε στον ύπνο της κάποιο όραμα, το όποιο πίστεψε καί έπεσε σέ πλάνη. Αύτό ήταν ένα σοβαρό κώλυμα καί ό πνευματικός της πού τή χειροθέτησε λυπόταν πού δέν μπορούσε νά τό καταλάβη και νά τό άποβάλη άπό τή διάνοιά της. Έπέτρεψε ό Θεός νά τό πή σέ μένα: «Κοίταξε, Μαρικάκι, μου είπε, αυτά πού έβλεπα όλα ήταν πλάνη». Στήν τελευταία της ώρα, αφού κοινώνησε, κάθησε, ήρθε γιατρός, τής έκανε τήν ένεσι και είπε ότι ήταν πέντε λεπτά ύπόθεσι. Τότε ήρθε και ό πνευματικός καί τής είπα νά τον φωνάξω καί τήν έξομολόγησε. Είπε αύτό πού δέν τό έλεγε, ότι «έχω πλάνη καί μέ πλανάει αύτό τό πράγμα». Τής τραβούσα άπό προηγουμένως κομποσχοινάκι καί έλεγα «Θεέ μου, βοήθησέ την νά καταλάβη αύτό τό σφάλμα της». Καί τότε μου είπε: «Ότι έβλεπα ήταν πλάνη, σέ παρακαλώ πολύ όπου καταλαβαίνεις ότι είπα, πήγαινε νά τούς πής ότι ήταν πλάνη. Ή Ξένη ήταν σέ πλάνη».




 Εκείνη τήν ώρα είδα πού άστραψαν τά δόντια της καί βγήκε ένα φως άπό τό στόμα της ήταν σάν νά ήταν διαμαντένια τά δόντια της, όλα χρυσά. Είπα στον πνευματικό αύτό πού είδα καί είπε: «Ήταν αύτό πού τήν βάρυνε καί έφυγε καί έλαμψε ή Χάρις τού Θεού καί πάει άγγελος τώρα...», καί άρχισε νά κλαίη. Σκεφθήτε τί φοβερό πράγμα είναι όταν είναι κρυφό κάτι, σκεφθήτε νά μή καταλαβαίνη τό σφάλμα του κανείς. Όταν έχουμε ένα πάθος πού μάς πολεμάει καί δέν μπορούμε νά τό καταλάβουμε, όταν έρθη ή ώρα τού θανάτου, θά δυσκολευθοΰμε. ’Έχουμε νά κάνουμε μέ Κόλασι, δέν έχουμε νά κάνουμε μέ τίποτε άλλο, δέν έχουμε νά κάνουμε μέ παιχνίδια. Σκεφθήτε τό πυρ τό αιώνιον, τό σκότος τό εξώτερον, τό ψηλαφητόν σκότος.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ  ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ.




Θά έρθη καιρός, πού δέν θά βρίσκουμε ένα άντιδωράκι τόσο δα μικρό καί θά λέμε: «Πού είσαι, άντιδωράκι μου, να σέ φάω, πού σέ είχα κάθε μέρα, σέ έπαιρνα καί σέ έτρωγα μέ τίς χούφτες!». ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.





Πόσο ευτυχισμένοι είμαστε καί πόσο πρέπει αυτές τίς μέρες να τίς εκτιμούμε καί να τις σεβώμαστε! Πρέπει να σκεφτώμαστε, τό βράδυ πού πηγαίνουμε να κοιμηθούμε: «Θά τήν ξαναβρούμε αυτή τή ζεστασιά, αύτό τό ζεστό φαγητό πού τρώμε; Θά ξαναβρούμε αύτά τά καλά πού έχουμε, αυτή τήν ήσυχία;». Δέν ξέρουμε τί ξημερώνει- αύτά έρχονται έν ριπή οφθαλμού. Γι’ αύτό αύτές τίς μέρες πρέπει να τίς έκτιμούμε καί να τίς σεβώμαστε.
Λέω, οί Σέρβοι μέ τόση πίστι καί εύλάβεια, τέτοιο μαρτύριο! Άλλα πάλι, λέω, καί στήν Ιερουσαλήμ στη Μονή Χοζεβά, ήταν χιλιάδες οί Πατέρες πού σφαγιάσθηκαν μέσα στο σπήλαιο- οί Χοζεβΐτες δέν ήταν άγιοι Πατέρες; Όταν πήγαμε εκεί στο σπήλαιο, βάλαμε χώμα μέσα στο μαντήλι καί μάτωσε τό μαντήλι- ευωδίαζε τό χώμα, ένδειξι μαρτυρίου. Τό ίδιο καί στον Άγιο Θεοδόσιο καί στά ρωσικά Μοναστήρια παντού αίματα. Πήγαμε καί στο χωριό τών Ποιμένων καί λέμε, κάτι εύωδιάζει- έβγαινε άρρητος ευωδία. Καί στον άγιο Μηνά στή Χίο σφαγιάσθηκαν δεκατέσσερις χιλιάδες τήν ήμέρα τού Πάσχα. Τί μαρτύριο ήταν αύτό, δεκατέσσερις χιλιάδες! Γιατί έπέτρεψε ό Θεός καί τούς άποκεφάλισαν; Δέν ήταν εκείνοι άγιοι Πατέρες; Σύμφωνα μέ τήν πίστι μας, θά δώση καί σ’ εμάς ό Θεός. Ή Χάρις τού Θεού θά μάς σκεπάση. Να λέμε τούς Χαιρετισμούς- «τείχος εί τών παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε», καί τί θά κάνη ό Θεός δέν ξέρουμε.



Λέω, πώς πρέπει να είμαστε καί στο θέμα τής προσευχής! Όταν έκκλησιαζώμαστε, να είμαστε πολυόμματα Χερουβείμ. Εκεί πού στεκόμαστε, εκεί να μένουμε, εκτός έάν ύπάρχη σωματική άνάγκη. Τί μεγάλη ευλογία είναι να έχουμε κάθε μέρα Θεία Μυσταγωγία! Πολύ μεγάλη ευλογία είναι αύτή. Θά έρθη καιρός, πού δέν θά βρίσκουμε ένα άντιδωράκι τόσο δα μικρό καί θά λέμε: «Πού είσαι, άντιδωράκι μου, να σέ φάω, πού σέ είχα κάθε μέρα, σέ έπαιρνα καί σέ έτρωγα μέ τίς χούφτες!». Θά έρθη έποχή πού δέν θά έχουμε ούτε άντίδωρο ούτε αγιασμό να πάρουμε. Τώρα είναι μιά μεγάλη ευλογία τής Παναγίας μας να έχουμε κάθε μέρα Θεία Λειτουργία. Ξέρετε πόσο μάς φρουρεί; Μάς έλεγε ένας Γέροντας παλαιότερα ότι, όταν μια αδελφή έχη επάνω της ένα Τετραευάγγελο, φυλάει σαράντα γειτονιές. 


Σκεφτήτε τώρα να γίνεται κάθε μέρα μία Θυσία τοΰ Χριστού, πόση ευλογία έχουμε! Αυτό είναι άφάνταστο' να κατεβαίνουν κάθε μέρα μύριες μυριάδων Αγγέλων και Αρχαγγέλων, τά πολυόμματα Χερουβείμ, τά έξαπτέρυγα Σεραφείμ, να μάς περικυκλώνουν καί να γίνεται ή Θεία Μυσταγωγία. Περισσότεροι είναι οί άγιοι Άγγελοι άπό την άναπνοή μας πού βγαίνει. Σκεφθήτε τί μεγάλο πράγμα είναι να είναι γεμάτη ή έκκλησία άπό αγίους Αγγέλους! Δέν ξέρω, έγώ έτσι τό νοιώθω, έτσι τό βλέπω και έτσι σάς τό λέω. Πολλές φορές σκέφτομαι, τί μεγάλη δωρεά του Θεού είναι αυτό, και ξενυχτώ, δέν μέ πιάνει ό ύπνος. Κάθε μέρα Θεία Μυσταγωγία! Να μνημονεύουμε τά ονόματα όλων αύτών των άνθρώπων! Ή κάθε ψυχούλα πού είναι τόσο πονεμένη και διψασμένη θέλει μιά βοήθεια και μιά ένίσχυσι, έκτος άπό τούς κεκοιμημένους πού είναι μέσα στήν Κόλασι καί άλλος είναι μέσα στο πυρ καί άλλος στο βρυγμό των όδόντων, πού καί αύτοί έχουν ανάγκη να μνημονευθούν.



Εις δόξαν Θεού σάς λέω, ότι στον κόσμο πού ήμουν καί εργαζόμουν εννιά καί δέκα ώρες την ήμέρα, σηκωνόμουν στις τρεις ή ώρα καί πήγαινα στήν έκκλησία, στήν άλλη άκρη, μέ βροχές καί χιονοθύελλες. Θυμάμαι στήν Κατοχή μιά μέρα μέ σταμάτησε ένας Γερμανός καί μου είπε «άλτ»- πήγε να μέ σκοτώση. Κάνω τό σταυρό μου τρεις φορές καί του λέω: «πηγαίνω στήν εκκλησία». Μόλις μέ είδε να κάνω τό σταυρό μου, μ’ άφησε.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ  ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ.

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ.


ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. ΠΑΤΗΡ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΝΑΝΟΣ.




ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Όσο περνάει
ο καιρός
και τα χρόνια,
καταλαβαίνω
πως η ζωή είναι
ακατανόητο μυστήριο,
και πως για να περάσεις
το ποτάμι της,
πρέπει να κάνεις
την ψυχή σου
σα πλαστελίνη
και μελισσοκέρι,
για να λυγίζει,
να ελίσσεται,
να ρέει
χωρίς αντίσταση
στου Θεού

το θέλημα.

India: Christian Couple Who Refused to Deny Christ Forced to Stand in Freezing Pond for 17 Hours




A Christian couple in India was severely punished by being made to stand in frigid water for 17 hours because they refused to deny their Christian faith.
The Christian Post reports that Bartu Urawn and his wife, who both converted to Christianity from their village’s tribal religion, Sarna Dharam, over 10 years ago, were targeted by members of Kubuaa village in the Jharkhand state.
Village members who adhere to Sarna Dharam abducted Urawn and his wife, tied their hands, and forced them to stand neck-deep in the frigid pond water from 5 p.m. through 10 a.m. the next morning. They also forced the couple’s son, Beneswar, to watch his parents endure this torture.
When the couple didn’t die from the freezing water, the villagers reportedly took them out and beat them. Bartu Urawn ultimately died from this beating and being immersed in the water. The Urawn family were also prohibited from giving Bartu a proper funeral.
"I told the villagers that I will bury him in my own personal land, but they stood with wooden sticks to attack if I tried," Beneswar said. He and four other Christians had to carry his father’s body six miles to bury him on government land.
The Urawns have been persecuted for their faith in various ways ever since converting. Previously, Bartu was forced by villagers to take part in their pagan sacrifice by eating a portion of the sacrificed animal.
Additionally, other Christian converts in the Urawn’s village renounced their faith when faced with persecution.
India ranks 15th on Open Doors 2017 World Watch List of countries where persecution is most severe. Although the country is officially a democracy, local authorities often overlook persecution of Christians and do not prosecute the perpetrators.


ΒΑΛΑΝΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΣΕ ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΛΙΜΝΗ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ !! 20 ΓΕΝΑΡΗ 2017


Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης - Ο Θεολόγος και Παιδαγωγός της ερήμου


Ο μητροπολίτης Μεξικού που εκχριστιανίζει Ινδιάνους & Μάγιας-(ALERT 19.1.2017)


Μουσείο το αρχοντικό της Οσίας Φιλοθέης στην Πλάκα - (ΕΡΤ 1 19.2.2017)


Βράβευση του Συλλόγου Καλαβρυτινών Πειραιώς από την Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων. Και ο ασπασμός της εικόνας του Παπουλάκου από τον Σεβ. Αμβρόσιο







Βράβευση του Συλλόγου Καλαβρυτινών Πειραιώς από την Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων. Και ο ασπασμός της εικόνας του Παπουλάκου από τον Σεβ. Αμβρόσιο.

Στην ομιλία του ο αξιότιμος πρόεδρος κ. Αθανάσιος Χρονόπουλος κατά την βράβευση του Συλλόγου Καλαβρυτινών Πειραιώς από την Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, στο Αίγιο την 19/02/2017, είπε:

«Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μας,
Σεβαστοί Πατέρες,
Κυρίες και Κύριοι χαίρεται!

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη μας κ. Αμβρόσιε, είναι μεγάλη η τιμή που μας αξιώνετε σήμερα. Είναι μεγάλη γιατί προέρχεται από Εσάς, τον πνευματικό ταγό της ηρωικής και μαρτυρικής γης των Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Με το ανύσταχτο ενδιαφέρον και η αφειδώλευτη αγάπη σας, αγκαλιάζει όλους εμάς και ευλογεί τις ελληνορθόδοξες δραστηριότητές μας. Είναι μοναδική, γιατί από σήμερα, ο σύλλογός μας δεν θα καυχιέται μόνον, επειδή είναι ο αρχαιότερος στην περιοχή μας (Καλαβρυτινών της Αττικής), αλλά και επειδή θα είναι και από τους λίγους, που έχει τιμηθεί από την εκκλησία για την θρησκευτική, εθνική και κοινωνική του προσφορά.
Σεβασμιώτατε, με την σημερινή απονομή στο σύλλογό μας, αντιδώρου ευχαριστιών, αποδεικνύετε ότι είστε αληθινός ποιμένας, της θεοσώστου αυτής επαρχίας και γενικότερα της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.
Από τα βάθη της καρδίας μας, συλλογικά και προσωπικά, όλα τα μέλη του συλλόγου μας και το Διοικητικό Συμβούλιο, με μία φωνή, σας ευχαριστούμε για την τιμή που σήμερα μας κάνετε και ευχόμαστε, να σας σκεπάζει και να σας προστατεύει ο Θεός, ώστε να είστε για χρόνια πάμπολλα, υγιής, γερός και δυνατός. Να σκορπάτε, απλόχερα την αγάπη σας και να σπέρνετε με τον άδολο λόγο σας και το παράδειγμά σας, τον λόγο του Υψίστου Θεού στις ψυχές μας, αλλά και στις ψυχές όλων των Ρωμιών που με θαυμασμό, παρακολουθούν την αδάμαστη δραστηριότητά σας.
Θα μου επιτρέψετε, να αναφερθώ στο έργο του συλλόγου και στις μελλοντικά προγραμματισμένες δραστηριότητές μας, αφού πρώτα ευχαριστήσω όλα τα μέλη του Διοικητικού μου Συμβουλίου, που όλα αυτά τα χρόνια με διαφορετικές εκάστοτε συνθέσεις, με στήριξαν και οι αποφάσεις μας ήσαν πάντα πρωτοποριακές και ομόφωνες. Επίσης, να ευχαριστήσω το Εθνικοθρησκευτικό Γιαννακοπούλειο Ίδρυμα Πειραιώς, που είναι συνοδοιπόρος και χορηγός μας.
Σεβασμιώτατε, δεν θα ξεχάσω μιά 11ην Δεκεμβρίου, παραμονή του Αγίου Σπυρίδωνος, που ήσασταν στον Ιερό Ναό του ομωνύμου Ναού του Πειραιώς και ενώ παρακολουθούσα τον Εσπερινό, αιφνιδίως, μου ήρθε η από άνωθεν σκέψης, να ανεγείρει ο Σύλλογός μας τον Ανδριάντα του Εθνεγέρτου Παλαιών Πατρών κυρού Γερμανού στον Πειραιά. Αμέσως χωρίς δεύτερη σκέψη, αόρατη δύναμη κατηύθυνε τα βήματά μου και ήρθα δειλά- δειλά μπροστά σας και σας ζήτησα την ευχή σας, παρουσία και δύο άλλων Αρχιερέων, των κ. Καλλινίκου και κ. Ιγνατίου, με κοιτάξατε με ενδιαφέρον, αλλά και με εύλογη απορία και κατόπιν μου δώσατε την ευλογία σας. Αποτέλεσμα, μετά από λίγο χρόνο στις 22-03-2003, ο Ανδριάντας του Αοιδίμου Ιεράρχου απεκαλύφθη στο Πασαλιμάνι του Πειραιώς. Κατετέθηκαν, 72 στεφάνια, παρουσία 3.000 ανθρώπων, ολόκληρης της θρησκευτικής, πνευματικής, πολιτικής, πολιτιστικής και στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας, και ως εκπρόσωπός σας ορίσατε τότε τον Καλαβρυτινόν νυν Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Μετά από αυτό, με αόρατον ομοίως καθοδήγησην, επιτελέσαμε έργο, κατά την γνώμη μας τεράστιο, για την θρησκεία και την πατρίδα μας. Στις 25/03/2006, όμοιος ανδριάντας, παρουσία χιλιάδων ανθρώπων και εσάς προσωπικώς, ανηγέρθη στο φυσικό του χώρο, στην κιβωτό της Ορθοδοξίας, στην Αγία Λαύρα προς τιμήν του εκφραστού του γένους και της Ενιαίας Θρησκευτικής και Εθνικής συνειδήσεως.
Καλύψαμε, Σεβασμιώτατε εμείς οι ταπεινοί, την παράλειψη της πολιτείας και της εκκλησίας, που επί 200 χρόνια, δεν είχαν τοποθετήσει, ούτε καν μια προτομή του, στον χώρο που όρκισε τους αγωνιστάς του 1821 και όπως έλεγε ο οσιομάρτυρας Νικόλαος Πέττας «Η Ελλάδα γίνεται από εμάς τους μικρούς».
Εκπληρώσαμε έτσι, το υπέρατατον χρέος μας προς την πατρίδα και την θρησκεία. Όλο το γένος, όλα τα σχολεία της Ελλάδος βλέπουν πλέον τον Θεοκίνητον Εθνεγέρτη και φωτογραφίζονται μαζί με το σύμβολο της επαναστάσεως, είτε στον Πειραιά, είτε στην Αγία Λαύρα.
Αμέσως μετά, καθιερώσαμε με την σύμφωνο γνώμη σας και του ηγουμενοσυμβουλίου της γεραράς Μονής της Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων, την 30ην Μαϊου, εκάστου έτους και ώρα 11,30 π.μ., να τελείται στο διηνεκές, μνημόσυνο υπέρ του Ιεράρχου και των λοιπών γνωστών ή αφανών αγωνιστών του ‘21. Η ημερομηνία αυτή, είναι η ημέρα της εκδημίας του προς Κύριον.
Φέτος ευδοκία Θεού, θα είναι το 11ο συνεχόμενο μνημόσυνο που κάνει ο σύλλογός μας και θα τελεστεί στην Αγία Λαύρα. Μέσω της Ιεράς Μονής της Αγίας Λαύρας το 2011, παραγγείλαμε σε εξειδικευμένη Μονή της Ρωσίας, την φιλοτέχνηση του πρώτου πιστού αντιγράφου του Λαβάρου του Έθνους, με το οποίο αρχίζει η παρέλαση στον Πειραιά, με σημαιοφόρους τον πάντα αειθαλή, Αντιπρόεδρον του Συλλόγου κ. Κωνσταντίνον Κατσιάρη και τους υιούς μου Παναγιώτην και Κωνσταντίνον.
Τον Φεβρουάριο του 2011, ομού μετά του νυν Ηγουμένου της Μονής Αγίας Λαύρας π. Ευσεβίου Σπανού, κάναμε αναδίφηση του κώδικα της Μονής της εποχής της επαναστάσεως και βρήκαμε δια χειρός του τότε Ηγουμένου να αναγράφεται: «Την εσπέραν της 22ας Μαρτίου 1821, επανελθών ο Παλαιών Πατρών Γερμανός από την κατάληψη της πόλεως των Καλαβρύτων, παρουσία λοιπών ιερωμένων και οπλαρχηγών (αναφέρονται τα ονόματά τους) ετέλεσεν και νέαν δοξολογίαν για την επιτυχία του αγώνος». Άρα το κρίσιμον εκείνο χρονικό διάστημα έγιναν, δύο δοξολογίες στις 17 του Αγίου Αλεξίου και στις 22 Μαρτίου.
Στις 16-09-2016, δωρήσαμε στην Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας την εικόνα μετά Ιερού Λειψάνου, του Αγίου Γρηγορίου του Ε΄ του μαρτυρικού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως και ενώσαμε έτσι, τους δύο πρωταγωνιστάς της επαναστάσεως Δημητσανίτες, θείο και ανηψιό, ο πρώτος κήρυξε την επανάσταση εδώ και ο δεύτερος, μετά από λίγες μέρες 10/04/1821, απηγχονίσθη για την εδώ κήρυξη της επαναστάσεως από τους Οθωμανούς.
Τον Ιανουάριο του 2016 και τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους, καλέσαμε τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη κ. Χρυσόστομο, της κατεχομένης Κυρηνείας, της μαρτυρικής Κύπρου μας και τελέσαμε μνημόσυνα στον Ανδριάντα του Εθνεγέρτου στο Πασαλιμάνι, παρουσία πλήθους Πειραιωτών και Καλαβρυτινών, που παρηκολούθησαν με οφθαλμούς δακρύοντας αλλά και υπερηφανείας το μνημόσυνον.
Την 22-01-2017, ο Σύλλογός μας ανακήρυξε τον θαυματουργό άγιο Γεράσιμο, τον αδαπάνητο θησαυρό της Κεφαλληνίας, προστάτη και οδηγό μας. Προηγουμένως είχαμε ενθρονίσει τον άγιο Γεράσιμον, άγιο Σοφιανό (επίκαιρο σήμερα), τον άγιο Παρθένιο και το άγιο Νεκτάριο στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος στο Νέο Βουτζά Αττικής.
Τον Μάρτιο του 2016 μετά από επίπονη προσπάθεια δύο ετών, ομοφώνως το Δημοτικό Συμβούλιον του Δήμου Καλαβρύτων, επανέφερε την κεντρικήν οδόν της πόλεως στο όνομα του Εθνεγέρτου Π. Πατρών Γερμανού. Σημειώνω ότι, από το 1830 που συνεστήθη το Ελληνικό κράτος, έφερε το όνομά του, δυστυχώς πριν 40 περίπου έτη, αστόχως και ουχί νοημόνως, αφαιρέθη το όνομά του και αντεκαταστάθη. Είχαμε το παράδοξο φαινόμενο, πέραν των άλλων, στις 21 Μαρτίου εκάστου έτους, να εορτάζεται η απελευθέρωση των Καλαβρύτων, ως πρώτη απελευθερωθείσα πόλη της Ελλάδος, που έγινε από τον Ιεράρχη στις 21/03/1821 και να μην υπάρχει τίποτα προς τιμή του. Τα Καλάβρυτα ήτο η μόνη πόλις της Ελλάδος που δεν είχε οδό με το όνομά του. Θέλω να ευχαριστήσω τον Δήμαρχο Καλαβρύτων κ. Γεώργιο Λαζουρά και όλο το Δημοτικό Συμβούλιο που απεδέχθησαν την εισήγησή μας και υιοθέτησαν την ορθοφροσύνη, τοποθέτησαν δε 12 ενδεικτικές πινακίδες. Τους ευχαριστώ που μου επέτρεψαν να ομιλήσω σε ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου τον Μάρτιον του 2015.
Δεν θα αναφερθώ, στα λοιπά πολυπληθή, έργα του Συλλόγου μας στην περιφέρεια Αττικής, για να μην κουράσω Σεβασμιώτατε τους προσκεκλημένους μας. Θα πω μόνον, ότι τον Δεκέμβριο του 2016 και τον Ιανουάριο του 2017, μερίμνη του Αντιπροέδρου του Συλλόγου μας Αρχιμανδρίτου κ. Νεκταρίου Πέττα, και με την πνευματική καθοδήγηση των Οσιομαρτύρων, Σημειοφόρων, Λαμπρών και Φωτοφόρων, Μακαριστών γονέων του, Ιερέως Νικολάου και Ανθής Πέττα, δωρήσαμε στον Ιερόν Ναόν Αγίου Αθανασίου, του χωρίου Άρμπουνα Καλαβρύτων, τόπος καταγωγής του Παπουλάκου, όλα τα ιερά σκεύη για την τέλεση της Θείας Λειτουργία. Μία Σταυροθήκη με Λείψανο του Μεγάλου Αθανασίου και μιά υπέροχη εικόνα της Θεομήτορος, φιλοτεχνηθείσα στο Άγιο Όρος (Παναγία η Αρμπουνιώτισσα).
Τι προγραμματίζουμε: Ελπίζουμε, στο απώτερο μέλλον, εάν τα οικονομικά του Συλλόγου μας το επιτρέψουν, να ανεγείρουμε δύο ακόμη Ανδριάντες του Εθνεγέρτου Γερμανού, ο πρώτος στην Κλειτορία Καλαβρύτων, όπου στις 8 Μαρτίου του 1821, ενώ οι τούρκοι τον οδηγούσαν μαζί με τον επίσκοπο Κερνίτσης, νυν Καλαβρύτων, Προκόπιο και τους άλλους οπλαρχηγούς δέσμιους για την Τρίπολη, αντέταξαν δια χειλέων του Ιεράρχου, το πρώτο επίσημο ηρωϊκό ΟΧΙ του αγώνα, «Δεν πηγαίνω!». ΟΧΙ, που ισοδυναμούσε με θάνατο και επέστρεψαν μετά δυσκολίας, στην Αγία Λαύρα. Κατανοητό είναι ότι, εάν ο ιεράρχης με τους λοιπούς, πήγαιναν τότε στην Τρίπολη, επανάσταση ΔΕΝ θα γινόταν, ελευθερία ΔΕΝ θα γνωρίζαμε, ίσως ούτε το 1912 εάν δεν υπήρχε το μικρό αλλά ανεξάρτητο Ελληνικό κράτος.
Τον δεύτερο Ανδριάντα, του Κυρού Γερμανού στην Μονή Κατακεκρυμμένη ή Πορτοκαλαιούσα του Άργους, όπου εκάρη μοναχός. Επίσης, δεν θα παραλείψουμε να τιμήσουμε, δι’ ανεγέρσεως Ανδριάντος στο χωριό Άρμπουνα Καλαβρύτων και άλλων τιμών που του αρμόζουν, στον ταπεινό, προφητικόν και θαυματουργόν Άγιο των Καλαβρύτων, τον βράχον αυτόν της ορθοδοξίας Χριστόφορον Παναγιωτόπουλον ή γνωστόν ως Παπουλάκον, που εορτάζεται στις 18 Ιανουαρίου, μαζί με τον άλλο στύλο της ορθοδοξίας τον Μέγα Αθανάσιο. Σεβασμιώτατε ο Σύλλογος μας θα είναι συμπαραστάτης σας στην Αγιοκατάταξη του Αγίου δι’ εμάς Παπουλάκου.
Ο Σύλλογος μας έχει προσφέρει επίσης, σκεύη για την θεία Λατρεία στην εξωτερική ιεραποστολή της Αφρικανικής γης και στην Ορθόδοξη εκκλησία μας της Αλβανίας.
Τέλος, αύριο 20-02-2017 θα δωρήσουμε δύο πλήρη σκεύη δισκοποτηρίων στην Μητρόπολη Δημητσάνης, εις μνήμην των δύο Καλαβρυτινών δωρητών και ιδρυτών του Εθνικοθρησκευτικού Γιαννακοπουλείου Ιδρύματος Πειραιώς, Δημητρίου και Μαρίας και το δεύτερο set εις μνήμην των ηγιασμένων ιερέως Πατρός Νικολάου και Ανθής Πέττα.
Σεβασμιώτατε, ο Σύλλογός μας κινείται με οδηγό την εν Χριστώ αγάπη προς τις παναθρώπινες αξίες, των υψηλών ιδανικών, που εκφράζει η λατρεία στην πίστη και στην πατρίδα μας. Ενάντια στον τραγικό άνθρωπο της εποχής μας, που εναγωνίως, αναζητά πρότυπα και δρομοδείχτες για μία σωστή πορεία. Μόνο, που συχνά λαθεύει, στην εκλογή του γιατί παραδίδεται σε ότι αρνητικό και αποτυχημένο, προσφέρουν οι ελκυστικοί πειρασμοί των ημερών μας.
Θέλω να ευχαριστήσω, τα μέλη του συλλόγου μου παρόντα και απόντα, όλους τους κληρικούς και λαϊκούς που παρευρίσκονται σήμερα μαζί μας, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καλαβρυτινόν- Πειραιώς κ. Σεραφείμ για την πολύτιμη βοήθειά του, όπως και τον παρευρισκόμενον Αρχιμανδρίτη κ. Νεκτάριον Πέτταν, Καλαβρυτινής Καταγωγής, Αντιπρόεδρον του Συλλόγου μας και πολύτιμον συνεργάτην μας, τον Τύπο της Αιγιάλειας της κυρίας Στιβαχτοπούλου, την Φωνή των Καλαβρύτων του κ. Πάνου Τσαπάρα, τα Καλάβρυτα News του κ. Ν. Κυριαζή, τα Καλάβρυτα Press του κ. Χρίστου Καμπέρου, την Κοινωνική του Πειραιώς, την Φωνή των Πειραιωτών, τον Τοπικό Έντυπο και Ηλεκτρονικό Καλαβρυτινό και Αρκαδικό Τύπο, τον συγγραφέα και δημοσιογράφο κ. Άγγελο Σακέττο κλπ. για την προβολή του έργου μας. Επίσης την ‘Ενωση Καλαβρυτινών Αθήνας και τον Πρόεδρόν της κ. Σωτήρην Τσενέ , τον Παγκαλαβρυτινό Σύλλογο Πάτρας και την Πρόεδρό του κυρία Κατερίνα Ασημακοπούλου, τον Σύλλογο Σκοταναίων και την πρόεδρο κυρία Μαριάνθη Χρονοπούλου και όλους τους λοιπούς Καλαβρυτινούς Συλλόγους για την πολύτιμον, ηθικήν βοήθειά τους.
Παρακαλώ, εσάς Σεβασμιώτατε, κλείνοντας γόνυ καρδίας και όλους τους πατέρες, να μας δώσετε και πάλι την ευλογία σας.
Ο Θεός μαζί μας».
Αθανάσιος Π. Χρονόπουλος
Πρόεδρος Συλλόγου Καλαβρυτινών Πειραιώς (Η Αγία Λαύρα) &
Επίτιμος Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Ανάπτυξης
Αίγιον 19 Φεβρουαρίου 2017.

Στο τέλος της τιμητικής εκδήλωσης ο Πρόεδρος κ. Αθανάσιος Χρονόπουλος πρόσφερε ως ευχαριστήριο τρία αντίτυπα βιβλίου με τα Πρακτικά της Β΄ και Γ΄ Επιστημονικής Ημερίδος για τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό και τον Χριστοφόρον Παπουλάκο, επιμέλεια π. Νεκταρίου Πέττα.
Επίσης ο κ. Χρονόπουλος πρόσφερε στον Σεβασμιώτατο κ. Αμβρόσιο το δυσεύρετο βιβλίο του λογιωτάτου αγιορείτου Γέροντος π. Μαξίμου του Ιβηρίτου με τίτλο: «Νέαι ἡγιασμέναι μορφαί εἰς τόν ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου. π. Νικόλαος Πέττας (1941-4.1.2000) καί ἡ πρεσβυτέρα του Ἀνθή (1943-6.12.2012)».
Τέλος ο κ. Χρονόπουλος πρόσφερε μεγάλη κορνίζα με την μορφή του Χριστοφόρου του Παπουλάκου. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος συγκινήθηκε και δημόσια έδειξε την συγκίνησή του και την ασπάστηκε ευλαβικά. Η αφιερωματική επιγραφή της εικόνας του με τίτλο «Ο ΟΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ + 18-1-1861» για να θυμίζει αυτές τις όμορφες πνευματικές στιγμές αναφέρει:
«Εἰς τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιον, ὡς ἀντίδωρον σεβασμοῦ καὶ εὐγνωμοσύνης, διὰ τὴν τιμητικὴν ἐκδήλωσιν διὰ τὸν Σύλλογό μας τῶν ἐν Πειραιεῖ Καλαβρυτινῶν «Η ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ», γενομένην τὴν Κυριακὴν 19ην Φεβρουαρίου 2017 εἰς Αἴγιον τοῦ Μορέως.
 Ὁ Σύλλογός μας, ἀντιπροσφέροντας Σεβασμιώτατε, σᾶς δωρίζει διὰ ἁγιασμὸν καὶ εὐλογίαν τὴν αὐθεντικὴ μορφὴ τοῦ ὁσιωτάτου Παπουλάκου. Καὶ, στοιχώντας στὴν πολὺ σοφὴ καὶ δίκαιη κρίση τοῦ γενάρχου καὶ  ἁγιοφίλου Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, διακηρύσσει μαζί του, ὅτι «ὁ ὁσιώτατος Μοναχὸς Χριστοφόρος, ὁ ἐπικληθεὶς «Παπουλᾶκος», ἀπεστάλη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἐν ζήλῳ Ἡλιοῦ, διὰ νὰ κηρύξῃ τὰ θεία δικαιώματα, νὰ διδάξῃ τὴν πατρώαν πίστιν καὶ νὰ ἐλέγξῃ ὀθνείας ἐπιδράσεις εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ καὶ κοινωνικοῦ σώματος. Ἐδιώχθη σφόδρα ὡς δῆθεν ὑποκινητὴς κινήματος κατὰ τοῦ πολιτεύματος. Ἠγαπήθη μὲν σφόδρα ὑπὸ τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ὅστις ἀνεγνώρισεν ἐν τῷ προσώπῳ αὐτοῦ τὸν ἐκφραστὴν τῆς γνησίας ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως καὶ εὐσεβείας, ἐδιώχθη δὲ ὑπὸ τῶν κρατούντων, δι’ οὓς ἐγένετο κατὰ τὸ ψαλμικὸν «βαρὺς καὶ βλεπόμενος» ὡς δῆθεν ὑποκινητὴς στάσεως κατὰ τοῦ πολιτεύματος, καὶ ἐκοιμήθη ὁσιακῶς ἐν τῇ ἱερᾷ Μονῇ Παναχράντου τῆς Ἀνδρου, διανύων ἐν αὐτῇ τὴν ἐπιβληθεῖσαν αὐτῷ ἐκκλησιαστικὴν ποινὴν ἐγκλεισμοῦ. Ἡ μνήμη του ἐπεβίωσε μέχρι σήμερον ἀγαθὴ ἐν τῷ ἐκκλησιαστικῷ πληρώματι».

Ἡ ἱερὰ εἰκόνα κατεσκευάσθη τῇ εὐγενεῖ χορηγίᾳ τῆς οἰκογενείας
τοῦ ἡγιασμένου λευιτικοῦ ζεύγους Πέττα.

Γιὰ τὸ Δ.Σ. τοῦ Συλλόγου ὁ παραδιδοὺς Πρόεδρος

Ἀθανάσιος Π. Χρονόπουλος,
ἐπίτιμος Γενικὸς Δ/ντὴς Ὑπουργείου Ἀνάπτυξης».