Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 30 Απριλίου 2019

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΕΚΝΟ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΤΗ ΘΥΜΑΤΑΙ.






Πνευματικό τέκνο του πατέρα Ιωάννου θυμάται.

Έτος 1995. Μήνας Οκτώβριος. Βρισκόμαστε δέκα πέντε μέρες στους Αγίους Τόπους. Αφού επισκεφθήκαμε την Ιερά Μονή του Αγίου Αντωνίου και γυρίσαμε στο Κάιρο την άλλη μέρα ξεκινήσαμε με προορισμό την έρημο της Νιτριας. Εκεί βρίσκονται τα πρώτα μοναστήρια της Θηβαΐδος της Αιγύπτου. Μέγας Παΐσιος Άγιος Μακάριος κλπ.
Κάθομαι στην δεύτερη θέση στο πούλμαν. Μπροστά μου κάθεται η ξεναγός. Και πιο μπροστά ο πατήρ Ιωάννης. Ξεκινήσαμε λοιπόν προς τα μέρη της Αλεξάνδρειας. Ο πατήρ είχε την επιθυμία να επισκεφτούμε το μοναστήρι του Αγίου Μακαρίου και Αγίου Ιωάννου του Κολοβού. Η ξεναγός όμως είχε αντίθετη άποψη. Μας είπε ότι το μοναστήρι αυτό είναι κλειστό εδώ και τρία χρόνια διότι με αυτό τον τρόπο διαμαρτύρονταν προς την κυβέρνηση για προβλήματα σοβαρά που είχε και η κυβέρνηση δεν έδινε σημασία.
Του λέει η ξεναγός πάτερ αποκλείεται να ανοίξει το μοναστήρι. Δεν έχει ανοίξει σε κανένα. Ο πάτερ της έλεγε όχι θα ανοίξει το μοναστήρι σε εμάς. Θα προσευχηθώ και το μοναστήρι θα ανοίξει. Η ξεναγός τα ίδια ότι δεν θα ανοίξει. Παιδί μου μην επιμένεις της έλεγε εμείς το μοναστήρι θα το επισκεφτούμε. Μετά από λίγο ώρα φτάνουμε στην μονή. Πλησιάζει το πούλμαν κοντά οι πύλες κλειστές. Λέω και εγώ μπα δεν θα μπούμε μέσα. Περιμέναμε ένα λεπτό αν θυμάμαι καλά. Κάτι είπαν στα αραβικά στην πύλη και να λοιπόν που η πύλη άνοιξε και βρεθήκαμε μέσα στο κοπτικό μοναστήρι. Ότι είπε ο πάτερ ήταν αλήθεια. Η προσευχή του εισακούστηκε..

Πράγματι το πούλμαν μπήκε μέσα και σε 300 περίπου μέτρα πάρκαρε. Βγήκαμε έξω. Και ακολούθησε το προσκύνημα.
Ήταν ένα γεγονός που δεν μπορώ να το ξεχάσω ποτέ. Ήμουν μάρτυρας. Δοξασμένο το όνομά του Θεού. Αμήν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: