Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

Ρησεις Αγίου Σωφρονίου Έσσεξ (Απο το βιβλίο "Οίδα ανθρωπο εν Χριστω")




Ρησεις Αγίου Σωφρονίου Έσσεξ 
(Απο το βιβλίο  "Οίδα ανθρωπο εν Χριστω")

-  Πολλοί  θεολόγοι  ομιλούν  περί  θεώσεως  αφηρηµένα.  Το  σπουδαίο  είναι  να  τηρούμε τις  εντολές  του  Χριστού  και  έτσι  ερχόμαστε  στην  θέωση  και  το  Φως.  Απάθεια  είναι  όταν  ο Χριστός  έλθει  μέσα  στην  ψυχή  και  στο  σώμα  µας. (σελ. 260) Α  12

  -  Οι  φιλόσοφοι  εξετάζουν  τα  πάντα  με  το  µυαλό  τους  -  την  διάνοια,  γι'  αυτό  και  ο  καθένας τους  έχει  διαφορετική  γνώμη  από  τους  άλλους.  Το  ίδιο  κάνουν  και  οι  θεολόγοι  που  εργάζονται εγκεφαλικά.  Όμως,  οι  μοναχοί  ζουν  με  την  μετάνοια,  γι'  αυτό  έχουν  κοινωνία  µεταξύ  τους  στα βασικά  θέματα.  Έτσι  καταλαβαίνουν  πολλές  από  τις  πνευματικές  καταστάσεις  των  ανθρώπων.  Για  την  διατύπωση  της  πνευματικής  ζωής  χρειάζεται  και  η  εμπειρία  και  η  διανοητική  γνώση.  Οι Πατέρες  της  Εκκλησίας  είχαν  και  τα  δύο:  και  πείρα  και  γνώση. (σελ. 338) Α  13  

Το  άκτιστο  Φως  που  είδαν  οι  Μαθητές  στο  όρος  Θαβώρ,  κατά  τον  άγιο  Γρηγόριο  τον Παλαµά,  δεν  ήταν  µιά  τρίτη  κρυµµένη  φύση  του  Χριστού,  αλλά  η  δόξα  της  θείας  φύσεως  στην υπόστασή  Του.  Έπειτα,  το  θειο  Φως  δεν  είναι  ανυπόστατο,  δηλαδή  δεν  γίνεται  και  απογίνεται όπως  η  φύση  της  αστραπής  και  της  βροντής  και  όπως  ο  λόγος  και  το  νόηµά  µας,  αλλά  είναι µόνιµο  και  γι'  αυτό  οι  άγιοι  το  ονόμασαν  «ενυπόστατον»,  ως  «υπομένον  (παραμένον)  και  µή αστραπής  δίκην  ή  λόγου  ή  νοήματος  παρατρέχον  τους  ορώντας».  Πρόκειται  για  υποστατικό  Φως που  διαφέρει  σαφώς  από  τα  φυσικά  φαινόμενα  και  από  την  ενέργεια  και  την  πορεία  της σκέψεως.  Έτσι,  ο  θεούµενος  κάνει  ευχερώς  διάκριση  µεταξύ  φυσικών  και  πνευματικών εμπειριών,  Ο  Βαρλαάµ  ισχυριζόταν  ότι  οι  φιλόσοφοι  που  εργάζονταν  με  την  λογική  βρίσκονταν  σε υψηλότερη  θέση  από  τους  Προφήτες,  γιατί  η  όραση  των  Προφητών  ήταν  «πολλώ  χείρω  της νοήσεως».  
Απαντώντας  ο  άγιος  Γρηγόριος  ο  Παλαµάς  λέγει  ότι  η  όραση  των  Προφητών  ήταν ανώτερη  του  νου  (λογικής)  των  φιλοσόφων,  γι'  αυτό  και  η  προφητική  καθαρότητα  είναι «συλλειτουργός,  κατά  την  θεολογίαν,  των  αγγέλων».  Πράγματι,  οι  Προφήτες «µετασκευάζονται  κατά  το  νοερό  είδος  «προς  θεοειδή  µόρφωσιν»  και  διά  της  ιεράς  αυτής µορφώσεως  καλλιεργούν  την  «ιερογνωσίαν».  Έτσι,  οι  θεόπτες  είναι  συλλειτουργοί  των  αγγέλων, αποκτούν  «θεοειδή  µόρφωσιν»  και  πραγματική  «ιερογνωσίαν».  
Οι  άγιοι,  όταν  φθάνουν  σε  κατάσταση  θεώσεως,  βλέπουν  την  ενέργεια  του  Θεού  ως  Φως, μεταμορφώνονται  και  βλέπουν  την  δόξα  του  Θεού.  
Κατά  τον  άγιο  Γρηγόριο  τον  Παλαμά  οι θεούµενοι  βλέπουν  το  Φως,  αφού  λάβουν  οφθαλμούς  τους  οποίους  δεν  είχαν προηγουμένως.  
Το  Φως  αυτό  γίνεται  καταληπτό  με  τους  οφθαλμούς,  οι  οποίοι  όμως  έγιναν υπεράνω  οφθαλμών  και  αντιλαμβάνονται  το  πνευματικό  φως  με  πνευματική  δύναμη. (σελ. 113)   Α  14  -  Το  φως  του  Θεού  είναι  οµοιόµορφο,  ενώ  του  διαβόλου  είναι  ανόμοιο.  

- Όσοι  πέρασαν  από  τον  Βουδισμό  θα  πρέπει  να  μετανοήσουν  ολοκληρωτικά,  γιατί διαφορετικά  η  ανατολική  αυτή  εμπειρία  κάτι  θα  αφήσει  µέσα  στην  ψυχή  τους. (σελ. 343) Α  15  -  Υπάρχει  το  θείο  Φως  και  το  διαβολικό  φως.  Μερικές  φορές  βλέπει  κανείς  και το  φυσικό  φως  της  διανοίας  του.  Οι  φιλόσοφοι  (Πλωτίνος  και  άλλοι  Δυτικοί)  και  οι  Ανατολίτες -  Βουδιστές,  βλέπουν  το  φυσικό  φως  της  διανοίας, µερικές  φορές  επηρεάζονται  και  από  τον διάβολο.  Υπάρχει  µεγάλη  διαφορά  µεταξύ  τους.  Το  διαβολικό  φως  έχει  άλλη  ενέργεια.  
Όταν  ο διάβολος  έδειχνε  το  δικό  του  φως  στον  Γέροντα  Σιλουανό,  τότε  ο  Σιλουανός  έβλεπε  και  τα εντόσθιά  του.  
Το  φυσικό  φως  της  διανοίας  είναι  µια  έλλαµψη  φιλοσοφικών  διδασκαλιών. 
 Τότε  ο άνθρωπος  αισθάνεται  ότι  έρχονται  και  φεύγουν  αυτές  οι  ελλάµψεις. 
 Όμως  το  θείο  Φως  δίνει άλλη  γνώση,  είναι  Φως  αγάπης,  Φως  Χριστού,  αποκάλυψη  του  Τριαδικού  Θεού.  
Είναι  σφάλμα  η  ταύτιση  του  φυσικού  φωτός  της  διανοίας  με  το  θείο  Φως,  καθώς  επίσης σφάλμα  είναι  η  ταύτιση  του  φυσικού  φωτός  της  διανοίας  με  το  σατανικό  φως.  
Έτσι,  το  φυσικό φως  της  διανοίας  μπορεί  να  θεωρηθεί  ως  σατανικό,  σύμφωνα  με  το  ρητό: «ύπαγε  οπίσω  µου, σατανά.  Σκάνδαλόν  µου  εί  ότι  ού  φρονείς  τα  του  Θεού,  αλλά  τα  των  ανθρώπων» (Ματθ.  ις  23). 
Άλλες  φορές  το  φυσικό  φως  της  διανοίας  διαφέρει  από  το  διαβολικό.  Το  φως  των  αγγέλων είναι  μέθεξη  του  ακτίστου  Φωτός. (σελ. 369)

Δεν υπάρχουν σχόλια: