«Όταν ο Υιός του ανθρώπου έρθει εν τη δόξη αυτού και πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ' αυτού, τότε θα καθίσει επί του θρόνου της δόξας αυτού». Η πρώτη εμφάνιση του Κυρίου ήταν ταπεινή. Ήρθε κρυφά, αόρατος, με τη μορφή δούλου, κρύβοντας τη δόξα Του κάτω από το πέπλο της αδύναμης ανθρώπινης σάρκας, ώστε να μην τρομάξει τον άνθρωπο, ούτε να επιβάλει την ελεύθερη βούλησή του. Όσοι είχαν καθαρή καρδιά και μυαλό Τον αναγνώρισαν, αγάπησαν την πρώτη Του εμφάνιση, Τον δέχτηκαν με πίστη και αναγεννήθηκαν. Αφού ανήλθε «όπου ήταν πριν», άφησε τη σάρκα Του ως αναφαίρετη κληρονομιά στην Εκκλησία, τη σάρκα που έφερε όταν υψώθηκε στον Σταυρό, κατέβηκε στον τάφο και αναστήθηκε. Άφησε επίσης τον λόγο του Ουράνιου Πατέρα, «λόγους αιώνιας ζωής», και αποκάλυψε στον κόσμο το Όνομά Του για την απελευθέρωση εκείνων που θα Τον επικαλεστούν, ως ισχυρή και ακλόνητη άγκυρα στην αστάθεια αυτής της ζωής.
Ο Κύριος δεν άφησε «τίποτα άθικτο» για να προσφέρει την αιωνιότητα στον άνθρωπο. Δεν έσωσε τον κόσμο με την παντοδυναμία Του ως παντοδύναμος Δημιουργός, αλλά μέσω της αδυναμίας της αγάπης Του, η οποία είναι ισχυρότερη από οποιαδήποτε ανθρώπινη δύναμη. Σύμφωνα με τον λόγο Του, ο Θεός δεν καταφρονεί «καρδία συντετριμμένη και μεταμελημένη», αλλά αγγίζει την πονεμένη καρδιά του ανθρώπου και σκύβει ελεήμονα πάνω του.
— Απόσπασμα από: Προς τις Πύλες της Αγίας Σαρακοστής (σελ. 198-199) • Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας (Ζαχάρου)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σας ευχαριστούμε.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.