«Λόγχῃ τήν πλευράν νύττεται, ἵνα τήν ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἀδάμ κτισθεῖσαν θεραπεύσῃ καί τήν φλογίνην ρομφαίαν τήν καθ᾿ ἡμῶν στρεφομένην παύσῃ καί τήν ὁδόν ἡμῖν τοῦ παραδείσου ἀνοίξῃ».

«Κάθε ψυχή εἶναι πολυτιμότερη ἀπ' ὅλο τόν κόσμο, διότι, καθώς λέει κι ὁ μέγας Μακάριος, ὁ Θεός μέ κανένα ὁρατό πλάσμα δεν εὐδόκησε νά κοινωνήση καὶ νὰ ἑνωθῆ κατά τήν πνευματική του φύσι, παρά μόνο μέ τόν ἄνθρωπο, τόν ὁποῖο ἀγάπησε περισ σότερο ἀπ᾿ ὅλα τά δημιουργήματά Του».

«Λόγχῃ τήν πλευράν νύττεται, ἵνα τήν ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἀδάμ κτισθεῖσαν θεραπεύσῃ καί τήν φλογίνην ρομφαίαν τήν καθ᾿ ἡμῶν στρεφομένην παύσῃ καί τήν ὁδόν ἡμῖν τοῦ παραδείσου

ἀνοίξῃ».

«Ὁ Θεός ὡς παντοδύναμος ἠδύνατο καί μέ μόνον Του τό πρόσταγμα νά ἐλευθερώση τό γένος τῶν ἀνθρώπων ἀπό τάς χεῖρας τοῦ Διαβόλου· ἀλλ᾽ ἄν οὕτως ἐγίνετο, μόνον ἡ παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ εἰς ἡμᾶς ἐγνωρίζετο (: θά μᾶς γινόταν γνωστή), καί ἦτο γνωστή, ὄχι ἡ πρός ἡμᾶς ἄπειρός Του εὐσπλαχνία καί ἀγάπη μ᾿ ὅλον ὅτι εἴμεθα ἐχθροί».

 «Μέ τήν ἐνσάρκωσιν προσελήφθη (εἰς τήν ὑπόστασιν τοῦ Λόγου) ἡ ἀρχέγονος (πρό τῆς πτώσεως) ἀνθρωπίνη φύσις· ἡ ἐλευθέρα ἀπό τό προπατορικόν ἁμάρτημα· ἡ ἐκτός ἁμαρτίας. Αὐτό δέν αἴρει τήν πληρότητα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, οὔτε

τὸ ὡς πρός τήν ἀνθρωπίνην φύσιν του ὁμοούσιον τοῦ Σωτῆρος μέ ἡμᾶς τοὺς ἁμαρτωλούς, καθ' ὅσον ἡ ἁμαρτία δέν ἀνήκει εἰς τήν ἀνθρωπίνην φύσιν, ἀλλ᾽ ἀντιθέτως εἶναι κάτι τό παρείσακτον, ἕνα παρά φύση ἐπιγέννημα. 

Αὐτό τό ἔκαμαν ἀρκετά καλά σαφὲς ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης και κυρίως ὁ ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής μέ ὅσα γράφουν περί τῆς βουλήσεως, ὡς ἕδρας τῆς ἁμαρτίας. Μέ τήν ἐνσάρκωσιν διά τῆς ὁποίας ἀποκατεστάθη εἰς τόν ἄνθρωπον τό κατ᾿ εἰκόνα, προσελήφθη ὑπό τοῦ Λόγου ἡ ἀρχέγονος φύσις τοῦ ἀνθρώπου, ἡ κτισθεῖσα κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ. 

Ἡ πρόσληψις δέν ἦταν πρόσληψις, πού ἐπεξετείνετο καί εἰς τά πάθη, δέν ἦταν πρόσληψις τῆς ἀνθρωπότητος μέ πάθη"».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ. 

ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ ΑΡΕΤΗΣ 

ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026