❝ καταπιστεύω ❞

 

🌾📜❝ καταπιστεύω ❞

(δύσκολες λέξεις & φράσεις της υμνογραφίας)

Από τον Μικρό Παρακλητικό Κανόνα.

📜

❝Μὴ καταπιστεύσῃς με ἀνθρωπίνῃ προστασίᾳ

Παναγία δέσποινα, ἀλλὰ δέξαι δέησιν, τοῦ ἱκέτου σου· 

θλίψις γὰρ ἔχει με, φέρειν οὐ δύναμαι, 

τῶν δαιμόνων τὰ τοξεύματα, 

σκέπην οὐ κέκτημαι, οὐδὲ ποῦ προσφύγω ὁ ἄθλιος,

 πάντοθεν πολεμούμενος, καὶ παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλήν σου· 

Δέσποινα τοῦ κόσμου, ἐλπὶς καὶ προστασία τῶν πιστῶν, 

μή μου παρίδῃς τὴν δέησιν, τὸ συμφέρον ποίησον. ❞

______________________

Το ρήμα "καταπιστεύω" (πβ. καταπίστευμα) σήμαινε «εμπιστεύομαι» κατ' επέκτ. αναθέτω (κάποιον) στην προστασία (άλλου)», γι' αυτό και συντάσσεται με δοτική. 

▶️το νόημα: «μη με εμπιστευτείς σε ανθρώπινη προστασία»

Είναι ασυνήθιστη η λέξη, σχεδόν άγνωστη στην Αγία Γραφή και την υμνογραφία. Πιθανόν ο υμνογράφος θέλησε να αποδώσει με μία έκφραση, δύο πράγματα ταυτόχρονα, δημιουργώντας έτσι έναν νοηματικό «συμφυρμό».

α) μη με αφήσεις αβοήθητο 

β) δεν έχω πια καμιά ελπίδα σε άνθρωπο 

Η δεύτερη προκείμενη (της απογνώσεως από ανθρώπινη συνδρομή) συνάγεται από τα λόγια που ακολουθούν 

«σκέπην οὐ κέκτημαι, οὐδὲ ποῦ προσφύγω ὁ ἄθλιος [...]

παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλήν σου»