ΑΠΌ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΥ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΌΝ ΣΑΛΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΣΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ.

Μόλις οι καλόγριες είχαν ένα γεύμα. Στο τραπέζι, ο επίσκοπος και οι ιερείς κάθισαν. Ο πατέρας Γαβριήλ άρχισε να κηρύττει, στη συνέχεια σηκώθηκε όρθιος και είπε δυνατά:
"Λοιπόν, ας πούμε όλοι μια προσευχή για τους ανθρώπους μαζί!" - και η μητέρα άρχισε να ψάλλει.
Σύντομα ανακοίνωσε ξανά:
"Τώρα ας το κάνουμε για  τους κλέφτες και κρατούμενους."
Μετά από λίγο τους σήκωσε όλους  και είπε:
- Τώρα  να τραγουδήσουμε  για τους φτωχούς και τους δυστυχισμένους.
Έτσι, με έκανε να τραγουδήσω όλη μέρα για τη σωτηρία των ανθρώπινων ψυχών.

(Από το βιβλίο "Η ζωή σου είναι η ζωή μου")