Γνώρισα πνευματικούς ανθρώπους, οι οποίοι κάνουν πολλές προσευχές, κάνουν πολλές μετάνοιες, πολλά κομποσχοίνια, εξομολογούνται, κοινωνούν, αλλά κρυφά μέσα τους έχουν κάποιο παράπονο: σαν ο Θεός να μην τους πολυπροσέχει, σαν ο Θεός να κάνει εξαιρέσεις και να προσέχει άλλους, σαν ο Θεός να μην τους δίνει την Χάρι που ζητούν, σαν ο Θεός να μην τους ευλογεί. Ανεπαίσθητα αυτό. Τί νομίζετε είναι σε τελευταία ανάλυση; Διάβολος ζωντανός. Συγχωρείστε με, που το λέω έτσι. Δηλαδή είναι παρουσία του διαβόλου, που αυτό καλλιεργεί μέσα στον άνθρωπο, για να μην πει ο άνθρωπος το «ήμαρτον». ∽ π. Συμεών Κραγιόπουλος †
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σας ευχαριστούμε.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.