Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός !Ο χρόνος τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Σήμερα έβλεπα παλαιές φωτογραφίες και θυμήθηκα το ποίημα του Κων.Καβάφη "Τα Κεριά"

ΚΕΡΙΑ

Του μέλλοντος οι μέρες στέκονται  εμπροστά μας

σαν μια σειρά κεράκια αναμμένα —

χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

 Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,

μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·

τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,

κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω, με λυπεί η μορφή των,

και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.

Εμπρός κοιτάζω τ’ αναμμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη δω και φρίξω

τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,

τι γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν.

Δι΄ευχών.