Τόν Ἅγ. Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη, στή Μονή Στομίου, «τόν παρακάλεσε κάποιος ἱερεύς νά τόν συνοδεύση τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων ....

Τόν Ἅγ. Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη, στή Μονή

Στομίου, «τόν παρακάλεσε κάποιος ἱερεύς νά τόν συνοδεύση τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων κρατώντας

τόν Ἁγιασμό, περιοδεύοντας καί ἁγιάζοντας τά σπί-

τια, διότι σκέφθηκε ὁ ἱερεύς ὅτι οἱ Χριστιανοί βλέποντας τόν Καλόγηρο θά ἔρριχναν περισσότερα χρήματα.

 Ὑπήκουσε ὁ Πατήρ καί γύριζε μέ τόν ἱερέα ἀπό

σπίτι σέ σπίτι μέ τόν Ἁγιασμό στό χέρι. Πράγματι

οἱ ἄνθρωποι ἔβαζαν ἄλλος μία δραχμή, ἄλλος δύο,

ἄλλος πέντε, καθώς ηὐπορεῖτο ὁ καθένας. Τί ἔκα-

νε ὁ Γέροντας; Πήγαιναν σ᾿ ἕνα σπίτι πτωχοῦ καί

ἔβαζε ὁ πτωχός μισή δραχμή (εἶχαν ἀξία τότε τό

’60). Ὁ Πατήρ ἔπαιρνε τό δίδραχμο τό ὁποῖο ἔβαλε

ὁ προηγούμενος πλούσιος καί τό ἄφηνε κρυφά στό

σπίτι τοῦ πτωχοῦ. Αὐτό ἐπαναλαμβανόταν καί στά

ἑπόμενα, ὁπότε στό τέλος ὁ ἱερεύς δέν βρῆκε σχε-

δόν τίποτε ἀπό ἐκεῖ πού ὑπολόγιζε πλούσια σοδειά. Ἐννοεῖται δέν ξαναπῆρε τόν καλόγηρο... Ηταν

ἀσύμφορος».