Μετεωρίτικοι Στοχασμοί.67

Μετεωρίτικοι Στοχασμοί

"Ὁ Χρόνος καὶ ἡ Ψυχή"

Τί παράξενη ἀλήθεια! Ὁ χρόνος δὲν εἶναι ἴδιος γιὰ ὅλους, μεταμορφώνεται ἀνάλογα μὲ τὴν καρδιὰ ποὺ τὸν βιώνει. 

Ὅταν πονᾶμε, ἡ ὥρα γίνεται αἰῶνας. Τὸ λεπτὸ μοιάζει χρόνος, ἡ νύχτα ἀτελείωτη. Τὸ δάκρυ στέκει παγωμένο στὸ μάγουλο καὶ ὁ καιρὸς σταματᾶ, περιμένοντας τὴν ψυχὴ νὰ συνέλθει.

Ὅταν χαιρόμαστε ὅμως, ὁ χρόνος φτερουγίζει! Ξεφεύγει σὰν πουλὶ ἐλεύθερο. Ἡ μέρα γίνεται στιγμή, ἡ χαρὰ φευγαλέα σκιά.

Μήπως ὅμως αὐτὸ εἶναι ἡ διδαχή; Μήπως ἡ βραδύτητα τοῦ πόνου μας καλεῖ σὲ μετάνοια; Μήπως ἡ ταχύτητα τῆς χαρᾶς μας προειδοποιεῖ γιὰ τὴν φθαρτότητα ὅλων;

Ἡ αἰωνιότητα δὲν ἔχει ρολόγια. Ἐκεῖ, οὔτε πόνος θὰ καθυστερεῖ, οὔτε χαρὰ θὰ φεύγει.

Ὁ Θεὸς μαζί μας.

π. Βαρλαὰμ Μετεωρίτης