Ρόουζ: — Αγαπητή μου Γαρύφαλλο, σε παρακαλώ μην θυμώνεις μαζί μου... αλλά νιώθω ότι το νερό δεν μου ταιριάζει πια από τότε που είμαστε μαζί.

 

Ρόουζ:

— Αγαπητή μου Γαρύφαλλο, σε παρακαλώ μην θυμώνεις μαζί μου... αλλά νιώθω ότι το νερό δεν μου ταιριάζει πια από τότε που είμαστε μαζί.

Γαρύφαλλο:

— Το ξέρω, Ρόουζ. Ούτε εγώ νιώθω πολύ καλά. Δεν φταις εσύ... απλώς είμαστε διαφορετικοί.

Ρόουζ:

— Πίνω πολύ νερό και το καταπίνω γρήγορα. Χρειάζομαι ηρεμία και χώρο για να παραμένω φρέσκια.

Γαρύφαλλο:

— Και απελευθερώνω ουσίες στο νερό για να προστατευτώ από τα βακτήρια. Μου κάνουν καλό... αλλά μπορεί να είναι επιβλαβή για σένα.

Ρόουζ:

— Γι' αυτό τα φύλλα μου πέφτουν πιο γρήγορα όταν είμαστε στο ίδιο βάζο. Το νερό αλλάζει και το νιώθω αμέσως.

Γαρύφαλλο:

— Επίσης, αντέχω περισσότερο μόνη μου. Μου αρέσει το κρύο νερό και δεν αντέχω τον ανταγωνισμό για το φαγητό.

Ρόουζ:

— Βλέπεις; Παρόλο που είμαστε και οι δύο όμορφα λουλούδια, δεν είναι όλα τα λουλούδια γραφτό να είναι μαζί.

Γαρύφαλλο:

— Ακριβώς. Μερικές φορές, ο χωρισμός μας βοηθάει και τους δύο να ζήσουμε περισσότερο και πιο όμορφα.

Ρόουζ:

— Άρα, δεν είναι χωρισμός από θυμό…

Γαρύφαλλο:

— …αλλά από φροντίδα. Για να ανθίσει ο καθένας με τον δικό του τρόπο 🌸🌹