Διάλογος μεταξύ Νάρκισσου και Υάκινθου
Νάρκισσος:
— Υάκινθε, σε είδα σήμερα το πρωί… φαίνεται ότι δεν είσαι τόσο ζωηρός όσο χθες.
Υάκινθος:
— Σωστά, Νάρκισσε. Από τότε που βρισκόμαστε στο ίδιο βάζο, νιώθω ότι το νερό δεν με βοηθάει πια. Κι εσύ;
Νάρκισσος:
— Ναι… Αφήνω έναν κολλώδη χυμό στο νερό για να προστατευτώ. Για μένα είναι φυσικό, αλλά για σένα γίνεται βάρος.
Υάκινθος:
— Ακριβώς. Οι ουσίες που αποβάλλεις μπλοκάρουν το κοτσάνι μου και δεν μπορώ να τραβήξω σωστά το νερό. Γι' αυτό τα λουλούδια μου πέφτουν πιο γρήγορα.
Νάρκισσος:
— Νιώθω ότι ούτε εγώ σου κάνω καλό. Παρόλο που είμαστε ανοιξιάτικα λουλούδια, δεν χωράνε όλες οι ανοιξιάτικες στο ίδιο βάζο.
Υάκινθος:
— Μερικές φορές, η μεγαλύτερη ανησυχία είναι να ξέρεις πότε να μείνεις χωριστά.
Νάρκισσα:
— Δεν είναι απόρριψη, Υάκινθε...
Υάκινθε:
— …αλλά σεβασμός για τη ζωή του άλλου. Αν βάλουμε τους εαυτούς μας σε διαφορετικά νερά, θα ανθίσουμε και οι δύο όλο και πιο όμορφα 🌼🌸

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σας ευχαριστούμε.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.