600 ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ από τον Ιερέα Ιωσήφ Τρίφα!!! 29

 

241 - Μια κατάλληλη απάντηση - 

Μια Κυριακή, μερικοί άνθρωποι, ακούγοντας τις ομιλίες και τις αναγνώσεις στη συγκέντρωση των στρατιωτών του Στρατού του Κυρίου, είπαν στο τέλος: - Ω, πόσο μας άρεσαν αυτές οι διδασκαλίες και πόσο ενίσχυσαν τις ψυχές μας!... - Θα δούμε κατά τη διάρκεια της εβδομάδας - απάντησε ένας στρατιώτης - πόσο σας ενίσχυσαν!

Στη ζωή και τη συμπεριφορά του ανθρώπου μπορεί κανείς να δει πόσο δυνατός είναι στα πράγματα της ψυχής.

242 - Τα αγκάθια της Αυστραλίας

Όταν οι Άγγλοι εισήλθαν για πρώτη φορά στην Αυστραλία και την κατέλαβαν, βρήκαν εκεί εκτεταμένα και τραχιά χωράφια. Ούτε ένα αγκάθι ή βάτα δεν είχε ακόμη διεισδύσει στο έδαφος της Αυστραλίας.

Η χώρα των Άγγλων είναι γνωστή ως η χώρα των αγκάθων, ειδικά η Σκωτία. Ένας Σκωτσέζος Άγγλος που εγκαταστάθηκε στην Αυστραλία, είχε νοσταλγήσει τα αγκάθια της πατρίδας του. Είχε γράψει στους γονείς του στη Σκωτία για να του στείλουν μερικούς σπόρους αγκάθου, ώστε να τους φυτέψει και να τους κρατήσει κοντά στο σπίτι ως υπενθύμιση της πατρίδας του.

Ο σπόρος έφτασε, ο Άγγλος τον έσπειρε, ο καιρός τον αύξησε, ο άνεμος τον μετέφερε και από αυτόν τον σπόρο ολόκληρη η Αυστραλία γέμισε αγκάθια.

Όπως τα αγκάθια στην Αυστραλία, τόσο γρήγορα εξαπλώνονται τα ζιζάνια του διαβόλου, όταν κάνεις χώρο για την καρδιά σου στην Αυστραλία.

Όπως τα αγκάθια στην Αυστραλία, έτσι και η αμαρτία και το κακό μεγαλώνουν όταν κάνεις χώρο για αυτά στην ψυχή σου.

243 - Σε ένα εργοστάσιο καθρεφτών

Πριν από μερικά χρόνια ήμουν σε ένα εργοστάσιο καθρεφτών. Υπήρχαν κάθε είδους καθρέφτες σε λειτουργία, άλλοι μεγαλύτεροι, άλλοι μικρότεροι. Αλλά παραδόξως, σε κανέναν από αυτούς δεν ήταν ακόμα ορατό το πρόσωπο ενός ανθρώπου.

Γιατί; Επειδή οι καθρέφτες δεν ήταν ακόμη υαλωμένοι στο πίσω μέρος με κόκκινο σμάλτο (από κοινωνιόριο και μόλυβδο, κατασκευάζεται κόκκινο σμάλτο, με το οποίο αλείφονται οι καθρέφτες στο πίσω μέρος).

Λέγεται πάντα ότι αυτός ο ορατός κόσμος είναι ένας υπέροχος καθρέφτης στον οποίο μπορούμε να δούμε τη Θεότητα. Ναι! Αυτό είναι αλήθεια. Μόνο που ούτε αυτός ο καθρέφτης είναι ακόμα έτοιμος. Μόνο που από τον καθρέφτη του ορατού κόσμου, ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε ποτέ να γνωρίσει τη Θεότητα σε όλο της το μεγαλείο και την πληρότητα. Σε αυτόν τον καθρέφτη έλειπε επίσης το κόκκινο σμάλτο. Το αίμα που χύθηκε στον Σταυρό του Γολγοθά είναι το κόκκινο σμάλτο με το οποίο αλείφθηκε αυτός ο καθρέφτης του ορατού κόσμου, ώστε να μπορούμε να δούμε σε αυτόν τη Θεότητα σε όλο της το μεγαλείο.

Ο Γολγοθάς, η Ενσάρκωση του Υιού του Θεού, είναι ο θαυμαστός καθρέφτης μέσα από τον οποίο μπορούμε να δούμε πλήρως τον Θεό, και από την άλλη πλευρά μπορούμε επίσης να δούμε τον εαυτό μας, τις αμαρτίες μας και την αγάπη με την οποία ο Θεός μας αγάπησε και μας αγαπά.

244 - Με το κεφάλι ψηλά Ανάμεσα σε όλα τα ζωντανά πλάσματα στη γη, μόνο ο άνθρωπος δημιουργήθηκε με το βλέμμα του στραμμένο προς τα πάνω, προς τον ουρανό, προς τον Δημιουργό του. Όλα τα άλλα ζωντανά πλάσματα κοιτάζουν προς τη γη.

Αυτό το γεγονός είναι επίσης ένα κήρυγμα που μας δείχνει ότι η αληθινή μας πατρίδα είναι ο παράδεισος... ας ανεβάσουμε τις ψυχές μας στον παράδεισο, στον Θεό!

245 - Άργος ο Εκατοντόφθαλμος 

Ένας θρύλος από την αρχαία ελληνική ιστορία μιλάει για έναν γίγαντα που ονομαζόταν Άργος. Αυτός ο Άργος είχε 100 μάτια, αλλά ποτέ δεν κοιμόταν μόνο με δύο μάτια: με τα άλλα 98 παρακολουθούσε, επειδή είχε πολλούς εχθρούς. Οι εχθροί του προσπάθησαν πολλές φορές να τον σκοτώσουν, αλλά δεν μπορούσαν, επειδή ήταν πάντα σε εγρήγορση. Τότε ο θεός Απόλλωνας, ένας μεγάλος εχθρός του, κατέστρωσε ένα άλλο σχέδιο για να τον σκοτώσει. Πλησίασε τον γίγαντα με χαϊδευτική μουσική και άρχισε να του τραγουδάει τραγούδια χαράς. Ο γίγαντας άρχισε να ακούει τα τραγούδια με ευχαρίστηση και σιγά σιγά, τα μάτια του άρχισαν να κοιμούνται. Εκτός από τα δύο μάτια, άλλα δύο έκλεισαν, και μετά άλλα δύο... μέχρι που, μετά από μερικές εβδομάδες, ο Άργος κοιμόταν με 98 μάτια και ξύπνιος μόνο με δύο. Ο θεός επέμεινε με τα τραγούδια του μέχρι που τελικά, ο Άργος αποκοιμήθηκε με όλα τα μάτια του. Τότε ο Απόλλωνας έβγαλε το σπαθί του και του έκοψε το κεφάλι.

Τι ιστορία γεμάτη νόημα για εμάς τους Χριστιανούς! Ο Ιησούς ο Σωτήρας μας άφησε ως ένα είδος διαθήκης, τα λόγια: Αγρυπνείτε, σας λέω, και αγρυπνείτε (Μάρκος 18:37), γιατί ο Σατανάς περιφέρεται σαν λιοντάρι, ζητώντας ποιον να καταπιεί.

Ένας αληθινός Χριστιανός πρέπει να είναι - όπως ήταν ο Άργος - γεμάτος πνευματικά μάτια, επειδή ο κόσμος είναι γεμάτος πειρασμούς και εχθρούς.

Και ο Σατανάς εργάζεται σκληρά για να κλέψει την πνευματική μας επαγρύπνηση, με το μεθυστικό τραγούδι των εγκόσμιων χαϊδεμάτων και απολαύσεων.

Ας πάρουμε εμείς, οι στρατιώτες του Κυρίου, αυτή την ιστορία στις ψυχές μας. Ας προσευχόμαστε και ας αγρυπνούμε αδιάκοπα, γιατί ο Σατανάς μας καταδιώκει ιδιαίτερα για να μας κάνει να κοιμηθούμε ξανά με τις απολαύσεις αυτού του κόσμου.

Μακάριοι όσοι αγρυπνούν (Λουκάς 12:37).

Είστε ανάμεσά τους;...

246 - Ο Πλούσιος και το Δάσος - Μια Αληθινή Ιστορία

Μια αντιπροσωπεία φτωχών ανθρώπων από μια φτωχή ενορία πήγε σε έναν πλούσιο άνθρωπο, που είχε επίσης δάση, για να του ζητήσει δωρεάν ξύλα για την κατασκευή της εκκλησίας. - Κύριε, κοιτάξτε, ήρθαμε σε εσάς για αυτό... και αυτό... θέλουμε να χτίσουμε και μια εκκλησία και θα χρειαζόμασταν ξύλα. Και αν ο Καλός Κύριος σας έχει χαρίσει ένα τόσο όμορφο δάσος, σας ζητάμε να μας βοηθήσετε με ξύλα... είμαστε οι απεσταλμένοι των κατοίκων του χωριού και σας ζητάμε αυτό...

- Δεν θα σας δώσω τίποτα - απάντησε σκληρά ο πλούσιος... το δάσος συντηρείται με μεγάλα έξοδα... και εκτός αυτού, τώρα δεν είναι ώρα για ελεημοσύνη. 

Σε αυτή την απάντηση, ένας γκριζομάλλης γέρος αποσπάστηκε από τον κόσμο. Με απαλή φωνή είπε: 

- Αγαπητέ κύριε, αν δεν θέλετε να μας δώσετε τίποτα, θα πάμε. Ο Καλός Κύριος μπορεί να μας δώσει από άλλο μέρος. Αλλά πριν φύγω, θέλω να σας ρωτήσω κάτι: Ποιο είναι το έλατό σας σε αυτό το δάσος; 

- Ποιο έλατο; - απάντησε ο πλούσιος... όλο το δάσος είναι δικό μου. 

- Θα γίνει, αλλά όταν φύγεις από αυτόν τον κόσμο, θα πάρεις μαζί σου μόνο ένα έλατο· ούτε καν ολόκληρο το δέντρο, αλλά μόνο τέσσερις σανίδες, όσο θα χρειαστείς για το φέρετρο... και με αυτά τα λόγια έφυγαν. 

Ήταν προς το βράδυ. Τι συνέβη εκείνο το βράδυ δεν είναι γνωστό. Αλλά το πρωί, οι άνθρωποι του  χωριού με την προσευχή είχαν λάβει την ειδοποίηση από τον πλούσιο ότι μπορούσαν να έρθουν και να πάρουν από το δάσος δωρεάν όλα τα ξύλα που χρειάζονταν για την εκκλησία.