600 ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ από τον Ιερέα Ιωσήφ Τρίφα!!! 37

 

Το Κήρυγμα ενός Νεκρού

Στο βιβλίο ενός διάσημου ιεραποστόλου διάβασα:

Την άλλη μέρα άκουσα ένα κήρυγμα. Αλλά δυστυχώς, αυτός που κήρυττε ήταν νεκρός. Δεν υπήρχε πνεύμα στο στόμα του.

Δεν μίλησε τίποτα για τον Σωτήρα, ούτε για τη σωτηρία. Εξέφρασε τις απόψεις και τις θεωρίες του για διάφορα κοινωνικά ζητήματα και αυτό ήταν όλο.

Αυτός που κήρυττε ήταν νεκρός. Το κήρυγμά του ήταν νεκρό και όσοι τον άκουγαν ήταν επίσης νεκροί. Τι χρησιμότητα θα μπορούσε να έχει ένα τέτοιο κήρυγμα; Μόνο όταν το Άγιο Πνεύμα μιλάει μέσα από το στόμα των ιεροκηρύκων αφυπνίζονται οι ψυχές.

335 - Δεν μπορώ να υπηρετώ δέκα αφέντες!

Από τότε που ήμουν παιδί στο σπίτι των γονιών μου, θυμάμαι ένα περιστατικό, στο οποίο σήμερα βλέπω ένα βαθύ πνευματικό νόημα.

Ο πατέρας μου είχε έναν πολύ καλό και εργατικό υπηρέτη. Αλλά ένα πρωί τον βλέπω μόνο να λέει πολύ πεισματικά και αποφασιστικά: Σε αυτό το σπίτι όλοι διατάζουν... Δεν μπορώ να υπηρετώ δέκα αφέντες...

Έχω γίνει υπηρέτης μόνο ενός αφέντη... όπου όλοι διατάζουν, δεν μπορώ πλέον να υπηρετώ...

Ο υπηρέτης αγανάκτησε. Και μπορεί να έχει δίκιο. Αλλά σκέφτομαι σήμερα: μήπως ο δούλος μας σε πνευματικά ζητήματα υπακούει μόνο σε έναν αφέντη; Όπως είπε ο Κύριος: Δεν μπορείς να υπηρετείς δύο αφέντες

(Ματθαίος 6, 24).

Έτσι είναι ο άνθρωπος, αγανακτεί όταν πρόκειται να τον διατάζουν περισσότεροι από ένας αφέντες, αλλά σε πνευματικά ζητήματα δεν αγανακτεί. Αυτοί διατάζουν 10 αφέντες (τα κακά πάθη) και τους υπακούν όλους σαν καλός και ταπεινός δούλος.

Τι οδυνηρό πράγμα!

336 - Ο Σταυρός Πριν από το Όνομα

Ένας Γάλλος αυτοκράτορας, ο Λουδοβίκος ΙΒ΄, αφού κατέλαβε τον θρόνο του, έκανε μια λίστα με όλους τους εχθρούς που γνώριζε ότι είχε στη χώρα του. Έβαλε έναν σταυρό πριν από το όνομα του καθενός. Ακούγοντας αυτό, οι εχθροί τράπηκαν σε φυγή και κρύφτηκαν, πιστεύοντας ότι το σημείο του σταυρού πριν από το όνομα σήμαινε ότι όλοι θα σκοτώνονταν. Αλλά ο αυτοκράτορας τους έστειλε μήνυμα να μείνουν ήσυχα στη χώρα, επειδή ο σταυρός που έβαλε δίπλα στα ονόματά τους σήμαινε τη συγχώρεσή τους.

Αναγνώστη! Είσαι κι εσύ αμαρτωλός; Σας έχει φέρει η αμαρτία σε έχθρα με τον Βασιλιά Χριστό και τώρα φοβάστε την τιμωρία Του; Μη φοβάστε! Κοιτάξτε ψηλά, στον Σταυρό του Ιησού! Ο Σταυρός Του σημαίνει τη συγχώρεσή σας και τις αμαρτίες σας. Όσο αμαρτωλοί κι αν είστε, ο Βασιλιάς Χριστός θέλει να σας συγχωρήσει και σας καλεί πίσω στη Χώρα Του, αν έχετε αποφασίσει για μετάνοια, για διόρθωση, για τη Βασιλεία Του.

337 - Ο Γάιδαρος του Μπουριντάν

Από έναν διάσημο Έλληνα φιλόσοφο, τον Αριστοτέλη, υπάρχει ένας μύθος για ένα γαϊδούρι, το οποίο, απελευθερωμένο από τον στάβλο ανάμεσα σε δύο σωρούς ζωοτροφής, δεν μπορούσε να αποφασίσει ποιο να φάει. Και έτσι συνέχισε να ψάχνει ανάμεσα στους δύο σωρούς, μέχρι που πέθανε από την πείνα.

Ένας Άγγλος συγγραφέας - ο Μπουριντάν - επεξεργάστηκε ολόκληρο αυτό το αίνιγμα σε ένα βιβλίο, δείχνοντας μέσα από αυτό το πρόσωπο και τον τύπο των αναποφάσιστων ανθρώπων. Εξ ου και η συζήτηση για τον «Γάιδαρο του Μπουριντάν», - κάθε φορά που πρόκειται για αναποφάσιστους ανθρώπους.

Φυσικά, η ιστορία του Αριστοτέλη φτιάχτηκε όπως κάθε αίνιγμα, από τη φαντασία. Γιατί όσο ανίκανο κι αν είναι ένα ζώο, δεν πεθαίνει από την πείνα ανάμεσα σε δύο σωρούς ζωοτροφής, αλλά ορμάει αμέσως σε έναν από αυτούς.

Αλλά δυστυχώς, αυτό το αίνιγμα συμβαίνει πραγματικά όταν πρόκειται για την πνευματική μας ζωή.

Τάδε λέει ο Κύριος: ιδού, θέτω ενώπιόν σας την οδό της ζωής και την κατάρα: διαλέξτε την!

(Ιερ. 21, 8· Δευτ. 30, 19). Αλλά ο ανόητος άνθρωπος, τι κάνει μπροστά σε αυτό το ουράνιο τηλεγράφημα; Στέκεται πάντα αναποφάσιστος στην άκρη της αμφιβολίας. Και θα υπάκουε στον Θεό, και δεν θα άφηνε τον κόσμο. Και θα τα πήγαινε καλά με τον Θεό, αλλά δεν θα διαφθάρηκε από τον διάβολο. Και πάντα ψαχουλεύει ανάμεσα στο καλό και το κακό, ανάμεσα στη σωτηρία και την καταστροφή μέχρι να έρθει ο θάνατος!

Πέρασαν 5 χρόνια από τότε που ένας Χριστιανός μου έλεγε συνέχεια ότι ήθελε να έρθει στον Στρατό του Κυρίου, να αφήσει το κακό και να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Αλλά δεν αποφάσισε, ή μάλλον, δεν άντεξε να σπάσει με τον κόσμο και τις αμαρτίες του.

Όπως λέει το τραγούδι της Στρατιάς:

Για να μπεις στη Στρατιά δεν τολμάς

να σκεφτείς στο στόμα του κόσμου

και τότε δεν θα άντεχες

ούτε τις αμαρτίες - να αφήσεις

δύο κόσμους να πολεμούν μέσα σου

ο ένας θέλει, ο άλλος σε κρατάει.

Και ο άνθρωπος, κατά κανόνα, υπακούει στον κόσμο που τον κρατάει στον θάνατο και την αμαρτία.

Η σωτηρία είναι μια κατηγορηματική απόφαση: είτε με τον Θεό, είτε με τον κόσμο (Ιάκωβος 4, 4), είτε με τον Χριστό, είτε με το καταπέτασμα, είτε με τον κόσμο, είτε με το σκοτάδι.

Είθε τα λόγια του Κυρίου να αντηχούν αδιάκοπα στα αυτιά μας: Θέτω μπροστά σας τον θάνατονκαι τη ζωή: Διάλεξε!