Εσπερινός αγάπης 1977.
Ο άγιος Γέροντας με τις Αδελφές βγαίνουν από το καθολικό για την καθιερωμένη μικρή λιτανεία της ημέρας γύρω από την Μονή Θαψανών.
Στιγμές πνευματικής χαράς και αγαλλιάσεως στις οποίες εκδηλώνεται και εξωτερικά αυτό που αισθάνονται μέσα τους τόσο ο Άγιος Γέροντας,όσο και οι Αδελφές.Την μετοχή στο μέγιστο γεγονός της Αναστάσεως του Κυρίου.
Την ημέρα αυτή,όλα είναι γεμάτα από φως.Ο ουρανός,η γη ακόμα και τα καταχθόνια.Θα ήταν τραγικό αυτό το Φως να μην καταυγάζει και τα εσώτατα του ανθρώπου και ο άνθρωπος για τον οποίο έπαθε και αναστήθηκε ο Κύριος,να είναι αμέτοχος αυτής της ανέκφραστης θείας ευφροσύνης.
Νομίζω ότι η εικόνα μιλάει πολύ δυνατά από μόνη της και είναι περιττά τα δικά μου φτωχά λόγια…..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σας ευχαριστούμε.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.