Η λαμπάδα του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου. Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι.

Η Λαμπάδα του Αγίου Ιωάννη

Σήμερα είναι η ημέρα του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου, του καλύτερου αγίου, του γρήγορου βοηθού, του αγγέλου των μωρών, του βάλσαμου των θλίψεων, του ανοιχτήρα λόγου για παιδιά με αυτισμό, του θαυμαστού θεραπευτή και χειρουργού μας.

Είναι αδύνατο να περιγράψουμε τι ωκεανό ευλογιών έχει χύσει πάνω στην Εκκλησία μας και πάνω μας.

Θα σας πω μόνο ότι πάνω από 200 μωρά σήμερα φέρουν τα ονόματα ΙΩΑΝΝΗΣ και ΙΩΑΝΝΗΣ, χάρη σε αυτόν, επειδή προσευχήθηκε για τις μητέρες να γεννήσουν ζωή.

Υπάρχουν περίπου 200 ακόμη που γεννήθηκαν επίσης με τις προσευχές του, αλλά ονομάζονται διαφορετικά.

Δεν μπορείς να πεις ψέματα στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι δεν προσεύχονται σε αγίους που δεν τους βοηθούν. Αλλά αν λάβουν θαύματα στη ζωή τους μέσω της πίστης, γίνονται απόστολοι και λένε σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους για το θαύμα τους.

Σήμερα τελέσαμε την Αγία και Θεία Λειτουργία. Μετά τη λειτουργία, καθαγιάσαμε την λαμπάδα του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου.

Ξέρετε ότι δεν μπορώ, ψάχνω σε βιβλία και στο διαδίκτυο.

Διάβασα σε έναν βίο του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου, γραμμένο από τον Φώτιο Κόντογλου, για το θαύμα που έκανε ο Άγιος Ιωάννης με το αχνιστό πιλάφι, το οποίο έστειλε στον κύριό του, στη Μέκκα, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Ξέρετε το θαύμα.

Το συναρπαστικό είναι ότι όταν έφτασε σπίτι, ο Τούρκος αφέντης τίμησε και αγάπησε τον Άγιο Ιωάννη. Του πρότεινε μάλιστα να μετακομίσει σε ένα μικρό σπίτι κοντά στο αρχοντικό του. Ο Άγιος Ιωάννης αρνήθηκε και συνέχισε να κοιμάται στη σπηλιά, δίπλα στα αγαπημένα του ζώα.

Τότε ο Τούρκος αγάς είπε, τι ανταμοιβή να σου δώσω, επειδή βλέπω ότι το χέρι του Θεού είναι μαζί σου;

Ο άγιος ταπεινώθηκε και είπε: Θα ήθελα ένα κερί, για να προσεύχομαι στον Θεό το βράδυ.

Ο Τούρκος ξέσπασε σε κλάματα και είπε: Σου δίνω ένα σπίτι και μου ζητάς ένα κερί; Σου δίνω το πιο όμορφο κερί στο σπίτι μου, για να μπορείς να μιλάς με τον Θεό. Και του έδωσε ένα μεγάλο, επιχρυσωμένο χάλκινο κερί.

Ρώτησα στο Ουργκιούπ (το αρχαίο Προκόπι στη σημερινή Τουρκία, όπου βρίσκεται η σπηλιά του Αγίου Ιωάννη).

Μίλησα μάλιστα με έναν Τούρκο σιδηρουργό και τεχνίτη που φτιάχνει κεριά. Και μου έστειλε ένα μοντέλο, πώς κρεμόντουσαν τα κεριά τότε, στο σπίτι του Τούρκου μάστορα.

Έτσι έψαξα στο διαδίκτυο, έκανα τηλεφωνήματα, έψαξα σε καταστήματα με αντίκες και βρήκα ένα τεράστιο κερί, ακριβώς όπως αυτό στο μοντέλο του Τούρκου.

Είναι 200 ​​ετών και υπέροχο. Και το έδωσα ως δώρο στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο.

Το καθαγίασα με μια προσευχή που συνέταξα ad hoc.

Θα φωτίζει την εικόνα του στην Αγία μας Εκκλησία.

Από τώρα και στο εξής, όταν έρθεις, θα τη βλέπεις να λάμπει με το απείρως γλυκό πρόσωπο του Αγίου Ιωάννη. Της κάνουμε ένα μικρό σπίτι μαζί μας και στις ψυχές μας, για να προσεύχεται με ένα αναμμένο κερί για εμάς.

Σε αγαπάμε, Άγιε Ιωάννη.

Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι.