Τότε ο πιστός του είπε:

Κάποτε, ένας καλόπιστος χωρικός πήγε στον συγχωριανό του για να νοικιάσει ένα κομμάτι γης και, αφού συμφώνησαν, έβγαλε τα χρήματα και του έδωσε μια προκαταβολή.

Αυτός που είχε τη γη του είπε:

- Πρέπει να σου δώσω μια απόδειξη...

Αλλά ο πιστός του απάντησε:

- Δεν χρειάζεται, γιατί μόνο ο Θεός βλέπει.

Τότε ο άλλος, που καυχιόταν σε όλους ότι δεν πίστευε, τον ρώτησε:

- Τι, πιστεύεις στον Θεό;

- Φυσικά και πιστεύω.

- Δεν πιστεύω σε τέτοια πράγματα· αυτά είναι μικροπράγματα· ιστορίες για παιδιά· ο Θεός δεν υπάρχει, άκουσέ με.

Τότε ο πιστός του είπε:

- Αν ναι, κάνε καλά τότε και δώσε μου μια απόδειξη, γιατί τα χρήματα σου έδωσα, επειδή δεν εμπιστεύομαι τους ανθρώπους που δεν πιστεύουν στον Θεό.

Ο αμήχανος συγχωριανός παρέμεινε σιωπηλός και εξέδωσε την ζητούμενη απόδειξη.