Διαβάζουμε στα Κείμενα τῶν Βαρσανουφίο καί Ἰωάννου: «Γιά τήν Ἀνάστασι γιά τήν ὁποία ρωτᾶς, αὐτός ὁ αἰώνας τῆς ἐπίγειας ζωῆς εἶναι ἕνα ἁλώνι καί τά ζιζάνια εἶναι μαζί μέ τό σιτάρι. Ὅταν ὅμως θά γίνη ἡ Ἀνάστασι, ὁ εὐαγγελικός λόγος μᾶς διδάσκει ὅτι θά ἀναστηθοῦν ὅλοι ἀναμεμιγμένοι (ἁμαρτωλοί καί δίκαιοι), ἀλλά μέ τό λόγο του "θά χωρίση τούς μέν ἀπό τούς δέ, ὅπως ὁ βοσκός χωρίζει τά πρόβατα ἀπό τά ερίφια"(Μθ 25, 32). Ἐκεῖνα δέ τά ὁποῖα ἀναφέρει γιά τίς δύο γυναῖκες καί τούς δύο ἄνδρες τά εἶπε γιά τή συντέλεια, γιά τήν πίστι καί τήν ἀπιστία. Ότι, δηλαδή, στο τέλος ή μία γίνεται δεκτή (ή πίστι), ἐνῶ στήν ἄλλη (στήν ἀπιστία) παραμένει ὁ ἄνθρωπος»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σας ευχαριστούμε.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.