Έτσι, σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, βλέπουμε δύο αντίθετα ρεύματα ανθρώπινης δραστηριότητας:

Έτσι, σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, βλέπουμε δύο αντίθετα ρεύματα ανθρώπινης δραστηριότητας:

Το ένα – η ανάβαση από τη γη στον ουρανό, η οποία αναγνωρίζει και θρηνεί την αδυναμία, τις ελλείψεις και την ασθένεια της ανθρώπινης φύσης, δεν κλείνει τα μάτια σε αυτή τη βαριά, δυσάρεστη εικόνα, βλέπει όλο το βάθος της και περιμένει βοήθεια μόνο από τον Θεό – καταλαβαίνει ότι είναι ταξιδιώτης και εξόριστος σε αυτή τη γη, αγωνίζεται για την αληθινή του πατρίδα, αναζητά τη συμφιλίωση με τον Θεό, την αναβίωση και τη σωτηρία μέσω της μετάνοιας.

Η δεύτερη κατεύθυνση είναι αυτή που δέχτηκε την εκδίωξη από τον Παράδεισο με ακλόνητη αλαζονεία, σκόπευε να μετατρέψει τον τόπο της εξορίας της σε πατρίδα της, επέλεξε να ξεχάσει τον Θεό αντί να σκύψει το περήφανο κεφάλι της μπροστά Του, ξεκίνησε το μονοπάτι της ανάπτυξης των διεστραμμένων ικανοτήτων της, της αυτοϊκανοποίησης, της αυταπάτης και του μουδιάσματος της συνείδησης, και άρχισε να αναζητά την απατηλή ευτυχία.

Αρχιμανδρίτης Λάζαρος Αμπασίτζε