ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ. ΑΡΧΙΜΑΔΡΙΤΗΣ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΡΕΛΙΝ.

 

ΚΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ!

Η Πεντηκοστή σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας πνευματικής εποχής στην ιστορία της Εκκλησίας, της ανθρωπότητας και του κόσμου. Η Ανάληψη του Χριστού ένωσε τη γη με τον ουρανό - τον αιώνα της αιωνιότητας - και η Πεντηκοστή κατέβασε τον ίδιο τον ουρανό στη γη, καταργώντας την αντίθεση μεταξύ του χρονικού και του αιώνιου, μεταξύ ύλης και πνεύματος. Στις εκχύσεις του Θείου φωτός και των Θείων ενεργειών του Αγίου Πνεύματος, μια νέα ζωή άνοιξε μπροστά στην ανθρωπότητα, μια ευκαιρία να ξεπεράσει τους δημιουργημένους περιορισμούς της μέσω της κοινωνίας με την απόλυτη ύπαρξη.

Για έναν Χριστιανό, το ανθρώπινο σώμα είναι ένα θαυμαστό όργανο της ψυχής, η μορφή της άφθαρτης ανθρώπινης ατομικότητας, ένα χρυσό πλαίσιο στο οποίο είναι τοποθετημένο το αθάνατο πνεύμα, σαν πολύτιμος λίθος. Την μυστηριώδη ημέρα της Πεντηκοστής, η Θεία αγαθότητα αναδημιούργησε τη μονάδα της ανθρώπινης προσωπικότητας από τη δυάδα της ψυχής και του σώματος, που διαλύεται σε αντιφάσεις.

Την ημέρα της Πεντηκοστής, το Άγιο Πνεύμα ίδρυσε την Εκκλησία της Καινής Διαθήκης και την ένωσε με την Ουράνια Εκκλησία. Οι Χριστιανοί έγιναν μέλη μιας πνευματικής οικογένειας, της οποίας ο Πατέρας είναι ο Θεός και της οποίας οι μεγαλύτεροι αδελφοί είναι οι άγγελοι. Η Πεντηκοστή έγινε μια αιώνια διαχωριστική γραμμή μεταξύ της Χριστιανικής Εκκλησίας - μιας Εκκλησίας χάριτος, γεμάτης θεϊκές δυνάμεις και ενέργειες - και άλλων θρησκειών του κόσμου, όπου υπάρχουν σκιές και θραύσματα αλήθειας, αλλά όχι Χριστός και Πνεύμα, Φως και Ζωή.

Την ημέρα της Πεντηκοστής, το Ανώγειο έγινε ο πρώτος χριστιανικός ναός και η κοινότητα των μαθητών του Χριστού έγινε η Παγκόσμια Εκκλησία. Μόνο 120 άτομα ανήκαν αρχικά στην Εκκλησία, αλλά ήταν παγκόσμια στην θεϊκή της ιδέα και σκοπό, στο ανεξάντλητο πνευματικό δυναμικό που έλαβε την ημέρα της Πεντηκοστής. Ούτε ο αριθμός των μελών ούτε τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά η παρουσία του Αγίου Πνεύματος και η πιστότητα στην αλήθεια καθιστούν την Εκκλησία παγκόσμια.

Το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε στους αποστόλους σε απτές και ορατές μορφές επειδή η ημέρα της Πεντηκοστής σηματοδότησε την έναρξη της μεταμόρφωσης ολόκληρου του ορατού κόσμου - του κόσμου. Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος δεν έπρεπε να είναι μόνο μια εμπειρία των αποστόλων - ένα γεγονός της εσωτερικής τους ζωής - αλλά να αποκαλυφθεί στον κόσμο ως μια μεγαλοπρεπής θεοφάνεια - η Επιφάνεια. Ενδυναμωμένοι από το Άγιο Πνεύμα, οι απόστολοι έφεραν το Ευαγγέλιο - τα καλά νέα - στα «άκρα της γης» - τις πιο απομακρυσμένες χώρες και περιοχές του αρχαίου κόσμου. Ίδρυσαν χριστιανικές κοινότητες, χειροτόνησαν ιερείς και επισκόπους και παρακολουθούσαν τη ζωή των νεοσύστατων Εκκλησιών με μητρική φροντίδα και πατρική αυστηρότητα, σαν να τους κουβαλούσαν στις καρδιές τους. Το αποστολικό κήρυγμα σάρωσε, σαν με φτερά, πάνω από τις καυτές άμμους της Σαχάρας, πάνω από τα χιόνια της Σκυθίας, φτάνοντας στους απόκρημνους βράχους του Αλβιώνα στα δυτικά και στα οροπέδια της Αραβίας και τα νησιά του Ινδικού Ωκεανού στα ανατολικά. Οι απόστολοι έδωσαν μαρτυρία για την αλήθεια του ευαγγελίου τους με εκδηλώσεις της δύναμης του Θεού και της θαυμαστής αγάπης, και ολοκλήρωσαν το έργο της ζωής τους με μαρτύριο - μια μαρτυρία γραμμένη με αίμα.

Οι αρχαίοι και οι σύγχρονοι θεοσοφιστές λένε ότι ο Χριστιανισμός είναι ένα από τα πολλά μονοπάτια προς τον Θεό. Αλλά ο Χριστός είπε: «Κανείς δεν έρχεται στον Πατέρα παρά μόνο μέσω εμού». Άλλες θρησκείες περιέχουν σαγηνευτικά μυστήρια, μια εκθαμβωτική λαμπρότητα σκέψης, οράματα άλλων υψών και βάθους. Περιέχουν ακόμη και ρητά που μοιάζουν λεκτικά με αυτά των Ευαγγελίων, αλλά τους λείπει ο Χριστός - ο Θείος Λόγος - και το Άγιο Πνεύμα - η Θεία δύναμη.

Η Πεντηκοστή δεν είναι μόνο η αρχή της Εκκλησίας, αλλά και η συνεχής ύπαρξή της, η έκχυση του Αγίου Πνεύματος και ο αγιασμός των πιστών στην προσευχή και τα μυστήρια. Την ημέρα της Πεντηκοστής, ο Κύριος ίδρυσε την Εκκλησία στη γη, ώστε η ανθρώπινη ψυχή, μεταμορφωμένη κατά χάρη, να γίνει ένας θαυμαστά όμορφος ναός του Θείου για πάντα.

Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)