Ιερομόναχος Ευστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ερωτήσεις από ενορίτες της υπαίθρου για διάφορα πνευματικά ωφέλιμα θέματα, με απαντήσεις. 49

 

1145. Τι λέει η Αγία Γραφή κατά του θυμού;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι λέει η Αγία Γραφή κατά του θυμού;

Η απάντηση του ιερέα . Η Αγία Γραφή μιλάει κατά του θυμού ως εξής: Μη ζητάς να οργίζεσαι στο πνεύμα σου, γιατί η οργή αναπαύεται στον κόρφο των αφρόνων ( Εκκλησ. 7:10 ). Διότι είναι καλύτερο να ξεσκεπάζεις παρά να οργίζεσαι κρυφά ( Κύριος 20:1 ). Ο θυμός του ανθρώπου δεν φέρνει δικαιοσύνη ( Ιάκωβος 1:20 ). Μάθετε από μένα , γιατί είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά ( Ματθ. 11:29 ). Όποιος σε χτυπήσει στο δεξί σου χέρι, γύρισε προς αυτόν και το άλλο ( Ματθ. 5:39 ). Η εκδίκηση είναι δική μου· εγώ θα ανταποδώσω, λέει ο Κύριος ( Ρωμ. 12:19 ).

1146. Ποιος πρέπει να παρηγορηθεί;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποιος πρέπει να παρηγορηθεί;

Η απάντηση του ιερέα : Πρέπει να παρηγορούμε τους θλιμμένους. Αυτό το καθήκον ελέους απαιτεί να μην προκαλούμε κανέναν θυμό και παράπονο εναντίον μας, και να μην δίνουμε αφορμή για λύπη, σύμφωνα με τα λόγια του Αποστόλου: « Εί δυνατόν, όσο είναι εν υμίν, ειρηνικά ζείτε μετά πάντων ανθρώπων. Αγαπητοί, μη εκδικείστε τον εαυτό σας, αλλά δώστε τόπο στην οργή. Διότι είναι γραμμένο: «Εμείς εστίν η εκδίκησις· εγώ θέλω ανταποδώσει», λέει ο Κύριος ( Ρωμ. 12:18-19 ). Αυτό το καθήκον πρέπει να εκπληρώνεται ιδιαίτερα όταν κάποιος είναι επιβαρυμένος με μεγάλες αμαρτίες ή είναι επικίνδυνα άρρωστος ή καταπιεσμένος από μεγάλη λύπη και ατυχία: τέτοιοι άνθρωποι πρέπει να παρηγορούνται.

1147. Αφού διαπράξει κανείς οποιαδήποτε αμαρτία, ας πούμε μια μεγάλη, πρέπει να απελπιστεί από το έλεος του Θεού;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Αφού διαπράξει κάποιος κάποια αμαρτία, έστω και μεγάλη, θα πρέπει να απελπιστεί από το έλεος του Θεού;

Η απάντηση του ιερέα : Αν κάποιος πέσει στην αμαρτία λόγω ανθρώπινης αδυναμίας ή λόγω συκοφαντίας του εχθρού, ή αν κάποιος διαφθείρει τον ναό του Θεού, δεν πρέπει να απελπιστεί από το έλεος του Θεού, αλλά πρέπει αμέσως να σηκωθεί και να μην επιτρέψει στη συνήθεια της αμαρτίας να δυναμώσει μέσα του· γιατί όχι αυτός που πέφτει στην αμαρτία είναι μισητός στα μάτια του Θεού, αλλά αυτός που δεν παύει να μένει στις αμαρτίες. Κανείς δεν πρέπει να απελπίζεται από το έλεος του Θεού, γιατί ο Κύριος, μέσω του προφήτη Του, ως φιλοπαίδων, παρηγορώντας κάθε αμαρτωλό, λέει τα εξής: Δεν ευαρεστούμαι στον θάνατο του ασεβούς, αλλά στο να επιστρέψει και να ζήσει ( Ιεζ. 18:23 )· και σε άλλο σημείο: Όταν ο ασεβής επιστρέψει από την ανομία του που έπραξε, και πράξει κρίση και δικαιοσύνη, έχει προνοήσει για την ψυχή του ( Ιεζ. 18:27 ).

1148. Τι λέει η Αγία Γραφή κατά της αμέλειας και της οκνηρίας;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι λέει η Αγία Γραφή κατά της αμέλειας και της τεμπελιάς;

Η απάντηση του ιερέα : Σχετικά με την αμέλεια και την οκνηρία, η Αγία Γραφή λέει τα εξής : Επικατάρατος όποιος κάνει το έργο του Κυρίου με αμέλεια ( Ιερ. 48:10 ). Διότι όποιος ξέρει να κάνει το καλό και δεν το κάνει, σε αυτόν είναι η αμαρτία ( Ιάκωβος 4:17 ). Ρίξτε τον άχρηστο δούλο στο εξώτερο σκοτάδι· εκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών ( Ματθ. 25:30 ). Εργαστείτε τη σωτηρία σας με φόβο και τρόμο ( Φιλιπ. 2:12 ). Η βασιλεία του Θεού καταλαμβάνεται με ανάγκη, και οι βίαιοι την αρπάζουν με τη βία ( Ματθ. 11:12 ).

1149. Πώς πρέπει να υπομένει κανείς τις προσβολές;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Πώς πρέπει να αντιμετωπίζει κανείς τις προσβολές;

Η απάντηση του ιερέα : Τα παραπτώματα πρέπει να υποφέρονται με υπομονή. Αυτό το κάνουμε όταν υποφέρουμε κάτι για τον Ιησού Χριστό. Σε μια τέτοια περίπτωση, πρέπει να το υπομένουμε με χαρά, αφού ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός υπέφερε ασύγκριτα μεγαλύτερα παραπτώματα για εμάς, όπως λέγεται: « Γιατί και ο Χριστός έπαθε για εμάς, για να ακολουθήσουμε τα ίχνη Του» ( Α΄ Πέτρ. 2:21 ). Επιπλέον, δεν πρέπει να θεωρούμε κακούς εκείνους που μας προσβάλλουν και μας καταπιέζουν, και δεν πρέπει να ανταποδίδουμε κακό αντί κακού, σύμφωνα με τα λόγια του Αποστόλου: « Μη ανταποδίδοντας κακό αντί κακού» ( Α΄ Πέτρ. 3:9 ). Αντίθετα, όταν υποφέρουμε κάτι άδικο, πρέπει να ευλογούμε τον Θεό και να Του ζητάμε να συγχωρήσει τους εχθρούς μας.

1150. Τι μπορεί να ονομαστεί θάρρος;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι μπορεί να ονομαστεί θάρρος;

Η απάντηση του ιερέα : Στην ουσία, θάρρος μπορεί να ονομαστεί όταν κάποιος κατακτά τον εαυτό του, συγκρατεί τον θυμό του, δεν παρασύρεται από κανέναν πειρασμό, δεν θλίβεται στην ατυχία, δεν είναι περήφανος στην ευτυχία και για τον οποίο οι διάφορες αλλαγές στις συνθήκες είναι σαν τον άνεμο. Το χαρακτηριστικό του θάρρους είναι να επιδιώκει με σταθερή πρόθεση και ακλόνητο ζήλο αυτό που είναι μεγάλο, έντιμο και αξιοπρεπές. Μόνο το αληθινό χριστιανικό θάρρος διατηρεί και προστατεύει την ομορφιά όλων των αρετών, αγωνιζόμενος με αήττητο χέρι ενάντια σε όλες τις κακίες: ακούραστα στην εργασία, ακλόνητος στις αντιξοότητες, αυστηρά ενάντια στις απολαύσεις και τις ηδονές, περιφρονεί το χρήμα, φεύγει από την απληστία ως μάστιγα που αποδυναμώνει κάθε αρετή. Τίποτα δεν είναι τόσο απεχθές για την αρετή όσο να κατακτηθεί από την απληστία.

1151. Πρέπει να συγχωρούμε τα λάθη των άλλων;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Πρέπει να συγχωρούμε τα λάθη των άλλων;

Η απάντηση του ιερέα : Ένας χριστιανός πρέπει να συγχωρεί τα λάθη των άλλων. Εκπληρώνουμε αυτή την πράξη ελέους όταν συγχωρούμε τους εχθρούς μας για αδικήματα, όποια και αν είναι η φύση τους, και μάλιστα προσευχόμαστε για συγχώρεση από εκείνους που μας προσέβαλαν. Πρέπει να συγχωρούμε όχι μόνο μία φορά την ημέρα, αλλά και εβδομήντα φορές επτά φορές κάθε μέρα, όπως απάντησε ο Σωτήρας μας στην ερώτηση του Πέτρου: « Δεν σου μιλάω επτά φορές, αλλά εβδομήντα φορές επτά» ( Ματθαίος 18:22 ).

1152. Πρέπει να φέρνονται μικρά παιδιά στον ναό του Θεού;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Πρέπει να φέρνονται μικρά παιδιά στον ναό του Θεού;

Η απάντηση του ιερέα : Η παρουσία των παιδιών στην εκκλησία κατά τη διάρκεια των λειτουργιών είναι απαραίτητη και ωφέλιμη, και η προσκόλλησή τους στην εκκλησία είναι ουσιαστικό καθήκον των γονέων, ωφέλιμο για αυτά.

Η παρουσία στην εκκλησία κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας είναι απαραίτητη και σωτήρια για τα παιδιά, επειδή η εκκλησία κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας είναι ένας χώρος σωτήριας προσευχητικής συνομιλίας με τον Κύριο Σωτήρα και με όλους τους κατοίκους του ουρανού, ένας χώρος ανώτερης πνευματικής μόρφωσης και μάθησης.

Φέρτε τα παιδιά σας στον ναό του Θεού για να τραφούν και να ενισχυθούν από το αγνό σώμα και το ζωοποιό αίμα του Χριστού. Μήπως αρρώστησε το παιδί σας; Φέρτε τα αμέσως στον ναό για να λάβουν το σώμα και το αίμα του Χριστού. Αυτό είναι το καλύτερο φάρμακο από όλα, ένα θείο και θαυματουργό μέσο θεραπείας. Ευδοκιμεί συνεχώς το παιδί σας στην υγεία του; Μην τα αφήνετε χωρίς συχνή κοινωνία - για μεγαλύτερη σωματική δύναμη, για διατήρηση της ευημερούσας υγείας, για αγιασμό όλων των δυνάμεων και των αισθήσεών τους, για πολλαπλασιασμό των χαρισμάτων της χάριτος.

1153. Τι σημαίνει: Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν τον Θεό ;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι σημαίνει: μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν τον Θεό;

Η απάντηση του ιερέα : Εδώ επαινείται η αγνότητα. Επομένως, όποιος επιθυμεί να δει τον Θεό πρέπει να είναι καθαρός στο σώμα, την ψυχή και όλες τις σκέψεις. Διότι οι ακάθαρτες σκέψεις βεβηλώνουν την εικόνα του Θεού και διώχνουν τη θεία χάρη από την ψυχή.

1154. Πώς πρέπει να θυμόμαστε έναν αποβιώσαντα γιατρό;

Ερώτηση ενορίτη : Πνευματικός Πατέρας! Ο γιατρός του χωριού μας πέθανε σήμερα. Ήταν ένας ευγενικός άνθρωπος με εμάς τους ενορίτες. Πώς πρέπει να τον θυμόμαστε;

Η απάντηση του ιερέα : Τιμήστε τον γιατρό ( Κύριε 38:1 ). Είναι πρέπον ο καθένας σας να θυμάται αυτή τη σοφή νουθεσία προς τον αποθανόντα γιατρό του χωριού που σας βοήθησε με τις ασθένειές σας.

Τώρα, ειδικά στον γιατρό σας, αποτίστε του τον ύστατο φόρο τιμής αγάπης και ευγνωμοσύνης - με ειλικρινή δάκρυα και μια έντιμη ταφή, και κυρίως με θερμές προσευχές στον Κύριο για την ανάπαυση της ψυχής του.

Υπήρξε μια εποχή που σας βοήθησε, αλλά ήρθε η ώρα του· ο θάνατος χτύπησε και τον γιατρό. Βοηθήστε τον λοιπόν τώρα. Εργάστηκε πολύ για εσάς· εργαστείτε και εσείς για χάρη των κεκοιμημένων. Δεν λυπήθηκε ούτε χρόνο, ούτε προσπάθεια, ούτε υγεία - για την υγεία και την ευημερία σας, για τη σύζυγό σας και τα παιδιά σας. Μην τσιγκουνεύεστε τις προσευχές του, τις οποίες τώρα χρειάζεται περισσότερο. Μην τεμπελιάζετε να κάνετε μια επιπλέον υπόκλιση γι' αυτόν, να αφιερώνετε λίγα επιπλέον λεπτά κατά τη διάρκεια των προσευχών στο σπίτι. Υπέφερε μαζί σας, μοιράστηκε την πίκρα της ζωής, ίσως περισσότερες από μία φορές προετοιμάζοντάς σας για την τρομερή ώρα του θανάτου. Τώρα, υποφέρετε μαζί του. Ίσως, ακριβώς για χάρη σας, αναγκάστηκε να παραλείψει λειτουργίες στις πιο σημαντικές γιορτές ή να εγκαταλείψει τις συνήθεις προσευχές του στο σπίτι. Αναπληρώστε αυτή την παράλειψη όσο καλύτερα μπορείτε και, πάνω απ' όλα, μην ξεχνάτε ποτέ το όνομά του κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, όταν προσφέρεται η αναίμακτη θυσία για ζωντανούς και νεκρούς.

1155. Τι είναι η νηστεία;

Ερώτηση ενός ενορίτη: Τι είναι η νηστεία;

Η απάντηση του ιερέα : Η νηστεία είναι η αποχή από όλα τα φαγητά ή, λόγω κάποιας ασθένειας, από ορισμένα φαγητά, καθώς και από τα ποτά· επίσης από όλα τα εγκόσμια πράγματα και από όλες τις κακές επιθυμίες, ώστε ο Χριστιανός να μπορεί ευκολότερα να εκτελεί την προσευχή του και να εξευμενίζει τον Θεό· επίσης, ώστε να μπορεί να νικήση τις σαρκικές επιθυμίες και να λάβει τη χάρη του Θεού. Σχετικά με μια τέτοια νηστεία, η Αγία Γραφή λέει τα εξής: Σε όλα τα πράγματα, παραστεκόμενοι ως δούλοι του Θεού, με πολλή υπομονή, σε θλίψεις, προβλήματα, στενοχώριες, πληγές, φυλακίσεις, σε αναταραχές (στην εξορία), σε κόπους, σε αγρυπνίες, σε νηστείες ( Β' Κορινθίους 6:4-5 ).

1156. Μητέρες της οικογένειας. Ποιο είναι το καθήκον μας όσον αφορά τη μελλοντική μοίρα των παιδιών μας;

Μια ερώτηση από μια ενορίτη . Μια μητέρα μιας οικογένειας. Ποιο είναι το καθήκον μας όσον αφορά το μέλλον των παιδιών μας;

Η απάντηση του ιερέα : Το καθήκον σας είναι να μεγαλώσετε τα παιδιά σας με φόβο Θεού - αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα, και μην ανησυχείτε για τίποτα άλλο. Σπείρετε τον σπόρο της ευσέβειας στις ψυχές των παιδιών μας, ξυπνήστε συναισθήματα αγάπης και αφοσίωσης στον Σωτήρα: τότε ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα είναι η κληρονομιά τους, ο παρηγορητής και ο μεσίτης τους, και δεν θα φοβάστε να εμφανιστείτε στην Τελική Κρίση: "Ιδού τα παιδιά μας", θα πείτε στον Κύριο Θεό, "που μας εμπιστεύτηκες, τα έχουμε φυλάξει για εσάς". Και τώρα, σηκώστε τον σταυρό σας υπομονετικά, εμπιστευόμενοι τα πάντα στον Κύριο Θεό, με πλήρη ελπίδα στο έλεός Του.

1157. Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και τον άνθρωπο;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και τον άνθρωπο;

Η απάντηση του ιερέα : Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και τον άνθρωπο πρωτίστως για να αποκαλύψει τις τελειότητές Του στο άπειρο σε άλλα όντα - για τη δόξα του ονόματός Του. « Ο Κύριος τα πάντα για τον εαυτό του έκανε », λέει ο σοφός Σολομών ( Παροιμίες 16:41 ). Και ποιος άλλος σκοπός θα μπορούσε να είχε η δημιουργία, όταν έξω από τον Θεό δεν υπήρχε τίποτα; Γι' αυτό ο άγιος Απόστολος, μετά τα λόγια: « Από Αυτόν και δι' Αυτόν και εν Αυτώ τα πάντα », προσθέτει: «Σ' Αυτόν ας είναι η δόξα στους αιώνες» ( Ρωμ. 11:36 ). Γι' αυτό, στη βασιλεία της δόξας, οι εκλεκτοί κληρονόμοι της δόξας του Θεού δοξάζουν τον Κύριο, αναφωνώντας ότι είναι άξιος να λάβει δόξα, τιμή και δύναμη, επειδή Αυτός δημιούργησε τα πάντα, και με το θέλημά Του τα πάντα δημιουργήθηκαν και υπάρχουν ( Αποκ. 4:11 ). Για τη δική Του δόξα, ο Τριαδικός Θεός λύτρωσε το ανθρώπινο γένος. Ο Θεός Πατήρ, από την αιωνιότητα, προόρισε την ανθρωπότητα για υιοθεσία ως υιούς — προς έπαινο της δόξας της χάρης Του ( Εφεσ. 1:16 ), ανέστησε το ανθρώπινο γένος, νεκρό μέσω της αμαρτίας, και το έβαλε σε επουράνια μέρη εν Χριστώ Ιησού, για να δείξει στους μέλλοντες αιώνες τον υπερβάλλοντα πλούτο της χάρης Του δια της αγαθότητάς Του προς εμάς εν Χριστώ Ιησού ( Εφεσ. 2:6-7 ). Ο Υιός του Θεού εμφανίστηκε στη γη προς δόξα του Θεού Πατέρα ( Φιλ. 2:11 ), και με τη διδασκαλία, τα έργα και τα παθήματά Του δόξασε τον Πατέρα Του. Το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε στο ανθρώπινο γένος για την τελική αποκάλυψη και δοξασμό των άπειρων τελειοτήτων και ευεργεσιών του Θεού ( Ιωάν. 16:14 ). Έτσι, ο Θεός μας είναι ο Θεός της δόξας ( Πράξεις 7:2 ) και ο Βασιλιάς της δόξας ( Ψαλμ. 24:8 ), και γι' αυτό ο ίδιος δεν έκανε τίποτα χωρίς δόξα. Ένδοξο είναι το όνομά Του, ένδοξα και μεγαλοπρεπή είναι όλα τα έργα Του! Επομένως, εμείς, δημιουργημένοι και αναδημιουργημένοι από τον Τριαδικό Θεό, πρέπει να ζούμε και να ενεργούμε για τη δόξα του Θεού, κατευθύνοντας τα πάντα προς την εξάπλωση της βασιλείας του Θεού - το βασίλειο της ειρήνης, της αγνότητας και της αγάπης, ώστε σε εμάς και μέσω ημών να αποκαλύπτονται οι μεγάλες τελειότητες του Θεού, ώστε κάθε Χριστιανός να είναι άξιος και τέλειος κατ' εικόνα Θεού και δόξα Θεού ( Α' Κορινθίους 11:7 ).