Πνευματικές διδασκαλίες του Πατέρα Ιωήλ (από το βιβλίο)
-«Τότε τρεις από αυτούς έφεραν σχεδόν μια γυναίκα.
Ήταν καλοκαίρι. Εκεί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον Άγιο Βασίλειο. Την κρατούν από τα πόδια, από τα χέρια, θέλει να φύγει τρέχοντας.
Μπαίνω στην Αγία Τράπεζα και φέρνω τον αγιασμο του Αγίου Βασιλείου, σε ένα δοχείο. Λέω: «Βαπτίστηκε αυτή η γυναίκα; Δεν λέει. Γιατί κοπιάζετε μάταια, να ξέρετε ότι υπάρχουν δαίμονες μέσα της».
Την βαφτίσαμε στο κάτω μοναστήρι.
Το βράδυ, ήταν Σάββατο βράδυ.
Έκαιγα θυμίαμα στον νάρθηκα, όταν επέστρεψα, έβγαλε τα μάτια της. Άρπαξε το θυμιατήρι μου και με τα δύο χέρια. Αυτοί οι άνθρωποι βοήθησαν, της πήραν το θυμιατήρι. Άρχισε να ουρλιάζει. Ούρλιαζε όλη νύχτα (και βαφτίστηκε). Και άκου τι λες το πρωί.
Την φέρνουν μέσα, μια βραχνή φωνή μιλάει από μέσα της.
Αυτοί οι δύο δεν άντεξαν, εγώ το άντεξα (ο διάβολος μιλάει από μέσα της). Τρεις δαίμονες ήταν μέσα της.
Και μετά την προσευχή συνήλθε. Και είπε: «Συγχώρεσέ με, πάτερ, ίσως σε προσέβαλα. Μπορώ να προσευχηθώ στον Άγιο Βασίλειο, πάτερ;» και πήγε και άρπαξε την κιβωτό και αποστήθισε την προσευχή στον Άγιο Βασίλειο». Και άκου τι συνέβη στη συνέχεια. Ήρθε το φθινόπωρο και είπε: «Με ξέρεις; Είπα ότι δεν ξέρω. Είμαι η τάδε». Και έφυγε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σας ευχαριστούμε.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.