Πρωτοπρεσβυτέρου Μιλτιάδη Ζέρβα. Εἰσαγωγικό (ἀπόσπασμα) Ἀφιέρωμα: "Τὸ βιβλίο"

Τώρα μὲ τὶς ὀθόνες, 

τὶς ἀμέτρητες πληροφορίες, 

τὶς ἀλλεπάλληλες εἰκόνες 

ὁ νοῦς τρέχει ἀπὸ ἐδῶ κι ἀπὸ ἐκεῖ 

χωρὶς σκοπὸ καὶ νόημα. 

Ἐκπαιδεύεται στὸ «σκρολάρισμα», 

σὲ κείμενα ποὺ δὲν στέκονται μὰ κυλοῦν, 

σὲ νοήματα ποὺ δὲν τυπώνονται 

ἀλλὰ ἐμφανίζονται καὶ χάνονται. 

Ὁ νοῦς μας εἶναι κουρασμένος 

χωρὶς νὰ ἐπιτελεῖ τὸν λόγο τῆς ὕπαρξής του, 

ποὺ εἶναι ἡ σύνδεσή μας μὲ τὸν Λόγο. 

Καὶ ἔτσι ὁ ἄνθρωπος καταλήγει 

σκορπισμένος καὶ διαλυμένος, 

ἀνίκανος νὰ διαχειριστεῖ καὶ 

νὰ ἐκτιμήσει τὰ ὅσα πληροφορεῖται, 

ἀνήμπορος νὰ συνθέσει καὶ 

νὰ δημιουργήσει κάτι ὄμορφο καὶ ἀληθινό.

Τὸ βιβλίο ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀποτελεῖ 

τοῦ νοῦ ἐκγύμναση καὶ ἐνδυνάμωση. 

Κρατάμε τὸν νοῦ συγκεντρωμένο 

σ’ ἕναν τόπο, γιὰ συγκεκριμένο χρόνο, 

ὥστε νὰ ἀσκηθεῖ στὴ διάκριση 

τοῦ τί εἶναι ἀληθινὸ καὶ τί κίβδηλο. 

Γι’ αὐτὸ κι ἡ Ἐκκλησία 

μᾶς προτρέπει καθημερινὰ 

νὰ κρατήσουμε στὰ χέρια μας ἕνα βιβλίο 

γιὰ νὰ προσευχηθοῦμε, νὰ διδαχθοῦμε, 

νὰ ὠφεληθοῦμε μὲ λόγια σταθερὰ 

ποὺ ἀποτυπώθηκαν στὸ χαρτί καὶ 

στέκονται φιλάνθρωπα ἐκεῖ 

γιὰ νὰ ἑνωθοῦμε κι ἐμεῖς 

μὲ τὴν ἀλήθεια ποὺ ὁμολογοῦν.

Ναὶ στὶς μέρες μας φρονοῦμε 

πὼς ἔχει σημασία μεγάλη 

νὰ ἀγαπήσουμε ἐκ νέου τὰ βιβλία, 

νὰ τὰ κρατήσουμε στὰ χέρια μας 

καὶ νὰ τὰ βάλουμε στὴν ψυχή μας.

Πρωτοπρεσβυτέρου Μιλτιάδη Ζέρβα

Εἰσαγωγικό (ἀπόσπασμα)

Ἀφιέρωμα: "Τὸ βιβλίο"

Τεῦχος 391, Σεπτέμβριος 2026