Ο χριστιανός δεν μπορεί να είναι ένας δραπέτης από την ιστορία, ούτε να υποτιμά ή να σπαταλά τον χρόνο του.

Ο χριστιανός δεν μπορεί να είναι ένας δραπέτης από την ιστορία, ούτε να υποτιμά ή να σπαταλά τον χρόνο του.

 Αντίθετα, παίρνει τον χρόνο πολύ σοβαρά, γιατί μέσα στον χρόνο επιτελείται το έργο της σωτηρίας του. 

Η επίγεια ζωή του δεν είναι μια ψευδαίσθηση. Είναι ο στίβος όπου καλείται να αναζητήσει την αλήθεια, να αγαπήσει, να συγχωρέσει, να ευχαριστήσει, καί αν χρειαστεί να θυσιαστεί για τον πλησίον. 

Ο χρόνος μας είναι χρόνος απόλυτης προσωπικής ευθύνης, διότι το πώς ενεργούμε μέσα στην ιστορία καθορίζει το πώς θα ζήσουμε στην έσχατη πραγματικότητα της Βασιλείας του Θεού.