Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο 16 Μαρτίου 2024

Βλαντιμίρ Μιχαήλοβιτς Ζόμπερν. ΦΩΤΕΙΝΟΙ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ. Ιστορίες ιερέων. Η θεραπεία!!





 Θεραπεία χάρη

 

Βρέθηκα στην Κολόμνα για δουλειές, εγκαταστάθηκα στο σπίτι μιας ευσεβούς γριάς. Αυτό είναι ένα υπέροχο περιστατικό που μου είπε.

 

— Ο πεθερός μου έζησε σε βαθιά γεράματα. Σε όλη του τη ζωή μάζευε βότανα και περιέθαλψε ανθρώπους. Είχε συγκρατημένο χαρακτήρα· δυστυχώς, επισκεπτόταν τον πνευματικό του πατέρα σπάνια, μια φορά κάθε τρία ή τέσσερα χρόνια. Και δύο εβδομάδες πριν από το θάνατό του, άρχισε να παραπονιέται για πόνο στο στήθος, που χειροτέρευε κάθε μέρα. Τον συμβούλεψα να καλέσει έναν ιερέα και ο πεθερός μου συμφώνησε με χαρά.

 

Ο πατέρας δεν καθυστέρησε την άφιξή του και ο ασθενής, μόλις τον είδε, σηκώθηκε από το κρεβάτι, έπεσε στα πόδια του και είπε με δάκρυα:

 

«Είμαι μεγάλος αμαρτωλός, πατέρα, και έχω εξοργίσει πολύ τον Κύριο επειδή δεν έχω πάει να εξομολογηθώ για τέσσερα χρόνια». Τώρα η συνείδησή μου με καταγγέλλει. Τι χρειάζεται να κάνω για να συγχωρήσει ο Κύριος τις αμαρτίες μου;

 

Ο ιερέας είπε ότι έπρεπε να μετανοήσει ειλικρινά για όλες τις αμαρτίες του και να μεταλάβει τα Ιερά Μυστήρια. Ο ασθενής συμφώνησε και τιμήθηκε να κοινωνήσει. Όμως η ψυχή του ήταν ανήσυχη και ρώτησε τον ιερέα τι άλλο μπορούσε να γίνει για να πεθάνει ειρηνικά. Ο πατέρας Νικολάι απάντησε ότι ήταν απαραίτητο να υποβληθεί σε θεραπεία και ο ασθενής συμφώνησε ευτυχώς. Κατά τον εορτασμό του Μυστηρίου προσευχόταν με δάκρυα.

 

Την επόμενη μέρα, γύρω στα μεσάνυχτα, όταν ο πεθερός αποκοιμήθηκε, είδε ένα φοβερό όραμα. Το δωμάτιο όπου βρισκόταν ήταν γεμάτο με πολλά ακάθαρτα πνεύματα με τρομερά μαύρα πρόσωπα, με κέρατα στα κεφάλια και αιχμηρά νύχια. Άρχισαν να χορεύουν, να σπρώχνουν και να τρέχουν γύρω από το κρεβάτι ουρλιάζοντας.

 

- Πήγαινε σε αυτόν! - είπε ένας από αυτούς, ο πιο τρομερός.

 

Άλλοι όμως απάντησαν:

 

- Ειναι ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ! Βλέπετε - είναι καλυμμένος με σταυρούς! Καλύπτοντας τα πρόσωπά τους με τα χέρια τους, προσπάθησαν επανειλημμένα να πλησιάσουν τον ασθενή, αλλά έτρεξαν πίσω με ένα δυνατό ουρλιαχτό, λέγοντας ότι από τους σταυρούς ερχόταν δυνατή ζέστη.

 

«Αδυνατώντας να αντέξω το τρομερό όραμα», είπε ο πεθερός, «έτρεμα ολόκληρος. Τότε είδα ξαφνικά δίπλα μου έναν όμορφο νεαρό άνδρα με λευκή ρόμπα, με ένα σπαθί στο δεξί του χέρι, με το οποίο έδιωχνε ακάθαρτα πνεύματα από το κρεβάτι μου».

 

Ενθαρρυμένος από αυτό το όραμα, ο ασθενής συγκέντρωσε το θάρρος του, διάβασε την προσευχή «Ο Θεός να αναστηθεί και οι εχθροί Του να σκορπιστούν» και προστάτευσε τον εαυτό του με το σημείο του σταυρού. Αμέσως το τρομερό όραμα εξαφανίστηκε. Ξυπνώντας από τον ύπνο, ο πεθερός είπε στην οικογένειά του αναλυτικά για όλα. Ένιωσε έντονη αδυναμία, κάλεσε τα παιδιά, τα ευλόγησε και αποχαιρέτησε: «Προσευχήσου για μένα, τον αμαρτωλό, στον Κύριο τον Θεό, για να μου συγχωρήσει όλες τις αμαρτίες μου». Και πέθανε ειρηνικά.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: