Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Πως αντιμετωπίζεται ο πόνος!!!Με τον γέροντα Γαβριήλ Κοβιλιάτη Ιερόν Κάθισμα της Μεταμορφώσεως Δολών


ΣΠΟΥΔΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΓΙΟ ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ


Τα τρίμηνα, του αγαπημένου μας γέροντα πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννη Κατή, θα τελεστούν την Κυριακή 24 Μαρτίου και ώρα 9:30 π.μ.






Ιερά Μητρόπολη Νίκαιας
Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Γεωργίου Περάματος
Λεωφόρος Δημοκρατίας 26.

Ανακοίνωση.

Τα τρίμηνα, του αγαπημένου μας γέροντα πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννη Κατή, θα τελεστούν την Κυριακή 24 Μαρτίου και ώρα 9:30 π.μ.

Εκ του Ιερού Ναού.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ.





Αναφέρει πνευματικό τέκνο του πατέρα Ιωάννη.


Πριν μερικά χρόνια πριν περίπου μια πενταετία κυκλοφόρησε ένα εκπληκτικό βιβλίο του Αγίου Γαβριήλ του δια Χριστόν Σαλόν και ομολογητη του Χριστού.


Ο Άγιος αυτός έζησε σύγχρονος είναι στην ορθόδοξη χώρα της Γεωργίας. Αντιμετώπισε την αθεια και τον κομουνισμο μέσα από την σαλοτητα και την βαθιά ταπείνωση. Για αυτό και ο Χριστός του είχε δώσει πολλά χαρίσματα.


Πήρα το βιβλίο και το διάβασα σε δύο μέρες. Τόσο πολύ με απορροφησε και όταν κατέβηκα να εξομολογηθώ ήμουν πολύ ενθουσιασμενος διότι θα έλεγα και στο πάτερ για τον νέο αυτό Άγιο.
Πάτερ του λέω υπάρχει ένας νέος μεγάλος Άγιος στην Γεωργία ο δια Χριστόν Σαλός Γαβριήλ ο Ομολογητής.

Μου λέει ο γέροντας. Παιδί μου η σαλοτητα είναι ο πιο βαρύς σταυρός για τον άνθρωπο. Ο Κύριος πρέπει να του στείλει πολύ θεία Χάρη για να μπορέσει να το αντέξει. Στην αρχή προσπάθησα να ακολουθήσω αυτόν τον δρόμο της ασκήσεως. Προσπάθησα πολύ αλλά είδα ότι για μένα ήταν πολύ βαρύς ο Σταυρός αυτός και σταμάτησα να το κάνω. Και μετά ακολούθησα τον δρόμο που γνωρίζεις.

Balkan - OrientExpress. Το τραίνο ξεκίνησε. Κάθε αρνάκι θα κρεμαστεί από το ποδαράκι του και θα λάβει τα επίχειρα των πράξεων του.






Τα πράγματα είναι πιο σοβαρά από ότι περιγράφονται διότι το παρασκήνιο είναι αβυσσαλέο.
Τα Σχέδια της νέας εποχής της Δύσης- ο Πανσλαβισμός των Ρώσων( μετά των φίλων τους στα Βαλκάνια)  και η πλεονεξία των τούρκων ετοιμάζουν φοβερό σκηνικό σύγκρουσης στην ευρύτερη περιοχή μας.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας



ΒΑΛΚΑΝΙΑ – ΑΙΓΑΙΟ - ΔΑΡΔΑΝΕΛΙΑ- ΣΤΕΝΑ – ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ και  οι χώρες που προσδιορίζουν αυτούς τους γεωγραφικούς εντοπισμούς συνιστούν  εν δυνάμει πυριτοθήκη .

Το τρελοκομείο φλέγεται.

Ο ένας κτυπάει τον άλλο και δεν μπορεί κάποιος να βγάλει νόημα το τι μέλλει γενέσθαι.

Τα γεγονότα πάλι μας σέρνουν δίχως εμείς να αντιδρούμε.

Μετά το χθεσινό:
«Η Ρωσία αναγνώρισε το όνομα Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» γεγονός αναμενόμενο.

Με αυτό διαφαίνεται ο ρόλος του προστάτη που επιθυμεί να παίξει η Ρωσία στους σλάβους των Βαλκανίων, εν όψει της συμφωνίας διέλευσης του Turkishstream μέσω της Βουλγαρίας- Σερβίας με κλάδο στα Σκόπια.

Στα Βαλκάνια θα αλληλο- κτυπηθεί το αλβανικό και το σλαβικό στοιχείο για να διεκπεραιωθούν οι υπό χάραξη  ενεργειακοί αγωγοί  των μεγάλων , ενώ ο τούρκος καραδοκεί για λεηλασία.

Εδώ σταματούμε  την ανθρώπινη ανάλυση- εκτίμηση και συνεχίζουμε με αυτά που μας μεταφέρθηκαν από τον Γέροντα Χρυσόστομο, τον οποίο ευχαριστούμε εκ βάθους καρδίας για τις επισημάνσεις του που προέρχονται από το περίσσευμα της αγάπης του για ΧΡΙΣΤΟ και Ελλάδα.

Τα μεταφέρουμε επί λέξει ώστε ο καθείς να τα αξιολογήσει :
29 Νοεμβρίου 2018

«οι τούρκοι , αυτόν τον καιρό , να ξέρετε , εξετάζουν χάρτες  κατά μήκος της ακτογραμμής για να δουν που τους είναι εύκολο να βαρέσουν.
Να ξέρετε δεν παραιτήθηκαν ποτέ από αυτό.
Να γνωρίζετε ότι τα έχουν βρει με αυτό το άθεο κράτος που βρίσκεται βόρεια από εμάς( Αλβανία).
Με αυτούς θα έχουμε μπελάδες.
Θα υπάρξει αναταραχή, και μάλιστα θα εμπλακούν και άλλοι Ορθόδοξοι που βρίσκονται βόρεια από εμάς (Σέρβοι) .
Μετά από αυτήν την αναταραχή θα γίνει ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ και μετά από αυτά βάλαμε πλώρη για την ΠΟΛΗ και την Αγία Σοφία.
Δεν είναι μακριά ο καιρός , να το ξέρετε αυτό.
Έφτασε, έφτασε.
Κρατηθείτε λοιπόν από τον ΘΕΟ και αρπαχτείτε από το ρούχο της ΠΑΝΑΓΙΑΣ.
Μετανοήστε και δείξτε την Πίστη σας στον ΘΕΟ. Χωρίς αυτόν δεν έχουμε ελπίδα για τίποτα.»

27 Ιανουαρίου 2019

«Τί κάνουμε; Τι περιμένουμε και δεν προσευχόμαστε;
Έπρεπε να  είχαμε πέσει στα γόνατα προσευχόμενοι και να παρακαλάμε τον ΘΕΟ και να ζητάμε μετάνοια.
Αυτοί βάλθηκαν να αφανίσουν το Ρωμαί»ικο Έθνος.
Η πολιτειακή ανωμαλία με αυτά που συμβαίνουν ήδη ξεκίνησε.
Πολλοί από αυτούς που παριστάνουν τους πατριώτες είναι ψευτοπατριώτες και προβατόσχημοι λύκοι.
Μας λένε ψέματα και κατηγορούν τον κόσμο  με χαρακτηρισμούς για να του κλείσουν  το στόμα , μην φοβηθείτε. Με τον φόβο , το εργαλείο του αντίδικου , θα εκβιάσουν για την σιωπή σας .

ΟΜΟΛΟΓΗΣΤΕ.

Ομολογώντας αναπαύετε τις ψυχές των σφαγιασθέντων  κεκοιμημένων υπέρ βωμών και εστιών.
Σε λίγο θα είναι έγκλημα να αγαπάς την πατρίδα.
Θα είναι έγκλημα να προσκυνάς την σημαία  με τον Σταυρό.
Θα σας χλευάζουν για γραφικούς και οπισθοδρομικούς.
Βάζουν τώρα την Βουλγαρία στο παιχνίδι.
Εκεί υπάρχει το βουνό Αίμος. Οι Βούλγαροι το λένε Μπαλκάν. Με αυτό το βουνό ως σύνορο θα παιχτούν παιχνίδια.
Θέλουν να ενώσουν την Ελληνική Μακεδονία, τα Σκόπια και ένα κομμάτι της Βουλγαρίας.
(προσωπική επισήμανση : ο σχεδιασμός τους αυτός μπορεί να έχει σχέση και με τους υπό  διάνοιξη ενεργειακούς αγωγούς στην περιοχή, ταυτίζεται δε με το γνωστό «Με μιας θα ανάψει η φωτιά από μικρή αιτία, κραυγή πολέμου έρχεται από τη Βουλγαρία») 
Προσέξτε αδελφοί, συνεχίζει ο Γέροντας
Θα σας βάλουν να φαγωθείτε μεταξύ σας οι συνεχιστές των ανομιών της πρόσφατης ιστορίας και δεν θα δυσκολευτούν γιατί κουβαλάμε την βούλα του διχασμού επάνω μας.
Το ξέρουν καλά αυτό οι ξένοι , το έκαναν και στο παρελθόν με μεγάλη επιτυχία.
Αυτό που έχουν οι μεγάλοι της γης στο μυαλό τους είναι μια Ελλάδα πιο μισή από την μισή που φαντάζεστε. 
Θα τρέχουν τα γεγονότα.
Δεν θα τα προλαβαίνετε.
Και εσείς ακόμα δεν θα καταλάβετε την προδοσία που σας έχουν κάνει.
Δεν είστε άμοιροι ευθυνών .
Τους νομιμοποιείτε συνεχώς ενώ  τους ξέρετε ποιοι είναι.
Τον πραγματικό Δημοκράτη που μας αναγνωρίζει το αυτεξούσιο και μας περιβάλλει με την αγάπη Του, τον χλευάζετε.
Τον θυμόμαστε μόνο την Μεγάλη Βδομάδα και μέσα σε αυτήν δυο μέρες, Μεγάλη Πέμπτη και Μεγάλη Παρασκευή, το δε Μέγα Σάββατο και την Κυριακή του Πάσχα τις αφιερώνετε στην γαστριμαργία σας.
Σας το λέγω κατ επίφασιν .
Και ο ΘΕΟΣ  ο ίδιος να κατέβει στην γη θα τον αγνοήσετε και δεν θα είναι η πρώτη φορά.
Κάθε αρνάκι θα κρεμαστεί  από το δικό του ποδαράκι και ο καθείς θα λάβει τα επίχειρα των πράξεων του, όταν έλθει η ώρα και η στιγμή.»
Τα παραπάνω μας μεταφέρθηκαν στις παραπάνω ημερομηνίες και μας ταρακούνησαν .
Κάθε λόγος αγιοπατερικός συνεργεί, ώστε να ξυπνήσουνε δια της μετανοίας και να μην σοκαριστούμε από τα επερχόμενα λυπηρά της καθημερινότητας.
ΣΤΩΜΕΝ καλώς
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας


ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ.





Αναμνήσεις με τον γέροντα Ιωάννη
Κάποτε μου έλεγε σήμερα μνημόνευσα και μία ηγουμένη που ήτο στην Αγία Παρασκευή. Ξέρεις όταν μνημονεύω τους τεθνεωτας αυτοί που είναι ελεύθεροι έρχονται και να δεις πώς κάνουν για να πάρουν τη μερίδα τους. Γέροντα πως τους βλέπεις. Έρχονται μικροσκοπικοί σκυμμένη με λαχτάρα και παίρνουν τη μερίδα τους πω πω τι χαρά που κάνουν.








Αναμνήσεις από τον γέροντα Ιωάννη

Κάποτε πήγαμε στην Άνδρο για τη χειροτονία σε Διάκο ενός πνευματικού τέκνο του που το αγαπούσε πάρα πολύ και αγαπούσε και τον πατέρα του που ήταν ο ψάλτης. Πήγαμε στην Άνδρο και στο σπίτι ο πάτερ Παναγιώτης το παιδί αυτό έχει ευλάβεια πολύ σε ένα μικρό εκκλησάκι τον Άγιο Ανδρέα που είναι κοντά στο σπίτι του και χωρούσε 4 η 5 άτομα . Έγινε η χειροτονία στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Μπατσι και γυρνούσαμε στην Αθήνα, εκεί στο πλοίο μας είπε και στο Χρήστο και στη μητέρα του Χρηστου ότι εκεί που προσεύχεται έρχεται ένα σύννεφο και τον παίρνει εν πνεύματι η εν σώματι δεν γνωρίζω ,αλλά τον πηγαίνει εκεί που θέλει το νέφος η γνόφος. Τι όμως κάνει ,τι λέει ,δεν μας είπε ,απορήσαμε, θαυμάσαμε ,τι γίνεται, εμείς που ζούμε ,τι άνθρωποι είμαστε;



ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ.

Incense Let my prayer arise as incense before Thee. Psalm 141:2


From Old Testament times believers have burned incense as an offering when worshiping God. The ancient temple in Jerusalem even had priests whose sole duty was to keep the censer burning twenty-four hours a day.

Ancient pagan kings were often escorted with large fans of peacock feathers and burning incense when entering their palaces. Early Christians took both these symbols for their worship in recognition of Christ as their Sovereign King and Lord. To this day the Orthodox Church uses incense in most of her services, and large circular fans, reminiscent of the peacock fans of ancient times, are held over the Gospel book during the proclamation of God's word during celebrations of the Divine Liturgy.

As a young man attending my very first Orthodox Liturgy, I was struck by the use of incense. The words of the Psalmist King David, "Let my prayer arise as incense before Thee...", is chanted during every celebration of Vespers during the censing of the temple. During every service where there is a great censing of the whole church, the priest (or deacon) censes the frescoes and icons as windows into eternity, as the incense wafts upward as an offering of the people of God.

The people are also censed by the priest in recognition of their having been created in the image and likeness of their Creator God. Incense is so central in Christian worship that it is even used in the worship of the domestic church, where the family gathers in prayer around their own icons, reading the scriptures together, and offering their family prayers to the Lord.

With love in Christ,
Abbot Tryphon

Today is the Feast of St Cuthbert and I pray we are all blessed with a spark of his love for Christ





Today is the Feast of St Cuthbert and I pray we are all blessed with a spark of his love for Christ - that love that took him down into the dark cold waters of the North Sea; the same love that lifted him up to the Light of the Kingdom.

It is so beautiful and it gives me such strength to see that nothing changes the path to salvation shown to us by Christ. We are all called to follow Him; we are all called to enter the Resurrection through the gates of the Crucifixion.

From St Cuthbert to St Silouan, from one millennium to another, the Saints followed Christ on this same path, and they all found their salvation. They all went down in the cold dark waters of their own hell and they leant to keep their mind focused on their sinfulness without despair. 

They all knew that salvation is not achieved by pushing others in their sea of sinfulness, but by focusing on one’s own sin and fighting one’s own unworthiness.

Don’t be afraid this Lent. Go down into those dark waters and see your sin. There is no need to despair, regardless what you see. With Christ in your heart, after the dark, light will always follow; just like after the Crucifixion: the Resurrection always awaits.

Happy Feast Day! May we all be blessed.

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Ο βίος προς δόξαν Θεού .... μαρτυράει την διαρκή μετάνοια του πιστού ο οποίος γεύεται την επουράνια ζωή .... μέσα ακόμη κι από αυτόν, τον σύντομο και μάταιο κόσμο.


Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019

Τι σημαίνει Ορθοδοξία!!!Με τον γέροντα Γαβριήλ Κοβιλιάτη Ιερόν Κάθισμα Μεταμορφώσεως Δολών Μάνης


Γιατί κάνουμε τόν σταυρό μας!!!Με τον γέροντα Γαβριήλ Κοβιλιάτη Ιερόν Κάθισμα Δολών Μάνης


Μην κυνηγάτε το φάντασμα - για την περιουσία, για τους τίτλους: ότι κερδίζεις δεκαετίες μπορεί να κατασχεθούν σε μια νύχτα. Αλέξανδρος Σολτζενίτσιν




Μην κυνηγάτε το φάντασμα - για την περιουσία, για τους τίτλους: ότι κερδίζεις δεκαετίες μπορεί να   κατασχεθούν  σε μια νύχτα.
Ζήστε  μια ομοιόμορφη υπεροχή στη ζωή, παρόλα που  το πικρό δεν είναι για πάντα  και το γλυκό δεν είναι πλήρες. Είναι αρκετό για εσάς, εάν δεν παγώσετε και εάν η δίψα και η πείνα δεν σας σκίζουν με τα νύχια τους τα  σπλάχνα ... Εάν η σπονδυλική σας στήλη δεν είναι καμπουριασμένη , τα δύο πόδια περπατούν, και τα δύο χέρια λυγίζουν, βλέπετε με τα δύο μάτια και ακούτε και με τα δύο αυτιά - ποιον άλλο θα ζηλέψετε; Σκουπίστε τα μάτια σας, πλύνετε την καρδιά σας και πάνω από όλα εκτιμήστε εκείνους που σας αγαπούν και που βρίσκονται σε εσάς. Μην τους βλάψετε. Μην μοιράζεστε με κανένα από αυτά σε μια διαμάχη. Μετά από όλα, δεν ξέρετε, ίσως αυτή είναι η τελευταία πράξη και έτσι θα παραμείνει στη μνήμη σας.

Αλέξανδρος Σολτζενίτσιν

Η μετάνοια είναι η πηγή της ψυχής. ΠΑΤΗΡ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΜΙΡΝΟΦ.


Άγιος Εφραίμ Νυκτερινή Ευχή για προστασία από το κακό


20 ΜΑΡΤΙΟΥ.Ό οσιομάρτυρας Ιωάννης και οί συν αύτώ όσιοι άββάδες, οί εν τη Μονή του αγίου Σάββα αναιρεθέντες.





Τό ένδοξο αυτό ιστορικό μοναστήρι, που υπάρχει μέχρι σήμερα, τό είχε επισκεφτεί ό άγιος Σάββας τής Σερβίας και πολλοί άλλοι Σέρβοι ηγεμόνες. Επανειλημμένα δέχθηκε επιθέσεις, λεηλασίες και καταστροφές από αδίστακτους Άραβες. Όμως μέ την Πρόνοια του Θεού αποκαταστάθηκε και διατηρήθηκε μέχρι σήμερα. Στη διάρκεια της βασιλείας του Κωνσταντίνου και της Ειρήνης έγινε πάλι στόχος Αράβων επιδρομέων, πού ζητούσαν να λεηλατήσουν και να κλέψουν ότι έβρισκαν. Οί όσιοι πατέρες δέν ήθελαν να έγκαταλείψουν τό μοναστήρι τους, πόσο μάλλον από φόβο! Συμβουλεύθηκαν τον ηγούμενό τους Θωμά, λέγοντάς του: «Εμείς για την άγάπη του Χριστού άναχωρήσαμε από τον κόσμο καί ήλθαμε σ’ αυτή τήν έρημο. Θά ήταν ντροπή μας τώρα να έγκαταλείψουμε τήν έρημο για κάποιο άνθρώπινο φόβο  . Άν μάς φονεύσουν εδώ, θά έχουμε δολοφονηθεί για τήν άγάπη μας στον Χριστό, προς χάριν του όποιου ήλθαμε να ζήσουμε έδώ». Αφού πήραν τήν άπόφασή τους, προετοιμάστηκαν διά της προσευχής και περίμεναν τούς πάνοπλους βαρβάρους επιδρομείς, άοπλοι σάν άρνιά μπροστά σε λύκους.

 Οί Άραβες θανάτωσαν και τραυμάτισαν με βέλη και πέτρες πολλούς άββάδες. Άλλους τούς εγκλώβισαν στο σπήλαιο του όσιου Σάββα, άναψαν φωτιά στο άνοιγμα του σπηλαίου καί οί μοναχοί πέθαναν από ασφυξία μέσα στούς καπνούς. Πολλοί βρήκαν τότε μαρτυρικό θάνατο, χάριν του Χριστού, καί οδηγήθηκαν στη Βασιλεία Εκείνου πού αγαπούσαν καί γιά τον όποιο θυσίασαν τη ζωή τους.

 Οί ένδοξοι αύτοί άββάδες μαρτύρησαν λίγο πριν τό Πάσχα του έτους 796, επί βασιλέων Κωνσταντίνου καί Ειρήνης καί πατριάρχου Ιεροσολύμων Ήλιού. Τούς μιαιφόνους βαρβάρους τούς περίμενε δίκαιη καί άμεση τιμωρία: ενώ έπέστρεφαν στά καταλύματά τους ξέσπασε διχοστασία καί τελικώς άλληλοεξοντώθηκαν ό ένας από τό σπαθί του άλλου .

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ.

Ο Μητροπολίτης Ναϊρόμπι Μακάριος στον Σύλλογό μας -


Όταν η ιεραποστολή και η πίστη καταφέρνουν να νικήσουν τα μάγια. Η πίστη που νικάει τα μάγια




Στο συνηθισμένο άγονο ερώτημα «Γιατί να πάει ένας χριστιανός στην Αφρική με σκοπό να μιλήσει για την Ορθοδοξία; Άσε αυτούς τους φουκαράδες να έχουν τη δική τους πίστη στους θεούς τους», o άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος αντιπροτείνει: «Γνώρισα έναν άνθρωπο, ο οποίος αγαπούσε τόσο πολύ τους αδελφούς του, που έλεγε: "Θεέ μου, θέλω να σώσεις τους αδελφούς μου∙ και να τους σώσεις όλους. Αν τυχόν δεν σώσεις όλους τους αδελφούς μου, δεν θέλω να σώσεις ούτε εμένα. Γιατί δεν μπορώ να καταλάβω τι σημαίνει παράδεισος, χωρίς τους αδελφούς μου”». Από την άλλη μεριά, «ψήγματα και κομμάτια αλήθειας» υπάρχουν παντού∙ αλλ’ έχει σημασία να βρεις το ολόκληρο. Γι’ αυτό κι ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, κάποτε είπε: «Κοιτάξτε, έχω διαβάσει όλα τα βιβλία, όλες τις πίστεις, κι έχω βρει ότι όλες είναι κάλπικες και η δική μας είναι η αληθινή».



Η Εκκλησία μας γιορτάζει την εβδομάδα της εξωτερικής Ιεραποστολής και στη γιορτή δεν αγνοείς όσους γιορτάζουν: Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ζώντας στο Άγιον Όρος συναντήθηκε με την δύναμη της πίστης μας και στη δύσκολη ώρα βγήκε έξω κι έσωσε το γένος ολόκληρο.
Δύσκολη ώρα είναι όταν σήμερα αδέλφια μας σε άλλη ήπειρο παραδίνονται στους θεούς της μαγείας. Η Εκκλησία είναι ζωντανή και κάποιοι άνθρωποί της τότε και σήμερα εναντιώνονται στην απάθεια και ανοίγουν φτερά για τη μαύρη ήπειρο παλεύοντας για τη σωτηρία της οικουμένης.



Ο μοναχός Νικόλαος από την Ιερά μονή Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, με την ευχή του μακαριστού γέροντος Γεωργίου Καψάνη, άφησε το μοναστήρι της μετανοίας του και για πέντε χρόνια βοηθούσε την Ιεραποστολική προσπάθεια στην Κεντρική Αφρική, μαζί με τον νυν Μητροπολίτη Μελέτιο, τον Ιερομόναχο Βαρνάβα ηγούμενο του πρώτου εκεί ανδρικού μοναστηριού, τους μοναχούς Δαμασκηνό, Ευθύμιο και Κύριλλο, όλοι τέκνα της ίδιας μονής.
Ο πατήρ Νικόλαος σήμερα, με την ευχή του ηγουμένου Χριστοφόρου, που εξακολουθεί να ενισχύει το έργο της εξωτερικής ιεραποστολής αφηγείται στην «Oρθόδοξη Αλήθεια»: «Υπάρχει προσκόλληση των Ιθαγενών στα μάγια και την ειδωλολατρία. Αρκετοί, θέλοντας να προφυλαχθούν από κακόβουλες ενέργειες κατά έναν τρόπο μόνιμο, εμφυτεύουν στο σώμα τους τα μάγια, ώστε να έχουν διαρκώς την προστασία τους. Αυτό επιτυγχάνεται κάνοντας μια μικρή τομή, συνήθως στο μπράτσο τους, όπου τα τοποθετούν και μετά, όταν θρέψει η πληγή, αυτά παραμένουν εγκλωβισμένα μέσα τους για πάντα.


Υπάρχουν τραγικές περιπτώσεις παιδιών που οι γονείς τους τούς έχουν κάνει εμφυτεύματα και οι δαιμονικές ενέργειες πάνω τους είναι εμφανείς. Η λατρεία όσων παραμένουν στην ειδωλολατρία γίνεται κυρίως τις νυκτερινές ώρες. Την ώρα που εμείς εγειρόμαστε στα Μοναστήρια να διαβάσουμε το μεσονυκτικό και τον όρθρο και να σιγοψιθυρίσουμε με κατάνυξη το: “Εξεγερθέντες του ύπνου προσπίπτομέν Σοι Αγαθέ...”, αυτοί εγείρονται για να υμνήσουν τα πνεύματα της πονηρίας».



Ο πατήρ Νικόλαος θυμάται και μας περιγράφει μια εμπειρία που έμεινε έντονα στη μνήμη του: «Όταν είχαμε πάει για Βαπτίσεις στο ποτάμι στην πόλη Μπουκάμα βγαίνοντας έξω στην ύπαιθρο, από το κατάλυμα όπου φιλοξενούμασταν τη νύχτα, για να απολαύσω την ησυχία και την ξαστεριά, άκουσα να φθάνουν από μακριά οι ρυθμικοί ήχοι του ταμ-ταμ και οι άναρθρες κραυγές των επικαλουμένων τα πνεύματα. Σου προκαλούσαν αποστροφή και μια ανατριχίλα στη σκέψη ότι αυτή τη στιγμή δίνεται εξουσία στον σατανά να κυριαρχεί πάνω στις αθάνατες ψυχές αυτών που τον επικαλούνταν. Όμως τα έργα αυτά μπορεί να εκφοβίζουν και να επηρεάζουν κάποιους, καθίστανται ωστόσο ανίσχυρα και διαλύονται σαν καπνός, όταν διαβαστούν οι ευχές της Εκκλησίας μας από τον Ορθόδοξο ιερέα ή βρεθούν μπροστά στη δύναμη του Αγιασμού.



Ενθυμούμαι κάτι που είχε συμβεί σ’ έναν φιλοξενούμενο της Ιεραποστολής μας. Είχε αγοράσει από κάποιον ιθαγενή ορισμένα αναμνηστικά ξυλόγλυπτα λαϊκής τέχνης. Μεταξύ αυτών ήταν και μια αντίκα. Αυτό όμως ήταν το είδωλο που χρησιμοποιούσε ένας μάγος στις τελετές του και το είχε πουλήσει. Μέσα στο είδωλο ο μάγος είχε τοποθετήσει μικροαντικείμενα που του έδιναν δαιμονική δύναμη. Όταν ο μάγος το πούλησε, ίσως γιατί είχε ανάγκη, αφαίρεσε τα μικροαντικείμενα αυτά, αλλά του διέφυγε ένα που παρέμεινε στο είδωλο. Αργότερα ενώ αυτός που το αγόρασε κοιμόταν αμέριμνος, τη νύχτα που ο μάγος έκανε τις τελετές του, ξύπνησε ξαφνικά από τους ήχους μουσικής που προέρχονταν από το διπλανό δωμάτιο, όπου είχε τοποθετήσει το αγορασμένο αντικείμενο. Με φόβο και έκπληξη είδε το είδωλο αυτό να χορεύει μόνο του. Αντιλήφθηκε ότι ήταν δαιμονική ενέργεια και αμέσως πήρε τον Αγιασμό και το ράντισε. Τότε το αντικείμενο έχασε τη δύναμή του και ακινητοποιήθηκε. Έχοντας και εγώ μια παρόμοια εμπειρία όταν αγόραζα αναμνηστικό, αμέσως μετά τα ράντιζα για κάθε ενδεχόμενο. Οι μάγοι γνωρίζουν καλά τη δύναμη του αγιασμού και των ευχών της Εκκλησίας μας και γι’ αυτό βλέπουν τους ιερείς με εχθρικό μάτι και τους αποφεύγουν γιατί τους χαλούν τις “δουλειές τους”. Ο ιθαγενής ιερέας πατήρ Ιάκωβος που έχει ζήσει εκ των έσω και από την γέννησή του μέχρι σήμερα τη μαγεία στη χώρα του, αποκαλύπτει στους συνεργάτες από την Ελλάδα ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για μάγους αλλά και μάγισσες που κλέβουν μωρά, τα σκοτώνουν και παίρνουν ως κινητήριο δύναμη την καρδιά και το αίμα τους. 




Το ονομάζουν μάλιστα αυτό «βενζίνη» και σε κάποιες τελετές πίνοντάς το πετούν στον αέρα κάνοντας μάχες με μάγους γειτονικών χωριών για να επιδείξουν τις δυνατότητές τους σ’ ένα είδος αγώνων.
Η εμμονή των ανθρώπων αυτών στην ειδωλολατρία, σήμερα στον 21ο αιώνα, προκαλεί λύπη και πόνο σ’ εμάς που τα πληροφορούμαστε. Πόσο όμως θα πρέπει να θλιβόμαστε για όσους από εμάς εδώ στην Ελλάδα, που ενώ υποτίθεται ότι δίνουμε τα φώτα σε άλλους, εντούτοις καταφεύγουμε στα μέντιουμ, τους πνευματιστές, την εξέταση του ωροσκοπίου και του καφέ, που είναι και αυτά μια μορφή ειδωλολατρίας.
.
Όλες αυτές τις καταστάσεις έχοντας προ οφθαλμών ο Ορθόδοξος ιεραπόστολος γνωρίζει καλά ότι πρέπει να αγωνισθεί υπεράνθρωπα για να τις υπερνικήσει, διότι “ουκ έστιν ημίν η πάλη προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις”» (Εφ. 6,12).


Στη συνέχεια ο πατήρ Νικόλαος μας μίλησε για το έργο των αιρετικών που ενεργούν διαβρωτικά με πολύ μεγάλη ταχύτητα. 400 αιρέσεις χρησιμοποιούν ως πεδίο δράσης τον τόπο αυτό, ανάμεσά τους, ταμπερνάκλ, νεοαπόστολοι, εκκλησία ροκ του Χριστού, αντβεντιστές, καλβινιστές. Πίσω από αυτές υπάρχουν μεγάλα κέντρα της Δύσης τα οποία τους χρηματοδοτούν και τους ενισχύουν με κάθε τρόπο.



«Έχουν πολλούς ευκτήριους οίκους στις πόλεις, αλλά έχουν εισχωρήσει σε όλα σχεδόν τα χωριουδάκια μέσα στα δάση. Διαβαίνοντας την πόλη και περνώντας έξω από τους ναούς αυτούς μαθαίνεις τον τρόπο της λατρείας τους. Ακούγαμε κλάματα και οδυρμούς, αλλού φωνές από κάποια υψίφωνο σαν σοπράνο σε όπερα, αλλού ρυθμικά τραγούδια, αλλού τους βλέπαμε να κάθονται οκλαδόν σε εξωτερικούς χώρους φορώντας άσπρες μακριές κελεμπίες, βαστάζοντας μια μεγάλη ράβδο στα χέρια με κουρεμένο εντελώς το κεφάλι τους. Προσπαθούν να μπουν και στην τελευταία καλύβα για να επηρεάσουν τους ιθαγενείς.
Θέλει πολύ αγώνα για να συγκρατήσουμε τους πιστούς μας και να τους τονώσουμε την πίστη μέσα σ’ αυτή την πανσπερμία των αιρέσεων και να κάνουμε στους υπόλοιπους σωστή Ιεραποστολή».


Συνομιλώντας με τον μοναχό Νικόλαο για τη μαγεία, για την Αφρική και το μόχθο των ιεραποστόλων είχαμε την αίσθηση ότι συντελείται -εδώ και χρόνια- ένα θαύμα με τον μυστικό τρόπο που ένα λουλούδι ανοίγει τα πέταλά του και αποκαλύπτει την ομορφιά του και που όλοι θεωρούν το γεγονός αυτονόητο, αλλά δεν είναι.


Η Ελλάδα, μια χώρα που δεν διαθέτει ούτε κατά διάνοια τους υλικούς πόρους της Δύσης, με σιωπηλή εργασία έχει καταφέρει να κτίσει Εκκλησιές, σχολεία και νοσοκομεία σε πόλεις και χωριά της Αφρικής. Η Ελλάδα και η Εκκλησία δεν είναι ιδεολογίες, αλλά αποτελούνται από πρόσωπα. Ενεργούν όπως ο Δαβίδ που χλευάζει τους νόμους της λογικής με τη σφεντόνα του εναντίον του Γολιάθ που ήταν ταλαίπωρος από τον ναρκισσισμό του και νικά. Ο ναρκισσισμός είναι ένα βάσανο και ο χριστιανός καλείται να μην ζήσει βασανισμένος απ’ αυτόν. Έτσι ο ιεραπόστολος εργάζεται ταπεινά και βλέπει αποτελέσματα που τον ξεπερνούν.

Ο φτωχός μάρτυρας ιεραπόστολος άγιος Κοσμάς από την Αιτωλία έλεγε στους κατατρεγμένους από τους Τούρκους συμπατριώτες του: «Κοιτάξτε, δεν έχω τίποτε δικό μου∙ ένα ράσο έχω κι αυτό το έχω για σας∙ όλα ό,τι έχω είναι για σας. Κι έχω ένα σκαμνί, στο οποίο πατώ επάνω∙ και το σκαμνί αυτό, άλλοι το λένε θρόνο, άλλοι το λένε σκαμνί. Να σας πω τι είναι; Δεν είναι ούτε σκαμνί, ούτε θρόνος, αλλά είναι ο τάφος μου∙ και μέσα από αυτόν τον τάφο μιλάει ο νεκρός εαυτός μου. Κι αν εγώ δεν μπορώ να σας πω τίποτε, με σώζει Aυτός, που μπορεί να διδάξει όλη την οικουμένη, τους αρχιερείς, τους βασιλείς και όλο τον κόσμο».
Με αυτή την παράδοση να δυναμώνει την πίστη μας, σήμερα ιερείς, καλόγεροι και λαϊκοί βαδίζουν στις πατημασιές των ηρώων της Εκκλησίας και ξενιτεύονται στην οικουμένη και την κάνουν σπίτι τους, δεν έχουν πρόγραμμα να νοιάζονται για τη ζωή τους, παρά την παραδίνουν να τη σώζει Αυτός που μπορεί να διδάξει την οικουμένη και δεν μπορούν να νιώσουν τι είναι ο παράδεισος χωρίς τους αδελφούς τους.
____________
Σοφία Χατζή
δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, 07.03.2018

Αγόρι με σύνδρομο down " προσέχει τον Ιησού"


Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΜΝΗΣΘΗΤΙ ΚΥΡΙΕ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ Π. ΙΩΑΝΝΗΣ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ


ΕΊΠΕ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ....

Περάσαμε την πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής εν προσευχή, απολύτω σιωπή και μόνωση. Μείναμε στα κελιά μας και βγαίναμε μόνο για τα απαραίτητα. Κι ενώ το εγώ μας φάνηκε ότι παλεύει να "νηστεύσει" από την υπερηφάνεια και τις ασύνετες απαιτήσεις του και πως αρχίζει να ταπεινώνεται,  κατανοούμε όλο και περισσότερο πως η ερημία του ασκητηρίου μας στην πραγματικότητα μας βοηθά μόνο όσον αφορά την απουσία της ανθρώπινης επικοινωνίας στο να διατηρούμε μια σχετική ηρεμία. Το αντίθετο συμβαίνει με τα πάθη μας που γιγαντώνονται καθώς η αδυναμία του χαρακτήρος μας γίνεται ακόμη πιο εμφανής και επίπονη. Εντός μας συντελείται μια διαρκής επανάσταση! Είμαστε ακόμα επικεντρωμένοι στον εαυτό μας, εγωιστές, σκληρόκαρδοι. Γι' αυτό μας συμβαίνει αδελφές, μας επαναλαμβάνει συνεχώς η Γερόντισσα προσπαθώντας να μας δώσει θάρρος.
 Ευλογείτε Γερόντισσα και πείτε μας λόγον παρηγορίας για να συνεχίζουμε αγόγγυστα τον καλόν αγώνα της προετοιμασίας μας, την ρωτήσαμε μετά την πρωινή ακολουθία:
-Ξεχάστε τον εαυτό σας, λησμονήστε ότι υπάρχετε, σκύψτε μέσα σας και νοιώστε γιατί θέλετε να κρύβεστε από τον κόσμο, προσφέρετε ολοκληρωτικά το είναι σας στον Χριστό! Η νηστεία της καρδίας αποκηρύττει όλα αυτά που μας απομακρύνουν από την Αγάπη Του και με ειλικρίνεια επιζητεί μόνον την ένωση με Εκείνον.  
Η ειρήνη του Θεού μαζί σας!

Όταν ο ουρανός θριαμβεύει ..Πάνω από τη μονη των σπηλαίων το κάνει συχνά.Στη φωτογραφία: ο ουρανός πάνω από την Κίεβο-Pechersk Lavra την Ημέρα του θριάμβου της Ορθοδοξίας



From a conversation with Archimandrite Chrysostomos (Tavulareas), abbot of the monastery of St. Gerasim of Jordan. The author: Alexander Nikiforov.

From a conversation with Archimandrite Chrysostomos (Tavulareas), abbot of the monastery of St. Gerasim of Jordan. 
The author: Alexander Nikiforov. 
"" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "" "

In Moscow, a friend, after seeing a photo of his father, said: "This Is the legendary abbot!" I wondered how she knew him. And she said, "to me, like many, I liked the life of the Rev. Gerasim of Jordan, his friendship with the lion. But It seemed that all this is in antiquity. And then one Lavra monk gave me the book "Reverend Gerasim of Jordan and His holy abode": "Do you Need?" – "Of course!" And to myself I think: "The Famous life... Well, what could be new?! I'll give somebody else the gift. " I sad down to read... 

One hegumen collected different stories about the saint. It followed from them that Saint Gerasim of Jordan - here and now, in our time works wonders like the ancients. ”

Once, thieves climbed into the monastery of St. Gerasimus. They turned everything in the temple, stole ancient icons, even sacred vessels and the Gospel. The hegumen appealed to the Arab police - he did not find any help. Then he turned to the military commander, but, alas, also to no avail. The Patriarch reacted with disbelief that there were no traces, and he gave the abbot a week to return the sacred objects. Needless to say how upset Father Chrysostom was! He returned to the monastery, approached the icon of St. Gerasimus and said in his heart: “For so many years I have served you with love and care, and you do not want to help! Now they suspect that I have taken these things! I will not light a lamp for you and I will not ring the bells anymore! ”He extinguished the lamp before the icon of the saint and went away in grief. The next morning, an Arab policeman resorts to him, to whom Saint Gerasim appeared at night and ordered: “Go to the fabbot, he grieves. And tell him you're searching. ” It turned out that the police were just pretending to stop the investigation. Soon they attacked the trail of the kidnappers, and they all returned. Needless to say, Chrysostom's father hurried to Saint Gerasim, lit the lamp and thanked him for his help.

Saint Gerasim of Jordan (+ 475, commemorated March 4) was born into a wealthy family in the region of Lycia, in Asia Minor. In childhood, he was sent to a monastery. After pilgrimage to the holy places, he decided to become a hermit in the desert, not far from the confluence of the Jordan in the Dead Sea, and founded the monastery in about 455 years. He himself attained such a degree of asceticism that he went without food throughout the Great Lent and took Holy Communion only on Sundays. One day, not far from the monastery, he met a lion, suffering from the thorns from the  date palm that fell into his paw, pulled out a splinter, cleaned the wound from pus and bandaged it. So the lion became his faithful friend and lived with the old man for five years, eating bread and steamed vegetables. And when Saint Gerasim died, the lion died from the longing at his grave.

Since ancient times, Saint Gerasim has been working wonders to this day. The Greeks even call him "the holy Express" - because so quickly he responds to prayers. Archimandrite Chrysostom saw with his own eyes many cases of the help of St. Gerasimus:

- About twenty years ago, deacon Iriney (from the Sinai Monastery) came from Jerusalem. With him was a twelve-year-old boy from Crete (he studied at a Greek seminary in Zion). On Saturday after lunch, I was very tired and kneaded the dough, because I didn’t have official prosphora for the Sunday liturgy. Suddenly, the boy had a high fever, and terrible headache and unbearable pains began. I did not know what to do! I did not have a car, only one motorcycle. I could not take the boy to the doctor and, in despair, I prayed to the saint that he heal the child. At about 11 o'clock the deacon and the boy fell asleep. I was very tired, I had loaves of bread in the oven, I thought about tomorrow's liturgy, and from the heart I asked the saint to cure a sick child. At some point, the deacon heard the door slam. I got up, looked around: no one. He came, found me, and we headed to the room together. I suggested: it must have been the saint. And before he could finish the sentence, the boy who was delirious woke up and said: “Geronda, I'm all wet. One father poured a jar of water on me. ” We took the shirt off the boy and wiped him with a towel. Five minutes later, he calmly fell asleep, without fever, and the next morning was completely healthy.

There was another case. About twelve years ago, Abbot Chrysostom went to Greece. A Romanian nun Maria, an Arab Asam, then a child, remained in the monastery, and Mother Christodula lived nearby in the cave. Every night they heard the door of the church of St. Gerasim open and close. And now, Maria went to see who it was, but saw no one. Asam also did not notice anyone. 

When Father Chrysostom returned to the monastery, he was asked: “Geronda, who opens and closes the door of the church every evening?” He replied: “Holy Gerasim. Who else ?! The saint performs the duty of the guard of the monastery in the absence of his keeper, the Holy Tomb monk.

But the miracle about which the spouse-pilgrims told Father Chrysostomos: “Recently we arrived at the monastery and stayed there for several days. Sometime after lunch, we asked the abbot, if he had time, to confess us. Geronda replied that he could not, because he was very busy. Soon we went up to the temple of St. Gerasimus. There we again met the hegumen. When he saw us, he said with great love: “Come, children, I confess you”.

After the confession we went down to the courtyard. And we thanked the abbot who was passing by for the fact that, despite the efforts and fatigue, he showed us mercy and confessed us. He was surprised: “Children, what are you saying? Did I confess you ?! I have not confessed anyone today. I already told you that I have no time and I am very tired! ”We were speechless. We understood that we were confessed by none other than Saint Gerasim of Jordan, who appeared to us in the form of the hegumen. We gave thanks and glorified God! And besides, we thanked the great saint Gerasim of Jordan, who honored us and accepted our confession. ”

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΣΙΑΤΊΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΙΣΑΝΊΟΥ ΠΑΎΛΟΥ.



ΝΊΚΗΣΕ Η ΑΓΑΠΗ.



ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

Αγιος Εφραίμ:Ιερα Μονή - Σπύρος Σιγούρος


ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ


Celebrating Sunday of Orthodoxy in St Irene Orthodox mission and orphanage Kenya 1


Κυριακή της Ορθοδοξίας στον Αγ.Νικόλαο Χαμζάουι - Το κήρυγμα του Μέμφιδος Νικόδημου (17.3.19)


ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ. Προσευχήσου και μη νομίζεις ότι είσαι δυστυχισμένος άνθρωπος. Ο Κύριος είναι μαζί σου, και ο σταυρός σου δεν είναι ο πιο δύσκολος.


Celebrating Sunday of Orthodoxy in St Irene Orthodox mission and orphanage Kenya


Για πρώτη φορά μετά από 97 χρόνια, εορταστηκε στη Σμύρνη, στην εκκλησία του Αγίου Βουκολου, η Κυριακή της Ορθοδοξιας!


Ιεραποστολή στο Κονγκό - Σοφία Χατζή, συνέντευξη στο NgRadio


Γιατί δεν γονατίζουμε την Κυριακή στην Θεία Λειτουργία!Με τον γέροντα Γαβριήλ Κολιβιάτη


Τι είναι η μάνα!!!Με τον γέροντα γαβριήλ Κοβιλιάτη Ιερόν Κάθισμα Δολών Μάνης


We do not realize how deep and divine the Orthodox Faith is. It is the original and only Christianity; the Orthodox Church is not a human congregation, it's the Body of Christ; the Holy Spirit dwells in her.


ΜΟΝΑΧΟΙ. Ἐμεῖς οἱ Μοναχοί εἴμεθα νεκροί ἄταφοι. (Ἱερομόνάχος Ἀκάκιος Καψαλιώτης) Από το βιβλίο του Κώστα Παπαγεωργίου "ΚΥΠΡΙΑΚΟΝ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ"


Becoming Like Christ What does the Lord require of me?


As we examine how we live our lives as Christians, we look to those who leave an impression of goodness, kindness, and humility, as examples of the person we would like to become. That saintly person, by their every example, exudes the humbleness of the Lord, and love seems to be palpable when we are in their presence. Such a person didn't just appear, for these are not the natural traits one finds in most people. Such humility and kindness are developed over time, for this person has sought out the grace of God, and has made, sometimes since childhood, every attempt at giving back the love and goodness they received from the Father of Lights.

Such a person desires, on a daily basis, to become more like Christ. The humility of the Lord becomes their personal standard, for such a person is quick to forgive, quick to grant justice, and desires to be kind to everyone who comes into their presence. This person does not fabricate such sweetness of soul as though he were a politician running for office, for it is the Lord Himself Who dwells in them, and it is Christ in them Who is full of justice, kindness, love, and full of mercy. "He has shown you, O mortal what is good; and what does the LORD require of you? but to do justice, to live kindness, and to walk humbly with your God (Micah 6:8)."

With love in Christ,
Abbot Tryphon



On Silence:

On Silence:

Practicing silence and the act of listening are all but lost arts. It seems that man would much rather fill up his silence with noise and enjoys talking as opposed to listening. Yet St. Gregory Nazianen offers this sage advice on the subject: "Speak when your words are more desirable than silence, but love silence when it is better than words." The intricate relationship between silence and listening, therefore, is perhaps the reason why SILENT and LISTEN are spelled using the same letters.

Fr. John

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ. ...Το αληθινό στη ζωή μας δεν είναι ότι βλέπουμε αλλά ότι βρίσκεται μέσα στην ψυχή μας...


My child.....

“My child, try to complete your morning prayers, do your prostrations, and read the Gospel. In the evening read the Supplicatory Canon. Before retiring for the night, say your prayers again and do your prostrations. Remember God constantly! Always keep Him in mind. Say the Jesus Prayer and expel evil thoughts.” When someone carries out these directions, he fills the page of each day with earnings. If, however, you never go to consult with a spiritual father, and he does not put things in order for you, then as the spool of life is slowly reeled in, you will reach the end of your rope, and you will not have many things in your possession. This is why a person’s life is enriched when he is obedient to a spiritual father. At some point in the future, such a person will appear before God full of virtues, as a tree whose branches are heavy and abounding with plentiful fruit.

Elder Ephraim of Arizona