Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΝΗΣ διαβάζει ο ιερομόναχος Νεκτάριος Κοβιλιάτης.


ΛΥΧΝΟΣ ΤΟΙΣ ΠΟΣΙ ΜΟΥ Αγία Χριστίνα, η Μεγαλομάρτυς (24 Ιουλίου)


Η μετοχή στην Αλήθεια.Με τον Αντώνιο του Σουρόζ - Άντονι Μπλουμ


Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπατερίτισσας - Πωμός Πάφος


The Icon is ready.

Devil walks about like a roaring lion, seeking whom he may devour (1 Pet 5:8).



Be sober, be vigilant; because your adversary the devil walks about like a roaring lion, seeking whom he may devour (1 Pet 5:8). A sculpture from the portal leading from narthex to the main part of the church, Dečani Serbian Orthodox Monastery. Admonishment to all who enter the church to remember their spiritual struggle.

The monk....

The call to monasticism is, above all, a vocation for solitude, a love for worship, for prayer. If a person takes monasticism for something else, then he will not stand the burden of loneliness. You can not become a monk just because you did not find a suitable bride. You can not accept monasticism solely because it was blessed by the elder or confessor, without a heartfelt desire for inner prayer life. 

Bishop Hilarion (Alfeyev)

Today's Sermon in a Nutshell:

Today's Sermon in a Nutshell:
A little boy was going door to door selling pictures he had drawn for ten cents each. At one house, a man asked the boy what he was going to do with the money. The little boy answered: "I'm raising a million dollars for the Red Cross to go towards earthquake relief."

The man chuckled and said, "Wow! A million dollars! Do you expect to raise that much money all by yourself?"

"No," he replied with confidence, "my brother is helping me."

We can all appreciate this young man's sincerity, determination, and altruistic efforts, even if we might have misgivings as to the vastness of his vision and the probability of collecting so much. Yet who knows, God may actually choose to miraculously multiply those few coins he collects; maybe someone that he approaches will be so impressed by this young boy's unselfish quest that he will give a gift large enough to make a real difference. That's the way God most often operates in this world – whether it be multiplying five loaves and two fish to feed a multitude or accepting the widows mite into the temple treasury. God can take our gifts, no matter how small or meager, and multiply them for a greater good and a bigger purpose.

As stated in the Book of Proverbs: "Trust in God with all your heart, and do not rely on your own reasoning." (Proverbs 3:5)

Fr. John

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Γέροντας Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτου. Τα απρόοπτα στην ζωή μας.

Τα απρόοπτα στη ζωή μας
...Διαρκῶς συμβαίνουν στὴν ζωὴ μας ἀπρόοπτα.
Ἔρχεσαι στὸ μοναστήρι γιὰ νὰ βρὴς πνευματικὴ ζωή, καὶ συναντᾶς κακούς. Εἶναι ἀπρόοπτο....
Ζητὰς κελλὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ μοναστηριοῦ ποὺ δὲν ἔχει ὑγρασία, τὸ ἀποκτᾶς, διαπιστώνεις ὅμως ὅτι ἡ θάλασσα σοῦ προκαλεῖ ἀλλεργία, ὁπότε δὲν μπορεῖς νὰ χαρῆς οὔτε τὴν ἡμέρα οὔτε τὴν νύχτα. Ἀμέσως θὰ σοῦ πῆ ὁ λογισμός, σήκω νὰ φύγης. Εἶναι ἀπρόοπτο....
Σὲ πλησιάζω μὲ τὴν ἰδέα ὅτι εἶσαι καλὸς ἄνθρωπος καὶ βλέπω ὅτι εἶσαι ἀνάποδος. Ἀπρόοπτο.
Παρουσιάζονται συνεχῶς ἀπρόοπτα ἐνώπιόν μας, διότι ἔχομε θέλημα καὶ ἐπιθυμίες.
Τὰ ἀπρόοπτα εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὸ θέλημα καὶ τὴν ἐπιθυμία μας, γι' αὐτὸ καὶ μᾶς φαίνονται ἀπρόοπτα, στὴν οὐσία ὅμως δὲν εἶναι.
Διότι ἄνθρωπος ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Θεὸν προσδοκᾶ τὰ πάντα καὶ λέγει πάντοτε «γενηθήτω τὸ θέλημά Σου».
Θὰ ἔρθη βροχή, λαίλαπα, χαλάζι, κεραυνός; «Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον».
Ἐπειδὴ αὐτὰ κοστίζουν στὴν σαρκικότητά μας, γι' αὐτὸ ἐμεῖς τὰ βλέπομε ὡς ἀπρόοπτα.
Γιὰ νὰ μὴν ταράσσεσαι λοιπὸν κάθε φορᾶ καὶ στεναχωριέσαι, γιὰ νὰ μὴν ἀγωνιᾶς καὶ προβληματίζεσαι, νὰ τὰ περιμένης ὅλα, νὰ μπορῆς νὰ ὑπομένης ὅτι ἔρχεται.
Πάντα νὰ λές, καλῶς ἦλθες ἀρρώστια, καλῶς ἦλθες ἀποτυχία, καλῶς ἦλθες μαρτύριο.
Αὐτὸ φέρνει τὴν πραότητα, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχη καμία πνευματικὴ ζωή.
Γέροντας Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Θέλεις να χάσεις την ψυχική σου ηρεμία; Δες τηλεόραση... Λένε λένε λένε .. Ισχύει το ψαλμικό "διηγήσαντο μοι παράνομοι αδολεσχίας, αλλ᾿ ουχ ως ο νόμος σου, Κύριε "

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ. Δεν υπάρχουν μόνο οι ερωτικές "χυλοπίτες", υπάρχουν και οι πνευματικές οι οποίες πονάνε εξίσου.....

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Η ζωή είναι ένας δρόμος στον οποίο τα σήματα κυκλοφορίας τα έχει βάλει ο Θεός. Εάν δεν τα ακολουθήσεις ή χάνεις το δρόμο σου ή βγαίνεις σε αδιέξοδο ή σου συμβαίνει κανένα τροχαίο.

Δεν υπάρχει θάνατος. Και ας το νομίζουν όλοι!. Τρομερή απάτη!!! Μητροπολίτης Anthony Bloom

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΗ. Μην ψάχνεις τον πειρασμό μακριά από σένα. Συχνά πίνει τον πικρό του καφέ μέσα στο ίδιο σου το σπίτι....

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ. Ποιος θα βαρεθεί πρώτος; ο διάβολος να μας πειράζει; ή εμείς να σηκωνόμαστε από τις πτώσεις μας;

Πήγε ένας ιερέας στον Γέροντα Ιωσήφ στα Σκούρβουλα εδώ στο Ν. Ηρακλείου και του είπε- Γέροντα οι αμαρτίες μου με απελπίζουν..Ο Γέροντας απάντησε!- Έχε Θάρρος. Ο θεός δεν μετράει αμαρτίες αλλά μετάνοιες...

Κάθε τι που υπάρχει, υπάρχει γιατί ο Θεός το σκέπτεται. Ο Θεός σκέπτεται τον κόσμο και ο κόσμος υπάρχει. Γέροντος Σωφρονίου Ζαχάρωφ

Ἕνας Γάλλος συγγραφέας ἔλεγε: Τὸ νὰ πεῖς σ’ ἕναν ἄνθρωπος....

Ἕνας Γάλλος συγγραφέας ἔλεγε: Τὸ νὰ πεῖς σ’ ἕναν ἄνθρωπο
 «Σ’ ἀγαπῶ..» ἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ νὰ πεῖς «δὲν θὰ πεθάνεις ποτέ…». Ἐπειδὴ πρόκειται γιὰ μιὰ ἔξοχη δήλωση πρὸς ἕνα πρόσωπο, τὸ πρόσωπο ποὺ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ προσφωνήθηκε, δὲν μπορεῖ νὰ ἐκπέσει ἀπ’ τὴν αἰωνιότητα, τὴν αἰωνιότητα τοῦ Θεοῦ, γιατί ὅλη ἡ ἀγάπη ἀνήκει στὸν Θεό
Anthony Bloom

Σοφ. Σειρ 1,14 αρχη σοφίας φοβεῖσθαι τον Κύριον, και μετα πιστῶν εν μήτρᾳ συνεκτίσθη αὐτοῖς.

Είναι μερικοί στίχοι της Αγίας γραφής που σου ανατινάζουν το μυαλό. Άκουγα μια ομιλία του Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα
"Θεός εγγίζων εγώ ειμί"

Ανέφερε λοιπόν μέσα από την σοφία Σειράχ ένα στίχο που λέει ότι ο Θεός φροντίζει για τον κάθε άνθρωπο από την ώρα της σύλληψης μέσα στην μήτρα της γυναίκας!!

Σοφ. Σειρ 1,14 ἀρχὴ σοφίας φοβεῖσθαι τὸν Κύριον, καὶ μετὰ πιστῶν ἐν μήτρᾳ συνεκτίσθη αὐτοῖς.
Μετάφραση: Αρχή και πηγή της σοφίας είναι το να φοβήται και να σέβεται κανείς τον Κυριον. Αυτή δε η σοφία συνοδεύει τους ανθρώπους από την κοιλίαν ακόμη της μητρός των.

Δυστυχώς αυτός ο στίχος δεν έγινε ποτέ γνωστός στις μητέρες που κάνουν έκτρωση τα παιδάκια τους!!

ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΡΟΝΤΙΣΑ ΓΑΒΡΙΗΛΊΑ.

Παραλληλισμοί μεταξύ γάμου και μοναχισμού Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ († 1993)


Όταν μετά από πραγματικά ευλογημένο γάμο -όχι σύντομο ούτε απλώς σαρκικό, αλλά με βαθειά προσωπική αγάπη-, κάποιος από τους συζύγους πεθαίνει αφήνοντας τον άλλο μόνο, τότε αυτός που μένει αισθάνεται τον εαυτό του χαμένο, διαλυμένο, «μισό». Ο κόσμος γι’ αυτόν αδειάζει. Και μόνο μερικοί με φλογερή προσευχή υπερνίκησαν τη μοναξιά τους, βγήκαν στην ελευθερία για καλύτερη ανάβαση προς τον ουρανό. Συνεπώς, ο γάμος, ακόμη και στην καλύτερή του μορφή, ενέχει τον κίνδυνο της στενώσεως της ανθρωπινής προσωπικότητος. Ο μοναχισμός προφυλάσσει από παρόμοια υποβάθμιση. Η ακατάπαυστη στροφή προς τον Ουράνιο Πατέρα, χωρίς την ανάγκη για επικοινωνία στα χαμηλότερα επίπεδα της υπάρξεώς μας, πλαταίνει την καρδιά του μοναχού για την πρόσληψη της κοσμικής ζωής, που δεν μπορεί να του αφαιρεθεί με τον φυσικό θάνατο. Το πρόσωπό του αναπτύσσεται και προσλαμβάνει χαρακτήρα χριστοειδούς παγκοσμιότητας. Στον μοναχό δίνεται άνωθεν να αισθανθεί τους λόγους του Κυρίου, την ανταύγεια του Άναρχου Είναι. Ο ίδιος ο Πατέρας έδωσε τους λόγους στον Υιό Του, και ο Υιός τους μετέδωσε στους ανθρώπους.

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Το να νηστεύεις από λάδι δεν σου δίνει το δικαίωμα να βγάζεις το λάδι απ'τους άλλους

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ. Αυτό το παραμυθάκι "Δεν το ήθελα με παρέσυρε ο διάβολος" πρέπει να τελειώνει... Έχουμε 100% ιδιοκτησία των αμαρτιών μας

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Το βράδυ είναι ανοιχτός ο ουρανός για να τον πυροβολείς με 5 "σφαίρες". Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με.

Οι πέντε γλώσσες που μιλούσε η γερόντισσα Γαβριηλία 1) Χαμόγελο 2) Δάκρυα 3) Άγγιγμα 4) Προσευχή 5) Άγάπη Με αυτές τις γλώσσες μπορείς να γυρίσεις όλη τη γη και να νιώσεις τον κόσμο δικό σου.

O Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ τέρπεται ἐπ᾿ ἀπωλείᾳ ζώντων Σοφία Σολομώντος

Από το βιβλίο "Προσμονή Θεού" Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου. Ομιλία στην Ορμύλια 2-10-77. Κεφάλαιο: "Μακάριος ον εξελέξατο και προσελάβετο ο Κύριος"

Αγίου Παϊσίου για το φύλακα άγγελο μας.

Λίγο πάνω από τη Σιμωνόπετρα έχει χτιστεί ένα ξύλινο Κελλάκι για περισσότερη ησυχία και προσευχή. Εαν δεν κάνω λάθος το κελλάκι αυτό φτιάχτηκε από τον μοναχό Θεοτόκη που βρίσκεται τώρα στο μετόχι της Σιμωνόπετρας στη Γαλλία

The Missionary Program of the New Martyr Fr. Daniel Sysoev


In Russland wurden in den letzten Jahren hunderte Kirchen gebaut.

In Russland wurden in den letzten Jahren hunderte Kirchen gebaut.

Ιερό Ναός Αγίας Τριάδας Κρεμλίνο Πσκόφ


Ιερός Ναός Παναγίας Καζάν Βύριτσα Σκήνωμα Αγίου Σεραφείμ της Βύριτσα


ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΚΕΚΑΛΥΜΜΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.




ΟΜΙΛΙΑ  ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΚΕΚΑΛΥΜΜΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ


ούδέν γάρ έστι κεκαλυμμένον ο ούκ άποκαλυφθήσεται, και κρυπτόν ο ού γνωσθήσεται (Ματθ. 10,26)



Αδελφοί, υπάρχει ένας οφθαλμός πού ουδέποτε κοιμάται. Είναι ό οφθαλμός του Θεού. Στον Παράδεισο υπάρχουν περισσότερα μάτια, αδελφοί μου, άπ’ όσα είναι τα αστέρια στο στερέωμα του ουρανού! Είναι τα μάτια των αγγέλων. Κανένα πέπλο, κανένα τείχος, κανένα σκότος δεν μπορεί να κρύψει κανένα μυστικό στη, γή-άπ’ αυτά τα μάτια! Καθετί αποκαλύπτεται και γίνεται φανερό ενώπιον του Παντεπόπτη Κυρίου και των άγιων Του αγγέλων. Ό άνθρωπος πού πιστεύει πώς τα έργα του ανθρώπου μπορούν πραγματικά να κρυφτούν, γίνεται εγκληματίας. ’Έτσι σκέπτονταν οι Εβραίοι αρχιερείς και πρεσβύτεροι, γι' αυτό και το συνέδριό τους οργάνωσε με κάθε μυστικότητα τη, δολοπλοκία κατά του Δεσπότη Χριστού. Μυστικά Τον καταδίωξαν, μυστικά Τον έκριναν μέσα στη, νύχτα, μυστικά πλήρωσαν και δωροδόκησαν ψευδομάρτυρες και, όπως ό Ιούδας, μυστικά Τον καταδίκασαν. Που είναι σήμερα τα μυστικά τους; Όλα έχουν αποκαλυφθεί και όλα έχουν ανοιχτεί ενώπιων του κόσμου όλου!

Διότι ό άνθρωπος πιο εύκολα μπορεί να κρυφτεί άπ’ τον αέρα, παρά από το βλέμμα του Θεού! Όλα τα μυστικά της ανθρωπότητας -τα καλά και τα κακά- είναι ενώπιων του Θεού αποκεκαλυμμένα. Αναρίθμητα τέτοια μυστικά αποκαλύπτει ό Θεός, κατά την πρόνοια Του, σε ολόκληρο τον κόσμο. Όσοι μπορούν να κατανοήσουν αυτήν την αλήθεια, ότι ό Θεός τα πάντα βλέπει και τα πάντα γνωρίζει, προφυλάσσονται στα βάθη της καρδιάς τους από κακές σκέψεις και ιδιαιτέρως από κακές πράξεις!
Άνθρωπε, όποτε ή καρδιά σου σε έλκει προς το κακό, φέρε στον νου σου αυτά τα λόγια, πού δεν είναι λόγια ανθρώπου αλλά τού ίδιου τού Θεού: ουδέν γάρ εστί κεκαλυμμένον ο ούκ άποκαλυφθήσεται, και κρυπτόν ό ού γνωσθήσεται. Επίσης γιά ό,τι καλό κάνεις εν τώ κρύπτω, μην ολιγοψυχείς! Όλα τα καλά έργα σου είναι γραμμένα στον ουρανό και εν καιρώ θά αποκαλυφθούν.

Κύριε Παντεπόπτα, ελέησον και σώσον ημάς.

Σοί πρέπει δόξα και τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας! Αμήν. 


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

Ομιλία για τη δίβουλη γνώμη του Πιλάτου. Αγιος Νικόλαος Αχρίδος.




Ομιλία για τη δίβουλη γνώμη του Πιλάτου


Εκ τούτου έξήτει ό Πιλάτος άπολϋσαι αυτόν... τότε ούν παρέδωκεν αυτόν αύτοίς ίνα σταυρωθη
(Ιωάν. 19,12.16)


Από που πηγάζει αύτη ή αντίφαση που βλέπουμε στο πρόσωπο του Πιλάτου; Από που προέρχεται αύτη ή αμφίρροπη βούληση σε έναν και τον ίδιο άνθρωπο;


Όταν ό Πιλάτος στεκόταν έκθαμβος μπροστά στο απαστράπτον πρόσωπο του Χριστού, επιθυμούσε με όλη την καρδιά του να απελευθερώσει τον Δίκαιο Άνθρωπο. Όταν, όμως, τον κυρίευσε ό σκοτασμός των Εβραίων, συσχηματίστηκε και συναίνεσε στα έργα του σκότους!


Αυτός είναι ό σπόρος της παραβολής, πού πέφτει ανάμεσα στα αγκάθια και συμπνίγεται απ’ αυτά. Όσο το πρόσωπο του Χριστού έλαμπε πάνω στον σπόρο, ό σπόρος ρίζωνε• μόλις, όμως, ό σπόρος στερήθηκε αυτό το φως, το σκότος των αγκαθιών τον έπνιξε. Μόλις ό Κύριος Ιησούς μίλησε από τη θέση ισχύος Του στον Πιλάτο για το Ουράνιο Βασίλειο, λέγοντας ουκ είχες εξουσία ουδεμία κατ' εμού, ει μη ην σοι δεδομένου άνωθεν (Ίωάν. 19,11), εκείνος τότε κυριεύθηκε άπ' τον φόβο του Θεού. Όταν, όμως, ό όχλος των Εβραίων άρχισε να κραυγάζει προς τον Πιλάτο: εάν τούτον άηολύσης, ουκ ει φίλος του Καίσαρος (Ίωάν. 19,12), τότε ό Πιλάτος κυριεύθηκε άπ' τον φόβο του επίγειου βασιλιά. Ό φόβος του Πιλάτου για το σώμα του ύπερνίκησε τον φόβο του για την ψυχή του, όπως συμβαίνει άκόμη και σήμερα μερικές φορές. 


Ό Πιλάτος ήταν φορέας κοσμικής γνώσεως και σοφίας. Ή κοσμικά σοφία δεν ενδυναμώνει τον άνθρωπο, απεναντίας του ενσπείρει τον φόβο! Ή κοσμική σοφία δεν συντηρεί την ψυχή, άλλα το σώμα. Ή κοσμική σοφία δεν ένσπείρει τον φόβο για την ψυχή, άλλα τον φόβο για το σώμα και για καθετί σωματικό. Στο πρόσωπο του Πιλάτου βλέπουμε ένα προφανές και θλιβερό παράδειγμα του τόπου ανθρώπου που παράγει και εκπαιδεύει ή κοσμική σοφία: τον τύπο εκείνου ό όποιος περιφρονεί τον Θεό, αντιμάχεται τον Χριστό.

Ό αδύναμος χαρακτήρας του Πιλάτου και ή δίβουλη ψυχή του αντανακλούν όχι μόνον τούς ειδωλολάτρες, άλλα και τούς αδύναμους χριστιανούς. Καθημερινά, ανεπαίσθητα και συχνά ασυνείδητα, ορισμένοι χριστιανοί θά ήθελαν για μια στιγμή να απελευθερώσουν τον Χριστό από το σκοτισμένο και κακόβουλο Ιουδαϊκό ένστικτο πού εμφωλεύει μέσα τους. Άλλες φορές, ορμώμενοι άπ’ αυτό το ίδιο ένστικτο, είναι έτοιμοι να Τον εγκαταλείψουν για να σταυρωθεί! Αυτό συμβαίνει πάντοτε, όταν ένας χριστιανός παραβαίνει κάποιες εντολές του Χριστού για να εκπληρώσει δικές του κοσμικές επιθυμίες. Γιά μια στιγμή ή εντολή αυτή φωτίζει τήν καρδιά ενός δίβουλου χριστιανού και πάλι, γιά μια στιγμή, το κοσμικό σκότος τον καταλαμβάνει σε τέτοιο βαθμό, ώστε ενδίδει ολοκληρωτικά σ’ αυτό.

Ω μακρόθυμε Κύριε, μην αποστρέψεις από εμάς το φως του προσώπου Σου, ούτε γιά μια έστω στιγμή πού ανοιγοκλείνουμε τα μάτια μας, γιά να μη μάς καταλάβει το σκότος. Ω Κύριε, βοήθησέ μας να παραμείνουμε μέχρι τέλους τέκνα του φωτός!

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας! Αμήν


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΡΙ ΓΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΩΣ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ει ταύτα οιδατε, μακάριοί έστε εάν ποιείτε αυτά (Ίωάν. 13,17)




 Η πιο σημαντική πτυχή αυτού του λόγου του Κυρίου, μας είναι ότι ό Κύριος δεν μακαρίζει τη γνώση άλλα την πράξη! Δεν λέει προς τούς Αποστόλους: «Μακάριοι είσαστε εάν γνωρίζετε αυτά», διότι έτσι μιλούσαν κάποιοι ειδωλολάτρες δάσκαλοι, πού έβλεπαν τη, σωτηρία μόνο με όρους γνώσεως. Απεναντίας, ό Κύριός μας λέει: μακάριοί έστε έάν ποιείτε αυτά. Ή γνώση της σωτηρίας δόθηκε από τον ίδιο τον Κύριο Ιησού και ουδείς είναι ικανός να φθάσει με τις δικές του προσπάθειες σ’ αυτήν τη, γνώση! Ορισμένοι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι παραδέχθηκαν ότι ή, ανθρωπότητα δεν θά μπορούσε να φθάσει στην επίγνωση της αληθείας, ούτε να σωθεί, μέχρι να έλθει στη, γη, ό ίδιος ό Θεός. Ό Κύριος ήλθε πράγματι ανάμεσα στους ανθρώπους και τούς αποκάλυψε αύτη, την αλήθεια. Όποιος δέχεται αύτη. την γνώση, αυτός αποδέχεται και την υποχρέωση να την κάνει πράξη!
Ω, αδελφοί, πόσο πιο εύκολα θά είναι τα πράγματα, κατά την ημέρα της Κρίσεως, γιά εκείνους πού δεν έλαβαν αυτήν τη, γνώση και συνεπώς δεν την πραγματοποίησαν, παρά γιά εκείνους οι όποιοι έλαβαν την γνώση και εντούτοις αμέλησαν να την εφαρμόσουν στην πράξη! Πόσο πιο εύκολα θά είναι τα πράγματα, κατά την ημέρα της Κρίσεως, γιά τούς μη γνωρίζοντες ειδωλολάτρες, παρά γιά τούς γνωρίζοντες χριστιανούς! 


Ό ίδιος ό Κύριος κατέδειξε πώς δεν ήταν μόνον ό Γνωρίμων άλλα και ό Πράττων. Ή τέλεια γνώση Του αντιστοιχούσε στην τέλεια πράξη Του. Ό ’Ιδιος προσωπικά εκπλήρωσε όλες τις εντολές Του, μπροστά στα μάτια των μαθητών Του. Μακάρισε την έμπρακτη γνώση και την έδωσε ως εντολή, αφού επιτέλεσε μια πράξη ταπείνωσης και αγάπης. Αφού έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του, τότε τούς έδωσε την εντολή να κάνουν το ίδιο ό ένας στον άλλον!


Ό Κύριος δεν έζησε ανάμεσα στους ανθρώπους γιά να τούς σπιλώσει, αλλά γιά να τούς καθαρίσει. Εκείνος δεν σπίλωσε ποτέ κανέναν απεναντίας, καθάρισε όλους όσοι επιθυμούσαν να καθαριστούν. Τί όνειδος αυτό γιά πολλούς από εμάς, οι οποίοι κοπιάζουμε να καθαριστούμε και διπλά κοπιάζουμε γιά να λερώσουμε άλλους! Αδελφοί μου, στους ίδιους τούς εξ αίματος αδελφούς μας πετάμε λάσπη. Ακόμα και ό Χριστός δακρύζει, όταν βλέπει πώς εμείς λερώνουμε, με τη λάσπη της συκοφαντίας, εκείνους πού ό ’Ίδιος, με το δικό Του αίμα, καθάρισε!


Ω, Κύριε, συγχώρησέ μας. Κάθε μέρα αμαρτάνουμε απέναντι στους ίδιους τούς αδελφούς μας. Ω, Κύριε, λεύκανε τούς αδελφούς μας, πού εμείς τούς λερώσαμε, ανάδειξε τους λαμπρότερους από εμάς στη Βασιλεία Σου! Ότι Σύ είσαι ό μόνος Δίκαιος Κύριε, Σύ τα πάντα βλέπεις!

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας! Αμήν.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

Ο Γέροντας Γαβριήλ Κοβιλιάτης και η Σοφία Χατζή μιλούν για αλήθειες πού μπορούν να αλλάξουν τήν ζωή μας.


Έλα να κάνουμε προσευχή . Το μεγάλο θαύμα του Αγίου Παϊσίου (μέρος 2ο) - ΝΩΝΤΑΣ ΣΚΟΠΕΤΕΑΣ


Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΔΕΡΜΑΤΙΝΟΥΣ ΧΙΤΩΝΕΣ


Sabes porque estás vivo? Para preparar-te para a morte. + São João Clímaco

PATERNIDADE ESPIRITUAL


Sem um pai espiritual cairemos na loucura do intelectualismo que nos esvazia do Espírito. Corrigiremos os outros sem nos corrigirmos, cresceremos em orgulho por nos "atolarmos na lama" dos vícios, com a sensação de invencibilidade da força do pecado face à nossa fraqueza humana.
Desobedeceremos a Deus por sermos incapazes de nos submetermos ao pai espiritual. Enfim, será impossível progredir na vida espiritual sem um pai espiritual a nos guiar, orientar e curar.
Já foi à sua paróquia ortodoxa conversar com seu pároco?

A mente inclinada à imaginação não está apta para teologizar, pois teologia é vida concreta. + Ancião Sofrônio Sakharov, o hesicasta.

ΕΊΠΕ ΜΟΝΑΧΟΣ. Ο εκ του Ανάρχου αρχόμενος κουκουλοφόρος της ζωής... Ενδεδυμένος κουκούλα όχι αλητείας, μα υπακοής, αεί εργαζόμενος στο πλευρό της Αγάπης και τής Ειρήνης τής αληθινής.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ… ΚΑΛΟΓΕΡΟΥ!


Ἡ θύρα τοῦ καπηλειοῦ ἄνοιξε μέ φόρα κι ὁ νέος πού μπῆκε ἔτρεξε τρέμοντας ἀπό τή συγκίνησή του πρῶτα στόν κάπελα κι ἔπειτα σέ μιά παρέα πού βρισκόταν γύρω ἀπό ἕνα τραπέζι κι ἔπιναν κρασί. 
«Γέννησε ἡ γυναίκα μου, φίλοι μου, γέννησε», φώναξε μέ σπασμένη φωνή, «ἔκανε ἀγόρι, ἔγινα πατέρας! Κάπελα, δῶσε κρασί σέ ὅλους τούς φίλους μου, ἀλλά καί σ’ ὅλους ὅσοι βρίσκονται τώρα ἐδῶ. Δικό μου τό κέρασμα. Τέτοια χαρά δέν ἔχω ξαναζήσει στή ζωή μου!» Μιλοῦσε μέ πιασμένη τήν ἀναπνοή, ἐνῶ τά μάτια του ἔλαμπαν, προσπαθώντας πρῶτος αὐτός νά χωνέψει τό γεγονός. Κάθε συζήτηση σταμάτησε πρός στιγμήν καί ὅλοι οἱ θαμῶνες στράφηκαν γιά νά τόν δοῦν καί νά καταλάβουν τό τί τούς ἔλεγε. «Ἔγινα πατέρας, ἔγινα πατέρας», ἐπανελάμβανε ἐκεῖνος σάν χαμένος. 

«Μπράβο, νά ζήσει τό παιδί, νά τό χαίρεσαι!» εἶπε ὁ μαγαζάτορας, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε μέ προθυμία νά γεμίσει τά ἄδεια ποτήρια τῶν ἀνθρώπων, καί μαζί μ’ αὐτόν τοῦ εὔχονταν καί οἱ ἄλλοι τῆς παρέας κι ὅλος ὁ κόσμος τοῦ καπηλειοῦ, κάποιοι ἀπό τούς ὁποίους, οἱ πιό γνωστοί, ἔσπευσαν νά σηκωθοῦν νά τόν χαιρετίσουν ἐγκάρδια καί νά τόν ἀσπαστοῦν. «Νά ζήσει, νά ζήσει ὁ νεαρός», τοῦ εὔχονταν καί τσούγκριζαν μαζί του τά ποτήρια τους.
«Καί… πῶς ἔγινε αὐτό;» ρώτησε ἕνας ἀπό τούς γνωστούς του, κλείνοντας… πονηρά τό μάτι στούς ἄλλους. «Ἐσύ δέν ἔλεγες ὅτι ἡ γυναίκα σου εἶναι στεῖρα καί δέν μπορεῖ νά συλλάβει; Ἄγγελος… Κυρίου τό ἔφερε;» Χαχάνισαν ὅλοι μέ τό… ἀστεῖο, ἀλλά ὁ νέος σοβάρεψε ἀπότομα, τράβηξε ἕνα κάθισμα γιά ‘κεῖνον καί τούς εἶπε. «Πράγματι, φίλοι μου, ὅσοι μέ ξέρετε, γνωρίζετε τό πρόβλημα πού εἴχαμε μέ τή γυναίκα μου. Τρία χρόνια παντρεμένοι, δέν μπορούσαμε νά κάνουμε παιδί. Ἀλλά συνέβη κάτι πού ἄλλαξε τήν πορεία τῶν πραγμάτων…», εἶπε κι ἄφησε ἕνα κενό νά αἰωρεῖται, πού κέντρισε τό ἐνδιαφέρον τῶν ἀνθρώπων. 
«Τί δηλαδή συνέβη;» ἐπενέβη ὁ μαγαζάτορας, πού εἶχε ἀφήσει στή μέση τή δουλειά του γιά νά παρακολουθεῖ τήν κουβέντα. Ὅλων τά μάτια κρέμονταν ἀπό τά χείλη τοῦ νέου πατέρα. 
«Πρίν ἀπό ἀρκετούς μῆνες, ἀπελπισμένος καθώς ἤμουν μέ τή στειρότητα τῆς γυναί

κας μου, περιφερόμουνα στήν πόλη. Εἶχα πάει καί στόν ναό μας γιά νά προσευχηθῶ. Μπροστά στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας μέ ἔπιασαν τά κλάματα καί οἱ λυγμοί τράνταζαν τό σῶμα μου. Σάν γαλήνεψα λίγο βγῆκα ἀπό τόν ναό καί λίγο πιό πέρα συνάντησα τόν γνωστό σέ ὅλους μας ἀββᾶ Δανιήλ, ὁ ὁποῖος εἶχε ἔλθει, ὅπως ἔρχεται κατά καιρούς, γιά νά πουλήσει τά ἐργόχειρά του, τά καλάθια πού πλέκει. Μιά σκέψη καρφώθηκε στόν νοῦ μου: ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ αὐτός, θά μποροῦσε μέ τήν προσευχή του νά παρακαλέσει γιά χάρη μου τόν Θεό νά δώσει λύση στό πρόβλημά μου». 
«Εἶναι ἅγιος ἄνθρωπος ὁ ἀββᾶς Δανιήλ», παρατήρησε ἕνας θαμώνας πού καθόταν λίγο πιό πέρα μόνος του, σκαλίζοντας καί κάποια χαρτιά πού εἶχε μαζί του. «Τόν γνωρίζω, εἶναι πολύ ἀσκητικός κι ἔχει μεγάλη δύναμη προσευχῆς. Πολύ καλά ἔκανες, ἄνθρωπέ μου». 

«Λοιπόν, πράγματι τόν πλησίασα», ἔστρεψε ὁ νέος μέ εὐγνωμοσύνη τό βλέμμα του στόν ἄγνωστο γι’ αὐτόν ἄνθρωπο γιά τήν ἐπέμβασή του, «καί τόν παρακάλεσα νά ἔλθει στό σπίτι μου νά διαβάσει μιά εὐχή στή γυναίκα μου, μήπως λυθεῖ ἡ στείρωσή της. Ἄλλωστε κι ἄλλες φορές ἀπ’ ὅσα γνωρίζω ἀπό τήν ἱστορία τῆς Γραφῆς συνέβη κάτι τέτοιο. Κι ὁ ἅγιος Πρόδρομος δέν ἦλθε ὡς καρπός προσευχῆς τῶν γονιῶν του; Ἡ Ἐλισσάβετ ἡ μάνα του δέν ἦταν στεῖρα καί μάλιστα προχωρημένης ἡλικίας; Λοιπόν, παρακάλεσα τόν ἀββᾶ, ἀλλά αὐτός ἦταν ἀνένδοτος. Ἀρνιόταν νά ἔλθει, γιατί ἔλεγε ὅτι τέτοια δύναμη προσευχῆς ἔχουν οἱ ἅγιοι τοῦ Θεοῦ κι ὄχι αὐτός πού βρίσκεται μέσα στή ρυπαρότητα τῆς ἁμαρτίας. Ἐπέμεινα. Τόν πίεσα πολύ. Πρόσπεσα στά πόδια του. Στό τέλος κάμφθηκε. Ἄφησε τά καλάθια του σέ κάποιον γνωστό κι ἦλθε μέ βαριά καρδιά στό σπίτι μου». 
«Καί τί ἔγινε;» ρώτησε ἕνας μέ ἀδημονία. Προσευχήθηκε καί συνέλαβε ἡ γυναίκα σου;» 
«Ἀκριβῶς ὅπως τό λές», εἶπε ὁ νέος. «Διάβασε εὐχή στή γυναίκα μου, ἡ ὁποία καί αὐτή μέ λαχτάρα τό δέχτηκε, μᾶς εὐλόγησε, μᾶς εὐχήθηκε καί ἔφυγε. Μετά ἀπό κάποιο διάστημα ἡ γυναίκα μου μοῦ ἀνακοίνωσε ὅτι κάτι νιώθει κι ὅτι μᾶλλον εἶναι ἔγκυος. Κρυβόταν βέβαια γιά πολύ – δέν ἤθελε νά συμβεῖ κάτι κακό – καί νά, λοιπόν, πού ἦρθε ἡ εὐλογημένη στιγμή… Δέν ἄντεξα τή χαρά νά τήν ἔχω μόνος μου. Ἔτρεξα καί τήν ἀνακοίνωσα σέ γνωστούς καί ἄγνωστους, ἦλθα τρέχοντας κι ἐδῶ… Καί… ἤδη ἔχω ἀργήσει. Πρέπει νά γυρίσω σπίτι, στή γυναίκα μου καί στό παιδί μου!» 
Σηκώθηκε ὁ νέος, τούς χαιρέτισε ὅλους, τοῦ εὐχήθηκαν καί πάλι, ἔφυγε πλημμυρισμένος ἀπό εὐτυχία. 
Γιά λίγο ἔπεσε σιωπή στό καπηλειό. «Ἄντε καί στά δικά μας οἱ ἀνύπαντροι», εἶπε γελώντας ἕνας νέος, καί ἦταν αὐτό πού ἔλυσε τή σιωπή κι ἄρχισαν καί πάλι οἱ κουβέντες καί τά γέλια. Μαζί ὅμως μέ τίς κουβέντες, ἦλθαν καί τά… μισόλογα κάποιων ἀθεόφοβων. «Σιγά τώρα, μήν ἔγινε καί θαῦμα!» εἶπε μέ κακότητα ἕνας μεσήλικας μέ σκοτεινό βλέμμα πού εἶχε… ξυνίσει μέ τό σχόλιο τοῦ μοναχικοῦ ἄνδρα γιά τόν ἀββᾶ Δανιήλ προηγουμένως. «Ὅλοι νομίζω ὅτι καταλάβαμε τί συνέβη, ἔτσι δέν εἶναι; Ἐγώ τό ἔλεγα ἐδῶ καί καιρό πού εἶχα δεῖ κάποια στιγμή φουσκωμένη τή γυναίκα του…». 

«Σάν τί δηλαδή; Τί ἐννοεῖς;» ρώτησε ἕνας ἀπό τήν παρέα τοῦ μεσήλικα, δείχνοντας ὅτι συμφωνεῖ μέ τό σχόλιό του καί γιά νά συνεχιστεῖ τό κουτσομπολιό. 
«Ἔ, καλά τώρα! Φῶς φανάρι! Πῆγε ὁ καλόγερος τάχα γιά νά διαβάσει τήν εὐχή, ἀπομονώθηκε μέ τή γυναίκα κι ἔγινε ὅ,τι γίνεται σέ τέτοιες περιπτώσεις πού ὅλα σοῦ ἔρχονται στό… πιάτο! Ἡ γυναίκα δηλαδή δέν εἶναι ἄγονη, δέν εἶναι στεῖρα. Ἄγονος εἶναι ὁ νεαρός!»
«Ὁπότε τό παιδί εἶναι τοῦ… καλόγερου!» συμπλήρωσε ἕνας ἄλλος, «ἄρα τοῦ φίλου μας, τοῦ… πατέρα, τοῦ τά… φόρεσε κανονικά ἡ γυναίκα του», κι ἔκανε ἕνα σχῆμα πάνω ἀπό τό κεφάλι του, προκαλώντας τά χαχανητά κάποιων ἀπό τήν παρέα. 
Ἀντέδρασε ὁ κάπελας, ἀντέδρασε ὁ μοναχικός ἄνδρας, ἀντέδρασαν καί κάποιοι ἄλλοι. Μά τά σχόλια ἄρχισαν τώρα νά δυναμώνουν ἀπό τούς λίγους, νά γίνονται λόγια φωναχτά, ἡ λάσπη νά ρίχνεται ἀπανωτά πάνω στόν ἀββᾶ Δανιήλ, νά παίρνει τή μορφή τῆς κατάκρισης τῶν παπάδων καί τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἀτμόσφαιρα εἶχε βαρύνει πολύ. Τό εὐχάριστο νέο τοῦ ἐρχομοῦ ἑνός νέου ἀνθρώπου στόν κόσμο πού λίγο πρίν εἶχε γεμίσει μέ χαμόγελα τό καπηλειό, μεταστράφηκε σέ καταχνιά καί σέ μαυρίλα. Οἱ καρδιές φάνηκε νά βρωμίζουν κι ὁ Πονηρός νά ἔχει τό πάνω χέρι. 
Μέσα στήν ὅλη αὐτή καταχνιά ὁ μεσήλικας γνωστός τοῦ ἀββᾶ Δανιήλ σηκώθηκε μέ βαριά καρδιά καί μέ δάκρυα στά μάτια γιά τήν κατάντια καί τήν ὅλη ἐξέλιξη ἄνοιξε τή θύρα καί ἔφυγε σέρνοντας τά βήματά του. 
Κάποιες ὧρες ἀργότερα βρισκόταν στό κελλί τοῦ Γέροντα Δανιήλ. 

«Γέροντα, θυμᾶσαι πρίν κάποιους μῆνες πού πῆγες σ’ ἕνα σπίτι ἑνός νέου μέ πρόβλημα στείρωσης τῆς γυναίκας του γιά νά κάνεις κάποια προσευχή;» τοῦ εἶπε μέ κατεβασμένα μάτια μετά τό χαρούμενο καλωσόρισμα τοῦ ἀββᾶ, καθώς εἶδε τόν ἀγαπημένο του φίλο.
«Ναί, καί ἡ γυναίκα γέννησε καί ἔκανε ἕνα ὑγιέστατο ἀγοράκι. Μοῦ τό μήνυσε ἕνας γνωστός τοῦ νεαροῦ πατέρα πού τόν ἔστειλε σέ μένα ἀκριβῶς γι’ αὐτό, καί εὐχαρίστησα καί δοξολόγησα τόν Θεό γιά τήν ἄμεση ἐπέμβασή του. Ἐσύ ὅμως ποῦ τό ἔμαθες;» εἶπε ὁ Δανιήλ καί τόν κοίταξε ἐρωτηματικά. Ἐξήγησε τήν κατάσταση ὁ ἄνδρας. «Γέροντα, σέ κατηγοροῦν ὁρισμένοι ἀθεόφοβοι ὅτι ἐσύ εἶσαι ὁ… πατέρας τοῦ παιδιοῦ». Ἔσκυψε τό κεφάλι, σάν νά ἦταν αὐτός ὁ ἔνοχος τῆς συκοφαντίας. «Γέροντα, ἀντέδρασα κι ἐγώ καί ἄλλοι στίς λάσπες αὐτῶν τῶν ὀργάνων τοῦ Πονηροῦ, ἀλλά αὐτοί τίποτα. Συνέχισαν, διακωμωδώντας κι ἐσένα ἀλλά καί ὅλους ἔπειτα τούς παπάδες καί τήν ἴδια τήν Ἐκκλησία. Καί μαζί βέβαια καί τόν νέο αὐτόν ἄνθρωπο πού βοήθησες. Τό τί ἔλεγαν ἀπό πίσω του δέν λέγεται!» Φάνηκε νά γίνεται ράκος ὁ καλός αὐτός ἄνθρωπος. 
«Μήν ἀνησυχεῖς, Ἰωάννη», εἶπε ὁ Δανιήλ. «Δέν εἶναι οὔτε ἡ πρώτη οὔτε ἡ τελευταία φορά πού συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ὁ διάβολος σέρνει τούς ἀνθρώπους στή συκοφαντία πολύ εὔκολα, ἰδίως ὅταν πρόκειται γιά τούς ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας. Ἐδῶ δέν δίστασαν τά ὄργανα τοῦ διαβόλου νά κατηγορήσουν τήν ἴδια τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας γιά κάτι τέτοιο, δέν δίστασαν νά κατηγορήσουν τόν Κύριο καί Θεό μας, καί θά διστάσουν ἀπέναντι σ’ ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔτσι κι ἀλλιῶς βαρυνόμαστε γιά πολλές ἁμαρτίες; Δέν πρέπει ὅμως νά καταβαλλόμαστε. Γιατί τόν τελικό λόγο τόν ἔχει ὁ παντοδύναμος καί παντοκράτορας Θεός μας. Μπορεῖ νά λένε ὅ,τι θέλουν οἱ ἄνθρωποι, τελικῶς ὅμως ἡ ἀλήθεια ἀποκαλύπτεται, γιατί ὁ Κύριος εἶναι ἡ πηγή της, πού σημαίνει ὅτι Ἐκεῖνος τήν φυλάσσει καί τήν φανερώνει τότε πού πρέπει σέ ὅλους τούς καλοπροαίρετους ἀνθρώπους». 
Χάιδεψε ὁ Γέροντας μέ στοργή τό κεφάλι τοῦ Ἰωάννη. Τοῦ εἶπε καί ἄλλα, τόν στήριξε, τόν πρόπεμψε γιά νά φύγει εἰρηνεμένος. «Ἕνα μόνο θέλω ἀπό σένα, Ἰωάννη. Νά πᾶς στό σπίτι τοῦ νεαροῦ πατέρα καί νά τόν παρακαλέσεις ἐκ μέρους μου, τώρα πού γεννήθηκε τό παιδί μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νά ἑτοιμάσει γεῦμα καί νά καλέσει τούς συγγενεῖς καί τούς φίλους του. Σ’ αὐτό τό γεῦμα, πές του, θά παρευρεθῶ κι ἐγώ». 

Ἔτσι καί ἔγινε. Οἱ εὐτυχισμένοι γονεῖς ἑτοίμασαν ἕνα μεγάλο τραπέζι. Συγγενεῖς καί φίλοι βρέθηκαν ἀνταμωμένοι γιά τό χαρμόσυνο γεγονός, μαζί τους κι ὁ ἀββᾶς Δανιήλ. Κάποιων οἱ καρδιές βέβαια, μᾶλλον ὅλων οἱ καρδιές, εἶχαν στό βάθος τους ἕνα βάρος, γιατί ὅλοι τελικῶς γνώριζαν τή συκοφαντία κατά τοῦ Γέροντα, ὁρισμένοι μάλιστα ἀπό αὐτούς τήν εἶχαν ἀναπαραγάγει καί οἱ ἴδιοι. Τό κακό ὡς γνωστόν ἀναπαράγεται πολύ εὔκολα, τά λόγια σάν ἄνεμος σκορπίζονται καί διαπερνοῦν τά αὐτιά ἀλλά καί τίς καρδιές τῶν περισσοτέρων. Ὁ Γέροντας εὐλόγησε τό τραπέζι, τό φαγητό ξεκίνησε. Ἔτρωγαν οἱ πολλοί κι ἡ ἐνοχή, ἀλλά καί ἡ ὑποψία, τούς ἔτρωγε κι αὐτή. Κάποιοι κοιτοῦσαν πότε τούς γονεῖς, πότε τόν Δανιήλ καί πότε…, διακριτικά ὅσο μποροῦσαν, στρέφονταν καί κοίταζαν καί τό νιογέννητο. «Τίνος τελικά μοιάζει;» 
Ἡ φωνή τοῦ Γέροντα στό μέσο τοῦ γεύματος τούς τάραξε. «Παρακαλῶ», εἶπε ἀργά καί ὑποβλητικά, «θέλω τήν προσοχή ὅλων σας». Ὅλοι σταμάτησαν καί κοίταζαν τόν Γέροντα. Αὐτός σηκώθηκε, πῆρε τό νιογέννητο, εἰκοσιδύο μόλις ἡμερῶν βυζασταρούδι, καί τό ἔβαλε στήν ἀγκαλιά του. Ἡ ἀπορία ἦταν ζωγραφισμένη στά πρόσωπα τῶν συνδαιτημόνων. Οἱ πάντες καταλάβαιναν ὅτι κάτι πολύ περίεργο καί παράξενο πρόκειται νά συμβεῖ. Τί ὅμως; Ποιά ἀποκάλυψη θά ἔκανε ὁ Γέροντας; «Μικρό μου», εἶπε μέ ἄπειρη ἀγάπη ἀπευθυνόμενος στό… νιογέννητο. «Ποιός εἶναι ὁ πατέρας σου;» Τά πρόσωπα εἶχαν παγώσει. Τά χέρια κείτουνταν ἀκούνητα στό τραπέζι. Οἱ στιγμές φαίνονταν… αἰώνιες.

Τό μικρό χεράκι κινήθηκε ἔξω ἀπό τό σκέπασμά του. Ὑψώθηκε μ’ ἕναν θαυμαστό τρόπο καί ἔδειξε πρός τή μεριά τοῦ νεαροῦ ἄνδρα, τοῦ πατέρα του.
«Αὐτός», εἶπε καί κούρνιασε εὐτυχισμένο στήν ἀγκαλιά τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ.
Ἡ ἀλήθεια ἔλαμψε σέ ὅλο της τό μεγαλεῖο. Τά πρόσωπα τῶν γονέων, τοῦ ἀββᾶ καί τῶν γνήσιων φίλων του ἔλαμψαν μέσα στό φῶς. Τά σκοτεινά πρόσωπα τῶν ρυπαρῶν καρδιῶν ἔκλιναν πρός τά κάτω μέσα σέ ἀνείπωτη ντροπή!!

Πατήρ Ευυμιος Μερτζανης 

THE GOSPEL (For the Eighth Sunday of Matthew) 22 July 2018


The reading from the Holy Gospel according to St. Matthew (14:14-22)

At that time, when Jesus went ashore He saw a great throng; and He had compassion on them, and healed their sick. When it was evening, the disciples came to Him and said, “This is a lonely place, and the day is now over; send the crowds away to go into the villages and buy food for themselves.” 

Jesus said, “They need not go away; you give them something to eat.” They said to Him, “We have only five loaves here and two fish.” And He said, “Bring them here to Me.” Then He ordered the crowds to sit down on the grass; and taking the five loaves and the two fish He looked up to Heaven, and blessed, and broke and gave the loaves to the disciples, and the disciples gave them to the crowds. And they all ate and were satisfied. And they took up twelve baskets full of the broken pieces left over.

And those who ate were about five thousand men, besides women and children. Then Jesus made the disciples get into the boat and go before Him to the other side, while He dismissed the crowds.

Glory to Thee, O Lord, glory to Thee.

For Children Click here to listen to the Holy Gospel: http://audio.ancientfaith.com/letusattend/2011-08-07-Mt14-Younger-B.mp3

Έχω συχνά ομολογιες απο ανθρώπους προτού πεθάνουν.

Έχω συχνά ομολογιες  απο ανθρώπους προτού πεθάνουν. Στις ομολογίες τους, ποτέ δεν θρηνούν ότι δεν κέρδισαν ένα επιπλέον εκατομμύριο, δεν έχτισαν πολυτελές σπίτι, δεν κατάφεραν να βρουν δουλειά. 
Αλλά οι άνθρωποι τις τελευταίες ώρες αναλύονται στο πρώτο μέρος που θα μπορούσαν να κάνουν κάτι καλό, για να υποστηρίξουν την οικογένεια, τους φίλους, ακόμα και περιστασιακες γνωριμίες. Και το δεύτερο πράγμα που βασανίζει σχεδόν τον καθένα πριν από το θάνατο είναι ότι δεν έδιναν ιδιαίτερη προσοχή στα παιδιά ... Ο 

Αρχιμανδρίτης Τικόν (Σεβκουνόφ)

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΤΟ ΘΑΎΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΎ. ΟΙ ΠΈΝΤΕ ΑΡΤΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΨΑΡΙΑ

Οι πέντε άρτοι σημαίνουν τις πέντε αισθήσεις· κι οι πέντε αισθήσεις αντιπροσω­πεύουν όλο το σώμα. Το ψάρι σημαίνει τη ζωή. Τους πρώτες αιώνες της χριστιανικής ζωής το Χριστό τον απεικόνιζαν με τη μορφή ψαριού. Το σύμβολο αυτό μπορεί να το δει ακόμα και σήμερα κανείς στις αρχαίες χριστιανικές κατακόμβες. Απ’ αυτήν την άποψη, ο Χριστός έδωσε το σώμα και τη ζωή Του στους ανθρώ­πους για να τραφούν. Και γιατί ήταν δύο τα ψάρια; Επειδή ό Κύριος έδωσε και δίνει τον εαυτό Του θυσία τόσο όσο διάστημα κράτησε η επίγεια διαδρομή Του, όσο και στην Εκκλησία μετά την Ανάστασή Του, ως τη σημερινή μέρα. Ποιά σημασία έχει το γεγονός ότι έκοψε μόνος του τους άρτους; Αυτό σημαίνει πως Εκείνος, με την ελεύθερη βούλησή Του, παραδόθηκε να θυσιαστεί για τη σωτηρία των ανθρώπων. Γιατί έδωσε τα ψωμιά και τα ψάρια στους αποστόλους, για να τα μοιράσουν αυτοί μετά στο λαό; Επειδή εκείνοι ήταν που έπρεπε να μεταφέρουν το Χριστό σ’ ολό­κληρο τον κόσμο και να τον δώσουν στους ανθρώπους και τα έθνη ως τροφή ζωής. 

αγιος Νικόλαος Αχρίδος 

Αύριο η περικοπή για τον χορτασμό των 5000  
Πατήρ Παντελεημων Κρουσκος. 

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

"Αν θέλετε να ακούσετε τον Χριστό, αναζητήστε την σιωπή, γιατί είναι εκεί".  Ο Μοναχός Συμεών του Άθω


Church of the "Lady Of The Sign" icon of the Mother of God near Moscow.

Families of Orthodox priests often can serve as icons of God's blessing.

Q: How late is "too late" to get to Church for Divine Liturgy in order to receive Communion?



A: In all honesty, your question is worded in such a way as to almost condone tardiness. As Orthodox Christians it is each parishioner's obligation to make certain that they are in their pews before services so that we might all begin on time together. This is even alluded to by the fact that the word liturgy actually means the "common work" or "common action" of God's people, causing one to ask: how can it be a common action if half of those who come are not present when we begin?

Being a realist I do understand that situations will arise that might make us late for services (i.e. sickness, kids, traffic, or weather). But to be repeatedly late to services (or worse yet: routinely late) is a sign of great disrespect before God, His Church, and shows a general lack of humility. In other words, it's like telling our Lord and Master, "I don't mind giving you my time, but I'll show up when I'm darned good and ready, and not before!"

Besides being disrespectful, it is also somewhat presumptuous, prideful, and rude to assume that you can just saunter in whenever you feel like it and "join in" with those who are already worshiping; not to mention that this can be very distracting.

With all this said, and to answer your initial question, the general rule is that everyone should be in church on time. However, by a means of concession, if you are not already in church prior to the singing of the Trisagion prayer ("Holy God, Holy Mighty, Holy Immortal, have mercy on us!"), you should not dare to approach the chalice that day.

Fr. John

"Listening to the sky" oil painting of St. Seraphim of Sarov by Panfilcev Nikolay.

Το τελευταίο τάμα της κυρά Δέσπως. Διαβάζει ό ιερομόναχος Νεκτάριος Κοβιλιάτης Ιερό Κάθισμα Μεταμορφώσεως Δολών Μάνης.


Μια Θάλασσα αγκαλιά . Του Αρχιμανδρίτου Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου . Διαβάζει η Σοφία Χατζή.


Καρδιά μάνας τής Μαρίας Μουρζά , διαβάζουν ό ιερόμοναχος Νεκτάριος Κοβιλιάτης καί ή Σοφία Χατζή.


Elder Justin Parvu - the Antichrist is already here


Blessed Iustin Parvu - you will be sold by your shepherds


Παγκυπρίος Συλλόγος Ορθοδόξου Παραδόσεως Οι Φίλοι του Αγίου Όρους. ΤΕΥΧΟΣ 115. ΕΧΕΙ ΑΝΑΡΤΗΘΕΙ.

Храм во имя святого князя Александра Невского Германовского скита


Έλα να κάνουμε προσευχή (μέρος 1ο) Άγιος Παϊσιος - ΝΩΝΤΑΣ ΣΚΟΠΕΤΕΑΣ


Ἑσπερινὸς Προφήτη Ἠλία, Κήρυγμα Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου. 19 Ἰουλίου 2018


Παναγία Καζάν Κόκκινη Πλατεία


Αγία Πετρούπολη Ιερός Ναός Παναγίας Καζάν


Ιερός Ναός Σωτήρος Χριστού Αγία Πετρούπολη


Ιερός Ναός Αγίου Ισαάκ - Αγία Πετρούπολη


Αγία Ξένη (Ξενιούσκα) δια Χριστό Σαλή Κοιμητήριο Σμολένσκο Αγία Πετρούπολη


ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ...ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΣ, ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΟΝΟΥΦΡΙΟ.....Β


Η Μ. Χαριτίνη μιλάει στην ενορία της Υπαπαντής Περιστεριού και το Ιεροσολυμιτης Τραβελ


Ο ΠΑΤΗΡ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΜΙΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ


ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑΣ...ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΑΒΟΥΔ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ..


On this date in history:



The very first Divine Liturgy in what is now American territory (northern latitude 58 degrees, 14 minutes, western longitude 141 degrees) was celebrated on July 20, 1741 - the Feast of the Prophet Elijah. The service was celebrated in the chapel aboard the ship "Peter" under the command of Vitus Bering. Hieromonk Trusov and the priest Ignatius Kozierevsky concelebrated this service together on that occasion.

Fr. John

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

Με τον Θεό όλοι είναι ζωντανοί! Η ιστορία ενός ιερέα του χωριού . Περιφέρεια Pskov, 1994.





 Ο Θεός δεν έχει νεκρούς ανθρώπους, αλλά όλοι είναι ζωντανοί. Αυτός λέει ο ίδιος ο Σωτήρας: Δεν έχετε διαβάσει τι σας είπε ο Θεός: Είμαι ο Θεός του Αβραάμ και ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ; Ο Θεός δεν είναι ο Θεός των νεκρών, αλλά των ζωντανών (Ματθαίος 22: 31-32). Πολλοί από εμάς, "προσεκτικοί" για τα αντικείμενα της πίστης και  μετά  το θάνατο των νεκρών, ξεχνούν ή αποφεύγουν τις πράξεις της πραγματικής βοήθειας προς τους κεκοιμημενους μας. Πολλοί δεν γνωρίζουν ή αρνούνται πλήρως την ορθόδοξη τελετή ταφής. Την ίδια στιγμή πρόθυμοι να καταφύγουν σε διάφορες παγανιστικές δραστηριότητες λατρεία και τα τελετουργικά (πλούσια γιορτή, γιορτές, μάρμαρο επιτύμβιες στήλες, στεφάνια, και ούτω καθεξής. ν.).

Εν τω μεταξύ, οι κεκοιμημενοι  συγγενείς και φίλοι μας περιμένουν βοήθεια από εμάς. Μας  χρειάζονται! Από την ιερατική πράξη μου όπως ξέρω πολλές περιπτώσεις (οι ιστορίες των ενοριτών), όταν οι κεκοιμημενοι  έρχονται σε  ζωντανούς συγγενής του  (στο όνειρο) και εκφράζουν  άμεσα τις ανάγκες τους, μιλούν για λάθη τους στη διάρκεια της ζωής του, ή να δώσουν οδηγίες για κάποια  προειδοποιήσει ...

Οι Άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν να μην εμπιστεύονται τα όνειρα, όπως οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουν πνευματική σοφία, για να καθοριστεί η φύση του ύπνου, δηλαδή, αν είναι μια αντανάκλαση  πρώην στη ζωή των πραγματικών γεγονότων και εμπειριών, ή το αποτέλεσμα των κινήσεων της σάρκας (πάθη,  ασθένειες και ούτω καθεξής. Ν) . Η επιρροή αν αυτό  είναι  από  ένα σκοτεινό κόσμο των νεκρών πνευμάτων , ή, τέλος, είναι πράγματι μια πνευματική κοινωνία με τον κόσμο πέρα από τον τάφο,  παραμένει κρυφο μέχρι τη στιγμή για εμάς. Σε κάθε περίπτωση, αν το όνειρα φαίνεται να έχουν αξία, είναι σημαντική προειδοποίηση για κάτι, θα πρέπει πρώτα απ 'όλα να συμβουλευτείτε τον πνευματικό σας πατέρα, τον ιερέα της ενορίας ή τουλάχιστον πνευματικά έμπειρο άνθρωπο ...

Πατερ πες μας  για μερικές αξέχαστες εκδηλώσεις που σχετίζονται με το θέμα τη συνομιλία μας.

Ένα ενορίτης των συμπατριωτών μου εμφανίστηκε σε ένα όνειρο. Κατά τη διάρκεια της ζωής του ήταν ένας πεπεισμένος άθεος, διώκτης της πίστης και της Εκκλησίας. Ονειρεύτηκε ότι ο άνθρωπος στέκεται δίπλα στα ερείπια παρεκκλησίου που κάποτε ήταν στην άκρη του χωριού, και είπε, επισημαίνοντας τους: «Αν νωρίτερα στη ζωή μου, τουλάχιστον εγώ σπάνια κοίταζα τον ιερό αυτό τόπο, έστω και μια φορά  με  το βλέμμα του, Τώρα θα ήταν πιο εύκολο. " Αυτή είναι η δύναμη της αγιότητας! Ακόμα  και αν καταστραφούν  και να βεβηλωθούν ...

Ο θείος μου στη νεολαία και στα μεσαία χρόνια ήταν πιστός, επισκέφθηκε το ναό του Θεού, διάβασε την Αγία Γραφή. Αλλά, υποκύπτοντας στο πνεύμα της εποχής, έχασε την πίστη στον Θεό. Σταμάτησε να πηγαίνει στην εκκλησία, αφαίρεσε τις ιερές εικόνες από το σπίτι. Επιπλέον, ακόμα και στις σκέψεις του έγινε άθεος, κηρύσσοντας αθεϊσμό. Αντί για προσευχές, άρχισε να κάνει γυμναστική. Αλλά και ο θάνατος ήρθε σε αυτόν. Όταν ήταν ογδόντα ετών, έπεσε. Στο θάνατό του  που θα πέθαινε, προσπαθούσε να πει κάτι, και όλη την ώρα έδειχνε στην ιερή γωνία όπου έπρεπε να κρεμάσουν τα εικονίδια (αλλά δεν  ήταν πια κρεμασμένες).  Κάτι τρομερό τον περίβαλλε, ερχόταν, πίεζε, και δεν υπήρχαν υπερασπιστές, εκπρόσωποι, διακανονιστές στον Θεό, γιατί ο ίδιος ο ίδιος τους είχε δίωξη  εθελοντικά.

 Σε ενα από τους ενορίτες μου πέθανε ένας συγγενής. Δεν ήταν βαπτισμένος. Κινούμενος από ένα αίσθημα συμπόνιας, αυτή η γυναίκα ήρθε σε μένα και ρώτησε: πώς να χαλαρώσω τη μετά θάνατον ζωή του; Η προσευχή της εκκλησίας για αβάπτιστους  είναι απαράδεκτη. Έτσι της είπα να δίνει ελεημοσύνη για τον θανόντα - δηλαδή, η ψυχή  μέσω ελεημοσύνης σε  βιβλία: στην πραγματικότητα, ίσως κάποιος που διαβάζει ένα βιβλίο, να λάβει το Μυστήριο του Βαπτίσματος, θα αλλάζει προς το καλύτερο τη ζωή του και αυτό είναι που ο  Θεός θα το εκλαμβάνει  σαν  θυσία για τον θανόντα αβάπτιστο. Μετά από λίγο αυτή η γυναίκα ήρθε σε μένα και μου είπε ότι είχα δει τον αποθανόντα σε ένα όνειρο. Κάθισε και διάβασε ένα από τα βιβλία που διανεμήθηκε: εξ ου και ο Κύριος αποδέχτηκε αυτή τη θυσία.
Ένας άλλος από τους ενορίτες μου εμφανίστηκε σε ένα όνειρο, λίγο μετά την κηδεία, ενός συγγενή, και είπε: "Είναι εντάξει, αλλά μόνο οι σφιγκτήρες παρεμβαίνουν σε μένα". Οι σφιγκτήρες είναι στεφάνια, με τα οποία γεμίζουμε τους τάφους των νεκρών μας. Αλλά αυτή είναι η κληρονομιά των παγανιστών τελετών, η ορθόδοξη τελετή ταφής δεν απαιτεί αυτό.

Μόλις με κάλεσαν να υποβάλω ευχές σε  ένα  σπίτι. Αυτό το χωριό, όπου θα πρέπει να πάω, βρισκόταν πέντε χιλιόμετρα από ενορία μας. Ήμουν σε θέση να πάω μόνο το βράδυ, είχε ήδη νυχτώσει. Τελείωσα αργά, οπότε έπρεπε να μείνω  την νύχτα. Την αυγή ξύπνησα από ένα χτύπημα στην πόρτα. Ήρθε μια νεαρή γυναίκα, κάτοικος αυτού του χωριού. Ήταν αισθητό ότι ήταν σε κατάσταση ενθουσιασμού. Στην αρχή, όταν με είδε,  πάγωσε, σαν σοκ από κάτι, τότε ξαφνικά έγινε κάτι γρήγορο για να  το εξηγήσει. Και αυτό που συνέβη είναι αυτό.
 Την Νύχτα φάνηκε ο νεκρός πεθερός της  που είχες πεθάνει πριν από μερικά χρόνια, -και είπε, «Ο ιερέας ήρθε στο χωριό, βρίσκεται  σε αυτό το σπίτι πηγαίνετε να του ζητήσατε  να διαβάσει ευχές για την  ταφή μου, να τώρα  σε βλέπω βρίσκομαι εδώ μαζί σου . " Η γυναίκα μου είπε ότι σε μια εποχή  που πέθανε ο πεθερός της στο χωρίο δεν είχαν ιερέα, έτσι τον έθαψαν χωρίς ταφή. Και αυτό ήταν ιδιαίτερα περίεργο: αυτή η γυναίκα είδε τον πεθερό της μόνο μια φορά - όταν ήταν ήδη στο φέρετρο, κατά τη διάρκεια της ζωής της δεν τον γνώριζε και ποτέ δεν του μίλησε. Πρέπει να πω ότι δεν μου αρέσει να ψάλω  ερήμην, αλλά εδώ υπήρχε μια ιδιαίτερη ανάγκη (είδε την Πρόνοια του Θεού για τον αποθανόντα) έτσι την ίδια μέρα τον ψάλαμε.

Μία γυναίκα ενενήντα ετών μου είπε ότι την τεσσαρακοστή μέρα μετά το θάνατο ενός γνωστού ψαλμωδού, εμφανίστηκε σε ένα όνειρο. Κατά τη διάρκεια της ζωής της  τον βοηθούσε  στο σπίτι: πλυμένα πατώματα,  πλυμένα πιάτα ρούχα κλπ. Δυστυχώς είπε: "Γιατί προσεύχεσαι τόσο λίγο, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καλύτερη βοήθεια για μας από την ανάγνωση του Ψαλτηρίου".


Μια μέρα ήρθε μια κοπέλα μαζί μου με την αδελφή της, ένα κορίτσι. Μετά την βάπτιση τους , είπαν ότι η μητέρα τους είπε ότι  δύο φορές σε ένα όνειρο, ήρθε  ο αποθανών σύζυγός της, και είπε: "Φρόντισε  τα παιδιά". 

Για να είστε ευτυχισμένοι, πρέπει να είστε σε θέση να κάνετε τους άλλους ευτυχισμένους.




Για να είστε ευτυχισμένοι, πρέπει να είστε σε θέση να κάνετε τους άλλους ευτυχισμένους. Για να γίνει κάποιος άλλος ευτυχισμένος να  είναι  μόνο ένας καλός άνθρωπος που ξέρει πώς να δώσει μέρος  στον άλλον - τον χρόνο του, την προσοχή, τη φροντίδα του.

Ιερέας Valery Dukhanin

Ο κύριος σταυρός για να φέρεις, αλλά όχι για να σύρεις. Hegumen Nektariy (Morozov)



Ο κύριος σταυρός για να φέρεις, αλλά όχι για να σύρεις. Η μεταφορά είναι πολύ δύσκολη. Για να το μεταφέρετε - σημαίνει να «διασπάσετε» γενναία όλα αυτά που εμποδίζουν το περπάτημα μετά τον Χριστό, καθημερινά να ξεπερνάτε  τους εαυτούς τους, καθημερινά πιστεύοντας στην αρχή της διόρθωσης. Να σύρετε – σημαίνει  να είστε κακότεροι, να λυπάσαι για τον εαυτό σου, να φοβάσαι την αιώνια απώλεια και πρακτικά να μην κάνεις τίποτε για τη σωτηρία σου.


Hegumen Nektariy (Morozov)

Με ρωτάνε πού μπορείτε να δείτε τον Θεό. Για παράδειγμα, στα μάτια αυτού του ιερέα του χωριού, που πυροβολήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1937 στη γη Butovo για να διδάξει στους ανθρώπους να αγαπούν ο ένας τον άλλον.




Με ρωτάνε πού μπορείτε να δείτε τον Θεό. Για παράδειγμα, στα μάτια αυτού του ιερέα του χωριού, που πυροβολήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1937 στη γη Butovo για να διδάξει στους ανθρώπους να αγαπούν ο ένας τον άλλον.


Ο ψαράς μετέφερε ένα άτομο σε μια βάρκα.



Ο ψαράς μετέφερε ένα άτομο σε μια βάρκα.
Ο επιβάτης ρώτησε  τον ψαρά:
- Ταχύτερα,  η  αργά για δουλειά!
Και τότε είδε ότι σε ένα  από τα  κουπιά που έγραφε  "προσεύχομαι", και από την άλλη - "εργασία".
"Γιατί ;" Ρώτησε.
«Για μνήμη», απάντησε ο ψαράς. "Για να μην ξεχνάμε ότι πρέπει να προσευχόμαστε και να δουλεύουμε".
- Λοιπόν, για να εργαστείς, φυσικά, ο καθένας  το χρειάζεται, αλλά για να προσευχηθεί, - ο άνθρωπος κυμάτιζε το χέρι του, - δεν είναι απαραίτητο. Κανείς δεν χρειάζεται αυτό, γιατί χάνει χρόνο προσευχόμενος.
- Δεν είναι απαραίτητο; - ζήτησε από τον ψαρά και έβγαλε από το νερό ένα κουπί με την επιγραφή "προσεύχομαι", και άρχισε να κωπηλατεί με ένα κουπί. Το σκάφος περιστρέφεται στη θέση του.

Βλέπεις, τι δουλειά χωρίς προσευχή. Σε ένα μέρος περιστρέφουμε και δεν προχωρούμε. Ως εκ τούτου, είναι σαφές: για να περάσετε με επιτυχία τον θορυβώδη κόσμο της ζωής, είναι απαραίτητο να κρατάτε σταθερά στο χέρι δύο κουπιά: να προσεύχεσθε και να εργάζεσθε.