Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Η αγάπη σε καμία περίπτωση.....

Η αγάπη σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι η κύρια πηγή των ταλαιπωριών στη ζωή. Φυσικά, πρέπει να σκεφτείτε το άλλο άτομο, να του ευχηθείτε ευτυχία και να το φροντίσετε, αλλά συγχρόνως μην ξεχάσετε τον εαυτό σας. 
Η σχέση με έναν σύντροφο πρέπει να είναι πηγή ευτυχίας και ευχαρίστησης, επειδή δίνουμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, της προσοχής και της ψυχής μας. Αυτή η σχέση πρέπει να είναι μια όαση ειρήνης και άνεσης, και όχι μια σεισμική ζώνη. 
Silvia Kongost. 
Από το βιβλίο "Η αγάπη δεν σημαίνει ότι εξαρτάται"

Η ΑΓΑΠΗ...

Η αγάπη ... 
Ένας εξαιρετικός χειρούργος καρδιάς , ο ακαδημαϊκός Βλαντιμίρ Αντρέεβιτς Αλμαζόφ, στο γραφείο του στην κλινική του Πρώτου Ιατρικού Ινστιτούτου, είχε μια φιάλη με μια καρδιά. 
Κάθε μαθητής γνώριζε την ιστορία αυτής της καρδιάς. Στις αρχές της δεκαετίας του '50, όταν ο Almazov ήταν ακόμα 4ος φοιτητής του πρώτου ιατρικού μαθήματος, ένα κορίτσι με υποξεία σηπτική ενδοκαρδίτιδα εισήλθε στην κλινική του ινστιτούτου. Πρόκειται για μια φοβερή ασθένεια που δίνει ένα μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας... 
Θεωρήθηκε απελπιστική η κατάσταση . Το κορίτσι είχε τη θερμοκρασία στα σαράντα, η καρδιά είχε σοβαρό πρόβλημα . Χωρίς αποτελέσματα, εξεταστηκε από κορυφαίους καθηγητές και, ως συνήθως, μια σειρά από ασκούμενους . Μεταξύ των ασκούμενων υπήρχε ένας ταλαντούχος και προσεκτικός νέος .. 
Όχι, δεν πρότεινε μια επαναστατική μέθοδο θεραπείας της ενδοκαρδίτιδας, απλά ερωτεύτηκε - το κορίτσι ήταν πολύ όμορφο. Άρχισε να επισκέπτεται καθημερινά τον θάλαμο, έφερνε λουλούδια. Το άρρωστο κορίτσι τον αγάπησε πάρα πολύ. Και άρχισε να ανακάμπτει γρήγορα .
Παντρεύτηκαν, είχαν παιδιά και προσκάλεσαν τους γιατρούς τους στον όμορφο γάμο τους. Και όταν μετά από πολλά χρόνια πεθαίνε, κληροδότησε την καρδιά της στο Πρώτο Ιατρικό Ινστιτούτο. Να θυμάστε - μια κακή καρδιά αντιμετωπίζεται από μια  καρδιά αγάπης.  

ΑΥΤΟΠΕΠΟΊΘΗΣΗ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΗΦΆΝΕΙΑ...

Η αυτοπεποίθηση και η υπερηφάνεια είναι ένα μεγάλο εμπόδιο στην οικοδόμηση του βασιλείου του Θεού και αν και ο Κύριος χρησιμοποιεί για τους σκοπούς του μερικές φορές ισχυρούς και ταλαντούχους, οι άνθρωποι αυτοί είναι ιδιαίτερα δεκτικοί στον πειρασμό της αυτο-εξαπάτησης. 
Βασίλι Κισεσμά. 
Από το βιβλίο "Συζητήσεις για το Ευαγγέλιο του Μάρκου"


Να είστε ζεστοί και ανοιχτοί στους γύρω σας....

Να είστε ζεστοί και ανοιχτοί στους γύρω σας. Προσπαθήστε  να ζεστάνετε πρώτα την οικογένειά σας, να εργαστείτε πάνω σε αυτήν και τότε αυτή η εργασία θα σας δελεάσει έτσι ώστε ο κύκλος της οικογένειας να είναι στενός για σας και αυτές οι θερμές ακτίνες θα συλλάβουν τελικά όλους τους νέους ανθρώπους και ο κύκλος που φωτίζετε θα αυξάνεται σταδιακά και να αυξηθεί.  Προσπαθήστε να κρατήσετε φωτεινή τη λάμπα σας 


Πατήρ Alexey Mechev


ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΌ ΝΑΌ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΝΙΚΟΛΆΟΥ ΑΣΤΑΚΟΥ. ΥΠΆΡΧΕΙ ΚΑΙ ΠΙΣΤΌ ΑΝΤΊΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ ΤΟΥ





















... ΚΑΙ ΟΙ ΆΓΙΟΙ ΚΛΑΊΝΕ.... Π. ΛΙΒΥΟΣ


"...Και οι άγιοι "κλαίνε"... "

Μελετώντας το βιβλίο του Μητροπολίτου Αργολίδος κ. Νεκταρίου, «Αγίων Όρος», που αναφέρετε με έναν ημερολογιακό τρόπο στις επισκέψεις του στο Άγιον Όρος, συνάντησα μια συζήτηση που είχε ο ίδιος με τον μακαριστό όσιο γέροντα παπά Εφραίμ Κατουνακιώτη, γύρω από το θέμα της θλίψης-απογοήτευσης και θεϊκής παρηγορίας, και επειδή ένιωσα ότι κομίζει κάποιες σημαντικές αλήθειες, ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ μαζί σας. 
Λέει λοιπό ο μακαριστός όσιος γέροντας παπά Εφραίμ Κατουνακιώτης, για το γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι και ιδιαιτέρως οι αγωνιζόμενοι χριστιανοί έχουν πειρασμούς και δοκιμασίες που πολλές φορές φτάνουν στα όρια των αντοχών μας. Πόνος, οδύνη, θλίψη, δάκρυα ενίοτε και απόγνωση.
Και αναφέρει ένα παράδειγμα από την ζωή του Οσίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή, αυτής της μέγιστης αγιορείτικης μορφής, λέγοντας: «..Και ο γέροντας μας Ιωσήφ μας έλεγε ότι όλος ο βίος του ένα μαρτύριο ήτανε. Ευρισκόμενος μέσα σε θλίψη, σε βαθυτέρα θλίψη, βγήκε έξω κατά την νύχτα, κατά τα μεσάνυχτα και έκλαιγε, έκλαιγε…. Παρακαλούσε τον Θεό να τον παρηγορήσει και να να τον βοηθήσει Ακούει τότε μια φωνή να λέει: 
-Και δεν υπομένεις δια την αγάπην μου; 
Έπεσε μπρούμυτα και λέει: 
-Ναι, Θεέ μου, για την αγάπη σου όλα τα υπομένω. Και ήρθε ένα φως μέσα στην ψυχή του, και ελάφρωσε…»

Μου έκανε εντυπωση λοιπόν και δεν το κρύβω με χαροποίησε αυτό το αθωνικό περιστατικό για αυτό και το σχολιάζω, για δυο σημαντικούς λόγους: 
1. Διότι σπάει αυτήν φαντασιακή εικόνα ότι οι άγιοι, ήταν κάποιοι υπεράνθρωποι, που όλα τα κατάφερναν τέλεια και άψογα και βίωναν τα δικά μας βάσανα. Εδώ βλέπουμε ότι ένας τόσο μεγάλος άγιος γέροντας, πονούσε, θλιβόταν, έπεφτε ψυχολογικά και έκλαιγε, έκλαιγε με πόνο και αγωνία για τα βάσανα του. Πόσο ανθρώπινα είναι όλα αυτά, και πόσο μας παρηγορούν, ιδιαιτέρως εκείνους που νιώθουν ενοχές γιατί συνδέουν τα δάκρυα ή την θλίψη με την απιστία. Όχι δεν είναι πάντοτε έτσι.

2. Γιατί μέσα από αυτή την διήγηση λαμβάνουμε ξεκάθαρο το μήνυμα ότι ο Θεός δεν είναι απών. Όταν σωπαίνει ξέρει γιατί το κάνει και πως θα το κάνει. Εμείς δεν γνωρίζουμε τον πραγματικό εαυτό μας. Μόνο ο Θεός ξέρει το βάθος της ύπαρξης μας και συνεργάζεται με αυτό που εμείς δεν γνωρίζουμε. Οπότε ξέρει τι αντέχουμε και τι έχουμε ανάγκη. Επίσης, ο Θεός δεν γνωρίζει μονάχα αυτό που είμαστε αλλά κυρίως αυτό που θα γίνουμε. Άρα επιτρέπει δοκιμασίες που θα μας οδηγήσουν σε αυτό που θα γίνουμε αλλά εμείς δεν ξέρουμε ακόμη.
Τέλος μην ξεχνάμε μια μεγάλη αλήθεια, δεν υπάρχει περίπτωση ο Θεός να μας αφήσει να πειραστούμε παραπάνω από τις αντοχές και δυνάμεις, μας, όταν θα τελειώσει το οξυγόνο θα μας δώσει το φιλί της Ανάστασης.
παπα Λίβυος

Στή μνήμη τοῦ μακαρίᾳ τῇ λήξει γενομένου Μητροπολίτου Σισανίου καί Σιατίστης Παύλου.


Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ ΑΠΌ ΤΟ ΣΙΝΆ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΠΌ ΤΟΝ ΆΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΣΥΝΟΜΙΛΊΑ. ΔΙΗΓΗΤΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ.





Ο γέροντας Ιωάννη , με τον Ασκητή γέροντα Ανδριανο του όρος Σινά. Το γέροντα Ανδριανο τον γνώρισα στο όρος Σινά μαζί με τον γέροντα μου Ιωάννη και την πρεσβυτέρα του, καθώς πηγαίναμε στο κελί του για να τον δούμε, είχαμε την εντύπωση ότι θα ήτο εκεί διότι μας το είπαν.


Αυτός , ξαφνικά τον βλέπουμε μπροστά μας να έρχεται από την Αγία επιστήμη το ασκητήριο το οποίο ευρίσκεται ψηλά απέναντι από το μοναστήρι είχε ένα ντορβά και μέσα είχε τα πράγματά του. Ζητήσαμε να τον δούμε λέει γυναίκες δεν δέχομαι αλλά εφόσον είναι η πρεσβυτέρα ας έρθει, εγώ τότε ήμουνα 27 ετών ο γέροντας Ιωάννης 37 μπήκαμε στο κελί του και Καθίσαμε.  Ο γέροντας Ιωάννης λέει, γέροντα θέλουμε να μας πεις λόγω, τι να σας πω λέει ο ασκητής εγώ είμαι αμαρτωλός όχι γέροντα θα μας πείτε λόγο τι να σας πω θα σας πω μόνο ότι η Ελλάδα καίγεται, παραξενεύτηκα από αυτό που είπε διότι ητο προφητικό στην πορεία από το 1990 η Ελλάδα παραδόθηκε στις φωτιές. 


Όταν ο γέροντας Ανδριανός ήρθε στην Ελλάδα πήγε στο Μετόχι τους το έμαθε ο γέροντας Ιωάννης και του ζήτησε να κάνουνε συλλείτουργο.
Όταν ξεκίνησε η λειτουργία μία κυρία η οποία βρίσκεται στο δεξιό ψαλτήριο πίσω από το ψαλτήριο με κοιτούσε παράξενα, δεν έδωσε σημασία αλλά στην πορεία όταν άρχισε η λειτουργία αυτή η γυναίκα, ήρθε μπροστά στο ψαλτήρι το δεξιό και έπεσε κάτω φώναζε και ανοίγε το σωμα της  κουλούριαζονταν  μαζεύοντας ξανά το ίδιο σαν το φίδι και ούρλιαζε φώναζε.  


Ο γέροντας Ιωάννης κατάλαβε ποια ήτο μου έκανε νόημα να πάω στο ιερό και μου είπε πήγαινε πες της να κλείσει το στόμα της,γιατί αν δεν το κλείσει θα την πετάξω έξω από την εκκλησία, πήγα και εγώ και της το είπα, μου λέει δεν τα έχω με τον πατέρα Ιωάννη αλλά με τον Ανδριανο αυτός μου φταίει έτσι της έλεγε ο διάβολος τελικά σταμάτησε. Συνέχισαν την θεία λειτουργία τελείωσαν . 



Στο τέλος με το διευχων  ο γέροντας Ανδριανός βγήκε με ένα σταυρό που είχε και φορούσε κατάσαρκα μεγάλο 8 εκατοστά με 30 πάχος  το είχε γεμίσει με λείψανα αγίων και σταύρωνε τον κόσμο μία κυρία λέγει στη δαιμονισμένη. Έλα και εσύ στο γέροντα να σε σταυρώσει, γυρίζει αυτή με μία ανδρική φωνή και της λέγει φύγε από δω μ*** π******, ντράπηκε η κοπέλα και θαύμασα όταν ένας άνθρωπος είναι ανεξομολογητος , ο διάβολος τα γνωρίζει όλα όταν όμως εξομολογηθείς τα χάνει όλα το αίμα του Κυρίου με τη Θεία Κοινωνία σβήνει τα πάντα αρκεί να έχεις μετανιώσει και να έχεις την άδειά του πνευματικού σου. Εντυπωσιάστηκα από τη δαιμονισμένη και καθώς πήγαινα τον Ασκητή στο Μετόχι του Σινά εδώ στην Αθήνα τον ερώτησα γέροντα η δαιμονισμένη σώζεται βεβαίως μου λέει αρκεί όταν δεν την πιάνει το δαιμόνιο να βρίσκεται συνέχεια σε προσευχή και να παρακαλεί τον Δεσπότη Χριστό για τη Σωτηρία της. 

Ξέρετε σε ένα δαιμονισμένο ισχύουν 2 πράγματα όταν τον πιάνει το δαιμόνιο και ομιλεί διαμέσου του ανθρώπου το δαιμόνιο ο άνθρωπος αυτός δεν καταλαβαίνει τίποτα παύει να υπάρχει δεν θυμάται τι είπε, όταν όμως το δαιμόνιο σταματήσει και έρθει η προσωπικότητα του ανθρώπου αυτός δεν έχει καταλάβει το τι έχει ειπωθεί και λυπάται μόνο για την κατάστασή του γνωρίζοντας οτι ειναι δαιμονισμένος και ζητάει το έλεος του Θεού εάν δεν ζητήσει το έλεος του Θεού ο Θεός θα τον απορρίψει.

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ. Όταν νιώθεις ότι αγαπάς όλο τον κόσμο .... τότε ο Θεός κατοικεί στην καρδιά σου.

Όταν νιώθεις ότι αγαπάς όλο τον κόσμο .... τότε ο Θεός κατοικεί στην καρδιά σου.
Και παρέχει το οξυγόνο για να διατηρηθεί και να αυξηθεί αυτή η φλόγα της αγάπης του .
Και γίνεσαι εστία χαράς , παρηγοριάς και φάρος κατευθυντήριος που οδηγεί στην μία και μοναδική επουράνια ζωή .
Δοξασμένο Κύριε το Όνομα Σου στους αιώνες .....

Πολύ περίεργο....

Πολύ περίεργο, η μεγάλη μάζα ανθρώπων που έχουν ζήσει τη χριστιανική ζωή για σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια δεν γνωρίζουν ακόμα τι είναι η αμαρτία και που βρίσκεται η γραμμή που διαχωρίζει το ηθικό από τον εγκληματία. <...> άνθρωποι που είναι ηθικά σίγουρα κακής ποιότητας, πιστεύουν ειλικρινά ότι είναι υπέροχοι άνθρωποι και είναι αρκετά ήρεμοι για το αιώνιο μέλλον τους, αν μόνο, φυσικά, το σκέφτονται. 
Βασίλι Κισεσμά.


ΑΠΛΗΣΤΙΑ

Μια επικίνδυνη αντιδιαστολή που αποσπά την προσοχή ενός ατόμου από τον Θεό είναι η απληστία. Αυτό το πάθος, το οποίο έχει φτάσει στη σημερινή εποχή σε έξαρση , δεν ικανοποιηται ποτέ. Δεν έχει σημασία πόσα περνει κάποιος , όλα του φαίνεται λίγα και νοιάζεται για το γήινο, υλικό, για το κέρδος αποφεύγει συνεχώς τη σκέψη του από τον Ουρανό και από τον Θεό. Η απληστια , ίσως είναι το χαμηλότερο και πιο χονδροειδές είδωλο στο οποίο υποκύπτουν οι άνθρωποι: στέκεται ένας σταθερός τοίχος ανάμεσα στον άνθρωπο και στο Θεό, δεν επιτρέπει έργα έλεος και αγάπη του γείτονα, σβήνει από την ψυχή όλα τα υψηλότερα, ευγενή συναισθήματα, καθιστώντας  χονδροειδές και απάνθρωπο.
Βασίλι Κισεσμά. 
Από το βιβλίο "Συζητήσεις για το Ευαγγέλιο του Μάρκου" Κεφάλαιο 12

Ο ΦΌΒΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Οι ηθικοί νόμοι αποκτούν για τον άνθρωπο άνευ όρων δεσμευτικότητα και αμετάβλητο μόνο όταν συνειδητοποιεί την υπερφυσική τους προέλευση και ακούει τη φωνή του Θεού μέσα του. Μόνο στην περίπτωση αυτή έχουν απόλυτη δύναμη και αναμφισβήτητη εξουσία. Στη γλώσσα της Εκκλησίας, μια τέτοια διάθεση που κρατά μαζί τον ηθικό νόμο ονομάζεται "ο φόβος του Θεού". Ο φόβος του Θεού είναι επομένως η βάση της ηθικής και η στήριξη στον αγώνα με το πάθος. 
Βασίλι Κισεσέμσκι. 
Από το βιβλίο "Συζητήσεις του Ευαγγελίου του Μάρκου" Κεφάλαιο 3. Άρθ. 7-19

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΙΜΊΟΥ ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ ΧΩΡΙΌ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΞΗΡΟΜΕΡΟ. ΕΠΊ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΉΤΑΝ ΜΟΝΑΣΤΉΡΙ.