Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Γνωρίζετε ότι μόλις το ζευγάρι παντρευτεί από το γάμο, κιόλας ο διάβολος θέλει να τους χωρίσει.


Γνωρίζετε ότι μόλις το ζευγάρι παντρευτεί από το γάμο,  κιόλας ο διάβολος θέλει να τους χωρίσει. Ως εκ τούτου, αργά ή γρήγορα,  τότε μεταξύ των συζύγων, οι περισσότεροι από τους οποίους, δυστυχώς, δεν γνωρίζουν αυτήν την πραγματικότητα, αρχίζει η μάχη. Και, αν και στην αρχή όλα πήγαν ομαλά, «σαν ρολόι,» και  η αγάπη ενώνει δύο ανθρώπους τελικά αρχίζουν οι διαφωνίες, και οι διαμάχες, «Δεν με αγαπάς », «δεν είσαι σωστός για μένα », «έχουμε διαφορετικούς χαρακτήρες,» ... Τι συνέβη μετά από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια μιας ευτυχισμένης παντρεμένης ζωής; Έτσι το πήραν και ξαφνικά σταμάτησαν να αγαπούν ο ένας τον άλλον; Δεν είναι για την αγάπη που παντρεύτηκαν; Όλα αυτά είναι πνευματικός πόλεμος, ένας αόρατος πνευματικός πόλεμος. 
Αρχιμανδρίτης Εφραίμ Βατοπαιδινός.

Closed Communion Why only baptized Orthodox Christians may commune



When a stranger approaches the Holy Gifts during the celebration of the Divine Liturgy it is the norm in the Orthodox Church for the priest to ask the person to "kiss the chalice". Not knowing if the person is Orthodox, or whether they are in good standing with the Church, the priest can not give them communion. This "closed communion" is not meant as a way of separating ourselves from visitors as though we were better than them, but as our way of guarding the Holy Mysteries from being received by someone who is not part of the Church and who may hold to views concerning the Eucharist that are in opposition to the teachings of scripture and the dogmas of the Ancient Apostolic and Catholic Church.

We certainly should pray for everyone, including those who are not Orthodox, and in fact, we monks pray for the whole world each and every day. However, the Church's practice is that we cannot include the non-Orthodox in the formal liturgical prayers of the Church. For instance, the ban on commemorating non-Orthodox during the Divine Liturgy is theological in nature. When we, as Orthodox Christians, receive the Body and Blood of Christ during communion, we are receiving not only the very Body of our Saviour, but the whole of the Body of Christ, the Church. Therefore, we can not commemorate the non-Orthodox. We can, however, pray for them in our private prayers. I often pray for non-Orthodox people, such as family members who are outside the Church, at the very moment I am receiving the Holy Mysteries.

Priests are guardians of the Holy Mysteries and must make sure they are not defiled. The priest must also protect the person who may receive without proper preparation and belief. Every Orthodox Christian is expected to have prepared for communion by abstaining from all food and drink from midnight on, as well as having said the pre-communion prayers. A good confession is also an important part of proper preparation for Holy Communion.

When a person believes that the things which we teach are true and has receive baptism in the Orthodox Church unto regeneration, and who is living a life in Christ, they come to know that communion is not simply common bread or common wine, but the very Body and Blood of the Saviour. The Logos (Word) Who took on our flesh for the salvation of the world, is received into our bodies through the action of the Holy Spirit and the prayer of His word (this is my body....this is my blood). At this moment our blood and flesh, by transmutation, are nourished with the flesh and blood of Jesus who was made flesh.

Closed communion is the way the Church protects anyone who does not hold to these beliefs from receiving unworthily and therefore hurting their soul. As well, when the priest co-mingles the commemoration particles after the communion of the faithful, with the Body and Blood of Christ, he  commemorates the union we have with each other as members of the Body of Christ, the Church. This union is not just with those who are communing with us in this Liturgy, but a union of both the Church Militant here on earth, and the Church Triumphant in heaven. Within the life of the Church there is no separation from each other at death. The Body of Christ is made up of both those who have gone on before us and those who are still alive, for we are all alive in Christ. In a very real way we are not only communing of Christ's true Body and Blood, but we are communing of each other as the Body of Christ, the Church!

Love in Christ,
Abbot Tryphon


Our heart must ache because of every sin we commit, otherwise we will sin again and again. - St. Paisios of Mt. Athos

82 χρονων τοτε...τον ρωτησα: ποσα χρονια εχεις γεροντα στο Αγιον Ορος;μου λεει:τι σημασια εχει βρε παιδι μου; ρωτα με καλυτερα ποσα χρονια εχασα!!! ΑΧ!!!! ΒΡΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΟΥ ΨΥΧΟΥΛΑ

ΓΈΡΩΝ ΣΩΦΡΌΝΙΟΣ. Η ΣΧΕΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΎ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΎ ΤΕΚΝΟΥ.


ΕΊΠΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ. Είναι καλό που ο σύζυγός σας σας αγαπά. Αγαπάτε τον σύζυγό σας ... Και αυτός είναι ο παράδεισός σας. 

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ.

ΓΈΡΩΝ ΣΩΦΡΌΝΙΟΣ. ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΈΠΕΙ......





"- Την ψυχολογική κατάσταση πρέπει να την μετατρέπουμε σε πνευματικό φαινόμενο, σε κλάμα. Υπάρχει μια μέθοδος την οποία πρέπει να γνωρίζη ο Χριστιανός. Δηλαδή, αισθανόμαστε έναν πειρασμό, από περιφρόνηση εκ μέρους των ανθρώπων, ή μια άδικη επίθεση. Τότε η καρδιά πικραίνεται από την αδικία αυτή και κάνει διαφόρους λογισμούς που επηρεάζουν όλη μας την ζωή. Αμέσως σταματά η προσευχή. 

Η μέθοδος θεραπείας είναι να αφήσουμε τότε τον αδελφό που μας αδικεί και να αναπτύξουμε διάλογο με τον Θεό. Δηλαδή να λέμε: “Θεέ μου, εγώ φταίω. Δεν είμαι άξιος να με αγαπούν οι άνθρωποι ...”. Τότε έρχεται μετάνοια και κλάμα και αυτό θεραπεύει το αρνητικό ψυχολογικό φαινόμενο και το κάνει πνευματικό. Αυτό το βλέπουμε στην ζωή του Χριστού. Ο Απόστολος Πέτρος εμπόδιζε τον Χριστό να πορευθή στον Σταυρό, αλλά Εκείνος είχε το πρόσωπό Του στηριγμένο στην Ιερουσαλήμ, στον Γολγοθά. Οι σταυρωτές Του ορύονταν, αλλά Αυτός είχε τον νου Του στραμμένο προς το θέλημα του Θεού και προσευχόταν στον Πατέρα Του. Δεν έκανε διάλογο με τους ανθρώπους, αλλά διάλογο με τον Θεό. Έτσι υγιαίνουμε και θεραπευόμαστε. Αυτό είναι ένα είδος πάλης με τον Θεό."

             Γέροντας Σωφρόνιος..

ΕΊΝΑΙ ΕΎΚΟΛΟ ΝΑ ΕΊΣΑΙ ΚΑΤΑΔΙΩΓΜΈΝΟΣ;

Θα με ρωτήσετε: Είναι εύκολο να είσαι καταδιωγμένος; Είναι εύκολο να περνάς από τη στενή πύλη και από το δρόμο με τα αγκάθια; Θα με ρωτήσετε με απορία. Στη καρδιά σας ίσως φωλιάσει η αμφιβολία αν είναι ελαφρύς ο σταυρός του Χριστού. Εγώ όμως θα σας πω: Ναι, ναι!  Είναι ελαφρύς. Εξαιρετικά ελαφρύς. 

Άγιος Λουκάς Κριμαίας

Ένας απ’ τους γέροντες της Όπτινα ,ο πατήρ Νεκτάριος, είχε μια φορά συζήτηση μ’ έναν άνθρωπο που είχε μεγάλη Ιδέα για τον εαυτό του.




Ένας απ’ τους γέροντες της Όπτινα ,ο πατήρ Νεκτάριος, είχε μια φορά συζήτηση μ’ έναν άνθρωπο που είχε μεγάλη Ιδέα για τον εαυτό του. Και του είπε το εξής: «Ξέρεις ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο από το τίποτα, από τί-πο-τα». Μέχρι να καταλάβεις ότι είσαι ένα τίποτα, μέχρι να το δεχθείς με ταπείνωση, μέχρι τότε δεν θα ενεργήσει μέσα σου η θεία χάρη..Μόνο τότε, όταν με ειλικρίνεια θα πεις: «Ω, Κύριε μου, πραγματικά είμαι ένα τίποτα», – μόνο τότε θ’ αρχίσει ο Κύριος να δημιουργεί μέσα σου. Τότε θ’ ανθίσει στην ψυχή σου κάτι το ιερό, αγνό και όμορφο.

Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας ο Ιατρός

Στην πνευματική ζωή δεν έχουμε ως πρότυπο τους κοσμικούς, αλλά τους Αγίους. Γέροντας Παύλος Σιναΐτης

Αν δεν ήμουν μοναχός, θα ήμουν κουκουλοφόρος! π. Βασίλειος Γοντικάκης


Δηλαδή "αντί της κουκούλας του κόσμου, προτίμησα το κουκούλιον του Θεού"! "Αντί του κοσμικού αναρχισμού με ό,τι αυτός εμπεριέχει, προτίμησα να σχετιστώ με τον Άναρχο Θεό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται..."
Τα λόγια μιας ψυχής, που δεν αντέχει τον συμβιβασμό στο φρόνημα του κόσμου. Η επιλογή του μοναχισμού είναι η πιο αναρχική κίνηση απέναντι στο φρόνημα του κόσμου, που προσπαθεί με κάθε τρόπο να μας υποτάξει... Αναρχία απἐναντι στην κοσμικότητα και υποταγή στον όντως Άναρχο Θεό. Διότι για να κάνεις αναρχία στην κοσμικότητα, στο φρόνημα του κόσμου, πρέπει να συνεργασθείς υποτασσόμενος σε κάτι από εσένα πιο δυνατό. Εσύ απλώς διαλέγεις με ποιον συνεργάτη και άρα με ποιον τρόπο θα κάνεις - ζήσεις την αναρχία σου.

Από τη ζωή του Οσίου Γέροντος Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου...

Από τη ζωή του Οσίου Γέροντος Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου... 
Ένας ελάχιστος φόρος τιμής στον άγιο παππούλη της Μονής μας. Την ευχή του να έχουμε! 

Κάποτε ακούστηκαν κακά λόγια για έναν ιερέα κάποιου χωριού. Τα λόγια αυτά από στόμα σε στόμα, έφθασαν και στα δικά μας αυτιά.

Μια μέρα ρώτησα τον π. Βησσαρίωνα να μου πει γι’ αυτόν τον Παπά.

«Τι συμβαίνει πάτερ, τι είναι αυτά που ακούγονται, τον ξέρεις εσύ αυτόν τον Παπά» ;

«Τον ξέρω παιδί μου, μου είπε, και έχω να σου πω πως καλλίτερον παπά δεν έχω γνωρίσει απ’αύτον».

«Ναι, είπα εγώ, αλλά ξέρεις παπούλη, έξω βουΐζει ο κόσμος με τα όσα λέγονται για τον παπά αυτόν».

«Άκουσε παιδί μου, μου ξαναείπε, σου μιλάει ο π. Βησσαρίων και σου λέει πως δεν υπάρχει αγιώτερος παπάς απ’αυτόν».

«Καλά Γέροντα, είπα εγώ, συγγνώμην, δεν θα ξαναπώ τίποτε».

Μετά από λίγο με πλησίασε και μου είπε:

«Να μην κατηγορείς ποτέ τους Ιερείς, γιατί όταν γκρεμίζεται ένας ιερεύς στη συνείδηση του κόσμου, μαζί του γκρεμίζονται και πολλοί χριστιανοί ! Να προστατεύεις το άγιο ράσο παιδί μου και να ξέρεις τότε, πως ο καλός Θεός θα προστατεύσει και σένα».



***

Ένα απόγευμα, έπλενα την είσοδο της μονής με ένα λάστιχο. Δίπλα μου σταμάτησε ένα αυτοκίνητο με ένα νεαρό οδηγό και μια κοπέλα δίπλα του.

Κατέβηκε ο νεαρός και άφησε την κοπέλα μέσα στο αυτοκίνητο μόνη της, προφανώς ήτανε φίλη του.

Πήρε τότε ο νέος ένα οσιακό ύφος και κατευθύνθηκε προς το καθολικό της μονής. Εγώ τον ακολούθησα, γιατί κατάλαβα πως ήλθε για να ζητήσει οικονομική ενίσχυση απ’τον π. Βησσαρίωνα.

Πράγματι, συναντήθηκε με τον Γέροντα και μετά από σύντομη συνομιλία, ο Γέροντας κάτι τού ‘βαλε στο χέρι και έφυγε.

Φεύγοντας, πέρασε από δίπλα μου και εγώ σκανδαλισμένος απ’ αυτά που είδα του είπα: «Μ΄ αυτά τα χρήματα, σύρε τώρα να γλεντήσεις και θα δεις την προκοπή σου».

«Εσύ, μου απάντησε, να κοιτάς την δουλειά σου και μην σε νοιάζει για μένα».

Έτρεξα τότε στον Παπούλη και του φανέρωσα τον σκανδαλισμό μου: ότι ο νεαρός, άφησε την φιλενάδα του απ’ έξω κι’ ήρθε να σε ληστέψει κ.τ.λ.

Ο Γέροντας  με μάλωσε και μου είπε : «Άλλη φορά να μην μου ξαναπείς τέτοια λόγια. Έτσι παιδί μου»;

Έσκυψα το κεφάλι μου ταπεινωμένος και γύρισα στη δουλειά μου.

Μετά από λίγο, ήρθε εκεί ο Γέροντας να με γαληνέψει και μου είπε : «Εγώ παιδί μου, στο πρόσωπο του κάθε ανθρώπου βλέπω τον Χριστό. Μου είπε πως πεινάει και το βοήθησα. Αν μου είπε ψέματα θα τα βρει με τον Κύριο».

«Συγγνώμην πάτερ, είπα, και σ’ευχαριστώ για το μάθημα».



***



Στις  6-9-2013 ήρθε στο μοναστήρι μας η κυρία Β. Κ.. Τόπος καταγωγής της το Γαρδίκιον Ομιλαίων του Δήμου Μακρακώμης. Ήλθε να προσκυνήσει το άφθαρτο σκήνωμα του Γέροντος Βησσαρίωνος. Μετά το προσκύνημα ήλθε στο γραφείο του Ηγουμένου στον οποίο κατέθεσε τα εξής: «Όταν ήμουνα μικρό κορίτσι, δέκα περίπου ετών, συνήντησα στην πλατεία του χωριού μας τον π. Βησσαρίωνα. Ήταν περίοδος Μεγάλης Τεσσαρακοστής και είχε έλθει για να εξομολογήσει τους χωριανούς μας. Τον πλησίασα, του φίλησα το χέρι και αυθόρμητα του είπα να ‘ρθει στο σπίτι μας.

«Και που είναι το σπίτι σου; Στάσου λίγο και θα πάμε μαζί».

Μπροστά εγώ και πίσω αυτός, φτάσαμε στο σπίτι μας. Μόλις μας είδε ο πατέρας μου, με κάλεσε στο διπλανό δωμάτιο και με μάλωσε.

«Τι θα γίνει με σένα», μου είπε «όποιον παπά βρίσκεις στο δρόμο, θα τον φέρνεις στο σπίτι; Ρώτησες τη μάνα σου αν μπορεί να τον φιλοξενήσει; Εμείς δεν έχουμε φαγητό ούτε για μας και συ κουβαλάς ξένους;»

Έσκυψα το κεφάλι χωρίς να βγάλω μιλιά.

Καθίσαμε στο φτωχικό μας σαλόνι και άκουγα τη συζήτηση που κάνανε.

Τα λόγια του παππούλη μου άρεσαν. Δεν χόρταινα να τον ακούω!

Τα παπούτσια που φορούσα ήταν παλιά και τρύπια.

Ο π. Βησσαρίων τα πρόσεξε, χωρίς να πει τίποτα. Όταν σηκώθηκε να φύγει, έδωσε στον πατέρα μου χίλιες δραχμές, με την εντολή να αγοράσει, σε μένα και τα αδέλφια μου, καινούρια παπούτσια.

«Θέλω», είπε, «να τα φορέσετε το Πάσχα. Εγώ θα σας βλέπω από μακριά και θα χαίρομαι».

Με αυτά τα λεφτά, ο πατέρας μου, μας αγόρασε παπούτσια, καθώς και το αρνί το Πάσχα. Ήταν το ομορφότερο Πάσχα που έζησα στη ζωή μου!

(Οι θαυμαστές διηγήσεις και τα περιστατικά από την ζωή και δράση του οσίου Γέροντος Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου, προέρχονται από το υπό έκδοσιν σχετικό βιβλίο του Καθηγουμένου της Ιερά Μονής Αγάθωνος π. Δαμασκηνού Ζαχαράκη.)

Η ΚΕΝΟΔΟΞΊΑ ΚΑΙ Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΟΣ.