Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ ! ΠΑΤΗΡ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΝΑΝΟΣ






ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ

Ώσπου να φτάσουν
οι ευχές μου
για το γάμο σου,
μου ‘πες
πως πήρατε διαζύγιο
πριν μέρες.
Και κάτι μου ‘λεγε
να προτιμήσω Courier,
να προλάβω.

Ο ΓΕΡΩΝ ΜΩΥΣΗΣ. ΣΚΙΤΣΟ.

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΚΕΛΛΑ.







ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗΣ , ΠΑΤΕΡΑΣ… ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΜΑΡΚΕΛΑ.
ΌΤΑΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΕ ΤΟ ΑΓΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΙΣ ΚΤΗΝΩΔΕΙΣ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ, ΚΑΤΕΦΥΓΕ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ.
ΑΥΤΟΣ ΤΗΝ ΚΥΝΗΓΗΣΕ, ΕΒΑΛΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΒΑΤΑ ΟΠΟΥ ΚΡΥΒΟΤΑΝ Η ΚΟΡΗ,
ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΩΞΕ ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΤΥΠΗΣΕ ΜΕ ΤΟΞΟ.
ΕΚΕΙΝΗ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΥΨΕΙ.
ΑΝΟΙΞΕ ΤΟΤΕ ΕΝΑΣ ΒΡΑΧΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΛΕΙΣΕ ΣΦΙΧΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΜΕΣΗ, ΕΤΣΙ ΏΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΣΕΙ Ο ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ.
ΜΑΝΙΑΣΜΕΝΟ ΘΗΡΕΙΟ ΤΟΤΕ ΕΚΕΙΝΟΣ, ΤΗΝ ΕΦΤΑΣΕ, ΕΚΟΨΕ ΤΟΥΣ ΜΑΣΤΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ, ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΕΚΟΨΕ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ.

ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΟΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΝΤΕΞΕ ΟΥΤΕ Η ΦΥΣΗ….
ΕΠΕΣΕ ΚΕΡΑΥΝΟΣ, ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΜΕΛΗΣΕ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ.

ΑΓΙΑ ΜΑΡΚΕΛΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΌΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΑΓΝΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. …

ΚΑΙ ΌΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...

ΑΓ. ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΜΠΤΣΟΒΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟ TON Π.ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΚΛΕΠΙΝΙΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΤΗΣ ΗΛΙΑ ΦΟΝΤΑΜΊΝΣΚΥ.





ΑΓ. ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΜΠΤΣΟΒΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟ 
TON Π.ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΚΛΕΠΙΝΙΝ 
ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΤΗΣ ΗΛΙΑ ΦΟΝΤΑΜΊΝΣΚΥ.
EIKOΣΙ ΙΟΥΛΙΟΥ , ΤΟΥ ΑΗ ΛΙΑ
ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΕΣ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ 
ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΡΆΙΧ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ


Η μοναχή Μόνικα, ο πνευματικός της Καλύμνου.






Έφερε πάντα πολύτιμο περιδέραιο την διάκριση, την σιωπή και το ακατάκριτο. Διαμάντια πιο λαμπερά και από τον φωστήρα της ημέρας. Την γνώρισα στα μέσα του ’50. Ερχότανε στην Πάτμο στον γέροντα Αμφιλόχιο όσο το γήρας της το επέτρεπε και γιόρταζε κοντά του το Πάσχα το καινό. Τα χρόνια εκείνα ήταν ο Ευαγγελισμός η πόλις Ιερουσαλήμ. Εκεί ανέβαιναν αι φυλαί, φυλαί Κυρίου να γιορτάσουν Πάσχα Κυρίου. Ήταν υψίκορμη και λιπόσαρκη σαν δούγα παλαιού ξύλινου βαρελιού. Όταν κάποτε νοσηλεύθηκε σε θεραπευτήριο των Αθηνών, οι φοιτητές ρώτησαν τον γιο της, καθηγητή της Παιδιατρικής :

-           Η μητέρα σας δεν έφαγε ποτέ μια μπριζόλα;
Ερχότανε στον ναό της Βαγγελίστρας μαζί με την αδελφή που άναπτε τις κανδήλες. Καθότανε στο στασίδι, με το μακροφούστανο και το μαντήλι μέχρι την μύτη, τόσο ήσυχα, που δεν έδειχνε μέσα στο μισοσκόταδο πως υπάρχει παρουσία ζωντανού ανθρώπου. Ήταν σαν κάποια αδελφή να κρέμασε το ράσο της στο θρονί. Είτε έμπαιναν είτε έβγαιναν από την εκκλησία, ούτε σήκωνε το κεφάλι ούτε το έστρεφε. Ρώτησα:
-           Αυτή η γριά δεν βλέπει, δεν ακούει;
-           Και βλέπει και ακούει, αλλά συνεχώς προσεύχεται.

Μου θύμιζε την μάννα του Σαμουήλ , όταν πήγαινε στο ναό να προσευχηθή και ο γιος του ιερέα Ηλεί την πρόσεξε και είπε στον πατέρα του: «Μια γυναίκα ίσταται στον ναό και μαίνεται».

Καθόμουνα απέναντί της .Η μόνη κίνηση που έκανε ήταν να σκουπίζη τα δάκρυά της, τα ασίγητα και αθόρυβα, με το άσπρο της μαντήλι. Περισσότερο έστρεφα την προσοχή μου στην γερόντισσα Μόνικα παρά στο τέμπλο της εκκλησιάς.
Όταν απαντούσε στις ερωτήσεις του Γέροντα, μιλούσε τόσο στοχαστικά, σαν να έβγαινε η φωνή της μέσα από τους παλαιούς αιώνες. Αν ήταν άνδρας, θα μου θύμιζε τον παλαιό των ημερών. Ο λόγος της ήταν τόσο μετρημένος σαν ρήση ευαγγελική.

Εκεί όμως που εγνώρισα τον άνθρωπο αυτόν πρόσωπο με πρόσωπο ήταν στο τέλος της δεκαετίας του ’60. Τότε έζησα από κοντά τον άνθρωπο των δακρύων και της καρδιακής προσευχής και έμαθα την ιστορία της ζωής της.

Ο σύζυγός της Γεράσιμος Ζερβός ήταν πάντα «ο πατέρας» και για την σύζυγο και για τα παιδιά. Οσάκις έλεγε «ο πατέρας μας» , αρκετό καιρό υπελάμβανα την πατέρα της, αλλ’ αργότερα εννόησα ότι επρόκειτο περί του συζύγου. Εργαζόταν στις Ινδίες, στις αγγλικές επιχειρήσεις εξορύξεως πολύτιμων μετάλλων. Σε μία από τις επισκέψεις του στον οίκο του πατρός του εγνώρισε την Άννα και ηράσθη του αληθινού κάλλους της ψυχής της. Την ζήτησε εις γάμου κοινωνίαν . Έπασχε όμως από μυοκαρδίτιδα. Του λέει:
-           Δεν μπορώ να σταθώ όρθια. Πώς θα γίνη ο γάμος;

Και υπανδρεύθη καθιστή. Τον ακολούθησε στην Ινδία και έφερε στον κόσμο πέντε παιδιά. Έπειτα από λίγα χρόνια εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα , ίσως για τις σπουδές των παιδιών. Τα δύο, την Φανή και τον Τζον, τα έχασε εφήβους από κάποια λιμώδη νόσο της εποχής εκείνης. Ο Τζον έγινε ουρανοβάμων προτού γίνη άνδρας. Δεκαέξι ετών ήταν ψάλτης αριστερός στον Άγιο Γεώργιο Καρύτση. Υπέμεινε την αρρώστια με μαρτυρική υπομονή. Τα τελευταία λόγια του στην αγία μάννα του ήταν:
-           Θα λυπηθώ πολύ, όταν φορέσης μαύρα και κλάψης. Εγώ είδα τον Χριστό και μου είπε: «Έρχου γρήγορα∙ σε περιμένω».
Εκεί στην Αθήνα η κυρία Άννα εδέχετο όλη την ημέρα όχι μόνον πονεμένους, αλλά και κληρικούς. Έτσι γνωρίστηκε με τον πατέρα Σάββα και τον βοήθησε , μαζί με τον σύζυγό της, να εγκατασταθή στο νησί και σήμερα είναι ο προστάτης της Καλύμνου και των κήπων του ανατολικού Αιγαίου το εγκαλλώπισμα. Ο προϊστάμενος της Ζωής πατήρ Σεραφείμ Παπακώστας ήταν από τους πιο τακτικούς επισκέπτες. Ο γιος της ο παιδίατρος της έλεγε:
-           Μάννα , εσύ έχεις περισσότερους επισκέπτες από μένα.
Κάτω από το προσκέφαλό της είχε τρία βιβλία: τον Ιωάννη της Κλίμακος, τον Νείλο τον Σιναΐτη και τον αββά Ισαάκ. Αυτούς μελετούσε μέρα και νύχτα. Προτιμούσε την ανάγνωση από το κείμενο.
-           Καλύτερα – έλεγε- να διαβάσω μια σελίδα κείμενο παρά δέκα ερμηνεία. Στο κείμενο βρίσκεται το πνεύμα του Πατρός. Στην ερμηνεία έχει εξατμισθή το πνεύμα του και επικρατεί του ερμηνευτού.
Στους προσερχομένους πάντα απαντούσε από τους Πατέρες : «Αυτό μας λέγει ο αββάς Ισαάκ Ιωάννης, αυτό ο Νείλος και αυτό ο Ισαάκ». Ποτέ δεν έκλωθε δικά της λόγια. Έτσι, κανένας δεν αντέλεγε στις νουθεσίες της. Όλοι ευχαριστημένοι έφευγαν από την εξαγόρευση και την πατερική νουθεσία.

Είχε φοβερή υπομονή να ακροάζεται τους πειρασμούς , τον πόνο και την θλίψη των άλλων. Η νύφη της ερχόταν κάθε πρωί και μιλούσε επιθετικά εις βάρος του γιού της. Έπειτα από δίωρη ακρόαση αναπάντητη , της έλεγε:
-           Πήγαινε τώρα να ετοιμάσης φαγητό, γιατί τα παιδιά θα επιστρέψουν από το σχολείο.
-           Δεν στενοχωριέστε για όσα λέγει;
-           Καθόλου. Μόνον για την ψυχή της θλίβομαι.
Είχε τόση διάκριση, που ακουμπούσε στις ψυχές αυτό που μπορούσαν να βαστάξουν.
 Κανένας δεν έφευγε ούτε βαρυφορτωμένος ούτε ξεφόρτωτος. Το στόμα της ήτανε χρυσό. Ούτε αστεϊσμούς ούτε σαπρούς λόγους έλεγε ούτε κατάκριση εξήρχετο. Αυτά είναι τα στόματα των Αγίων.
Στην προσευχή – όπως μου ωμολόγησε η θεία μου μοναχή Θεοκτίστη και όπως και εγώ είδα και μαρτυρώ- συνεχώς έτρεχαν τα μάτια της αστείρευτη πηγή.
-           Πού , Γρηγόριέ μου –μου έλεγε η θεία μου μοναχή –βρίσκονταν τόσα δάκρυα; Εσπερινό κάναμε; Απόδειπνο διαβάζαμε; Όρθρο ψάλλαμε; Ώρες λέγαμε; Οι βρύσες των ομματιών της έτρεχαν.

Στην νοερά προσευχή η στάση της ήταν ουράνια. Μοναχός Πάτμιος, Αντίπας το όνομα, της είχε προσφέρει το επίτομο βιβλίο της Φιλοκαλίας των αγίων Πατέρων, το οποίο μελέτησε πολύ καλά.
Αλλά και ο Γεράσιμος καθόλου δεν υστερούσε στα πνευματικά της «μητέρας»- συζύγου του. Φαίνεται από πολύ νωρίς είχε συναναστραφή με πνευματικούς άνδρες. 

Είχε πολλά ωφεληθή και πολλά σπουδάσει. Αυτός πρέπει να βοήθησε την Άννα να προαχθή στα πνευματικά γυμνάσματα. Στον οίκο του στην Κάλυμνο είχε δωμάτιο με τους τέσσερις τοίχους γεμάτους βιβλία. Το δωμάτιο αυτό το έλεγαν «παπαδικό». Στους επισκέπτες έλεγε:
-           Περάστε να σας δείξω τα χόμπι της ζωής μου. Από ΄δω είναι τα «τσιγάρα» μου. Από ‘κει τα «ποτά» μου. Και πιο ‘κει τα «γλυκά» μου.
Κάθε βράδυ περιήρχετο το λιμάνι μήπως βρη κάποιον άστεγο επισκέπτη του νησιού να φιλοξενήση στο σπίτι του. Αν επέστρεφε με επισκέπτη, έλεγε στην Άννα:
-           Έφερα τον Χριστό.
Αν δεν λάχαινε κανένας άστεγος, γύριζε λυπημένος.
-           Χάσαμε , μητέρα, σήμερα.
Στο τέλος του προσεβλήθη από την επάρατο νόσο του καρκίνου. Δάγκωνε τα σίδερα του κρεβατιού να μη φανή ο πόνος του ούτε στους ανθρώπους ούτε στους Αγγέλους.

Η σύζυγός του, μετά την χηρεία, εκάρη ,μοναχή από τον γέροντα Αμφιλόχιο με το όνομα Μόνικα. Της ζήτησα κάποτε το βιβλίο του αββά Νείλου. Μου είπε:
-           Μετά την κοίμησή μου να είναι δικό σου. Τώρα όμως δεν μπορώ να το αποχωριστώ, γιατί ό όσιος Νείλος με τέρπει. Ο Σιναΐτης με οικοδομεί και όλα τα λαμπικάρει στην καρδιά μου ο Ισαάκ ο Σύρος.

Εκοιμήθη ενενήντα ετών η καρδιοπαθής και αδύνατη σαν την καλαμιά του ξηροπόταμου.

Αυτά έζησα και ενθυμούμαι και τα καταθέτω. Ξεύρω ότι είναι φτωχά και λίγα. Ας έχω την συμπάθειά της και τις πρεσβείες της μαζί μου.


Από το βιβλίο: «Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας»
Ιερά Μονή Δοχειαρίου , Άγιον Όρος

Γραφικές Τέχνες – Εκδόσεις: «Το Παλίμψηστον


ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΜΑΝΔΗΛΙΟΝ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ



Coffee with Sr. Vassa Ep.32 (St.Macrina)


Palestinian Christians: Who are They? Archpriest Panayiotis Papageorgiou, Ph.D




Palestinian Christians: Who are They?



Most Americans today correlate Palestinians with Moslems and terrorism as the conflict flares up from time to time. In this political and military clash between the Israeli Jews and the Palestinian Moslems, the plight of the Palestinian Christians is completely lost.


Archpriest Panayiotis Papageorgiou, Ph.D. | 22 July 2014


Palestinian Christians: Who are They?



Who are the Palestinians? Are they all Moslems? Are they all violent? Why do they all speak Arabic?

These are the questions I want to raise today as the news media are broadcasting the conflict, the violence and bloodshed taking place in the Holy Land.

As the violence between the Israelis and the Moslems of Gaza escalates once again, here are some thoughts about the forgotten Christians of the Holy Land sparked by “recent Pilgrimages and conversations”:

During the recent visit of Pope Francis and the Ecumenical Patriarch in the Holy Land, in a private conversation captured by the media, the Israeli Prime Minister Netanyahu made a comment to the Pope that “Jesus also spoke Hebrew”. The Pope fired back “Aramaic”. Netanyahu responded: “Hebrew and Aramaic”. The political importance of this exchange lies in the effort of the Israelis to present themselves as the rightful owners of the Holy Land. Netanyahu wanted to emphasize that Hebrew was spoken there even by Jesus who was a Jew, therefore the

Holy Land belongs to the Jews. The Jews, in other words, were here first before the others, hence the Holy Land belongs to them. There is a serious problem, however, with the Israeli claim, which has been ignored and never clearly articulated by the media (or even by contemporary historians), as they continue to refer to the inhabitants of the Holy Land as “Palestinians” with no distinction between Christians and Moslems, and no historical reference to the origins of these two groups. In the news we constantly hear of the political and military clash between the Israelis and the Palestinian Moslems. As a consequence, most Americans today correlate Palestinians with Moslems and terrorism as the conflict flares up from time to time. In this political and military clash between the Israeli Jews and the Palestinian Moslems, the plight of the Palestinian Christians is completely lost. Furthermore, there is a serious flaw in labeling the Christians of the Holy Land (as well as Lebanon and Syria) as “Arab Christians”. Any serious historian can quickly affirm that the Arabs who conquered these lands in the seventh century did not embrace Christianity!


So, who are these Palestinian Arab-speaking Christians? Did they come to this land after the Arab conquest or were they perhaps already in the Holy Land when the Arabs came? Again, any serious student of history will be able to quickly tell you that these Arab-speaking Palestinian Christians not only are not Arabs, but they are the indigenous inhabitants of the Holy Land who have their roots in Judaism of the first century and the Early Church and were fully christianized in the centuries following the destruction of Jerusalem (and the final expulsion of the Jews from that area by the Romans in 135 AD), and most especially after the visit of St. Helena and the establishment of hundreds of churches and numerous monasteries in the fourth century. In other words, the people of Palestine were mostly Christian when the Arabs arrived in the seventh century. It will be easy to also show, that not only Aramaic (and Hebrew in the Liturgical setting among the Jews) but also Greek were spoken in most places of the Holy Land from the Hellenistic period until the Arab invasion.

 My point is that modern Jews may rightly claim the Holy Land as their ancestral home, but the indigenous Christians of the Holy Land have been there continually and uninterruptedly and have their roots deep in that land, at least as deep as anyone who claims to be a Jew today. We owe it to these million and a half forgotten Christians who held the Christian Faith through so much adversity to stand up for them, for they are the biggest victims of the unholy, bloody conflict between the Jews and Moslems in the Holy Land.




Source: http://www.pravmir.com/palestinian-christians/#ixzz38DAxHyrk

The World’s Only Paratrooper Priests with “Flying Chapels” are Orthodox.

Have you ever seen a “flying” church or a paratrooper priest?
For some time now, Orthodox Christian chaplains serving in the Russian armed forces have been using a special, self-assembling chapel that can be parachuted into remote locations.
As the narrator of the YouTube report above says:
The Russian military has implemented an innovative way to provide prayer services in the battlefield. According to the Russian media outlet, RT, the Russian military claims it has built the world’s only flying chapel.
It’s a specialized self-assembly church that can be parachuted into war zones. The church will have everything required for prayer services including crucifixes and bells. It will also have its own refrigerator, air-conditioning unit and a mini-theater.
Additionally, the Sun reports, they are training a group of paratrooper priests who will hold those church services.

Check out the video and let us know what you think.






http://myocn.net/worlds-paratrooper-priests-flying-chapels-orthodox/

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΜΠΑΡΛΑ.


Μοίρασέ το!!!!

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ.