Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Ὁ Ὅσιος Πορφύριος Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες 9


ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ


ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ


COMMUNITY HAS WORLDWIDE OUTLOOK, STRONG YOUTH EMPHASIS.


ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΤΗΡ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ


ΥΠΑΚΟΥΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ


«Οι Άγιοι Απόστολοι βαπτίζουν κατά την Πεντηκοστήν εν Ιεροσολύμοις» - Ναός Αγίας Λυδίας Φιλίππων .Οι υπέροχες αγιογραφίες του Τσοτσώνη -


Βλάσης Τσοτσώνης, Τοιχογραφίες και Ψηφιδωτά. ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ.


Βλάσης Τσοτσώνης, Τοιχογραφίες και Ψηφιδωτά


Η ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΩΝ ΜΑΚΑΡΙΣΜΩΝ , του Jim Forest Με εισαγωγή από τον π. Σπύρο Βασιλάκο.







 Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ψάλλουμε τους μακαρισμούς κάθε Κυριακή κατά την Μικρή Είσοδο. Από βδομάδα σε βδομάδα, οι λέξεις ψάλλονται μέχρι να διεισδύσουν σε τέτοια βάθη, ώστε στη δύση της ζωής μας, όταν πια το πρόσωπο που αντικρίζουμε στον καθρέφτη ανήκει σ’ ένα ξένο, αυτές οι λέξεις παραμένουν αστραφτερές σαν βότσαλα σε κρυστάλλινο ρυάκι.
Ό,τι τραγουδιέται και ψάλλεται αποστηθίζεται άκοπα. Ο νευρολόγος Oliver Sacks αφηγείται την ιστορία ενός άντρα που, ενώ τα πάντα είχαν διαγραφεί από τη μνήμη του, εντούτοις στην κυριακάτικη λειτουργία έψελνε από στήθους.



Αν θεωρήσουμε πως οι δυο τελευταίοι μακαρισμοί αποτελούν μιαν ενότητα, μιας και αμφότεροι περιγράφουν τα δεινά που επιφυλάσσονται σε όσους βιώνουν το Ευαγγέλιο, έχουμε συνολικά οκτώ· οκτώ όψεις μαθητείας. Βέβαια, υπό μιαν άλλη έννοια, είναι μονάχα ένας μακαρισμός, αφού άπαντες εικονίζουν την εν Χριστώ ζωή και καθένας το τι θα πει να ζει κανείς στη Βασιλεία του Θεού.



Οι μακαρισμοί είναι σαν σκαλιά διατεταγμένα με ακρίβεια από τον Χριστό· υπακούουν σε ορισμένη τάξη και σκεπτικό. Κάθε σκαλί έχει την δική του αναπαλλοτρίωτη αξία: πατά γερά στο προηγούμενο και οδηγεί στο επόμενο. Εκλεκτικισμοί του τύπου: «Εμένα μου κάνει αυτό με τους ειρηνοποιούς, εσύ κράτα το άλλο με την καθαρότητα της καρδιάς» δε χωρούν. Δεν μπορούμε να «αποσυναρμολογήσουμε» τους μακαρισμούς, κρατώντας αυτούς που μας ελκύουν και αφήνοντας τους υπόλοιπους που δεν μας νοιάζουν, για τους άλλους.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ.









Μια γυναίκα είχε ένα όνειρο ότι ο Κύριος ήταν πίσω από τον πάγκο ενός πωλητή.



Θεέ μου! Εσύ είσαι!


- Ναι, απάντησε ο Κύριος.


Και ότι θέλετε μπορείτε να αγοράσετε

-Όλα.  Ήταν η απάντηση.

- Τότε, θα ήθελα να αγοράσω την υγεία, την ευτυχία, την αγάπη, την επιτυχία, και πολλά χρήματα.

Ο Θεός χαμογέλασε, και πήγε και πήγε για τα προϊόντα που παραγγέλθηκαν. 
Σύντομα επέστρεψε με ένα μικρό χάρτινο κουτί.

- Αυτό είναι όλο?- είπε η γυναίκα.

- Ναι, απάντησε ήρεμα ο Θεός δεν ήξερες ότι πουλώ μόνο σπόρους;

Το ίδιο και αυτοί οι σπόροι - καλοσύνη, τιμή. Συνείδηση. Σεβασμός, κ.λπ.

 Απλά φύτεψε τους μέσα σου και θα είσαι ευτυχισμένη!!!!


ΛΥΧΝΟΣ TV- ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡ. ΜΗΤΡ. ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΦΩΚΑ


Δακρύζει η εικόνα της Αγίας Παρασκευής της Επιβατηνής.Plânge Icoana Cuvioasei Parascheva de la Biserica Târgului Târgoviste


Δακρύζει η εικόνα της Αγίας Παρασκευής της Επιβατηνής.Icoana Sf. Parascheva de la Biserica Târgului 19.06.2017




Δακρύζει η εικόνα της Αγίας Παρασκευής της Επιβατηνής


Εικόνα της Αγίας Παρασκευής της Επιβατινής άρχισε να κλαίει στην Εκκλησία Fair, που βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο του Ταργκοβίστε.
Αποτέλεσμα εικόνας για icoana sfintei parascheva a lacrimat
Η εικόνα της Αγίας Παρασκευής άρχισε να κλαίει από τη Δευτέρα το μεσημέρι της 19ης Ιουνίου 2017. Πιστοί προσευχόντουσαν όταν ξαφνικά, παρατήρησαν δάκρυα στο πρόσωπο της Αγίας.

Αποτέλεσμα εικόνας για icoana sfintei parascheva a lacrimat

Η είδηση εξαπλώθηκε γρήγορα και εκατοντάδες έσπευσαν να προσκυνήσουν την θαυματουργή εικόνα. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτό είναι ένα θεικό σημάδι, πριν από μια δύσκολη κατάσταση.

Αποτέλεσμα εικόνας για moastele sfintei parascheva

Σύμφωνα με τον ιερέα της ενορίας το λείψανο της Αγίας Παρασκευής της Επιβατινής  είχαν φιλοξενηθεί σε αυτόν τον ναό παλαιότερα ενώ η εικόνα δεν είναι η πρώτη φορά που δακρύζει(είναι η τρίτη φορά).

Το Τιργκόβιστε είναι πόλη της Ρουμανίας, πρωτεύουσα της επαρχίας Ντιμπόβιτσα, 80 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Βουκουρεστίου.






Η Κλίμακα των Μακαρισμών, Jim Forest.Ένα απόσπασμα με θέμα το πένθος και την απώλεια:





Η Κλίμακα των Μακαρισμών, Jim Forest




Ένα απόσπασμα με θέμα το πένθος και την απώλεια:


Ο Ιησούς έχει πληροφορηθεί τον θάνατο του φίλου του του Λάζαρου...
Τότε ο Ιησούς δάκρυσε. Το γεγονός αυτό δεν ανήκει στο μακρινό παρελθόν. 

Αφού είναι και τώρα μαζί μας, ο Ιησούς κλαίει. Αναστήθηκε εκ νεκρών και μαζί ανέστη η δυνατότητα να θρηνεί· στα δάκρυά του βρίσκουμε το μυστήριο των δακρύων, την ευλογία του πένθους. Στα δάκρυά μας βρίσκουμε και δικά του δάκρυα.
Στον νου μου έρχεται ένα φιλικό ζευγάρι, ο Tom και η Glinda Johnson-Medland που επί επτά χρόνια προσεύχονταν για να κάνουν παιδί και, όταν επιτέλους κατάφεραν να συλλάβουν, το έχασαν πριν καν γεννηθεί. «Θύμωσα πολύ με τον Θεό, αισθάνθηκα τελείως προδομένος. Αν έτσι φέρεται ο Θεός στους φίλους του…»


Ευτυχώς, ο πνευματικός στον οποίο απευθύνθηκε ο Tom, ενώ ακόμη έβραζε μέσα του και θρηνούσε, του έδωσε καλή συμβουλή: «Δεν με νοιάζει πόσο θυμωμένος είσαι με τον Θεό», του είπε, «μονάχα να μπαίνεις στην εκκλησία κάθε βδομάδα και να πηγαίνεις λίγα λουλούδια στη Μητέρα του Θεού. Στάσου μπροστά στην εικόνα της ή γονάτισε, κυλήσου στα πατώματα – δεν μ’ ενδιαφέρει. Ούρλιαξε, τσίριξε, κλάψε, βρίσε, δε με νοιάζει, μόνο να πηγαίνεις και να είσαι μαζί της. Είναι η μητέρα του Κυρίου και ξέρει. 

Καταλαβαίνει τι θα πει να χάνεις παιδί. Μου υπόσχεσαι ότι θα το κάνεις; Και να παίρνεις και την Glinda μαζί σου όσο πιο συχνά μπορείς».
Στα λόγια του δε βρίσκουμε καμιά ψευδοευσέβεια, ούτε ρηχά στερεότυπα γύρω από την ανεξιχνίαστη βούληση του Θεού ή τη χαρά που θα έπρεπε να νιώθουν τώρα που το παιδί τους ήταν στον ουρανό. Αντίθετα, τους έστειλε στη


Μητέρα του Θεού, που κι η ίδια εξορίστηκε από τον Ηρώδη, είδε τον Υιό της να καταδικάζεται, είδε τα καρφιά να μπήγονται στο σώμα του, στάθηκε κάτω από τον Σταυρό και στο τέλος έλαβε μέρος στην ταφή του. ...

Αν δεν το βλέπαμε με τα μάτια μας…ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ.





Αν δεν το βλέπαμε με τα μάτια μας…

Γράφτηκε από τον  Κώστας Γκέτσης


O παπά Γιάννης, στον Άγιο Γεώργιο Περάματος, έχει ένα μοναδικό χάρισμα. Διαβάζοντας μια ευχή και απομακρύνει τη γλωσσοφαγιά, τις κακές δυνάμεις που κυριεύουν τον άνθρωπο και κάνει εξορκισμούς!
Ήταν οι περιγραφές, που κίνησαν την περιέργεια, η οποία με την σειρά της, έδωσε απαντήσεις, παράλληλα με τις νέες αναζητήσεις, που ήρθαν και αν δεν συζητηθούν, θα μείνουν αναζητήσεις, με φόντο διαφορετικό… Ίσως και την πίστη…





Ο φίλος μας, πολλά τα χρόνια της παρέας, πολύ περισσότερες οι συζητήσεις και οι αναζητήσεις, μας έλεγε πως ο παπά Γιάννης, στον Άγιο Γεώργιο Περάματος, έχει ένα μοναδικό χάρισμα. Διαβάζοντας μια ευχή και απομακρύνει τη γλωσσοφαγιά, τις κακές δυνάμεις που κυριεύουν τον άνθρωπο και κάνει εξορκισμούς! Ναι εξορκισμούς, οι οποίοι ως διαδικασία, είναι κάτι απίστευτο…

Δεν ήταν και τίποτα μια παράκαμψη στον δρόμο της επιστροφής απ’ την Αθήνα και αν δεν ήταν έτσι τα πράγματα κι ένα κεράκι στο Αη Γιώργη, θα άξιζε τον κόπο και ο δρόμος προς το Πέραμα, είχε αρχίσει να λιγοστεύει, καθώς η αγωνία ήταν έντονη. Ήταν περίπου 2 το μεσημέρι, όταν εισήρθαμε στον Αη Γιώργη του Περάματος και στην Ωραία Πύλη, αγέρωχος και ιδιαίτερα ήρεμος ο παπά Γιάννης, ενώ μπροστά του πέντε έξι άτομα, έκαναν τεράστια προσπάθεια να συγκρατήσουν, ένα νεαρό, που ήταν δεν ήταν τριάντα χρόνων, αλλά έδειχνε θηρίο ανήμερο! «Έχει το κακό μέσα του», μας ψιθυρίζει ηλικιωμένη κυρία, καθώς διαπίστωσε, πως δεν είχαμε μπει στο κλίμα και η έκπληξη τεράστια, όσο και εμφανής. Ο νεαρός με απίστευτη δύναμη, να επιτίθεται κατά πάντων όσο και του παπά Γιάννη, ο οποίος όμως διάβαζε την ευχή και έδειχνε σα να μην καταλαβαίνει, τις αλλεπάλληλες επιθέσεις που δεχόταν απ’ το νεαρό… Στιγμές, που ο νεαρός έμοιαζε ήρεμος και ξαφνικά πάλι στην επίθεση, να φτύνει, να χτυπάει και οι πέντε άνθρωποι, μαζί με τους γονείς του, να μην μπορούν να τον συγκρατήσουν… Λίγη ηρεμία και νέες επιθέσεις… Όλοι οι παριστάμενοι συγκλονισμένοι, κάποιοι βγήκαν απ’ το ναό, μη αντέχοντας το θέαμα… Ο παπά Γιάννης, εκεί… Επί το έργον! Με τον ξύλινο σταυρό, να χτυπάει το νεαρό στις πλάτες, αλλά και το κεφάλι και για τον πάσχοντα οι στιγμές ηρεμίας και έντασης, να εναλλάσσονται με γοργό ρυθμό…

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Πέρασαν δέκα λεπτά περίπου και η ηρεμία, στο πρόσωπο, αλλά και το σώμα του νεαρού, ήταν καθιερωμένη… Με φοβερή αυτοπεποίθηση ο παπά Γιάννης, κάνει νεύμα σ’ αυτούς που τον κρατούσαν, να τον αφήσουν… Όρθιος ο νεαρός, σα να μην είχαν προηγηθεί, όσα παραπάνω καταγράφονται… Ακολουθεί ένα ακόμη νεύμα, για να πάει στην πόρτα εισόδου του ιερού, ο νεαρός, που το πράττει χωρίς δεύτερη κουβέντα… Του δίνει το αγιασμένο νερό, για να πιεί και να ρίξει πάνω του, τον… σταυρώνει με το λαδάκι και ακολουθεί η έκπληξη.

-Να πας στο καλό, λέει στο νεαρό…

Χωρίς να τον υποβαστάζει κανένας, όπως εισήλθε στο ναό, ο νεαρός κάνει το νεύμα του χαιρετισμού στον παπά Γιάννη και αποχωρεί, για να αφήσει τους πάντες με το στόμα ανοιχτό και το ερώτημα κοινό:

-Είναι δυνατόν, να έχει συντελεστεί αυτή η επιτυχία, με τις ευχές του παπά Γιάννη;

Κι όμως. Αν δεν το βλέπαμε με τα μάτια μας, τότε θα προσπαθούσαμε να βρούμε κάποια επιχειρήματα, να ανατρέψουμε την αφήγηση που θα μας έκανε κάποιος άλλος… Όμως τώρα, το όλο σκηνικό και ως θαύμα μπορούμε να περιγράψουμε, αυτό που είδαμε…

Σοβαρή η κυρία δίπλα μας… Διαπιστώνει κι αυτή την αγωνία μας και μας εξηγεί: «Ο παπά Γιάννης, κάνει συνέχεια εξορκισμούς… Έχει σώσει πολύ κόσμο, χωρίς να ζητάει το παραμικρό».



Το είδαμε όμως κι αυτό. Ο καθένας που ερχόταν μέσα στο Ναό, δεν έκανε καμία απολύτως κίνηση περί χρημάτων. Ένα κέρμα, για το κεράκι που άναβε ο καθένας και αν κάποιοι είχαν την δυνατότητα, άφηναν κάποια ενίσχυση, για τα συσσίτια που ο ίδιος λειτουργεί, για τους μη έχοντες της ενορίας, που δυστυχώς μάθαμε ότι είναι πάρα πολλοί. «Δεν παίρνει ούτε ένα ευρώ», συνεχίζει η κυρία, η οποία έδειχνε πως γνωρίζει πολύ καλά το όλο θέμα, εξηγώντας μας: «Έρχομαι πέντε χρόνια εδώ και έχω δεί μεγάλο καλό»!

Ο εξορκισμός τελείωσε με επιτυχία, όχι όμως και οι υποχρεώσεις του παπά Γιάννη! Δεκάδες πιστοί τον περιμένουν, να τους διαβάσει την ευχή και να τους πει δυό λόγια… Πέντε δέκα λεπτά γονατιστός μπροστά στην ωραία πύλη, γονατιστός ο πιστός και ο παπάς με μια μεταφυσική, θα την έλεγες, ικανότητα του αναφέρει τι του έχει συμβεί ή τι προσπάθησαν να το κάνουν…

«Δεν ήξερα τι μου έφταιγε… Όλα μου πήγαιναν απ’ το κακό στο χειρότερο και ήμουν στο στάδιο της ολοκληρωτικής απογοήτευσης», μας λέει η 30χρονη Δ. και συνεχίζει: «όταν ήρθα στον παπά Γιάννης, μου βρήκε τα πάντα. Μου είπε ότι βλέπει πολύ βάρος πάνω μου».

ΚΙ άλλος διάλογος, με σοβαρή, καλοντυμένη και αξιοπρεπέστατη κυρία: «Εγώ έρχομαι εδώ και έξι χρόνια στον ναό. Έχω βοηθηθεί. Όλα μου πήγαιναν στραβά για αυτό ήρθα. Όταν με έβαλε κάτω από το πετραχήλι του για να με διαβάσει μου είπε πως έβλεπε μεγάλο βάρος πάνω μου, αλλά δεν μου είπε κάτι περισσότερο. Απλά, μου ζήτησε να τον επισκεφτώ ξανά. Τον τελευταίο καιρό είμαι καλύτερα, αλλά σήμερα μου είπε πάλι πως κάτι βλέπει. Τι να πω;», κατέληξε και έφυγε από την εκκλησία απογοητευμένη




 Απ’ την Κόνιτσα…


Δεν περιμέναμε και πολύ… Κοντά στις 3 το μεσημέρι, ο παπά Γιάννης κάνει διάλειμμα, για να βάλει στο στόμα του, ένα κομμάτι ψωμί και να συνεχίσει, ανάλογα μ’ αυτούς που περιμένουν ως τις 5 ακόμη και 6 το απόγευμα. Χωρίς πολλές σκέψεις μπαίνουμε στο γραφειάκι του, για ν΄ αρχίσει η συζήτησή μας, η οποία έκρυβε πολλά κι ενδιαφέροντα…

«Απ’ την Άρτα», είπαμε και χωρίς να προλάβουμε να συνεχίσουμε, άρχισε να μας λέει για τα Τζουμέρκα κι αυτή την μοναδική τους ομορφιά… «Έχω πάει σε πολλά χωριά και τα θυμάμαι… Τώρα πρέπει να είναι πολύ καλύτερα».

Παρατηρεί την εφημερίδα μας, που είχε ένα εξώφυλλο τον Άγιο Μάξιμο Γραικό και δείχνει ενδιαφέρον, για να του ξηγήσουμε, πως με βάση τον Άγιο της Άρτας, μπορεί ν’ αναπτυχθεί ο προσκυνηματικός τουρισμός στην περιοχή μας.

«Κι εγώ απ’ την Κόνιτσα είμαι», μας λέει κι αρχίζει μια ενδιαφέρουσα ιστορία, η προσωπική του πορεία. «Με χειροτόνησε ο μακαριστός Σεβαστιανός… Ήμουν εφημέριος σ’ ένα χωριό της Κόνιτσας, αλλά με έτρωγε η ανησυχία να προσφέρω στον κόσμο. Πήγα και τον βρήκα, του είπα πως πρέπει να κάνω κάτι παραπάνω και αμέσως μου είπε, πως αν θέλεις να κάνεις κάτι παραπάνω, εδώ δεν θα μπορέσεις… Να πας στην Αθήνα. Με βοήθησε και ήρθα εδώ και από τότε είμαι εδώ».

Με μεγάλο σεβασμό μιλούσε για τον μακαριστό Σεβαστιανό, καθώς θυμήθηκε, πως του έλεγε πως αν καθίσει στα χωριά της Κόνιτσας, το περισσότερο που έχει να κάνει, είναι να μένει στα καφενεία και να του φταίνε όλοι. Του είχε πει χαρακτηριστικά ο μακαριστός: «Αυτοί εδώ κάθονται όλη μέρα στο καφενείο και κάνουν δικαστήρια μεταξύ τους». Αυτό ήταν και το κίνητρο, «ν’ ανοίξει τα φτερά του», να βρεθεί σε μια άγνωστη περιοχή, αλλά με την δύναμη της θέλησης που είχε, να καταξιωθεί και να έχει την δυνατότητα να βοηθάει καθημερινά πολύ κόσμο, που υπό άλλες συνθήκες, δεν θα είχε αυτή την δυνατότητα.

Στο όλο οικοδόμημα, που έχει στηθεί, εδώ στον Άγιο Γεώργιο Περάματος, μπορούμε να πούμε πως έχει την δική του συμβολή ο μακαριστός Σεβαστιανός, καθώς διείδε την δύναμη που έχει ο παπά Γιάννης και δεν το κράτησε στην ελληνοαλβανική μεθόριο, αλλά τον έστειλε στην Αθήνα, όπου οι ανάγκες είναι άπειρες και οι έχοντες πρόβλημα, τον φτάνουν απ’ όποιο σημείο της πατρίδας μας κι αν ξεκινήσουν.



Σεμνός!



Απέφυγε να μας μιλήσει, για το πώς κάνει όσα κάνει… «Είναι τόσο σεμνός άνθρωπος, που δεν πρόκειται ν’ ακούσεις κουβέντα, για τον κόσμο που έχει βοηθήσει», μας είχε πει στο προαύλιο, ένας κύριος που είχε έρθει από μακριά καθώς είπε και αυτή η φράση ήρθε στο μυαλό μας, καθώς μιλούσε ο παπά Γιάννης.

«Θέλω να περάσω, απ’ την Άρτα», λέει στην συνέχεια… Η απάντησή μας, να τον περιμένουμε και να τον ξεναγήσουμε, τον ενθουσιάζει και απαντάει, πως κατά το καλοκαίρι , θα το κάνει…

Του… κλέψαμε τον χρόνο! Κοιτάζει το ρολόι του και σηκώνεται, μιας και έξω περίμεναν πιστοί, τους οποίους και έπρεπε να δει… Με αργό βήμα, ξανά στην θέση του, για να ασχοληθεί με τον πόνο που μετέφεραν οι πιστοί και έφταναν εκεί, από διάφορα σημεία της πατρίδας μας…

Άρχισε την επικοινωνία με τους πιστούς, αλλά είχε και το νου του σ’ εμάς… Καθώς τον χαιρετούσαμε από μακριά και πήγαμε να φύγουμε, τον ακούμε: «Κώστα με αυτοκίνητο θα φύγεις», ρωτάει για να απαντήσουμε καταφατικά και να συνεχίσει: «Προσοχή στον δρόμο… Με την ευχή μου».







Το γεγονός, η αναζήτηση και η πίστη…




Σε πρώτο πρόσωπο ο απολογισμός, μαζί με τις σκέψεις… Όχι πως είμαι απ’ τους πιστούς που τρέχουν από εκκλησία σε εκκλησία και από τάμα σε τάμα… Το αντίθετο…

Οι εικόνες που έρχονται στο μυαλό μου, όλο και πιο πολύ με οδηγούν στο συμπέρασμα, πως κάποια έμφυτη δύναμη, έχει πάνω του ο παπά Γιάννης και αποδεδειγμένα σώζει τόσον κόσμο και φυσικά το ίδιο θα συνεχίσει να κάνει σ’ όλη του την ζωή…

Γιατί να το κρύψουμε, άλλωστε… Πηγαίνοντας προς το Πέραμα, με τις εικόνες της φτωχογειτονιάς, που συναντούσαμε στον δρόμο, το μυαλό μου έφερνε γύρω από κάποιο τσαρλατάνο, που θα εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο!

Οι τύψεις, ακολούθησαν. Για την σκέψη και μόνο. Με βάση τα όσα είδα… Με βάση το παλληκάρι, που μπήκε κομμάτια ανθρώπου και βγήκε μεσ’ την καλή χαρά, σα να μην του είχε συμβεί ποτέ τίποτα! Και το επί πλέον… Το πρώτο που ακούς, απ’ όσους βρίσκονται εκεί και είναι πάρα πολλοί, είναι πως ο παπά Γιάννης, δεν παίρνει ούτε ευρώ!

Και απ’ όλα αυτά, το τελευταίο, ένα έχει την μεγαλύτερη αξία! Ότι υπάρχουν άνθρωποι, που ξαλαφρώνουν, απ’ τους πόνους που τους κατατρέχουν.


-Μικρό πράγμα, είναι αυτό;


Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Το Μυστήριο του ανθρώπινου προσώπου.Απόσπασμα από την ομιλία του Καλλίστου Γουέαρ επισκόπου Διοκλείας στο Ινστιτούτο του Cambridge για ορθόδοξες χριστιανικές σπουδές.


ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΑΞΙΟΦΟΡΟΥΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΜΑΤΡΩΝΑΣ ΕΚ ΛΑΠΗΘΟΥ ΚΥΠΡΟΥ 1
















Την Παρασκευή 23ην Ιουνίου του 2017 και ώρα 20:30, θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Περάματος Ιερά Αγρύπνια προς τιμήν του Γενέθλιου του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου και Βαπτιστού







IΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ


Την Παρασκευή 23ην Ιουνίου του 2017 και ώρα 20:30, θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Περάματος Ιερά Αγρύπνια προς τιμήν του Γενέθλιου του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου και Βαπτιστού

Για το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο

Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κατής

Ο δικός σου σταυρός (μεταγλωττισμένο)


Αυτό το γνωρίζατε για την Σερβία;


Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟ ΣΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ. Ο ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΚΑΡΑΣΒΙΛΙ












— Εγώ σε ευλογώ να πας στον π. Νικόλαο και να τον υπακούς. Αυτός είναι ο ιερομόναχος που τηρεί απαρέγκλιτα τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Τέτοιον μοναχό δεν θα ξαναέχει η Γεωργία. Η ταπείνωση του φθάνει μέχρι το θρόνο του Κυρίου. Ο «πρύτανης» στους μοναχούς είμαι εγώ. Όμως εμένα θα διαδεχθεί ο π. Νικόλαος. Θα τον βάλουνε να περάσει μέσα από «σωλήνα» και μετά θα γίνει γιατρός όλων των ψυχών. Εγώ πώς θα μπορούσα να αγαπήσω τους μέθυσους, αν δεν είχα περάσει μέσα απ' αυτή την αμαρτία; Είμαι 40 χρόνια μοναχός και δεν είχα κοντά μου ποτέ ούτε έναν δόκιμο, και τώρα 40 ημερών μοναχοί έχουν! Ο Νικόλαος είναι η τελευταία μου ελπίδα. Ο μόνος που εμπιστεύομαι. Μόνο εγώ τον καταλαβαίνω, γιατί τον μοναχό μόνο ένας μοναχός μπορεί να τον καταλάβει. Ο Νικόλαος ξέρει να κλαδεύει τα ξερά δέντρα όσο κανείς άλλος!

Ο π. Γαβριήλ είχε πει στη μητέρα του π. Νικόλαου: — Εσείς δεν ξέρετε τι θα γίνει το παιδί σας. Τα λόγια του θα τα ακούει όλος ο κόσμος. Και για να πάνε οι άνθρωποι να φιλήσουν το χέρι του θα δυσκολεύονται πολύ.

Ο π. Γαβριήλ και ο π. Νικόλαος έχουν τα ίδια κοινά χαρακτηριστικά: ανείπωτη αγάπη προς τον Θεό και τον άνθρωπο, αγάπη προς την πατρίδα, υπακοή, ταπεινοφροσύνη, αγνότητα, παρθενία, αυστηρή άσκηση, αυτοθυσία, ανιδιοτέλεια. Επιπλέον, και οι δύο έζησαν ως άστεγοι και ζητιάνοι, ενώ μέχρι σήμερα κατηγορούν τον π. Νικόλαο ως περιπλανώμενο τρελό, όπως κατηγορούσαν και τον π. Γαβριήλ. Μια φορά ο π. Νικόλαος μου είπε:

— Μαλχάζι, μερικές φορές λέω τέτοια ανεξήγητα πράγματα που ούτε ο Αντίχριστος δεν θα μπορεί να πει. Τι να κάνω; Αυτοί οι πιστοί δεν θέλουν να βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει.

Είχε πει ο π. Γαβριήλ στον π. Νικόλαο, προετοιμάζοντας τον για τις επερχόμενες δοκιμασίες:

— Παιδί μου, Νικόλαε, θα σε κατηγορήσουν για πόρνο, ομοφυλόφιλο, κλέφτη, τρελό και άλλα πολλά. Ο δρόμος όμως του μοναχού αυτός είναι.

Διηγείται ο π. Νικόλαος για τη γνωριμία του με τον Γέροντα: «Εγώ τον π. Γαβριήλ δεν τον γνώρισα τώρα. Από τα παιδικά μου χρόνια με ακολουθεί χωρίς να το καταλαβαίνω. Θυμάμαι πως στο Μπατούμι, εκεί που μεγάλωσα, τριγύριζε ένας ζητιάνος. Ήταν πολύ παράξενος. Τα παιδιά τρέχαμε από πίσω του και τον φωνάζαμε "Άγγελο". Μια φορά τον είδα μπροστά στο σπίτι μου και μου είπε ότι εγώ δεν θα παντρευτώ. Τότε θύμωσα. "Αλλιώς γυναίκα σου θα είναι η τάδε", και μου είπε το όνομα μιας συμμαθήτριας μου που ήταν πολύ άσχημη. Έπειτα, το καλοκαίρι, που ήμουν μόνος στο σπίτι του θείου μου στο Τσαγβέρι, ήρθε ένας ζητιάνος και μου ζήτησε την εικόνα που είχε ο θείος μου κρεμασμένη στον τοίχο. Του την έδωσα. Αργότερα, όταν έγινα μοναχός, είδα αυτή την εικόνα κρεμασμένη στο κελί του π. Γαβριήλ.

Όταν ήμουν φοιτητής, αποφάσισα να κλεφτώ με μια κοπέλα. Την ίδια όμως ημέρα, ένας φίλος μου με κάλεσε σε τραπέζι. Δεν μπορούσα να μην πάω. Εκεί ήταν κι ένας μοναχός, με πολύ παράξενη συμπεριφορά. Κάθισε δίπλα μου, έβαλε το χέρι του στα γόνατα μου, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε: "Εσύ δεν θα παντρευτείς ποτέ. Ξέχασες το λόγο;".

Ύστερα, όταν έκανα την πρακτική μου για το πτυχίο μου στο πανεπιστήμιο έξω από την πόλη, είχα γνωρίσει έναν άλλο μοναχό, με τον οποίο συζητούσα συχνά. Είχαν όμως βάλει (από την Κα Γκε Μπε) κάποιον να τον παρακολουθεί, ο οποίος δεν μας άφηνε ποτέ μόνους. Μια μέρα λοιπόν εκείνος ο μοναχός άρχισε να φωνάζει ότι θέλει άντρα και έτρεξε ν' αγκαλιάσει αυτόν που τον παρακολουθούσε. Εκείνος τρομοκρατήθηκε: "Αυτός είναι ανώμαλος", είπε κι έφυγε. Έτσι δεν μας ξαναενόχλησε, κι εγώ συνέχισα να συνομιλώ ελεύθερα πια μαζί με εκείνον τον σοφό μοναχό.

Τώρα πια είμαι σίγουρος ότι και ο ζητιάνος και ο μοναχός εκείνος ήταν το ίδιο πρόσωπο, δηλαδή ο π. Γαβριήλ- αλλά όσες φορές κι αν πίεσα τον Γέροντα να μου το βεβαιώσει, αρνιόταν να μιλήσει». 


Η παρουσία του, πόλος έλξης του λαού του θεού..






April 22nd, 2015. Reverend Lee Stoneking addressing the General Assembly of the United Nations in New York City, and he gave his testimony how Jesus raise him from the dead. Thanks you Jesus for all miracles you do


Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, , "Οικοδομώντας τον Ναό του Θεού μέσα μας και στους Αδελφούς μας". Συμπεριφορά μεταξύ των αδελφών-μεφιτισμός (ψυχολογική εξόντωση του άλλου με "καθώς πρέπει" στάση-αποστασιοποίηση).






ΙΣΩΣ Η ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΤΗΣ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΜΠΛΕΞ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΟΣ.

Fr. Andrew Lemeshonok, St. Elizabeth Convent, Minsk RussiaTransformed into the People of God by forgiving one another (greek subs


Η χαρά μέσα στις θλίψεις - Επί ασπαλάθων


Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ."Μερικές φορές σκέφτεσαι και αναρωτιέσαι γιατί οι άνθρωποι δεν θέλουν να διαβάζουν Άγια Γραφή ή ακόμα και ιερά βιβλία; "








Μερικές φορές σκέφτεσαι και αναρωτιέσαι γιατί οι άνθρωποι δεν θέλουν να διαβάζουν Άγια Γραφή  ή ακόμα και ιερά βιβλία; Η απάντηση, προφανώς, είναι  στα λόγια του Ιησού Χριστού: -



«Το φως ήρθε στον κόσμο, οι άνθρωποι όμως αγάπησαν περισσότερο το σκοτάδι παρά το φως, γιατί οι πράξεις τους ήταν πονηρές. Κάθε άνθρωπος που πράττει έργα φαύλα μισεί το φως και δεν έρχεται στο φως, γιατί φοβάται μήπως αποκαλυφθούν τα έργα του και κριθούν. ΙΩΑΝ. 3, 19-20»


ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ. ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.





Οι άνθρωποι ποτέ δεν αλλάζουν προς το καλύτερο μέσα από το μίσος, την καταδίκη ή την κρίση.

Αλλάζουμε προς το καλύτερο μέσω της συγχώρεσης, της αγάπης και της πίστης.



ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ.Αν ο Θεός μας έδωσε κάτι, πρέπει να γνωρίζουμε:


Αν ο Θεός μας έδωσε κάτι, πρέπει να γνωρίζουμε: όλα τα ταλέντα μας επίγεια και πνευματικά - είναι από τον Θεό.



Τίποτα για το οποίο  μπορούμε να μην  είμαστε περήφανοι. Ούτε  πλούτο, ούτε  πνευματικές επιτυχίες, ούτε αξίες, από οποιοδήποτε πλούτο.  Ο κύριος δίνει από από τη χάρη του. Κανένα ταλέντο, καμία δύναμη, ούτε κάποια γραφή τίποτα δεν είναι δικό μας, αλλά μόνο η χάρη του Θεού.

ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ. Η ψυχή θρηνεί, καταφεύγει στο κάπνισμα, στην κατάχρηση ναρκωτικών, στη μέθη και σε όλες τις άλλες κακίες.




Η ψυχή πρέπει να συμπληρωθεί με το σώμα

Αν δεν έχουμε επαρκή τροφή, τότε ο άνθρωπος, και το ανθρώπινο σώμα την ψάχνει. Έτσι η ψυχή μας αναζητά την πνευματική τροφή . Και όταν απουσιάζει ο άνθρωπος το γεμίζει με κάτι άλλο.

 Η ψυχή θρηνεί, καταφεύγει στο κάπνισμα, στην κατάχρηση ναρκωτικών, στη μέθη και σε όλες τις άλλες κακίες.

 Η Εκκλησία όλων καλεί για μια ευσεβή ζωή, αλλά, δυστυχώς, δεν ακούν μόνο τη φωνή της.
Ένας άνθρωπος θα μπορούσε να βοηθήσει τον εαυτό του να εξολοθρεύσει τα βίτσια, με τον βοήθεια του Θεού και την προσευχή. Αλλά, δυστυχώς, οι άνθρωποι δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν κάτι που είναι ο ακρογωνιαίος μοχλός  της ψυχής  - έτσι  μένουμε σφιχτά  στον εθισμό στα ναρκωτικά, το κάπνισμα.

Συχνά ο άνθρωπος επηρεάζεται από τις σκοτεινές δυνάμεις. ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΝ Ι.ΜΟΝΗΣ ΟΠΤΙΝΑΣ.



Συχνά ο άνθρωπος επηρεάζεται από τις σκοτεινές δυνάμεις

 Όταν ένας άντρας δεν ακούει τον φύλακα άγγελο, έρχεται η σατανική δύναμη, είμαστε αναπόφευκτα περικυκλωμένοι από δαίμονες.

Αλλά όσο πιο πολλή είναι  κοντά στο Θεό τόσο πιο αγνά και ηθικά βρίσκεται το πνεύμα του μακριά από τα κακά πνεύματα.


Δεν μπορούν να τον πλησιάσουν , αν κάποιος προσεύχεται. Αλλά όταν ένας άντρας χάσει τη σύνδεσή του με το Θεό, χάνει την προσευχή του, ο διάβολος του ψιθυρίζει όλες τις κακές σκέψεις, τις κακές προθέσεις και πράξεις.

ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ;





Ποια είναι η ουσία της ζωής;

 Η ουσία της ζωής είναι να αποκτήσεις την  αιωνιότητα.
Όταν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, ήταν αιώνιος.
Χριστέ μου... γι ' αυτό δεν υπέφερε ο Χριστός;

Να δώσει στον άνθρωπο την ευκαιρία να κερδίσει όχι μόνο τον πλούτο και τα πάθη  του, αλλά και να κερδίσει τον διάβολο, ο οποίος σίγουρα υπάρχει. Εδώ, ας πούμε για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να ζήσει  δέκα λεπτά χωρίς αέρα;
Το ακραίο είναι  να έχουμε  αέρα, σωστά;

Κρατήστε έναν άνδρα σε ένα χώρο χωρίς αέρα , και σε λίγα λεπτά θα πεθάνει.

Δεν αναγνωρίζουμε τον αέρα, επειδή δεν τον είδα. Και μη χειροτέρα.. Αλλά ο αέρας είναι αληθινός. Και οι άγγελοι με τους δαίμονες είναι αληθινοί.

Η προσευχή σώζει τις ψυχές μας και μας βοηθά πάντα στη ζωή μας.



Η προσευχή σώζει τις ψυχές μας και μας βοηθά πάντα στη ζωή μας.

ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ

Fr. Rafail - My First Encounter with Father Sophrony


«Θαυμαστές Μεταβολές»Ομιλία του κ. Δημητρίου Λιάκου στον Άγιο Νικόλαο Φιλοπάππου


ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΥ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ.




 Ένας μοναχός ρώτησε τον γέροντα Γαβριήλ, για την  νηστεία. «Επιτρέψτε μου να εξηγήσω», - είπε ο Άγιος και είπε στον μοναχό για όλες τις αμαρτίες που είχε διαπράξει . Ντροπιασμένος ο  μοναχός δεν ήξερε τι να κάνει. Έπεσε  στα γόνατά του, και φώναζε. Και ο Άγιος είπε με ένα χαμόγελο: «Τώρα πηγαίνετε  να φάτε το γεύμα σας.» - «Όχι, Πατέρα, σας ευχαριστώ, δεν θέλω να φάω », - είπε ο μοναχός. «Πρώτα να μετανοήσω για τις αμαρτίες μου και όχι να πάω για το γεύμα μου. 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.






H Αλήθεια της Ζωής

Ο Σέργιος  πήγε στον ουρανό και συναντήθηκε με τον Άγγελο.
- Πώς έζησες τη ζωή σου στη γη; Ρώτησε τον άγγελο.

"Πάντα έψαχνα για την αλήθεια", απάντησε ο Σέργιος.
- Είναι εντάξει! - Άγγελος είπε. - Και τι κάνατε για να βρείτε αυτήν την αλήθεια, τι κάνατε για να τη δείτε;

"Η σοφία συσσωρεύτηκε από ανθρώπους και καταγράφηκε σε βιβλία, γι 'αυτό διάβασα πολύ", απάντησε ο Σέργιος  στον Άγγελο.
Ο άγγελος χαμογέλασε.

"Η ουράνια σοφία μεταδίδεται στους ανθρώπους μέσω της θρησκείας, γι 'αυτό σπούδαζα ιερά γράμματα και επισκέφθηκα ναούς", απάντησε ο Σέργιος.

Το χαμόγελο του Άγγελου έγινε ελαφρύτερο.
- Ταξίδευα, μίλησα και υποστήριξα με άλλους σοφούς ανθρώπους, μέσω τις αντιδικίας μας την αλήθεια. Ο άγγελος χαμογέλασε καλοπροαίρετα.

- Έκανα κάτι λάθος? Ο Σέργιος  ρώτησε με έκπληξη.
"Αυτό είναι σωστό, αλλά δεν είπατε τίποτα για την Αγάπη", απάντησε ο Άγγελος.

- Κοίτα, δεν είχα απολύτως χρόνο για αυτή την Αγάπη, γιατί έψαχνα για την αλήθεια! Είπε με υπερηφάνεια ο Σέργιος..

«Όπου δεν υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει αλήθεια ... Η βαθύτερη αλήθεια γεννιέται μόνο από τη βαθύτατη αγάπη», δήλωσε ο Άγγελος με θλίψη και εξαφανίστηκε ... 

Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΟΝΑΧΟΣ .BANCHERUL CARE A DEVENIT CĂLUGĂR


Taras Pavel (Gruzdev) about the eldest Raphael (in the world of Mikhail Berestov): "Misha is not very high, but high in front of God."


ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ.


Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

π. Ἀρσένιος Γρηγοριάτης «῎Εχει μία χαρά ἡ ψυχή μου, τρέλα χαρᾶς, τώρα πού θά φύγω ἀπ᾽ αὐτόν τόν κόσμο».


Ενας συμμοναστής του μᾶς εἶπε: -῞Οταν γέρασε ὁ Γέρω-᾽Αρσένιος καθόταν στό κελί του σέ μία καρέκλα καί ἔλεγε τήν εὐχή στραμμένος πρός τίς εἰκόνες. Μιά μέρα ἦταν πολύ χαρούμενος καί εἶπε σέ συμμοναστή του: «῎Εχει μία χαρά ἡ ψυχή μου, τρέλα χαρᾶς, τώρα πού θά φύγω ἀπ᾽ αὐτόν τόν κόσμο».


Τήν ἄλλη μέρα ὅμως ἦταν κατηφής καί στενοχωρημένος. -Τί ἔχεις, π. ᾽Αρσένιε; τόν ρώτησε ὁ ἴδιος μοναχός.


-Τί νά σοῦ πῶ! Κοιτάζω τίς εἰκόνες καί γυρνάει ἡ Μαννούλα (Παναγία) τό πρόσωπό της ἀλλοῦ, δέ θέλει νά μέ δεῖ, τό ἴδιο κι ὁ Χριστός κι ὁ ῞Αγιος Νικόλαος… Μά τί σᾶς ἔφταιξα; τούς λέω.


Αὐτό κράτησε γιά 3 - 4 ἡμέρες ἀκόμα. ῞Ομως τήν Πέμπτη ὁ π. ᾽Αρσένιος ἦταν πάλι χαρούμενος, κατενυγμένος, δακρυσμένος καί ἐξήγησε τήν ἀλλαγή του: -῎Αρχισα νά ψάχνω τί φταίει. Καί σκέφτηκα μήπως ἐκεῖνος ὁ λόγος πού εἶπα ὅτι ἔχει μία χαρά ἡ ψυχή μου πού θά φύγει ἀπό τόν κόσμο, μήπως αὐτό εἶναι ὑπερηφάνεια; Κι ἄρχισα νά λέω: «Χριστέ μου, κι αὐτό δικό σου εἶναι, ἐγώ εἶμαι ἕνας βρωμιάρης. Κι ἄν αἰσθάνομαι ἔτσι ἐσύ μοῦ ἔδωσες αὐτό τό αἴσθημα, δέν εἶναι δικό μου».


Μέ τήν αὐτομεμψία του ταπεινώθηκε καί τήν ἄλλη ἡμέρα εἶπε ὅτι ὅλες οἱ εἰκόνες τόν κοιτοῦσαν μέ ὁλάνυχτα τά μάτια.


π. Ἀρσένιος Γρηγοριάτης ῎Μιά μέρα ἕνας νέος μοναχός τόν ρώτησε: -Τί συμβουλές ἀφήνετε σ᾿ ἐμᾶς τούς νεωτέρους, πρίν ἀναχωρήσετε ἀπό τήν παροῦσα ζωή;"



Μιά  μέρα ἕνας νέος μοναχός τόν ρώτησε: -Τί συμβουλές ἀφήνετε σ᾿ ἐμᾶς τούς νεωτέρους, πρίν ἀναχωρήσετε ἀπό τήν παροῦσα ζωή;



-Τί νά σοῦ εἰπῶ, ἀδελφέ μου. Ἔχω πικράν πεῖραν καί μεγάλες ἐμπειρίες ὅτι οἱ συμβουλές δέν πιάνουν. ῞Οταν μᾶς πιάνουν λογισμοί, δέν ἀκοῦμε τότε καμμία συμβουλή. Μόνο νά παρακαλοῦμε ἡ Θεία Χάρη νά μᾶς βοηθεῖ καί νά μᾶς ἑτοιμάζει γιά τό ταξίδι ὅλων μας πρός τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.




Οἱ συμβουλές, ἀδελφέ, ὁμοιάζουν μέ τά ξερά χώματα, τά ὁποῖα δέν κολλοῦν στόν τοῖχο. Δέ μπορῶ νά δώσω γενικές συμβουλές, διότι οἱ ἄνθρωποι διαφέρουν στά πνευματικά τους μέτρα. ῾Ο Θεός θά σᾶς διδάξει καί θά σᾶς γυμνάσει μέ τόν τρόπο πού Ἐκεῖνος ξέρει. 



Φυλάγομαι, δέν δίνω συμβουλές, διότι δέν πιάνουν. Αὐτό μ᾿ ἔχει διδάξει ἡ πεῖρα. Ὁ ἄνθρωπος ὁμοιάζει μέ τίς καιρικές συνθῆκες. Σήμερα εἶναι γαλήνη καί σέ λίγο ἔρχεται συννεφιά, θαλασσοταραχή, ἀστραπές καί βροντές. Ἔτσι κι ὁ ἄνθρωπος, μεταβάλλεται ξαφνικά. Ἀπό τή χαρά μεταπίπτει στή λύπη καί δέν θυμᾶται τή χαρά πού ἔζησε χθές.