Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Ας εφαρμόσουμε εκείνο που λέει ο όσιος Ησύχιος, «Αφήστε το παρελθόν στο έλεος του Θεού, το παρόν στην αγάπη Του, και το μέλλον στην Πρόνοια Του»......

Ας εφαρμόσουμε εκείνο που λέει ο όσιος Ησύχιος, «Αφήστε το παρελθόν στο έλεος του Θεού, το παρόν στην αγάπη Του, και το μέλλον στην Πρόνοια Του»......

ΠΕΡΊ ΠΟΝΗΡΟΥ ΠΝΕΎΜΑΤΟΣ. ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ.ΑΧΡΙΔΟΣ




ΑΓΊΟΥ ΝΙΚΟΛΆΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ. Η ΕΧΘΡΙΚΗ ΔΙΆΘΕΣΗ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ΘΑΥΜΑΣΤΌ ΓΕΓΟΝΌΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΙΏΝΙΑ ΖΩΉ.




Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία".
Σ’ένα από τα μεγάλα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας συνέβη το εξής περιστατικό.
Η μητέρα μιας κοπέλας, καλή και ευσεβής, έφυγε για την αιώνια Βασιλεία του Θεού...
Πράγματι, ήταν μια γνήσια χριστιανή σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής της. Την Κυριακή, εκτός αν ήταν άρρωστη, πρωί-πρωί ξεκινούσε για την Εκκλησία κι εκεί η καθαρή και φιλόθεη ψυχή της πραγματικά συναντούσε κι ερχόταν σε επικοινωνία με τον Θεό. Συχνά-πυκνά κοινωνούσε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που της έδινε ζωή και δύναμη.
Και η κόρη της καλή κοπέλα ήταν, αλλά μετά τον θάνατο της μητέρας της αραίωσε τον εκκλησιασμό και δεν πήγαινε τακτικά στην Εκκλησία. Κι αν πήγαινε, πήγαινε προς το τέλος.
Και για να δικαιολογηθεί στη συνείδησή της, που την έτυπτε, προφασιζόταν ότι είχε πολλές δουλειές, την φροντίδα των ζώων και δεν την έφθανε ο χρόνος. Οι συνηθισμένες προφάσεις, ενώ, όταν θέλει ο άνθρωπος, βρίσκει λύσεις για όλα.
Έτσι συνεχιζόταν αυτή η κατάσταση και η ψυχή της όσο πήγαινε και πάγωνε, όπως ένα κάρβουνο, όταν το βγάλεις έξω από την φωτιά σβήνει και παγώνει!
Ένα βράδυ όμως, κατ’ ευδοκίαν Θεού, έγινε η άνωθεν παρέμβαση. Δηλαδή της εμφανίστηκε στον ύπνο της η κεκοιμημένη μητέρα της μέσα σε άπλετο φως και της είπε στοργικά τα εξής αξιοπρόσεκτα λόγια:
– Κόρη μου, να πηγαίνεις την Κυριακή στην Εκκλησία. Εμείς εδώ επάνω, εκείνη την ώρα είμαστε όλοι κάτω από τον Παντοκράτορα και χαιρόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον δικό μας να έρχεται στην Εκκλησία να δοξολογεί τον Θεό!
Και πρόσθεσε:
– Να πηγαίνεις παιδί μου πρωί, ν’ ακούς τα ωραία λόγια του Όρθρου και όχι στην τρίτη καμπάνα.
Αυτό το θεόσταλτο όνειρο συγκλόνισε την κόρη. Από τότε κάθε Κυριακή πρωί-πρωί πηγαίνει πρόθυμα στην Εκκλησία. Έχει πια την βεβαιότητα ότι θα παίρνει κι εκείνη την ευλογία του Παντοκράτορα, αλλά και την ευχή της μανούλας της.
Αυτό βέβαια ισχύει για όλους. Ας το σκεφθούμε…
Πηγή: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Ουράνια μηνύματα. Θαυμαστά γεγονότα»
ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΝΑΣΤΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ
ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ, ΔΩΡΙΔΑ 2009


ΤΟ ΆΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ. ΑΓΊΟΥ ΝΙΚΟΛΆΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ.

Όταν ο Κύριος βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε εν είδει περιστεράς.
Εμφανίσθηκε όχι για να προσθέσει κάτι στον Χριστό,
αλλά συμβολικά, έτσι ώστε να δείξει αυτό που υπάρχει μέσα στον Χριστό: την ακακία, την καθαρότητα και την ταπεινότητα.
Αυτό συμβολίζει το περιστέρι.

Όταν οι απόστολοι συγκεντρώθηκαν την πεντηκοστή ημέρα από την ήμερα της Ανάστασης, το Άγιο Πνεύμα εμφανίσθηκε με τη μορφή πύρινων γλωσσών.
Εμφανίσθηκε ως πύρινη γλώσσα για να τους αφαιρέσει κάτι και να τους προσθέσει κάτι.
Δηλαδή, να αφαιρέσει από αυτούς κάθε αμαρτία, κάθε αδυναμία, φόβο και ακαθαρσία της ψυχής
και να τους δωρίσει
τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά.

Οι πύρινες γλώσσες επισημαίνουν συμβολικά αυτά τα τρία:
τη δύναμη, το φως και τη ζεστασιά.

Γιατί το πυρ εμφανίζεται με τη μορφή γλωσσών πάνω άπό τα κεφάλια τους;

Επειδή οι απόστολοι έπρεπε μέσω της γλώσσας να κηρύξουν στους λαούς το χαρμόσυνο νέο, την ευαγγελική αλήθεια και ζωή, την επιστήμη της μετάνοιας και της συγχώρεσης. Με τον λόγο έπρεπε να μάθουν με τον λόγο να θεραπεύουν, με τον λόγο να παρηγορούν, με τον λόγο να αγιάζουν και να καθοδηγούν, με τον λόγο να φροντίζουν την Εκκλησία. Επίσης, με τον λόγο να αμύνονται, αφού τους είπε ό Οδηγός να μην φοβούνται τους διώκτες και να μην υπερασπίζονται εαυτούς στα δικαστήρια κατά το δοκούν, επειδή είναι απλοί άνθρωποι, και τους βεβαίωσε: «Ου γαρ υμείς έστε οι λαλούντες αλλά το Πνεύμα του πατρός υμών το λαλούν εν υμίν» (Ματθ. 10,20).
Θα μπορούσαν άραγε να μιλούν τη συνηθισμένη γλώσσα των ανθρώπων για το μέγιστο χαρμόσυνο νέο το όποιο έφθασε ποτέ στα αυτιά των ανθρώπων, ότι ο Θεός εμφανίσθηκε στη γη και άνοιξε στους ανθρώπους τις πύλες της αθάνατης ζωής;
Θα μπορούσε άραγε ο άνθρωπος με τη θνητή ανθρώπινη φύση να διαδώσει αυτό το ζωοποιό βάλσαμο μέσα από τη δυσωδία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μάλιστα έως την άκρη του κόσμου; Με τίποτα και ποτέ.
Μόνο το πύρινο Πνεύμα του Θεού μπορούσε να το κάνει, το οποίο διά στόματος αποστόλων σκόρπισε ουράνιες σπίθες στο επίγειο σκοτάδι.

Αλλά, άνθρωπε, δεν αισθάνθηκες ποτέ το Πνεύμα του Θεού μέσα σου;
Δες, και εσύ είσαι βαπτισμένος με Πνεύμα· με νερό και Πνεύμα. Άραγε ποτέ δεν σε ξάφνιασε μέσα σου κάποια μεγάλη και φωτεινή σκέψη, σιωπηρός λόγος του Αγίου Πνεύματος; Ποτέ δεν σε ξάφνιασε σαν άνεμος και δεν φούντωσε μέσα στην καρδιά σου η αγάπη για τον Δημιουργό σου φέρνοντας σου δάκρυα στα μάτια;
Παραδώσου στην θέληση του Θεού και φύλαξε αυτό που δονεί την ψυχή· θα γνωρίσεις το θαύμα της Πεντηκοστής, που στάθηκε πάνω από τους αποστόλους.
Ειρήνη και χαρά από το Άγιο Πνεύμα.

( Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς )

ΑΝ ΚΟΙΤΆΞΟΥΜΕ ΠΊΣΩ....





Πολύ συχνά καθημερινά πάνω στον αγώνα μας ξεχνάμε τον εαυτό μας. Λησμονούμε, όμως, πως το να κοιτάξουμε πίσω σημαίνει θάνατο.
Κάποιοι που άφησαν τις παλιές τους αμαρτίες, γυρίζουν πίσω προς αυτές. Κάποιοι που δέχτηκαν τόσα πολύτιμα δώρα από το χέρι του Θεού, βλέπουν με όρεξη τις γυάλινες χάντρες που κρέμονται στα δάκτυλα του διαβόλου.
Κάποιοι άλλοι που ξεκίνησαν να κοιτάζουν τις ψηλές κορυφές, γυρίζουν το κεφάλι πίσω προς την άβυσσο που εγκατέλειψαν.
Σήμερα όμως, πτωχέ και αδύνατε εαυτέ μας, πριν γυρίσεις και κοιτάξεις πίσω .. σκέψου. Σκέψου! «στήλη αλός» μπορείς να γίνεις αν η χάρις Του Θεού σε εγκαταλείψει.
Γι' αυτό ας παρακαλούμε το Θεό να μας δώσει τη δύναμη να νικάμε τον πειρασμό και να γυρίσουμε πίσω...

ΕΊΠΕ ΦΥΛΑΚΙΣΜΈΝΟΣ....

Νὰ ἐκτιμᾶτε πολὺ τὸ ὅτι ἔχετε τὴ δυνατότητα νὰ πηγαίνετε σὲ ἐκκλησία καὶ νὰ συμμετέχετε σὲ ἀκολουθίες...Νὰ χαίρεστε, διότι μέσα στὶς δοκιμασίες, φαίνεται ἐντονότερη ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ... Δόξα τῷ Θεῷ, πάντων ἕνεκεν

( φυλακισμένος )

(New Book) Metropolitan Hierotheos of Nafpaktos The Orthodox Church in the World Talks and Discussions in Cyprus, Russia, Romania and Georgia

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΎΛΟΣ ΝΙΚΉΤΑΡΑΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ 4

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΎΛΟΣ ΝΙΚΉΤΑΡΑΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ 3

ΠΗΛΟΣ ΕΙΜΕΘΑ,ΑΓΝΟΙΑ ΈΧΟΜΕΝ. ΓΈΡΩΝ ΙΩΣΉΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ




Πάντες γαρ άνθρωποι είμεθα εκ του χοός γεγενημένοι και πάντες ημάρτομεν.
          Πηλός είμεθα, άγνοιαν έχομεν.
          -Ο πηλός τον πηλόν κλέπτει.
          -Ο πηλός τον πηλόν υβρίζει.
          -Ο πηλός τον πηλόν συκοφαντεί.
          -Ο πηλός του πηλού επαίρεται.
          -Ο πηλός τον πηλόν πλουτεί.
          -Ο πηλός του πηλού άρχει.
          -Ο πηλός τον πηλόν δέρει.
          -Ο πηλός τον πηλόν φυλακίζει.
Και εν γένει ο πηλός του πηλού θεωρείται σοφότερος, δυνατότερος, πλουσιότερος, ευγενέστερος, τιμιότερος πλουτών ανοησίαν και άγνοιαν της ιδίας υπάρξεως του πόθεν και πού ευρέθη, πώς εγεννήθη, τις ο προορισμός του, πού καταλήγει, τι το μετά ταύτα.
          Όλα, λοιπόν, αυτά, επειδή τα κατεβρόχθισεν η λήθη και άγνοια και γέγονε χάος αναισθησίας, δια τούτο οδυνόμεθα εδώ και εις την άλλην ζωήν, όσοι αμετανόητοι. Και ως εκ τούτου πρέπει όποιος βλέπει καλύτερα και είναι ολίγον ξεσκοτισμένος να συγχωρεί και να συμπαθεί τον ομόψυχον και ομόπαθον πλησίον αδελφόν.
         Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή


23/07 Αγια Πελαγια η Τηνια

ΑΓΙΟΓΡΑΦΊΕΣ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑΣ

ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ. ΓΈΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΊΜ ΑΓΊΟΥ ΣΆΒΒΑ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟΥ. ΠΑΤΉΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ Ι. Μ. ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ

ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ ΤΗΝ ΕΠΟΧΉ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΎ.

ΙΕΡΆ ΜΌΝΗ ΑΓΊΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΏΝ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ.

Η ΘΥΣΊΑ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΎ. ΑΓΊΑ ΜΑΡΊΑ ΣΚΟΜΠΤΣΟΒΑ

«Σταμάτα να ψέλνεις και να τραγουδάς και να μουρ­μουρίζεις
πάνω απ’ τις χάντρες του κομποσχοινιού σου!
Ποιόν λατρεύεις σ’ αυτή τη μοναχική σκοτεινή γωνιά της πολυτελούς εκκλησίας ( και της ψυχής σου)
με τις πόρτες όλες κλειστές;
Άνοιξε τα μάτια σου
και δες πως ο Θεός σου
δεν βρίσκεται μπροστά σου!
[ …]
Τι πειράζει αν τα ρούχα σου κουρελιαστούν και λερωθούν;
(και η ψυχή σου)
[ …]Ανοίξτε τις πόρτες σας στους αστέγους κλέφτες, αφήστε τον έξω κόσμο να περάσει και να γκρεμίσει το υπέροχο λειτουργικό σας σύστημα, ταπεινώστε τον εαυτό σας, αδειάστε τον, κάντε τον εαυτό σας ασήμαντο
Όσο κι αν το κάνετε αυτό, μπορεί νομίζε­τε, η κένωση του εαυτού σας να συγκριθεί με αυτή του Χριστού; Δεχτείτε τον όρκο της πενίας σε όλη του τη συντριπτική αυστηρότητα: καταστρέψτε κάθε άνεση, ακόμη και την μοναχική άνεση […]
Εξ άλλου, ο μοναχός είναι η κοπριά στη γλάστρα του Παραδείσου.»
Ποίημα της αγίας Μαρίας Σκομπτσόβα, η μνήμη της οποίας τιμάται στις 20 Ιουλίου. Η δια Χριστόν σαλή της σύγχρονης εποχής. Η αγία νεομάρτυρας ακτιβίστρια της Γαλλίας. Μια  ολόκληρη ζωή “αντισυμβατικής αγιότητας” και ολοκαυτώματος για τον αδελφό σε κάθε επίπεδο… «Μητέρα ξένων παιδιών, αδελφή αλλοφύλων, απίστων αγία...»
"Λόγω της έντονης και αντιφατικής ζωής της, άργησε η Ορθόδοξη Εκκλησία να την κατατάξει ανάμεσα στους αγίους της. Παρόλο που είναι προφανές ότι έζησε μια ζωή γεμάτη αρετή και ηρωισμό και κατατάσσεται ανάμεσα στους μάρτυρες του εικοστού αιώνα, ο δυναμισμός με τον οποίο εναντιώθηκε σε κάθε μορφή εθνικισμού και αρρωστημένης προσκόλλησης της εκκλησιαστικής ζωής στην παράδοση, ακόμη καταφέρνει να ανεβάζει τη καρδιακή πίεση πολλών Ορθοδόξων.
Η αγία Μαρία εξακολουθεί να καταγγέλλει κάθε μορφή Χριστιανισμού που αναζητά τον Χριστό βασικά μέσα σε εκκλησιαστική κτίσματα". ("Αγία Μαρία Σκομπτσόβα, Η θυσία του αδελφού", εκδ. Δορκάς).
"Ο σταυρός του πλησίον μας θα' πρεπε να είναι ένα σπαθί που τρυπά την ψυχή μας.Η ψυχή μας θα' πρεπε να συμμετάσχει στη μοίρα του πλησίον μας, να συναισθάνεται, να συμπάσχει.[...] Αυτό είναι το μέτρο της αγάπης.
Μόνο όταν μια ψυχή κουβαλάει στον ώμο της κάποιου άλλου το σταυρό, τις αμφιβολίες του, τις θλίψεις του, τους πειρασμούς του, τις πτώσεις του, τις αμαρτίες του, τότε μόνο είναι δυνατόν να μιλάμε για σωστή σχέση με τον άλλον" ( Κείμενο της Αγίας Μαρίας, με τίτλο "Για τη μίμηση της Μητέρας του Θεού", από το ίδιο βιβλίο "Η θυσία του αδελφού", εκδ. Δορκάς).
"Μας αρέσει όταν η εκκλησιαστικοποίηση της ζωής συζητιέται, αλλά λίγοι άνθρωποι κατανοούν τι σημαίνει. Πράγματι πρέπει να συμμετέχουμε σε όλες τις Ακολουθίες για να εκκλησιαστικοποιήσουμε τη ζωή μας; Ή να κρεμάσουμε μιαν εικόνα σε κάθε δωμάτιο και να καίμε μπροστά της ένα καντήλι;
Όχι, η εκκλησιαστικοποίηση της ζωής είναι η αίσθηση του κόσμου όλου σαν μια εκκλησία, στολισμένη με εικόνες που θα πρέπει να ευλαβούμαστε, να τιμούμε και ν' αγαπούμε, γιατί αυτές οι εικόνες είναι αληθινές εικόνες του Θεού που έχουν την αγιότητα του ζωντανού Θεού πάνω τους". (Κείμενο της Αγίας Μαρίας, με τίτλο "Το μυστήριο της ανθρώπινης κοινωνίας", από το ίδιο βιβλίο "Η θυσία του αδελφού", εκδ. Δορκάς).

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΧΡΥΣΌΣΤΟΜΟΣ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ.ΙΕΡΑ ΜΌΝΗ ΑΓΊΟΥ ΓΕΡΆΣΙΜΟΥ ΙΟΡΔΑΝΙΤΟΥ.

Η χαρά με την ψυχική, την πνευματική επικοινωνία σε Μορφές πνευματικές όπως αυτές των  δύο πνευματικών πατέρων μας, του Σεβ. Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαου και του Γέροντα Χρυσόστομου, ηγουμένου της Ιεράς Μονής Αββά Γερασίμου του εν Ιορδάνη είναι αδιαμφισβήτητη.







ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΎΛΟΣ ΝΙΚΉΤΑΡΑΣ. ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ 2

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΎΛΟΣ ΝΙΚΉΤΑΡΑΣ. ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ. 1

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Πως είστε στην υγειά σας πάτερ;

Ρώτησε ένας ιερέας γέροντα ασθενή Μοναχό. Πως είστε στην υγειά σας πάτερ; Ε, καλά. Τώρα μου παρουσιάστηκαν και άλλες παθήσεις. Όλα όμως χρειάζονται. Πως θα πάω Εκεί πάνω, παπά μου με άδεια χέρια;

ΕΊΠΕ Ο ΓΈΡΩΝ ΞΕΝΟΦΩΝ

Λογοι σοφών ανδρών.
Η σημερινή μέρα ειναι μια μέρα χαμένη.
Από όσα δεν έκανες...απο αμέλεια ή απο τεμπελιά...
Η σημερινή μερα ειναι ...σήμερα.
Δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ. Εκμεταλεύσου την ...
Η σημερινή μέρα ειναι μιά μέρα κερδισμένη.
Πόσοι στον κόσμο γεννηθήκανε  ιδια μερα με σένα και σήμερα
...δεν ξημερώθηκαν; Πες ευχαριστώ στον Θεό και ...
σήμερα ζήσε και τις τρείς...
                                                     π.Ξενοφών

...Ο Ιούδας ήταν με το μέρος των μαθητών και ο ληστής με το μέρος των φονιάδων....Και....ω του θαύματος.. ,,σε μια στιγμή πώς άλλαξαν θέση...

ΠΡΌΣΕΧΕ ΠΑΙΔΊ ΜΟΥ....

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣHΜΕΡΑ ΘEE ΜΟΥ

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣHΜΕΡΑ ΘEE ΜΟΥ

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΙΑΣΗΣ. ANTHONY BLOOM









Συγχωρώ σημαίνει βλέπω τον άλλον όπως είναι, με την αμαρτία του και την ανυπόφορη πλευρά του, με όλα τα βαρίδια του, και λέω: "Θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό, θα σε κουβαλήσω μέχρι τη Βασιλεία του Θεού είτε το θέλεις είτε όχι. Και είτε είσαι καλός είτε κακός, θα σε κουβαλήσω στους ώμους μου, θα σε φέρω μπροστά στον Κύριο και θα πω: 'Κύριε, όλη μου τη ζωή κουβάλησα αυτόν τον άνθρωπο, γιατί φοβόμουνα μήπως χαθεί. Τώρα είναι δικό σου θέμα να τον συγχωρήσεις, στο όνομα της δικής μου συγχώρησης!..." Πόσο όμορφο θα ήταν αν μπορούσαμε να σηκώνουμε έτσι "αλλήλων τα βάρη" και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο, χωρίς να προσπαθούμε να λησμονήσουμε το αδύνατο σημείο του ενός, την αμαρτία του άλλου ή την κατάσταση εκείνου που περνά δύσκολες ώρες! Πράττοντας δε αναλόγως να μην τον αφήνουμε να γονατίσει υπό το βάρος του πειρασμού αλλά αντίθετα να τον προστατεύουμε, ώστε να εμποδίζουμε την παράδοσή του σε αυτό ακριβώς που θα μπορούσε να τον κάνει να γονατίσει. Αν περιβάλαμε τον αδύνατο με άγρυπνη και τρυφερή αγάπη, πόσοι άνθρωποι δε θα ξαναέβρισκαν το νου τους και πόσοι δε θα γίνονταν άξιοι συγχώρησης-μιας συγχώρησης που θα τους δινόταν δωρεάν!

ΑΝΤΗΟΝΥ ΒLOOM

Το μυστήριο της ίασης

Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ. ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΒΟΛΚΩΦ








Η μοιραία συνάντηση


6 Σεπτεμβρίου 1978. Ο νεοχειροτονηθείς Πάπας Ιωάννης Παύλος Α΄, ο φίλος της πτωχείας και της προσευχής, του οποίου η εκλογή προκάλεσε μεγάλη εντύπωση και έκπληξη, καθώς δεν την είχε καν επιδιώξει ο ίδιος, δέχεται στο Βατικανό τον Μητροπολίτη Λένινγκραντ, Νικόδημο, ο οποίος προσπάθησε επίμονα να τον συναντήσει κατ’ ιδίαν για μια ιδιαίτερη συνομιλία, παρά το ότι δεν προβλεπόταν από το πρόγραμμα και το αυστηρό πρωτόκολλο εκείνων των ημερών. Συζητούν ολομόναχοι για πολλή ώρα, μέχρι που ο Μητροπολίτης πεθαίνει ξαφνικά στα χέρια του Πάπα.

Μετά από αυτό το γεγονός ο Πάπας δηλώνει σιβυλλικά: «Ποτέ ως τώρα, δεν είχα ακούσει τόσο ωραία λόγια για την Εκκλησία. Δεν μπορώ να τα επαναλάβω. Παραμένουν ένα μυστικό». Είκοσι μέρες μετά και ενώ ετοιμαζόταν να κάνει ριζικές αλλαγές στα ηγετικά στελέχη του Βατικανού, βρέθηκε νεκρός στα ιδιαίτερα διαμερίσματά του, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, έχοντας μείνει στον παπικό θρόνο για 33 μόνο ημέρες.
Μοναδικός μάρτυρας της μοιραίας αυτής συνάντησης ο μεταφραστής του Μητροπολίτη Νικόδημου, ο ισπανός ιησουίτης Μιγκέλ Αράνζ, ο οποίος δεν αποκάλυψε ποτέ το περιεχόμενο αυτής της συζήτησης με τα «ωραία λόγια». Και εδώ παρεμβαίνει το συγγραφικό δαιμόνιο του Βλαντιμίρ Βολκώφ. Πόσο τυχαίοι ήταν οι δύο θάνατοι; Τί συζήτησαν οι δύο εκκλησιαστικές προσωπικότητες; Ποιος ο ρόλος της KGB και της ιταλικής μαφίας; Και οι ιταλοί αριστοκράτες; Οι διεφθαρμένοι καρδινάλιοι;...


Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα για το σκοτάδι της ανθρώπινης ματαιότητας, αλλά και για το φως της αγάπης του Θεού!

ΟΤΙ ΠΡΑΞΕΙΣ........ΘΑ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙΣ!!!!!


Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ. Встреча Святейшего Патриарха Кирилла в Оптиной пустыни 20 июля 2017 г


Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Η εμπειρία του Θεού - Αντώνιος του Σουρόζ


ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΈΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ

Η ΠΡΏΗΝ ΓΕΝΙΚΉ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΜΑΊΑ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΉΣ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΚΉ ΔΟΎΜΑΣ ΝΑΤΑΛΊΑ ΠΟΚΛΌΝΣΚΑΓΙΑ ΣΕ ΛΙΤΑΝΕΊΑ.

Η συγκεκριμένη γυναίκα δεν είναι η οποιαδήποτε και γιαυτό την έχουν στοχοποιήσει..πρώην γενική εισαγγελέας στην Κριμαία παρέμεινε πιστή στην εθνική της καταγωγή και το 2014 στήριξε την απελευθέρωση της Κριμαίας από τις ρωσικές δυνάμεις..ως βουλευτής της ρωσικής Δούμας και επιστήθια φίλη του Β.Πούτιν η Ναταλία Ποκλόνσκαγια δεν χάνει λιτανεία για λιτανεία και είναι πάντα εκεί στην πρώτη γραμμή να δίνει την δική της ομολογία πίστεως με το μαντηλάκι στο κεφάλι μόνη τω Θεώ προσευχόμενη

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΚΕΛΙ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΣΠΑΣΟ ΣΠΑΣΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ.






Ξαφνικά εμφανίζεται στή μέση τής αίθουσας κάποιο κόκκινο φώς, σάν βεγγαλικό σέ δίνη. Ό Σπάσο κοιτάζει έκπληκτος. Σταδιακά αυτή ή δίνη παίρνει τό σχήμα ανθρώπου. Μοιάζει σάν κάποιος κομψός κύριος μέ μαύρο κοστούμι σέ γιορτή, μέ ήμίψηλο καπέλο καί ένα φωτεινό μεταλλικό ραβδί στό χέρι. Χωλαίνει πολύ από τό ένα πόδι. Τό πρόσωπό του είναι θολό καί εντελώς ακαθόριστο.




- Μέ γνώρισες, εχθρέ μου; γάβγισε βραχνά σα γέρικο σκυλί ό άγνωστος. Είμαι εκείνος τόν όποιο τρέμει ό ουράνιος Θρόνος, κι εσύ θέλεις να μου εναντιωθείς; Είμαι ό γιατρός πάνω από όλους τους γιατρούς. Θεραπεύω τούς ανθρώπους από τήν ύγεία, από τήν άλήθεια, από τήν όμοθυμία, από τό έλεος, από τήν εύσέβεια κι από όλες τις άποκαλούμενες άρετές. Είμαι διδάκτωρ όλων των έπιστημών καί των γνώσεων τής ύποκρισίας, δηλαδή τής κακής χρήσης όλων των ανθρωπίνων γνώσεων καθώς καί όλων των ανθρωπίνων ικανοτήτων.
Εγώ κυβερνώ τόν κόσμο μέ τή βοήθεια έξι μεγάλων καταχρήσεων, πού είναι: ή κατάχρηση της γνώσης, ή κατάχρηση τής έξουσίας, ή κατάχρηση τού πλούτου, ή κατάχρηση τής σωματικής ομορφιάς, ή κατάχρηση τής τέχνης καί ή κατάχρηση των φαγητών καί τών ποτών. Μέ τή βοήθεια αύτών τών καταχρήσεων καί τού μαγικού μου καθρέφτη δείχνω στούς ανθρώπους τή Χώρα της Ανέφικτης Εύτυχίας κι αύτοί τρέχουν σάν τρελοί.


Κι όταν νομίσουν ότι έφθασαν στήν πύλη αυτής τής χώρας, γυρίζω τόν καθρέφτη από τή σκοτεινή πλευρά κι εκείνοι επιστρέφουν απογοητευμένοι.
Αύτό τό κάνω γιά νά διασκεδάσουμε στο υπόγειο βασίλειό μου καί γιά νά κατεδαφίσω την αύτοπεποίθηση του ούράνιου Θρόνου. Αλλά, πώς βρέθηκες εσύ κι ανοίγεις τά μάτια των άνθρώπων καί τούς λές τό μυστικό γιά τή Χώρα τής Ανέφικτης Εύτυχίας;


Είσαι δούλος Εκείνου πού κρεμάστηκε στό Ξύλο,
Εκείνου πού μέ κτύπησε καί μέ σακάτεψε μ’ αυτό τό Ξύλο - άλίμονο! φώναξε ό κομψός κύριος και φοβισμένος άρχισε νά περιστρέφει γύρω του το μπαστούνι του σά νά ήθελε νά αμυνθεί...




- Ποιος κτυπά; Ποιος άλλος είναι σ’ αυτό το δωμάτιο; Δέν παραξενεύεσαι πώς κι έχω τόσα διδακτορικά; Δικά μου ήταν άνέκαθεν. Εγώ δέν τα λαμβάνω, άλλά τά μοιράζω σέ όλους όσους γράφουν διατριβές καί βιβλία έναντίον Εκείνου του Όποιου είσαι δούλος. Τούς δίνω ιδέες γιά τό πώς νά γράψουν ένάντια σ’ Εκείνον. Αφού στόχος μου είναι νά Τον έκδικηθώ πού μέ έδειρε καί μέ ντρόπιασε.
Αύτός είναι ό στόχος μου. Οί μέθοδοί μου είναι τό ψέμα καί ή βία. Ώ, άν ήξερες, δούλε της άλήθειας, πόσο γλυκό είναι νά ψεύδεσαι, νά μηχανορραφείς, νά συκοφαντείς, νά σπέρνεις διχόνοια, άκόμα πιο γλυκό νά βλέπεις τή βία από άνθρωπο πάνω σέ άνθρωπο! ’Ά, εσύ, δούλε τού έλέους, προσκύνησέ με ώς παντοδύναμο θεό πού είμαι. Προσκύνησέ με, λοιπόν, καί κάψε τό χειρόγραφο για τή Χώρα τής Ανέφικτης Εύτυχίας κι έγώ θά σέ κάνω εύτυχισμένο. Θά σέ κάνω σουλτάνο τού Μαρόκου κι άν θέλεις ολόκληρης τής Αφρικής.



Ποιος είναι; Ποιος ψιθυρίζει; - Ξέρω ότι εσύ τώρα άναρωτιέσαι γιατί δέν παρουσιάζομαι συχνά στούς ανθρώπους όπως τις παλιές έποχές, έτσι δέν
είναι; ναι, πράγματι αυτή είναι ή τέχνη των τεχνών μου. Όσο παρουσιαζόμουν άνοιχτά, οί άνθρωποι γνώριζαν γιά μένα, φοβόντουσαν καί φυλάγονταν. Αλλά τώρα έπινόησα άποτελεσματικότερο τρόπο. Δέν έμφανίζομαι γιά νά πιστέψουν οί άνθρωποι ότι δέν ύπάρχω. Καί πράγματι, νά, σ’ αυτό τον αιώνα όλοι ισχυρίζονται ότι δέν είμαι, δέν ύπάρχω.





Όσο οί άνθρωποι γνώριζαν ότι ύπάρχω, κάθε κακό τό χρέωναν σέ μένα καί μέ μάλωναν καί μέ καταδίκαζαν. Γι’ αυτό ήταν έλεήμονες απέναντι σ’ έκείνους πού άμάρταναν καί συγχωρούσαν πολύ ό ένας τόν άλλον, κατηγορώντας έμένα γιά κάθε κακό. Τώρα όμως δέν είναι έτσι. Εκσυγχρονίστηκα κι έγώ. Τώρα παραμένω κρυμμένος από τά μάτια των άνθρώπων, γι’ αυτό καί κάθε άνθρωπος κατηγορεί τόν συνάνθρωπό του γιά κάθε κακό. Και είναι άνελέητοι, δέν συγχωρούν. Οί άνθρωποι έγιναν ρηχοί στο νου καί κοντόφθαλμοι από τότε πού δέν τούς έμφανίζομαι, καί δέ βλέπουν τήν πηγή τού κακού σέ μένα άλλά ό ένας στόν άλλο. Και συγκρούονται καί σφάζονται γιά νά ξεριζώσουν τό κακό. Κι εγώ, ό βασιλεύς τού κακού, τό βλέπω καί τό απολαμβάνω. Κι όλο καί περισσότερο κρύβομαι κάτω από τή γή, γιά νά μέ ξεχάσουν οί άνθρωποι εντελώς. Έτσι κάνω όλο καί επιτυχέστερα τή δουλειά μου πρός δόξαν τού μεγαλείου μου.

 Οι μικροί έκπρόσωποί μου καί οί πληροφοριοδότες μου ολοκληρώνουν τή δουλειά μου στήν Άσία και τήν Αφρική κι έγώ κτυπώ τόν σημαντικό πύργο Του, τήν Εύρώπη. Καί νά, ό πύργος Του καπνίζει, καίγεται καί φλέγεται, σκορπίζεται καί καταστρέφεται. Οί λίστες μέ τούς «σωσμένους» Του είναι όλο καί μικρότερες, όσο έγώ γεμίζω καί παραγεμίζω τό βασίλειό μου...



Ποιος κρυφοκοιτάζει από τό παράθυρο; Ποιος διαβαίνει τό κατώφλι; Μήπως κάποια συνωμοσία έναντίον μου; - Κι εσύ πιστεύεις άκόμα στήν διατήρηση τής Εύρώπης! Λές ότι ύπάρχουν πολλές λαϊκές μάζες πού κρατιούνται από Αύτόν; Τό γνωρίζω αυτό. Αλλά όλους θά τούς οδηγήσω στο δικό μου κατάστιχο σάν άλογα κτήνη, όπως οί πιστοί μου διδάκτορες ονομάζουν αύτές τις λαϊκές μάζες, τις όποιες θέλουν νά έκπαιδεύσουν καί νά μετεκπαιδεύσουν, φυσικά στό κακό καί κατά τή δική μου συνταγή. - Αυτό! Γιά τήν άκρίβεια, υπάρχει άλλος ένας λόγος πού πρέπει νά κρύβομαι. Αυτός ό καταραμένος λαός Του κρατά ένα όπλο, πού μόλις τό εμφανίσει μου προκαλεί πληγές.



 Αυτό είναι εκείνο... αυτό... ξέρεις... τό Σύμβολό Του... αλίμονο! φώναξε πάλι ό κύριος, καί στριφογύρισε μερικές φορές γύρω από τον εαυτό του πατώντας στις μύτες των λουστραρισμένων παπουτσιών του,κινώντας τό ραβδί του δεξιά - άριστερά καί πάνω- κάτω. Κατά τό στριφογύρισμα αυτό ό κύριος πλησιάζει μερικά βήματα τον Σπάσο. Καί, τί παράξενο, μέ μιας μεταμορφώνεται σέ τράγο μέ κέρατα ως τό ταβάνι. Καί συνεχίζει μέ τσιριχτή φωνή:
Κοίτα με τώρα! Τώρα είμαι τράγος. Μπορώ να άλλάξω σέ καθένα καί κάθε τί. Τόση είναι ή δύναμή μου. Όχι όπως Εκείνος πού μπορούσε μόνο να εμφανιστεί μία φορά ώς άνθρωπος κι αυτό όχι σαν κύριος παρά σάν ταλαίπωρος πού μυρίζει ψαρίλα.


Ούτε είχε κανένα διδακτορικό. Μά αν κι Εκείνος έδιωξε τούς νέους μου από τούς ανθρώπους στα γουρούνια, παρ’ όλα αυτά έπρεπε νά μου κάνει μεγάλη παραχώρηση. Ύποσχέθηκε ότι θά μου δώσει όλους όσους κατά τήν Κρίση θά είναι στην άριστερή πλευρά. Τούς άποκάλεσε τράγους. Έτσι έγώ είμαι ό Τράγος των τράγων. Κι έμένα μου άρέσουν περισσότερο οί ύπερήφανοι τράγοι παρά τά χαζά πρόβατα. Καί είμαι βέβαιος ότι θά έχω τήν πλειονότητα κατά τήν Κρίση. Σου προτείνω κι έσένα νά διαγράφεις από τά πρόβατά Του καί να εγγραφείς στούς τράγους μου. Καί να κάψεις εκείνο τό χειρόγραφό σου. Θέλεις ή δέ θέλεις; ’Άν δε θέλεις, τότε... Τη στιγμή εκείνη ό τράγος μετατράπηκε σε ένα τεράστιο φίδι καί άφησε ένα δυνατό σύριγμα: ...τότε θά σε καταπιώ άμέσως. Καί λέγοντας αυτό διπλώθηκε γύρω από τόν Σπάσο και τόν κάλυψε ώς τό κεφάλι. Όμως ό Σπάσο γρήγορα κάνει τό σχήμα του Σταυρού στον αέρα. Καί το φίδι με ένα διαπεραστικό ήχο ξετυλίχτηκε και έσκασε σάν τουφεκιά. Κι όλα έξαφανίστηκαν· μόνο ή δυσοσμία, τό σκοτάδι καί ή ήσυχία γέμιζαν ολόκληρη τήν αίθουσα.


 Ό Σπάσο ήταν μούσκεμα στον ιδρώτα. Συνέχισε να σταυροκοπιέται καί να προσεύχεται στον Θεό πάλι καί πάλι. Τέλος ήρθαν δύο φρουροί καί τόν οδήγησαν  στο κελί του. Τή νύκτα έκείνη έκτελέστηκαν άκόμα είκοσι πέντε κρατούμενοι από τό παράπηγμα άριθμός 99.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΕΦΙΚΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΓΕΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΚΕΛΙ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΗΜΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ 19 ΧΡΟΝΙΑ.


უცნობის მიერ წაკითხული აღსარება და მამა სერაფიმეს გალობა


ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΣΠΑΣΟ ΣΠΑΣΟΒΙΤΣ. ΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΜΟΥ.





Οί προσευχές του καπετάν Σπάσο Σπάσοβιτς



Περιτείχισε μας, Κύριε, ενάντια στούς ασεβείς. Οικοδόμησε τείχη από τούς Αγγέλους Σου ανάμεσα σε μάς καί σ’ αύτούς, όπως κάποτε ύψωσες τείχη άπό τό νερό τής Ερυθράς θάλασσας.


Είμαστε κυκλωμένοι από παντού καί θέλουν να μάς βυθίσουν στό θάνατο, γιατί θέλουν απλώς να μήν υπάρχουμε.


Σε χλευάζουν, άραγε δέν τούς ακούς; Μας εμπαίζουν γιά Σένα, άραγε δέν τό βλέπεις; Μεθούν από τήν οσμή τού ανθρώπινου αίματος, χαίρονται μέ τά δάκρυα των φτωχών. Τα ουρλιαχτά τού πόνου των μαρτύρων είναι τραγούδια γι’ αύτούς και οί κραυγές των παιδιών πού συνθλίβονται, μουσική γιά να χορεύουν. Αρπάζουν τό ψωμί από τους γιούς Σου καί τό πετούν στά σκυλιά τους. Όταν βγάζουν τά μάτια τών ανθρώπων, οί ύαινες απομακρύνονται μουρμουρίζοντας: αυτό δέν τό ξέραμε.

 Όταν γδέρνουν τό δέρμα τών ζωντανών, οί λύκοι ουρλιάζουν: αυτό δέν τό γνωρίζαμε. Όταν κόβουν τά στήθη τών μητέρων, τά σκυλιά γαβγίζουν: αυτό μόλις τώρα τό μάθαμε, από τούς ανθρώπους.


Όταν ρίχνουν τούς ιερείς τού Θεού στην πυρά, τα φίδια συρίζουν: πράγματι δεν ξέρουμε από βασανιστήρια. Όταν ποδοπατούν τον βαπτισμένο λαό Σου, οί αγριόχοιροι μουγκρίζουν: κανενός την σοδειά δεν ποδοπατάμε έτσι. Όταν αλείφουν με πετρέλαιο τά κορίτσια καί τά καίνε, ό Νέρων χαμογελώντας από τήν κόλαση τούς φωνάζει: ελάτε σε μένα, αδέλφια! Τά μάτια τους είναι πυρακτωμένα κάρβουνα, τό στόμα τους φτύνει βρισιές καί τα ρουθούνια τους έκπνέουν μοχθηρία.


 Ό θάνατος θέριεψε μέσα στην καρδιά, τήν ψυχή καί τά μάτια τους καί ή ζωή άπέσυρε τά νάματά της άπ’ αύτούς.


Σώσε μας, Κύριε, από τούς ασεβείς· από τα άγρια θηρία θα σωθούμε μόνοι μας. Απάλλαξε μας από ανθρώπους άψυχους καί τήν άψυχη πέτρα θα αποφύγουμε μόνοι μας. Ή ψυχή τού ασεβούς είναι νεκρή σά σαπισμένο παιδί στά σπλάχνα τής μάνας.


Θωράκισέ μας από τούς έχθρούς Σου καί τούς δικούς μας, άγκάλιασέ μας με τείχη Αγγέλων Σου ύψηλά από τή γη ως τόν ούρανό. Κρύβουμε τά δάκρυά μας από τόν κόσμο γιά να μή μάς περιγελάσουν, κρυφό αναστενάζουμε γιά να μή μάς χλευάσουν. Αλλά κλαίμε καί αναστενάζουμε μπροστά Σου, πού βλέπεις καί κρίνεις δίκαια. Κύριε, αγκάλιασε μας καί σώσε μας χάρη τού Ονόματος Σου καί τής Δόξας Σου. Αμήν.


Χαθείτε, αστέρια, ανοίξτε, ουρανοί, τό σύμπαν ολόκληρο να προσκυνήσει τόν Δημιουργό. Λάμψετε μέ φως, λαμπερά Σεραφείμ, υμνείτε με ύμνους χερουβίμ υμνητές!


Άς στολιστούν όλες οί Αγγελικές δυνάμεις κι όλες οί στρατιές των Αγίων ας στρέψουν τό πρόσωπο προς τόν Θρόνο τής Δόξας, τής Αγάπης και των 
 δυνάμεων καί ας υμνήσουν τόν Δημιουργό με τραγούδια:

Ώ Άπέρατο Όν Άνάρχου Δόξης,

Κύριε όλων των Αγίων, ενσώματων και άσωμάτων

Σύ πού κανέναν δεν έχεις να δεις πάνω από Σένα, κοίταξε αύτούς πού βρίσκονται κάτω Σου στή σκόνη τής γής, στο φθαρτό σώμα, έπιβλεψον, είσάκουσον, έλέησον καί σώσον ημάς.

Στήριξε τους, Θεέ, να αντέξουν τά μαρτύρια καί να κρατήσουν τήν πίστη.

Να αξιωθούν μαζί μας να ψάλουν καί τόν τρισάγιο ύμνο, Σε μεγαλύνομεν. Αμήν.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΕΦΙΚΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ



ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ. Ένας άνθρωπος που στερείται ταπεινοφροσύνης, είναι στο έλεος των σκοτεινών δυνάμεων................





Ένας άνθρωπος που στερείται ταπεινοφροσύνης, είναι στο έλεος των σκοτεινών δυνάμεων.


Ανά πάσα στιγμή, ο Σατανάς διαταράσσει το μυαλό του, διαστρεβλώνοντας τα λόγια και τις πράξεις του.


Ενας τέτοιος άνθρωπος πάντα δικαιολογεί τον εαυτό του, ανίκανος να μετανόησει.


Η αλλαγή είναι να ομολογήσει την ενοχή του  να δει τη μετάνοια του, να μετανόησει και να δεχτεί την ταπεινότητα.


O ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ


PROPHET ELIAS' Feast Day on July 20th







PROPHET ELIAS' Feast Day on July 20th



“And he arose, and did eat and drink, and went in the strength of that meat forty days and forty nights unto Horeb the mount of God. “(1 Kings 19:8)



From Fr. Justin’s Blog:


This year (2016) also we were able to celebrate the Divine Liturgy at the Church of the Prophet Elias on his feast day.



Father Akakios and Father Ioakeim decided to ride up on camels.
Our guide was Muhammad. It was his second climb to the top that morning.


"And he arose, and did eat and drink, and went in the strength of that meat forty days and forty nights unto Horeb the mount of God. And he came thither unto a cave, and lodged there; and, behold, the word of the Lord came to him, and he said unto him, What doest thou here, Elijah? And he said, I have been very jealous for the Lord God of hosts: for the children of Israel have forsaken thy covenant, thrown down thine altars, and slain thy prophets with the sword; and I, even I only, am left; and they seek my life, to take it away. 



And he said, Go forth, and stand upon the mount before the Lord. And, behold, the Lord passed by, and a great and strong wind rent the mountains, and brake in pieces the rocks before the Lord; but the Lord was not in the wind: and after the wind an earthquake; but the Lord was not in the earthquake: And after the earthquake a fire; but the Lord was not in the fire: and after the fire a still small voice."
Or, as it says in the Greek of the Septuagint, φων αρας λεπτς, ‘the voice of a gentle breeze’.


"And it was so, when Elijah heard it, that he wrapped his face in his mantle, and went out, and stood in the entering in of the cave." (I Kings 19:8-13)

http://www.fatherjustinsblog.info/archives/4020