Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ.













O σχεδιαστής του ενδύματος της Αγίας Ελένης μιλά στο CNN Greece


Ο ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΙΕΡΕΑΣ. ΕΞΟΡΙΑ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΗ. ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ.


ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΦΤΩΧΟ ΤΟΥ ΡΑΣΟ. ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ.


Ὁ Ὅσιος Πορφύριος Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες 14


«ΣΕ ΠΡΟΣΦΑΤΟ προσκύνημα μας στο Άγιον Όρος επισκεφθήκαμε έναν Άγιο και σοφό Γέροντα και τον ρωτήσαμε λαχανιασμένοι από την ανηφόρα και με αγωνία : -Πάτερ θα την πάρουμε την Αγια Σοφιά;





π.Διονύσιος Ταμπάκης – Ναύπλιον

«ΣΕ ΠΡΟΣΦΑΤΟ προσκύνημα μας στο Άγιον Όρος επισκεφθήκαμε έναν Άγιο και σοφό Γέροντα και τον ρωτήσαμε λαχανιασμένοι από την ανηφόρα και με αγωνία :

-Πάτερ θα την πάρουμε την Αγια Σοφιά;


Και εκείνος με ήρεμη βεβαιότητα μας απάντησε:
-Βεβαίως!! Όταν αποκτήσουμε πνευματικότητα ανώτερη από αυτούς που την είχαν και την ‘χάσαν, τότε θα πάρουμε πίσω την Άγια Σοφιά.
-Γέροντα , μας φαίνεται λίγο ακατόρθωτο αυτό.


-Εε , τότε ας κάνουμε μία έκπτωση και ας αποκτήσουμε την «πνευματικότητα» αυτών που την έχουνε τώρα και τότε θα την νε’πάρουμε.
Ας αποκτήσουμε την αδυναμία των Τούρκων να κατατάσσονται πρώτοι πανευρωπαϊκώς στις εκτρώσεις όπως εμείς. Ας τους μιμηθούμε στην τεκνογονία, στον σεβασμό προς τους μεγαλυτέρους,στην οικογενειακή συνοχή που έχουνε.




Δυστυχώς εμείς ,παρότι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι ,έχουμε καταντήσει και ως πρόσωπα και ως λαός χειρότεροι και από τους αβαπτίστους .Έτσι λοιπόν θα μας δώσει ο Θεός την Αγία Σοφιά; Εε τότε θα ήταν πολύ άδικος!
Βουτηχθήκαμε στα κάτεργα του Ίντερνετ δεκάωρα ολόκληρα, μάθαμε για τους Γεροντάδες της Ορθοδοξίας και τις προφητείες απ’εξω και ανακατωτά ,αλλά μετάνοια ουδαμού…Οι Εκκλησίες είναι ακόμη άδειες! Καταφέραμε να αποκτήσουμε εγκεφαλική μετάνοια και όχι πρακτική.
Κατέχουμε την μόνη Ορθόδοξη αλήθεια, το προζύμι του κόσμου όλου που προσμένουν όλες οι φυλές της γής, μα εμείς οι φουρνάρηδες, ως Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί, , γίναμε η πιο αξιοθρήνητη γενιά του κόσμου.
Κατέχουμε το πολυτιμότερο διαμάντι και το διαλαλούμε, μα φορούμε βρώμικα και λέτσικα ρούχα και έτσι όπως μας βλέπουνε οι άλλοι λαοί,δεν μα το πιστεύει κανείς.


Θέλουμε να διαδώσουμε την λαμπρή Ορθοδοξία μας σε όλη την υφήλιο ,αλλά εμείς με την κακόμοιρη ζωή μας , τις μικρότητές μας και το χαμηλό μας επίπεδο και την σαπίλα της ψυχής μας , που βρωμάει φορμόλη, κηρύττουμε ένα Χριστό πεθαμένο και όχι αναστημένο και έτσι μας λέγει Ο Θεός «τ γρ νομα το Θεο δι᾿ μς βλασφημεται ν τος θνεσι»(Ρωμ.β-24)


Πανικολογούμε σαν τις Κασσάνδρες , βλέποντας γύρω μας όλο κινδύνους και απειλές.Όμως εγώ ρωτώ : εμείς κινδυνεύουμε τελικά από τον κόσμο ή ο κόσμος κινδυνεύει από εμάς τους υποκριτές ;
Ας γίνουμε λοιπόν καθάριοι Χριστιανοί, διότι πλέον ο κόσμος δεν ζητάει από εμάς τους Ορθοδόξους κατορθώματα και ακροβασίες ,αλλά απλά, αλήθεια και ακεραιότητα, και έτσι θα γίνουμε οι καλύτεροι ιεραπόστολοι που θα αλλοιώνουμε όλους τους λαούς μυρίζοντάς μας ποτισμένους με το πάναγνο λιβάνι της Ορθοδοξίας μας.



Μονάχα η ΜΕΤΑΝΟΙΑ είναι αυτή που ορίζει το μέλλον μας και ως πρόσωπα και ως έθνος, τίποτα άλλο.»

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΊO. ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ.


21/5 Μεθέορτος Εσπερινός ενώπιον της Αγίας Ελένης


ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ.


ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΑΚΡΙΒΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ


Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ. ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ.


ΣΧΕΣΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗΣ


Ο ΑΓΙΟΣ ΥΠΑΤΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΓΑΓΓΡΩΝ Ο αναδειχθείς σε φλογερό πρόμαχο της Ορθοδοξίας θαυματουργός και μαρτυρικός ιεράρχης των Γαγγρών της Παφλαγονίας


ΓΙΑΤΡΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΙΕΡΕΑΣ. ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ TRAILER.


"Οποιος θελει να ερθει, ο Αγιος τον φέρνει".. ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ. ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΙΟΡΔΑΝΙΤΗΣ


«Τολμήστε!» (Παρέα της Τρίτης 2-5-2017)


ΝΥΜΦΟΔΩΡΑ ΜΟΝΑΧΗ. "Τότε παρέδωσε την ψυχή της στο Θεό. Ήρεμη, γαλήνια και το κελί της μύρισε ευωδία! Ο Φύλακας στον Πανάγιο Τάφο εκείνη την ώρα μύρισε νεκρολίβανο και είπε: "Κάποιος πέθανε!".







Από το Μοναχολόγιο της Ιεράς Μονής Βηθανίας αντιγράφουμε ακριβώς ότι μιας απέστειλαν:




«Η Αδελφή Νυμφοδώρα έφθασε στη Βηθανία μαζί με τη Γερόντισσα της, Μοναχή Πελαγία, αλλά τελικά πήγαν στον Άγιο Αβραάμ (δίπλα στο Ναό της Αναστάσεως), όπου εργάστηκαν αρκετά χρόνια, ράβοντας ιερατικά άμφια και βοηθώντας στο πλύσιμο των ρούχων και σε άλλες εργασίες των Ναϊτών Πατέρων. Η Αδελφή Νυμφοδώρα ήταν όμορφη και σε μικρή ηλικία και η Γερόντισσά της την πρόσεχε πολύ, αλλά δυστυχώς, είχε ξεπεράσει το μέτρο! Παράδειγμα, της μουτζούρωνε το πρόσωπο με κάρβουνο όταν ήταν να πάει για δουλειά έξω, τη χτυπούσε, την έκλεινε στο κελί της. Το αποτέλεσμα ήταν, η Νυμφοδώρα να χάσει το λογικό της. Γυρνούσε στα
Νεκροταφεία της περιοχής, ώσπου μια ήμερα βρέθηκε έξω από την πόρτα του Μοναστηριού της Βηθανίας.
Ο Γέροντας είπε ότι ο Θεός την έφερε τη λυπήθηκε και την έβαλε μέσα, με δυο ορούς που έβαλε η ίδια! Να μην πηγαίνει ούτε στην εκκλησία, ούτε στην τράπεζα! Έτσι καί έγινε.




Έμεινε σε ένα σπίτι μονή της. Φόρτωνε πέτρες στην πλάτη της με τον τενεκέ. Έπαιρνε δύο πέτρες και χτυπούσε το σώμα της και τα πόδια της αλύπητα. Έπαιρνε σχοινιά και έσφιγγε τους μηρούς της, με αποτέλεσμα να τρέχουν υγρά από τα πόδια της. Πήγαινε μια Αδελφή και την περιποιόταν. Επίσης, κοιμόταν έξω στο μπαλκόνι, στο κρύο τον χειμώνα! Το βράδυ έπαιρνε τη σκούπα και σκούπιζε το Μοναστήρι. Συνέχεια μιλούσε μόνη της, γελούσε, φώναζε...





Όταν της πήγαινε η Αδελφή το δίσκο με το φαγητό, από μακριά την έδιωχνε και της πετούσε πέτρες.
Ο Γέροντας  πήγαινε ντυμένος με τα άμφια για να την κοινωνήσει, με το ζόρι. Της διάβαζε εξορκισμούς. Αγωνίστηκε πολύ να γαληνέψει την ταραγμένη ψυχή της.
Τα πόδια της έφτασαν σε άσχημη κατάσταση και αναγκάστηκε ο π. Θεοδόσιος να την πάει στο Νοσοκομείο Γηροκομείο, στη Σύξη, για να την περιποιηθούν νοσοκόμες. Εκεί έμεινε αρκετό καιρό.
Γιατρεύτηκαν τα πόδια της. Έμαθε να περιποιείται τον εαυτό της και να μην τον ταλαιπωρεί.
Ερχόταν στο Μοναστήρι τις γιορτές.

Όταν είδε ο Γέροντας ότι είναι καλύτερα και μπορεί να ζήσει με τις Αδελφές που την περιποιούνταν, την κράτησε για πάντα στο Μοναστήρι.
Η Αδελφή Νυμφοδώρα σε πολλούς ανθρώπους έδινε την εντύπωση της κατά Χριστόν σαλής. Μιλούσε αλληγορικά ή μιλούσε μόνη της.
Γελούσε. Λερωνόταν πολλές φορές ή έκανε ζημιές, ίσως για να τη μαλώσουν. Περπατούσε μέχρι τα τελευταία της. Λίγες ώρες πριν πεθάνει, έλεγε: Έχω υποχρέωση στον Θεοδόσιο"! Μια Αδελφή διάβαζε πλάι της
τους Χαιρετισμούς της Παναγίας και η Νυμφοδώρα έλεγε το, "Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε " και το "Αλληλούια". Είχε το λογικό της έως το τέλος.
Ήταν του Αγίου Γρηγοριου του Θεολόγου, ημέρα Σάββατο (25 Ιανουάριου 1998), και κόντευε 2:15 μ.μ. περίπου, την ώρα που στην Ιερουσαλήμ ετοιμάζονταν οι Πατέρες να κατεβούν στο Ναό της Αναστάσεως για τον Εσπερινό και να χτυπήσουν οι καμπάνες. Τότε παρέδωσε την ψυχή της στο Θεό. Ήρεμη, γαλήνια και το κελί της μύρισε ευωδία! Ο Φύλακας στον Πανάγιο Τάφο εκείνη την ώρα μύρισε νεκρολίβανο και είπε: "Κάποιος
πέθανε!".




Η Νυμφοδώρα δεν πάγωσε! Την ξημερώσανε  οι Αδελφές όλο το βράδυ στην εκκλησία και την άλλη ημέρα, τρεις Ιερείς και ένας Διάκονος έψαλαν τη Νεκρώσιμη Ακολουθία.
Πέθανε ως Μοναχή. Πολλοί πιστεύουν ότι ήταν σαλή. Η ίδια έλεγε πολλές φορές: "Πού σε πάνε τέσσερις και τρεις στραβοπαπάδες". Και γελούσε... Ήταν τυχαίο άραγε που είχε τρεις Ιερείς στην κηδεία της;
Όταν την κράτησε ο πατήρ Θεοδόσιος στο Μοναστήρι, αφού την πήρε από το Νοσοκομείο, ποτέ της δεν έχανε την ακολουθία και την κοινοβιακή τράπεζα! Δεν ήθελε να τρώει μόνη της.





Οι Αδελφές είδαν να επαληθεύονται τα λόγια που έλεγε. Τρεις φορές προείπε σε μια Αδελφή για κάποια δοκιμασία που πέρασε. Της είπε συγκεκριμένα: "Τι θα κάνεις; Υπομονή θα κάνεις ". Και τη χάιδευε. Επίσης, και σε κάποιο προσκυνητή που δεν τον γνώριζε, του είπε ποιο μάτι του δεν έβλεπε από προβλήματα υγείας! Σε έναν άλλον είπε μια ημέρα: Όσος είσαι στο ύψος, είσαι και στο βάθος". Και τον έκανε να αισθανθεί έλεγχο συνειδήσεως... Μια άλλη φορά, επιτίμησε αυστηρά μια φιλοξενούμενη καλόγρια που κατηγορούσε το Γέροντά της. "Το γονιό σου!" της έλεγε, "Ντροπή σου, ταπεινώσου". Πολλές φορές έπαιρνε τη ζώνη του πατρός Θεοδοσίου και τη φορούσε. Αυτός, όμως, διασκέδαζε με τον τρόπο της Αδελφής και χαμογελούσε. Αν τη ρωτούσαν από πού είναι η για τη ζωή της, νεύριαζε, δε συζητούσε. Όταν ζητούσαν την ευχή της, έλεγε
"Του σπιτιού", δηλαδή του Μοναστηριού.
Μετά, όταν κοιμήθηκε ο Γέροντας και πήγαινε στον τάφο του (όπως όλες οι Αδελφές), για να πάρει την ευχή, φιλούσε πολλές φορές τον τάφο του και του μιλούσε στην δική της γλώσσα: "Τρέξε, τρέξε... Μην κάθεσαι", του έλεγε.


Όλες οι Αδελφές την αγαπούσαν και αυτή αγαπούσε όλη την αδελφότητα. Όταν ήρθε η Γερόντισσά της στο Μοναστήρι - ήταν μετά από αρκετό καιρό που είχε έρθει η Νυμφοδώρα - δεν την ήθελε στην αδελφότητα. Μια ήμερα της είπε:
"Τρέλανες εμένα, θα τρελάνεις και αυτές;".


Ήταν πράγματι Μοναχή! Δεν τη αναζητούσε κανείς συγγενής της, ούτε με το τηλέφωνο, ούτε με γράμμα. Μόνο μία φορά ένας ανιψιός της την είδε για λίγα λεπτά, σαν περαστικός προσκυνητής.
Οκτώ ημέρες πριν την κοίμησή της είχε αλλάξει ο τρόπος της. Σε ότι τη ρωτούσαν για τη ζωή της απαντούσε! Όταν τη ρωτούσαν, όμως, "Πόσο χρονών είσαι;", εκείνη έλεγε "Είκοσι"! Ίσως, σε αυτή την ηλικία να είχε μπει στο Μοναστήρι.


Ήταν άραγε τυχαίο ότι είχε αλλάξει η συμπεριφορά της ή γνώριζε από Θεία πληροφορία ότι ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσει το μάταιο και απατεώνα κόσμο και να περάσει στην αιωνιότητα;...
Η Αδελφή Νυμφοδωρα εκοιμηθη 25 Ιανουάριου του 1998. Το πρωί είχαμε Θεία Λειτουργία και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων! Ήταν ημέρα Σάββατο. Την Κυριακή εψάλη η Νεκρώσιμος Ακολουθία της».


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΝΥΜΦΟΔΩΡΑ ΜΟΝΑΧΗ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΣΒΟ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΗΘΑΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. ΠΑΤΗΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΙΟΥΣΜΑ.

Ακούσαμε το Χριστός Ανέστη στο σπήλαιο όπου ο Χριστός Ετέχθη!


Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

ΟΡΟΣ ΣΙΝΑ. ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ. 16/05/2017


ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΣΙΝΑ. 18/05/2017


ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ 20/05/2017


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΚΑΘΙΣΤΟ ΥΜΝΟ


ΙΕΡΕΣ ΑΠΟΔΗΜΙΕΣ ΟΡΟΣ ΣΙΝΑ


ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ .TΟ ΞΕΧΕΙΛΙΣΜΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΩΡΑΙΟΤΗΤΟΣ


Γέροντας Τρύφωνας του Βάσον ΜΙΚΡΑ ΕΩΘΙΝΑ 15


ΠΑΤΗΡ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ ΡΟΥΜΠΗΣ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ


Είναι μεγάλο έγκλημα η Γενοκτονία. Όμως είναι μεγαλύτερο έγκλημα, το γεγονός οτι σήμερα, εμείς οι Έλληνες, δεν αναγνωρίζουμε το έγκλημα της Γενοκτονίας. Και όταν αυτό βγαίνει απο επίσημα χείλη, αυτό είναι ανησυχητικό. Στην Ελλάδα της παρακμής, στην Ελλάδα της παγκοσμιοποίησης, στην Ελλάδα που ξεχνάει τις ρίζες τις, αυτό που μπορεί να προσφέρει ο Ποντιακός Ελληνισμός, είναι την ίδια την Ελλάδα. Μητρ. Νικόλαος Χατζηνικολάου


„Mă bucur de evlavia, cucernicia și bunătatea românilor” - IPS Hierotheos Vlachos


Lykourgos Angelopoulos pomenit la Iași


Γενοκτονία Ποντίων: Επαρση σημαίας Ελλάδας και Πόντου στο Μανχάταν, 2017


Φωτιά στον ιερό ναό Μεταμόρφωσης Κορόνας Νέας Υόρκης


Ὁ Ὅσιος Πορφύριος Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες 13


Gheron Efrem Filotheitul - Ziua Învierii


Mesaje pe peretele chiliei lui Gheronda Gavriil


În Sf. Munte Athos, acasă la Gheronda Gavriil (5 aprilie 2017)


ΠΑΤΗΡ ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. Η ΔΙΑΒΆΘΜΙΣΗ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.


Ὁ Γείτονας μὲ τὸ λαγοῦτο 1900 Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης


Μικρά Εωθινά 14 του Γέροντα Τρύφωνα του Βάσον (Ουάσιγκτον-ΗΠΑ)


ΠΑΤΗΡ ΜΑΡΙΟΣ ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ ΛΕΜΕΣΟΥ. ΡΑΔΙΟ ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ.


Περί Υπερηφανείας και η Θεραπεία της,. Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Ακροπόλεως Κύπρος


NWO ANTI-CHRISTIAN PROJECT: Kiev Regime Moves to Ban Orthodox Christianity in Ukraine


SPECIAL REPORT: Thousands Flood Funeral of Revered Monk Near Moscow


Orthodox Patriarchate of Bucharest has glorified 4 new saints of the Orthodox Christian Faith Metropolitan Jacob Putneanul of Moldova, and the Venerable Fathers Silas, Nathan, and Paisios of Sihăstria Putnei Monastery.


«Φωτεινά μονοπάτια» «Ιερά Μονή Βλατάδων: Το βυζαντινό μοναστήρι της Θεσσαλονίκης»


O AYTOKPATΩP και O ΠANTOKPATΩP!






O AYTOKPATΩP και O ΠANTOKPATΩP!

«Ὡς κοινὸν εἶχον γῆς βασιλεῖς τὸ στέφος, έχουσι κοινὸν καὶ τὸ τοῦ πόλου στέφος. Ξύνθανε μητέρι εἰκάδι πρώτῃ Κωνσταντῖνος».


Η κρατούσα άποψη δείχνει την Ναϊσό της Άνω Μοισίας -την Νισς της Σερβίας- ως γενέθλια πόλη του θεοστέπτου βασιλέως και ισαποστόλου Αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου, ο οποίος γεννήθηκε μεταξύ των ετών 272 και 288 μ.Χ.. Πατήρ του ο Κωνστάντιος Χλωρός (λόγω της χλωμότητος) και μήτηρ του η Αγία Ελένη. Το 305 ο Κωνσταντίνος εντοπίζεται στην αυλή του αυτοκράτορος Διοκλητιανού, με το αξίωμα του χιλιάρχου. Mία σειρά γεγονότων και συγκυριών, οδηγούν τον Κωνσταντίνο στην κορυφή της ιεραρχίας. Στην δύσκολη αυτή πορείαν, αισθάνθηκε την ανάγκη να προσευχηθή για την επιτυχή έκβασή της -όπως διηγείται ο ιστορικός Ευσέβιος- αλλά δεν ήξερε σε ποιον Θεόν!.. Ύψωσε το δεξί χέρι του και ικέτευσε να του αποκαλυφθή ο αληθινός Θεός και να τον βοηθήση. Εκείνες τις στιγμές της άδολης προσευχής, διαγράφεται στο στερέωμα συγκλονιστική θεοσημία!.. Ώρα δειλινού, στον ουράνιο θόλον εμφανίζεται το σημείο του Tιμίου και ζωοποιού Σταυρού και οι λέξεις «Εν τούτω Νίκα»! Την ίδια νύκτα εμφανίσθηκε ο Κύριος με το Σύμβολο της Θυσίας Του και τον προέτρεψε να κατασκευάση απομίμηση του Συμβόλου και να το χρησιμοποιή ως φυλακτήριο στους πολέμους. Έχοντας ως σημαία του το χριστιανικό λάβαρο, προελαύνει προς την Ρώμην, εκμηδενίζων κάθε αντίσταση.
Τον Φεβρουάριο του 313 στα Μεδιόλανα -το σημερινό Μιλάνο- έγινε ο γάμος του Λικινίου με την αδελφή του Κωνσταντίνου Κωνσταντία και επήλθε η περιώνυμη συμφωνία των δύο ανδρών, δια της οποίας καθιερώνεται η αρχή της Ανεξιθρησκείας.



Τα προβλήματα που είχε να αντιμετωπίση ο Μέγας Κωνσταντίνος ήσαν πολλά. Η αιρετική διδασκαλία του Αρείου, πρεσβυτέρου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας, ετάραξε την ενότητα, καθώς κατέλυε το τριαδολογικό Δόγμα. Η σύγκληση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου στη Νίκαια της Βιθυνίας, πραγματοποιήθηκε το 325. Η περιγραφή της εναρκτηρίου τελετής από τον ιστορικόν Ευσέβιον, είναι άκρως ενδιαφέρουσα: Στο μεσαίον οίκημα των ανακτόρων, είχαν συγκεντρωθεί όλοι οι σύνεδροι. Επικρατούσε απόλυτη σιγή, αναμένοντας την αυτοκρατορικήν είσοδον. Ο Κωνσταντίνος εισήλθε ταπεινά με σεμνότητα και στην εναρκτήρια ομιλία του χαρακτήρισε τις ενδοεκκλησιαστικές συγκρούσεις ως το μεγαλύτερο δεινό και από τους πολέμους ακόμη. Η κρίσιμη φράση του «περί της πίστεως σπουδάσωμεν», διασώζεται σχεδόν από όλους τους ιστορικούς συγγραφείς. Μετά το πέρας των εργασιών της Συνόδου, ανέλαβε πρωτοβουλίες για την εδραίωση των αποφάσεών της. Μετά από μία σειρά σχετικών δυσκολιών, επέρχεται η πλήρης αποκατάσταση της αληθείας.


Η τελευταία περίοδος της επιγείου ζωής του Μεγάλου Κωνσταντίνου, είναι εκείνη που τον καταξιώνει στην συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας και τον οδηγεί στο απόγειο της πνευματικής πορείας του!.. Ο Άγιος, τον Απρίλιο του 337, αισθάνεται τα πρώτα σοβαρά συμπτώματα ασθενείας. Κατέφυγε σε ιαματικά λουτρά. Βλέποντας όμως την υγεία του να επιδεινώνεται, μετέβη στην Ελενόπολη της Βιθυνίας, που ονομάσθηκε έτσι προς τιμήν της αγίας Μητρός του. Εκεί παρέμεινε στον Nαό των Μαρτύρων, όπου ανέπεμπε θερμές ικεσίες προς τον Θεόν. H ευλογημένη μνήμη θανάτου, τον οδηγεί στα Mυστήρια της Μετανοίας και του Βαπτίσματος. Kαταφεύγει σε προάστιο της Νικομηδείας, συγκαλεί τους Επισκόπους και τους απευθύνει τον εξής λόγο: «Σεβαστοί πατέρες, αυτός ήταν ο καιρός που προσδοκούσα από παλαιά και διψούσα και ευχόμουν να καταξιωθώ της εν Χριστώ σωτηρίας. Ήλθε η ώρα να απολαύσουμε και εμείς, την αθανατοποιό σφραγίδα, ήλθε η ώρα να συμμετάσχουμε στο σωτήριο σφράγισμα, πράγμα που επιθυμούσα να κάνω στα ρείθρα του Ιορδάνου, στα οποία -όπως παραδίδεται- ο Σωτήρ ημών έλαβε το βάπτισμα εις ημέτερον τύπον. Ο Θεός ο Oποίος γνωρίζει το συμφέρον, μας αξιώνει να λάβουμε το βάπτισμα εδώ. Ας μην υπάρχει λοιπόν καμία αμφιβολία· Και αν ακόμη είναι θέλημα του Κυρίου της ζωής και του θανάτου να συνεχισθή η επίγεια ζωή μας και να συνυπάρχω με τον λαό του Θεού, θα πλαισιώσω την ζωή μου με όλους εκείνους τους κανόνες που αρμόζουν εις τον Θεόν».


 Μετά το βάπτισμά του δεν ξαναφόρεσε τα αυτοκρατορικά ενδύματα, αλλά παρέμεινε ενδεδυμένος με τον λευκό χιτώνα του βαπτίσματος, μέχρι την ημέρα της κοιμήσεώς του το 337!.. Ήταν η ημέρα εορτασμού της Πεντηκοστής, όπως αναφέρει ο ιστορικός Ευσέβιος, ο οποίος συγκλονίζει περιγράφων τα γεγονότα που ακολούθησαν την κοίμηση του Aγίου: Όλοι οι σωματοφύλακες του αυτοκράτορος, αφού έσχισαν τα ενδύματά τους και έπεσαν στο έδαφος, έκλαιαν και φώναζαν σαν να μην έχαναν απλώς τον Βασιλέα τους, αλλά τον φυσικό πατέρα... Οι ταξίαρχοι και οι λοχαγοί θρηνούσαν τον ευεργέτη τους. Οι δήμοι και κάθε κάτοικος της Κωνσταντινουπόλεως πενθούσε σαν να έχανε το κοινόν αγαθόν. Αφού οι στρατιωτικοί τοποθέτησαν το λείψανο του Αγίου σε χρυσή λάρνακα, το μετέφεραν στην Κωνσταντινούπολη και το εναπέθεσαν σε βάθρο στον βασιλικόν οίκον. Εν συνεχεία το ενταφίασαν στον Nαό των Αγίων Αποστόλων.


Δικαίως η Iστορία τον ονόμασε Μεγάλον και η Εκκλησία μας Ισαπόστολον!
Η Αγία Ελένη γεννήθηκε στο Δρέπανο της Βιθυνίας-Μικράς Ασίας μεταξύ των ετών 247 και 249 μ.Χ.. Ήτο θυγάτηρ πανδοχέως και από μικρή μελετούσε την Aγία Γραφή κι έγινε συνειδητή Xριστιανή. Παντρεύθηκε τον Κωνστάντιο τον Χλωρό και γέννησε τον Μ. Κωνσταντίνον, ο οποίος της απένειμε τον τίτλο της Αυγούστης, έθεσε την μορφή της σε νομίσματα κι έδωσε το όνομά της σε πόλη της Βιθυνίας. Η Αγία έδειξε την ευσέβειά της με πολλές ευεργεσίες, πυργώνοντας Nαούς στην Ρώμη (του Τιμίου Σταυρού), στην Κωνσταντινούπολη (των Αγίων Αποστόλων), στην Βηθλεέμ (την Βασιλική της Γεννήσεως), στο Όρος των Ελαιών (την βασιλική της Γεθσημανή) και άλλους.


Η Αγία το 326 πήγε στην Ιερουσαλήμ, όπου «με μέγαν κόπον και πολύ έξοδον και φοβερίσματα ηύρεν τον Τίμιον Σταυρόν και τους άλλους δύο σταυρούς των ληστών», όπως γράφει ο Κύπριος χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιράς.
Η Αγία Ελένη εκοιμήθη εν ειρήνη το 327, σε ηλικίαν ογδοήκοντα ετών. Ο ιστορικός Ευσέβιος γράφει ότι προησθάνθη το επίγειο τέλος της και διά διαθήκης άφησε την περιουσία της στον υιόν και τους εγγονούς της. Ο Μέγας Κωνσταντίνος μετέφερε το τίμιο λείψανό της και το ενταφίασε στον Nαό των Αγίων Αποστόλων.


Οι Βυζαντινοί τιμούσαν όλως ιδιαιτέρως τους Aγίους θεοστέπτους βασιλείς και Ισαποστόλους Κωνσταντίνον και Ελένην! Ήτο πολύ δημοφιλής η απεικόνιση του πρώτου Χριστιανού αυτοκράτορος με την μητέρα του, οι οποίοι κρατούσαν εν μέσω αυτών τον Tίμιο Σταυρόν. Η παράδοσις αυτή διατηρείται μέχρι τις ημέρες μας, με τα Κωσταντινάτα φλουριά.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ’
Τοῦ Σταυροῦ σου τὸν τύπον ἐν οὐρανῷ θεασάμενος καὶ ὡς ὁ Παῦλος τὴν κλῆσιν οὐκ ἐξ ἀνθρώπων δεξάμενος, ὁ ἐν βασιλεῦσιν Ἀπόστολός σου Κύριε, Βασιλεύουσαν Πόλιν τῇ χειρὶ σου παρέθετο· ἣν περίσωζε διὰ παντὸς ἐν εἰρήνη, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, μόνε Φιλάνθρωπε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον


Ἦχος γ’ Θείας πίστεως...
Πρῶτος πέφηνας, ἐν βασιλεῦσι, θεῖον ἕδρασμα τῆς εὐσεβείας, ἀπ’ οὐρανοῦ δεδεγμένος τὸ χάρισμα· ὅθεν Χριστοῦ τὸν Σταυρὸν ἐφανέρωσας καὶ τὴν ορθόδοξον Πίστιν ἐφήπλωσας. Κωνσταντῖνε Ἰσαπόστολε, σὺν μητρὶ Ἑλένῃ τῇ θεόφρονι, πρεσβεύσατε ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Κοντάκιον


Ἦχος γ’ Ἡ Παρθένος σήμερον...
Κωνσταντῖνος σήμερον, σὺν τῇ μητρὶ τῇ Ἑλένη, τὸν Σταυρὸν ἐμφαίνουσι, τὸ πανσεβάσμιον ξύλον, πάντων μὲν τῶν Ἰουδαίων αἰσχύνην ὄντα, ὅπλον δὲ πιστῶν ἀνάκτων κατ᾽ ἐναντίων· δι᾽ ἡμᾶς γὰρ ἀνεδείχθη σημεῖον μέγα καὶ ἐν πολέμοις φρικτόν.


Μεγαλυνάριον
Τους της ευσεβείας θείους πυρσούς και των Αποστόλων θιασώτας και μιμητάς, συν τω Κωνσταντίνω Ελένην την Αγίαν, ως βασιλέων δόξαν, ανευφημήσωμεν.

EMMANOYHΛ MEΛINOΣ θεολόγος συγγραφεύς
Διευθυντής Bιβλιοθήκης I. Συνόδου της Eκκλησίας της Eλλάδος

E-mail: ManolisMelinos@gmail.com Http//: www.manolismelinos.com

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Το βράδυ ήλθε στο σπίτι ο ίδιος ο Ταξιάρχης! ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΘΑΥΜΑ. ΝΥΜΦΟΔΩΡΑ ΜΟΝΑΧΗ.






Μετά από αυτές τις απαραίτητες σημειώσεις, ας επιστρέφουμε σε μερικές ακόμη πληροφορίες σχετικές με τη Μοναχή Νυμφοδώρα.  


Η κ. Πιπίνα Καπανάκη-Χατζημιχαήλ, κόρη της ανιψιάς τής Νυμφοδώρας, που κατοικεί στον Ασώματο, μας διασώζει τα έξης:



«Από το Μοναστήρι της Μυρσινιώτισσας της Καλλονής, η Νυμφοδώρα ερχόταν κάποιες φορές για να επισκεφθεί την οικογένεια της. Δεν κοιμόταν όμως στο σπίτι της. Πήγαινε στην εκκλησία τον χωριού, στον Ταξιάρχη, και εκεί έχοντας μία καντήλα μπροστά στο εικόνισμα τον Αρχαγγέλου, προσευχόταν αδιάκοπα και πολύ αργά, ίσως τα ξημερώματα, άφηνε να την πάρει λίγο ο ύπνος.


Κάποια φορά που ήλθε στο χωριό, κοπέλα ακόμη, δεν πήγε να ξαγρυπνήσει στο Ναό, επειδή αισθάνθηκε πως είναι αδιάθετη (λόγω της γυναικείας φύσης της) και παρέμεινε στο πατρικό της σπίτι. Το βράδυ ήλθε στο σπίτι ο ίδιος ο Ταξιάρχης! Μπήκε από την πόρτα του σπιτιού, ανέβηκε την ξύλινη σκάλα και πήγε στο δωμάτιο της."Νυμφοδώρα ", της είπε, "ήρθα να σε καμαρώσω.


Γιατί δεν είσαι στην εκκλησιά;". Εκείνη απολογήθηκε και ο Ταξιάρχης έφυγε από το παράθυρο του δωματίου της. Τα βήματά τον, καθώς ο Αρχάγγελος ανέβαινε τη σκάλα, θέλησε ο Θεός να τα ακούσει και ο ανιψιός της από το άλλο δωμάτιο που ήταν ξαπλωμένος, αλλά δεν είχε καταλάβει το τι γινόταν. Κι αυτό, για να ρωτήσει στη συνέχεια τη Νυμφοδώρα κι εκείνη να τον αποκαλύψει τη θεία επίσκεψη. Αργότερα, αυτός ο ανιψιός της, όταν μεγάλωσε, χειροτονήθηκε Ιερεύς, ήταν ο συχωρεμένος π. Ευθύμιος Ζουμπαδέλλης.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΝΥΜΦΟΔΩΡΑ ΜΟΝΑΧΗ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΣΒΟ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΗΘΑΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. ΠΑΤΗΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΙΟΥΣΜΑ.

"Αδελφέ μου, δεν έπρεπε να το μαλώσεις το ζωντανό. Δεν είδες; Πάνω στο βοσκό, κάθονταν στο σβέρκο του, δύο δαίμονες, επειδή βλαστημάει. Ο γάιδαρος τους είδε και γι' αυτό τρόμαξε, εσύ δεν τους είδες;"».ΝΥΜΦΟΔΩΡΑ ΜΟΝΑΧΗ.







Μετά από αυτές τις απαραίτητες σημειώσεις, ας επιστρέφουμε σε μερικές ακόμη πληροφορίες σχετικές με τη Μοναχή Νυμφοδώρα.  


Η κ. Πιπίνα Καπανάκη-Χατζημιχαήλ, κόρη της ανιψιάς τής Νυμφοδώρας, που κατοικεί στον Ασώματο, μας διασώζει τα έξης:

Κάποια άλλη φορά, φεύγοντας από το χωριό και καθώς επέστρεφε στο Μοναστήρι της Μυρσινιώτισσας, τη συνόδευε ο αδελφός της Παναγιώτης. Πήγε μέχρι τους Λάμπου Μυλους, ένα χωριό πάνω στο δρόμο, με γαϊδουράκι. Από εκεί θα περνούσε το λεωφορείο για Καλλονή. Κάποια στιγμή, λίγο έξω από το χωριό, ενώ περνούσαν δίπλα από ένα βοσκό, ο γάιδαρος τρόμαξε, πράγμα που έκανε τον αδελφό της να τον μαλώσει.
Εκείνη, ήρεμη, γύρισε και είπε: "Αδελφέ μου, δεν έπρεπε να το μαλώσεις το ζωντανό. Δεν είδες; Πάνω στο βοσκό, κάθονταν στο σβέρκο του, δύο δαίμονες, επειδή βλαστημάει. Ο γάιδαρος τους είδε και γι' αυτό τρόμαξε, εσύ δεν τους είδες;"».



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΝΥΜΦΟΔΩΡΑ ΜΟΝΑΧΗ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΣΒΟ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΗΘΑΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. ΠΑΤΗΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΙΟΥΣΜΑ.