Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026
Καημένος άνθρωπος!
Καημένος άνθρωπος! Όλοι είναι αλυσοδεμένοι από ασήμαντες, ψυχοφθόρες εργασίες που πρέπει να ολοκληρωθούν το συντομότερο δυνατό, ώστε να ξεκινήσει μια σειρά από άλλες, εξίσου ασήμαντες εργασίες το συντομότερο δυνατό.
Αρχιμανδρίτης Ιωάννης (Κρεστιάνκιν)
Διαβάζουμε.
«Δεν μπορώ να εκπληρώσω την εντολή Σου... Έλα ο ίδιος και κατοικήσε μέσα μου, και κάνε ό,τι μου έχεις προστάξει... Με την καρδιά μου γνωρίζω ότι η εντολή Σου είναι αιώνια ζωή, και, βλέπεις, στερούμαι αυτής της αγαθότητας... Σώσε με όπως ξέρεις...»
Άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ.
Μιά Μοναχή ὁδηγημένη κατά θαυματουργικό τρόπο στο Μοναστήρι εἶναι καί ή ΣμυρναίαΚαταφυγή Μαρκοπούλου.
«Μιά Μοναχή ὁδηγημένη κατά θαυματουργικό τρόπο στο Μοναστήρι εἶναι καί ή Σμυρναία
Καταφυγή Μαρκοπούλου. Γεννήθηκε στη Σμύρνη. Σε μικρή ηλικία παντρεύθηκε, ἀλλά εἶχε τήν ἀτυχία νά χάση νωρίς το σύζυγό της. Γιά νά παρηγορηθῆ καί ἐνισχυθῆ πνευματικά ὕστερα ἀπ' τό τραγικό συμβάν τοῦ συζύγου της, θέλησε νά ἔλθη στήν Παναγία
τῆς Τήνου νά προσκυνήση. Ὅταν ἔφθασε στο νησί καί καθώς εἰσήρχετο στο Ναό τῆς Εὐαγγελιστρίας συνέβη αὐτό τό ἀξιοθαύμαστο. Ένας δαιμονιζόμενος πού τόν εἶχαν δεμένο μέ ἁλυσίδες στήν κολώνα
δίπλα στο προσκυνητάριο τῆς Παναγίας, ἄρχισε νά φωνάζη δυνατά: “Σταθεῖτε στήν ἄκρη νά περάση ἡ Ἡγουμένη τοῦ Κεχροβουνίου”. Μετά το προσκύνημά
της ρώτησε ἕνα νεωκόρο τῆς Ἐκκλησίας γιά τή Μονή τοῦ Κεχροβουνίου καί πῶς μποροῦσε νά πάη ἐκεῖ νά προσκυνήση. Ἀφοῦ ἔλαβε τίς ἀπαραίτητες πληροφορίες πῆρε ἕνα ἄλογο καί ξεκίνησε γιά τό Μοναστήρι.
Στο δρόμο καθώς πλησίαζε στη Μονή κατανύχτηκε ἀπ' τό Ἅγ. Πνεῦμα, ἀπέβαλε τήν πολυτελῆ ἀριστοκρατική της ἀμφίεσι καί ἀποφάσισε νά ἐγκαταβι
ώση στη Μονή. Μετά ἀπό ἑξάμηνη δοκιμασία ἐκάρη Μοναχή μέ τό ὄνομα "Καταφυγή" καί σέ σύντομο χρονικό διάστημα ἐξελέγη ἡγουμένη. Διέθεσε ὅλη τήν περιουσία της στη Σμύρνη γιά τή συντήρησι τῶν Μοναχῶν. Ἡγουμένευσε γιά πολλά χρόνια (1837-1859) καί ἄφησε φήμη Ἁγίας καί ἀγωνιστικῆς Μοναχῆς»
Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Όρθρος Φαεινός.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια, αλλά ο Θεός δεν σου στέλνει σύζυγο; Γιατί συμβαίνει αυτό;
Θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια, αλλά ο Θεός δεν σου στέλνει σύζυγο; Γιατί συμβαίνει αυτό;
Απαντήστε στον εαυτό σας: γιατί θέλεις να δημιουργήσεις οικογένεια; Αν πρόκειται για τη δική σου ευτυχία, τότε θα απαιτείς από τον/την σύζυγό σου και τα παιδιά σου να χτίσουν τη ζωή τους σύμφωνα με τις επιθυμίες σου και αντί για την αναμενόμενη ευτυχία, θα αντιμετωπίζεις συγκρούσεις. Ωστόσο, αν σκοπεύεις να φέρεις χαρά στους αγαπημένους σου μέσω της προσφοράς, της θυσίας και της υπομονής, τότε είσαι πιο προετοιμασμένος/η για την οικογενειακή ζωή και ο Θεός θα σου στείλει σύζυγο. Όταν ένας Χριστιανός δεν σκέφτεται τον εαυτό του, αλλά υπηρετεί τους άλλους, ταπεινώνοντας τον εαυτό του, τότε η ευτυχία αναζητά τον εαυτό της.
Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρέλιν
Διαβάζουμε.
«Ὁ Πέτρος εἶπε στο Ματθαῖο καί στό Λουκά
και στο Μάρκο καί στόν Ἰωάννη: "Να γράψετε και τίς ἀνοησίες μου”. Καί ὁ Παῦλος εἶπε στο Λουκά
"Να γράψης καί πῶς λυσσομανοῦσα ἐναντίον τοῦ Στεφάνου καί τῶν Χριστιανῶν τούς ὁποίους κυνηγοῦσα καί συλλάμβανα καί φυλάκιζα". Καί ὁ Ἰάκωβος εἶπε στο... Μάρκο "Να γράψης ὅτι ἀποπειράθηκα να δέσω σαν τρελλό τόν Κύριο". Τέτοιοι ήταν γιά τήν ἀκρίβεια ὅλοι τους, γι' αυτό ὁ Κύριος αυτούς διάλεξε νά ἐκχριστιανίσουν τήν ἀνθρωπότητα. Καί ἡ Βίβλος δεν χαρίζει κάστανο σε κανέναν· εἶναι ἀπροσωπόληπτη»
Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Όρθρος Φαεινός.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Είπε γέρων.
«Προχθές εἶδα ἕνα μικρό πουλί πού μόλις
πρωτοβγῆκε ἀπ' τή φωλιά του, γιά νά βρῆ τροφή.
Πετοῦσε ἴσα μέ μία σπιθαμή. Δέν ἤξερε νά βρίσκη εὔκολα τά ζωύφια καί, γιά νά βρῆ ἕνα ἔντομο κατάλληλο γιά τό φαγητό του, ἔκανε μία ὥρα τό καημένο! Καθώς τό παρατηροῦσα, σκέφθηκα πώς κάθε ἀρχή εἶναι δύσκολη. Ὅταν ὁ φοιτητής τελειώση τις
σπουδές του κι ἀρχίση νά ἐργάζεται, δυσκολεύεται.
Ὅταν ὁ νέος παντρευτή, στήν ἀρχή έχει δυσκολίες»
Βιβλιογραφία Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Όρθρος Φαεινός.
Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.
Πώς να βρείτε την αδελφή ψυχή σας και να αποφύγετε να κάνετε λάθος επιλογή στη ζωή;
Πώς να βρείτε την αδελφή ψυχή σας και να αποφύγετε να κάνετε λάθος επιλογή στη ζωή;
Ένα από τα βιβλία του βασιλιά Σολομώντα λέει ότι ένας αμαρτωλός λαμβάνει μια κακή σύζυγο για τις αμαρτίες του (Εκκλησιαστής 7:26). Γι' αυτό, προσπαθήστε να απέχετε από τις αμαρτίες, ειδικά από την πορνεία, ώστε ο Κύριος να σας ανταμείψει με μια καλή σύζυγο. Δεν πρέπει μόνο να αναζητήσετε μια κατάλληλη σύζυγο, αλλά και να γίνετε ο εαυτός σας ένας κατάλληλος σύζυγος.
Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Καρέλιν
ΜΙΑ «ΦΡΙΚΤΗ» ΕΙΚΟΝΑ!!!!
ΜΙΑ «ΦΡΙΚΤΗ» ΕΙΚΟΝΑ
Επισκέφτηκα έναν μοναχό στο κελί του. Είχε μια εικόνα της Παναγίας, «Το Άμαραντον Άνθος».
Ήταν ζωγραφισμένη σε ένα πρόχειρο χαρτόνι και φαινόταν τρομακτική.
Ήταν τρομακτική στην όψη. Ως καλλιτέχνης, δεν μου άρεσε αυτή η εικόνα εκείνη την εποχή. Λίγο καιρό αργότερα, επισκέφτηκα ξανά τον μοναχό. Η εικόνα είχε μετακινηθεί σε ένα λιγότερο έντιμο μέρος επειδή τον τρόμαζε.
Την πλησίασα και είδα τη Μητέρα του Θεού να χαμογελάει. Ήταν όμορφη. Ζήτησα από τον μοναχό να μου δώσει την εικόνα, αλλά αρνήθηκε και είπε: «Δεν μπορώ να αποχωριστώ αυτή την εικόνα, είναι τόσο όμορφη. Όταν φύγω, θα σου τη δώσω».
Όταν ο μοναχός έφυγε, ένας άλλος μοναχός πήρε τη θέση του και η εικόνα έγινε ξανά τρομακτική. Η Παναγία επέπληξε αυτόν τον μοναχό για τις αμαρτίες του και έκαψε την εικόνα της.
Όταν τον επισκέφτηκα και έμαθα τι είχε κάνει με την εικόνα, του είπα: «Αλίμονό σου, δυστυχισμένο άνθρωπο». Και πράγματι, αυτό συνέβη. Εφόσον δεν ήθελε τη Μητέρα του Θεού μαζί του, δεν ήθελε να ακούσει τις επιπλήξεις Της και δεν ήθελε να διορθώσει τη ζωή του, η Μητέρα του Θεού δεν τον ήθελε ούτε στο ιερό μοναστήρι. Πρόδωσε τον Θεό και αναχώρησε για τον κόσμο.
Η Μητέρα του Θεού είναι η μεγάλη μας μεσίτρια και μεσίτρια για εμάς τους αμαρτωλούς. Προσευχηθείτε σε Αυτήν στην εκκλησία και στο σπίτι με πίστη, ελπίδα και αγάπη με την απλότητα της καρδιάς σας.
Να έχετε μια φωτογραφία της Μητέρας του Θεού, αν όχι μια εικόνα. Προσευχηθείτε σε Αυτήν σαν να ήταν ζωντανή, και θα σας βοηθήσει σε κάθε ανάγκη και κίνδυνο, αποτρέποντας την καταστροφή για αρκετά χρόνια, ή ίσως αυτή η καταστροφή να χτυπήσει με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Η ιστορία το μαρτυρά αυτό.
Αρχιμανδρίτης Αλίπι Βορόνοφ, Ηγούμενος της Μονής Πσκοφ-Πεχέρσκι
Παντρεμένοι ή άγαμοι, άτεκνοι ή 10 παιδιά – όλα στη ζωή πρέπει να γίνονται αποδεκτά όπως είναι.
Παντρεμένοι ή άγαμοι, άτεκνοι ή 10 παιδιά – όλα στη ζωή πρέπει να γίνονται αποδεκτά όπως είναι.
Έτσι πρέπει να είναι. Είναι θέλημα Θεού και είναι καλό για εσάς.
Σε κάθε περίπτωση, καλούμαστε να είμαστε ευτυχισμένοι, να υπηρετούμε τον Θεό και τον πλησίον μας, να χαιρόμαστε και να ευχαριστούμε τον Δημιουργό. Η συμβουλή μου προς εσάς: πηγαίνετε στην εκκλησία πιο συχνά, κοινωνείτε, ταξιδεύετε σε ιερούς τόπους, κάνετε το καλό, απολαμβάνετε τη ζωή και, το πιο σημαντικό, ακούτε λιγότερο τους ανθρώπους και περισσότερο τον Κύριο!
Όλα δεν είναι μάταια, αγαπητέ μου... Και μην σκέφτεστε καν να ανησυχείτε, ο Θεός έχει τον έλεγχο και κάνει τα πάντα για το καλό και τη σωτηρία σας!!! Η ευτυχία, η ηρεμία και η αίσθηση της ολοκλήρωσης στη ζωή δεν εξαρτώνται από την οικογένεια, τα παιδιά, την καριέρα, τον πλούτο ή οποιαδήποτε άλλα υλικά αγαθά. Ο Κύριος αποκαλύπτει αυτή την κατάσταση απόλυτης ευδαιμονίας και ειρήνης μόνο σε όσους βασίζονται εξ ολοκλήρου στο άγιο θέλημά Του και εκπληρώνουν τις Εντολές του Χριστού! Αυτό σας εύχομαι ειλικρινά και με προσευχή.
Πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Γκουριάνοφ.
Πολλοί λένε:
Πολλοί λένε: Δεν έχω χρόνο να προσευχηθώ, δεν έχω χρόνο. Δεν μπορώ να νηστεύσω, πονάει το στομάχι μου. Δεν μπορώ να πάω στην εκκλησία, ούτε λόγω δουλειάς ούτε λόγω παιδιών. Εσύ, λοιπόν, δεν μπορείς; Δεν χρειάζεται. Μην νηστεύεις, μην προσεύχεσαι, μην πηγαίνεις στην εκκλησία. Αν δεν καταλαβαίνεις το Ευαγγέλιο, τότε μην το διαβάζεις. Και δεν θα κερδίσεις τίποτα. Θα πεθάνεις σαν κούτσουρο, όπως ακριβώς ήσουν. Ούτε ένα ζωντανό κλαδί δεν θα ανθίσει πάνω σου, πόσο μάλλον να κάνει καρπούς.
Κάθε δέντρο που δεν κάνει καρπούς πριονίζεται σε κομμάτια, μετά σχίζεται και μετά ρίχνεται στον φούρνο, επειδή δεν είναι πλέον κατάλληλο για τίποτα. Γι' αυτό ο Κύριος λέει: «Θα είναι κλάμα και τρίξιμο δοντιών. Κάθε δέντρο που δεν κάνει καλό καρπό θα κοπεί και θα ριχτεί στη φωτιά». Αυτό είναι πολύ συγκεκριμένο.
Αν ο στοργικός Κύριος δεν μπορούσε να βρει άλλες λέξεις από το «φωτιά της Γέεννας», τότε πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτό δεν είναι αλληγορία. Όλα θα είναι όπως είναι. Πιστεύουμε σε Αυτόν ή όχι; Όλη μας η αιωνιότητα εξαρτάται από αυτό. Επομένως, πρέπει να αγωνιζόμαστε.
Γιατί ήρθαμε στη γη; Σε τι θέλουμε να αφιερώσουμε τη ζωή μας; Μια τέτοια πάλη μαίνεται μέσα μας: ο κόσμος μας τραβάει πίσω, ενώ η πίστη μας τραβάει προς τον ουρανό. Και ποιος θα νικήσει, ποιανού πλευρά θα διαλέξει η ψυχή μας, ποια θα διαλέξουμε τελικά: τον κόσμο ή τον Θεό; Αν ο Θεός, τότε περισσότερα θα προστεθούν στη ζωή μας. Αλλά αν ο κόσμος, τότε «ακόμα και ό,τι έχουμε θα μας αφαιρεθεί» - έτσι είπε ο Κύριος.
Επομένως, αφού έχουμε επιλέξει το χριστιανικό μονοπάτι, πρέπει να αγωνιζόμαστε να το ακολουθήσουμε: να μάθουμε ανιδιοτέλεια, να μάθουμε πραότητα, να μάθουμε έλεος, να μάθουμε αγάπη. Και ο Κύριος, βλέποντας τις καλές μας προθέσεις, θα μας χαρίσει να βιώσουμε τη χάρη του Θεού, και ίσως σε έναν από εμάς δοθεί τέτοια χάρη που δεν θα μας αφήσει ποτέ, θα παραμείνει πάντα μαζί μας.
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Σμιρνόφ
Ο χριστιανικός γάμος είναι ένα μεγάλο μυστήριο.
Ο χριστιανικός γάμος είναι ένα μεγάλο μυστήριο. Είναι ο θεσμός του Θεού για τη συνέχιση της οικογενειακής γραμμής και την καταστολή της λαγνείας. Η σημασία και η ιερότητά του είναι τόσο μεγάλες που παρομοιάζεται με την ένωση του Χριστού με την Εκκλησία.
Αρχιμανδρίτης Ιωάννης (Κρεστιάνκιν)
ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ.
Γιατί χωρίζουν οι άνθρωποι; Ο πρώτος λόγος, πιστεύω, είναι ότι πολλοί γάμοι σχηματίζονται μεταξύ ανθρώπων που δεν είναι ακόμη πλήρως ώριμοι, ανθρώπων που φαντάζονται ότι η χαρά που υπάρχει μεταξύ τους όταν συναντιούνται θα διαρκέσει για πάντα και ότι δεν χρειάζεται να προστατευτεί ή να καλλιεργηθεί. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι μερικές φορές η αγάπη που αρχικά φαινόταν γνήσια αποδεικνύεται πιο επιφανειακή από ό,τι περιμέναμε, και οι συνθήκες της ζωής μπορεί να είναι τόσο δύσκολες που αυτές οι απροσδόκητες συνθήκες διαλύουν την ενότητα που θα μπορούσε να διατηρηθεί από μια πολύ μεγάλη, πολύ δυνατή αγάπη.
Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος
Τρίτη 7 Ιουλίου 2026
ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ.
Το διαζύγιο είναι μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που μπορούν να συμβούν σε έναν άνθρωπο. Αντιπροσωπεύει όχι μόνο το τέλος της αγάπης που οδήγησε στον γάμο, αλλά και το τέλος της ελπίδας για μια ζωή γεμάτη χαρά και βάθος.
Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ....
Μια οικογένεια πριν από τα παιδιά είναι σαν δύο νεαρά πουλάρια που βόσκουν σε ένα πράσινο λιβάδι και παίζουν μεταξύ τους. Μια οικογένεια μετά τα παιδιά είναι σαν δύο άλογα έλξης δεμένα σε ένα κάρο, που το σέρνουν κατά μήκος ενός λασπωμένου, λακκούβα δρόμου. Αν το ένα άλογο αρνηθεί να τραβήξει το φορτίο, το άλλο θα καταπονηθεί διπλά. Και πολλοί, που αναζητούν ένα όμορφο πράσινο λιβάδι, είναι εντελώς απρόθυμοι να δέσουν τον εαυτό τους σε ένα κάρο.
Ιερέας Ιλία Σουγκάγιεφ
«Ω, βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού! Πόσο ανεξερεύνητες είναι οι κρίσεις Αυτού και οι δρόμοι Αυτού ανεξιχνίαστοι!» (Ρωμ. 11:33).
Την άλλη μέρα, παρακολούθησα την κηδεία ενός ηλικιωμένου ζευγαριού: του Αλεξάντερ και της Λιουντμίλα. Η τραγωδία χτύπησε το σπίτι τους με τον θάνατο του συζύγου της και η οικογένεια ήταν απασχολημένη με τις διευθετήσεις για τα απαραίτητα. Η χήρα περπάτησε, μίλησε και, όπως λένε, κράτησε την ψυχραιμία της. Όταν το φέρετρο μεταφέρθηκε στο σπίτι, βλέποντας τον σύζυγό της, η Λιουντμίλα είπε μόνο δύο προτάσεις, τις τελευταίες της ζωής της: «Πώς θα ζήσω χωρίς αυτόν; Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτόν...»
Κάθισε σε ένα σκαμπό δίπλα στο φέρετρο, αναστέναξε δύο φορές, αγκάλιασε τον αγαπημένο της και αυτό ήταν όλο. Οι συγγενείς στην αρχή μπερδεύτηκαν και αργότερα ο γιατρός διέγνωσε «ρήξη αορτής». Ακαριαίος θάνατος... δίπλα στον αγαπημένο τους. Κατά τη διάρκεια της κηδείας, έπεσε μια ψιχάλα - σαν να έκλαιγε η φύση. Και μετά, προς το τέλος, όταν τραγούδησαν το «Αιώνια Μνήμη», ο ουρανός χαμογέλασε με ηλιοφάνεια.
Ο Πέτρος και η Φεβρωνία ήρθαν στο μυαλό μου. Τέτοια πράγματα συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια ή στις ζωές των αγίων, σκέφτηκα. Το ανθρώπινο πεπρωμένο, η πρόνοια του Θεού πάνω στην πραγματική μας ζωή, μας ωθεί να συλλογιστούμε και να σταματήσουμε με δέος. Και μετά να αναφωνήσουμε μαζί με τον απόστολο: «Ω, βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού! Πόσο ανεξερεύνητες είναι οι κρίσεις Αυτού και οι δρόμοι Αυτού ανεξιχνίαστοι!» (Ρωμ. 11:33).
Ιερέας Ιωάννης Καραμάν
8 Ιουλίου Πέτρος_και_Φεβρωνία
Κυριακή.
📚🌾🌞 Η ❝ Κυριακή ❞ και οι ονομασίες των ημερών ~
1️⃣ Η Ελληνική και η Πορτογαλική διαφέρουν σημαντικά από τις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες στη ονομασία των ημερών.
📆 Οι άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες στηρίχθηκαν κυρίως στο ελληνορωμαϊκό σύστημα, που βασιζόταν σε πλανήτες-θεότητες, ενώ στην Ελληνική ακολουθήθηκε το ιουδαϊκό ημερολόγιο — λόγω της μεγάλης επίδρασης της εβραϊκής παράδοσης στη χριστιανική παράδοση και τον Βυζαντινό πολιτισμό. Το σύστημα ακολούθησε και η Πορτογαλική.
🔹 Στο ιουδαϊκό ημερολόγιο, η βασική ημέρα ήταν το Σάββατο [< εβρ. šabbāt «ανάπαυση»] (γι' αυτό και η λέξη Σάββατο χρησιμοποιήθηκε συχνά σε ελληνιστικά κείμενα με την περιληπτική σημασία «εβδομάδα»). Έτσι:
✦ μία σαββάτων (πρώτη μέρα μετά το Σάββατο)
✦ δεύτερα σαββάτων (δεύτερη μέρα μετά το Σάββατο)
✦ τρίτη σαββάτων...
✦ Η έκτη ημέρα: Παρασκευή ( = «προετοιμασία για το Σάββατο»).
👉 Όμως, οι χριστιανοί έκαναν μία καίρια αλλαγή:
μετονόμασαν την "μία σαββάτων" σε "Κυριακή", δηλαδή «ημέρα τοῦ Κυρίου». Έβαλαν τον Θεό και όχι τη λατρεία του («ανάπαυση») στο επίκεντρο. Έτσι, το Σάββατο έπαψε να είναι η πρώτη και έγινε η 7η ημέρα της εβδομάδας.
📊 Η αντιστοιχία στα Ελληνικά διαμορφώθηκε ως εξής:
ιουδαϊκό ημερολόγιο ~ ελληνικό ημερολόγιο
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
✦ μία σαββάτων ~ Κυριακή
✦ δευτέρα σαββάτων ~ Δευτέρα
✦ τρίτη σαββάτων ~ Τρίτη
✦ τετάρτη σαββάτων ~ Τετάρτη
✦ πέμπτη σαββάτων ~ Πέμπτη
✦ παρασκευή ~ Παρασκευή
✦ Σάββατον ~ Σάββατο
Ομοίως, στα Πορτογαλικά:
✦ Domingo (Κυριακή): < λατ. dies Domini ("Ημέρα του Κυρίου").
✦ Segunda-feira (Δευτέρα): "δεύτερη ημέρα της εβδομάδας" (< λατ. secunda feria).
✦ Terça-feira (Τρίτη): "τρίτη ημέρα της εβδομάδας" (< λατ. tertia feria).
✦ Quarta-feira (Τετάρτη): "τέταρτη ημέρα της εβδομάδας" (< λατ. quarta feria).
✦ Quinta-feira (Πέμπτη): "πέμπτη ημέρα της εβδομάδας" (< λατ. quinta feria).
✦ Sexta-feira (Παρασκευή): "έκτη ημέρα της εβδομάδας" (< λατ. sexta feria).
✦ Sábado (Σάββατο): από το λατινικό sabbatum, που κι αυτό προέρχεται από την εβραϊκή λέξη šabbāt .
Συνεπώς, η ελληνική και η πορτογαλική ονοματοδοσία των ημερών είναι μια «αρίθμηση» των ημερών με αρχή την Ημέρα του Κυρίου (Κυριακή).
📌 Σε κάποιες γλώσσες (πχ Ισλανδική, σλαβικές) ακολουθείται το σύστημα αυτό για ορισμένες ημέρες της εβδομάδας, αλλά με έναν μεικτό και ακανόνιστο τρόπο.
__________________________
2️⃣ Λατινική Παράδοση
Στην εκκλησιαστική Λατινική, η Κυριακή ονομάστηκε dies dominica («ημέρα του Κυρίου») – εξού και οι λέξεις:
• γαλ. dimanche,
• ισπ. domingo,
• ιταλ. domenica,
• ρουμ. duminică.
Τις επόμενες ημέρες, οι λατινογενείς (μη γερμανικές) γλώσσες τις ονόμασαν με βάση τη ρωμαϊκή παράδοση. Οι Ρωμαίοι είχαν ονομάσει τις ημέρες της εβδομάδας από τους 7 πλανήτες (που περιλάμβαναν και τον Ήλιο και τη Σελήνη), τους οποίους θεωρούσαν θεότητες. Έτσι:
Δευτέρα (Ημέρα της Σελήνης [Luna]):
● Λατινικά: dies Lunae
● Ιταλικά: lunedì
● Ισπανικά: lunes
● Γαλλικά: lundi
Τρίτη (Ημέρα του Άρη [Mars]):
● Λατινικά: dies Martis
● Ιταλικά: martedì
● Ισπανικά: martes
● Γαλλικά: mardi
Τετάρτη (Ημέρα του Ερμή [Mercury]):
● Λατινικά: dies Mercurii
● Ιταλικά: mercoledì
● Ισπανικά: miércoles
● Γαλλικά: mercredi
Πέμπτη (Ημέρα του Δία [Jupiter]):
● Λατινικά: dies Iovis
● Ιταλικά: giovedì
● Ισπανικά: jueves
● Γαλλικά: jeudi
Παρασκευή (Ημέρα της Αφροδίτης [Venus]):
● Λατινικά: dies Veneris
● Ιταλικά: venerdì
● Ισπανικά: viernes
● Γαλλικά: vendredi
Σάββατο (Ημέρα του Κρόνου [Saturn]):
● Λατινικά: dies Saturni
● Ιταλικά: sabato
● Ισπανικά: sábado
● Γαλλικά: samedi
___________________________
3️⃣Γερμανική Παράδοση
Οι γερμανικές γλώσσες (όπως τα Αγγλικά, Γερμανικά, Ολλανδικά, Σκανδιναβικές γλώσσες) υιοθέτησαν τη ρωμαϊκή ιδέα της σύνδεσης των ημερών με θεότητες, αλλά αντικατέστησαν τους Ρωμαίους θεούς με αντίστοιχους Γερμανικούς/Σκανδιναβικούς θεούς (ή με τους ίδιους τους πλανήτες). Έτσι:
Η Κυριακή ήταν η «ημέρα του Ήλιου» (dies Solis).
• αγγλ. Sunday,
• γερμ. Sonntag,
• ολλ. zondag,
• δαν. søndag κ.λπ.
Οι υπόλοιπες μέρες (αναφέρουμε τα Αγγλικά)
◆ Monday: "Moon's day" - Ημέρα της Σελήνης (άμεση μετάφραση από το λατινικό dies Lunae)
◆ Tuesday: "Tiu's day" - Ημέρα του Τιρ (γερμανικός θεός του πολέμου, αντίστοιχος του Άρη)
◆ Wednesday: "Woden's day" - Ημέρα του Όντιν/Βόταν (γερμανικός θεός, αντίστοιχος του Ερμή)
◆ Thursday: "Thor's day" - Ημέρα του Θορ (σκανδιναβικός θεός του κεραυνού, αντίστοιχος του Δία)
◆ Friday: "Frigg's day" - Ημέρα της Φριγκ/Φρέγια (γερμανική θεά της αγάπης και της ομορφιάς, αντίστοιχη της Αφροδίτης)
◆ Saturday: "Saturn's day" - Ημέρα του Κρόνου (από το λατινικό dies Saturni· δεν υπήρχε άμεσος γερμανικός αντίστοιχος θεός, οπότε διατηρήθηκε το ρωμαϊκό όνομα)
__________
◾ Συνοψίζοντας, μπορούμε να μιλάμε για τρεις γραμμές ονοματοδοσίας των ημερών
✦ εβραϊκή-χριστιανική (Ελληνικά, Πορτογαλικά)
✦ ελληνορωμαϊκή (λατινογενείς γλώσσες)
✦ γερμανική-σκανδιναβική (γερμανικές γλώσσες)
____________
____________
🗒 Προσαρμογή από Γ. #Μπαμπινιώτη, Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας https://lexicon.gr/etymologiko-lexico/ [λ. Κυριακή, εβδομάδα] & άλλες πηγές
Παρακλητικὸς Κανὼν εἰς τὸν ῞Αγιο Μεγαλομάρτυρα Προκόπιο Ποίημα Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου.
῞Αγιος Μεγαλομάρτυς
Προκόπιος
Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Προκόπιος καταγόταν ἀπό τά Ἱεροσόλυμα.
Ὁ πατέρας του ἦταν Χριστιανός καί ὀνομαζόταν Χριστόφορος, καί ἡ μητέρα του
Θεοδοσία, εἰδωλολάτρισσα. Ἄθλησε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ
(284 – 305 μ.Χ.).
Ὅταν μεγάλωσε, ἡ μητέρα του τόν ἔφερε στήν Ἀντιόχεια
καί πέτυχε ἀπό τόν Διοκλητιανό, πού βρισκόταν ἐκεῖ, τόν διορισμό τοῦ Προκοπίου ὡς
δούκα τῆς Ἀλεξάνδρειας. Συγχρόνως ἀνατέθηκε σέ αὐτόν ἡ ἐποπτεία τοῦ διωγμοῦ τῶν
Χριστιανῶν πού ζοῦσαν στήν πόλη. Καθ’ ὁδόν ὅμως πρός τήν Ἀλεξάνδρεια, τήν
νύχτα, ὁραματίσθηκε σταυρό μέ μορφή κρυστάλλου καί ἄκουσε φωνή νά τοῦ λέγει: «Ἐγώ
εἶμαι ὁ Ἰησοῦς, ὁ Ἐσταυρωμένος, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ». Ἔκπληκτος ἀπό τό ὅραμα καί
τήν Θεία φωνή, ὁ Προκόπιος μεταστράφηκε, διέκοψε τήν πορεία του, μετέβη στήν
Σκυθούπολη καί ἀπό ἐκεῖ ἐπέστρεψε στά Ἱεροσόλυμα, ὅπου ἀποκάλυψε στήν μητέρα
του ὅσα εἶχαν διαδραματισθεῖ καί τήν μεταστροφή του στήν Χριστιανική πίστη. Ἡ ἀποκάλυψη
αὐτή τάραξε τήν μητέρα του, ἡ ὁποία ἀφοῦ ἀπέτειχε νά τόν μεταπείσει τόν
κατήγγειλε τόν στόν ἡγεμόνα Καισαρείας Οὐΐλκιο. Αὐτός, ἀφοῦ τόν ἀνέκρινε καί
διαπίστωσε τήν ἀκλόνητη ἐμμονή του στήν Χριστιανική πίστη, διέταξε τόν
σκληρό βασανισμό του. Κατ’ αὐτό τόν τρόπο, ἀφοῦ τοῦ καταξέσχισαν τίς σάρκες μέ
σιδερένια νύχια καί ὑπέμεινε καί ἄλλα βασανιστήρια, ἡμιθανής ἐγκλείσθηκε στήν
φυλακή. Τήν νύχτα ἐμφανίσθηκε σέ αὐτόν ὁ Χριστός, ὁ Ὁποῖος, ἀφοῦ θεράπευσε τίς
πληγές του, τόν ἐνεθάρρυνε καί τόν ἐνίσχυσε στόν ἀγῶνα του. Ὁ Προκόπιος ἄρχισε
τότε νά ὑμνεῖ μεγαλοφώνως τό Ὄνομα τοῦ Κυρίου, γεγονός τό ὁποῖο προκάλεσε τήν
περιέργεια τῶν φρουρῶν καί τοῦ δεσμοφύλακος. Αὐτοί, ἀφοῦ προσέτρεξαν, εἶδαν
κατάπληκτοι ὑγιῆ τόν Προκόπιο καί, μπροστά στό θαῦμα, παρακάλεσαν τόν Μάρτυρα νά
ὁδηγήσει καί αὐτούς στήν ἀληθινή πίστη τοῦ Χριστοῦ. Τήν ἑπομένη, ἀφοῦ ὁδηγήθηκε
ἐκ νέου ἐνώπιον τοῦ ἐπάρχου, ἔλαβε τήν διαταγή νά μεταβεῖ στόν εἰδωλολατρικό
ναό, γιά νά προσφέρει θυσία στά εἴδωλα. Ὁ Προκόπιος δέχθηκε, ὅταν ὅμως μπῆκε
στό ναό, ἅπλωσε τά χέρια καί προσευχήθηκε, καί ἀμέσως τά εἴδωλα πού βρίσκονταν
σέ αὐτόν ἔπεσαν στήν γῆ καί συνετρίβησαν. Ὁ Οὐΐλκιος, ἔξαλλος ἀπό ὀργή, διέταξε
τήν μεταφορά τοῦ Προκοπίου στήν φυλακή, ἀλλά ἀπό τό θαῦμα πού ἐπιτελέσθηκε
πολλοί ἀπό τούς στρατιῶτες καί τό πλῆθος μεταστράφηκαν, μεταξύ τῶν ὁποίων ἡ
μητέρα τοῦ Προκοπίου Θεοδοσία, δύο τριβοῦνοι, ὁ Νικόστρατος καί ὁ Ἀντίοχος καί
δώδεκα γυναῖκες συγκλητικές. Αὐτούς, ὁ ἡγεμόνας, ἀφοῦ τούς τιμώρησε σκληρά μέ
κάθε εἴδους βασανιστήρια, τούς θανάτωσε δι’ ἀποκεφαλισμοῦ.
Ὅταν πέθανε αἰφνιδίως ὁ ἔπαρχος, ὁ διάδοχός του
Φλαβιανός ὑπέβαλε ἐκ νέου τόν Προκόπιο σέ σκληρά βασανιστήρια. Τόν κρύπησαν μέ
βούνευρα (νεῦρα βοδιοῦ), κατέκαψαν τίς πληγές μέ πυρωμένα σίδερα καί
τοποθέτησαν στίς παλάμες του ἀναμμένα κάρβουνα καί λιβάνι. Ἀλλά ὁ Προκόπιος
παρέμεινε ἀκλόνητος στήν Χριστιανική ὁμολογία του. Τότε ὁ Φλαβιανός διέταξε τόν
ἀποκεφαλισμό τοῦ Μεγαλομάρτυρος, τό 303 μ.Χ., τόν ὁποῖο καί ὑπέμεινε
προσευχόμενος καί δοξολογώντας τόν Θεό.
Παρακλητικὸς Κανὼν
εἰς τὸν ῞Αγιο Μεγαλομάρτυρα Προκόπιο
Ποίημα Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου
Εὐλογήσαντος τοῦ ῾Ιερέως ἀρχόμεθα ἀναγινώσκοντες
τὸν ΡΜΒ’ (142) Ψαλμόν. Κύριε εἰσάκουσον... καὶ εἶτα
τὸ Θεὸς Κύριος, (τετράκις) καί τά Τροπάρια.
Ἦχος δ´. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τὸν ἀγαπήσαντα θερμῶς τὸν Δεσπότην* καὶ μαρτυρίου ἐνδύθεντα
τὴν χλαῖναν* δεῦτε πιστοὶ βοήσωμεν ἐκ βάθους ψυχῆς˙* φύλαττε Προκόπιε,*
Στρατηλάτα Κυρίου,* πάντας τοὺς προστρέχοντας* ἐκ καρκίνου καὶ πλάνης* καὶ ἐκ
κινδύνων ῥῦσαι, θαυμαστὲ* καὶ ἐξ ὀδόντων* τοῦ δράκοντος, πάντιμε.
Δόξα Πατρί ... Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
̉Αγρευθεῖς οὐρανόθεν πρὸς τὴν εὐσέβειαν,* κατηκολούθησας χαίρων ὥσπερ ὁ Παῦλος Χριστῷ,* τῶν Μαρτύρων καλλονὴ, Μάρτυς Προκόπιε,* ὅθεν δυνάμει τοῦ Σταυροῦ* ἀριστεύσας εὐκλεῶς* κατήσχυνας τὸν Βελίαρ* οὐ τῆς κακίας ἄτρωτους* σῷζε τοὺς πόθῳ σὲ γεραίροντας.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν
ποτε Θεοτόκε,* τὰς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι* εἰμὴ γὰρ Σὺ προΐστασο
πρεσβεύουσα* τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων;* Τίς δὲ διεφύλαξεν* ἕως νῦν ἐλευθέρους;*
Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σοῦ,* Σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί,* ἐκ παντοίων δεινῶν.
Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός καὶ εἶτα ὁ Κανών[1].
ᾨδὴ α´. Ἦχος πλ. δ´. Ὑγρὰν
διοδεύσας.
Προστάτευσον
πάντας θαυματουργέ,* ἐκ νόσων ποικίλω*, καὶ κινδύνων παντοειδῶν,* ὑγείαν
παράσχου, θεηγόρε,* καὶ προκοπὴν βίου, μάρτυς Προκόπιε.
Εἰρήνευσον,
Μάρτυς θαυματουργέ,* ψυχὴν τὴν ἀθλίαν,* ἣν ἐμόλυνα περισσῶς·* διὸ καταφεύγω
σοι, τρισμάκαρ,* καὶ ἐξαιτοῦμαι βοήθειαν, ῞Αγιε.
Νοσήσας ἐκ πάντων
ὀδυνηρῶς,* πρὸς σὲ καταφεύγω,* τὸν ἀλάνθαστον ἰατρὸν,* καὶ τὴν σὴν βοήθειαν αἰτοῦμαι·*
μάρτυς Κυρίου καὶ θεῖε Προκόπιε.
Καί νῦν …
Θεοτοκίον.
Ν οῦν καί καρδίαν πάντων ἡμῶν* λιταῖς σου, Παρθένε,* ἐναρμόνησον
ταπεινῶς* δεόμεθα πόθῳ οἱ ἱκέται* ταῖς τοῦ Υἱοῦ Σου ἐντεύξεισι, ῎Αχραντε.
ᾨδὴ γ´. Οὐρανίας ἁψῖδος ...
῾Ικετεύω σε
Μάρτυς, καὶ θεῖε Προκόπιε,* παράσχου ἡμῖν θεοφόρε,* πᾶσαν βοήθειαν,* τοῖς εὐφημοῦσι,
φωστήρ,* καὶ καταφεύγουσι πόθῳ,* πειρασμῶν ἀπάλλαξον,* τῇ μεσιτείᾳ σου.
̉Απὸ πάσης ἀνάγκης,*
καὶ τῶν δεινῶν λύτρωσαι*, τοὺς πρὸς σὲ προσπίπτοντας πίστει,* μάκαρ Προκόπιε·*
παράσχου πᾶσι σοφὲ,* ἁμαρτημάτων τὴν γνῶσιν,* καὶ ἐκ πλάνης δαιμόνων,* τάχος ἐξάρπασον.
Προστασίαν καὶ
σκέπην,* ψυχῆς τε καὶ σώματος,* αἰτοῦμαι παμμάκαρ καὶ θεῖε, ὄντως Προκόπιε·* ἐκκάθαρόν
με σοφὲ,* ἐκ τῶν παθῶν ταῖς λιταῖς σου* καὶ ἐκ παντοίων θλίψεων,* σῶσον ἱκέτην
σου.
Θεοτοκίον.
Τοῦ πυρὸς τὴν μανίαν,* καταστέλεις,
῎Αχραντε,* καὶ τοὺς κινδυνεύοντας τάχος* σώζεις, Παντάνασσα,*
διὸ πίστει πιστοὶ* σοι καταφεύγουσι πόθῳ* καὶ αἰτοῦσι ἅπαντες*
τὴν προστασία Σου.
Διάσωσον* ἀπὸ
κινδύνων ἱκέτας σου Θεοφόρε,* ὅτι πάντες σεμνοπρεπῶς πρὸς σὲ καταφεύγομεν,* ὡς ἄγρυπνον
φύλακά τε καὶ ῥύστην.
̉Επίβλεψον* ἐν εὐμενείᾳ
πανύμνητε Θεοτόκε,* ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν* καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς
μου τὸ ἄλγος.
Εἶτα Δέησις
καὶ τὸ Κάθισμα.
῏Ηχος β΄. Πρεσβεία Θερμὴ ...
Πλεόντων σωτήρ,* ὁδοιπορούντων
σύμμαχος,* πενθούντων χαρά,* νοσούντων ἰατήριον,* ἐδείχθης Προκόπιε.* Διό σοι
προσπίπτομεν, ῞Αγιε,* αἰτοῦντες χάριν τὴν σὴν δαψιλὴν,* ἐν πάσαις τοῦ βίου
περιστάσεσιν.
ᾨδὴ δ´. Εἰσακήκοα Κύριε ...
Τῆς κολάσεως ἄξιος,*
ἀληθῶς ὁ τάλας θεόφρον γέγονα,* διὸ τρέμω ὁ ἀνάξιος* καὶ προστρέχω, θαυμαστέ, τῇ
σκέπῃ σου.
̉Ιατρὸς ὁ ἀλάνθαστος,*
ἀνεδείχθης Μάρτυς Χριστοῦ Προκόπιε,* σὺ τοὺς πόνους καταπράϋνον,* καὶ ὑγείαν
δώρησαί μοι Ἅγιε.
Θεοτοκίον.
̉Εκ
τροχαίου
προστάτευσον* τὸν ἱκέτην,
Δέσποινα Θεονύμφευτε,* καὶ τοὺς εἰς Σὲ καταφεύγοντας* ὑγιείαν
δίδου, Παναμώμητε.
ᾨδὴ ε´. Φώτισον ἡμᾶς ...
Φρούρησον ἡμᾶς*
ταῖς πρεσβείαις σου μακάριε,* καὶ τοὺς ἱκέτας σκέπε Μάρτυς σεμνέ* καὶ ἐξ ὀδόντων
τοῦ ἐχθροῦ,* τάχος ἐξάρπασον.
Νόσων ἰατρός* ἀνεδείχθης
μέγας ῞Αγιε,* καὶ πάντων τῶν Χριστιανῶν,* σὺ φρουρός, ἀσπὶς καὶ τεῖχος ἀπόρθητον,*
σεμνὲ Προκόπιε.
῾Ρῦσαί με δεινῶν*
καὶ στενώσεως Προκόπιε,* ἐκ νόσων καὶ θλίψεων καὶ συμφορῶν,* τῇ μεσιτείᾳ σου
μάκαρ,* ταχύ ἀπάλλαξον.
Θεοτοκίον.
῎Εμπλησον χαρᾶς εὐεργέτας τοῦ ἱκέτους Σου*
καὶ διαφύλαττε αὐτούς, Μαριάμ,* ἐκ πάσης βλάβης* καὶ στενώσεως
σοῦ δέομαι.
ᾨδὴ στ´. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ ...
̉Εν κλίνῃ, νῦν ἀσθενῶν
κατάκειμαι,* ὁ πανάθλιος ἱκέτης σου Μάρτυς,* καὶ τὴν σὴν βοήθειαν, μάκαρ, αἰτοῦμαι,*
ἣν δώρισαί μοι ταχέως, Προκόπιε,* καὶ πᾶσαν λύπην τῆς ψυχῆς,* ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀποδίωξον
Ἅγιε.
Σωμάτων, θεραπευτὴν
καλοῦμέν σε,* ̉Ορθοδόξων ἡ πληθὺς
θεοφόρε,* καὶ τῶν ψυχῶν ἰατρὸν καὶ προστάτην,* καὶ τῶν ἐν θλίψεσι καὶ ζάλαις
προπύργιον,* Προκόπιε θαυματουργέ,* τῶν πιστῶν σὺ στεῤῥὸν καταφύγιον.
̉Εκ καρκίνου καὶ αἰφνιδίου θανάτου,*
διαφύλαττέ συ Στρατηλάτα,* καὶ ἐκ παθῶν καὶ δεινῶν ἀλγηδόνων,* ῥῦσαι ἱκέτην
σου, μάκαρ Προκόπιε,* καὶ σῶσον τοὺς Χριστιανοὺς,* ἐκ παγίδων τοῦ ὄφεως, ῞Αγιε.
Θεοτοκίον.
Πανάχραντε,
̉Ορθοδόξους φύλαττε* καὶ διάσωζε ἐκ πάσης κακίας* καὶ ἐν τῇ
πίστει ἡμῶν ἀλλοδόξους* τάχος ὁδήγησον πᾶντες δεόμεθα* τοὺς δὲ
ποιμένας ἀκραιφνεῖς* ὁδηγοὺς ἱκετῶν Σου ἀνάδειξον.
Διάσωσον,* ἀπὸ
κινδύνων ἱκέτας σου θεοφόρε,* ὅτι πάντες σεμνοπρεπῶς πρὸς σὲ καταφεύγομεν,* ὡς ἄγρυπνον
φύλακά τε καὶ ῥύστην.
῎Αχραντε,* ἡ διὰ
λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως,* ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον,* ὡς ἔχουσα
μητρικὴν παῤῥησίαν.
Καὶ πάλιν Δέησις
ὑπὸ τοῦ ῾Ιερέως καὶ ὁ Χορὸς μεθ΄ ἑκάστην αἴτησιν ψάλλει τὸ Κύριε ἐλέησον
(γ΄) καὶ εἶτα τὸ Κοντάκιον.
Ἦχος β´. Προστασία τῶν Χριστιανῶν
...
Προστάτης πτωχῶν ἀνεδείχθης,
μακάριε,* καὶ νοσούντων ἰατρὸς ἀλάνθαστος ῞Αγιε,* μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων
φωνάς,* ἀλλὰ φύλαξον, θαυματουργέ,* ἐκ τῶν παγίδων τοῦ ἐχθροῦ,* ἡμᾶς τοὺς σοὶ
προστρέχοντας.* Τάχυνον εἰς πρεσβείαν* καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν* ὁ ἑτοιμότατος
φρουρός,* παναοίδιμε Προκόπιε.
Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον. Ἦχος δ´.
Δ ίκαιος ὡς φοίνιξ ἀνθήσει καί ὡσεί
κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται. (δίς)
Στίχος. Πεφυτευμένος ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσουσιν.
Δίκαιος ὡς φοίνιξ ἀνθήσει καί ὡσεί κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ
πληθυνθήσεται.
῾Ο
῾Ιερεύς: Καὶ ὑπὲρ τοῦ
καταξιωθῆναι ἡμᾶς τῆς ἀκροάσεως τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου …
῾Ο
χορός: Κύριε ἐλέησον
(τρίς)
῾Ο
῾Ιερεύς: ̉Εκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
ἁγίου Εὐαγγελίου, τὸ ἀνάγνωσμα. Πρόσχωμεν. (Κεφ. ιβ΄ 8 – 12)
῾Ο
χορός: Δόξα σοι,
Κύριε, δόξα σοι
Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς
ἑαυτοῦ Μαθηταῖς˙ πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁ Υἱὸς
τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογήσει ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν Ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ˙ ὁ δὲ ἀρνησάμενός
με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ. Καὶ πᾶς ὃς
ἐρεῖ λόγον εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ˙ τῷ δὲ εἰς τὸ Ἅγιον Πνεῦμα
βλασφημήσαντι, οὐκ ἀφεθήσεται. ῞Οταν δὲ προσφέρωσιν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς συναγωγάς καὶ
τὰς ἀρχάς καὶ τὰς ἐξουσίας, μὴ μεριμνᾶτε πῶς ἤ τι ἀπολογήσησθε, ἤ τι εἴπητε˙ τὸ
γὰρ ῞Αγιον Πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἃ δεῖ εἰπεῖν.
῾Ο Χορός. Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.
Δόξα Πατρί ...
Ταῖς τοῦ ̉Αθλοφόρου πρεσβείαις Ἐλεῆμον,* ἑξάλειψον τὰ
πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καὶ νῦν καί ἀεί ...
Ταῖς τῆς Θεοτόκου
πρεσβείαις Ἐλεῆμον,* ἑξάλειψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Στίχος. Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με ὁ Θεός…
Προσόμοιον. Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
ὴ ἐγκαταλείπης με* τῶν ̉Ορθοδόξων προστάτα* καὶ πιστῶν τὸ στήριγμα,* ἀλλὰ δέξαι δέησιν τοῦ ἱκέτους
σου·* θλῖψις γὰρ ἔχει με,* φέρειν οὐ δύναμαι* ἀρχεκάκου τὰ τοξεύματα˙* σκέπην οὐ κέκτημαι* οὐδὲ ποῦ πρσφύγω, Προκόπιε,* πάντοθεν πολεμούμενος* καὶ παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλὴν σου.* Σπεῦσον, Στρατηλάτα,* καὶ γίνου σὺ προστάτης καὶ φρουρὸς* καὶ βακτηρία ἀκλόνητος,* πάντων τῶν τιμῶντων σε.
Ὁ Ἱερεύς.
Σῶσον ὁ Θεὸς
Ὁ χορός· Κύριε, ἐλέησον (ιβ΄).
Ὁ Ἱερεύς· Ἐλέει, καὶ οἰκτιρμοῖς,...
Ὁ χορός·
̉Αμήν.
Καὶ ἀποπληροῦμεν τὰς λοιπὰς ᾨδὰς τοῦ
Κανόνος.
ᾨδὴ ζ´. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Νικητὴς ἀνεδεὶχθης*
καὶ κατέλυσας Μάρτυς πάντα τὰ εἴδωλα,* διὸ σὲ ἱκετεύω,* καὶ δέομαι Ἅγιε,* τὴν
νεότητα φύλαξον* καὶ ἐκ τῶν παρεκτροπῶν* διάσωσον εὐχαῖς σου.
̉Ισχυρὸς ἀνεδείχθης,*
τοῦ Σταυροῦ τῇ δυνάμει, σεμνὲ Προκόπιε,* καὶ πᾶσι τοῖς νοσοῦσι,* ὑγείαν σὺ
παρέχεις,* διὸ ἅπαντες ᾄδομεν,* ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν* Θεός, εὐλογητὸς εἶ.
Τοῦ Σταυροῦ τῇ
δυνάμει* τῶν εἰδώλων τὰ ξόανα ἐθρυμμάτισας* καὶ νίκην ἐδωρίσω,* ἡμῖν τοῖς ̉Ορθοδόξοις,* διὸ ᾄδοντας λέγομεν˙* ὁ τῶν
Πατέρων ἡμῶν,* Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.
Θεοτοκίον.
Τοῦ σεισμοῦ τὴν
μανία* καταπαύει ὁ Πλάστης, Παρθένε ἕνδοξε,* διὸ πιστῶν τὰ πλήθη*
αἰτοῦσι σαῖς πρεσβεῖαις* καὶ
γονυκλινῶς σοῦ δέονται,* τὸν Σὸν Υἱόν, Μαριάμ,* εὐμένισον λιταῖς Σου.
ᾨδὴ η´. Τὸν Βασιλέα.
Τοὺς ἐν τῇ κλὶνῃ* τοῦ πόνου πάντας κειμένους,* σὺ
παράσχου τήν ὑγείαν, Τρισμάκαρ,* ἵνα σὲ ὑμνοῦμεν,* εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Τοὺς
προσελθόντας,* ἐν τῷ σεπτῷ σου τεμένει,* μὴ παρίδῃς, θεόφρον, ὑμνοῦντας* καὶ ὑπερυψοῦντας*
εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Τ ῶν ἰαμάτων*
κρουνὸς, σοφὲ, ἀνεδείχθης* καὶ πτωχοὺς, Προκόπιε, μὴ παρίδῃς,* ἵνα σέ ὑμνοῦμεν*
εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
Θεοτοκίον.
̉̉Εκ τῶν ἀνθρώπων* τὴν ἀνασφάλειαν τάχος*
ἐκδιώκεις, Παρθένε Μαρία,* καὶ εἰς τὰς
ψυχὰς μας* ἐλπίδαν ἐμφυτεύεις.
ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης* ἔμπλησον, παμμάκαρ,* τοὺς ἐξαιτοῦντας
ἐν πίστει τὴν σὴν ἀῤῥωγήν* καὶ τοὺς ἐν θλίψεσιν ὄντας* τάχος ἐπίσκεψαι.
Προκόπιε
Θεόφρον,* φύλαττε, τρισμάκαρ,* ἐκ πάσης νόσου, ἀνάγκης καὶ θλίψεως* τοὺς εὐσεβῶς
Στρατηλάτα* σὲ μεγαλύνοντας.
῏Ω μέγα Στρατηλάτα,* φάλαγγος
Κυρίου,* τοὺς στρατευομένους καλῶς διαφύλαξον* καὶ ἁμαρτάδων μου λύσιν,* εὐχαῖς
σου δώρησαι.
Θεοτοκίον.
Σοὶ Δέσποινα προσπίπτω* καὶ
καθικετεύω* τοὺς ̉Ὀρθοδόξους ἐκ
πλάνης διάσωσον* καὶ κεκοιμημένοις λιταῖς σου* δίδου ἀνάπαυσιν.
῎Αξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς,*
μακαρίζειν Σε τὴν Θεοτόκον,* τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ
Θεοῦ ἡμῶν.* Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ* καὶ ἐνδοξοτέραν* ἀσυγκρίτως τῶν
Σεραφείμ,* τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν,* τὴν ὄντως Θεοτόκον* Σέ
μεγαλύνομεν.
Χαίροις, Ὀρθοδόξων
ἡ καλλονή˙ χαίροις, διωχθέντων, καταφύγιον ἰσχυρόν˙
χαίροις, τῶν ἐν θλίψει* καὶ τῶν ἐν ἐξορίᾳ,* Προκόπιε θεόφρον,* τὸ παραμύθιον.
Μάρτυς τοῦ Κυρίου
θαυματουργέ,* φύλαττε ἱκέτας* ἀπὸ βλάβης τε καὶ φθορᾶς,* ἐκ νόσων παντοίων* καὶ
θλίψεων ποικίλων* καὶ τοῖς ἐν μετανοίᾳ,* δάκρυα δώρησαι.
Σκέπαζε, Προκόπιε
θαυμαστέ,* πάντας τοὺς συζύγους* καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν σοφέ.* Φύλαττε ἐκ νόσων,*
σατανικῶν παγίδων* καὶ ὀλιγοπιστίας* ἱκέτας, ἔνδοξε.
῎Εχοντες
προστάτην, θαυματουργὲ,* σὲ τὸν Στρατηλάτην,* Ἐκκλησίας τὴν κορυφήν,* χαίρομεν
ἀσμένως,* κηρύττομεν δεόντως,* Χριστοῦ τὰ μεγαλεῖα,* Μάρτυς Προκόπιε.
Πᾶσαι τῶν ̉Αγγέλων αἱ στρατιαί,* Πρόδρομε Κυρίου,* ̉Αποστόλων ἡ δωδεκάς,* οἱ ῞Αγιοι Πάντες*
μετά τῆς Θεοτόκου,* ποιήσατε πρεσβείαν* εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.
῾Ο Χορός: Τὸ Τρισάγιον, Δόξα
Πατρὶ..., Πάτερ ἡμῶν... καὶ ὁ ῾Ιερεύς: ῞Οτι σοῦ ἐστιν... καὶ τὸ ̉Απολυτίκιον
τοῦ ῾Αγίου.
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
̉Αγρευθεῖς οὐρανόθεν πρὸς τὴν εὐσέβειαν, κατηκολούθησας χαίρων ὥσπερ ὁ Παῦλος Χριστῷ, τῶν Μαρτύρων καλλονὴ Μάρτυς Προκόπιε, ὅθεν δυνάμει τοῦ Σταυροῦ, ἀριστεύσας εὐκλεῶς, κατήσχυνας τὸν Βελίαρ, οὐ τῆς κακίας ἄτρωτους, σῷζε τοὺς πόθω σὲ γεραίροντας.
Πάλιν Δέησις καὶ εἶτα ὁ ῾Ιερεὺς ποιεῖ τὴν ἀπόλυσιν. Τῶν πιστῶν ἀσπαζομένων τὰς ἱεράς εἰκόνας ψάλλομεν τά ἑξῆς:
Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.
Πάντας τοὺς
προστρέχοντας θερμῶς,* τῇ σῇ κραταιᾷ προστασίᾳ* καὶ ἀντιλήψει, σοφέ,* φύλαττε
πρεσβείαις σου καὶ σῶσον, ῞Αγιε,* τὰς αἰτήσεις ἐκπλήρωσον,* καὶ ἐξ ὁλεθρίων,*
πειρασμῶν τοῦ ὄφεως,* ῥῦσαι, θεόφρον, ἀεί.* Λύχνε τοῦ Χριστοῦ, φωτοφόρε,* εὔχου
ὦ Προκόπιε ἔτι* καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἀνυμνούντων σε.
Δέσποινα
πρόσδεξαι,* τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου* καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς* ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ
θλίψεως.
Τήν πᾶσαν ἐλπίδα
μου* εἰς Σέ ἀνατίθημι,* Μῆτερ τοῦ Θεοῦ,* φύλαξόν με* ὑπό τήν σκέπην Σου.
Δι̉ εὐχῶν τῶν ῾Αγίων Πατέρων ἡμῶν.
Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν έλέησον ἡμᾶς.
̉Αμήν.
[1] Εἰς τὰ δύο πρῶτα τροπάρια ἑκάστης
ᾠδῆς λέγομεν: ῞Αγιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, εἰς δὲ τὰ δύο τελευταῖα: Δόξα Πατρὶ…, Καὶ νῦν…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
