485. Τι λαμβάνει ένας Χριστιανός μέσω του χρίσματος ;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι λαμβάνει ένας Χριστιανός μέσω του χρίσματος;
Η απάντηση του ιερέα. Το χρίσμα ξεκίνησε όταν το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε στους αποστόλους ( Πράξεις 2 ), σφραγίζοντάς τους με τη θεία Του χάρη, ώστε να κηρύττουν συνεχώς και αδιάλειπτα την πίστη του Χριστού. Όσοι βαπτίζονται χρειάζονται επίσης αυτή τη βοήθεια. Και όπως ακριβώς το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε τότε στους αποστόλους με μορφή φωτιάς και εξέχυσε τα χαρίσματά Του πάνω τους, έτσι και τώρα, όταν ο ιερέας χρίζει τους βαπτισμένους με άγιο χρίσμα, τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος εκχύνονται πάνω τους από ψηλά. Αυτό είναι φανερό από τα λόγια που πρέπει να προφέρει ο ιερέας κατά την τέλεση αυτού του Μυστηρίου: τη σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος. Αμήν. Φαίνεται να λέει: «Με το χρίσμα με αυτό το άγιο χρίσμα, τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος σφραγίζονται και επικυρώνονται πάνω σας, τα οποία λαμβάνετε για να ενισχύσετε τη χριστιανική σας πίστη».
486. Ποια είναι τα καθήκοντα των αγροτών;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποιες είναι οι ευθύνες των αγροτών;
Η απάντηση του ιερέα: Οι αγρότες πρέπει:
1) καλλιεργήστε τη γη με κάθε επιμέλεια και φροντίδα, γιατί η γεωργία είναι, σύμφωνα με τα λόγια ενός εκκλησιαστικού πατέρα, η μητέρα και η τροφός όλων των πλασμάτων·
2) οι αγρότες δεν πρέπει να ντρέπονται για τον τίτλο τους, αλλά να θεωρούν τιμή τους να ασχολούνται με την πιο απαραίτητη και χρήσιμη τέχνη·
3) Αν και η προσεκτική καλλιέργεια του εδάφους αυξάνει τη γονιμότητά του, παρά όλους τους κόπους τους, παρά όλη την επιμέλεια και τις γνώσεις τους για τη γεωργία, οι αγρότες συχνά στερούνται τους καρπούς των κόπων τους λόγω ξηρασίας, βροχής, παγετού και καταστροφής από έντομα. Επομένως, πρέπει πάντα να προσεύχονται στον Δημιουργό της φύσης να μην αφήσει τους καρπούς τους να σκουριάσουν και τους κόπους τους να μαραθούν ( Ψαλμός 78:46 ), αλλά να ευλογήσει τους επίπονους κόπους τους, να χαρίσει καρποφόρες εποχές και να γεμίσει τις καρδιές τους με τροφή και χαρά ( Πράξεις 14:17 ).
487. Είναι δυνατόν να σωθεί κανείς στον κόσμο ή είναι απολύτως απαραίτητο να πάει σε μοναστήρι για αυτό;
Μια ερώτηση από τους ενορίτες : Είναι δυνατόν να σωθούμε στον κόσμο ή είναι απολύτως απαραίτητο να πάμε σε μοναστήρι;
Η απάντηση του ιερέα: Κάποιος μπορεί να σωθεί σε αυτόν τον κόσμο. Η ακόλουθη ιερή ιστορία θα εξηγήσει τα λόγια μου.
«Ένας κάτοικος της πόλης είπε στον μοναχό Νήφωνα:
«Είναι αδύνατο να σωθεί κανείς στον κόσμο αν έχει καλή συμπεριφορά, αλλά άλλοι τον οδηγούν σε πειρασμό. Επιπλέον, πόσες διαπραγματεύσεις! Κάποιοι πιστεύουν ότι οι προσκυνητές είναι πολύ διανοούμενοι, άλλοι αντιπαθούν τον τρόπο ζωής τους, που είναι τόσο διαφορετικός από τους άλλους. Κάποιοι τους καταδικάζουν επειδή δεν τηρούν τις κοινωνικές αξίες, άλλοι τους αποκαλούν αντικοινωνικούς - και αυτό, για μια δόλια καρδιά, είναι πολύ επικίνδυνο.»
Αφού άκουσε αυτά, ο Άγιος Νήφων απάντησε:
«Παιδί μου, ένας τόπος ούτε σώζει ούτε καταστρέφει τον άνθρωπο· μόνο οι πράξεις σώζουν και καταστρέφουν. Ούτε η ιερή τάξη ούτε ο ιερός τόπος μπορούν να βοηθήσουν αυτόν που δεν εκπληρώνει τις εντολές του Κυρίου. Ο Σαούλ έζησε μέσα σε βασιλική λαμπρότητα και χάθηκε· ο Δαβίδ έζησε μέσα σε λαμπρότητα και έλαβε το στέμμα· ο Λωτ έζησε ανάμεσα στους άνομους Σοδομίτες και σώθηκε· ο Ιούδας ήταν ανάμεσα στους αποστόλους και κληρονόμησε τη Γέεννα. Όποιος λέει ότι δεν μπορεί κανείς να σωθεί ειρηνικά με τη γυναίκα και τα παιδιά του, κολακεύει τη δική του ανοησία και τα ελαττώματά του. Ο Αβραάμ είχε γυναίκα και παιδιά, τριακόσιους ογδόντα σκλάβους, τον ίδιο αριθμό σκλάβων και πολύ χρυσό και ασήμι, όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να αποκτήσει το όνομα του φίλου του Θεού. Πόσοι κληρικοί και εραστές της ερήμου έχουν σωθεί! Πόσοι ευγενείς και πολεμιστές! Πόσοι τεχνίτες και αγρότες! Πόσοι ανάμεσα σε θορυβώδεις πρωτεύουσες και σιωπηλές ερήμους! Διαβάστε τους βίους των αγίων και θα δείτε τα ονόματα των αγίων του Θεού. Από την άλλη πλευρά, σε αυτές τις ίδιες τάξεις και τάξεις, σε αυτούς τους ίδιους τόπους και την ίδια στιγμή, αμέτρητοι άνθρωποι χάθηκαν... Από βασιλιάδες μέχρι σκλάβους - παιδιά της Βασιλείας των Ουρανών, και από βασιλιάδες σε δούλους—είναι παιδιά απώλειας. Υιός της Εκκλησίας του Χριστού! Μην βάζεις σε πειρασμό το μυαλό σου: η σωτηρία του Θεού βρίσκεται παντού, αν εκπληρώσεις το θέλημά Του. Ο Κύριος δέχεται την δίκαιη ψυχή στην αγκαλιά Του εξίσου—από τον θρόνο και από το άροτρο, από το θυσιαστήριο και από το πεδίο της μάχης. Λοιπόν, ζει κανείς ειρηνικά; Ας μην απελπίζεται. Θα αμαρτήσει; Μέσω της μετάνοιας μπορεί να πλησιάσει ξανά τον Θεό. Ας εκπληρώσει ο καθένας όλες τις αρετές της κλήσης που του έχει θέσει ο Θεός· επιπλέον, να είναι ευσεβής και φιλάνθρωπος, τότε όλοι θα σωθούν. Αντίθετα, αν κάποιος αποσυρθεί σε μια σιωπηλή έρημο, αλλά δεν αφήσει κακές πράξεις ή κακές προθέσεις μακριά του, αναπόφευκτα θα χαθεί.»
488. Τι πρέπει να κάνει κανείς στη θλίψη;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι πρέπει να κάνει κανείς σε στιγμές θλίψης;
Η απάντηση του ιερέα: Σε κάθε θλίψη που μας βρίσκει, είναι πολύ χρήσιμο και απαραίτητο να ευχαριστούμε τον Θεό, τον Προμηθευτή και Κριτή της ανθρώπινης ζωής, γιατί αν ευχαριστούμε σε κάθε δυσάρεστη περίσταση, θα λάβουμε την νικηφόρα τιμή που έχει προετοιμαστεί για τους μάρτυρες.
489. Ποια είναι η δύναμη και η πραγματικότητα της προσευχής;
Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποια είναι η δύναμη και η πραγματικότητα της προσευχής;
Η απάντηση του ιερέα. Δεν υπάρχει κανείς του οποίου η προσευχή δεν μπορεί να γίνει δυνατή αν προσεύχεται σταθερά και ειλικρινά με πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό. Δεν υπάρχει θέμα στο οποίο η προσευχή δεν μπορεί να γίνει αποτελεσματική, εκτός αν το θέμα της προσευχής είναι αντίθετο με τη σοφία και την αγαθότητα του Θεού και το καλό αυτού που προσεύχεται. «Πάντα όσα ζητήσετε στην προσευχή πιστεύοντας, θα τα λάβετε» ( Ματθαίος 21:22 ). Έτσι, η προσευχή συγκρατεί τη δίκαιη οργή του Θεού, έτοιμη να εκχυθεί όχι μόνο σε πόλεις, αλλά σε ολόκληρα έθνη ( Έξοδος 32:10, 14 ), καθαρίζει τις αμαρτίες ( Ιάκωβος 5:15 ), δίνει αληθινή φώτιση στο νου, καθαρίζει την καρδιά και φέρνει πάνω σε έναν άνθρωπο το δώρο του Αγίου Πνεύματος ( Ψαλμός 51:12, 14 , Λουκάς 11:13 ). Μέσω αυτής, ένα άτομο μπορεί να ξεπεράσει την τάξη της φύσης: να σταματήσει και να φέρει βροχή, όπως ο Ηλίας ( Α' Βασιλέων 18:41-45 ). Βγάλτε νερό από ένα βράχο, ανοίξτε ένα στεγνό και ασφαλές μονοπάτι στη θάλασσα και στο ποτάμι, όπως ο Μωυσής και ο Ελισσαιέ· σταματήστε τον ήλιο στην πορεία του, όπως ο Ιησούς του Ναυή, και επιστρέψτε τον πίσω, όπως ο Ησαΐας (Ιησούς του Ναυή 10:14 )· θεραπεύστε τους αρρώστους ( Ιάκωβος 5:15 ) και αναστήστε τους νεκρούς ( Πράξεις 9:40 ).
490. Ο Κύριος δέχεται τον μετανοημένο αμαρτωλό
Το ερώτημα μιας κόρης, μιας πόρνης . Οι γονείς μου ήταν καλοί και με δίδαξαν τον φόβο του Θεού και την ευσέβεια. Ήμουν δέκα ετών όταν πέθανε η μητέρα μου και δεκατριών όταν πέθανε ο πατέρας μου. Σε αυτές τις ηλικίες, εγώ, μαζί με τα αδέρφια μου, έμεινα εντελώς ορφανός. Εκείνη την εποχή, ένας αξιωματούχος περνούσε από εκεί και ζήτησε από τον γαιοκτήμονα μια κοπέλα για να τον υπηρετεί. Ο γαιοκτήμονας με διέταξε να πάω με τον αξιωματούχο. Υπηρέτησα αυτόν τον αξιωματούχο για τρία χρόνια. Μετά από αυτό, με τη συμβουλή άλλων, έφυγα στο εξωτερικό αναζητώντας καλύτερα κέρδη - στη Βεσσαραβία, όπου συνάντησα διεφθαρμένους ανθρώπους και των δύο φύλων. Έχοντας ζήσει με αυτούς τους ανθρώπους, διεφθάρηκα και έζησα μια διεφθαρμένη ζωή για τρία χρόνια ατιμώρητος. Αρκετές φορές αποφάσισα να ισιώσω τη ζωή μου, αλλά, κάτω από δελεαστικές συνθήκες, έπεσα ξανά. Τώρα επέστρεψα στην πατρίδα μου - στο χωριό μας - και έχω αποφασιστεί ακράδαντα να ισιώσω τη ζωή μου. Πατέρα, θα δεχτεί ο Κύριος τη μετάνοιά μου αν μετανοήσω;
Η απάντηση του ιερέα: Θα σε δεχτεί, χαμένο μου παιδί! Ο Χριστός ο Σωτήρας θα σε δεχτεί στην πατρική Του αγκαλιά. Μόνο στραφείτε σε Αυτόν ειλικρινά — και οι άγγελοι του Θεού θα χαρούν για σένα ως νύφη του Χριστού.
Κάποτε, κάποιοι ρώτησαν έναν άγιο γέροντα:
– Είναι τρία χρόνια αρκετά για μετάνοια;
«Πολλά», απάντησε ο πρεσβύτερος.
Ρώτησαν ξανά:
– Είναι αρκετές σαράντα ημέρες για μετάνοια;
«Πολλά», απάντησε ξανά ο γέροντας. «Αληθώς σας λέω», συνέχισε, «ότι τρεις ημέρες είναι αρκετές για αληθινή μετάνοια, αν κάποιος αποφασίσει σταθερά να εγκαταλείψει τις αμαρτωλές του συνήθειες και να διορθώσει τη ζωή του».
Μην αποθαρρύνεστε, αλλά στραφείτε ειλικρινά στον Κύριο Θεό με μετάνοια, και ο Κύριος θα δεχτεί τη μετάνοιά σας. Για να σας ενθαρρύνω σε αυτό, θα σας πω την ακόλουθη ιερή ιστορία. Ακούστε!
Μια πλούσια κοπέλα, Αιγύπτια στην καταγωγή, έχοντας μείνει ορφανή, έζησε για κάποιο χρονικό διάστημα με ευλάβεια. Δυστυχώς, διεστραμμένοι άνδρες και των δύο φύλων τη γνώρισαν, και η άπειρη κοπέλα έγινε εξίσου διεστραμμένη. Η άτυχη γυναίκα βυθίστηκε στην κακία, σαν περιστέρι πιασμένο σε δίχτυ. Οι πατέρες της σκήτης, που γνώριζαν τους ενάρετους γονείς της, θρηνώντας βαθιά για την χαμένη κοπέλα, αποφάσισαν να τη σώσουν. Εμπιστεύτηκαν τον Άγιο Ιωάννη Κολόφ, τον μέντορα του Αγίου Αρσενίου του Μεγάλου, να πάει στην φτωχή κοπέλα και να την πείσει να μετανοήσει. Νήστεψαν οι ίδιοι και άρχισαν να προσεύχονται στον Κύριο να βοηθήσει τον Ιωάννη.
Ο μεγάλος πρεσβύτερος, μόλις είδε για πρώτη φορά το νεαρό κορίτσι, αναστέναξε βαριά και, σκύβοντας το κεφάλι του, έκλαψε πικρά... Αυτή η ξαφνική πράξη, σαν ένα πύρινο βέλος, διαπέρασε την καρδιά της. Τρομοκρατημένη με τον εαυτό της, ρώτησε:
- Αββά, υπάρχει μετάνοια για τους αμαρτωλούς;
«Ναι! Ναι!» αναφώνησε ο Ιωάννης. «Ο Σωτήρας είναι έτοιμος να σας δεχτεί στην πατρική του αγκαλιά και σας εγγυώμαι ότι σήμερα, αν στραφείτε ειλικρινά στον Θεό, οι άγγελοι θα χαρούν για εσάς ως νύφη του Χριστού».
Αφού το άκουσε αυτό, η νεαρή κοπέλα είπε:
«Γενηθήτω το θέλημα του Κυρίου! Πάρε με μαζί σου, Αββά, και οδήγησέ με σε ένα μέρος όπου ξέρεις ότι είμαι κατάλληλος για μετάνοια».
Ο Ιωάννης διόρισε το πιο σιωπηλό από τα γυναικεία μοναστήρια, και αυτή έφυγε αμέσως από το σπίτι της χωρίς να κάνει καμία διευθέτηση για την περιουσία της. Ο γέροντας προπορευόταν, η νεαρή γυναίκα τον ακολουθούσε από μακριά.
Όταν έφτασαν στην έρημο, είχε ήδη πέσει η νύχτα. Ο Ιωάννης έφτιαξε ένα μαξιλάρι από άμμο και της είπε:
- Αναπαύσου εδώ και κοιμήσου, σκεπασμένος από τη χάρη του Θεού.
Την προστάτευσε με το σημείο του σταυρού και πήγε σε ένα κοντινό ύψωμα, όπου, αφού είπε τις συνήθεις προσευχές, ξάπλωσε στο έδαφος και αποκοιμήθηκε.
Ξυπνώντας τα μεσάνυχτα, ο Ιωάννης είδε μια λάμψη από ψηλά και, σηκώνοντας τα μάτια του, είδε ένα φωτεινό, χρωματιστό μονοπάτι που εκτεινόταν από τους ουρανούς προς την κοιμισμένη κόρη. Κοιτάζοντας προσεκτικά, είδε τους αγγέλους του Θεού να μεταφέρουν την ψυχή της σε αυτό το μονοπάτι προς τον ουρανό. Ο Ιωάννης παρακολουθούσε μέχρι που το θαυμαστό όραμα εξαφανίστηκε από τα μάτια του. Σηκώθηκε, πήγε κοντά της και τη βρήκε νεκρή. Ο γέροντας έπεσε με το πρόσωπο κάτω ενώπιον του Θεού, κυριευμένος από φόβο και τρόμο. Τότε μια φωνή ακούστηκε από ψηλά:
– Η μετάνοιά της, που ολοκληρώνεται σε μία ώρα, είναι πιο ευάρεστη στον Θεό από εκείνους που μετανοούν για δεκαετίες, αλλά δεν δείχνουν τέτοιο ζήλο προς τον Θεό.
Ο Ιωάννης παρέμεινε στην προσευχή μέχρι το πρωί και παρέδωσε το τίμιο σώμα της κόρης στη γη. Όλη η αιγυπτιακή έρημος και ο ίδιος ο κόσμος δόξασαν το έλεος του Θεού και τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.»
Αλλά κλαις; Κλάψε, αλλά μην αποθαρρύνεσαι! Κλάψε, προσευχήσου στον Θεό, μετανόησε, κάνε καλές πράξεις, ζήτησε και θα σου δοθεί, χτύπα και η πόρτα του ελέους του Θεού θα σου ανοιχτεί και θα σωθείς.
Κόρη μου. Κύριε, Δημιουργέ μου! Ελέησέ με, την αμαρτωλή, δέξου με που μετανοώ, δώσε μου δάκρυα τρυφερότητας. Ειλικρινά επιθυμώ και είμαι αποφασισμένη να διορθώσω τη ζωή μου. Και εσύ, Πατέρα, προσευχήσου για μένα, την αμαρτωλή, και ευλόγησέ με!
Ο ιερέας ευλογεί. Είθε ο Κύριος ο Θεός να σε ευλογεί, παιδί μου, και να εκπληρώσει τις προθέσεις σου για καλό.
Τέλος του δεύτερου μέρους.
Δόξα στον Θεό μας στους αιώνες των αιώνων.
