Κυριακή 28 Ιουνίου 2026
Ένας μοναχός ήρθε κάποτε στον δάσκαλό του και είπε:
Ένας μοναχός ήρθε κάποτε στον δάσκαλό του και είπε:
«Πάτερ, πόσες φορές έχω έρθει σε σένα, μετανοώντας για τις αμαρτίες μου, πόσες φορές με έχεις συμβουλεύσει, αλλά δεν μπορώ να μετανοήσω. Τι όφελος έχω να έρθω σε σένα αν, μετά τις συζητήσεις μας, ξαναπέσω στις αμαρτίες μου;»
Ο αββάς απάντησε:
«Γιε μου, πάρε δύο πήλινα δοχεία—το ένα γεμάτο μέλι, το άλλο άδειο».
Ο μαθητής το έκανε.
«Τώρα», είπε ο δάσκαλος, «ρίξε το μέλι από το ένα δοχείο στο άλλο αρκετές φορές».
Ο μαθητής υπάκουσε ξανά.
«Τώρα, γιε μου, κοίτα το άδειο δοχείο και μύρισέ το».
Ο μαθητής κοίταξε, μύρισε και είπε:
«Πάτερ, το άδειο δοχείο μυρίζει μέλι, και εκεί, στον πάτο, υπάρχει λίγο παχύρρευστο μέλι».
«Έτσι», είπε ο δάσκαλος, «οι διδασκαλίες μου είναι χαραγμένες στην ψυχή σου». Αν, για χάρη του Χριστού, αποκτήσεις έστω και μια ελάχιστη αρετή στη ζωή, τότε ο Κύριος, στο έλεός Του, θα αναπληρώσει την έλλειψη και θα σώσει την ψυχή σου για ζωή στον Παράδεισο. Διότι ούτε μια επίγεια νοικοκυρά σκορπίζει πιπέρι σε ένα δοχείο που μυρίζει μέλι. Έτσι, ούτε ο Θεός θα σε απορρίψει αν διατηρήσεις έστω και τις αρχές της αρετής στην ψυχή σου.
Η οικογενειακή ζωή πρέπει να ξεκινά με ταπεινότητα.
Η οικογενειακή ζωή πρέπει να ξεκινά με ταπεινότητα. Όταν οι νέοι επιθυμούν να παντρευτούν, να παντρευτούν, πρέπει να καταλάβουν ότι χωρίς αμοιβαία ταπεινότητα, η ένωσή τους θα είναι εύθραυστη.
Πρέπει να ξεκινήσουν την κοινή τους ζωή εν Θεώ, εν αγάπη.
Και ο στόχος της ένωσής τους είναι ένας: η σωτηρία της ψυχής.
Όταν γεννούν απογόνους, οι σύζυγοι πρέπει να θυμούνται ότι γεννούν νέες ψυχές όχι για την κόλαση, αλλά για μια αιώνια ζωή ευδαιμονίας, για αιώνια χαρά.
Θα έρθει η ώρα που θα εμφανιστούν ενώπιον του Θεού και θα πουν: «Εδώ είμαστε, και εδώ είναι τα παιδιά μας».
Αρχιμ. Αμβρόσιος Γιουράσοφ
Αφορμή για την ενασχόληση με το παρόν θέμα δίνουν τα λόγια του Κυρίου, «όπου γαρ εάν ή το πτώμα, εκεί συναχθήσονται οι αετοί.» (Ματ. κδ', 28).
Από τους αετούς στους λογισμούς.
Αφορμή για την ενασχόληση με το παρόν θέμα δίνουν τα λόγια του Κυρίου, «όπου γαρ εάν ή το πτώμα, εκεί συναχθήσονται οι αετοί.» (Ματ. κδ', 28).
Είναι μία διαπίστωση που κάνει ο Ίδιος από τη συμπεριφορά των αρπακτικών ορνέων και ιδιαίτερα των αετών, όταν ανακαλύψουν κάποιο πτώμα ζώου, δηλαδή ότι συγκεντρώνονται γύρω του.
Πώς όμως θα πάμε απ' τους αετούς στους λογισμούς; Ασφαλώς από τη συμπεριφορά των αετών, όταν βρουν πτώμα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Ποιο όμως ή μάλλον τι είναι το πτώμα, που προσελκύει τους λογισμούς;
Είναι η πτώση στην αμαρτία, η παραμονή σ' αυτή, τα αποτελέσματα αυτής, τα πάθη και γενικά η ίδια η αμαρτία.
Το πρώτο πτώμα είναι η πτώση των πρωτόπλαστων και στη συνέχεια η πτώση κάθε ανθρώπου. Για το θέμα αυτό γράφει ο Απόστολος Παύλος «δι ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισήλθε και δια της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτως εις πάντας ανθρώπους ο θάνατος διήλθεν, εφ' ω πάντες ήμαρτον·» (Ρωμ. ε', 12).
Έτσι και στους πρωτόπλαστους και στους πάντες, «εφ' ω πάντες ήμαρτον·», ως άλλοι αετοί στα πτώματα «συνάχτηκαν» οι λογισμοί στο νου και στην καρδιά τους γύρω από τις αμαρτίες τους, τις πτώσεις τους, τα πάθη τους και την άγνοιά τους.
Αν και είναι αυτονόητο, ας σημειωθεί ότι οι λογισμοί για τους οποίους γίνεται λόγος είναι οι αμαρτωλοί λογισμοί, οι πονηροί, οι αντίθετοι με το θέλημα του Θεού, και γενικά οι κακοί λογισμοί σε όλες τις κατηγορίες τους που οι ειδικοί τους κατατάσσουν.
Για να φύγουν οι αετοί από το πτώμα ή πρέπει να χτυπάει κανείς τα χέρια του για να τους διώξει ή να εξαφανισθεί το πτώμα. Και τα δύο είναι απαραίτητα, γιατί ούτε το πτώμα πρέπει να μένει μόνιμα στη θέση του ούτε οι αετοί πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι να έρχονται.
Ύστερα από αυτά και σύμφωνα με αυτά και όχι μόνο είναι ανάγκη και οι λογισμοί να απομακρύνονται και τα πτώματα όπως τα υψώματα της υπερηφάνειας, του εγωισμού και της άγνοιας που εμποδίζουν τη γνώση του Θεού να περικόπτονται.
Σχετικά είναι τα λόγια του Απόστολου Παύλου « ….λογισμούς καθαιρούντες και παν ύψωμα επαιρόμενον κατά της γνώσεως του Θεού, και αιχμαλωτίζοντες παν νόημα εις την υπακοήν του Χριστού,» (Β' Κορ. ι', 3-5).
Ούτε πτώμα λοιπόν ούτε αετοί, ούτε αμαρτία ούτε λογισμοί. Ας είναι μία σκοπούμενη ευχή.
Ιωάννης Χ. Δήμος πτχ. Θεολ. & Φιλοσ. Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εις τιμήν και μνήμην τοῦ Πολυνείκους-Γεωργίου Θεοδωροπούλου. Διάφορα Περιστατικά.
Διάφορα Περιστατικά.
Κάποτε ὁ π. Επιφάνιος ἐπισκέφθηκε ἕνα πνευματικό του παιδί, ὁ ὁποῖος ἦταν ἀσθενής.
Ἐκεῖ ἦταν καί ἄλλοι ἐπισκέπτες.
Μεταξύ αὐτῶν καί ἕνας γιατρός συνειδητός ἄθεος. Μετά από λίγο, ἡ συζήτηση ἐστράφη σε θρησκευτικά θέματα καί ἡ διάρκειά της ήταν μεγάλη. Στο τέλος ὁ Γέροντας ἀπευθυνόμενος στον γιατρό, τοῦ εἶπε:
- Γιατρέ μου, παρά τίς ἀντιθέσεις σου, διακρίνω στο βάθος
τῆς ψυχῆς σου καλοπροαίρετη διάθεση. Χωρίς να κάνω τόν
προφήτη, πιστεύω ὅτι ὁ Θεός δέν θά σέ ἀφήσει. Μία παράκληση όμως.
Σοῦ εἶναι δύσκολο, μιά φορά τήν ἡμέρα να λές
μια μικρή φράση; «Θεέ, ἂν ὑπάρχεις, ἔλα νά μέ βρεῖς».
Νομίζω πως δὲν σοῦ κοστίζει τίποτε, οὔτε συγκρούεσαι μέ τή
συνείδησή σου. Ο γιατρός δέχθηκε. Μετά από λίγους μήνες, ὁ
ἴδιος αὐτοδιαγιγνώσκει νεόπλασμα τῶν ὀστῶν. Ἀναχωρεί στο
ἐξωτερικό. Καί ἐκεῖ οἱ γιατροί τοῦ συνιστοῦν νά ἐπιστρέψει
στην Ελλάδα, διότι ἐπρόκειτο περί καλπαζούσης μορφῆς καὶ
τὸ τέλος ἦταν ἐγγύς.
Ἐκεῖνος πριν πάρουν τόν δρόμο τῆς
ἐπιστροφῆς, ζητᾶ νὰ ἐξομολογηθεῖ καί κοινωνεῖ. Ἀφ᾽ ὅτου ἐπανῆλθε στὴν Ἑλλάδα, μετά από λίγο ἀπέθανε.
10. Μία γυναίκα ἡ ὁποία εἶχε συλλάβει καθ' όν χρόνον ὁ σύζυγός
της ἐλάμβανε ἀκτινοβολία, ἐπισκέφθη τὸν Γέροντα, νά τόν
συμβουλευτεί, διότι γιατροί καί οἰκεῖοι τὴν πίεζαν να προβεῖ
σε διακοπή τῆς κυήσεως.
- Παιδί μου, έχεις ἄλλα παιδιά;
– Ναί πάτερ, ἔχω άλλα τρία.
-
– Αν αύριο, μή γένοιτο, ἕνα ἀπό τά παιδιά σου τό χτυποῦσε
ἕνα αὐτοκίνητο και το καθιστοῦσε σχεδόν φυτό, θά τό σκότωνες,
– Ὄχι πάτερ, δέν θά τό σκότωνα.
– Γιά τόν ἴδιο λόγο, δέν πρέπει να σκοτώσεις καί τό κυοφορούμενο. Δέν ἔχει σημασία, ἂν ἀκόμα δέν τό ἔχεις δεῖ. Εἶναι
καί αὐτό παιδί σου. Καί οἱ γιατροί μέ πιθανότητες ὁμιλοῦν.
Δέν εἶναι 100% σίγουρο ὅτι τό παιδί θά γεννηθεῖ ἀνάπηρο.
Ἀλλά καί ἄν ἀκόμη γεννηθεῖ μέ κάποια διαμαρτία, θα σηκώσεις τόν σταυρό σου καί ὁ Θεός θά πιστώσει τον λογαριασμό
σου στόν Οὐρανό.
Ὅταν θά πᾶς ἐκεῖ θά τοῦ πεῖς: «Κύριε, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, ἐφύλαξα ὁδούς σκληράς».
Η γυναίκα ἐκράτησε το παιδί της καί μετά ἀπό μερικούς μῆνες, ἐγέννησεν ἕνα ὑγιέστατο αγοράκι. Ὅταν συναντοῦτο
τόν Γέροντα τοῦ ἔλεγε:
– Πάτερ, αὐτό τό παιδί εἶναι δικό σας. Ἀπό ἐσᾶς ἦλθε στον
κόσμο.
ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ 2025.
Εις τιμήν και μνήμην τοῦ Πολυνείκους-Γεωργίου Θεοδωροπούλου. Ὁ π. Ἐπιφάνιος ἔλεγε:
Διηγεῖτο ὁ Γέροντας, ὅτι στό ἐξομολογητήριο κάποτε, ἕνας ἐννενηντάχρονος παππούς ἐξομολογήθηκε για πρώτη φορά ὅτι πρίν ἀπό πολλά χρόνια είχε πνίξει το νεογέννητο παιδί του, διότι δέν τό ἤθελε.
- Πάτερ, θά μέ συγχωρήσει ὁ Θεός γι' αὐτήν τή θηριωδία μου;
- Παππού, δέν ὑπάρχει ἁμαρτία ἐξομολογουμένη πού να
μή συγχωρεῖται. Πόσων χρόνων εἶσαι;
– Ἐννενήντα και βάλε...
- Πότε ἔγινε αὐτό πού μοῦ λές;
- Πρίν ἀπό πενήντα χρόνια.
– Σκέψου λοιπόν. Πόσο φιλάνθρωπος εἶναι ὁ Θεός πού σέ
περίμενε πενήντα ὁλόκληρο χρόνια για τούτη τη στιγμή.
ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ 2025.
Ἀφιέρωμα: "Ὁ Ἀρχιερέας σήμερα.
Οἱ μοναχοί δείχνουν ὅτι
εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσει κανεὶς
χωρὶς νὰ ἐξαρτᾶται ἔντονα
ἀπὸ τὴν ὕλη καὶ τὶς ἀπαιτήσεις τῶν παθῶν.
Ὁ Ἐπίσκοπος, ὡς κατέχων
τὸ ὕψιστο χάρισμα τῆς ἀναζωπυρώσεως
καὶ συντονισμοῦ τῶν χαρισμάτων,
δείχνει ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχει
ἑνότητα μέσα στὴν ποικιλομορφία.
Μαζί φανερώνουν τὴν Ἐκκλησία
ὡς χῶρο ἐλευθερίας καὶ ἀγάπης.
Ἡ ἰδανικὴ σχέση μεταξὺ
μοναχισμοῦ καὶ ἐπισκόπου εἶναι
σχέση ἐν Χριστῷ κοινωνίας,
σχέση ἐμπιστοσύνης καὶ ἀγάπης.
Ὁ Ἐπίσκοπος δὲν ἐπιβάλλεται
ἐξουσιαστικῶς, ἀλλὰ
προσφέρεται θυσιαστικῶς.
Ὁ μοναχὸς δὲν αὐτονομεῖται,
ἀλλὰ ἐμπιστεύεται καὶ ὑπακούει.
Καὶ οἱ δύο πορεύονται
μὲ κοινὸ σκοπὸ τὴν σωτηρία
τοῦ κόσμου καὶ τὴν φανέρωση
τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
Ὅταν αὐτὴ ἡ σχέση
λειτουργεῖ σωστά,
τότε ἡ Ἐκκλησία ἀκτινοβολεῖ.
Ἀρχιμανδρίτου Μεθοδίου Κρητικοῦ,
Ἡγουμένου Ἱ. Ἡσ. Ἀναστάντος Χριστοῦ
Μοναχισμὸς καὶ Ἐπίσκοπος (ἀπόσπασμα)
Ἀφιέρωμα: "Ὁ Ἀρχιερέας σήμερα-Ἀφιερωματικὸ τεῦχος
ἐπὶ τῇ 20ετεῖ ποιμαντορίᾳ τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφείμ"
Τεῦχος 389, Ἰούνιος 2026
Εις τιμήν και μνήμην τοῦ Πολυνείκους-Γεωργίου Θεοδωροπούλου. Ερωτηματικά.
Ερωτηματικά :Κάποτε είχε επισκεφθεί τόν πατέρα Επιφάνιο ένας άπιστος με τόν όποιο είχε μια συνομιλία .
Ο άνθρωπος αὐτός εἶχε πολλές απορίες πάνω σε πνευματικά θέματα και έψαχνε ἀπαντήσεις.
Ὁ π. Επιφάνιος με πολλή προθυμία, τοῦ ἀπάντησε σ' ὅλες τίς ἀπορίες και μέ ἐπιχειρήματα, μέ παραδείγματα καί ἐπεδίωξε νά τοῦ δείξει το σωστό.
Ὅμως ἐκεῖνος ἐξακολουθοῦσε νά ἔχει τις ενστάσεις ἀμφιβολίες του. Τότε ὁ π. Επιφάνιος τοῦ εἶπε: «Ἄκουσε παιδί μου, ἀξίζει τον κόπο νὰ σοῦ διαβάσω ἕνα ὡραῖο ποίημα τοῦ Κωνσταντίνου Καλλινίκου ἀπό τό βιβλίο του (Δάφναι και Μυρσίναι), που έχει τον τίτλο «Ερωτηματικά».
Καί ὁ Γέροντας άρχισε να διαβάζει:
«Είπα στον Γέροντα ἀσκητὴ τὸν ἑβδομηκοντάρη.
που κυματοῦσε ἡ κόμη του σαν πασχαλιᾶς κλωνάρι:
Πές μου, πατέρα μου
Γιατί, σε τούτη δῶ τὴ σφαίρα
ἀχώριστα περιπατοῦν ἡ νύχτα καί ἡ μέρα;
Γιατί, σαν να 'σαν δίδυμα, φυτρώνουνε ἀντάμα
τ' ἀγκάθι καὶ τὸ λούλουδο, το γέλιο και το κλάμα;
Γιατί στην πιο ελκυστική του δάσους πρασινάδα,
σκορπιοί φωλιάζουν κι όχεντρες και κρύα φαρμακάδα;
Γιατί, προτοῦ τὸ τρυφερό μπουμπούκι ξεπροβάλει
και ξεδιπλώσει μπρὸς στὸ φῶς τὰ ἀμυριστά του κάλλη,
μαῦρο σκουλίκι ἔρχεται, μια μαχαιριά τοῦ δίνει
κι ένα κουρέλι ἄψυχο στην κούνια του τό ἀφήνει;
Γιατί ἀλέτρι καί σπορά και δουλευτάδες θέλει το στάχυ, ὥσπου να γενῆ ψωμάκι και καρβέλι καί κάθε τί ὠφέλιμο κι εὐγενικό και θεῖο πληρώνεται με δάκρυα καί αἵματα στον βίο, ἐνῶ ὁ παρασιτισμός αυτόματα θεριεύει
κι ἡ προστυχιά ὅλη τή γῆ να καταπιῆ γυρεύει;
Τέλος· γιατί εἰς τοῦ παντός τήν τόση ἁρμονία
να χώνεται ἡ σύγχυσις κι ἡ ἀκαταστασία;».
Ἀπάντησεν ὁ ἀσκητής μέ τή βαρειά φωνή του, πρὸς τοὺς οὐρανούς ὑψώνοντας το χέρι το δεξί του
«Ὀπίσω ἀπό τά χρυσά ἐκεῖ ἐπάνω νέφη,
Κεντᾶ ὁ Μεγαλόχαρος ἀτίμητο γκεργκέφι (κέντημα).
Κι ἐφ' ὅσον εἰς τά χαμηλά ἐμεῖς περιπατοῦμεν,
τήν ὄψι τήν ξανάστροφη, παιδί μου θεωροῦμε.
Καί εἶναι ἄρα φυσικό λάθη ὁ νοῦς νά βλέπη,
ἐκεῖ πού νά εὐχαριστῆ καί νά δοξάζη πρέπει.
Περίμενε σάν Χριστιανός νά ἔλθη ἡ ἡμέρα
πού ἡ ψυχή σου φτερωτή θα σχίσει τόν αιθέρα
καί τοῦ Θεοῦ τό κέντημα ἀπ' τήν καλή κοιτάξης
καί τότε... ὅλα σύστημα θά σοῦ φανοῦν καί τάξις».
Καί ὁ π. Ἐπιφάνιος συνέχισε:
Ὁ Χριστός παιδί μου, δέν μᾶς ἐγκατέλειψε ποτέ. Παραμένει μαζί μας μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων. Αὐτό ὅμως θά το καταλάβης μόνο ἄν γίνης συνειδητό μέλος τῆς Ἐκκλησίας του καί συνδεθῆς μέ τά Μυστήριά της. Ὅμως γι' αὐτό, ὅποτε θελήσεις, ἔλα νά τά ξαναποῦμε. Κάθε μέρα παιδί μου, ἐκτός Πέμπτης, 6-8 μ.μ. εἶμαι στούς Τρεῖς Ἱεράρχες, Μενάνδρου 4.
«Εκεί ὁ Γέροντας Ἐπιφάνιος ξεκλείδωνε καρδιές».
Τό περιστατικό αὐτό μᾶς τό εἶχε ἀφηγηθεῖ ὁ π. Επιφάνιος σέ ὁμιλία του. Τό ἐπέλεξα ἀπό τό ἀρχεῖο τοῦ ἀδελφοῦ του Πολυνείκη.
ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Σάββατο 27 Ιουνίου 2026
Ο όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος στην αγαπημένη του κορυφή των Αγίων Πάντων,στην υψηλότερη κορυφή της Πάρου.
Ο όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος στην αγαπημένη του κορυφή των Αγίων Πάντων,στην υψηλότερη κορυφή της πάρου.Έχει στα δεξιά του τον μοναχό π.Λεόντιο Μιχόπουλο και στα αριστερά του τον ιερομόναχο π.Επιφάνιο Χατζόπουλο,ο οποίος έφυγε ξαφνικά νέος « ίνα μη κακία αλλάξη σύνεσιν αυτού».
Το φωτογραφικό αυτό στιγμιότυπο έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού απαθανατίζει την παρουσία και άλλων Πατέρων της Μονής Λογγοβάρδας στον τόπο όπου αποσυρόταν συχνά ο άγιος Γέροντας για περισσότερη άσκηση και προσευχή για όλο τον κόσμο.
Το ησυχαστικό και ερημικό περιβάλλον,προσφέρει πάρα πολλά πνευματικά δώρα σε όσους αγαπούν την απομόνωση από τον κόσμο με σκοπό να πλησιάσουν απερίσπαστα τον Θεό.
Εμείς νομίζουμε ότι ο ησυχαστής που ζει σε κάποιο ερημικό τόπο είναι μόνος του,στην πραγματικότητα όμως είναι με όλους αδιάσπαστα ενωμένος,αφού κατόρθωσε να ενωθεί με τον Θεό.Αυτό το διαπίστωνα πάντα όσες φορές με αξίωσε ο Θεός να περάσω κάποιες ημέρες στην ερημιά του οσίου.
Όσο και να το λαχταρούσε η παιδική μου ψυχή,δεν πήγαινα ποτέ μόνος μου,μόνο όταν με καλούσε εκείνος.Σεβόμουνα απόλυτα την εσωτερική του ανάγκη να ζήσει για κάποιο καιρό στην ησυχία.
Ο πατέρας μου,για κάποιο χρονικό διάστημα εργαζόταν εκεί ως νυχτοφύλακας και του το ζητούσε ο ίδιος.Την άλλη φορά που θα έχεις βάρδια να φέρεις μαζί σου και το Γιώργη,του έλεγε.Δεν μπορώ να πω ότι αυτό άρεσε τόσο πολύ στον Πατέρα μου,όσες φορές όμως του το ζητούσε,του έκανε πρόθυμα υπακοή και με έπαιρνε μαζί του…..
Οδοιπόρος.
An Evening for SAINT CATHERINE'S MONASTERY in SINAI at the Metropolitan Club in NYC -- By The National Herald, Jun 10, 2026.
An Evening for SAINT CATHERINE'S MONASTERY in SINAI at the Metropolitan Club in NYC -- By The National Herald, Jun 10, 2026
NEW YORK – The Saint Catherine Foundation hosted a special evening at the Metropolitan Club in New York on May 20, entitled ‘Behind Closed Doors: A Visual Journey into Sinai’, bringing together supporters, clergy, diplomats, academics, and friends of Saint Catherine’s Monastery in Sinai for an evening dedicated to the life, legacy, and preservation of one of the world’s most extraordinary sacred sites.
Among those present were His Eminence Archbishop Symeon of Sinai, Pharan and Raitho, Abbot of the Holy Monastery of Saint Catherine, United States Deputy Secretary of State for Management and Resources Michael Rigas, representatives of the Permanent Missions of Egypt, Greece, the Holy See, and Malta to the United Nations, together with senior clergy, representatives of other Christian Churches and communities, and distinguished guests from the worlds of academia, philanthropy, and public service.
The evening opened with remarks by Laura Georgas Carr, Vice President of the American Associates of the Saint Catherine Foundation, followed by an invocation from His Grace Bishop Nektarios of Diokleia, Chancellor of the Greek Orthodox Archdiocese of America and representative of His Eminence Archbishop Elpidophoros of America, and an address by His Eminence Archbishop Symeon of Sinai, who traveled from Sinai for the occasion.
At the heart of the program was a conversation between photographer and author Lizy Manola and Rev. Archdeacon Dr. George Tsourous, anthropologist and Trustee of the Saint Catherine Foundation. Manola has spent years documenting the life of Saint Catherine’s Monastery with remarkable sensitivity and care, building bonds of trust within the Monastery and capturing aspects of its daily life rarely seen by outsiders. Her work has become an important visual testimony to the living reality of Saint Catherine’s Monastery and its community. Together, the speakers reflected on the patience, trust, and sensitivity required to enter such a world – and on the relationships that gradually made many of the photographs possible.
The discussion explored Saint Catherine’s not simply as a historic monument, but as a living place shaped by prayer, silence, hospitality, and continuity. Particular attention was given to the Monastery’s long-standing relationship with the local Bedouin community, the significance of its manuscripts and icons, and the importance of preserving this heritage for future generations.
Throughout the evening, guests were reminded that the treasures preserved at the Monastery are not solely of importance to Christianity alone, but form part of humanity’s shared cultural and spiritual inheritance. The Monastery’s manuscripts, icons, and traditions preserve centuries of memory and continuity which, once lost, cannot be recreated.
The Foundation also highlighted its ongoing work over the last three decades in supporting the preservation of the Monastery’s collections and infrastructure through conservation, digitization, fire protection, archival initiatives, and the safeguarding of its unique manuscript collection. Particular reference was made to the development of new library facilities, the creation of specialized conservation and digitization workshops, and the fabrication of individually designed stainless-steel archival cases for some of the Monastery’s most important manuscripts.
Guests also heard about wider efforts undertaken by the Foundation to strengthen the long-term protection of the Monastery’s treasures and infrastructure, including major fire prevention works, conservation projects, and improvements to facilities directly connected to the safeguarding of the Monastery’s collections.
The evening concluded with a warm expression of gratitude to all those who continue to support the safeguarding of Saint Catherine’s Monastery and the continuity of its life in the Sinai desert.
To learn more about the work of the Saint Catherine Foundation, please visit: www.saintcatherinefoundation.org.
From The National Herald: https://www.thenationalherald.com/an-evening-for-saint-catherines-monastery-in-sinai-at-the-metropolitan-club-in-nyc/
---------------------------------
Book ‘‘St. Catherine's Monastery: Behind Sacred Doors’’, by Lizzy Manola
From the Book Description:
Stepping through the ancient Justinian door of St. Monastery at the base of Mount Sinai in Egypt is an unforgettable experience. This living UNESCO World Heritage site has stood for nearly fifteen centuries, embracing Judaism, Islam, and Christianity. Originally built by Emperor Justinian in 545 CE, it safeguards the very spot where God appeared to Moses in the Burning Bush. Greek photographer Lizy Manola offers an exclusive glimpse into the monastery, capturing its inhabitants, daily life, and priceless relics.
From: https://www.assouline.com/products/st-catherine-s-monastery-behind-sacred-doors
ΣΗΜΕΊΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΏΝ.Ο Κάρολος Αλλάζει τη Μοναρχία: Από «Υπερασπιστής της Πίστης» σε Προστάτη της Πολυθρησκευτικής Βρετανίας»
Ο Κάρολος Αλλάζει τη Μοναρχία: Από «Υπερασπιστής της Πίστης» σε Προστάτη της Πολυθρησκευτικής Βρετανίας»
Το Βρετανικό Παλάτι άλλαξε επίσημα την περιγραφή του ρόλου του Βασιλιά Κάρολου. Στην ετήσια έκθεση Sovereign Grant Report 2025/26, ο μονάρχης δεν περιγράφεται πλέον μόνο ως «Head of the Church of England and Defender of the Faith», αλλά ως «Supreme Governor of the Church of England and protects the space for Faith within the multi-faith nation».
Η αλλαγή αυτή δεν είναι τυχαία. Ο Κάρολος είχε εκφράσει εδώ και δεκαετίες την προτίμησή του να θεωρείται «υπερασπιστής της πίστης» γενικά και όχι μόνο της Αγγλικανικής Εκκλησίας, σε μια Βρετανία που έχει πάψει να είναι ομοιογενώς χριστιανική.
Η Βρετανία αλλάζει ραγδαία. Το ερώτημα είναι αν η μοναρχία ακολουθεί απλώς τις εξελίξεις ή τις επιταχύνει.
Δημήτρης Χατζής.
Εις τιμήν και μνήμην τοῦ Πολυνείκους-Γεωργίου Θεοδωροπούλου. Ὁ π. Ἐπιφάνιος ἔλεγε:
Ὁ π. Ἐπιφάνιος ἔλεγε: «Δέν ὑπάρχει δι' ἐμέ, μεγαλυτέρα ἱκανοποίησις, ἀπό τό νά παραμένω ἐπί ὥρας εἰς τό κάθισμα τοῦ ἐξομολογητηρίου καί νά συμφιλιώνω τόν
ἄνθρωπον μέ τόν Θεόν». Ὁδηγοί του στο δύσκολο αὐτό ἔργο, οἱ Ἱεροί Κανόνες, τούς ὁποίους ὁ ἴδιος τηροῦσε μέ
ἀπόλυτη ἀκρίβεια, ἐνῶ στούς ἄλλους ἐφάρμοζε, ὅταν ἦταν ἀναγκαῖο, τήν οἰκονομία. Ἔλεγε χαρακτηριστικά: «Εἰς τήν ζωήν μου δέν ἔχω νά ἐπιδείξω τίποτα καλόν, πιστεύω
ὅμως ὅτι οἱ Ἱεροί Κανόνες θ᾿ ἀπολογηθοῦν ὑπέρ ἐμοῦ εἰς τόν Θεόν». Καί ἀσφαλῶς, ὅλοι ὅσοι τον γνωρίσαμε καί τόν
ζήσαμε από κοντά, καταλαβαίνουμε ὅτι ἡ μεγάλη ταπείνωσή του, αὐτό τοῦ ὑπαγόρευε νά πεῖ.
ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ 2025.
Εἰς τιμήν καί μνήμην τοῦ Πολυνείκους-Γεωργίου Θεοδωροπούλου. Αναμνήσεις ἀπό τήν ἐποχή πού συγκατοικοῦσα μέ τόν ἀδελφό μου, Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο.
Αναμνήσεις ἀπό τήν ἐποχή πού συγκατοικοῦσα μέ τόν ἀδελφό μου, Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο
Τοῦ ἀειμνήστου Πολυνείκη Θεοδωρόπουλου
Στο σημείο αυτό, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε ν' ἀναφέρω στην ἀγάπη σας, μερικά περιστατικά, ἀλλά καί εἰκόνες πούβέζησα κοντά του ὅλα αὐτά τά χρόνια, για πολλά ἀπό τά ὁποῖα συγκατοικούσαμε.
α) Ουδέποτε τόν εἶδα χωρίς ράσα. Σε σχετική ερώτηση πού τοῦ ἔθεσα ὅταν ἤμουν ἀκόμη ἔφηβος, ἐκεῖνος ἀπάντησε:
«Δέν εἶναι ἁμαρτία ἀδελφέ μου, οὔτε γιά σένα, οὔτε γιά μένα, τό νά μέ δεῖς χωρίς ράσα. Ἐπιθυμῶ ὅμως, οἱ κατά σάρκα συγγενεῖς μου να γνωρίζουν ότι συγκατοικοῦν μέ κληρικό».
β) Κατά τη διάρκεια τῆς νεκρωσίμου ἀκολουθίας τῆς ἀειμνήστου θείας μας Ἀλεξάνδρας, ἡ ὁποία ὅπως τονίστηκε παραπάνω, ὑπῆρξε για πολλά χρόνια φύλακας ἄγγελός του, παρατήρησα ὅτι ἀσπάστηκε τη σωρό της στα πόδια και
ὄχι στο πρόσωπο. Ὅταν μετά από λίγες μέρες τόν ρώτησα, γιατί τό ἔκανε αὐτό, ἐκεῖνος μοῦ ἀπάντησε: «Παιδάκι μου, δέν φοβήθηκα τόν σκανδαλισμό καί δέν ἀσπάστηκα τή
θεία στο πρόσωπο. Τό ἔκανα γιατί, ὅπως καλά γνωρίζεις κι ἐσύ, ἡ θεία ἀπό βρεφικῆς ἡλικίας, εἶχε ἀναπηρία στά πόδια της καί παρ' ὅλα αὐτά, ἔκανε τόσα πολλά για μένα καί τό ἔργο μου. Ἤθελα λοιπόν μέ αὐτόν τόν τρόπο -προσευχόμενος παράλληλα- συμβολικά νά ευχαριστήσω τά ἀνάπηρα μέλη της πού τόσα προσέφεραν».
Ἡ θεία Ἀλεξάνδρα γεννήθηκε ἕνα ὑγιέστατο παιδάκι, ὅμως στην ἡλικία τῶν δύο ἐτῶν, προσεβλήθη από πολιομυελίτιδα καί
αὐτό τῆς ἄφησε μία αναπηρία στα πόδια. Περπατοῦσε
μέ λίγη δυσκολία, στηριζόμενη ἀπό κάπου μερικές φορές, ὅμως τή βοηθοῦσε τό ὅτι ἦταν πολύ αδύνατη στό σῶμα, ἀλλά πολύ δυνατή στη θέληση, στο μυαλό καί σέ ὅλα τά
ἄλλα.
Ὁ π. Ἐπιφάνιος ἔλεγε ὅτι τήν αὐταπάρνηση και
τήν αὐτοθυσία αὐτῆς τῆς γυναικός, τήν ἔχει δεῖ μόνο στα συναξάρια.
γ) Καί στις δύο γέννες τῆς συζύγου μου, οἱ ὁποῖες ἔγιναν με καισαρική τομή, τηλεφωνοῦσε στο χειρουργεῖο τοῦ μαιευτηρίου και μάθαινε τά τῆς ἐπέμβασης και όταν μετά ἀπό λίγες μέρες ή σύζυγός μου συνῆλθε, τήν ἐπισκέφτηκε
στο σαλονάκι της κλινικῆς, μέ τό ἀνάλογο δῶρο φυσικά καί ἀπευθυνόμενος καί στούς δύο μας, μᾶς ρώτησε ἄν χρειαζόμαστε χρήματα, σκεπτόμενος ὅτι τά ἔξοδα μιᾶς
γέννας εἶναι ἀρκετά.
δ) Ὁ π. Ἐπιφάνιος χειρουργήθηκε για πρώτη φορά στις 8/12/1982, ἀπό τόν ἀείμνηστο χειρουργό Βασίλειο Κέκη,
Διευθυντή τῆς Χειρουργικής Κλινικῆς, στο Νοσοκομεῖο Ν.Ι.Κ.Ε. τῶν κληρικῶν. Ὅταν χρειάστηκε να χειρουργηθεί γιά δεύτερο φορά ὁ π. Επιφάνιος, ὁ γιατρός εἶχε
ἀφυπηρετήσει ἀπό τό Ε.Σ.Υ. καί ἐργαζόταν πλέον στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνῶν, ὡς Διευθυντής τῆς Χειρουργικῆς Κλινικής.Μέ πολλή δυσκολία τό ἐδέχθη ὁ π. Επιφάνιος, λόγῳ τῶν ἐξόδων πού θά προέκυπταν, ἀλλά ἐφ' ὅσον ἦταν
ἐκεῖ πλέον ὁ γιατρός του, ἐπείσθη. Τελικά, χειρουργήθηκε ἀπό τόν Βασίλειο Κέκη, τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1988. Ὅταν
ἄρχισε νά συνέρχεται λίγο, ὁ Πολυνείκης τοῦ εἶπε: «Ἀδελφέ μου, ἡ Θεοφανία θέλει νά ἔρθει νά σέ δεῖ». Καί ἐκεῖνος
τοῦ ἀπάντησε: «Δέν θά τό ἤθελα αὐτό, παιδί μου.
Ἡ Θεοφανία εἶναι μιά πολύ νεαρή κοπέλα, ἐδῶ εἶναι μιά κοσμική Κλινική, ίσως κάποιοι αναρωτηθοῦν... ὄχι ἀδελφέ μου. Η νύφη μου ἔχει κατανόηση και θα καταλάβει. Θα ἤθελα ἡ πρώτη επίσκεψη, μόλις πάω σπίτι μου, νά εἶναι
τῆς νύφης μου». Ὁ π. Επιφάνιος πάντα διακριτικός και προσεκτικός. Το παράδειγμά του μᾶς συνοδεύει σέ ὅλη
μας τή ζωή, προσπαθῶντας νά τό κάνουμε πράξη.
ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026
Εις τιμήν και μνήμην τοῦ Πολυνείκους-Γεωργίου Θεοδωροπούλου. Μία διήγηση γιά τήν πορεία ενός πνευματικοῦ παιδιοῦ τοῦ π. Ἐπιφανίου.
Μία διήγηση γιά τήν πορεία ενός πνευματικοῦ παιδιοῦ τοῦ π. Ἐπιφανίου
Ἔτος 2010 περίπου.
Κάθε Καλοκαίρι, ο Πολυνείκης με τη σύζυγό του και τά παιδιά τους μερικές φορές, επισκέπτονταν ἕνα Μοναστήρι στον Νομό Αρκαδίας.
Μία ἀπὸ αὐτές τίς φορές, ἡ ἡγουμένη είπε στον Πολυνείκη ὅτι τοὺς ἤθελε γιά νά τούς πει χαιρετίσματα ἀπό ἕναν γνωστό τοῦ Πολυνείκη. Ὅπως πάντα, τούς ὑποδέχθηκαν στο Ἀρχονταρίκι, ὅπου τους προσέφεραν ἕνα ὡραῖο κέρασμα.
Ἡ Ἡγουμένη ξεκίνησε τη διήγησή της, λέγοντας ὅτι μιά εὔπορη κυρία τῆς περιοχῆς πλήρωσε τά ἔξοδα ἑνός ταξιδιοῦ, μέ προορισμό τη Βόρεια Ρωσία. Συμμετεῖχαν ἡ Ἡγουμένη, μιά ἀκόμη μοναχή καί ἡ κυρία πού ἀνέλαβε τα ἔξοδα.
Σέ μιά ἀπό τίς προσκυνηματικές εκδρομές πού πραγματοποιήθηκαν, πῆγαν καί στήν Ἱερά Μονή Βαλαάμ. Ἐκεῖ ὅταν μπῆκαν, μιλοῦσε ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς, φαινόταν ὅτι ἔλεγε πολύ ὡραία λόγια, αλλά τά ἔλεγε στά Ρωσικά καί δέν μποροῦσαν νά καταλάβουν.
Ἡ μία ἀπό τίς γυναῖκες γύρισε καί εἶπε στίς ἄλλες δύο:
«Ποιός ξέρει τί νά λέει, φαίνεται ὅτι περιγράφει πολύ ὄμορφα πράγματα, ἀλλά δυστυχῶς ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά τά καταλάβουμε».
Τότε ἕνας Μοναχός, ἀπό τά πίσω καθίσματα, πού τις ἄκουσε προφανῶς, τίς ρώτησε: «Μέ συγχωρεῖτε, τήν εὐχή σας, εἶστε ἀπό τήν Ἑλλάδα;». «Τοῦ Κυρίου. Μάλιστα ἀπό τήν Ἑλλάδα, τήν εὐχή σας», ἀπαντήσαμε ἐμεῖς, συνεχίζοντας τή διήγησή της ἡ Ἡγουμένη. που ἔξω καί θά σᾶς ἐξηγήσω τί ἔλεγε ὁ Ἡγούμενος»,
«Ωραία, ὅταν τελειώσει ἡ ὁμιλία, να καθήσουμε κάτω ἀπάντησε ὁ Μοναχός καί ἐμεῖς χαρήκαμε πολύ, πού βρήκαμε ἕναν ἄνθρωπο πού μιλοῦσε Ελληνικά καί θά μᾶς ἔκανε τή μετάφραση τῆς ὁμιλίας.
Όταν τελείωσε ὁ Ἡγούμενος, κάθησαν σε κάποιο χώρο τῆς Μονῆς, καί ἐκεῖ ἔδωσαν τις συστάσεις. Ο Μοναχός ρώτησε ἀπό ποιό μέρος τῆς Ἑλλάδας εἶναι. Ὅταν τοῦ εἶπαν ὅτι εἶναι ἀπό τό τάδε Μοναστήρι πού εἶναι σχετικά κοντά στην Καλαμάτα, ἐκεῖνος τις ρώτησε: «Μήπως γνωρίζατε τόν π. Ἐπιφάνιο;». «Ναί, βεβαίως», ἀπαντήσαμε ἐμεῖς. «Μήπως ἐπίσης γνωρίζετε τον π. Ν...;». «Μάλιστα, τὸν γνωρίζουμε», ἀπαντήσαμε καί πάλι. «Μήπως ἐπίσης γνωρίζετε τον κ. Πολυνείκη, τόν μικρό ἀδελφό τοῦ π. Επιφανίου;». «Ναί, βεβαίως. Ἔρχεται στο Μοναστήρι μας με τη σύζυγό του καί τά παιδιά του μερικές φορές». θὰ ἤθελα νὰ δώσετε πολλούς χαιρετισμούς στον π. Ν..., καί στόν κ. Πολυνείκη, ἀπό τόν π. Σ...», ἀπάντησε ἐκεῖνος καί συνέχισε: «Ἀφοῦ σᾶς ἐξηγήσω τί ἔλεγε ὁ Ἡγούμενος στην ομιλία του, μετά θὰ σᾶς πῶ τήν ἱστορία μου».
Ἔτσι κι ἔγινε.
Μᾶς εἶπε λοιπόν: «Εγώ είμαι ἀπό τήν τάδε χώρα τῆς Εὐρώπης. Ἔμαθα Ἑλληνικά και σπούδασα στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Τότε στα 18 μου χρόνια, μέ ἀξίωσε ὁ Θεός καί γνώρισα τόν π. Ἐπιφάνιο. Ἀφοῦ συζήτησα πολύ μαζί του, ἐξέφρασα τή μεγάλη ἐπιθυμία μου να γίνω μοναχός. Ὁ π. Επιφάνιος, μετά τις γνωστές διαδικασίες καί ἀφοῦ ὁ π...... ἀνέλαβε τήν κατήχησή μου, μέ βάπτισε (ὁ π. Επιφάνιος) καί πῆγα καί ἔμεινα για δύο χρόνια στήν Ἱερά Μονή Κεχαριτω μένης Θεοτόκου Τροιζήνας. Μετά ἔφυγα γιά τό Εσσεξ, στην Αγγλία, ὅπου παρέμεινα δίπλα στον π. Σωφρόνιο (μετέπειτα Ἅγιο Σωφρόνιο), ἕως την κοίμησή του.
Μετά ήρθα στη Ρωσία καί ἔμεινα στήν Ἱερά Μονή Βαλαάμ. Τώρα είμαι σέ μιά σκήτη σ' ἕνα ἀπό τά νησάκια τῆς Β. Ρωσίας. Αὐτή εἶναι ἡ ἱστορία μου. Ὁ Θεός μέ βοήθησε να βρεθῶ ἀνάμεσα σε ἁγίους ἀνθρώπους που μέ ἔμαθαν πολλά. Γι' αὐτό τόν εὐγνωμονῶ ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου. Χάρηκα πολύ για τη γνωριμία. Την ευχή σας». Ἐμεῖς τόν εὐχαριστήσαμε μέ τή σειρά μας, πήραμε τήν εὐχή του καί ἀπεχώρησε.
Ἡ Ἡγουμένη μᾶς εἶπε ὅτι συγκινήθηκαν πολύ μέ τήν εὐλογημένη αυτή συνάντηση. Κάποιος που τίς εἶδε να συνομιλοῦν μέ τόν Μοναχό, τις πληροφόρησε ἐπίσης, ὅτι ὁ συγκεκριμένος Μοναχός είναι Ἡγούμενος σε μία ἀπό τίς Σκῆτες τῶν 18 νησιῶν τῆς Βόρειας Ρωσίας καί εἶναι ἡ μόνη Σκήτη που τηρεῖ τό πιό αυστηρό τυπικό.
Ἔτσι διαπιστώσαμε για μιά ἀκόμη φορά, ὅτι ὑπάρχουν πνευματικά παιδιά τοῦ π. Επιφανίου, «διάσπαρτα» σε ὅλα τά μήκη καί πλάτη τῆς γῆς, πού συνεχίζουν το μεγάλο πνευματικό του ἔργο, σύμφωνα μέ τίς πολύτιμες διδαχές του.
Ἄς ἔχουμε τήν εὐχή τους! Ο Θεός νά τούς χαριτώνει, νά τούς προστατεύει καί νά τούς στηρίζει στον δύσκολο ἀγώνα τους! Καί ὁ Κύριός μας, νά τούς φωτίζει να προσεύχονται καί γιά ἐμᾶς!
ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ 2025.
Εις τιμήν και μνήμην τοῦ Πολυνείκους-Γεωργίου Θεοδωροπούλου.Μία ἐπίσκεψις τοῦ π. Επιφανίου στο Νοσοκομεῖο«Σωτηρία».
Μία ἐπίσκεψις τοῦ π. Επιφανίου στο Νοσοκομεῖο
«Σωτηρία»
Ὁ Πολυνείκης μᾶς διηγήθηκε ἐπίσης τό ἑξῆς περιστατικό:
Ἕνα βροχερό ἀπόγευμα τοῦ Νοεμβρίου, μέ πῆρε τηλέφωνο ὁ π. Ἐπιφάνιος καί μοῦ εἶπε: «Πολυνείκη μου, μήπως ἔχεις χρόνο, νά περάσεις ἀπό τούς τρεῖς Ἱεράρχες κατάτις 8 μ.μ. γιά νά πᾶμε μαζί στο Νοσοκομείο «Σωτηρία»;
Εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη. Μέ εἰδοποίησαν, ὅτι ζητάει νά μέδεῖ ἕνας ἀσθενής». Καί ἐκεῖνος ἀπάντησε: «Ναί πάτερ, μπορῶ. Στις 8 μ.μ. θά εἶμαι ἀπ᾽ ἔξω καί θά περιμένω».
Πῆγα τόν πῆρα, φτάσαμε στο Νοσοκομεῖο. Ζήτησα ἄδεια ἀπό τόν θυρωρό νά μποῦμε μέσα μέ τό αὐτοκίνητο, διότι ἡ ἀπόσταση ἦταν περίπου ἕνα χιλιόμετρο, ψιλόβρεχε κι ἔκανε κρύο. Ἐκεῖνος ὅμως μοῦ εἶπε: «Λυπᾶμαι, δέν μπορῶ νά σᾶς ἀφήσω. Τό ἐπισκεπτήριο ἔχει λήξει. Παρκάρετε κάπου ἔξω καί περάστε μέσα μέ τά πόδια». Εγώ τόν ξαναρώτησα: «Δέν μπορεῖ νά γίνει μια εξαίρεση; Εχω κληρικό στο αυτοκίνητο καί τόν ἐκάλεσαν πρίν ἀπό λίγο ὅτι τὸν ζητάει κάποιος ἀσθενής που νοσηλεύεται ἐδῶ, στο τάδε... κτίριο. Ἡ ἀπόσταση ὅπως ξέρετε είναι μεγάλη καὶ ὁ καιρός δέν ἐνδείκνυται γιά περπάτημα».
Καί ὁ θυρωρός ἀπάντησε: «Δέν μπορῶ νά κάνω κάτι.
Αὐτές τίς ἐντολές ἔχω».
Παρκάραμε τό αὐτοκίνητο ἔξω, πήραμε τίς ὀμπρέλες, περπατήσαμε μέχρι το κτίριο πού ἦταν τό δωμάτιο του ἀσθενοῦς. Ὁ π. Ἐπιφάνιος μπήκε στο δωμάτιο, μᾶλλον γιά ἐξομολόγηση, καί πήραμε τόν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς.
Ἐξακολουθοῦσε νά βρέχει.
Ὅταν φθάσαμε στην Πύλη, ὁ π. Επιφάνιος εἶπε στον θυρωρό: «Σ' εὐχαριστοῦμε παιδί μου καί μᾶς συγχωρεῖς πού σέ φέραμε σε δύσκολη θέση. Καληνύχτα καλό μου παιδί».
Καί ἐκεῖνος ἀπάντησε: «Καληνύχτα πάτερ. Νά εἶστε καλά». Ὁ π. Ἐπιφάνιος γιά μιά ἀκόμη φορά μέ δίδαξε διάκριση, εὐγένεια καί ὑπακοή στους κανόνες», διαπίστωσε ὁ Πολυνείκης.
Βέβαια, ἐκεῖνος προσπάθησε να πείσει τόν θυρωρό να γίνει μία ἐξαίρεση γιά νά μήν ταλαιπωρηθεῖ ὁ ἀδελφός του. Η πρόθεσή του ἦταν καλή.
Ήταν πάντα ὑποστηρικτικός και προστατευτικός για τόν μεγάλο του ἀδελφό, ὅπως καί ὁ π. Επιφάνιος γιά τόν Πολυνείκη.
ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ 2025.
Εις τιμήν και μνήμην τοῦ Πολυνείκους-Γεωργίου Θεοδωροπούλου. Ὁ Πολυνείκης στόν Ἅγιο Πορφύριο.
Ὁ Πολυνείκης στόν Ἅγιο Πορφύριο.
Κάποιο πνευματικοπαίδι τοῦ π. Επιφανίου ἤθελε να συμβουλευτεί καί τόν π. Πορφύριο (μετέπειτα Ἅγιο Πορφύριο), σχετικά με κάποιο θέμα πού τόν ἀπασχολοῦσε.
Ὁ π. Επιφάνιος τοῦ εἶχε πεῖ, ἐάν εἶναι διαφορετική ή γνώμη τοῦ π. Πορφυρίου ἀπό τή δική μου, θ' ἀκολουθήσεις αὐτό πού θά σοῦ συστήσει ὁ π. Πορφύριος, παύεις ν' ἀκοῦς τη δική μου συμβουλή.
Στο σημεῖο αὐτό, ἄς θυμηθοῦμε τή γνώμη των δύο κληρικῶν:
«Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἔλεγε: π. Ἐπιφάνιος ὁ σοφός καί ὁ π. Ἐπιφάνιος ἔλεγε: π. Πορφύριος ὁ διορατικός».
Ὁ Πολυνείκης προσφέρθηκε νά τόν πάει μέ τό αὐτοκίνητό του στο Μήλεσι. Ὅταν ἔφθασαν ἐκεῖ, μιά μοναχή τοῦ εἶπε ὅτι ὁ π. Πορφύριος εἶναι ἀσθενής καί δέν μπορεῖ νά δεχθεῖ ἐπισκέψεις.
Ἐκεῖνος τῆς εἶπε ὅτι εἶναι ὁ μικρός ἀδελφός τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου καί ὅτι τό παιδί ἤθελε νὰ δεῖ γιά λίγο τόν π. Πορφύριο.
Ἡ μοναχή τούς ἄνοιξε ἀμέσως καί τούς παρακάλεσε να μήν τόν ἀπασχολήσουν για πολύ.
Ὅταν μπῆκαν στο κελλάκι του, ὁ Πολυνείκης καί τό παιδί ἔζησαν μια συγκλονιστική εμπειρία.
Ὁ Ἅγιος Πορφύριος τούς καλωσόρισε καί εἶπε στο παιδί, χωρίς ποτέ νά τόν ἔχει ξανασυναντήσει: «Καλῶς τόν Τ....πῶς πάει ἡ Ἰατρική, τί κάνει ἡ Πατρίδα σου τάδε... ». Το ὄνομα τοῦ παιδιοῦ ἦταν ἀκριβές, ὅπως καί τῆς πατρίδας του. Επίσης τό παιδί ἦταν τότε φοιτητής τῆς Ἰατρικῆς.
Ὁ Πολυνείκης πῆρε τήν εὐχή τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου και τούς εἶπε: «σᾶς ἀφήνω νά τά πείτε». Βγῆκε στον διάδρομο και σκεφτόταν τη συγκλονιστική εμπειρία που βίωσαν.
Τήν ἄλλη μέρα, ὁ π. Πορφύριος πῆρε τηλέφωνο τόν π. Ἐπιφάνιο καί τοῦ εἶπε: «Ἔχει καλή ψυχή τό ἀδελφάκι σου, π. Ἐπιφάνιε».
Τελικά, ἡ συμβουλή τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου γιά τό πνευματικοπαίδι τοῦ π. Επιφανίου ἦταν ἡ ἴδια πού τοῦ εἶχε πεῖ καί ὁ π. Ἐπιφάνιος.
Το παιδί τελείωσε τήν Ἰατρική, ἔγινε ἕνας ἐξαίρετος γιατρός και κληρικός, προσφέροντας ἕνα πολύ σπουδαῖο ἔργο στήν Ἑλλάδα καί στό ἐξωτερικό, μέ αὐτοθυσία καί αὐταπάρνηση.
ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ 2025.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
