Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2022

Γερόντισσα Μακρίνα

 




Γερόντισσα Μακρίνα

Το βιβλίο σκιαγραφεί τον βίο και την πολιτεία της πρώτης Καθηγουμένης της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Μακρυνού , Μακρίνας μοναχής, η οποία ανάλωσε την ζωή της  για την Εκκλησία του Χριστού και τον Ορθόδοξο μοναχισμό. Είναι διακοσμημένο με τα χειροποίητα κεντήματά της σε σχέδια δικής της έμπνευσης.

 

Η μακαριστή Γερόντισσα Μακρίνα εκτός των πολλών άλλων πνευματικών της προσόντων είχε έμφυτη αγάπη προς τον Θεό και τον άνθρωπο. Κατάφερε στα 75 χρόνια της διακονίας της, μαζί με τον πνευματικό συνοδοιπόρο Πατέρα και Αδελφό της, Γέροντα Δαμασκηνό να κάνει το μοναστήρι κέντρο της Ορθοδοξίας και ξακουστό σε ολόκληρο τον κόσμο.

 

Δεν εφείσθη κόπου και χρόνου, για να συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις  στην υπηρεσία πάντων, μοναχών και προσκυνητών. Πολλά περιστατικά αυτής της αγάπης της παρατίθενται σε αυτό το βιβλίο.

ΙΕΡΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ DE TRINITATE - ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΔΟΣ . ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ Ι. ΧΑΤΖΗΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ


 


Είναι η έκτη φορά που με αξιώνει ο εν Τριάδι Θεός να ασχοληθώ με έργο του αγίου Αυγουστίνου, αυτού του υψιπέτου αετού του πνεύματος, του οποίου τις αναβάσεις είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος. Ειδικά σε αυτό το δύσκολο και πολύπλοκο έργο, που απετόλμησα να μεταφράσω, εν μέσω του βαρέος χειμώνος της Φλωρίνης, και «άμα ήρι αρχομένω», χρειάσθηκε κόπος και πόνος πολύς. Αν επετεύχθη κάτι, αυτό θα το κρίνει ο ευμενής αναγνώστης και ο επαΐων κριτής. Ο άγιός μου, τον οποίο τόσο θαυμάζω και όσο τον διαβάζω, τόσο εκπλήσσομαι για τον χείμαρρο των σκέψεών του, τη θεολογική του δεινότητα και τη φιλοσοφική κατάρτιση, ελπίζω να με συγχωρήσει για τις ατέλειες της μεταφράσεως και την εργώδη προσπάθειά μου να αποδώσω ένα τόσο απαιτητικό κείμενο.

Ευγνωμονώ και τον αείμνηστο Γέροντά μου, τον π. Αυγουστίνο, του οποίου το όνομα ήταν για εμένα κίνητρο να γνωρίσω τον άγιο Αυγουστίνο. [...] (Από τα Προλεγόμενα του συγγραφέα)


ΥΠΟΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ // ΜΕΤΡΟΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΩΣ ΥΠΟΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕΤΡΟΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΩΣ . ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ (ΖΑΧΑΡΟΥ)



Ο πιστός με την υπακοή του στις θείες εντολές γίνεται "δέσμιος Ιησού Χριστού"· εξαρτάται από τον Θεό και σταδιακά καθίσταται τέκνο Θεού, απελευθερωμένο από τον νόμο της αμαρτίας και φορέας του Πνεύματος του Αγίου. Με την πτώση ο Αδάμ απώλεσε τη μακαριότητα της αδιάκοπης παραμονής στην παρουσία του Θεού. Με την προσευχή οι απόγονοι του Αδάμ γεύονται εκ νέου την ευδαιμονία της θείας παρουσίας και της διαλογής με τον Κύριο, που γεννά εντός τους τον πόθο να αδολεσχήσουν σε αυτήν.

Καθόσον στην πράξη της προσευχής ο άνθρωπος βρίσκεται στην παρουσία του Θεού, τρίβεται με τη χάρη Του, δηλαδή με την ενέργεια που έφερε στο είναι τα σύμπαντα. Η ενέργεια αυτή είναι δημιουργική γιατί ανοίγει απέραντους δρόμους στην αιωνιότητα. Ως εκ τούτου, με την προσευχή ο άνθρωπος παραδίδεται σε μια ατελεύτητη εν Θεώ αύξηση, η οποία αρχίζει σε αυτήν τη ζωή και θα συνεχίζεται στους άπειρους αιώνες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

Πρόλογος του Καθηγούμενου της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ, Αρχιμανδρίτης Πέτρος

Εισαγωγικό σημείωμα

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ

ΥΠΟΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Ο ΥΠΕΡΛΟΓΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΜΕΜΨΙΑΣ


 

ΤΟ ΗΜΙΥΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΟ ΗΜΙΥΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ . ΚΟΝΤΟΥ Κ. ΕΛΕΝΗ


 

Ποιος να φανταστεί ότι σε μια απ' τις πιο πολύβουες λεωφόρους της, τη λεωφόρο Αλεξάνδρας στον αριθμό 59, στο ημιυπόγειο μιας πολυκατοικίας ζούσε και εργαζόταν πνευματικά, οδηγώντας ψυχές στον Θεό, ένας πνευματικός, τόσο ταπεινός, τόσο αφανής, τόσο απλός! Σε αυτό το μικρό διαμέρισμα αντίκρυζες ένα γέροντα σαν εκείνους που διαβάζουμε στο Γεροντικό με βαθιά ταπείνωση, λεπτή ευγένεια, μεγάλη διάκριση, πολλή αγάπη.

Ο γέροντας δεν είναι άλλος από τον π. Αντώνιο Γκίκιζα.

Το ημιυπόγειο, ένα μικρό διαμέρισμα με λιγοστό φως, πολύ πτωχικό, απλό. Τόσο απλό που πέρναγε η σκέψη ότι ίσως ο σταύλος του Αγ. Ιωάννοου του Ρώσου να ήταν καλύτερος. Αυτό ήταν το κελάκι του γέροντα.

Ο γέροντας είχε ένα σκοπό: τη βοήθεια κάθε ταλαιπωρημένης, κουρασμένης ψυχής με ένα πατρικό, απλό, στοργικό τρόπο αγάπης, κατανόησης, προσευχής. Μία επιθυμία είχε στην ψυχή του, την πνευματική επικοινωνία με τον Θεό. Παρόλο που ζούσε μέσα στην Αθήνα, ήταν μακριά από τα του κόσμου. Μόνο η προσευχή "υπέρ σύμπαντος του κόσμου" υπήρχε στην καρδιά του... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

Πρόλογος

Εισαγωγή

Η ζωή του π. Αντωνίου Γκίκιζα

Επικήδειος λόγος

Ο π. Αντώνιος και η Ιερά Μονή Αγ. Αντωνίου Αχλαδερής Ευβοίας

ΛΟΓΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ

Περί Θεού και πίστης

Μακαρισμοί

Περί του Χριστού

Περί Αγίου Πνεύματος και Αγίας Τριάδας

Περί της Παναγίας

Περί ορατού και αόρατου κόσμου

Δόξα του Θεού - Δοξολογία

Περί του Αποστόλου Παύλου

Περί της Ορθοδοξίας

Εκκλησία - Λειτουργία

Περί προσευχής

Μετάνοια

Ταπείνωση

Η πνευματική πορεία μας

Άτομα και ελευθερία

Χαρά

Νηστεία - Ελεημοσύνη - Αγάπη

Επίλογος

Φωτογραφίες

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΣΤΕΙΟ!... Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΗ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΠΑΤΗΣΗ ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ ΤΟΥ ΟΛΕΘΡΟΥ !

ΠΩΣ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΑΚΩΒΟ ΤΣΑΛΙΚΗ




 

ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΑΓΑΘΑ.




 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΧΙΤΩΝΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ



 

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΙΤΑ



 

Ο ΠΑΤΗΡ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ





 

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ.





 

π. Γαβριήλ ο δια ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ(αριστερά αριστερά). Φωτογραφία στρατού. Μπατούμι.


 

Purgatory Canto 20, Οι ψυχές των φιλάργυρων - Gustave Dore, 1885.

Οι καθαροί στην καρδιά θα δουν τον Θεό (πρβλ. Ματθ. 5:8): εδώ στη γη και εκεί στη Βασιλεία των Ουρανών. Μόνο αυτοί. Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ (Ρόζενμπεργκ)


 

Πού θέλετε να τρέξετε; Μια κατεύθυνση είναι προς τον Θεό. Δεν γίνεται χωρίς κόπο και λύπες. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης (Krestyankin)


 

Φραγκούλης Φράγκος: Τουρκολιβυκό: ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ αν Τουρκία πάει στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα

 

Η αλογία της αυτοχειρίας. ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

 


Η αλογία της αυτοχειρίας

Δυσερμήνευτη η ανθρώπινη ύπαρξη, η μόνη (μάλλον) λογική ύπαρξη στο αχανές σύμπαν. Αντιπαλεύει αινίγματα που δεν λύνονται (τουλάχιστον με την ανθρώπινη ικανότητα και θέληση), μοιάζει να αποτολμάει και τον αυτοαφανισμό της, ίσως σαν εκδικητική αυτοκαταξίωση.

 

Λέγεται ότι ο Στάλιν, σε κάποια χρονικά διαστήματα, υπέγραφε κάθε βράδυ την εκτέλεση έως και δύο χιλιάδων αντιπάλων του, πραγματικών ή κατά φαντασίαν. Η κόπια του Στάλιν, ο Χίτλερ, ήταν αρράγιστα πεπεισμένος ότι έπρεπε να αφανιστεί το «βιολογικό είδος» των Εβραίων. Σε κάθε εποχή, παντού και πάντοτε, η εκτρωματική λογική ολιγαρχικών τυράννων και παντοδαπών πλουτομανών, λειτουργεί με κώδικες παράνοιας και εγωλαγνείας.

 

Σίγουρα, είμαστε εκατομμύρια οι ζώντες θνητοί, που έχουμε δει, σε τηλεοπτικές οθόνες, τον Βλαδίμηρο Πούτιν να προσκυνάει, με ανεπιτήδευτη αυθορμησία, τις Εικόνες της ορθόδοξης εκκλησιαστικής παράδοσης και λατρείας. Τα διεθνή Μονοπώλια Ενημέρωσης, όλα ομοθυμαδόν βδελυσσόμενα τον Πούτιν, μας βεβαιώνουν ότι είναι διπρόσωπος αυτός ο άνδρας, αδίστακτος και αρρωστημένα επηρμένος, σταυροκοπιέται για να ξεγελάει τους αφελείς, την ίδια ώρα που ισοπεδώνει ουκρανικές μεγαλουπόλεις και βιομηχανοποιεί τον θάνατο.

 

Το κλίμα είναι τόσο οξυμμένο και οι «πληροφορίες» τόσο αντιφατικές, ώστε να χάνεται κάθε ελπίδα συν-εννόησης. Υπάρχουν ερωτήματα, που μοιάζει αδιανόητο να τεθούν, γιατί θα επιτείνουν την αντιπαλότητα και το πάθος. Οταν οι φασίστες και οι ναζιστές ετοιμάζονταν πυρετωδώς για τη φρίκη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, οι δυτικές κοινωνίες προέκριναν την αδιαφορία και ανεμελιά. Σήμερα μοιάζει να επιχαίρουν, που μια πολεμική σύρραξη θα τονώσει οικονομικά τις «βιομηχανίες του θανάτου».

 

Τόση ευφυΐα εκατέρωθεν και η κατάληξη αφανισμός.

 

Η άκρως προηγμένη Δύση σαφώς προετοιμάζει τα προσχήματα που θα δικαιολογήσουν, χωρίς φανερά να δικαιώνουν, μιαν ακόμα παγκόσμια φρικωδία. Μοιάζει να μην υπάρχει «ιθύνων νους» σε αυτή την προετοιμασία, πρόκειται μάλλον για την αυτοματοποιημένη, ακαταγώνιστη δυναμική της «θέλησης για δύναμη» (der Wille zur Macht) που έλεγε ο Νίτσε. Διαβάζουμε για συμφορές, στερήσεις, παγίδες θανάτου, επιδείνωση του τρόμου, που μας περιμένουν στον φετινό χειμώνα. Για όλα αυτά θα φταίει ο δαιμόνιος Πούτιν, ένσαρκη αιτία κάθε αναμενόμενης οδύνης. Δεν είναι οπωσδήποτε μονόδρομος, φτηνιάρικη δυτική προπαγάνδα, όλες αυτές οι απειλές, όμως το στοιχειώδες αίτημα του δυτικού ορθολογισμού «να ακούγεται πάντοτε και η άλλη πλευρά» (audiatur et altera pars) μοιάζει μεθοδικά αποκλεισμένο. Ωσάν η Δύση να ζήλεψε τον σταλινισμό, τον μονόδρομο της προπαγάνδας και της αδίστακτης μονομέρειας.

 

Μην ξεχνάμε ότι ακόμα και το χιλιοταπεινωμένο ελληνώνυμο κρατίδιο, παραδομένο από τους Δυτικούς «συμμάχους» του στον καθημερινό εξευτελισμό από τον χυδαίο πρωτογονισμό των Τούρκων, δέχθηκε να οργανώσει πέρυσι επίσημη τιμητική υποδοχή του προέδρου της Ουκρανίας. Και υποχρεώθηκε εξευτελιστικά να συμβιβαστεί με την υποκατάσταση της φιέστας από βιντεοσκοπημένη κενή μεγαλοστομία, πλαισιωμένη από κομπάρσους, τυπικά δείγματα ακροδεξιάς αλαζονείας.

 

Τα λεγόμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έχουν ολοκληρωτικά υποταχθεί στις σκοπιμότητες κερδοφορίας, διαφημίζουν ή έντεχνα δυσφημούν εμπορεύσιμα προϊόντα της διεθνοποιημένης αγοράς. Χαρακτηριστικό ότι και η ραδιοτηλεοπτική παραγωγή αξιολογείται μόνο με κριτήρια καταναλωτικής ζήτησης. Τόσο, ώστε να έχει κανείς την εντύπωση ότι η απάνθρωπη εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία ήταν μια ακριβά εξαγορασμένη εξυπηρέτηση της πολεμικής βιομηχανίας (έρευνας, εξειδικευμένης γνώσης, δοκιμασίας υλικών) σε Αμερική, Ευρώπη, και όχι μόνο.

 

Αν, τελικά, με κάποιο λάθος από τα αθέλητα και αναπότρεπτα, οδηγηθεί η ανθρωπότητα στον εφιάλτη γενικευμένου πολέμου, η «κάθαρση» θα είναι μόνο ανώφελος στεναγμός των όποιων ανθρωποειδών υπολειφθούν του ολέθρου. Αλλά αυτό ακριβώς το προνόμιο επιλογής της ζωής ή του θανάτου ορίζει και φωτίζει την υπαρκτική μοναδικότητα του ανθρώπου, τον καθιστά «εικόνα» της Αιτιώδους Αρχής τού υπάρχειν. Μπορεί να πει «ναι» ή «όχι» στην ύπαρξη, στη ζωή, στην υπαρκτική πληρότητα. Το συναρπαστικότερο στο υπαρκτικό θαύμα της ανθρώπινης ετερότητας, είναι το προνόμιο της ελευθερίας.

 

Καταλαβαίνουμε τη λέξη με ρεαλιστικό αντίκρισμα;

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2022

«Οι άγιοι του Θεού μπορούν να κάνουν πολλά, αλλά κανείς δεν μπορεί να κάνει τόσα πολλά όσο η Μητέρα του Θεού…» . Πατέρα Ilie Cleopa

«Πρέπει να αδειάσουμε τον εαυτό μας από το πολύ γεμάτο Εγώ, για να μπει μέσα μας λίγος Θεός...» (Ο Petre Ţutea γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1902)

ΈΚΤΑΚΤΟ


Υπάρχει πολύ μεγάλη συγκέντρωση ουκρανικών στρατευμάτων στην κατεύθυνση της Ζαπορίγιε,με σκοπό να χτυπήσουν όλο το νότιο μέτωπο και να φτάσουν αν τα καταφέρουν Αζοφική θάλασσα.
Από την άλλη οι Ρώσοι έχουν πυκνώσει τις δυνάμεις τους στην περιοχή καθώς περιμένουν την ουκρανική κίνηση.
Στο Αρτεμόβσκ οι ουκρανικές δυνάμεις φτάνουν τους 30.000 άνδρες,ανάμεσα τους μεγάλος αριθμός νατοϊκών.

Νικηφόρος Φωκάς 

Τελευταία σοφή σκέψη για σήμερα: «Δεν θα είσαι ποτέ χαρούμενος αν θυμώσεις που κάποιος άλλος είναι πιο ευτυχισμένος από εσένα...»

Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΑΡΕΤΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΣΟΥ ....



Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ  ΑΡΕΤΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΣΟΥ ....
Εἶπε Μοναχός:
Ἡ σημαντικότερη ἀρετή εἶναι νά κρύβεις τήν ἀρετή σου.
Κάποιες φορές πρέπει νά «μήν ὑπάρχεις» γιά νά μπορεῖς νά «ὑπάρχεις».
Νά κρύβεσαι μέσα στήν ταπείνωση ἀπό τόν πειρασμό.Εἰδάλως ἄν θέλεις συνέχεια νά «ὑπάρχεις»,νά φαίνεσαι καί νά ἐντυπωσιάζεις , τότε κάποτε δέν θά  «ὑπάρχεις».

«Το βράδυ όταν κοιμάσαι, επειδή δεν ξέρεις αν θα ξυπνήσεις την επόμενη μέρα, υποκλίνεσαι και λες: Κύριε, τώρα κουράστηκα, αλλά σε παρακαλώ, δεν είμαι άξιος του Παραδείσου μη με στείλεις και στην κόλαση». Πατέρας Καλλίστρατος

☦ «Η αιωνιότητα δεν είναι ότι κάποτε μετά το θάνατο θα ζήσουμε χωρίς τέλος. Η αιωνιότητα είναι η κοινωνία μας με τον Θεό».Μητροπολίτης Αντώνιος Σουρόζ

Nuk ka parajse per ata qe kane frike (Lepanto 451)Nga:Kostandin Luçi





Qyteti Nafpaktos I njohur ne histori dhe si Lepanto nga Republika e Venedikut ,ndodhet ne Greqine perendimore.Sot eshte nje vend I qete me natyren dhe njerezit e tij te mrekullueshem. Por ajo qe I jep ketij vendi emrin ne Histori, eshte beteja e Lepantos e cila ndodhi ne gjirin e Patras, ku dhe vete qyteti eshte pjese e ketij gjiri.

Beteja e Lepantos ne 7 Tetor te vitit 1571 eshte nje beteje me rendesi per historine Europiane. E krahasuar me betejen e Salamines ( Shtator 480) per taktiken e ndjekur dhe per rendesine e saj ne mbrojtje te Europes kundrejt nje agresioni nga jashte saj. 

Me shume se nje fitore ushtarake, Lepanto ishte nje fitore morale,per faktin qe,Krishterimi ne Europe eshte mburoja qe e ka mbrojtur civilizimin dhe kulturen dhe vazhdon ta beje akoma edhe sot. 

Liga e Shenjte ja dedikon kete fitore, Virgjereshes Mari. Beteja e Lepantos,ishte nje humbje e madhe per perandorine Osmane,me 40,000 te vrare dhe me mijra te plagosur ose te kapur peng,si dhe lirimin e 12,000 te Krishtereve,qe mbaheshin peng nga osmanet. Ndersa nga ana e ushtrive te Krishtera,numri arrinte deri ne 10,000 te vrare dhe shume te plagosur,perfshire dhe shkrimtarin Migel Servantes (plagosur).

Joani I Austrise,Alvaro de Bazan,Sebastiano Venier dhe shume te tjere ishin arkitektet e fitores ne betejen e Lepantos. Vete,Joani I Austrise,meritat e luftes nuk I mori per vete por ja dedikoi Shen Marise. Ai nuk mori asnje merite per vete,megjithese ishte plagosur ne lufte,ne luftimet trup me trup.

Ai u dha merita te gjitheve.

Endrra e Joanit te Austrise,ishte te shikonte nje Europe te Unifikuar nen Krishterimin,gje e e arriti ne betejen e Lepantos. Ne duhet te jemi krenare,qe jemi trashegimtaret e atyre qe shpeuan Europen ne Lepanto si sot 451 vite me pare. 451 vite me pare, Joani I Austrise,i drejtohet ekuipazhit te tij me fjalet: 

Ne jemi ketu,per fitore ose vdekje.Ne vdekje ose ne fitore ju do fitoni pavdekesine. 451 vite me pare,u ndigjuan dhe fjalet:
Nuk ka parajse per ata qe kane frike.