Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019

ΕΞΟΡΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΩΑΝΝΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΧΟΖΕΒΑ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1995.ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ. ΔΙΗΓΗΤΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙ.




Αναμνήσεις από τον γέροντα Ιωάννη, η αφήγηση είναι από το φωνητικό πληκτρολόγιο
1995 πήγαμε στα Ιεροσόλυμα, πήγαμε να εορτάσουμε την ύψωση του Τιμίου Σταυρού, γιορτάζεται στις 27 Σεπτεμβρίου λόγω του παλαιού ημερολόγιου.
Στις 24 Σεπτεμβρίου επισκεφτήκαμε το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του χοζεβιτου.
Εκεί το 614 στην κοιλάδα χωράφι πού βρίσκεται το μοναστήρι, ζούσαν 3.000 μοναχοι.
Πριν να πάω εγώ εκεί ζούσε ένας γέροντας ο πατήρ αμφιλόχιος ο οποίος ήταν πνευματικός του γέροντα και περπατούσε ξυπόλητος. Μου είχε πει δυο ιστορίες σου γέροντας που του το είχε αφηγηθεί Ο γέροντας αμφιλόχιος εκεί συνήθιζαν στα Ιεροσόλυμα και Γενικά σε όλη την Παλαιστίνη να φεύγουν από το μοναστήρι μετά την εορτή, της Υπαπαντής να παίρνουν λίγα τρόφιμα και να αναχωρούν στην έρημο για άσκηση και γύριζαν την Κυριακή των Βαΐων, μία φορά Ο γέροντας αμφιλόχιος βαδίζοντας με στην έρημο ξαφνικά βλέπει μία ύαινα να τρέχει κατά πάνω του, Ο γέροντας γονάτισε και προσεύχεται, το άγριο ζώο τον πλησίασε έφτασε ένα μέτρο από το πρόσωπό του γρύλοισε, και ξαφνικά γύρισε πίσω και έφυγε άλλη μία φορά είχε πει στο γέροντα Ιωάννη, ότι τέτοια εποχή είχε βγει στην έρημο και έψαχνε, και τα σπήλαια που ευρίσκοντο κοντά και μακριά, σε ένα από αυτά μπαίνοντας μέσα βλέπει έναν γέροντα να βαστάει στα χέρια του, δύο βέργες από ελεφαντοστού διότι έπλεκαν και τα πωλούσαν για να πάρουν λίγα τρόφιμα ήταν σαν να κοιμάται, πήγε ο γέροντας αμφιλόχιος για να τον ξυπνήσει μόλις έπιασε το ρούχο που φορούσε του έμεινε στα χέρια του ρούχο Ο γέροντας είχε πεθάνει χρόνια πολλά και είχε παραμείνει όπως ήτο πήρε λοιπόν ο αμφιλόχιος το ελεφαντοστού και τον άφησε να κοιμάται μέχρι την Ανάσταση.
Κάποια άλλη φορά Ο γέροντας αμφιλόχιος πήγε να μπει σε μία σπηλιά εκεί βλέπει δύο μάτια γυαλιστερά να τον κοιτάνε αναψε λίγο φως και εκεί είδε ένα μεγάλο πολύ μεγάλο φίδι έκανε πίσω σιγά σιγά και αναχώρησε. Πήγαμε λοιπόν στο μοναστήρι Ο γέροντας αμφιλόχιος είχε πεθάνει βάλαμε μετάνοια στον τάφο του διότι είτε στην είσοδο και ανεβήκαμε τα σκαλοπάτια για τον κυρίως ναό, εμείς ήμασταν δυο λεωφορεία και είχε πάει και ένα λεωφορείο από την Καβάλα συνολικά 150 άτομα. Ξαφνικά άκουσαν φωνές ουρλιαχτά με κοιτάει τον κοιτάω μου λέει τι να είναι του λέω μάλλον κάποια δαιμονισμένη μπήκαμε στον κυρίως ναό. Βλέπουμε μία γυναίκα την οποία την είχαν βάλει κάτω ανάσκελα ένας καλόγερος επάνω της και είχε βάλει μία μεγάλη ξύλινο κιβώτιο με άγια λείψανα, στο κεφάλι της ευρίσκεται ο ηγούμενος και διάβαζε τον εξορκισμό του μεγάλου Βασιλείου για μία στιγμή Ο γέροντας Ιωάννης λέγει στον καλόγερο έχετε άλλο πετραχήλι, εκεί γέροντα κρέμεται, λέει η δαιμονισμένη και εδώ Ιωάννη με κυνηγάς. Πήγε ο γέροντας πήρε το πετραχήλι και πλησίασε τον ηγούμενο τι λέει πού είσαι γέροντας σε αυτό το σημείο του εξορκισμού και αρχίζει ο γέροντας Ιωάννης να διαβάζει συνέχεια τον εξορκισμό. Ξαφνικά σταματάει το κλείνει και αρχινάει να διαβάζει την ευχή του Αγίου Κυπριανού τότε έγινε χαλασμός θα παρακολουθήσετε πιο κάτω το τι λέει η δαιμονισμένη και θα συγκλονιστεί τε αν δεν έχετε δει θα πάθετε την πλάκα της ζωής σας. Ξέρετε οτι σήμερα οι γονείς για να μην προβληματίσουν τάχα τα παιδιά τους λένε ότι δεν υπάρχει διάβολος αν υπάρχει μόνο υπάρχει πληθώρα μεγάλη κυνηγάει τους χριστιανούς. 24 Σεπτεμβρίου και να ψάλλουμε το Χριστός Ανέστη οι δαιμονισμένοι μας ξεφτίλισε σχεδόν όλους φύγαμε από κει το δαιμόνιο δεν βγήκε αλλά έχασε πολύ δύναμη όπως ομολογούσε την είδα στο Σινά, να είναι μία χαρά ρώτησα πώς βγήκε το δαιμόνιο και κάποιος μου είπε την ημέρα του Σταυρού πήγε να κοινωνήσει σώμα και αίμα Χριστού, και φώναζε Ιησού, Ιησού με νίκησες και το δαιμόνιο έφυγε, όταν όμως ανέβηκε στην Αθήνα, έκανες σεξ και ξανά έπιασε πάλι δαιμόνιο, πήγε στο γέροντα στον Άγιο Γεώργιο στο Πέραμα της λέει ο γέροντας πηγές με άντρα λέει ναι γέροντα πήγα να εξαφανιστείς να φύγεις δεν είσαι αξία να παραμείνεις καθαρή και την έδιωξε. Θυμάμαι τότε ότι εξόργισε την κυρία αυτή και έλεγε στο δαίμονα σε εξορκίζω στο όνομα του Αγίου Γεωργίου του χοζεβιτου, το δαιμόνιο του έλεγε όχι γέροντα δεν με έφερε ο χοζεβιτης, αλλά εδώ με έφερε η Παναγία, ο Άγιος Γεώργιος ο τροπαιοφόρος, και ο Άγιος Σάββας ο μεγάλος παρακολουθείστε παρακαλώ το βίντεο και θα καταλάβετε.
.

Ο π. Γεράσιμος Φωκάς όπως τον ζούμε /Κι όταν το θαύμα δεν γίνεται ...





Κοντά στον π. Γεράσιμο γνωρίσαμε κι άλλους εκλεκτούς ανθρώπους. Και αφού μιλούμε για το μεγάλο θαύμα των Αγίων Αντωνίου και Αθανασίου, έρχεται στην μνήμη μας και η μακαριστή Ελεωνόρα Χαρίτου, που ο Άγιος Γεράσιμος από παράλυτη που ήτανε, την θεράπευσε, της είπε σε όνειρο σε Θεία Λειτουργία στο Μοναστήρι του:
“Σήκω παιδί μου, μπορείς”. Εκείνη τη στιγμή, ως ιερουργός ο Άγιος, θα διάβαζε το Ευαγγέλιο.



Και αυτή πραγματικά σηκώθηκε, δεν ήταν όνειρο πια. Και το έγραψαν οι εφημερίδες και άρχισε να λαμβάνει γράμματα από ανθρώπους παράλυτους και έκλαιγε, και τους συμπονούσε και παρακαλούσε.
Το ίδιο και ο π. Γεράσιμος. Κάθε πονεμένος άνθρωπος που με σπαραγμό ρώταγε: “Γιατί όχι και σε μένα, Χριστέ μου, ένα θαύμα;” γινόταν και για τον π. Γεράσιμο βάσανο, πόνος, αγωνία. Ήταν κι αυτός γονατιστός μαζί με τον Κύριο στη Γεθσημανή και συμμεριζόταν τον πόνο του κόσμου:


“Όταν ενσκήπτουν παντός είδους πλήγματα και φόβοι, τότε οφείλομεν να αναγάγωμεν τον νουν ημών εις την θεωρίαν των δεινών πάντων των πασχόντων επί της Γης, να περιλάβωμεν εν τη προσευχή ημών τους πάσχοντας, μέσω του ιδίου ημών πόνου. Κατ' αυτόν τον τρόπον ευρύνεται η καρδία και περιβάλλει πάντας τους συντετριμμένους εκ των συμφορών αδελφούς, ως η μήτηρ δια της ορμής της μετά πόνου αγάπης περιθάλπει τα ασθενή αυτής τέκνα”**.


Έτσι έκανε από παιδί ο π. Γεράσιμος. Πόσες φορές δεν μπορούσε να βάλει μπουκιά στο στόμα του αν έβλεπε σε κάποιο μέρος του πλανήτη σφαγές και βομβαρδισμούς ... Και γινόταν η προσευχή του κραυγή όλης της Γης προς τον Θεό.
Αυτός προσευχόταν, αλλά δικαιολογούσε το παράπονο, όταν δεν γινόταν το θαύμα, όταν η αρρώστια επέμενε, όταν το βάσανο επέμενε, όταν ο πόνος επέμενε.


Ακούστε τον ίδιο σε αυτό το σημείο και θα δείτε πόσο ειλικρινής, πόσο συμπονετικός, πόσο τολμηρός και συνάμα απομακρυσμένος από ευσεβισμούς και κούφιες ρητορείες ήταν ο π. Γεράσιμος!
...............


Στο Άγιο Ευχέλαιο παρακαλέσαμε και για άλλους ασθενείς, και για τον π. Κομηνά, πολύ καλό ιερέα στην Πεσσάδα, που γνώριζα και αγαπούσα κι εγώ πολύ. Δεν έγινε όμως καλά...
Γιατί;
Το “γιατί”, αδελφοί μου, το έχουμε όλοι, όλοι έχουμε το γιατί. Όλοι μπορεί να πούμε,


“Θεέ μου, αφού σε παρακαλώ τόσο πολύ γι αυτό το θέμα, γιατί δεν μου το λύνεις; Αφού έχω τόση ανάγκη, γιατί δεν μου λύνεις το πρόβλημα; Σε παρακαλώ, αγρυπνώ, νηστεύω, λαχταρώ, προσεύχομαι, γιατί, Θεέ μου, δεν μου λύνεις το πρόβλημα, γιατί δεν μου δίνεις λύση, για το παιδί μου, τον πατέρα μου, τη μάνα μου, τον αδελφό μου; Γιατί δεν το κάνεις;”
Αδελφοί μου, το “γιατί” αυτό, μη φοβάστε να το πείτε, το είπε και ένας μεγάλος Άγιος. Το είπε αυτός που γιορτάζει απόψε, ένας μεγάλος Άγιος, ο Άγιος Αντώνιος, που είχε παρέα με το Θεό. Μιλούσε με τον Θεό, λέει ο συναξαριστής, όπως ο Μωυσής, όπως ομιλεί κανείς στο φίλο του.
Ήτανε σε μια μάχη ο Άγιος αυτός, σε μάχη όχι με όπλα, σε μάχη πιο ισχυρή, σε μάχη με δαίμονες. Είχε μεταμορφωθεί ο διάβολος σε λιοντάρι και τον έκοβε κομμάτια να τον βγάλει από το δρόμο του Θεού και εκεί επάλευε. Ήτανε σε ένα τάφο, μες στα αίματα, μες στον πόνο, μες στην υπομονή, ακλόνητος, ασάλευτος, ατσάλινος ο Μέγας Αντώνιος και τότε εμφανίστηκε ο Χριστός. Μετά τη μάχη και Του είπε ο Μέγας Αντώνιος:
“Τώρα ήρθες; Πού ήσουνα τόση ώρα;”


Και απήντησε ο Κύριος:
“Ήμουν εδώ και περίμενα να σε στεφανώσω, Αντώνιε”.
Έτσι απαντάει, αδελφοί μου, και σε μας. Έχουμε μαρτύρια, όχι λιοντάρια, όμως θλίψεις, διωγμούς, προβλήματα, βάσανα και μπορεί να φωνάξουμε:
“Κουράστηκα Χριστέ μου, πού είσαι;” Και μας απαντάει ο Κύριος,
“Είμαι κοντά σου, περιμένω να δω το στεφάνι σου”.


Αδελφοί μου, είπε ο Μέγας Αντώνιος, “ Γιατί, Κύριε μου, τόσος πόνος, γιατί, γιατί πεθαίνουν νέοι, γιατί η αδικία βασιλεύει, γιατί ο άδικος βλέπουμε να προοδεύει κι αυτός που είναι δίκαιος, που είναι ηθικός, που είναι σεμνός, πάει χαμένος;” Κι απήντησε ο Κύριος, αδελφοί μου, και δια του Αγίου σε όλους μας:
“Αντώνιε, να κάνεις τον κανόνα σου και αυτή είναι δική μου δουλειά”. Έτσι λέει, αδελφοί μου, και σε μας, λέει σε μένα, “Γεράσιμε να είσαι καλός παπάς”, λέει στην ηγουμένη, “Ανδριανή, να είσαι καλή καλόγρια”, λέει στο γιατρό, λέει στη νοσοκόμα, λέει στο τσοπάνη, λέει στο χασάπη, λέει στο ταξιτζή, “να κάνεις τη δουλειά σου καλά”, λέει στη μάνα, “να είσαι καλή μάνα”, λέει στη δασκάλα, “να είσαι καλή δασκάλα, και τα άλλα είναι δική μου δουλειά”.


Αδελφοί μου, να δοξάσουμε το Θεό, που ζει στις ημέρες μας και ζει εις τους αιώνες, που μας εχάρισε Αγίους αθανάτους, που είναι κοντά μας, που μας παρηγορούν, που μας δείχνουν το δρόμο, που μας θεραπεύουν. Να κάνουμε κι εμείς λίγο υπομονή, να πιαστούμε από τα ενδύματα τους, να διαβάζουμε τα βιβλία τους, να προσέχουμε τη ζωή τους και να ακολουθήσουμε κι εμείς, όσο μπορεί ο καθένας, βήμα βήμα, σκαλί σκαλί, τον άγιο, τον αθάνατο, τον παραδείσιο, τον ουράνιο δρόμο τους. Να είμαστε κοντά τους, να είμαστε υπό τη σκέπη τους, να είμαστε υπό τη φτερούγα τους, να είμαστε υπό τη σημαία του Χριστού που κυματίζει πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας.

https://www.facebook.com/%CE%9F-%CF%80-%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%A6%CF%89%CE%BA%CE%AC%CF%82-%CF%8C%CF%80%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B6%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5-868968116483905/

Τολμώ να γράψω ένα πνευματικό συμβάν της Αγγελικής τώρα που συγχωρέθηκε, τώρα που ο γέροντας μας , πατήρ Προκόπιος ,την πήρε πλάι του, όπως ήταν στο μοναστήρι. ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ Ι.Μ.ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΝΤΩΝ ΧΑΡΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ








Τολμώ να γράψω ένα πνευματικό συμβάν της Αγγελικής τώρα που συγχωρέθηκε, τώρα που ο γέροντας μας , πατήρ Προκόπιος ,την πήρε  πλάι του, όπως ήταν στο μοναστήρι.
....Τι δεν είχε ζήσει αυτή η αγαπημένη ψυχή κοντά στο μεγάλο γέροντα.
Ο γέροντας την είχε σώσει ....και από τότε μια ιδιαίτερη σχέση πατρός θυγατέρας είχε αναπτυχθει μεταξύ τους.
Η Αγγελική ήταν η φροντίδα του. Του μαγείρευε το  φαγητό του και πρόσεχε να παίρνει τις "χούφτες" τα χάπια του....για να μπορεί να στέκεται όρθιος ...να διακονεί τα παιδιά του.
Ενα από τα πολλά χαρίσματα που είχε ο γέροντας και ζήσαμε, ήταν το χάρισμα να μεταφέρεται ...νοερά;....εν σώματι;...Κύριος οίδε!!!
Ήταν άγρυπνος φρουρός των παιδιών του, έβλεπε όλα όσα τους απασχολούσαν από κοντά....και τα "επιθεωρούσε".

Ήταν πλάι μας...όλοι είχαμε ζήσει "κάτι"  από αυτή την αίσθηση!
Χαρακτηριστικά θα αναφέρω την ιστορία της Αγγελικής...όπως μας την διηγήθηκε.

" Πηγαίνω και του λέω...
Γέροντα έρχεσαι στο σπίτι μου;
Σε είδα σήμερα και μετά χάθηκες...
Και μου λέει....
Τι είναι αυτά που λες παιδάκι μου...μην τα ξαναπείς!
Μετά από λίγες μέρες τον ξαναβλέπω μέσα στο σπίτι.
Πηγαίνω και του ξαναλέω....
Γέροντα πάλι σε είδα!
Έρχεσαι!...Γιατί δεν μου λες αλήθεια;
Και μου λέει...
Παιδάκι μου...δεν σου είπα να μη λες τέτοια πράγματα;
Μετά από λίγες μέρες...πάλι τον βλέπω!
Συγχύστηκα, νόμιζα ότι τα χάνω.
Πάω με κλάματα και του λέω...
Να σου πω γέροντα, ένα κι ένα κάνουν δυο!
Η μου λες ότι έρχεσαι....η εγώ είμαι τρελή ...και θα πάω τώρα  αυτή τη στιγμή  να με δουν στο Δαφνί!
Γιατί εγώ...σε βλέπω!!!
Τότε γυρίζει με συγκατάβαση και μου λέει...
Παιδάκι μου, ένα θα σου πω μόνο....αλλά μέχρι εκεί!
Δεν θα ρωτήσεις τίποτα άλλο!!!
Αυτό το χράμι που έχεις στον καναπέ σου εκεί....δεν το πλένεις ποτέ;;;
Δυο μήνες μέσα στη σκόνη το έχεις!!!"

Την ευχή του γέροντα να έχουμε!

Ο Γιάννης είχε καρκίνο στα κόκκαλα..............ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ Ι.Μ.ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΝΤΩΝ ΧΑΡΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ






Ο Γιάννης είχε καρκίνο στα κόκκαλα  (πολλαπλού μυελωμα) Οι γιατροί του έδιναν 5 χρόνια ζωή. Την ίδια εποχή άλλοι τρεις συνάνθρωποι μας στο ίδιο νοσοκομείο έπασχαν από την ίδια αρρώστια και είχαν λάβει την ίδια πρόβλεψη 5ετιας.

Από αγαπημένο φίλο μου ζητήθηκε να τον πάμε στον γέροντα Προκόπιο, να τον διαβάσει, να τον ευχηθεί.
Πήγαμε....
Πρώτος μπήκε μέσα ο Γιάννης....τα είπαν, τον διάβασε και βγήκε έξω.
Με κάλεσε τότε στο κελακι του ο γέροντας και μου είπε.
"Πρέπει να βοηθήσετε τον Γιάννη να στερεωθεί στην πίστη και ο Χριστός θα κάνει το θαύμα του. Θα γίνει καλά!
Σήμερα από εκείνη την  ημέρα έχουν περάσει περίπου 8 χρόνια.
Οι γιατροί δεν του βρίσκουν ούτε ένα καρκινικό κύτταρο μέχρι σήμερα.
Οι τρεις που έπασχαν από την ίδια ασθένεια δεν ζουν πια...
Την ευχή και τη σκέπη του γέροντα ναχουμε!

ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ 1995. Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ. ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΗΣ.


Ι Μ ΑΓΙΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΑΙΓΥΠΤΟΣ. 1995. ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΤΗ. Ι Ν ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ.


ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2019. ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ.


Κάλαντα στο ιερό κελί Αγίου Κωνσταντίνου της μονής Φιλοθέου.


Θεοφάνεια στο Άγιο Όρος. Ο παπά Φώτης αγιάζει το ταχύπλοο Μικρά Αγία Άννα


ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΥΡΣΙΝΟΧΩΡΙΟΝ ΤΡΙΦΥΛΛΙΑΣ


Περισσού Ν. Ιωνίας Παρεκκλήσιον Αγίας Ματρώνας της Ρωσίδας της Αομμάτου


ΚΑΡΔΙΑ ΑΠΌ ΠΈΤΡΑ.


Αιγαίου Αύρα - Εκπομπή : ' Μια Αιγαίου Αύρα γεμάτη ευχές για το 2019 - Μικές Κουλλιάς.


The Euthemius Monastery (Euthymius the Great) Judean Desert, Israel