Τρίτη 7 Απριλίου 2026
Ο Κάλαμος της Αποφάσεως!!!!
🖊️ Ο Κάλαμος της Αποφάσεως ~
[Σύμβολα του Πάθους 6/13]
📜❝ Ἤδη βάπτεται κάλαμος ἀποφάσεως,
παρὰ κριτῶν ἀδίκων,
καὶ Ἰησοῦς δικάζεται,
καὶ κατακρίνεται σταυρῷ,
καὶ πάσχει ἡ Κτίσις, ἐν σταυρῷ καθορῶσα τὸν Κύριον.
Ἀλλ' ὁ φύσει σώματος δι' ἐμὲ πάσχων,
ἀγαθὲ Κύριε δόξα σοι.❞.
- Δοξαστικό (Και νῦν) αποστίχων Όρθρου Μ. Πέμπτης-
~ μετάφρ.
📖‟ Ήδη βυθίζεται στη μελάνη η γραφίδα
της απόφασης των άδικων κριτών,
και ο Ιησούς δικάζεται
και καταδικάζεται σε σταύρωση,
και πάσχει η Κτίση, βλέποντας τον Κύριο στον σταυρό.
Αλλά Συ που πάσχεις στη σωματική σου φύση
για χάρη μου, αγαθέ Κύριε δόξα σοι.”
_______________
✦ Λέξη & Εικόνα
_______________
«Κάλαμος» είναι εδώ το νομικό εργαλείο της καταδίκης — η γραφίδα που υπογράφει την επίσημη θανατική απόφαση.
Και το ρήμα «βάπτεται» — βουτιέται στο μελάνι — είναι συνειδητά διφορούμενο: ο κάλαμος βουτιέται για να γράψει θάνατο, αλλά η λέξη «βάπτω» φέρει αναπόφευκτα την απήχηση του βαπτίσματος.
Η απόφαση θανάτου και η πράξη ζωής γράφονται με το ίδιο ρήμα.
Και η φράση «πάσχει ἡ Κτίσις» — ολόκληρη η δημιουργία συμπάσχει — ανυψώνει τη σκηνή από δικαστική αίθουσα σε κοσμικό γεγονός.
Ο Νικόλαε Στάινχαρντ ο Παπαδιαμάντης της Ρουμανίας γράφει.
«Στον Χριστιανισμό ο Κύριος είναι πάντα παρών, αλλά δεν παραβιάζει ούτε στιγμή την απόλυτη ελευθερία μας. Στέκεται στην πόρτα και χτυπάει. Δεν μπαίνει απρόσκλητος. Και πριν δώσει, ρωτάει: νομίζετε ότι μπορώ; Δεν ρωτάει αν ο αιτών είναι άξιος να λάβει, αλλά αν είναι ελεύθερος να πιστέψει. Και σε απάντηση απαντάει σύμφωνα με το μέτρο της ελευθερίας: ας γίνει σε εσάς σύμφωνα με την πίστη σας.»
Νικόλαε Στάινχαρντ
Αρχιμανδρίτης Θεόφιλος Παραϊάν (Πώς μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Μέσα πνευματικής βελτίωσης.)
«Το πρώτο πράγμα που ζητώ από τους πιστούς που θέλουν να καθοδηγηθούν από εμένα είναι να πηγαίνουν στην εκκλησία, να συμμετέχουν στη Θεία Λειτουργία τις Κυριακές και τις αργίες, επειδή η Κυριακή δεν είναι δική μας, αλλά του Θεού. Αν η Κυριακή θεωρείται μόνο αργία, δεν είναι αρκετή. Σε μια αργία μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε, μπορείτε να οργανώσετε οποιοδήποτε είδος προγράμματος. Σε μια μέρα που δεν είναι δική σας, αλλά του Θεού, πρέπει να κάνετε το έργο του Θεού. Μόνο αυτός που κάνει το έργο του Θεού την ημέρα του Θεού έχει πίστη στον Θεό. Όποιος δεν συμμετέχει στη Λειτουργία την Κυριακή, την ημέρα του Θεού, ακόμα κι αν συγκαταλέγεται στους πιστούς, δεν είναι στην πραγματικότητα αληθινός πιστός, αλλά μάλλον έχει την άποψη ότι πιστεύει στον Θεό. Εδώ στη γη, υπάρχει ένας τόπος που δεν ανήκει στους ανθρώπους, αλλά στον Θεό και στον λαό του Θεού. Είναι η Αγία Εκκλησία. Η Αγία Εκκλησία «Αυτός είναι ο Παράδεισος στη Γη».
Αρχιμανδρίτης Θεόφιλος Παραϊάν (Πώς μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Μέσα πνευματικής βελτίωσης.)
Μεγάλωσα.......
Μεγάλωσα με τον ψίθυρο της βροχής, με τον άνεμο που φυσάει στο παράθυρο,
Με τη δροσιά που φιλάει το γρασίδι, στην ανατολή του ηλίου στον λόφο.
Με την εκκλησία στην κοιλάδα και τον Σταυρό στη βεράντα,
Με προσευχές στους Αγίους, με δάκρυα και λαχτάρα.
R.M. (Mihai Racoviță).
Φωτογραφία: Εθνικό Μουσείο Χωριού Dimitrie Gusti
Μετεωρίτικοι Στοχασμοί 86
"Τὸ Δέντρο τῆς Μεγάλης Δευτέρας"
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου
Τὴ Μεγάλη Δευτέρα, ὁ μικρὸς Ἀλέξανδρος κάθισε δίπλα στὴ γιαγιά του στὴν ἐκκλησία. Ἄκουγε τὸν ἱερέα νὰ διαβάζει γιὰ τὴ συκιὰ ποὺ ξεράθηκε ἐπειδὴ δὲν ἔκανε καρπούς.
"Γιαγιά," ψιθύρισε μετὰ τὴ λειτουργία, "γιατί ὁ Χριστὸς ἄφησε τὴ συκιὰ νὰ ξεραθεῖ; Δὲν τῆς ἔκανε λύπη;"
Ἡ γιαγιὰ τὸν ὁδήγησε στὸν κῆπο τῆς ἐκκλησίας, ὅπου μιὰ μεγάλη συκιὰ στεκόταν γεμάτη φύλλα ἀλλὰ χωρὶς καρποὺς ἀκόμη.
"Βλέπεις, παιδί μου," τοῦ εἶπε ἁπαλά, "τὸ δέντρο αὐτὸ φαίνεται ὄμορφο, ἀλλὰ χωρὶς καρποὺς δὲν τρέφει κανέναν. Ἔτσι καὶ ἡ καρδιά μας - ἂν ἔχει μόνο λόγια καὶ ὄχι ἔργα ἀγάπης, μένει ἄκαρπη."
Ὁ Ἀλέξανδρος σκέφτηκε σοβαρά. "Ἐγὼ πῶς μπορῶ νὰ κάνω καρπούς, γιαγιά;"
"Μὲ μιὰ καλὴ λέξη, μιὰ ἀγκαλιά, μιὰ βοήθεια," χαμογέλασε ἡ γιαγιά. "Αὐτὰ εἶναι οἱ καρποὶ τῆς καρδιᾶς σου."
Ὁ μικρὸς ἔτρεξε καὶ ἀγκάλιασε σφιχτὰ τὴ γιαγιά του. Ἐκείνη ἔνιωσε τὸ πρῶτο καρπὸ τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας.
Ἠθικὸ Δίδαγμα:
Ἡ πίστη χωρὶς ἔργα ἀγάπης εἶναι ἄκαρπη. Κάθε μέρα καλούμαστε νὰ προσφέρουμε τοὺς καρποὺς τῆς καρδιᾶς μας στὸν κόσμο.
Σκέψη της Ημέρας της Αγίας και Μεγάλης Δευτέρας.
Σκέψη της Ημέρας της Αγίας και Μεγάλης Δευτέρας
«Η προσφορά ευχαριστίας είναι μια ταπεινή κατάσταση που προσελκύει τη χάρη που έρχεται να βοηθήσει την αδυναμία μας.»
Πατέρας Ζαχαρίας του Έσσεξ
Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.
«Ευλογημένη η ψυχή που αγάπησε τον αδελφό της, γιατί ο αδελφός μας είναι η ζωή μας. Ευλογημένη η ψυχή που αγαπά τον αδελφό της: μέσα σε αυτήν, αισθητή, ζει το Πνεύμα του Κυρίου και του δίνει ειρήνη και χαρά, και κλαίει για όλο τον
κόσμο».
Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
Δευτέρα 6 Απριλίου 2026
Δεν πέθανε ο Χριστός "όμορφα" και "ήσυχα".Δεν έφυγε ήρεμα. Δεν μίλησε γλυκά στο τέλος.
Δεν πέθανε ο Χριστός "όμορφα" και "ήσυχα".
Δεν έφυγε ήρεμα.
Δεν μίλησε γλυκά στο τέλος.
Δεν έδωσε ένα «φωτεινό» παράδειγμα.
Φώναξε. Κραύγασε. Σπάραξε.
«Θεέ μου, γιατί;»
Κι αυτό είναι που σοκάρει.
Γιατί αν κάποιος ήθελε να φτιάξει μια ψεύτικη θρησκεία και να πει ψέμματα δεν θα έδινε ένα τέτοιο τέλος. Δείτε πως φεύγει ο Σωκράτης, ο Βούδας, ο Μωάμεθ.
Στο Χριστό δεν υπάρχει κανένα τέλος θριάμβου ή γοητείας.
Υπάρχει πόνος και μοναξιά. Εγκατάλειψη.
Αυτό δεν πουλάει.
Αυτό δεν πείθει εύκολα.
Όμως αυτή ήταν η αλήθεια. Έτσι έγινε. Αυτό συνέβη.
Ο Χριστός δεν υποφέρει απλώς στο σώμα.
Μπαίνει στο πιο βαθύ σκοτάδι του ανθρώπου:
στη μοναξιά,
στην εγκατάλειψη,
στο ράγισμα του μυαλού και της καρδιάς μας.
Στο σκοτεινό «κανείς δεν με καταλαβαίνει».
Και το παίρνει επάνω Του.
Όχι για να ηρεμήσει έναν θυμωμένο Θεό.
Αλλά για να μην μείνεις ποτέ μόνος μέσα στον πόνο σου.
Αν Εκείνος έφτασε μέχρι εκεί,
τότε δεν υπάρχει σκοτάδι που να μην μπορεί να γίνει τόπος Συνάντησης.
Δεν υπάρχει σκοτάδι που δε μπορεί να γεμίσει ΦΩΣ.
Μην φοβάσαι τα σκοτάδια που τρομάζουν γιατί μέσα εκεί γεννιέται η Ανάσταση και η Μεταμόρφωση σου.
Ο Σταυρός δεν είναι μια ωραία ιδέα.
Είναι η πιο σκληρή αλήθεια:
ότι ο Θεός δεν σε σώζει από μακριά.
Μπαίνει μέσα στο σκοτάδι σου.
Και σε περιμένει, να ρθείς να σε Αναστήσει.
-π.Λίβυος-
Το Ευαγγέλιο της Μεγάλης Δευτέρας 6 Απριλίου 2026.
Κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο, Κεφάλαιο ΚΔ'(24)
3-35
Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὄρους τῶν ἐλαιῶν
προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ κατ᾿ ἰδίαν λέγοντες· εἰπὲ ἡμῖν πότε ταῦτα ἔσται, καὶ
τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας καὶ τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος;
καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· βλέπετε
μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ.
πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες,
ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός, καὶ πολλοὺς πλανήσουσι.
μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων·
ὁρᾶτε μὴ θροεῖσθε· δεῖ γὰρ πάντα γενέσθαι, ἀλλ᾿ οὔπω ἐστὶ τὸ τέλος.
ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ
βασιλείαν, καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ λοιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους·
πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων.
τότε παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς θλῖψιν καὶ ἀποκτενοῦσιν
ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν διὰ τὸ ὄνομά μου.
καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοὶ καὶ ἀλλήλους
παραδώσουσι καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους.
καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται καὶ πλανήσουσι
πολλούς,
καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη
τῶν πολλῶν.
ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.
καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας
ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος.
῞Οταν οὖν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τὸ
ρηθὲν διὰ Διανιὴλ τοῦ προφήτου ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ –ὁ ἀναγινώσκων νοείτω–
τότε οἱ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ φευγέτωσαν ἐπὶ τὰ ὄρη,
ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβαινέτω ἆραι τὰ ἐκ τῆς
οἰκίας αὐτοῦ,
καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μὴ ἐπιστρεψάτω ὀπίσω ἆραι τὰ ἱμάτια
αὐτοῦ.
οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις
ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.
προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος
μηδὲ σαββάτῳ.
ἔσται γὰρ τότε θλῖψις μεγάλη, οἵα οὐ γέγονεν ἀπ᾿
ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν οὐδ᾿ οὐ μὴ γένηται.
καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν
ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι.
τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, ἰδοὺ ὧδε ὁ Χριστὸς ἢ ὧδε,
μὴ πιστεύσητε·
ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται
καὶ δώσουσι σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.
᾿Ιδοὺ προείρηκα ὑμῖν.
ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν, ἰδοὺ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστί, μὴ
ἐξέλθητε, ἰδοὺ ἐν τοῖς ταμείοις, μὴ πιστεύσητε·
ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ
φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου·
ὅπου γὰρ ἐὰν ᾖ τὸ πτῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί.
Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ὁ ἥλιος
σκοτισθήσεται καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ
τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται.
καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου
ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ
ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς.
καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος
φωνῆς μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσι τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ᾿
ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν.
᾿Απὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν. ὅταν ἤδη
ὁ κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλὸς καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος·
οὕτω καὶ ὑμεῖς ὅταν ἴδητε ταῦτα πάντα, γινώσκετε
ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις.
ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη ἕως ἂν
πάντα ταῦτα γένηται.
ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι
μου οὐ μὴ παρέλθωσι.
Διαβάστε επίσης πότε μπορεί και πότε δεν
γίνεται να τελεστεί το μυστήριο του γάμου.
Νεοελληνική Απόδοση
Αρχή ωδίνων
Ενώ, λοιπόν, αυτός καθόταν πάνω στο Όρος των
Ελαιών, τον πλησίασαν οι μαθητές ιδιαιτέρως, λέγοντας: «Πες μας, πότε θα γίνουν
αυτά και ποιο το σημείο της δικής σου παρουσίας και της συντέλειας του αιώνα;»
Τότε αποκρίθηκε ο Ιησούς και τους είπε:
«Προσέχετε μη σας πλανήσει κανείς.
Γιατί πολλοί θα έρθουν με το όνομά μου,
λέγοντας: “Εγώ είμαι ο Χριστός”, και πολλούς θα πλανήσουν.
Θα μέλλετε, λοιπόν, να ακούτε πολέμους και
φήμες πολέμων. Κοιτάτε, μη θορυβείστε. γιατί πρέπει να γίνουν, αλλά ακόμα δεν
είναι το τέλος.
Γιατί θα εγερθεί έθνος εναντίον έθνους και
βασιλεία εναντίον βασιλείας, και θα γίνουν πείνες και σεισμοί κατά τόπους.
Αλλά όλα αυτά είναι αρχή ωδίνων.
Τότε θα σας παραδώσουν σε θλίψη και θα σας
σκοτώσουν, και θα είστε μισούμενοι από όλα τα έθνη για το όνομά μου.
Και τότε θα σκανδαλιστούν πολλοί, και θα
προδώσουν ο ένας τον άλλο, και θα μισήσουν ο ένας τον άλλο.
Και πολλοί ψευδοπροφήτες θα εγερθούν και θα
πλανήσουν πολλούς.
Και επειδή θα πληθυνθεί η ανομία, θα ψυχραθεί η
αγάπη των πολλών.
Αλλά εκείνος που θα υπομείνει ως το τέλος,
αυτός θα σωθεί.
Και θα κηρυχτεί αυτό το ευαγγέλιο της βασιλείας
σε όλη την οικουμένη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη, και τότε θα έρθει το τέλος».
Η μεγάλη θλίψη
«Όταν λοιπόν δείτε το βδέλυγμα της ερημώσεως,
που ειπώθηκε μέσω του Δανιήλ του προφήτη, να έχει σταθεί σε τόπο άγιο – ο
αναγνώστης ας εννοήσει –
τότε όσοι είναι στην Ιουδαία ας φεύγουν στα
όρη, όποιος είναι πάνω στο δώμα ας μην κατεβεί, για να πάρει τα πράγματα από
την οικία του.
Και όποιος είναι στον αγρό ας μην επιστρέψει
πίσω, για να πάρει το πανωφόρι του.
Αλίμονο όμως σε όσες έχουν παιδιά στην κοιλιά
και σε όσες θηλάζουν εκείνες τις ημέρες.
Προσεύχεστε μάλιστα να μη γίνει η φυγή σας το
χειμώνα μήτε το Σάββατο.
Γιατί θα γίνει τότε θλίψη μεγάλη, τέτοια που
δεν έχει γίνει από την αρχή του κόσμου ως τώρα, ούτε θα γίνει ξανά.
Και αν δε συντομεύονταν οι ημέρες εκείνες, δε
θα σωζόταν καμιά σάρκα. Για τους εκλεκτούς, όμως, θα συντομευτούν οι ημέρες
εκείνες.
Τότε, αν κάποιος σας πει: “Ιδού, εδώ ο Χριστός”
ή “εδώ”, μην το πιστέψετε.
Γιατί θα εγερθούν ψευδόχριστοι και
ψευδοπροφήτες και θα δώσουν σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε να πλανήσουν, αν
είναι δυνατό, και τους εκλεκτούς.
Ιδού, σας τα έχω προειπεί.
Αν λοιπόν σας πουν: “Ιδού, στην έρημο είναι”,
μην εξέλθετε. “Ιδού, στα απόμερα δωμάτια”, μην το πιστέψετε.
Γιατί όπως ακριβώς η αστραπή εξέρχεται από τα
ανατολικά και φαίνεται ως τα δυτικά, έτσι θα είναι η παρουσία του Υιού του
ανθρώπου.
Όπου είναι το πτώμα, εκεί θα συναχτούν οι
αετοί».
Ο ερχομός του Υιού του ανθρώπου
«Και αμέσως μετά τη θλίψη των ημερών εκείνων ο
ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της, και οι
αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν.
Και τότε θα φανεί το σημείο του Υιού του
ανθρώπου στον ουρανό, και τότε θα θρηνήσουν όλες οι φυλές της γης του Ισραήλ
και θα δουν τον Υιό του ανθρώπου ερχόμενο πάνω στις νεφέλες του ουρανού με
δύναμη και δόξα πολλή.
Και θα αποστείλει τους αγγέλους του με σάλπιγγα
μεγάλη, και θα συνάξουν στο ίδιο μέρος τους εκλεκτούς του από τους τέσσερις
ανέμους, από τα άκρα των ουρανών ως τα άλλα άκρα αυτών».
Μάθημα από τη συκιά
«Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή.
Όταν ήδη το κλαδί της γίνει απαλό και τα φύλλα ξεφυτρώνουν, γνωρίζετε ότι είναι
κοντά το θέρος.
Έτσι κι εσείς, όταν τα δείτε όλα αυτά, να
γνωρίζετε ότι είναι κοντά, στις θύρες.
Αλήθεια σας λέω ότι δε θα παρέλθει η γενιά
αυτή, ωσότου γίνουν όλα αυτά.
Ο ουρανός οι η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου
όμως δε θα παρέλθουν».
Σε ένα χωριό της Ρουμανίας που ονομάζεται Pascani, υπάρχει μια θαυματουργή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Σε ένα χωριό της Ρουμανίας που ονομάζεται Pascani, υπάρχει μια θαυματουργή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Στην αρχή βρισκόταν στο προστώο του ναού του χωριού, στον οποίο συρρέουν πολλοί προσκυνητές για να προσκυνήσουν.
Στις 15 Φεβρουαρίου 1865 έγινε το εξής έκτακτο γεγονός.
Το πρωί, έχοντας ανοίξει την εκκλησία ως συνήθως, ο ιερέας δεν βρήκε την εικόνα στη συνηθισμένη της θέση. Η ιερή εικόνα ξάπλωσε στο πάτωμα και … έκλαιγε.Τα δάκρυα κυλούσαν τόσο άφθονα που ακόμη και το πάτωμα γύρω του ήταν βρεγμένο. Ο ιερέας έντρομος κλείδωσε τον ναό και έφυγε.
Την επόμενη μέρα παρατήρησε ότι η εικόνα βγήκε από τον προθάλαμο και πήγε στο εικονοστάσι συνεχίζοντας να κλαίει. Έκλαιγε για μια ολόκληρη εβδομάδα, προμηνύοντας τις δοκιμασίες και τις θλίψεις που θα συνέβαιναν αργότερα στη χώρα.
Ἔλεγε μιά ψυχή ἁγιασμένη:
Ἔλεγε μιά ψυχή ἁγιασμένη:
«Ὅταν μπαίνω σ’ ἕνα σπίτι, αἰσθάνομαι τό πνεῦμα πού ὑπάρχει μέσα στό σπίτι. Γιατί τό κάθε σπίτι, ἀνάλογα μέ τό ποιοί κατοικοῦν ἐκεῖ, ἔχει καί τό πνεῦμα του, αὐτό πού ὑπάρχει μέσα καί κυκλοφορεῖ.
Ἄν οἱ ἄνθρωποι πού ζοῦνε στό σπίτι εἶναι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, μπαίνεις μέσα στό σπίτι καί εἰρηνεύεις καί ἐσύ καί λές:
– Ἄ, τί ὡραῖα ἀτμόσφαιρα ἔχει ἐδῶ! Τί ἀτμόσφαιρα ἔχει; Μήπως ψεκάσανε κανένα ἄρωμα καί μυρίζει ὡραῖα;
Εἶναι τό ἄρωμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εἶναι ἡ Χάρις, ἡ εἰρήνη αὐτή πού ὑπάρχει στίς ψυχές τῶν κατοίκων τοῦ σπιτιοῦ.
Καί μπαίνεις σ’ ἕνα ἄλλο σπίτι, πού οἱ ἄνθρωποι εἶναι δαιμωνιώδεις, πού ἀχολοῦνται μέ μαγεῖες, μέ ἁμαρτίες κ.λπ. αἰσχρές καί βρωμερές καί ὅπου φύγει – φύγει..
Λές:
– Πότε νά φύγω ἀπό ’δῶ πέρα νά γλιτώσω… Κάτι σέ διώχνει…».
Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου
ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΑΚΩΒΟ.
Ήταν Μάρτιος του 2016 και περιμένω να ανάψει το πράσινο στο φανάρι πίσω από το ξενοδοχείο HILTON στην Αθήνα. Η σχέση μου με την Εκκλησία ανύπαρκτη. Με πλησιάζει κάποιος με μεγάλη γενειάδα. Τον εξέλαβα για ζητιάνο.
Από το ανοιχτό παράθυρο μου λέει:
– Είσαι καλό παιδί. Το εστιατόριο που έχεις, θα πάει καλά και η κοπέλα που γνώρισες είναι καλή. Να είσαι μαζί της.
Και εξαφανίστηκε.
Αυτομάτως αισθάνθηκα εσωτερική αλλοίωση.
– Είμαι βέβαιος πως κάποιον Άγιο είδα, είπα στην Μαρίτα την κοπέλα που είχα γνωρίσει.
Εκείνη μου δείχνει την εικόνα του Αγίου Δαυίδ, αλλά δεν ήταν αυτός.
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο αναγνώρισα τον άγνωστο στην μορφή του Γέροντος Ιακώβου [Όσιος Ιάκωβος (1920-1991), Ηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ Γέροντος, Λίμνης Ευβοίας].
Στο μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ εξομολογήθηκα και στην συνέχεια έζησα το θαύμα του “πολλαπλασιασμού των άρτων”, αλλά με τα δεκαεπτά λίτρα της βενζίνης, που μου έδωσαν από το μοναστήρι οι πατέρες, για να πάω στην Αθήνα, επειδή μου είχε τελειώσει.
Σαράντα πέντε λίτρα χρειάζονταν για την Αθήνα και εγώ έφτασα με τα 17, αλλά και μετακινήθηκα δύο μέρες ακόμη στην Αθήνα διανύοντας μακρινές αποστάσεις.
Έκτοτε η παρουσία του π. Ιακώβου στη ζωή μας είναι συνεχής, αφού με την Μαρίτα ευλογηθήκαμε με το μυστήριο του γάμου.
(Μαρτυρία του Θανάση Κωνσταντινόπουλου όπως καταγράφεται στο βιβλίο ο “Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης), ένας σύγχρονος Άγιος”, έκδοση των Πατέρων της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ Γέροντος, Λίμνη Ευβοίας)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
