Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Η αλήθεια είναι η Αποκάλυψη του Θεού και η πιο σημαντική είναι η Αποκάλυψη που λάβαμε: ο Θεός είναι η Αγάπη.  Αρχιμανδρίτης Βίκτωρ (Μαμόνοφ)

Κάπου στην Β.Ελλάδα..υπάρχει ελπίδα όσο υπάρχουν αυτές οι ψυχές..

"When did you last pray for the priests you know?"

COMIC BOOK....

Kids, youth, young adults of today can discus for hours on end even the most minute details concerning comic book super heroes such as X-men, Wolverine, Batman, Superman, Spiderman, Wonder Woman, and all other sorts of “Avengers.” What are their origins? How did they acquire their powers? Who would prevail if they should enter into a fray with one another? Of course this also carries over to a national obsession with the Star Wars franchise! Yet sadly, these same people rarely put that same amount of energy into studying our faith: scripture, lives of saints, or anything remotely connected to the Church. It’s sad that the comic book is replacing the Good Book for so many, yet who would cry out for Superman at the hour of their death?

Fr. John

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ...

«Ἡ πιὸ σπουδαία, ἡ πιὸ μεγάλη, ἡ πιὸ θεάρεστη ἀρετὴ εἶναι ἡ ἀγάπη. Ν᾿ ἀγαπᾷς τοὺς ἀδελφούς σου, ποὺ εἶναι εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, νὰ τοὺς βοηθᾷς στὴν ἀνάγκη τους, νὰ τοὺς συμπαραστέκεσαι στὸν πόνο τους, νὰ προσεύχεσαι γιὰ τὴ σωτηρία τους...».Γερων  Ησα'ί'ας

Ο μοναχός Αρσένιος Σεμπρυάκοφ. Η πίστη είναι το μάτι της ψυχής.

Το μυαλό και τα συναισθήματα είναι όργανα αυτού του αιώνα, βελτιώνονται ή μειώνονται, κρίνονται από τα χρόνια και την κατεύθυνση της ζωής όλων. Η πίστη είναι το μάτι της ψυχής. Εισάγει την ψυχή στην αθανασία, στη δύναμη του πνευματικού. Αλλά η ίδια η πίστη, ως ανθρώπινο συναίσθημα, δεν είναι τίποτα, αλλά ο Κύριος, στον οποίο η ψυχή φέρετε με πίστη, είναι η δύναμη και η πηγή της αιώνιας ζωής, σ 'Αυτόν και μέσω αυτού όλα είναι αθάνατα, όλα είναι άγια, όλα είναι αμετάβλητα. Τι είναι τότε ο ανθρώπινος νους; Χωρίς τον Θεό, χωρίς τον Κύριο, είναι παραφροσύνη, δεν είναι τίποτα. 

Ο μοναχός Αρσένιος Σεμπρυάκοφ.

Γέροντας Γαβριήλ Αγιορείτης.

Να νηστεύετε Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή από λάδι. Να προσέχετε. Να κάνετε καμιά ελεημοσύνη! Ο μαγνήτης δεν ελκύει τα σίδερα; Και η Εξομολόγηση, η νηστεία, η προσευχή, η ελεημοσύνη ελκύουν το Έλεος του Θεού.

Γέροντας Γαβριήλ Αγιορείτης.

Εορταστικές εκδηλώσεις για την Αγιοκατάταξη του Οσίου Ιακώβου Τσαλίκη του νέου Ασκητής.

(Απόσπασμα απο ομιλία του π. Νίκωνα, Νέα Σκήτη). Οι λογισμοι.

Ο κάθε λογισμός έχει μία εξέλιξη. Για παράδειγμα, περνάμε έξω από ένα πορνείο, ή βλέπουμε ένα πορτοφόλι, μας έρχεται ο λογισμός, έμπα ή παρ' το. Αυτό το στάδιο της σκέψης του λογισμού λέγεται προσβολή. Μας προσβάλει, επιτίθεται, μας χτυπάει. Εσύ την απορρίπτεις την σκέψη, λες: όχι δεν θα μπω. Δε θα το βάλω στην τσέπη μου το πορτοφόλι που βρήκα. Ο λογισμός ξανά επιμένει, έμπα να δεις πώς είναι, μπορεί να 'ναι καμιά καλή. Το πορτοφόλι φαίνεται φουσκωμένο, δε θα έχασε και πολλά αυτός που το έχασε. Φαίνεται να τα 'χει. Ξαναδιώχνεις το λογισμό, θα πεις: όχι. Ξανάρχεται ο λογισμός. Το πρώτο ήταν η προσβολή. Δεν έχουμε ενώπιον του Θεού ευθύνη για αυτή την άσχημη σκέψη όσο αμαρτωλή και να είναι για αυτόν τον άσχημο λογισμό. Ενώπιον του Θεού είμαστε αθώοι. Μετά ο λογισμός έρχεται - τον διώχνουμε, έρχεται - τον διώχνουμε.

Το δεύτερο στάδιο, είναι η πάλη. Παλεύουμε με τον λογισμό, για το πρώτο δεν είμαστε υπεύθυνοι για την προσβολή, για την πάλη όχι μόνο δεν είμαστε υπεύθυνοι αλλά θα στεφανωθούμε από τον Θεό. Θα πάρουμε μισθό από τον Θεό, επειδή παλεύουμε διώχνουμε τον λογισμό, κάτι που πολλές φορές είναι επώδυνο για μάς, γιατί θέλουμε να κάνουμε αυτό που μας σπρώχνει η επιθυμία μας και μας τραβάει ο λογισμός και εμείς για την αγάπη του Χριστού δεν θα το κάνουμε. Θα 'χουμε μισθό από το Θεό. Από αυτή την πάλη θα σωθούμε.

Εάν τώρα αρχίσουμε μέσα στο μυαλό μας να το συζητάμε και να λέμε: Εντάξει θα μπω, να την δω μπορεί να 'ναι καμιά καλή, δε θα κάνω τίποτα να δω απλώς πώς είναι και θα βγω, ή θα πάρω το πορτοφόλι και θα κάνω και καμιά ελεημοσύνη, πολλά έχει μέσα, θα κρατήσω κάτι λίγα, θα κάνω και ένα καλό.

Προσέξετε από αυτό το στάδιο και μετά αρχίζει η ενοχή μας. Δεν είμαστε ακόμα ένοχοι, αρχίζει η ενοχή, λέγεται συνδυασμός, προσπαθούμε να μπαλώσουμε τα πράγματα, προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε τα πράγματα, από εκεί αρχίζει η ενοχή μας. Η αρχή, από την στιγμή που θα πούμε: “Θα μπω”, από την στιγμή που θα πούμε: “Το πήρα και το έβαλα στην τσέπη”, τελείωσε η ιστορία. Ενώπιον του Θεού είμαστε ένοχοι.

Δεν έχει σημασία αν δεν μπούμε μέσα αν μπούμε ή αν θα το πάρουμε ή όχι. Αυτό πια εξαρτάται από εξωτερικούς παράγοντες. Μπορεί να περάσει κάποιος, να μας δει, μας βλέπει, να ντραπούμε και να φύγουμε. Να μη μπούμε στο πορνείο. Δεν έχει σημασία, το κακό μέσα στο μυαλό μας έχει γίνει. Αυτά είναι τα τέσσερα στάδια του λογισμού, η προσβολή, η πάλη, ο συνδυασμός και η συγκατάθεση.

(Απόσπασμα απο ομιλία του
 π. Νίκωνα, Νέα Σκήτη)

Γέροντας Γαβριήλ - Άγιον Όρος. Ευχαριστώ το Χριστό....

Ευχαριστώ το Χριστό, όταν μου δίνει την ευκαιρία να πονώ. Τότε θυμάμαι τα μαρτύριά του και ξεχνώ το δικό μου πόνο. Είναι ωραίο και ωφέλιμο πράγμα ο πόνος και η θλίψη. Εγώ τον πόνο τον θεωρώ δώρο του Θεού. Πολλοί γνώρισαν το Θεό από τον πόνο που έζησαν...


  1. Γέροντας Γαβριήλ - Άγιον Όρος

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ «Μη αναγάγης με εν ημίσει ημερών μου» (Ψαλμ. 101,25).


Προσευχόμενοι για παράταση της ζωής μας ή της ζωής των άλλων προσώπων δεν παρακαλούμε για την άσκοπη συνέχιση της βιολογικής υπάρξεως, κατά την οποία θα είμαστε ανίκανοι για καλύτερη ανάβαση.

Προσευχόμαστε για ευλογημένη αύξηση των ημερών μας επί της γης, έως ότου όλη η ύπαρξή μας γεμίσει με πνευματική δύναμη, φως συνέσεως, για να προσλάβουμε νέες γνώσεις για τον άνω κόσμο.

Αναλογιζόμαστε στην καρδιά μας τη μετάβαση στον Θείο κόσμο σαν να πρόκειται για το προσωπικό μας Πάσχα για να πραγματοποιηθεί αυτό στην πιο ευνοϊκή στιγμή, με αγάπη και ειρήνη, με την ειρήνη εκείνη, που ο Κύριος έδωσε στους μαθητές Του πριν την έξοδο Του (βλ. Ιω. 14, 27).

Ό άγιος Διονύσιος, τρία χρόνια μετά τη μεταστροφή του, επισκέφτηκε τήν Ύπεραγία Θεοτόκο στά Ιεροσόλυμα, στό σπίτι τού Εύαγγελιστού Ιωάννου, όπου εκείνη έμενε μετά τήν Ανάληψη τού Κυρίου. Να τί γράφει σχετικά με τήν επίσκεψη αυτή σε μιαν επιστολή του πρός τον Απόστολο Παύλο:





Παραθέτουμε στή συνέχεια τη μαρτυρία γιά τη Θεομήτορα ενός συγχρόνου της, τού άγιου Διονυσίου τού Αρεοπαγίτη, μορφωμένου και ονομαστού Αθηναίου, πού μεταστράφηκε στή χριστιανική πίστη από τον Απόστολο Παύλο. Ό άγιος Διονύσιος, τρία χρόνια μετά τη μεταστροφή του, επισκέφτηκε τήν Ύπεραγία Θεοτόκο στά Ιεροσόλυμα, στό σπίτι τού Εύαγγελιστού Ιωάννου, όπου εκείνη έμενε μετά τήν Ανάληψη τού Κυρίου. Να τί γράφει σχετικά με τήν επίσκεψη αυτή σε μιαν επιστολή του πρός τον Απόστολο Παύλο:



«Δεν πίστευα —το ομολογώ ένώπιον τού Κυρίου, ώ θαυμάσιε οδηγέ και ποιμένα μας— ότι έκτος από τον ύψιστο Θεό ήταν δυνατό να υπάρχει οποιοδήποτε πρόσωπο πού να είναι γεμάτο από θεία δύναμη και θεία χάρη. Όμως, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να φανταστεί αυτό πού είδα και κατάλαβα όχι μόνο με τα ψυχικά μου μάτια αλλά και με τα σωματικά Είδα, λοιπόν, με τα μάτια μου τη θεόμορφη και αγιότερη άπ’ όλα τα ουράνια πνεύματα Μητέρα τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ήταν ένα δώρο της χάριτος τού Θεού, της συγκαταβατικότητας τού κορυφαίου αποστόλου (Ιωάννου), καθώς και της απέραντης καλοσύνης, ευσπλαχνίας και ευμένειας της ίδιας της Παρθένου. Ομολογώ ξανά και ξανά μπροστά στον παντοδύναμο Θεό, μπροστά στον πανάγαθο Σωτήρα και μπροστά στην ένδοξη και πάντιμη Μητέρα Του, πώς, όταν με οδήγησε σ’ εκείνην, τη θεόμορφη και παναγία Παρθένο, ό Ιωάννης, ή κεφαλή των ευαγγελιστών και των προφητών, πού, ένώ ζει με σάρκα, λάμπει όπως ό ήλιος στον ουρανό, με τύλιξε μια θεία λάμψη, λάμψη ζωηρή και αμείωτη, φωτίζοντάς με όχι μόνο εξωτερικά αλλά και εσωτερικά, καθώς και μια υπερκόσμια, μια υπέροχη ευωδία με συνεχείς εναλλαγές. 

Ούτε το πνεύμα μου ούτε το αδύναμο σώμα μου μπορούσαν να βαστάξουν τόσα και τέτοια σημεία, πού συνιστούσαν πρόγευση της αιώνιας μακαριότητας και δόξας. Παρέλυσε ή καρδιά μου και σχεδόν έσβησε το πνεύμα μου από τη θεία δόξα και χάρη της. Βεβαιώνω μπροστά στον Θεό πώς, αν δεν είχα φυλάξει στήν καρδιά μου και στον νεοφώτιστο νου μου τις θεόπνευστες διδαχές και υποθήκες Του, θά είχα θεωρήσει τήν Παρθένο θεό και θά τήν είχα προσκυνήσει έτσι όπως προσκυνούμε τον μόνο αληθινό Θεό. 

Γιατί κανένας νους δεν μπορεί να φανταστεί γιά άνθρωπο δοξασμένο από τον Θεό δόξα ανώτερη από τη δόξα εκείνη πού αξιώθηκα εγώ, ό ανάξιος, να δώ, ούτε μακαριότητα μεγαλύτερη από τη μακαριότητα πού αξιώθηκα να γευθώ. Ευχαριστώ τον ύψιστο και πανάγαθο Θεό μου, τήν Παναγία Παρθένο, τον κορυφαίο Απόστολο Ιωάννη, καθώς κι εσένα, τήν ανώτατη και επισημότατη κεφαλή της Εκκλησίας, πού σπλαχνικά μου φανέρωσε μια τέτοια ευεργεσία» .

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ. ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ. ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

Ό όσιος Συμεών ό Στυλίτης, ο εν τω Θαυμαστώ 'Όρει. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. 24 ΜΑΙΟΥ.




Ό όσιος Συμεών ό Στυλίτης, ο εν τω Θαυμαστώ 'Όρει


Ό αξιοθαύμαστος αυτός άγιος γεννήθηκε στην Αντιόχεια το έτος 522, όταν βασίλευε ό αυτοκράτορας Ιουστίνος. Ό πατέρας του χάθηκε κατά την διάρκεια κάποιου σεισμού και ό Συμεών έμεινε μόνος με την μητέρα του, Μάρθα.


Σε ηλικία μόλις έξι ετών αναχώρησε στην έρημο, κοντά σε κάποιον πνευματικό πατέρα ονόματι Ιωάννη, υπό την καθοδήγηση τού όποιου επιδόθηκε στην ασκητική ζωή με αυστηρή νηστεία και κανόνα προσευχής, καταπλήσσοντας όλους, όσοι τον είδαν. Αφού υπέμεινε φοβερούς δαιμονικούς πειρασμούς, έλαβε πλείονας όντως από τον Θεό και τούς αγγέλους Του, την ανάπαυση και την Χάρη. Ό ίδιος ό Κύριος Ιησούς Χριστός παρουσιάστηκε στον Συμεών ώς ένας εκθαμβωτικά όμορφος νέος και ύστερα άπ’ αυτό, ή καρδιά του άνεφλέγη με Αγάπη
διάπυρη για τον Θεό. Ανέβηκε σε στύλο και παρέμεινε εκεί χρόνια πολλά προσευχόμενος και αναπέμποντας ύμνους και ωδές πνευματικές στον Θεό. Κατόπιν με θεία καθοδήγηση αποσύρθηκε σε κάποιο όρος, το οποίο ονομάστηκε από τον ίδιο τον Κύριο «Θαυμαστόν Όρος»: έξ’ ού και ή προσωνυμία του όσιου Συμεών ό εν τω Θαυμαστώ ’Όρει ή Θαυμαστορείτης.


Χάρις στην μεγάλη Αγάπη του για τον Θεό, έλαβε άνωθεν σπάνια δωρεά και πλούτο χάριτος, με την όποια θεράπευε κάθε ασθένεια, ημέρευε τα άγρια θηρία, έβλεπε διορατικώς μακρινούς τόπους και επίσης διέκρινε μέσα στις καρδιές των ανθρώπων. Εκστατικός γενόμενος, ατένιζε τούς ουρανούς και συνομιλούσε με τούς αγγέλους• έκανε τούς δαίμονες να φρίττουν και να φεύγουν έντρομοι, προφήτευε, ζούσε κατά καιρούς χωρίς καθόλου ύπνο επί τριάντα ημέρες και χωρίς φαγητό γιά ακόμη μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, δεχόμενος τροφή από τα χέρια αγγέλων.



Στο πρόσωπο τού οσίου Συμεών βρήκαν την ακραιφνή εκπλήρωσή τους οι λόγοι τού Κυρίου: ό πιστεύων εις έμέ, τα έργα ά έγώ ποιώ κάκεϊνός ποιήσει, και μείζονα τούτων ποιήσει (Ίωάν. 14,12). Ό όσιος αποδήμησε εις Κύριον το 596, στο 75ο έτος της ζωής του, γιά να άγάλλεται αιωνίως στη θέα τού προσώπου του Θεού μαζί με τούς αγγέλους Του.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΜΗΝΑΣ  ΜΑΙΟΣ.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ.Ο διάβολος είναι ένα πνεύμα, καθώς και η ψυχή μας είναι ένα πνεύμα.




Ο διάβολος είναι ένα πνεύμα, καθώς  και η ψυχή μας είναι ένα πνεύμα.



Είναι ένα πνεύμα σε εξαιρετικό βαθμό, με δύναμη και πείσμα.

Και φυσικά, πολλοί άνθρωποι σκέφτονται και τους  παίρνει τις σκέψεις τους, το μυαλό τους, τις απόφασή τους.


Και είναι πολύ λυπηρό που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξή του.


 Και έχει ειπωθεί τόσες πολλές φορές... όπου ο διάβολος δείχνει τον εαυτό του σχεδόν κάθε μέρα, πάντα δημιουργεί μια μνησικακία.



Και φυσικά, όλοι οι πόλεμοι, όλες οι διαμάχες, όλα τα προβλήματα και οι διχασμοί  στον κόσμο συμβαίνουν με την  συμμετοχή των σκοτεινών δυνάμεων και του διαβόλου.