Εκατό φορές λεπτότερα καί αἰθεριότερα θά εἶναι τα σώματα τῶν δικαίων ὅταν ἐγερθοῦν κατά τήν ἀνάστασι:

 Ο Διοκλείας Κάλλιστος: «Μας το λέει ὁ ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος (+373):

Σκέψου τόν ἄνθρωπο μέσα στόν ὁποῖο κατοικοῦσε ἡ λεγεώνα ἀπό κάθε εἴδους δαίμονες (Μρ 5,9)· βρίσκονταν ἐκεῖ, ἂν καί δέν ἦταν ἀναγνωρίσιμοι, ἐπειδὴ ὁ στρατός τους ἦταν ἀπό ὑλικό λεπτότερο καί αἰθεριότερο ἀπ' ὅ,τι ἡ ἴδια ἡ ψυχή. Ολόκληρος

αὐτός ὁ στρατός κατοικοῦσε σ᾿ ἕνα σῶμα.

Εκατό φορές λεπτότερα καί αἰθεριότερα θά εἶναι τα σώματα τῶν δικαίων ὅταν ἐγερθοῦν κατά τήν ἀνάστασι: θά μοιάζουν μέ μιά σκέψι πού εἶναι ἱκανή, ἂν θέλη, νά ἁπλωθῆ καί νά διασταλῆ, ἤ ἀπεναντίας, ἄν ἐπιθυμῆ, νά συσταλῆ καί νά μαζευτῆ: ἄν συσταλῆ, βρίσκεται κάπου· ἄν διασταλῆ βρίσκεται παντοῦ.

Τα πνευματικά ὄντα [στον παράδεισο]... θά ἔχουν τόσο εκλεπτυσμένη ουσία ὥστε οὔτε οἱ σκέψεις δέν θά μποροῦν νά τά ἀγγίξουν!" (Sebastian

Brock, The Harp of the Spirit: Eighteen Poems of Saint

Ephrem (Studies Supplementary to Sobornst No 4: 2η

ἔκδ., Λονδίνο 1983), σελ. 23-24).

Αὐτή ἴσως νά εἶναι ἡ καλύτερη περιγραφή τῆς δόξας τῆς ἀναστάσεως τήν ὁποία μποροῦμε νά βροῦμε.

Ἄς ἀφήσουμε τά ὑπόλοιπα στή σιωπή. “Οὔπω ἐφανερώθη τί ἐσόμεθα"(Α' Ιω 3, 2)»(στό: περ. Συ, τεῦχ. 49, 32).

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ.

Φάρος Φωτεινός. 

Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Ωρωπός 2026.

Οι Τέσσερις Προτροπές του Οσίου Πατρός Γκελάσιε Γκεόργκε, από την Ιερά Μονή Φρασινέι

- Οι Τέσσερις Προτροπές του Οσίου Πατρός Γκελάσιε Γκεόργκε, από την Ιερά Μονή Φρασινέι

- «Μην ταράζεστε»

Ο φόβος θολώνει και διαταράσσει την κρίση του ανθρώπου. «Ο Χριστός δεν επεδίωξε το δικό Του συμφέρον, αλλά το συμφέρον των πολλών· επομένως, οι διωγμοί, οι θλίψεις και οι δοκιμασίες δεν πρέπει να μας ταράζουν — απεναντίας, οφείλουν να μας γεμίζουν χαρά. Διότι μέσω αυτών, γινόμαστε συμμέτοχοι στον θάνατό Του —τον οποίο φέρουμε διαρκώς μέσα στο σώμα μας— και έτσι καθιστάμεθα πιστή εικόνα του προσώπου Του» (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος).

- «Μη γίνεστε φιλονεικούντες»

Η αλήθεια δεν θεμελιώνεται μέσα από τη σύγκρουση. «Όποιος διακατέχεται από πνεύμα φιλονικίας μοιάζει με δίκοπο μαχαίρι: με τη μία πλευρά πληγώνει τον εαυτό του, και με την άλλη πληγώνει τον πλησίον του» (Ιερομόναχος Ιλαρίων του Σαρόφ).

- «Μην καταδικάζετε το κακό — δηλαδή, μην ανταποδίδετε το κακό με κακό· αντιθέτως, απαντήστε προσκολλώμενοι στο θείο αγαθό»

Η απλή καταδίκη και η αντιδραστική εναντίωση δεν θεραπεύουν τη ρήξη· απεναντίας, την οξύνουν. 

«Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους που σας καταρώνται, κάνετε το καλό σε εκείνους που σας μισούν και προσεύχεστε για εκείνους που σας κακομεταχειρίζονται και σας διώκουν, ώστε να γίνετε παιδιά του Πατέρα σας που είναι στους ουρανούς· διότι Αυτός ανατέλλει τον ήλιο Του πάνω στους κακούς και στους αγαθούς, και βρέχει πάνω στους δικαίους και στους αδίκους» (Ματθαίος 5:44–45). - «Μην αποκαλύπτετε τον ασκητικό σας κόπο»

Η εσωτερική εργασία εξασθενεί όταν εκτίθεται στην κενοδοξία. «Δεν αρμόζει να αποκαλύπτει κανείς εκείνα που οφείλει να επιτελεί εν απομονώσει, για την αγάπη του Θεού» (Άγιος Ονούφριος ο Μέγας).

Some are kept from attending church because of ignorance and stupidity, others by pride and arrogance, and still others by sheer laziness. Fr. John

Μά καί τί μπορεῖ νά κάνη ὁ ἄνθρωπος στὀ ζήτημα τῆς σὠτηρίας του;, ρωτοῦσε ἕνας προσήλυτος χριστιανὸς κάποιο σοφὀ γέροντα.

«--Μά καί τί μπορεῖ νά κάνη ὁ ἄνθρωπος στὀ ζήτημα τῆς σὠτηρίας του;, ρωτοῦσε ἕνας προσήλυτος χριστιανὸς κάποιο σοφὀ γέροντα. 

-Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ --ἀπάντησε ἐκεῖνος-ἔχει κάνει τό µέγιστον. Ἔσκαψε τό βουνό, δηλαδῆ, τά πάθη πού εἶναι µέσα µας, ἔβαλε τό φυτίλι καί μένει τώρα νά μπῆ η φωτιά, γιά νἀ ἀνατιναχθῆ αὐτό τό ὀγκῶδες βουνό τῆς ἁμαρτίας καί νά σωθῆ ὁ ἄνθρωπος. Αὐτό τό ἐλάχιστο, ὅμως, πρέπει νά τό κάνουµε ἐμεῖς. 

Κατά τήν πρώτη δηµιουργία ---λέει ἕνας πατήρ τῆς Ἐκκλησίας µας-δέν μᾶς ρώτησε ὁ Θεός, ἐάν θέλουμε νά μᾶς δηµιουργήση. Ἀλλά κατά τήν ἀναδημιουργία τἠν πνευματική μᾶς ρωτᾶ: "Θέλεις ὑγιής γενέσθαι; (Ἰω 5, 6). Καὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος πῆ τό ναι, τότε ἔρχεται ἡ ἔξωθεν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἡ Θεία χάρι ἢ ὁποία καὶ μεταβάλλει τὸν ἁμαρτωλό ἄνθρώπο σέ "καινή κτίσι(Β’ Κορ 5, [7' Γαλ 6, Ι5)»(π. Εὐάγγελος Μήτσης, στὀ περ. Φμ, Ἴα-Αύ "

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ.

Φάρος Φωτεινός. 

Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Ωρωπός 2026.

Κάποιοι εμποδίζονται από το να εκκλησιαστούν εξαιτίας της άγνοιας και της ανοησίας, άλλοι λόγω υπερηφάνειας και αλαζονείας, και άλλοι πάλι εξαιτίας της καθαρής τεμπελιάς.Π. Ιωάννης

Είπε γέρων

«Ἔρχεται γιά νά παρηγορήση αὐτούς πού πένθησαν κα ἔκλαψαν, ὄχι γιά τὸ νεκρὀ τους, οὔτε γιά τήν προσωρινή ζημιά τῶν Χρημάτων, ἀλλά γιά τήν προκλητική καὶ δελεαστική ἁμαρτία, καί γιά τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, πού δέν θά ἔχη τέλος καὶ γιά τὴ µακαρία ἀπόλαυσι τοῦ παραδείσου, ἀπ᾿ ὅπου ἐκδιωχθήκαμε µέ τήν παράβασι τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, καὶ ὅπου πάλι ἐπιστρέφουν ἐκεῖνοι πού πενθοῦν καί κλαίουν»

«Ἐκεῖνος παραβαίνοντας τήν Ἐντολή στήν (ἔκτη) ὥρα, ἔφαγε' κι αὐτός τήν ς’ (ἔκτη) ὥρα ὁμολογώντας τό Χριστό Κύριο καί Βασιλέα, εἶπε τό "Μνήσθητί µου, Κύριε ἐν τῇ Βασιλεία Σου”».

«Ὁ Ἀδάμ ἔχασε τόν ἐπίγειο παράδεισο καί τόν ἀναζητοῦσε µέ θρῆνο: "Παράδεισέ µου, Παράδεισε, θαυµαστέ µου Παράδεισε”.

«Ὁ Ἀδάμ ἔχασε τόν ἐπίγειο παράδεισο καί τόν ἀναζητοῦσε µέ θρῆνο: "Παράδεισέ µου, Παράδεισε, θαυµαστέ µου Παράδεισε”. 

Κι ὁ Κύριος µέ τήν ἀγάπη Του στὀ σταυρό τοῦ χάρισε ἄλλο Παράδεισο, Καλύτερο ἀπό ἐκεῖνον τὸν ὁποῖο ἔχασε στούς οὐρανούς, ὅπου εἶναι τὸ ἄκτιστο Φῶς τῆς Ἁγίας Τριάδος».

Κατά τήν έκτη ώρα.....

«Επειδή ή πρώτη γυναῖκα, ἡ Εὔα λέγω, κατά τήν ἕκτην ὥραν ἐξέβη ἀπό τόν Παράδεισον διά την παρακοήν της, διά τοῦτο κατ᾽ ἐκείνην τήν ὥραν ὑπῆγε καί ὁ Κύριος εἰς τό πηγάδι καί ἐκάθισε, διά νὰ εἰσαγάγη εἰς τόν Παράδεισον τήν ἀπόγονον τῆς Ευας» 

Η προφητεία.

«Ἀπερινόητον τό μέγα τοῦτο Μυστήριον

[τῆς Σαρκώσεως], τέκνον μου, καθώς μᾶς διδάσκει καί ὁ Προφήτης Ιερεμίας "καί ἄνθρωπός έστι, καί τις γνώσεται αὐτόν;"· καί ὁ μέγας Παῦλος βοᾶ· "καί ὁμολογουμένως μέγα ἐστί τό Μυστήριον τῆς εὐσεβεί-

ας ἡμῶν· Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί" καί τά ἑξῆς· μέ τήν κοινωνία τῆς Θεότητος ὅλος ὁ ἄνθρωπος ἐν τῷ Χριστῷ ἐθεώθη, καί ἀπήλαυσε τό ἀνθρώπινον τοῦ

Χριστοῦ ὅλα τά χαρίσματα καί πλεονεκτήματα τῆς Θεότητος, ὧν ὁ Χριστός καί μετά τήν ἕνωσιν τέλειος Θεός καί τέλειος άνθρωπος, καθώς τό πρωτόγονον φῶς ὅπερ ὁ Θεός ἔκαμεν, ἐβλήθη εἰς τόν δίσκον τοῦ Ἡλίου, καί ὅλος ὁ δίσκος τοῦ Ἡλίου ὁλολαμπής ἔγινεν».

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ.

Φάρος Φωτεινός. 

Εκδόσεις Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Ωρωπός 2026.

Μέγας Αθανάσιος. Ὁ Ἀδάμ πρός τό Διάβολο«Δὲν ἀκούω πλέον "Γή εἶ, καὶ εἰς γῆν ἀπελεύση", αλλά μολονότι εἶσαι γή, θὰ ἀπέλθης προς Ουρανούς, λόγῳ τῆς ἀγαθότητος Αὐτοῦ πού σέ ἀνεβάζει"

Η αιμόπτυση.

 Ὁ ἰατρός Δημήτριος Χαροκόπος «ἕνα βράδυ πήγε σ' ένα φτωχικό υπόγειο, ὅπου μιά ἀσθενής του ἔκανε αἱμόπτυσι. Κάθισε κοντά της καί κρατοῦσε τή λεκάνη ὅσο ἡ ἄτυχη γυναῖκα ἔφτυνε αἷμα. Τῆς μιλοῦσε φιλικά, τήν παρηγορούσε καί ὅταν ηρέμησε τῆς ἔκανε τή θεραπεία της. Φεύγοντας ἄφησε κάποια

χρήματα στο μαξιλάρι της. Τέτοιου εἴδους ἱστορίες ἐπανελήφθησαν πολλές φορές» 

ΓΈΡΩΝ ΕΠΙΦΆΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Ο Άγιος Πορφύριος και ο γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος.

 

“Ιερά Μονή Οσίου Σεραφείμ Σάρωφ Πορταριάς”:

Ευλογείτε. 

Ανακοινώνουμε το χειμερινό ωράριο ακολουθιών και επισκεπτηρίου στην Ιερά Μονή μας:

Θεία Λειτουργία 

Τρί-Πέμ-Σάβ: 05:00 π.μ.

Κυριακή: 07:30-10:30 π.μ.

Εσπερινός:

Καθημερινά: 17:00

Ο Γέροντας Νίκων δέχεται κόσμο για συζήτηση και εξομολόγηση:

Καθημερινά 15:00-17:00

Η Μονή παραμένει ανοιχτή για προσκύνημα: 

Καθημερινά 09:00-19:00

Τηλέφωνο Μονής για πληροφορίες:

+30 694 404 94 73

Google Χάρτες/Maps (GPS) “Ιερά Μονή Οσίου Σεραφείμ Σάρωφ Πορταριάς”:

https://maps.app.goo.gl/TDfHyTP6ZJ8HAgKS9

Youtube: YouTube.com/ElderNikon

Viber Group: Ανακοινώσεις και νέα βίντεο

—π. Παΐσιος μοναχός

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου.Ἡ γλώσσα τῶν Ἀγγέλων (ἀπόσπασμα)Ἀφιέρωμα: "Ἄγγελοι"

Οἱ ἄγγελοι κατ’ οἰκονομία Θεοῦ 

παίρνουν ἕνα ἰδιαίτερο σῶμα καὶ 

μεταδίδουν αὐτὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ 

μὲ μιὰ ἄλλη μυστηριώδη 

δυνατότητα καὶ ἔκφραση. 

Καὶ ἡ Παναγία εἶχε ὑψωθεῖ 

ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα, 

γι’ αὐτὸ καὶ μπόρεσε 

ὄχι μόνο νὰ ἀκούσει, 

ἀλλὰ καὶ νὰ καταλάβει

αὐτὴ τὴ γλώσσα 

τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ.

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου

Ἡ γλώσσα τῶν Ἀγγέλων (ἀπόσπασμα)

Ἀφιέρωμα: "Ἄγγελοι"

Τεῦχος 393, Νοέμβριος 2026

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΈΝΟΥΜΕ.

Γέροντας Εφραίμ.

Χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη στον Άγιο Νεκτάριο!

Επί 17 χρόνια, δεν μπορούσαμε με την γυναίκα μου, να κάνουμε ένα παιδί. Όμως με τις πρεσβείες του Αγίου Νεκταρίου, αποκτήσαμε ένα αγοράκι και το ονομάσαμε Νεκτάριο !! Στη γέννα της γυναίκας μου, πάλι ο Άγιος μας έκανε ένα ακόμα θαύμα, διότι υπήρχε προδρομικός πλακούντας και έπρεπε παιδί και μάνα να πεθάνουν! Ρωτήστε έναν ιατρό, να σας πει. Και όμως πήγαν όλα καλά! Χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη στον Άγιο Νεκτάριο!

+ Δημήτριος Παναγόπουλος

Ιεροκήρυκας

“One’s life does not consist in the abundance of the things he possesses.” (Luke 12:15)

“One’s life does not consist in the abundance of the things he possesses.” (Luke 12:15)

Zoe, the Greek word for life, does not simply refer to biological existence, but to genuine, active, purpose-driven, God-given vitality; true “life,” living, livelihood. Material wealth and possessions are no measure of life. Possessions can support life, but not define it, for our identity, purpose, and security are found in our relationship with Christ, not in the abundance of that which we accumulate. 

Fr. John

«Η ζωή του ανθρώπου δεν εξαρτάται από την αφθονία των υπαρχόντων του.» (Λουκάς 12:15)

«Η ζωή του ανθρώπου δεν εξαρτάται από την αφθονία των υπαρχόντων του.» (Λουκάς 12:15)

Η λέξη «ζωή» δεν αναφέρεται απλώς στη βιολογική ύπαρξη, αλλά σε μια αυθεντική, ενεργή, στοχευμένη και θεόδοτη ζωτικότητα· στην πραγματική «ζωή», στο ζην, στην ουσιαστική ύπαρξη. Ο υλικός πλούτος και τα αποκτήματα δεν αποτελούν μέτρο της ζωής. Τα υλικά αγαθά μπορούν να στηρίξουν τη ζωή, αλλά όχι να την καθορίσουν, διότι η ταυτότητά μας, ο σκοπός μας και η ασφάλειά μας βρίσκονται στη σχέση μας με τον Χριστό, και όχι στην αφθονία όσων συσσωρεύουμε.

Π. Ιωάννης

«Μιά ἄρρωστη τοῦ ἰατροῦ Δημητρίου Χαροκόπου διηγήθηκε την παράξενη ιστορία της.

 «Μιά ἄρρωστη τοῦ ἰατροῦ Δημητρίου

Χαροκόπου διηγήθηκε την παράξενη ιστορία της:

Έπρεπε νά κάνη τομογραφία, μιά ἐξέτασι πού κόστιζε πολλά χρήματα, τά ὁποῖα δέν εἶχε. Ἔτσι ἀποφάσισε νά μήν τήν κάνη. Επιστρέφοντας στο σπίτι της, ὅμως, βρῆκε κάτω ἀπ' τήν πόρτα ἕνα φάκελο μέ τά χρήματα τῆς ἐξετάσεως. Ο μόνος πού ἤξερε γιά τήν τομογραφία ἦταν ὁ Χαροκόπος. Τελικά θεραπεύτηκε 

πλήρως καί τῆς προξένεψαν ἕνα "Ελληνα

πού ἔμενε στην Αφρική. Μεγάλη τύχη γιά ἕνα φτωχό κορίτσι. Γιά νά ταξιδέψη, ὅμως, ἔπρεπε νά περάσει ἀπό ἐξετάσεις. Η παλαιά φυματίωσι ἀκόμα καί τελείως θεραπευμένη, ἀφήνει ευρήματα στήν ἀκτινογραφία θώρακος. Η φυματίωση, ὅμως, ήταν κοινωνικό

στίγμα καί ἄν ἀποκαλυπτόταν ἔστω καί θεραπευμένη, θά ἦταν αιτία να απορριφθῆ ἀπ' τήν οἰκογένεια

του συζύγου. Πανικόβλητη κατέφυγε στον ιατρό της.

Ο Χαροκόπος, πού ἦταν βέβαιος ὅτι ἦταν ἀπόλυτα θεραπευμένη, τήν προέτρεψε να προχωρήση καί ὅτι ὁ Θεός θά ἔδινε τή λύσι. Πράγματι, ὁ Ιατρός πού εἶδε

τις εξετάσεις της δέν ἀξιολόγησε τίς ἀλλοιώσεις. Η γυναίκα έκανε μια καλή οικογένεια και στα γεράματα της διηγήθηκε την Ιστορία αυτή» 

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ.  Φάρος Φωτεινός. Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπού Αττικής.

St. Nikita Chastising the Demon (Nikita Besogon), Hagiographical Icon.First half of the 15th century.

St. Nikita Chastising the Demon 

(Nikita Besogon), 

Hagiographical Icon.

First half of the 15th century. 

Tempera on wood. 

91 × 74 cm. 

Uglich State Historical, Architectural and Art Museum.

This panel depicts an episode from an apocryphal narrative where St. Nikita, imprisoned for his Christian faith, unmasks a demon posing as an angel. The composition centers on the dramatic climax: the saint grips the emaciated, winged demon and beats it with chains. Formed by traditional Byzantine iconography with regional Russian design elements, the icon features a complex layout with energetic postures, sharp contrasting contours, and a radiant golden background.

Ο Άγιος Νικήτας τιμωρεί τον δαίμονα (Νικήτας Μπεσογκόν), Αγιογραφική εικόνα.Πρώτο μισό του 15ου αιώνα.

Ο Άγιος Νικήτας τιμωρεί τον δαίμονα 

(Νικήτας Μπεσογκόν), 

Αγιογραφική εικόνα.

Πρώτο μισό του 15ου αιώνα. 

Τέμπερα σε ξύλο. 

91 × 74 εκ. 

Κρατικό Μουσείο Ιστορίας, Αρχιτεκτονικής και Τέχνης του Ούγκλιτς.

Η εικόνα απεικονίζει ένα επεισόδιο από μια απόκρυφη διήγηση, κατά το οποίο ο Άγιος Νικήτας —ο οποίος ήταν φυλακισμένος για τη χριστιανική του πίστη— αποκαλύπτει έναν δαίμονα που είχε πάρει τη μορφή αγγέλου. Η σύνθεση εστιάζει στη δραματική κορύφωση: ο άγιος κρατά τον σκελετωμένο, φτερωτό δαίμονα και τον χτυπά με αλυσίδες. Βασισμένη στην παραδοσιακή βυζαντινή εικονογραφία, με την προσθήκη ρωσικών τοπικών τεχνοτροπιών, η εικόνα παρουσιάζει μια σύνθετη διάταξη με δυναμικές στάσεις, έντονα περιγράμματα και ένα λαμπερό χρυσό φόντο.

Η υπογραφή του Αγίου Νεκταρίου ( + ο Πενταπόλεως Νεκτάριος) σε έγγραφο της Ριζαρείου Σχολής την εποχή που ήταν εκεί Διευθυντής.

Ο Άγιος Νεκτάριος, ο ταπεινός Επίσκοπος της Αίγινας, είναι μια μορφή που γεφυρώνει τη γη με τον ουρανό.

Ο Άγιος Νεκτάριος, ο ταπεινός Επίσκοπος της Αίγινας, 

είναι μια μορφή που γεφυρώνει τη γη με τον ουρανό.

 

Η ζωή του, γεμάτη δοκιμασίες, αδικίες και συκοφαντίες, 

αναδεικνύει την αρετή της υπομονής και της πίστης.

Στη σιωπή του μοναστηριού του, έγραψε λόγια που στάζουν σοφία και ταπείνωση, υπενθυμίζοντας ότι η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην πνευματική γαλήνη.

Η αγάπη του για τους ανθρώπους και τα θαύματά του, 

ακόμη και μετά τον θάνατό του, τον καθιστούν φάρο ελπίδας για όσους αναζητούν τη θεία παρηγοριά.

Η μορφή του Αγίου Νεκταρίου είναι σύμβολο ότι η αγιότητα 

γεννιέται μέσα από την απλότητα και τη βαθιά πίστη, 

ακόμη κι όταν ο κόσμος στέκεται εχθρικός.

Ένας Άγιος που μας διδάσκει πως το φως νικά πάντα το σκοτάδι, 

ακόμη κι αν αυτό φαίνεται αδύνατο.

                     

Είχαν ήδη προετοιμαστεί να σκοτώσουν τους μοναχούς...

"Είχαν ήδη προετοιμαστεί να σκοτώσουν τους μοναχούς...

Αλλά ξαφνικά, είδαν κάτι πάνω από το μοναστήρι που δεν μπορούσαν να εξηγήσουν. Ουκρανία, Πochаєв, 1675, το καλοκαίρι του Κυρίου.

Μια τεράστια στρατιά πλησιάζει στο μοναστήρι. Ο εχθρός περιβάλλει το μοναστήρι από όλες τις πλευρές. Πίσω από τους τοίχους του μοναστήρι βρίσκονται μοναχοί και πολίτες. Μεταξύ αυτών είναι γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά. Δεν έχουν praktically τίποτα να υπερασπιστούν. Η μικρή φράση του μοναστήρι δεν μπορεί να σταματήσει να στέκεται. Όλοι καταλαβαίνουν: αν αρχίσει μια επίθεση, η σωτηρία θα είναι σχεδόν αδύνατη.

Ο πατήρ Ιωσήφ καλεί τους αδελφούς και όλους στο μοναστήρι να στραφούν προς τη Μητέρα του Θεού. Η Αγία Μητέρα του Θεού εμφανίστηκε πάνω από το μοναστήρι σε ένα λαμπερό ομοφοροίον. Δίπλα της ήταν ουράνιοι αγγέλοι με κοφτερά σφαιρές. Και κοντά στη Μητέρα του Θεού, ο Αγιος Ιωάννης, προσευχήθηκε. Οι επιτιθέμενοι είδαν αυτό το όραμα. Ξεκίνησαν να πυροβολούν σφαίρες εναντίον του ουράνου στρατού, αλλά σύμφωνα με την παράδοση, οι σφαίρες γύρισαν πίσω και χτύπησαν τους πυροβολείς. Πανικό ξεσπάστηκε μεταξύ του στρατού.

Αλλά υπάρχει κάτι σε αυτή την ιστορία που αξίζει να σκεφτεί κανείς για τον εαυτό του. Οι άνθρωποι βρήκαν τον εαυτό τους να αντιμετωπίζει τον θάνατο. Δεν έχουν σχεδόν καμία ελπίδα. Κάποια στιγμή, το πάντα είναι κάτι που μπορεί να κάνει κανείς, να κάνει: 'Αγία Μητέρα του Θεού, σώσε μας!'"

— Reader Sergius

(Orthodox Chernihiv) 

Ο πόνος και η φυγή.

🌿 Υπάρχουν μέρη όπου κάποιος μένει για πολύ καιρό, απλώς από φόβο μήπως φύγει — μια σχέση, ένα περιβάλλον, μια συνήθεια ή μια εγγύτητα που, σιγά-σιγά, τον φθείρει. Μπορεί κανείς να πει: «Πρέπει να κάνω υπομονή». Και ίσως η υπομονή να είναι αρετή. Υπάρχει όμως και ένα είδος υπομονής που δεν θεραπεύει πλέον τίποτα· απλώς παρατείνει τη βλάβη.

🕯️ Δεν είναι κάθε αποχώρηση μια φυγή. Μερικές φορές, είναι πράξη διάκρισης — η συνειδητοποίηση ότι ένα μέρος σε διδάσκει να λες ψέματα, να μισείς τον εαυτό σου, να χάνεις τον εαυτό σου και να ζεις ενάντια στη συνείδησή σου.

🔥 Το να φύγεις είναι δύσκολο, γιατί πονάει. Κι όμως, μερικές φορές, το να μείνεις πονάει ακόμα περισσότερο — μόνο που ο πόνος είναι πιο αργός, πιο σταδιακός.

Ο Θεός δεν μας ζητά να αγαπάμε το κακό ως δείγμα ταπεινοφροσύνης. Μπορούμε να συγχωρήσουμε, χωρίς να παραμένουμε σε ένα μέρος όπου καταστρεφόμαστε. Μπορούμε να ευχόμαστε το καλό σε κάποιον, κρατώντας ταυτόχρονα αποστάσεις. Μερικές φορές, η αρχή της θεραπείας βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την επιλογή: να σταματήσουμε να συγχέουμε τη θυσία με την απώλεια του ίδιου μας του εαυτού.

Μητέρα Σιλουάνα.

SELF SUFFICIENCY.

Τό καρφί.

Ο διάβολος δεν χρειάζεται ολόκληρο το σπίτι σου. 

Ένας μικρός χώρος —όσο του επιτρέπεις να καταλάβει— του αρκεί.

Υπάρχει μια ιστορία.

Ένας άνθρωπος ζούσε σε ένα όμορφο σπίτι. 

Μια μέρα, ήρθε ένας αγοραστής και του πρόσφερε ένα μεγάλο ποσό για ολόκληρο το σπίτι. 

Ο ιδιοκτήτης αρνήθηκε. 

Ο αγοραστής επέστρεφε ξανά και ξανά, αυξάνοντας την προσφορά του, αλλά ο ιδιοκτήτης παρέμενε ανένδοτος.

Τότε, ο αγοραστής ζήτησε να αγοράσει μόνο ένα καρφί στον τοίχο.

«Τι κακό μπορεί να έχει αυτό;» σκέφτηκε ο ιδιοκτήτης. Και συμφώνησε.

Πέρασε ο καιρός. 

Ο αγοραστής επέστρεψε. 

Στα χέρια του κρατούσε το κουφάρι ενός νεκρού ζώου. 

Το κρέμασε πάνω σε εκείνο ακριβώς το καρφί.

Ο ιδιοκτήτης φρίκαρε και απαίτησε να απομακρυνθεί.

Όμως ο αγοραστής απάντησε:

«Το καρφί είναι δικό μου. Έχω το δικαίωμα να το χρησιμοποιήσω».

Και το κουφάρι έμεινε εκεί. 

Άρχισε να αποσυντίθεται, γεμίζοντας όλο το σπίτι με μια ανυπόφορη δυσοσμία. 

Στο τέλος, ο ιδιοκτήτης δεν μπορούσε πλέον να ζήσει στο σπίτι του και αναγκάστηκε να φύγει.

Το ίδιο συμβαίνει και με την ψυχή.

Ο εχθρός σπάνια ζητά από έναν άνθρωπο να απαρνηθεί εντελώς τον Θεό. 

Πολύ συχνότερα, προτείνει απλώς μια μικρή εξαίρεση.

Ο Απόστολος Παύλος προτρέπει:

«Μη δίνετε τόπο στον διάβολο» 

(Εφεσίους 4:27). Προσοχή: μην του δίνετε κανένα πάτημα.

Όχι ολόκληρη την καρδιά σου, όχι ολόκληρη τη ζωή σου.

Μην παραχωρείς ούτε το παραμικρό κομμάτι χώρου!

Ας μην περιμένουμε να μετατραπεί μια μικρή παραχώρηση σε πνευματική καταστροφή.

Πρέπει να φυλάμε τις καρδιές μας — και όχι μόνο από τα μεγάλα αμαρτήματα.

Μερικές φορές, είναι η πιο μικρή ρωγμή από την οποία ξεκινά η καταστροφή ενός ολόκληρου σπιτιού.

Τα Βασικά της Πίστης