H (προσ)ευχή “ Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ, καὶ πάσῃ ὥρᾳ…”

H (προσ)ευχή “ Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ, καὶ πάσῃ ὥρᾳ…” λέγεται σε καθημερινή βάση σε διάφορες εκκλησιαστικές ακολουθίες, είναι όμως γνωστή κυρίως από την ακολουθία των Χαιρετισμών (στην πραγματικότητα, βέβαια, δεν ανήκει στους Χαιρετισμούς αλλά στο Μικρό Απόδειπνο, στο οποίο συνάπτονται οι Χαιρετισμοί). Προς το τέλος αυτής της ευχής, θα βρούμε τη φράση “Τείχισον ἡμᾶς ἁγίοις σου ἀγγέλοις, ἵνα τῇ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι καταντήσωμεν εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως…”. Σε μια πρώτη κατανόηση, η λέξη “παρεμβολή” φαίνεται να έχει τη σημερινή σημασία, όπως όμως θα δούμε, έχει μια πιο συγκεκριμένη σημασία, βασισμένη στην αγιογραφική της χρήση.

Στην Αγία Γραφή λοιπόν η λέξη “παρεμβολή” μπορεί να σημαίνει “στράτευμα”, “στρατιωτική παράταξη (ιδίως για μάχη)”, “φρουρά”, “στρατόπεδο” - “στρατώνας”, “στρατοπέδευση”. 

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Από την Καινή Διαθήκη, ενδεικτικά αναφέρουμε τα χωρία Πράξ. 21:37 (“Μέλλων τε εἰσάγεσθαι εἰς τὴν παρεμβολὴν ὁ Παῦλος λέγει τῷ χιλιάρχῳ” = “Και καθώς επρόκειτο να εισαχθεί ο Παύλος στο στρατόπεδο, λέει στον χιλίαρχο”) και Εβραίους 11:34 (“παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων” = “έτρεψαν σε φυγή εχθρικά στρατεύματα”).

Από την Παλαιά Διαθήκη, χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα 32:1-2 από τη Γένεση: “καὶ ἀναβλέψας εἶδε παρεμβολὴν Θεοῦ παρεμβεβληκυῖαν, καὶ συνήντησαν αὐτῷ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ. εἶπε δὲ Ἰακώβ, ἡνίκα εἶδεν αὐτούς· παρεμβολὴ Θεοῦ αὕτη· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Παρεμβολαί” (“και σηκώνοντας το βλέμμα του [ο Ιακώβ], είδε παρατεταγμένο θεϊκό στράτευμα, και τον συνάντησαν οι άγγελοι του Θεού. Και είπε ο Ιακώβ όταν τους είδε: ‘Στρατόπεδο του Θεού είναι αυτό’. Και ονόμασε τον τόπο εκείνο ‘Στρατόπεδα’ ”).

Έχουμε, επίσης, στο βιβλίο της Ιουδίθ (στίχ. 7:7) τη φράση “καὶ ἐπέστησεν αὐταῖς παρεμβολὰς ἀνδρῶν πολεμιστῶν” ( = “και εγκατέστησε σ’ αυτές [στις πηγές των υδάτων] φρουρές ανδρών πολεμιστών”).

Ανάλογη είναι και η σημασία του ρήματος “παρεμβάλλω”. Ενδεικτικά, στο Α΄ Μακκαβαίων 10:77 έχουμε: “καὶ παρενέβαλε τρισχιλίαν ἵππον καὶ δύναμιν πολλὴν” ( = “και παρέταξε σε μάχη τρεις χιλιάδες ιππείς και πολύ πεζικό”).

Επίσης, στο χωρίο Έξοδος 14:9 έχουμε τη φράση “καὶ εὕροσαν αὐτοὺς παρεμβεβληκότας παρὰ τὴν θάλασσαν” ( = “και τους βρήκαν να έχουν στρατοπεδεύσει δίπλα στη [Νεκρά] θάλασσα”).

Αλλά πολύ οικεία στους πιστούς είναι η φράση τού 33ου ψαλμού (ο οποίος διαβάζεται, μεταξύ άλλων, και στο τέλος της Προηγιασμένης Θ. Λειτουργίας) “παρεμβαλεῖ ἄγγελος Κυρίου κύκλῳ τῶν φοβουμένων αὐτὸν καὶ ῥύσεται αὐτούς” ( = “ όσους έχουν φόβο Κυρίου θα τους περικυκλώνει προστατευτικά άγγελος Κυρίου, στρατοπεδεύοντας γύρω τους, και θα τους προφυλάσσει”). 

Με την τελευταία αυτή φράση, την αναφερόμενη σε άγγελο Κυρίου, επιστρέφουμε στη φράση με την οποία ξεκινήσαμε (“Τείχισον ἡμᾶς ἁγίοις σου ἀγγέλοις, ἵνα τῇ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι καταντήσωμεν εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως…”), διευκρινίζοντας ότι το ρήμα “καταντήσωμεν” δεν έχει την αρνητική/υποτιμητική σημασία που έχει σήμερα, αλλά σημαίνει (ουδέτερα) “φθάνω κάπου”, “καταλήγω”.

Έτσι, η φράση αυτή θα μπορούσε να αποδοθεί ως εξής: “Περιτείχισέ μας με τους αγίους σου αγγέλους, ώστε, φρουρούμενοι και οδηγούμενοι από την εμπεδωμένη ισχυρή τους παρουσία, να φθάσουμε/καταλήξουμε στην ενότητα της πίστεως…”.

Ανδρέας Μοράτος

Μοναχός Χέρμαν (Μακάροφ) Προσκύνημα από το Άγιο Όρος στην Καμτσάτκα. 8

 Η ψιχάλα βροχή και ο άνεμος κάλυπταν το έδαφος, τους βράχους και το κελί με ροζ πέταλα αμυγδάλου.

Ο ιερομόναχος Πάμβα παρέλαβε ρίζες παιώνιας με λεωφορείο από το Ντνιεπροπετρόφσκ στη Θεσσαλονίκη. Έτσι εμφανίστηκαν οι κόκκινες και ροζ παιώνιες στην Καρούλια. Ζουν σε ένα μέρος έως και εκατό χρόνια.

Στη Γιορτή της Υπαπαντής του Κυρίου, υπήρχαν ροζ χιονοστιβάδες από πέταλα αμυγδάλου.

Ο Ιερομόναχος Κωνσταντίνος, πρώην αστυνομικός στη Ρωσική Μονή Παντελεήμονα, μπήκε για τσάι.

«      Συγγνώμη, δεν ξέρω ελληνικά», είπα.

«      Δεν πειράζει, το κυριότερο είναι ότι γνωρίζεις τον Χριστό», είπε.

Ο πατέρας Ραφαήλ από την Καρούλα έφερε κόκκινες βολβούς αμαρυλλίδας από το κελί του Δανιήλ.

Στις δέκατες εννέα Φεβρουαρίου, ανήμερα του Αγίου Βαρσανουφίου του Μεγάλου και του Ιωάννη του Προφήτη,

Ο Όλεγκ, ο Ιωσήφ και ο Θωμάς ήρθαν αεροπορικώς από το Μάντσεστερ. Ο Ιωσήφ και ο Θωμάς βαπτίστηκαν και χρίστηκαν στην εκκλησία του κελιού μου και έλαβαν τη Θεία Κοινωνία.

Λευκοί υάκινθοι άνθισαν σαν λευκά κοράλλια.

Κάθε βράδυ, ο Όλεγκ, ο Ιωσήφ και ο Θωμάς σηκώνονται για προσευχή τα μεσάνυχτα.

Φεύγοντας από το Καρούλι, βρεθήκαμε σε μια πτώση βράχου. Με έναν τρομερό ήχο, μια πέτρα χτύπησε τον Όλεγκ στην μπότα, προκαλώντας του αιμάτωμα στο πόδι. Κύριε, ελέησον!

Φύτεψα δύο μοσχεύματα μαύρης συκιάς. Η αμυγδαλιά άνθισε, πρασίνισε και έβγαλε καρπούς.

Στις 3 Μαρτίου, Κυριακή του Ασώτου Υιού, έλαβα τη Θεία Κοινωνία στο κελί του Αγίου Σάββα της Σερβίας. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ο πατήρ Αθανάσιος είπε ότι ήταν ώρα να ξαπλώσω κάτω από τις δεξαμενές.

Τα άσπρα κρίνα ρίζωσαν και έβγαλαν πολλούς ανθοφόρους βλαστούς.

Το πρωί μετά τη λειτουργία στη Μονή Κουτλουμουσίου, περπατούσα κατά μήκος του δρόμου προς τις Καρυές. Σε ένα γνώριμο σημείο, κατέβηκα στην κοίτη του ρέματος και ξέθαψα μερικούς μεγάλους κίτρινους βολβούς νάρκισσου από ένα πυκνό σαμπούκο. Καθώς βγήκα από το πυκνό, συνάντησα έναν περαστικό γέροντα από το μοναστήρι.

«Κοιμήθηκες εκεί;» ρώτησε με σεβασμό.

— Όχι. Πήρα λουλούδια για τον Καρούλι. Στις 8 Μαρτίου, στις έξι η ώρα, για την πρώτη και δεύτερη εύρεση της κεφαλής του Ιωάννη του Βαπτιστή.

 

Το πρωί, μετά τη βροχή, μια πτώση βράχου σείστηκε το κελί και έπεσε πάνω στην εκκλησία, κόβοντας το σίδερο στη στέγη. Κύριε, ελέησον!

Στα πρωινά λιβάδια, λαμπερά, πολύτιμα φιαλίδια με αμέθυστο ίριδες στέκονται. Ο μεσημεριανός ήλιος θα τα κάψει και θα εξαφανιστούν, όπως όλα τα άλλα στη γη.

Έπειτα ήρθε μια άλλη καταιγίδα, που θρυμμάτισε λουλούδια και δέντρα, και ο θαμπός θόρυβος των κυμάτων της καταιγίδας πάνω στον βράχο. Και έτσι συνέχιζε, χρόνο με τον χρόνο.

Οι ασφόδελοι έχουν ανθίσει.

 Την Κυριακή της Συγχώρεσης, σύμφωνα με την παράδοση, συγκεντρώνονταν το βράδυ για να τηρήσουν τη νηστεία στο σπίτι του μοναχού Χαρίτωνα. Έτρωγαν ψάρια μέχρι αργά, έπιναν κρασί και έψαλλαν τροπάρια στους αγίους τους στα ρωσικά, σερβικά, γεωργιανά και ελληνικά.

Η πρώτη μέρα της Σαρακοστής ήταν βροχερή και κρύα. Μόνο ένα μπουκάλι ζεστό νερό μπορούσε να ζεστάνει τα πόδια μου.

Ο κόκκινος υάκινθος της Σαρακοστής άνθιζε σαν κόκκινο κοράλλι ή σαν τον πολύτιμο υάκινθο, από το χρώμα του οποίου πήρε το όνομά του.

 Οι ήχοι του Karul είναι ο ήχος της θάλασσας, από ένα ήσυχο παφλασμό μέχρι τον πολιορκητικό κριό που χτυπάει τον βράχο, το σφύριγμα και το θρόισμα του ανέμου, τις σπαρακτικές κραυγές των γλάρων,

Το τρέξιμο των αρουραίων στη σοφίτα, το κλικ του ζεσταμένου από τον ήλιο τενεκεδιού στην οροφή, ο βρυχηθμός των κινητήρων σκαφών και των στρατιωτικών αεροπλάνων που πηδούν πίσω από τον γκρεμό. Και η προσευχή στον Χριστό είναι σιωπηλή.

Ο πατήρ Ραφαήλ κείτεται στο νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, με τους πνεύμονές του κλειστούς, αναπνέοντας οξυγόνο. Κύριε Ιησού Χριστέ, ανάστησε τον πνευματικό μου πατέρα από το κρεβάτι της ασθένειας!

Ομίχλη πάνω από τη θάλασσα. Η ζωή στη γη είναι θλιβερή. Ο κόκκινος υάκινθος έχει γίνει κιννάβαρι, αστράφτοντας σαν διαμάντι. Ώρα για μετάνοιες.

Ο πατέρας μου, ο Πάβελ, επέστρεψε από τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και έχτισε πολλά γυμνάσια στις περιοχές Σλαβιάνσκ και Άντλερ της Επικράτειας Κρασνοντάρ. Στο τέλος της ζωής του, έγραψε ένα τετράστιχο αφιερωμένο στη μητέρα μου, Αναστασία, μια πρόταση για αυτόν τον κόσμο:

Εσύ κι εγώ έχουμε γεράσει,

Το φθινόπωρο της ζωής έφτασε.

Αποστάσεις ακτινοβολίας

 Δεν είναι ορατό από το βάθρο.

 

Η Καρούλα είναι μια περιοχή με αβέβαιη γεωργία. Ένας θυελλώδης νότιος άνεμος ξέσκισε και το τελευταίο φύλλο από τα δενδρύλλια πορτοκαλιάς. Ακόμα και οι αμυγδαλιές, που φύονται στην Καρούλα, στέκουν νεκρές στη νότια πλευρά.

Έπειτα, ένας βόρειος τυφώνας σήκωσε τόσο πολύ νερό από τη θάλασσα που όλα τα φυτά καλύφθηκαν με αφρώδες αλάτι. Εδώ πρέπει να καλλιεργήσουμε  κήπους.

Ένας από τους καλεσμένους ήταν ο δοκιμαστής αλεξιπτωτιστών Πιότρ Ζαντίροφ, ο οποίος, με την ευλογία του Πατριάρχη Αλεξίου Β', έχτισε την Εκκλησία της Ζωοδόχου Τριάδας από κορμούς κέδρου Αλτάι στην ανταρκτική ήπειρο που ανακάλυψαν οι Ρώσοι.

Εξήντα οκτώ Ρώσοι από τους εννέα σταθμούς μας στην Ανταρκτική έχουν βρει ανάπαυση στο έδαφος της Ανταρκτικής. Και οι εννέα σταθμοί λειτουργούν ξανά και ένας ιερομόναχος διακονεί συνεχώς στην εκκλησία. Δόξα τω Θεώ!

Μια κατακόκκινη τουλίπα άνθισε σε ένα κοντό μίσχο, κάτι που είναι καλό για τους ανέμους Karul.

Το τραπέζι μου, το οποίο χρησιμοποιούσα ως γραφείο, τραπεζαρία και υπνοδωμάτιό μου, γκρεμίστηκε από τα ερείπια αυτού του ίδιου παλιού κελιού του 19ου αιώνα.

Ο κόσμος έχει κυριευτεί από το θηρίο μέσω πολυεθνικών τραπεζών και εταιρειών. Οι τελευταίες χώρες αντιστέκονται.

Τον 20ό αιώνα, η Καθολική Εκκλησία αποαγιοποίησε τον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Νικηφόρο και τον Άγιο Νικόλαο τον Θαυματουργό λόγω της θρυλικής φύσης του βίου τους.

Πάνω από χίλια χρόνια σχίσματος, οι Καθολικοί έχουν συσσωρεύσει χίλια χρόνια ψευδούς μυστικιστικής εμπειρίας. Αλλά τα μάτια τους, όπως λένε, είναι πολύ ευγενικά.

Στις 5 Απριλίου, ανήμερα του Πατέρα Βασίλι της Μανγκαζέγια, μεγάλες λευκές ίριδες Σβιατογκόρσκ άνθισαν μια ήσυχη νύχτα.

Ένας άνεμος φυσούσε κατά τη διάρκεια της ημέρας, μια θυελλώδης χρονιά, και ανακάτευε τα ευαίσθητα υφάσματα, και δεν υπήρχε λουλούδι. Μόνο το ξερό χόρτο βρώμης κρεμόταν και κρεμόταν πάνω από την άβυσσο της θάλασσας.

 Την ημέρα του Ευαγγελισμού, έβρεχε ψιχάλα όλο το 24ωρο. Όλοι ήταν χαρούμενοι. Έλαβα τα Άγια και Αθάνατα Μυστήρια του Χριστού.

Ο Πνευματικός Πατέρας ανάρρωσε και επέστρεψε στο Όρος. Ο Γέροντός του, Πατέρας Κύριλλος (Παβλόφ), ήρθε σε αυτόν στο νοσοκομείο και τον βοήθησε.

Σύμφωνα με τη Μονή Παντελεήμονα, το 1942 οι ακόλουθοι Ρώσοι μοναχοί ζούσαν στην Καρούλα και λάμβαναν μερίδες κράκερ: Επιφάνιος - 92 ετών, Νίφων - 86 ετών, Νιλ - 79 ετών, Νικολάι - 76 ετών, Βαφούσι - 70 ετών, Νικόδημος - 57 ετών, Παρθένιος και Νίκων.

Σχετικά με τον πατέρα Παρθένιο, σε ένα παλιό προσευχητάρι που φυλάσσεται στο κελί μου, είναι γραμμένο: «Έλαβε την κοινωνία από εμάς για πρώτη φορά τέσσερις ημέρες πριν από τον θάνατό του στις 10 Ιανουαρίου 1959, μετά από 19 χρόνια απομόνωσης, για λόγους μεγαλύτερης καθαρότητας, από την επικοινωνία με εκείνους «που τιμούν».

Το 2013, στην Καρούλια, ο μοναχός Αρσένιος ήταν 87 ετών, ο Βαρνάβας ήταν 71 ετών, ο Χαρίτων ήταν 70 ετών, ο Αλέξιος ήταν 62 ετών, ο Χέρμαν ήταν 62 ετών, ο Αθανάσιος ήταν 58 ετών, ο Αντρέι ήταν 50 ετών, ο Ιβάν ήταν 50 ετών, ο Σίμων ήταν 50 ετών, ο Σωφρόνιος ήταν 45 ετών, ο Σεραφείμ ήταν 44 ετών, ο Βασίλειος ήταν 40 ετών, ο Δαβίδ ήταν 40 ετών και ο Ραφαήλ ήταν 38 ετών.

Μοναχός Χέρμαν (Μακάροφ) Προσκύνημα από το Άγιο Όρος στην Καμτσάτκα. 7

 

 Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής, Σπηλαιώτης, Σπηλαιώτης (1959) λέει ότι

Η χάρη έρχεται πάντα πριν από την επίθεση.

Η κήρυξη του πολέμου έφτασε.

Προθυμία: Δεν είμαι τίποτα, σκόνη. Ο Χριστός είναι τα πάντα.

Λέει επίσης για εμάς τους θνητούς:

Η Μπράιν φωνάζει στην Μπράιν.

Το ξύρισμα συκοφαντεί τον πηλό.

Ο πηλός εξυψώνεται πάνω από τον πηλό.

Στον χειμερινό μου κήπο στο βράχο στις αρχές Δεκεμβρίου, εμφανίστηκαν ανθοφόροι βλαστοί νάρκισσων.

Σταδιακά αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι το Σπίτι μας, το οποίο ονειρευόμασταν από τα νιάτα μας, είναι οι θλίψεις που μας στέλνει η Οικονομία του Θεού, ο σταυρός μας σε αυτή τη γη.

Αν σε καταδιώκουν και δεν έχεις πού να κλίνεις το κεφάλι σου, και υπομένεις για χάρη του Χριστού, τότε αυτός είναι ένας ασφαλής Οίκος.

Πήγα να δω τον Πνευματικό Πατέρα στο Φαράγγι. Ταξιδεύαμε με το πλοίο «Είναι Αληθινά Αξιοπρεπές», υψώνοντας την κίτρινη βυζαντινή σημαία με τον δικέφαλο αετό. Στο πλοίο υπήρχαν τέσσερα φορτηγά γεμάτα καυσόξυλα από δρυς — τα μοναστήρια πουλάνε τα δάση τους στον κόσμο.

Ο Πατέρας Πνευματικός ζωγράφισε με λάδι μια όψη του κελιού μου. Ζήτησα τις προσευχές του.

Επιστρέφοντας στην Καρούλια, φύτεψα κρεμμύδια, σκόρδο και άνηθο. Δόξα τω Θεώ, είμαστε ζωντανοί.

Παρακολούθησα την Κυριακή το βράδυ με τον πατέρα Αθανάσιο. Κατά τη διάρκεια των λιτανειών, παρακαλέσαμε τον Θεό να ελευθερώσει τη Ρωσία από την ασεβή ξένη δύναμη και να της χαρίσει έναν ηγέτη που αγαπά τον Χριστό.

Η εποχή της συλλογής της χειμερινής βροχής από τους βράχους σε πέτρινες στέρνες για το καλοκαίρι έχει τελειώσει. Η εποχή των πλαστικών στέρνων και των σωλήνων έχει φτάσει.

Για δύο χρόνια, τραβούσα δοχεία με πόσιμο νερό κατά μήκος ενός σχοινιού από τον Πατέρα Αθανάσιο. Τώρα έχω μια πλαστική δεξαμενή. «Ένας ολόκληρος τόνος νερό, είσαι ανεξάρτητος άνθρωπος!», λέει η σκέψη μου. Κύριε, ελέησέ με!

Στα μέσα Δεκεμβρίου η θερμοκρασία είναι από +5° έως +10° C , αλλά δεν χρειάζεται να ανάψουμε τη σόμπα. Με παρηγορεί το πλούσιο πράσινο από ασφόδελους και ανθισμένους νάρκισσους.

 Εσύ δημιούργησες τον σπόρο, και μέσα στον σπόρο το άνθος, και μέσα στο άνθος την ευωδία. Έπειτα πήρες τη μορφή ενός δούλου και σταυρώθηκες για να σώσεις τον δούλο που Σε σταύρωσε.

Ω, άβυσσος του ελέους του Θεού! Ω, αλίμονό μου, τα πεισματάρικα, ψωριάρικα πρόβατά σου!

Μετά τη Θεία Κοινωνία, περιπλανήθηκα κατά μήκος των βράχων, τους οποίους είχαν γυαλίσει οι μοναχοί.

Στην εορτή του Πατέρα Σπυρίδωνα του Τριμυθούντος, επισκέφτηκα τους Σπυριδονίτες. Ο Βούλγαρος ιεροσχημομόναχος Κύριλλος του Ζωγράφου τελούσε τη λειτουργία. Ψήναν ψάρια στα κάρβουνα. Υπήρχαν εκεί περίπου σαράντα Ρώσοι μοναχοί και δόκιμοι, μακροχρόνιοι κάτοικοι του Αγίου Όρους, αλλά όχι επίσημα Αγιορείτες.

Σε μια φωτεινή ηλιόλουστη μέρα, ένας ελαιώνας με το νέο, λαμπερό γρασίδι του είναι λαμπερός και ευχάριστος. Για να διατηρηθεί αυτή η κατάσταση, πρέπει είτε να πιει είτε να προσευχηθεί. Το πρώτο μονοπάτι είναι χημικό και οδηγεί στην κόλαση. Το δεύτερο μονοπάτι είναι φυσικό και οδηγεί στον παράδεισο.

 Το 1972, στην τάιγκα Ουσούρι, νοσταλγώντας τους φίλους μου, έγραψα έναν επικήδειο λόγο στους σπηλαιολόγους του Ινστιτούτου Μεταλλείων του Ντνιεπροπετρόφσκ. Τότε, το σπίτι μας ήταν τα σπήλαια της Κριμαίας.

+ + +

 

 Τα σπήλαια και οι κατακόμβες ήταν πάντα σπίτια και ναοί. Επιστρέφοντας στα Καρούλια, είδα από το πλοίο την εκκλησία του Προδρόμου του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή και τη Σπηλαιώτιδα σε μια σπηλιά στα βράχια της Μαλάγια Άννας.

Ο Δεκέμβριος τελειώνει. Ο βόρειος άνεμος σπρώχνει λευκή σκόνη στη θάλασσα, σαν χιόνι που παρασύρεται στη στέπα. Η στέγη τρέμει από τις ριπές. Οι ανθισμένοι νάρκισσοι είναι σπασμένοι. Στο κελί υπάρχει κόκκινη σκόνη, όπως στον Άρη. Αλλά το λυχνάρι του Χριστού καίγεται, και η ζωή είναι δυνατή.

Τη νύχτα μια μεγάλη πέτρα έπεσε από τους βράχους και έκοψε τα κλαδιά μιας αμυγδαλιάς.

Μία από τις πλωτές γέφυρες που ψαρεύουν απέναντι από την Καρούλι είναι βαμμένη κατακόκκινη.

Πήγα στις Καρυές δύο φορές για να αγοράσω τρόφιμα για την πανηγύρι του κελιού μου, τη Γέννηση του Χριστού. Επέστρεψα φορτωμένος με ένα σακίδιο πλάτης και κουτιά, σαν μουλάρι.

Μετά την καταιγίδα, άνθισαν νέοι νάρκισσοι, οι οποίοι ασπρίζουν τη νύχτα και μυρίζουν Χριστούγεννα.

Ο μοναχός Βαρσανούφιος και ο δόκιμος Αλεξέι ο Ψαράς έφτασαν από το Ουστσέλιε για τη γιορτή, και ο Ιεροσεμαχμόνος Ευθύμιος έφτασε από τις Καρυές και υπηρέτησε. Ήρθαν επίσης οι Καρουλιανοί μοναχοί Βασίλειος, Ραφαήλ και Αντρέι, καθώς και οι δόκιμοι Ιγκόρ και Παύλος. Λειτουργούσαν από τα μεσάνυχτα μέχρι τις τέσσερις το πρωί. Λάβαμε τη Θεία Κοινωνία στην εκκλησία της Γέννησης, δειπνήσαμε και μετά αναχωρήσαμε. Ο πρωινός ήλιος έλαμπε μέσα από τους χρυσολόλευκους νάρκισσους κάτω από το γκρι, άφυλλο χειμωνιάτικο δέντρο.

Την ημέρα του τέλους των Χριστουγέννων, μια κατολίσθηση βράχου έπεσε και έσπασε την οροφή της εκκλησίας.

Οι υάκινθοι του Σβιατογκόρσκ, που φύτρωσαν στις αρχές Ιανουαρίου, στέκονται σαν πράσινα στέμματα πάνω στο καφέ χώμα. Δεν είναι τα λουλούδια που είναι πολύτιμα, αλλά η προσοχή του Θεού, ένα σημάδι αιώνιας αγάπης.

Μια πέτρα βάρους περίπου πενήντα κιλών έπεσε στο μονοπάτι κοντά στο κελί.

Εντάσσοντας τα δικαιώματα των σεξουαλικά αποκλίνοντων ατόμων στην εξωτερική τους πολιτική, ο Πρόεδρος και η κυβέρνηση των ΗΠΑ το 2011 επαναστάτησαν ανοιχτά ενάντια στον Θεό.

Οι χιονόμπαλες έχουν ανθίσει.

 Ρώτησα τον μοναχό Γρηγόριο, έναν Λευκορώσο που ζει στο δάσος στο Κεράσι, αν άνθιζαν οι χιονόμπαλες. «Ναι», είπε, «ένα λευκό δάσος».

Ένας θυελλώδης νότιος άνεμος, που κουβαλούσε θαλασσινή σκόνη, σκέπασε τα λουλούδια μου με αλάτι.

+ + +

Τα Θεοφάνεια, έλαβα τη Θεία Κοινωνία, η καταιγίδα άρχισε να υποχωρεί, ο ήλιος βγήκε, οι νάρκισσοι, που μόλις είχαν τελειώσει την άνθιση, άρχισαν να μυρίζουν πιο δυνατά, και οι νυχτοπεταλούδες που έμοιαζαν με κολίβρια πέταξαν μέσα. Με ένα αόρατο φτερούγισμα, αιωρούνταν πάνω από τα λουλούδια και έπιναν το νέκταρ με τις μακριές προβοσκίδες τους. Όλα είχαν προγραμματιστεί.

Διάλεξε ένα μέρος στον βράχο του, έφερε λίγο χώμα και με τη βοήθεια του Θεού φύτεψε μια λεμονιά.

Παρακολούθησα την πανήγυρη στο κελί του Αγίου Σάββα της Σερβίας, όπου επισκέφτηκα τον πατέρα Αθανάσιο. Γυάλισα κηροπήγια και θυμιατήρια, και καθάρισα ψάρια και σέλινο. Υπήρχαν περίπου εξήντα άτομα εκεί, και Έλληνες και Βούλγαροι έψαλλαν σε δύο χορωδίες στα ελληνικά και στα εκκλησιαστικά σλαβονικά. Έλαβα τη Θεία Κοινωνία και, μόλις που ζούσα από την κούραση και τον πόνο της καρδιάς, επέστρεψα στο κελί μου.

Επισκέφτηκα τον Πνευματικό Πατέρα και έφαγα εκεί μια νόστιμη μαρμελάδα. Αγόρασα έναν κουβά με την ίδια μαρμελάδα από το Daphne's, αλλά δεν έχει καμία σχέση με αυτήν.

Νυχτερινά αλιευτικά σκάφη και γρι-γρι με τα φώτα τους καλούν σε ανταπόδοση αγρυπνίας.

Στα τέλη Ιανουαρίου, οι αμυγδαλιές ήταν στολισμένες με ροζ μπουμπούκια και οι υάκινθοι με μπλε· ο χειμώνας είχε περάσει.

Οι πατέρες Χαρίτων και Ισαάκ, μοναχοί της Μεγάλης Λαύρας, ήρθαν να τον επισκεφτούν. Έλεγαν ότι ο διάβολος ζει πάντα δίπλα στην αγιότητα.

Φύτεψα ένα δέντρο λωτού στη γωνία πίσω από την εκκλησία.

Την πρώτη Φεβρουαρίου, ανήμερα του Αγίου Μακαρίου του Μεγάλου (391), μια ζεστή μέρα, παρόμοια με εκείνες που φυτεύονται πατάτες στη Ρωσία, άνθισε ένας μπλε υάκινθος.

Το άρωμά του είναι θυμίαμα προς τον Δημιουργό και τη Μητέρα του Θεού

 

Στις 3 Φεβρουαρίου, εν μέσω μιας καταιγίδας που ξερίζωσε τα ροζ μπουμπούκια, η αμυγδαλιά άνθισε.

«Και η θάλασσα, πνέουσα με μεγάλο άνεμο, υψώθηκε». (Ιωάννης 6:18) Οι μοντερνιστές θέλουν να καταργήσουν αυτή την ιθαγενή ποίηση μας στην εκκλησιαστική σλαβική. Ο Θεός να μας φυλάξει! Διαβάζοντας στην εκκλησιαστική σλαβική, απορροφούμε το ρωσικό πνεύμα.

Τα κύματα χτύπησαν τον βράχο τόσο δυνατά που τα τοιχώματα του κελιού σείστηκαν.

Στις 6 Φεβρουαρίου, ανήμερα της Μακαρίας Ξένιας της Πετρούπολης, άνθισαν υάκινθοι ποντικών-μύσκαρα, μωβ μέχρι μαυρίσματος.

 Το βράδυ, δεκάδες νυχτοπεταλούδες πετούν προς την αμυγδαλιά και πίνουν το ένα λουλούδι μετά το άλλο.

Καθάρισα ένα μικρό κομμάτι γης πάνω από την εκκλησία. Κάκτοι, γαλακτόχορτα και εφέδρες είχαν ήδη αρχίσει να φυτρώνουν. Αφαίρεσα τις πέτρες από το χώμα και, με τη βοήθεια του Θεού, φύτεψα σταφύλια και δύο πορτοκαλιές.

Η δεκαετής μετάνοια για την πορνεία τελείωσε και ο Πνευματικός Πατέρας με ευλόγησε να προσεύχομαι στον τόπο της καρδιάς.

Στις 13 Φεβρουαρίου, στην εορτή των αγίων αμαρτωλών Κύρου και Ιωάννη (311), ένας λευκός νάρκισσος με πορτοκαλί στέμμα άνθισε από τη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα υπό τον ήχο του ανέμου.

 Μια μακρά χειμωνιάτικη-ανοιξιάτικη βροχή άρχισε, ποτίζοντας τη γη.

Ενώ αποσυναρμολογούσα τον ερειπωμένο τοίχο του κελιού, ανακάλυψα έναν σταυρό πλάτους τετάρτου μέτρου πάνω στον βράχο, λαξευμένο πριν από την κατασκευή αυτού του κελιού, πριν από το 1880.

Η ψιχάλα βροχή και ο άνεμος κάλυπταν το έδαφος, τους βράχους και το κελί με ροζ πέταλα αμυγδάλου.

Ο ιερομόναχος Πάμβα παρέλαβε ρίζες παιώνιας με λεωφορείο από το Ντνιεπροπετρόφσκ στη Θεσσαλονίκη. Έτσι εμφανίστηκαν οι κόκκινες και ροζ παιώνιες στην Καρούλια. Ζουν σε ένα μέρος έως και εκατό χρόνια.

Στη Γιορτή της Υπαπαντής του Κυρίου, υπήρχαν ροζ χιονοστιβάδες από πέταλα αμυγδάλου.

Ο Ιερομόναχος Κωνσταντίνος, πρώην αστυνομικός στη Ρωσική Μονή Παντελεήμονα, μπήκε για τσάι.

«      Συγγνώμη, δεν ξέρω ελληνικά», είπα.

«      Δεν πειράζει, το κυριότερο είναι ότι γνωρίζεις τον Χριστό», είπε.

Ο πατέρας Ραφαήλ από την Καρούλα έφερε κόκκινες βολβούς αμαρυλλίδας από το κελί του Δανιήλ.

Στις δέκατες εννέα Φεβρουαρίου, ανήμερα του Αγίου Βαρσανουφίου του Μεγάλου και του Ιωάννη του Προφήτη,

Great Lent is a perfect time to read both religious books and classic literature.

Great Lent is a perfect time to read both religious books and classic literature. The purpose of this reading is not only to increase our knowledge about religion, but to purify our minds from all that which usually fills it. It is simply incredible how crowded one’s mind becomes with all the cares, interests, anxieties, and impressions, and how little control we have over them. Reading such edifying material helps to concentrate our attention on something entirely different from the usual contents of our thinking, creating an alternative mental and spiritual atmosphere.

Fr. John

(Άγιος Σωφρόνιος ο Αθωνίτης - Θα δούμε τον Θεό όπως είναι).

Η χάρη της μετάνοιας είναι μια αρπαγή της ψυχής προς τον Θεό, που έλκεται από την ανάδυση του Φωτός. Στην αρχή, δεν είναι ακόμη ορατή, αλλά η ζεστασιά της μαλακώνει την καρδιά. Η ψυχή είναι σχισμένη: από τη μία πλευρά, η φρίκη του να βλέπω τον εαυτό μου όπως είμαι· από την άλλη - η έκχυση μιας προηγουμένως άγνωστης δύναμης, από την όψη του Ζωντανού Θεού. (Άγιος Σωφρόνιος ο Αθωνίτης - Θα δούμε τον Θεό όπως είναι)

Μοναχός Χέρμαν (Μακάροφ) Προσκύνημα από το Άγιο Όρος στην Καμτσάτκα. 6

 Επισκέφτηκα τον πατέρα Βαρσανούφιο στο ησυχαστήριό του. Μπλε σφαίρες από ερύγγιο κοσμούσαν τις πλαγιές. Αύριο είναι Αύγουστος, η ανακάλυψη των λειψάνων του πατέρα Σεραφείμ του Σάρωφ (1903).

Δύο ζευγάρια κορακιών ζουν επίσης εδώ, και τρία γεράκια περιφέρονται στις πλαγιές. Την ημέρα του Προφήτη Ιεζεκιήλ (6ος αιώνας π.Χ.), κατέβηκε με την καυτή Καρούλα του, με θερμοκρασίες που έφταναν τους 35° C στη σκιά.

Νάρκισσοι, υάκινθοι, κρίνοι και ίριδες έχουν κρυφτεί στο υπέδαφος — τα λέμε τον χειμώνα.

Κάνει τόσο ζέστη τη νύχτα, όταν οι βράχοι θερμαίνονται, που ο μοναχός Ραφαήλ, για να κρυώσει λίγο, ξαπλώνει ανάμεσα σε δύο φύλλα σίδερου στέγης.

Μπήκα στο κελί του πατέρα Αθανασίου· θρηνούσε: η Ρωσία κατέρρεε.

«Οι επίσκοποι», λέει, «θα πάνε πρώτοι στην κόλαση».

Ο πατέρας Αντρέι με ευλόγησε με λαχανικά από τον κήπο τους.

Όταν οι καρποί των δέντρων και των αμπέλων στο Άθως ωριμάζουν, καλύπτονται με δίχτυα για να προστατεύονται από τις τσίχλες και τις κίσσες.

Πρέπει να περιμένω να περάσει η ζέστη, αλλά είναι δύσκολο. Πονάει η καρδιά και το στομάχι μου. Λαμβάνω αυτό που μου αξίζει. Έχω διαπράξει τόσα πολλά βδελύγματα μέθης και πορνείας, και ο Κύριος με έχει ανεχτεί. Και οι άνθρωποι με έχουν ανεχτεί, Χριστέ σώσε με!

Το γρασίδι ξεράθηκε, οι κάκτοι, σαν μηλιές, λύγισαν κάτω από το βάρος των ροζ καρπών τους.

Το βράδυ του Μεγαλομάρτυρα Παντελεήμονα, ένα σύννεφο καπνού έκρυψε τον ήλιο πάνω από το Άγιο Όρος. Η φωτιά εξαπλώθηκε από τη μονή Μονοξυλίτη, όπου έκαιγε το πατητήρι, μέχρι την Ουρανούπολη. Κύριε, χρειαζόμαστε βροχή!

Μέρος των αμπελώνων στο ρωσικό χωριό Κρούμιτσα χάθηκε.

Στις 10 Αυγούστου, η φωτιά εξαπλώθηκε και κινήθηκε ξανά προς τον Άθωνα. Το δάσος στο φαράγγι μας επίσης φλέγεται. Ο πνευματικός πατέρας μεταφέρθηκε στις Καρυές για να αποφύγει την εισπνοή καπνού. Η φωτιά πλησίασε τη σκήτη, έκαψε τα κυπαρίσσια αλλά δεν τα κατέκαψε και παρέκαμψε τα κτίρια.

Στις 11 Αυγούστου, η φωτιά πλησίασε την Ιβάνιτσα. Στις 12 Αυγούστου, ο Θεός έστειλε βροχή. Η καμένη, απανθρακωμένη συνοικία του Αγίου Όρους φαίνεται τρομακτική.

Τα βράχια στην Καρούλα σου καίνε τα χέρια. Το κόκκινο φεγγάρι δύει πάνω από τη Σιθωνία. Ένας σκίουρος-αρουραίος, που μασουλάει αμύγδαλα σε ένα δέντρο, τσιρίζει δυσαρεστημένος, φωτισμένος από ένα φανάρι.

Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση ήταν εβραϊκή. Όταν ο Ροβεσπιέρος συνειδητοποίησε ποιος κυβερνούσε το Παρίσι και μίλησε ανοιχτά, δολοφονήθηκε από πράκτορες των Ρότσιλντ.

Γιατί να μιλάμε για δαιμονικές εβραϊκές πράξεις; Για να φτάσει η προσευχή του τελώνη στους υπόλοιπους Εβραίους, για να μην βιαστούν να γίνουν ορθόδοξοι ιερείς, για να μετανοήσουν και να σωθούν.

Στις 2 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια της Σύναξης των Αγίων της Μόσχας, περπάτησα μέσα από την άσπρη πέτρινη εκκλησία της Καρούλας μέχρι το κελί του Αγίου Σάββα της Σερβίας για τη λειτουργία. Ένας παλιός φίλος των κατοίκων της Καρούλας, ο ηγούμενος Αλεξέι (Προσβίριν), κοινώνησε σε εμένα και τον Πρόξενο Αλεξέι.

Ο πατήρ Αθανάσιος αφηγήθηκε στο γεύμα πώς συνάντησε τον πατήρ Στέφανο, έναν Τσέτνικ που ήταν ανόητος για τον Χριστό, σε αυτό ακριβώς το σημείο το 1992. Ο πατήρ Στέφανος του είπε ότι ο πατήρ Συμεών, που έμενε από κάτω (και εξακολουθεί να ζει εκεί), του χρωστούσε πολλές χιλιάδες δραχμές για να ταΐσει τις γάτες του.

Στην εποχή μας, η κυριολεκτική εκπλήρωση αποκαλυπτικών προφητειών δύο χιλιάδων ετών είναι εκπληκτική. Ο Valery Filimonov, ειδικός στην Διασυνοδική Παρουσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, λέει ότι η κινητήρια δύναμη πίσω από την κατασκευή μιας παγκόσμιας κοινωνίας της πληροφορίας, ενός παγκόσμιου δικτύου ελέγχου πληροφοριών (αριθμός-κάρτα-ετικέτα), είναι μια αντιχριστιανική, αποκρυφιστική, κοσμοπολίτικη παγκόσμια ελίτ ενωμένη από εθνική συγγένεια και μύηση σε καταστροφικές στοές - δηλαδή, οι Ιουδαιο-Τέκτονες, το Χρυσό Μόσχο, ο παγκόσμιος Μαμωνάς και ο παγκόσμιος υπόκοσμος.

 

+ + +

Πόσο ήπιος ήταν ο αέρας των μεσημεριανών χωρών,

Όπου ο Ιωάννης άκουγε τη νύχτα στη σπηλιά.

Καθώς τα κύματα της θάλασσας προσπαθούσαν να κολλήσουν,

Όταν έπαθε σοκ, βγήκε έξω για να αναπνεύσει.

 

Δύο χιλιάδες χρόνια έχουν περάσει από τότε.

Και η ποινή του Χριστού εκπληρώθηκε ακριβώς.

Αγαθά και άνθρωποι, τρόφιμα

Για ευκολία, δίνονται πινελιές και περιγράμματα.

Και όποιος δεν του αρέσει να φιλάει πούστηδες,

Αυτό το άτομο τιμωρείται γι' αυτό.

 

Φαινόταν ότι αυτά τα απλά παραδείγματα

Θα ενισχύσουν την Ορθόδοξη πίστη,

Και οι πιστοί θα αγοράσουν εισιτήριο μετ' επιστροφής.

Αλλά η παρηγοριά είναι γλυκιά, και δεν υπάρχει αντίχριστος.

Ανήμερα του Αγίου Πέτρου της Μόσχας (1479) πήγε στις Καρυές και διανυκτέρευσε με τον πατέρα Αρτέμιο στο κελί του Νικοδήμου του Αγίου Ορειβάτη (1809).

Στο σκονισμένο δάσος, ροζ κυκλάμινα άνθισαν πριν από τις βροχές. Στις έξι το πρωί, κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας, ο πατήρ Νικόλαος (του οποίου το κελί κάηκε στο δάσος στον Καύκασο) μου έδωσε τη Θεία Κοινωνία.

Η συκιά μου έχει φτάσει μέχρι την οροφή. Δόξα τω Θεώ! Ένας δροσερός βόρειος άνεμος φύσηξε από την αγαπημένη μου Ρωσία.

+ + +

 Ανοιχτά λευκά φτερά παρασύρουν κάποιον μακριά,

Τραγουδούν λυπηρά και γλυκά.

Αυτοί οι άγγελοι δεν θα σε ρωτήσουν αν είσαι έτοιμος.

 Σύντομα θα μας πάρουν και εμάς μακριά.

 Όλες οι ευρωπαϊκές επαναστάσεις πραγματοποιήθηκαν υπό την ηγεσία των Τεκτόνων και είναι παρόμοιες στις λεπτομέρειες: πολλά χρόνια προετοιμασίας, τρομοκρατία κατά της κυβέρνησης και του Βασιλικού Οίκου, συκοφαντία κατά του Βασιλικού Οίκου, υστερία στις εφημερίδες, προδοσία του στρατού, πολύ ασθενής συμμετοχή του λαού, έκπληξη για την εύκολη νίκη, και στη συνέχεια άμεση παραχώρηση όλων των δικαιωμάτων στους Εβραίους και καταστροφή του μοναχισμού και της ιεροσύνης.

Ο στόχος όλων των επαναστάσεων είναι να δώσουν στον λαό μια νέα, μη χριστιανική ψυχή.

Η 14η Σεπτεμβρίου, η Πρωτοχρονιά της Εκκλησίας, σηματοδότησε την έναρξη του φθινοπώρου. Και πράγματι, ξεκίνησε η πρώτη φθινοπωρινή καταιγίδα. Το πλοίο «Αγία Άννα» δεν μπόρεσε να φτάσει από τα Καρούλια στα Καυσοκαλύβια, άρχισε να θάβει την πλώρη του στα κύματα και γύρισε πίσω.

Στην αιώνια ζωή, δεν θα υπάρχει ερωτικό πάθος ή λαγνεία, που αποτελούν τη βάση πολλών ενώσεων. Εκεί, η πιστότητα της φιλίας θα έχει μεγαλύτερη αξία. Σας φιλώ, πιστοί μου φίλοι. Ο Θεός να σας ευλογεί!

Με την εμφάνιση του ουμανισμού, του αναρχισμού, του κομμουνισμού, του σοσιαλισμού, του φιλελευθερισμού και άλλων άθεων κοινωνικών κινημάτων, άρχισαν να εξυπηρετούν τα εβραιο-μασονικά συμφέροντα.

Ο Τεκτονισμός είναι μια μυστική εταιρεία για τη διαμόρφωση αντιχριστιανικής κοινής γνώμης, μια αντιεκκλησία. Όλοι οι σημερινοί Πόζνερ και Τσουμπάι είναι αναμφίβολα Τέκτονες.

Μέχρι το τέλος του 11ου αιώνα, η εβραϊκή κυριαρχία είχε εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη. Το 1080, ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ μίλησε για τους Εβραίους στον βασιλιά Αλφόνσο ΣΤ΄ της Καστίλης :

Η επιθυμία να ευχαριστήσουμε τους εχθρούς του Χριστού σημαίνει να Τον περιφρονήσουμε τον ίδιο.

Η σύγχρονη αδελφοποίηση Ορθόδοξων επισκόπων με ραβίνους και μουφτήδες σημαίνει το ίδιο πράγμα.

Ο πολιορκητικός κριός ξεκίνησε να λειτουργεί στην Καρούλα. Πολιορκία από καταιγίδα.

Γκρίζα σύννεφα βροχής πλησίαζαν όλη μέρα και τα κοίταζα με ευχαρίστηση. Το βράδυ, η καρδιά μου άρχισε να πονάει και δεν είχα χρόνο για τα σύννεφα. Πήγα στην εξομολόγηση και έλαβα τη Θεία Κοινωνία στο κελί της Αγίας Τριάδας.

Οι πρόσφατες νεροποντές γέμισαν τον τάφο μου στον μαρμάρινο βράχο, τον τάφο που εφημερεύει, με νερό.

 Τόσο ανυπολόγιστα μεγάλο είναι το τίμημα της λύτρωσής μας από το προπατορικό αμάρτημα μέσω του Χριστού Σωτήρα, επειδή η αμαρτία δεν ήταν μικρή: συγγενέψαμε με τον διάβολο, βλάψαμε το σύμπαν και γίναμε φορείς πτωμάτων.

Κατά τη Γέννηση της Παναγίας, άρχισαν καθαρά πορτοκαλί ηλιοβασιλέματα, τα οποία ήταν εύκολο να τα δει κανείς, σαν καθαρό κρύσταλλο.

Μεταφύτεψα κυκλάμινα από κοντά στις Καρυές στα Καρούλια, και παρηγορούμαι κοιτάζοντας τη ροζ φωτιά με τα φθινοπωρινά κυκλάμινα.

 Ο κόσμος καλωσορίζει το άθλιο, διαβολικό βιβλίο «Ο Κώδικας Ντα Βίντσι». Η κεντρική υπόθεση του βιβλίου είναι ότι ο Κύριος, Θεός και Σωτήρας μας, ο Ιησούς Χριστός, φέρεται να διέφυγε από τον Σταυρό με την Αγία Μαρία τη Μαγδαληνή στη Γαλλία, όπου απέκτησε παιδιά μαζί της. Οι συγγραφείς τέτοιων βιβλίων καταδικάζουν τους εαυτούς τους σε θάνατο. Ο Θεός δεν μπορεί να χλευαστεί.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, τα κάστανα άρχισαν να πέφτουν από τα δέντρα. Στις Καρυές, τα μεγάλα κάστανα πωλούνται προς τρία ευρώ το κιλό.

Φέτος ο Θεός μας έδωσε μια άφθονη σοδειά ελιάς. Είθε τα λυχνάρια να μην σβήσουν ποτέ!

Ο βαφτιστικός μου Αντώνιος και ο φίλος μου Όλεγκ είναι θαμμένοι στη Σεβαστούπολη κάτω από μια αμυγδαλιά, και εγώ είμαι θαμμένος κάτω από μια αμυγδαλιά. Ελέησέ μας, Θεέ μου, ελέησέ μας!

Ένας προσκυνητής στην Καρούλα αποκάλυψε τη σκέψη να με σπρώξει στην άβυσσο. Ένας δαίμονας επιτίθεται. Μας το απαγορεύει, Κύριε!

Στην εορτή της Σκέψης της Θεοτόκου, ο Πνευματικός Πατέρας είπε στο κήρυγμά του ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός υπακούει στην Παναγία Μητέρα Του, η οποία προσεύχεται για εμάς. Λάβαμε την Θεία Κοινωνία.

 Αφού έλαβε την ευλογία, ξέθαψε νωθρούς βολβούς μπλε υάκινθων στο βουλγαρικό μοναστήρι του Ζωγραφου και τους φύτεψε στο σπίτι του Πνευματικού Πατέρα στο Φαράγγι και στο σπίτι του στην Καρούλα.

Πρέπει να είσαι πιστός, όλο το πρόβλημα είναι η απιστία.

Το 2006, η Ένωση του Ρωσικού Λαού, υπό την ηγεσία του Στρατηγού Λ. Ιβάσοφ, εγκατέλειψε την ορθόδοξη-μοναρχική ιδέα που είχε διακηρύξει ο ιδρυτής της Ένωσης, Β. Κλίκοφ, αφήνοντας μόνο την ιδέα του λαού με την υποστήριξη της σημερινής ιουδαϊκής κυβέρνησης με την ελπίδα της αναγέννησής της και από τους ιεράρχες του Πατριαρχείου Μόσχας.

Η Ένωση του Ρωσικού Λαού, υπό την ηγεσία του Μ. Ναζάροφ, έχοντας διαλυθεί, παρέμεινε πιστή στο σύνθημα «Υπέρ της Πίστης, του Τσάρου και της Πατρίδας», αλλά απορρίπτει τους ιεράρχες του Πατριαρχείου Μόσχας ως ιερείς της νέας παγκόσμιας τάξης .

Υπήρχε διχόνοια στην αδελφότητα. Ο Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθέης, μαθητής του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή, λέει:

Αν ο Γέροντας κάνει λάθος, πρέπει να κάνεις κι εσύ λάθος.

Αλλά δεν κάνεις λάθος.

Τα κύματα της καταιγίδας διαβρώνουν τις μαρμάρινες ακτές του Καρούλι. Το ασβεστολιθικό αιώρημα κάνει τη θάλασσα γαλαζοπράσινη, σαν τη Γαλλική Ριβιέρα.

Το 676, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Πωγωνάτος παραχώρησε τη χερσόνησο του Άθω στους μοναχούς ως μόνιμη ιδιοκτησία τους. Τους τελευταίους αιώνες, αυτή η αγάπη έχει ξεθωριάσει. Από τον δέκατο έκτο αιώνα, σύμφωνα με τον περιοδεύοντα μοναχό Βασίλι (Γκριγκόροβιτς-Μπάρσκι), Έλληνες μοναχοί σκοτώνουν και εκδιώκουν Ρώσους μοναχούς από τον Άθω. Και σήμερα, οι περισσότεροι Ρώσοι μοναχοί ζουν εδώ με τα πενιχρά τους χρήματα.

Ήσυχες μέρες του Νοεμβρίου στην Καρούλα, ένα μαργαριτάρι της θάλασσας και ένα μαργαριτάρι του ουρανού. Στη γιορτή του Καζάν, έλαβα τα Άγια Μυστήρια του Χριστού. Τόσο σπάνιες, πολύτιμες μέρες.

Τις συννεφιασμένες μέρες, η Καρούλια είναι σκοτεινή, με μια λάμψη πάνω από τη Θεσσαλονίκη στα δυτικά και την Αθήνα στα νότια.

Στις 7 Νοεμβρίου, εορτή των μαρτύρων Μαρκιανού και Μαρτυρίου (355), ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Σαράνσκ και Μορδοβίας Βαρσανούφιος, Διοικητής του Πατριαρχείου Μόσχας, λειτούργησε στα Καρούλια. Μας κοινώνησε. Είπε ότι ο πατήρ Αθανάσιος είχε μια καλή και ήρεμη Λειτουργία. Όπως πάντα, διάβασα την Επιστολή.

Ο κόσμος κυβερνάται από τους Εβραίους-Τεκτονικούς στο παρασκήνιο, με τη μορφή του Ομοσπονδιακού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών των ΗΠΑ, του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και της Τριμερούς Επιτροπής.

Τα κρίνα μου κάτω από την αμυγδαλιά πέθαναν, κάποιο είδος σήψης επηρέασε το ριζικό σύστημα.

Μοναχοί από το Μοναστήρι Τουρουχάνσκ στον ποταμό Γενίσεϊ, παλιοί γνωστοί μας, ο Ηγούμενος Αγαθάγγελος και ο Ιερομόναχος Σωφρόνιος, πέρασαν για επίσκεψη. Μου είπαν ότι δεν είχαν μαζέψει μανιτάρια φέτος επειδή μια αρκούδα είχε σκοτώσει δύο. Αλλά έχουν αγγούρια πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο. Κάποτε τα έφαγα, καλύτερα από ό,τι στην Ελλάδα. Και τι ψάρια! Ο πατήρ Βασίλειος της Μανγκαζέγιας μεσιτεύει γι' αυτά.

Αντί για κρίνα, φύτεψα δυνατούς χειμερινούς νάρκισσους Karul.

Με τις βροχές άρχισαν οι καταπτώσεις βράχων. Καθάρισα χαλαρές πέτρες από τους βράχους πάνω από το κελί. Ήμουν τόσο κουρασμένος που ξάπλωσα. Κύριε, προστάτεψέ μας από χιονοστιβάδες και καταπτώσεις βράχων!

Απαρατήρητα τα Καρούλια πρασίνισε με το πράσινο του χειμώνα-άνοιξης τον Νοέμβριο. Είναι η ιδανική εποχή, με θερμοκρασίες από +15° C έως +20° C , για να αναπνεύσει κανείς και να προσευχηθεί.

Η καταστροφή του Ρώσου Ορθόδοξου Τσάρου Νικολάου Β' Αλεξάντροβιτς επιδιώχθηκε από πάνω από το φιλελεύθερο-μασονικό υπόγειο, το οποίο διαπερνούσε όλες τις δομές της κρατικής εξουσίας, και από κάτω από το εβραιο-μπολσεβίκικο υπόγειο.

Ήρθα στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μιχαήλ Αρχαγγέλου για να δω τον πνευματικό μου πατέρα, έγινε 80 ετών.

Συνάντησα τον μοναχό Σιλουανό από την Κερασιά στη Δάφνη. Μου είπε: «Εσείς και ο Γέροντας είστε σχισματικοί, αφού δεν τιμάτε τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο». «Εμείς τιμούμε τον Πατριάρχη Κύριλλο», απάντησα.

Φύτεψα ξανά λευκά κρίνα του Ευαγγελισμού σε νέο χώμα σε μια νέα τοποθεσία, σε μια αρχαία κόγχη που την έσκαγαν τα κύματα. Αν θέλει ο Θεός, θα ανθίσουν.

Ιδού η ευδαιμονία: να περπατάς τη νύχτα στη λειτουργία της Κυριακής στους λευκούς Καρουλιανούς βράχους, που φωτίζονται από το φεγγάρι, γνωρίζοντας ότι θα διαβάσεις τη μεσονύκτια λειτουργία, τους έξι ψαλμούς, τον κανόνα, τις ώρες και τον Απόστολο.

Μοναχός Χέρμαν (Μακάροφ) Προσκύνημα από το Άγιο Όρος στην Καμτσάτκα. 5

 

 Αυτή είναι η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ένα καταφύγιο και ένα πηγάδι. Αλπική ζώνη, πανέμορφη. Οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας στη σκιά είναι +25° C και τη νύχτα, +20° C , ένα χαλαρωτικό περιβάλλον, δέκα βαθμούς χαμηλότερα από ό,τι στην Καρούλα.

Χρυσά κεριά από φλόμο. Μαύρα έλατα και πεύκα σε λευκούς μαρμάρινους βράχους. Ένας δροσερός άνεμος φυσάει ένα άρωμα βάλσαμου από μάρμαρο-πεύκο. Στα εβδομήντα σου, εκτιμάς βαθιά αυτή τη χάρη του Θεού.

 Δεν υπάρχουν ακόμη προσκυνητές, μόνο ένας.

Από τους βράχους, μπορεί κανείς να δει τη Σκήτη των Καυσοκαλύβων, το Σπήλαιο του Νείλου του Μυροβλητου, το Σπήλαιο του Πέτρου του Αγιορείτη, τη Ρουμανική Σκήτη του Προδρόμου και το απέραντο Αιγαίο Πέλαγος. Ένας μεγάλος ξύλινος προστατευτικός σταυρός έχει ανεγερθεί κοντά στην Παναγία.

Στις επτά η ώρα το πρωί ο ήλιος βγαίνει πίσω από τον βράχο, η αγρυπνία τελειώνει και τα μαύρα έλατα γίνονται ελαφρώς πράσινα.

Το πρωί, βομβίνοι, σφήκες, μέλισσες, πεταλούδες και χάλκινα σκαθάρια πίνουν νέκταρ και συλλέγουν γύρη από τα χρυσά κεριά του φλόμου, των αλπικών γαρύφαλων και των αστραγάλων, και υπάρχει ένα βουητό δουλειάς.

Προσεύχομαι το βράδυ, αλλά βλέπω ένα αγριογούρουνο εκατό μέτρα μακριά να σκάβει ρίζες στην πλαγιά για δύο γουρουνάκια. Και θα σκάβει όλη νύχτα, κυλώντας θορυβωδώς πέτρες. Όλοι εργάζονται σε αυτή τη γη, μόνο εγώ είμαι τεμπέλης. Κύριε, ελέησέ με!

  Νωρίς το πρωί ο αέρας γίνεται τόσο ευώδης, σαν να περνούσε από κοντά η Μητέρα του Θεού.

Τη νύχτα, ο πανταχού παρών Πολικός Αστέρας κρέμεται ακριβώς πάνω από την κορυφή του Αγίου Όρους και ολόκληρος ο γαλαξίας περιστρέφεται γύρω από το Άγιο Όρος.

Μέχρι το μεσημέρι οι πλαγιές ζεσταίνονται και ο αέρας μυρίζει άρκευθο και θυμάρι.

Μεγάλες ομάδες 20-30 προσκυνητών περνούν από εκεί: Ρώσοι, κυρίως Μοσχοβίτες, Σέρβοι αξιωματικοί, Ρουμάνοι ιερείς και Γερμανοί Προτεστάντες. Βγάζω νερό από το πηγάδι και το εμφιαλώνω.

Τα καημένα μου Καρούλια κείτεται σε μια καυτή ομίχλη.

Μερικές φορές ένα πυκνό λευκό σύννεφο κρέμεται πάνω από την κορυφή του Αγίου Όρους. Παναγία Θεοτόκε, σώσε μας!

Η νότια κοιλάδα, μέσα από την οποία διασχίζει το μονοπάτι προς το βουνό, ήταν ένα στρώμα παγετώνα στην προ-πλημμυρική εποχή. Τα μάρμαρα εκεί είχαν φθαρεί μέχρι τα «μέτωπα του κριαριού» από τους πρόποδες του παγετώνα. Κοντά στην Παναγία, υπήρχε μια απότομη στροφή στον παγετώνα και ένας καταρράκτης.

Η επιστήμη είναι απαραίτητη για να σώσει την ανθρωπότητα από καταστροφές, αλλά δεν μας έχει ακόμη σώσει από ούτε μία.

Ένας ανεμοστρόβιλος φυσούσε μέρα νύχτα στους Βασιλικούς Μάρτυρες, η θερμοκρασία έπεσε στους 15° C , κάτι που ακριβώς χρειαζόμουν. Χαμηλά σύννεφα και ομίχλες έπεφταν από πάνω μου.

 Με εκπλήσσει που ο άνεμος δεν έχει διαλύσει ακόμα τη σκηνή. Μια ριπή ανέμου χτυπάει κάθε τρία λεπτά. Μπορείς να τον ακούσεις να κυλάει κάτω από το βουνό σαν τρένο μέσα στη σκηνή. Ξαπλώνεις εκεί, περιμένοντας να σε χτυπήσει.

Είναι δύσκολο να ξυπνήσεις τη νύχτα για να αγρυπνήσεις, με το τρίξιμο των οστών και το βρυχηθμό του ανέμου. Αλλά ξυπνάς, και ο άνεμος είναι κρύος, καθαρός και γλυκός. Δόξα τω Θεώ! Μια κόκκινη ανατολή.

Η σκιά του Αγίου Όρους πέφτει στο νησί της Λήμνου, πενήντα χιλιόμετρα μακριά, το βράδυ. Οι Κοζάκοι μας έκαναν πολλές δύσκολες σκέψεις εκεί το 1920-1922.

Στο ανεμοδαρμένο βάθος αποκαλύφθηκαν οι οροσειρές της Χαλκιδικής και της Εύβοιας.

 Ο πρωινός ήλιος φωτίζει υπέροχα τα μεγάλα και τα μικρά, το πεύκο και τον φλόμο.

Δύο νεαροί άνδρες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, από το τμήμα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Εκτός Ρωσίας που δεν είναι σύμφωνο με το Πατριαρχείο Μόσχας, έφτασαν και άρχισαν να με κατηγορούν ότι συμβιβάστηκα με τον Πατριάρχη Σέργιο (Στραγκορόντσκι), για την άρνηση του Πατριαρχείου μου να αποχωρήσει από τη σατανική συγκέντρωση του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών. Τους είπα ότι ολόκληρη η Σύνοδος είχε ήδη επιδείξει συμβιβαστικές στάσεις το 1917, ευλογώντας το πραξικόπημα του Φεβρουαρίου, και ότι έπρεπε να εγκαταλείψουν τις Σοδομιτικές Ιουδαιο-Τεκτονικές Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες τους χρησιμοποιούσαν για να καταστρέψουν την Ορθόδοξη Ρωσία.

Τα σύννεφα απλώνονταν σαν μια φουσκωτή κουβέρτα κάτω από την Παναγία.

Σκότωσα έναν σκορπιό κάτω από μια σακούλα με ψώνια και νόμιζα ότι ο Πνευματικός Πατέρας θα με είχε σκοτώσει.

Νωρίς το πρωί, πριν ανατείλει ο ήλιος, περπάτησα κατά μήκος των βραχωδών πλαγιών. Έρποντα άρκευθα και οξυάκανθα, έλατα σπασμένα από την καταιγίδα.

Το νησί του Αγίου Χριστόφορου που βρίσκεται από κάτω μοιάζει με ηττημένο δαίμονα.

 Οι πατέρες Βαρσανούφιος και Φιλάρετος έφτασαν, φέρνοντας τις ντομάτες και το ψωμί του Σπυρίδωνα. Ο Θεός να μας σώσει!

Ο πατήρ Φιλάρετος πήγε στην κορυφή του Άθωνα, ο πατήρ Βαρσανούφιος ψάχνει για τις σπηλιές των ασκητών του Άθωνα.

Υπομονή, υπομονή, υπομονή (Ελληνικά)

Το έτος 1881 είναι σκαλισμένο σε μια πέτρα στον τοίχο της Παναγίας. Η πέτρα απορρόφησε τα δάκρυα των πρεσβυτέρων Ιωσήφ και Αρσένι Πετσέρνικ.

 

+ + +

Ένας τυφλός κάθεται στο μονοπάτι, περιμένοντας τον Χριστό.

Λένε ότι σε αυτά τα μέρη φυτρώνουν μαύρα έλατα.

Αλλά δεν τον νοιάζει, ζει σύμφωνα με τον Χριστό,

Που είναι το Μονοπάτι, η Ζωή και το Σπίτι Του.

 

Τι θέλεις, τυφλέ; - Κύριε, μην φύγεις.

Δεν έχω τίποτα μπροστά μου χωρίς εσένα.

Αλλά όχι όπως εγώ θέλω, αλλά όπως εσύ θέλεις, κάνε το.

Ο Κύριος άγγιξε: «Σου λέω, άνακτησε το φως σου».

 

Βλέπει: υπάρχει ένα βουνό, καθαρό μάρμαρο.

Και γύρω της γίνεται ροζ, ήρθε η ώρα να πάρει φως.

Στα μαύρα έλατα η ρητίνη αστράφτει σαν δάκρυ.

Και τέτοια μελαγχολία που σκοτεινιάζει μπροστά στα μάτια.

 Κοντά στην Παναγία ζει ένα κοπάδι γκρίζες πέρδικες, μεγάλες πεταλούδες με ουρά χελιδόνι στο χρώμα της σαλάτας με μαύρες σφήνες στα φτερά τους και μαύρες πλεξούδες, αλλά υπάρχουν και περισσότερες πεταλούδες με σχήμα χελωνόμορφου σε χρώμα τίγρης.

Ένα ήσυχο βράδυ πάνω από την απεραντοσύνη του βουνού και της θάλασσας, το Ήσυχο Φως τραγούδησε το Άσμα της Θεοτόκου και τους Μακαρισμούς.

Είναι ένα θυελλώδες πρωινό, τα μαυροπράσινα έλατα κουνούν τα πόδια τους.

Είπε γέρων.

 «- Όλες οι επιστήμες του παρελθόντος και του μέλλοντος δεν θα μπορέσουν να καταπνίξουν τη φωνή του Θεού στην ανθρώπινη ψυχή!

Είπε γέρων:Διά τῶν ἁγίων λειψάνων αἰσθανόμαστε καὶ προγευόμαστετὴν Δόξα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ποὺ μὲ ὁρατά σημεῖα χαριτώνει τὰ σώματα αὐτῶνπού ἀπό αὐτή τὴ ζωή ἔζησαν μέσα στὴ δωρεά τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ

ΣΠΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΤΙΜΗ ΕΚΠΛΗΞΗ + ΕΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΕΣΑΣ !

Το Ορθόδοξο Χριστιανικό βιβλιοπωλείο μας ΠΑΛΑΙΟΝ ΕΚ ΝΕΟΥ επανέκδοσε και κυκλοφορεί το περισπούδαστο έργο του μακαριστού Μητροπολίτη Κώου Εμμανουήλ Καρπάθιου ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΙΚΗ .

Είναι η πρώτη φορά μετά την Α ' έκδοση του (1963-1964) που κυκλοφορεί ολοκληρωμένο το ογκώδες και μοναδικό αυτό έργο για το ιερό Μυστήριο της αγάπης Του Θεού , με συνολικά 2057 σελίδες !  Συγκεκριμένα , έχουμε επανεκδόσει τον Α ' τόμο ,τον Β ' τόμο ( ο οποίος περιλαμβάνει δύο βιβλία - πρώτο και δεύτερο μέρος ) και τον Γ ' τόμο , τέσσερα βιβλία συνολικά.

Ο μακαριστός μητροπολίτης Μεσημβρίας από Κώου κυρός Εμμανουήλ Καρπάθιος άφησε φήμη αυστηρού και ενάρετου Αρχιερέα , ενω υπήρξε σπουδαίος ιεροκήρυκας, καθηγητής θεολογίας και εκκλησιαστικός ιστορικός και συγγραφέας. 

Κοιμήθηκε στην Αθήνα στις  5 / 8 / 1972 σε ηλικία 84 ετών.

Κατα κοινή ομολογία πολλών Αρχιερέων και Πνευματικών πατέρων , παρά την αυστηρότητα που διακρίνει τον συγγραφέα , η  ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΙΚΗ του μακαριστού  Μητροπολίτη Εμμανουήλ Καρπάθιου είναι από τα αρτιότερα και σίγουρα το πληρέστερο έργο της θεολογικής γραμματείας για το Μυστήριο της Μετανοίας και Εξομολογήσεως ! 

Τόμος πρώτος : 

ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΡΧΑΙ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ σε 659 σελίδες.

Τόμος δεύτερος 

: Πρώτο μέρος : ΦΥΣΙΣ, ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ, ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ, ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΙΜΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ ' ΕΚΑΣΤΟΝ - ΠΡΟΘΕΩΡΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΞΙΝ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΩΣ σε 438 σελίδες.

 Δεύτερο μέρος : ΦΥΣΙΣ, ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ, ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ, ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΙΜΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘ ' ΕΚΑΣΤΟΝ σε 614 σελίδες. 

Τόμος τρίτος :

 ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΕΤΑΧΕΙΡΊΖΕΤΑΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΙΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΣΗ ΕΔΡΑΙΑΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΙΝ σε 346 σελίδες. 

Τιμή πώλησης ΜΌΝΟ 62 ευρώ και εντελώς δωρεάν ένα  << ΑΝΤΊΔΩΡΟ >> ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ! Μην τα χάσετε !

ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΚΟΝ ΤΕΥΧΟΣ ,εκδότης ΑΡΧΙΜ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΒΟΓΙΑΤΣΗΣ ,έτος 

έκδοσης 1912 ,σελίδες 266, τιμή 18 ευρώ. Το Ιερατικό αυτό 

περιλαμβάνει πέρα από τις τρεις Θείες Λειτουργίες , την ιερά Προσκομιδή  και 

άλλα πολύ ενδιαφέροντα κεφάλαια και ειδικές ακολουθίες { π.χ. η 

διατήρηση του Αμνού της Μεγάλης Πέμπτης , εις ιερέα ενυπνιασθέντα , εις 

ασθενή ζώα κ.α. }  που δεν απαντώνται στα σημερινά ιερατικά

 Ιερατικά. Είναι από τα πρώτα έντυπα Ιερατικά που τυπώθηκαν στην Ελλάδα. Η 

Α΄ έκδοση του έγινε πριν το 1880 !

 Πωλείται και ξεχωριστά από  την προσφορά στα 13 από 18 ευρώ ! 

 

Εν όψει του Αγίου Πάσχα οι λαϊκοί αδελφοί μας μπορούν να τα προμηθευτούν και να τα προσφέρουν στον ιερέα της ενορίας τους η τον πνευματικό τους πατέρα ως ελάχιστο δείγμα υιικής αγάπης. Επίσης οι καλοί μας πατέρες στον συνέφημέριο η τον Επίσκοπο τους.

Πληροφορίες-παραγγελίες  

Λάμπρος Παπανικολάου ο εκ Κερατέας  698 5807653 , lambrospapanikolaou@gmail.com