Θαύματα από το Ραντάσενι. Μαρτυρίες για τη χάρη του Πατέρα Πέτρου Ιριμέσκου.

Θαύματα από το Ραντάσενι. 

Μαρτυρίες για τη χάρη του Πατέρα Πέτρου Ιριμέσκου.

  Υπάρχουν μέρη όπου νιώθουμε πιο έντονα τη σύνδεση μεταξύ ανθρώπου και Θεού! Υπάρχουν πνευματικοί πατέρες που μεταδίδουν τόση χάρη μέσα από την απλή τους παρουσία, και η ζωή και οι συμβουλές τους επιβεβαιώνουν την αύρα της αγιότητας που τους έχει δώσει ο Θεός σε τόση αφθονία! Υπάρχουν άνθρωποι που σε γνωρίζουν, πριν αρχίσεις να τους μιλάς, υπάρχουν άνθρωποι που, όταν τους συναντάς, αλλάζουν τη ζωή σου για πάντα!

Όποιος έχει πάει στο Ραντάσενι Κυριακή, ξέρει ακριβώς τι τον περιμένει! Η ουρά που σχηματίζεται από την πόρτα του ιερού, μέχρι το πίσω μέρος της εισόδου, είναι μια ουρά που δεν τελειώνει ποτέ μέχρι το τέλος της Θείας Λειτουργίας! Εκατοντάδες άνθρωποι αναζητούν παρηγοριά, μια λύση σε όλα τους τα προβλήματα, έναν λόγο σοφίας που θα τους δώσει δύναμη να συνεχίσουν να προχωρούν!

Μια μέρα ρώτησα τον Πατέρα Πέτρου Ιριμέσκου πώς καταφέρνει να λέει σε όλους τι είναι χρήσιμο, με χειρουργική ακρίβεια; Προσευχήσου, μου είπε, η προσευχή είναι η απάντηση! Απλή και όμως τόσο δύσκολη στην επίτευξη.

Τα Θαύματα του Ραντάσενι!

Πριν από λίγα χρόνια, ο γιος μιας πιστής μητέρας εργαζόταν κοντά στο σπίτι και κάποια στιγμή, άθελά του άφησε το αλυσοπρίονο να γλιστρήσει από τα χέρια του, το οποίο έκοψε τα δάχτυλα του δεξιού του χεριού! Πήγε στο νοσοκομείο σε μια στιγμή, αλλά οι πιθανότητες ανάρρωσης ήταν εξαιρετικά χαμηλές, και όσο για τον πόνο μετά την επέμβαση, αμέσως μετά την υποχώρηση της αναισθησίας, είχε γίνει σχεδόν αφόρητος! Οι νύχτες πνίγονταν στην αγωνία και η κατάθλιψη άρχισε να τον καταβάλλει! Τελικά, έφτασαν στο Ραντάσενι, αλλά όταν ο Πατέρας Ιριμέσκου μπήκε στην εκκλησία, ήταν έτοιμος να φύγει! Σαν λέαινα που κρατιέται από την τελευταία της ελπίδα, φώναξε στον Πατέρα μπροστά σε όλους: Πατέρα, έχω ένα μεγάλο πρόβλημα, μην με αφήνεις! Ο Πατέρας σταμάτησε και την άκουσε, μετά πήρε το χέρι του γιου της στο δικό του! Προσευχήθηκε για λίγα δευτερόλεπτα και τον άφησε να φύγει, ρωτώντας τον αν ένιωθε ακόμα πόνο; Η αγωνία είχε εξαφανιστεί, η επέμβαση είχε πάει ως εκ θαύματος ομαλά! Όλοι άρχισαν να κλαίνε, βιώνοντας ένα μεγάλο και ευλογημένο θαύμα εκείνο το απόγευμα!

Ένα ακόμη θαύμα!

Πήγα να δω τον πατέρα Ιριμέσκου με έναν φίλο πριν από λίγο καιρό! Η γυναίκα του ήταν άρρωστη, ή τουλάχιστον αυτό του είχε πει ο γιατρός κατά τη διάρκεια ενός υπερηχογραφήματος!

 Καρκίνος του μαστού! 

Ο ουρανός έπεσε πάνω τους, και οι δύο νέοι, στην αρχή του ταξιδιού τους! Το βράδυ πριν πάνε να δουν τον πατέρα, ήταν βυθισμένη στο σκοτάδι και τα δάκρυα. ​​Το πρωί, με έναν κόμπο στο λαιμό τους και μια καρδιά στο μέγεθος ενός ψύλλου, χτύπησαν την πόρτα του σπιτιού, γεμάτες συγκίνηση! Η γυναίκα του ιερέα βγήκε έξω, ήταν πολύ νωρίς για τέτοιο θράσος, αλλά για αυτούς ο χρόνος είχε διαφορετική ταχύτητα. Ξαφνικά εμφανίζεται ο ιερέας, με το χαρακτηριστικό του χαμόγελο και την ενθάρρυνση! Τι συνέβη στο αγόρι, γιατί δεν μπορείς να κοιμηθείς; 

Μέσα από δάκρυα, με έναν κόμπο στο λαιμό τους, διηγήθηκαν την ιστορία του προβλήματός τους, και τώρα περίμεναν την ποινή, την τελική διάγνωση, γνωρίζοντας ότι ο ιερέας δεν κάνει ποτέ λάθη! Αμέσως το πρόσωπό του φωτίστηκε, χαμογέλασε και τους ευλόγησε! Πηγαίνετε σπίτι σας υγιείς, δεν υπάρχει τίποτα κακό με τη γυναίκα σας! 

Αλλά για να έχετε την ησυχία σας, πηγαίνετε να διευκρινίσετε τα πράγματα, ρωτήστε μερικούς ακόμη γιατρούς! Αλλά θα επιστρέψετε σε μένα χαρούμενοι! Επιπλέον, στο τέλος του χρόνου θα αποκτήσετε άλλο ένα παιδί! Όλα έγιναν όπως τα προέβλεψε ο ιερέας!

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΛΕΞΑΝΤΡΟΥ ΛΟΥΝΓΚΟΥ

Βιβλιοπαρουσίαση: Η διαχρονικη συνέχεια του Ελληνισμού!!!!

 

Πότε υπάρχει φιλία;

 

Πότε υπάρχει φιλία; Όταν οι άνθρωποι ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλον. Όταν οι άνθρωποι ασχολούνται μόνο με τα δικά τους προβλήματα, η φιλία δεν θα λειτουργήσει. Θα αναπτυχθεί αμοιβαία αποξένωση. Πρέπει να θυμόμαστε ότι όταν δεν χτίζουμε σχέσεις μεταξύ μας, αυτές αναπόφευκτα, αν και ανεπαίσθητα, φθείρονται.

Ιερέας Αλέξανδρος Νικόλσκι

Βοήθησέ μας, Κύριε, αυτή τη στιγμή να συγχωρήσουμε σε όλους τα πάντα!

 

Πριν αρχίσουμε να μετανοούμε, πρέπει να συγχωρούμε σε όλους τα πάντα!

Συγχωρήστε χωρίς καθυστέρηση, τώρα!

Συγχωρήστε αληθινά, όχι έτσι:

"Σε έχω συγχωρέσει, αλλά δεν μπορώ να σε δω και δεν θέλω να σου μιλήσω!"

Πρέπει να συγχωρούμε αμέσως σε όλους τα πάντα, σαν να μην υπήρχε προσβολή, θλίψη ή κακία! Μόνο τότε μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα λάβουμε συγχώρεση από τον Κύριο.

Βοήθησέ μας, Κύριε, αυτή τη στιγμή να συγχωρήσουμε σε όλους τα πάντα!

Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κρεστιάνκιν

Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!!!

 

🌿Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.🌿

 

Όλοι έχουμε ακούσει για αυτόν τον άνθρωπο.

Αλλά οι σκέψεις μας πιθανότατα έχουν περάσει μόνο από το όνομά του. Ωστόσο, αξίζει την πλήρη προσοχή μας. Αυτός είναι ο Ιωσήφ, ο δίκαιος Ιωσήφ, αρραβωνιασμένος με την Παναγία και ο υποτιθέμενος πατέρας του Κυρίου Ιησού Χριστού.

 Για να δώσουμε τον τόνο σε αυτή τη συζήτηση, ας πούμε αμέσως: ο Μονογενής Υιός του Θεού αποκαλούσε τον Ιωσήφ «Παπά» και «Αββά» στην παιδική Του ηλικία.

Κανείς άλλος στη γη δεν έχει λάβει αυτή την τιμή, γινόμενος μια προσωρινή και γήινη ομοίωση του Αιώνιου και Ουράνιου Γονέα.

 Ο λόγος για αυτή την τιμή θα παραμείνει ένα μυστήριο για εμάς. Κάποιος μπορεί μόνο να μαντέψει το βάθος της ψυχής αυτού του ξυλουργού από τη γενιά του Βασιλιά Δαβίδ. Η Γραφή αποκαλεί τον Ιωσήφ δίκαιο όταν παρατήρησε σημάδια εγκυμοσύνης στη Μαρία και αποφάσισε να την αποχωριστεί κρυφά.

 Το γεγονός είναι ότι ο Νόμος επιβάλλει την θανατική ποινή για ένα κορίτσι που μένει έγκυος πριν από τον γάμο. Ακόμα και πριν η κοιλιά της στρογγυλευτεί, το εκπαιδευμένο μάτι ενός ενήλικα (ο Ιωσήφ ήταν πολύ μεγαλύτερος από τη Μαρία) διέκρινε αναμφισβήτητα ότι η Μαρία δεν ήταν αδρανής.

Οι σκέψεις του Ιωσήφ ήταν εντελώς γήινες, αλλά φιλανθρωπικές. Κανείς δεν μπορούσε καν να φανταστεί μια σύλληψη από το Άγιο Πνεύμα. Δεν ήθελε να υποβάλει τη Μαρία σε μομφές, ούτε έκανε φασαρία με διευκρινίσεις και καταδίκες. Απλώς αποφάσισε να την αφήσει να φύγει. Αυτή είναι ταπεινότητα. Αυτή είναι δικαιοσύνη.

Μόνο λίγοι ενεργούν έτσι.

 

Και τότε ο ουρανός αρχίζει να καθοδηγεί τον Ιωσήφ. Ένας άγγελος σε ένα όνειρο του λέει να μην φοβάται.

Το συλληφθείσα Παιδί είναι από το Άγιο Πνεύμα. Ένας Υιός θα γεννηθεί, και πρέπει να ονομαστεί Ιησούς. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος!

Και θα σώσει τον λαό Του από τις αμαρτίες τους! Τι «λαός Του»; Τι είδους «λαός Του» έχει το αγέννητο παιδί; Πόσα ερωτήματα πρέπει να κατακλύζουν την ψυχή. Σαφώς, χρειάζεται μεγάλη ταπεινότητα και βαθιά πίστη για να υποταχθεί κανείς σε όσα λέγονται. Και ο Ιωσήφ μπαίνει στην υπηρεσία του συλληφθείσας Μεσσία και της Μητέρας Του.

Για να έρθει ο Χριστός στον κόσμο, χρειάζεται μια αγνή παρθένα. Ο Υιός του Θεού δεν μπορεί να γεννηθεί από οποιονδήποτε στη γη. Ολόκληρη η ιστορία του κόσμου πριν από τον Χριστό είναι η προετοιμασία της Παρθένου. Αυτή είναι η Κλίμακα από την οποία πρέπει να κατέβει ο Χριστός. Αυτή είναι η Πόρτα προς τον Ουρανό από την οποία πρέπει να εισέλθει ο Χριστός. Αλλά χρειάζεται και ένας αρραβωνιασμένος.

Χρειάζεται κάποιος που, στα μάτια των ανθρώπων, θα είναι ο σύζυγος της Μαρίας και ο πατέρας του Ιησού.

 Χρειάζεται ένας πάροχος και ένας προστάτης.

Και αυτός, επίσης, δεν μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε. Η επιλογή ενός «πατέρα» για τον Υιό του Θεού δεν είναι ευκολότερη.

Σε αυτή την οικογένεια, όλα θα είναι ασυνήθιστα. Όταν οι άγγελοι τον διατάζουν να φύγει από τον Ηρώδη (πόσο συχνά οι ουράνιοι δίνουν εντολές στον Ιωσήφ στα όνειρά του!), ο Ιωσήφ λαμβάνει την εντολή: «Σήκω, πάρε το Παιδί και τη μητέρα του και φύγε στην Αίγυπτο». Αν αυτή ήταν μια συνηθισμένη οικογένεια, η εντολή θα ήταν: «Σήκω, πάρε τη γυναίκα σου και τον γιο σου και κάνε αυτό». Ο μεγαλύτερος και ο μικρότερος θα στέκονταν με τη συνήθη σειρά. Αλλά εδώ η σειρά των λέξεων είναι ανεστραμμένη, σύμφωνα με την ιεραρχία.

Το πρώτο είναι το Παιδί, το δεύτερο σε σημασία είναι η Μητέρα και μόνο ο τρίτος είναι ο Ιωσήφ.

Ο Ιωσήφ υπακούει χωρίς ερωτήσεις.

Δεν αναρωτιέται: τι είδους σωτήρας είναι αυτός, που ο ίδιος χρειάζεται να σωθεί;

Κάνει σιωπηλά τη δουλειά του.

 Δεν υπάρχει ούτε μία φράση στις Γραφές που να αποδίδεται στον Ιωσήφ.

Φαίνεται ότι έκανε τα πάντα σιωπηλά. Στοχαζόταν και ενεργούσε, θαύμαζε και ενεργούσε, λάμβανε εντολές σε όνειρα και τις εκτελούσε. Αλλά αυτό, φυσικά, δεν ισχύει. Ο Ιωσήφ μιλούσε, συμπεριλαμβανομένου και του μικρού Ιησού. Αυτός ο Εβραίος πατέρας έπρεπε να διδάξει στο Παιδί να διαβάζει την Τορά, να προσεύχεται στον Θεό και να κερδίζει το ψωμί του.

Τρία βασικά πράγματα, χωρίς κανένα από τα οποία, μια ανατροφή θα ήταν ατελής. Και έτσι η Σοφία του Θεού, ντυμένη με ανθρώπινη σάρκα, υπό την καθοδήγηση του Ιωσήφ, κατέκτησε τους νόμους και τις εντολές.

 Ο Ιησούς έβαλε το χέρι Του στο σκληρό χέρι του Ιωσήφ στο δρόμο Του προς τον ναό και τα Σάββατα, στη συναγωγή. Και τα ίδια τα χέρια του Ιησού τελικά έμαθαν τι ήταν οι σκληροί ιστοί. Ο Ιωσήφ τον δίδαξε να χρησιμοποιεί ένα πριόνι και μια πλάνη, ένα τρυπάνι και ένα τσεκούρι.

Το να τρώει ψωμί δωρεάν είναι αμαρτία και ο Δημιουργός του κόσμου, έχοντας ταπεινωθεί στο επίπεδο ενός ανθρώπου, δεν ήταν παράσιτο.

Ένας αληθινός πατέρας έχει τρία καθήκοντα: να διδάσκει την προσευχή, να εισάγει την Αγία Γραφή και να παρέχει μια ομολογία.

Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει ένας πατέρας.

Είναι υπεύθυνος.

Ο Ιωσήφ ολοκλήρωσε αυτό το έργο. Και πριν καρφωθούν τα καρφιά στα χέρια του Χριστού, αυτά τα χέρια ήταν σκληρά. Έχετε δει τα χέρια ενός ξυλουργού, ή ενός μηχανικού, ή ενός χτίστη. Δεν ήταν διαφορετικό με τον Χριστό.

Ήξερε από την εμπειρία του πώς ήταν να είσαι εξαντλημένος από την εργασία, να πονάνε οι μύες του το πρωί, να τρέχει ιδρώτας στα μάτια του. Αξίζει να προσθέσουμε στην εικόνα του Χριστού του ιεροκήρυκα την εικόνα του Χριστού του εργάτη.

Και ο Ιωσήφ, που στεκόταν δίπλα του.

Ο Χριστός εκπλήρωσε την εντολή «τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου» μεταξύ άλλων εντολών.

 Ήταν υπάκουος.

Και αν ο Χριστός ήταν υπάκουος στον Ιωσήφ σε όλα κατά την παιδική του ηλικία, τότε μπορεί να ακούσει τον «επίγειο πάπα» σήμερα.

 Όσο μεγάλη ήταν η ταπεινότητα αυτού του ανθρώπου, τόσο μεγάλη πρέπει να είναι η τόλμη του να στέκεται ενώπιον του δοξασμένου Υιού του Θεού.

Ο Ιωσήφ αξίζει να τον επικαλεστούμε στην προσευχή.

Οι ναοί και οι βωμοί που είναι αφιερωμένοι σε αυτόν θα πρέπει ταυτόχρονα να αποτελούν υπενθύμιση της σημασίας του κοινού ανθρώπου, του εργάτη.

Είναι κακό όταν οι πλούσιοι και διάσημοι κοιτάζουν με ένα πονηρό χαμόγελο τους εργάτες, και οι εργάτες με μίσος τους πλούσιους και διάσημους, και όμως κανένας από τους δύο δεν προσεύχεται. Εδώ ακριβώς γεννιούνται οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις. Αλλά αν ο Χριστός εργάζεται, δηλαδή, αν ο Βασιλιάς είναι στο εργαστήριο, τότε ο πλούσιος - ταπεινώνεται, και ο φτωχός - παρηγοριά.

 Αλλά το πιο σημαντικό, ο Ιωσήφ είναι το καλύτερο παράδειγμα αληθινής πατρότητας.

Δεν γέννησε τον Ιησού εν σαρκί, αλλά έκανε όλα τα απαραίτητα, σαν ο καλύτερος πατέρας στον κόσμο. Ως παράδειγμα και ως μομφή, μας κοιτάζει από τα βάθη της ιστορίας. Ως μομφή για όσους συνέλαβαν αλλά δεν μεγάλωσαν· συνέλαβαν και εγκατέλειψαν· συνέλαβε και ώθησε μια γυναίκα στην έκτρωση. Και ως παράδειγμα για όσους, είτε συνέλαβαν είτε απλώς υιοθέτησαν, μεγάλωσαν, δίδαξαν, προστάτευσαν και φρόντισαν.

Ένας πατέρας πρέπει να παίρνει ένα παιδί στην εκκλησία. Ένας πατέρας πρέπει να εξηγεί τις εντολές και τους κανόνες της ζωής. Στον άγριο κόσμο μας, είναι δύσκολο ακόμη και να μιλήσουμε γι' αυτό τώρα. Οι άνδρες παντού, έχοντας εγκαταλείψει τον πνευματικό πόλεμο, έχουν εμπιστευτεί τα πάντα στα αδύναμα χέρια των γυναικών.

 Και έτσι οι γυναίκες τραγουδούν, διδάσκουν, θεραπεύουν, διδάσκουν, καθοδηγούν...

Αλλά η αποτελεσματικότητα των ιερών τους κόπων θα είναι πάντα μικρότερη από ό,τι θα έπρεπε. Επειδή η ικανότητα να εμβαθύνουν στα μυστήρια της πίστης και στη συνέχεια να μοιράζονται την αποκτημένη εμπειρία δίνεται κυρίως από τον Θεό σε έναν άνδρα. Και για να ξεφύγουν από το σπαθί του Ηρώδη πάνω σε ένα γαϊδούρι, μια Μητέρα και το Παιδί χρειάζονται έναν άντρα στο πλευρό τους.

Μια γυναίκα μόνη σε αυτόν τον κόσμο είναι πολύ ανυπεράσπιστη. Φανταστείτε αυτή τη σκηνή με ιερό τρόμο.

Ένας ενήλικας, ακόμη και ένας ηλικιωμένος άνδρας, που στέκεται μπροστά σε έναν ξετυλιγμένο κύλινδρο, λέει σε ένα παιδί: «Κοίτα, γιε μου, αυτή η λέξη σημαίνει αυτό. Καταλαβαίνεις;» Το παιδί γνέφει καταφατικά. Κοιτάζει τα γράμματα και μετά κοιτάζει με εμπιστοσύνη τον πατέρα του. «Επανάλαβε μετά από μένα, συλλαβή προς συλλαβή: μπ-α-α-δ είστε όλοι εσείς που φοβάστε τον Κύριο». Το παιδί ψελλίζει επιμελώς τα ιερά λόγια.

Είναι καλό να είναι με τον πατέρα του. Ασφαλής και ήρεμος.

 Ένα μάθημα για το σπίτι βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ο μαθητής είναι ο Υιός του Θεού στην πρώιμη παιδική Του ηλικία. «Λοιπόν, είσαι κουρασμένος; Αυτό είναι αρκετό για σήμερα. Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε μια λαβή στον κουβά. Η μητέρα μας το ζήτησε χθες.»

Έτσι ήταν για τον μικρό Χριστό. Έτσι πρέπει να είναι σε κάθε οικογένεια.

 

✒Πρωτιεπίσκοπος Αντρέι Τκάτσεφ.

Biskop Macaries besøg 13. juni 2026 – Trinitas TV – Engelske undertekster.

 

Το Θαύμα της Παναγίας της Κανάλας (Κύθνος) | Η Εύρεση της Ιερής Εικόνας!!!

 

Με πόνο ψυχής ευχαριστεί ο δεσπότης Τιμόθεος όσους βοήθησαν στις πρόσφατες πλημύρες στην Κολομβία!!!!

 

Το Ιράν κέρδισε χρόνο - γιατί όλοι περιμένουν νέο πόλεμο | Μάζης - Εγκολφόπουλος - Αϋφαντής!!!!

 

ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ: “Η ΑΡΠΑΓΗ ΓΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΙΛΩΑΜ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΕΙΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ”

 

ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ: “Η ΑΡΠΑΓΗ ΓΗΣ ΕΙΣ ΤΟ ΣΙΛΩΑΜ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΕΙΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ”

17/06/2026

Κοινοποίηση

Ἱερουσαλὴμ, 4η / 17η Ἰουνίου 2026

Τὸ Ὀρθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐξέφρασε τήν βαθείαν αὐτοῦ ἀνησυχίαν διά τήν Ἰσραηλινήν ἐπιδρομήν καί ἁρπαγήν γῆς, ἡ ὁποία ἐστόχευσε ἐκκλησιαστικήν ἰδιοκτησίαν εἰς τό Σιλωάμ τῇ 2ᾳ /15ῃ Ἰουνίου 2026.

Κατὰ τήν διάρκειαν τῆς ἐπιχειρήσεως, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου ἀπεμακρύνθη βιαίως ἐκ τοῦ χώρου, ὁ ἐξοπλισμός αὐτοῦ κατεσχέθη, δένδρα ἐξερριζώθησαν καὶ ἡ ἰδιοκτησία περιεφράχθη διά περιφραγμάτων καί πυλῶν.  Τὸ Πατριαρχεῖον ἐδήλωσεν ὅτι τὸ περιστατικόν συνιστᾷ παράνομον καί ἀδικαιολόγητον κατάληψιν ἀνεγνωρισμένης  ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας εἰς τήν καρδίαν τῆς Ἱερουσαλήμ.

Τὸ Πατριαρχεῖον ἐτόνισεν  ὅτι ἡ γῆ, τὸ Τεμάχιον 6 τοῦ Οἰκοδομικοῦ Τετραγώνου 29985, εἶναι κατεχωρημένη εἰς τό ὄνομα αὐτοῦ, συμφώνως πρός τά ἐπίσημα ἀρχεῖα, εὑρίσκεται πλησίον ἀρχαίας Μονῆς καί  περιλαμβάνει ἱστορικά, ἀρχαιολογικὰ καὶ θρησκευτικὰ στοιχεῖα. Ὑπεγράμμισεν  ὅτι ἡ κατάληψις τῆς ἰδιωτικῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ταύτης, μέ τήν Χριστιανικήν αὐτῆς κληρονομίαν καί τήν θρησκευτικήν σημασίαν αὐτῆς δημιουργεῖ ἐπικίνδυνον  προηγούμενον διά τά δικαιώματα  τῆς Ἐκκλησίας εἰς τήν Ἱερουσαλήμ. Τὸ Πατριαρχεῖον προσέθεσεν ὅτι ἡ ἐπίκλησις  δημοτικῆς ἐντολῆς κηποτεχνικῶν ἐργασιῶν, ἡ ὁποία ἐξεδόθη τῇ 18ῃ  Ἀπριλίου 2019 καὶ ἔληξε τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 2024, δέν παρέχει οὐδεμίαν νόμιμον βάσιν διά  τήν ἐκρίζωσιν δένδρων, τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ νομίμου φροντιστοῦ, τὴν περιφράξιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς γῆς ἢ τὴν ἀπαγορεύσιν προσβάσεως τοῦ  Πατριαρχείου εἰς αὐτήν ταύτην τὴν ἰδιοκτησίαν του.

Τὸ Πατριαρχεῖον ἐδήλωσεν ὅτι τὰ γεγονότα εἰς τό Σιλωάμ ἐντάσσονται εἰς ἕν εὑρύτερον πλαίσιον κλιμακουμένων ἐπιθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἀποσκοποῦν εἰς τήν ἀποδυνάμωσιν τῆς αὐτοχθόνου Xριστιανικῆς παρουσίας εἰς τούς Ἁγίους Τόπους. Ἐσημείωσεν ἐν βαθείᾳ ἀνησυχίᾳ τὴν αὔξησιν τῶν Ἰσραηλινών ἐπιθέσεων κατὰ Xριστιανῶν καὶ Ἐκκλησιῶν, ἐντός κλίματος ἀπαραδέκτου διεθνοῦς ἀνοχῆς. Κατὰ τὸ 2024 κατεγράφησαν 111 Ἰσραηλιναί ἐπιθέσεις ἢ πράξεις βίας κατὰ Xριστιανῶν κληρικῶν, μοναζουσῶν, πιστῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 35 ἐστόχευσαν Ναούς, Μονάς καὶ θρησκευτικὰ σύμβολα.

Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν Γάζαν, τὸ Πατριαρχεῖον ὑπενθύμισε τὸ πλῆγμα τοῦ Ἰσραηλινοῦ στρατοῦ εἰς τό συγκρότημα τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου, τήν 19ην Ὀκτωβρίου 2023, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐφονεύθησαν 18  ἄμαχοι, καθὼς καὶ τὸ πλῆγμα εἰς τόν Ναόν τῆς Ἁγίας Οἰκογενείας τῇ 17ῃ Ἰουλίου 2025, τὸ ὁποῖον εἶχε ὡς συνέπειαν τόν θάνατον  τριῶν ἀμάχων καὶ τὸν τραυματισμόν τοῦ πατρὸς Γαβριήλ Ρομανέλλι.

Τὸ Πατριαρχεῖον ἐτόνισεν ὅτι ἡ προστασία τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ἀποτελεῖ πνευματικὴν καὶ ἱστορικὴν παρακαταθήκην καὶ ὅτι τὸ «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοὶ»  παραπέμπει εἰς τόν σεβασμόν πρὸς τὸν νόμον, τὴν ἰδιοκτησίαν, τοὺς ἱεροὺς τόπους καὶ τὴν αξιοπρέπειαν τῆς αὐθεντικῆς Xριστιανικῆς παρουσίας τῆς Ἱερουσαλήμ.

https://jerusalem-patriarchate.info/arthrografia/%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CE%BD-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%89%CE%BD-%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%B7-%CE%B3%CE%B7/?fbclid=IwVERTSASf5W9leHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZAwzNTA2ODU1MzE3MjgAAR4E8anHWBUCJr9yW227Z6PljCpdgcxXrgvGwQ9QdKRx_RPEraNqJBWTr4FoQQ_aem_YWdncwBlh0czI3JODOyjqRY7crL6&sfnsn=mo

Pilgrimage to St Fillan's Seat!!!!

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΛΕΠΡΟΥ ΣΤΟ ΣΗΡΙΚΑΡΙ ΧΑΝΙΩΝ!!!

 

Η Μάχη του Σκρά, ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπου και η χορηγία του Θρασύβουλου Μαλλιάρα.

Η Μάχη του Σκρά, ο  Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπου και η χορηγία του Θρασύβουλου Μαλλιάρα

Αφήγηση του Χρήστου Μαλλιάρα ( ετών 98),  κάτοικου σήμερα Σύδνεϋ Αυστραλίας:

«Θυμάμαι όταν  ήμουν μικρός,  πηγαίνοντας στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου παλιάς Βροντούς, παρατήρησα πως σε μια από τις τοιχογραφίες με εικονιζόμενο τον Άγιο Διονύσιο εν Ολύμπου,  έγραφε πως ήταν δαπάνη του πάτερα μου, του  Θρασύβουλου Μαλλιάρα. Γυρίζοντας στο σπίτι διαμαρτυρήθηκα  στον πάτερα πως θα ήταν προτιμότερο  να γίνει χορηγός σε μια αγιογραφία ενός πολύ γνωστότερου Αγίου και όχι σένα  λιγότερο γνωστό όπως είναι Άγιος Διονύσιος εν Ολύμπου». 

Τότε ο πατέρας μου διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία που συνέβη κατά την συμμετοχή του μαζι με τον θειο του,  Δημήτρη  Καρτσαμπά, στην θανατηφόρα μάχη του Σκρά ( Κιλκίς),-  τέλος Μαΐου του 1918, - κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου ενάντια στους Βούλγαρους. 

«Ήταν βράδυ,  βρισκόμασταν  μέσα στα χαρακώματα μαζί με τον θειο μου, Δημήτρη  Καρτσαμπά, με πήρε ο ύπνος και τότε  παρουσιάστηκε  στο όνειρο μου,  ένας γέροντας κρατούσε στα χέρια  του μια κάπα, ήταν ο Άγιος Διονύσιος. Μου έδωσε την κάπα του για να προστατευτώ, γιατί με έβλεπε πως κρύωνα, ταυτόχρονα  προσπάθησε  να έρθει κάτω από την κάπα και ο θειος μου και συμπολεμιστής,  ο Δημήτρης  Καρτσαμπάς, αλλά εκείνος δεν του το επέτρεψε. 

Ξύπνησα από τον ήχο της σάλπιγγας που σάλπιζε ‘’έφοδο εφ όπλου μάχης’’, τότε  βγήκαμε από τα χαρακώματα, όμως μόλις κάναμε μερικά βήματα, ο θειος μου,  ο Δημήτρης Καρτσαμπάς,  έπεσε δίπλα μου νεκρός, μια σφαίρα από βουλγάρικο βόλι τον βρήκε στο μέτωπο.

  Συνεχίσαμε την μάχη βγάζοντας τους Βούλγαρους- με την λόγχη περασμένη στο όπλο -  μέσα από τα χαρακώματα. Όταν επέστεψα στην παλιά Βροντού  έκανα χορηγία στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου,  την αγιογραφία του Αγίου   Διονύσιου του  εν Ολύμπου…»      

Η αφήγηση του Χρήστου Μαλλιάρα συνδέει την τοπική ιστορία της Βροντούς  με την στρατηγικής σημασίας Μάχη του Σκρά (1918), μια από τις φονικότερες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

 Η "κάπα" του Αγίου στο όνειρο λειτούργησε ως σύμβολο προστασίας για τον Θρασύβουλο, γεγονός που οδήγησε στην επιβίωσή του, ενώ η χορηγία της τοιχογραφίας στον Ναό του Αγίου Νικολάου, αποτέλεσε το προσωπικό του "τάμα" για τη ζωή που του χαρίστηκε τη στιγμή που ο σύντροφός του έπεφτε νεκρός.

Πηγή: Χρήστος Μαλλιαράς (ετών 98)

ΔΙΑΒΆΖΟΥΜΕ.

Όταν είναι στο Πρόγραμμα του Θεού να πας κάπου, θα πας.

Γι' αυτό και είμαι ήσυχος γενικά στην ζωή.

Έχω παρακολουθήσει ότι και χωρίς να το θέλει ο άνθρωπος, ο Θεός τον μετακινεί.

For the place whereon thou standest is holy ground. (Exodus 3:5)"

"For the place whereon thou standest is holy ground. (Exodus 3:5)"

INSIDE THE HOLY SINAI MONASTERY - The Chapel of the Burning Bush

Based on Fr. Justin's Sinai Blog*:

The prophet Moses beheld the bush that burned with fire but was not consumed. God called unto him out of the midst of the bush and said, Put off thy shoes from off thy feet, for the place whereon thou standest is holy ground (Exodus 3:5). The Chapel of the Burning Bush was built to enshrine that very place. It is adorned with icons, silver candlesticks, and a multitude of silver lamps. Blue-toned faience tiles from Damascus cover the walls.

-------------------------

The Chapel of the Burning Bush is the easternmost chapel of the great basilica at Sinai. The walls are lined with beautiful blue faience tiles, and the small apse is set with gold mosaic tessarae. The Holy Table is raised on four marble columns, allowing pilgrims to venerate the place of the Burning Bush beneath.

The Chapel of the Burning Bush is wide, and not very deep. Even my wide angle lens would not be able to take in the entire chapel. This photograph [see at the link below] was stitched together from twenty-four overlapping photographs. It captures the subdued light of the chapel even during the day, and the way a few candles and lamps illuminate the small apse.

- Beneath the Holy Table there is a white marble plaque carved with crosses. This has now been covered with embossed silver sheets depicting Saint Catherine and other subjects. Resting on top of this is a round disk also of embossed silver with a depiction of the monastery. In the photograph [you can see it in higher resolution in   Fr. Justin's Blog], this is reflecting the light from the red vigil lamps above.

* Based on Fr. Justin's Sinai Blog: https://www.fatherjustinsblog.info/archives/7007 and others

---------------------------------

The Fire That Appeared to Moses in the Bush

A beautiful passage from the Fifty Spiritual Homilies of Saint Macarius:

"Imitate her then, my child; imitate her whose eyes were fixed upon nothing but Him only, who said, ‘I am come to send fire upon the earth, and I would that it were already kindled’. There is indeed a burning of the Spirit, which burns hearts into flame. 

The immaterial divine fire has the effect of enlightening souls and trying them, like unalloyed gold in the furnace, but of consuming iniquity, like thorns or stubble; ‘for our God is a consuming fire’, ‘taking vengeance on them that know Him not in flaming fire, and on them that obey not His gospel’. 

It was this fire that worked in the apostles, when they spoke with fiery tongues. It was this fire which shone by the voice round St. Paul, enlightening his mind, but blinding his sense of sight; for not without the flesh did he see the power of that light. It was this fire which appeared to Moses in the bush. 

This fire, in the shape of a chariot, caught up Elias from the earth. The blessed David was seeking the operation of this fire when he said, ‘Examine me, O Lord, and prove me: try out my reins and my heart’.

It was this fire which warmed the heart of Cleopas and those with him while the Saviour talked after His resurrection. So the angels and ministering spirits partake of the shining of this fire, according to what is said, ‘Who maketh His angels spirits, and His ministers a flaming fire’. It is this fire which burns up the beam that is in the inward eye, making the mind clear, that, recovering its natural power of penetration, it may see without interruption the wonderful things of God, according as one says, ‘Open Thou mine eyes, that I may see the wondrous things of Thy law’. 

This fire drives away devils, and destroys sin; but it is the power of resurrection, and the effectual working of immortality, the illumination of holy souls, and the strengthening of rational powers. Let us pray that this fire may reach us also, that always walking in light, we may never for a moment ‘dash our feet against a stone’, ‘but shining as lights in the world, may hold forth the word of everlasting life’; that enjoying ourselves among the good things of God we may rest with the Lord in life, glorifying the Father, and the Son, and the Holy Ghost, to whom be glory for ever. Amen."

Saint Macarius, Fifty Spiritual Homilies, Homily XXV

From Fr. Justin's Sinai Blog: https://www.fatherjustinsblog.info/archives/50

Προσευχή του Επισκόπου Ιλίε Μινιάτ στην αρχή της ομιλίας του.

«Πνεύμα Παναγίω, Πνεύμα σοφίας και σύνεσης, δώσε σήμερα στο νου μου το φως της γνώσης, για να κατανοήσω πρώτα.

Δώσε στα χείλη μου τη δύναμη των λόγων, για να εξηγήσω στους άλλους το μεγαλείο των θαυμάτων Σου, τα οποία έχεις δείξει στην Ορθόδοξη πίστη των Χριστιανών!

Ναι, αγαθέ Παράκλητε, Πνεύμα της αλήθειας, χωρίς το οποίο η ανθρώπινη γλώσσα δεν μπορεί να μιλήσει για τον Θεό, δίδαξε τη γλώσσα μου να κηρύττει πώς ξεκίνησε η Ορθοδοξία, πώς αναπτύχθηκε και πώς ενδυναμώθηκε - το μεγαλύτερο, το πιο θαυμαστό και το πιο θεϊκό έργο της θεϊκής Σου σοφίας και δύναμης!»

Προσευχή του Επισκόπου Ιλίε Μινιάτ στην αρχή της ομιλίας του.

Πότε φαίνεται να ριζώνει ο δαίμονας της υπερηφάνειας;!

«Πότε φαίνεται να ριζώνει ο δαίμονας της υπερηφάνειας;!

Όταν βλέπεις τον αδελφό σου σε υψηλότερο επίπεδο από εσένα και δεν μπορείς να χαρείς, αλλά είτε τον τιμωρείς λόγω του πόνου της ψυχής, είτε του τραβάς το πόδι, είτε επινοείς κάθε είδους ψέματα προς τους συνανθρώπους του, απλώς για να τον μολύνεις με την ανοησία σου, και απομακρύνεις τους άλλους από αυτόν.

Απλώς πρόσεχε, μολύνεις τον εαυτό σου, όχι αυτόν.

Όταν βλέπεις ότι δεν μπορείς να κάνεις αυτό που κάνει αυτός, αλλά κρίνεις και ζηλεύεις, δεν βλέπεις τον σταυρό μέσω του οποίου αυτός ο άνθρωπος απέκτησε τα χαρίσματα που έχει και μέσω του οποίου κάνει το έργο του Κυρίου.

Όταν ισχυρίζεσαι ότι είσαι ταπεινός, στην πραγματικότητα απέχει πολύ από το να ξέρεις τουλάχιστον πώς να αγαπάς και να δίνεις.

Ταπεινοφροσύνη χωρίς αγνή αγάπη δεν υπάρχει.»

Πατήρ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΛΕΡΙΟΥ

«Ζητάτε τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, τον σταυρωμένο· αναστήθηκε, δεν είναι εδώ· ιδού ο τόπος όπου τον έβαλαν.» Κατά Μάρκον 16:6

«Τι γίνεται αν ο άντρας μου είναι παράσιτο;»

 

«Τι γίνεται αν ο άντρας μου είναι παράσιτο;»

«Ο άντρας μου μπορεί να είναι κακός, αλλά είναι ακόμα εκεί». Οι άνθρωποι συνήθιζαν να έρχονται στον Γέροντα Αμβρόσιο και να λένε: «Ο άντρας μου πίνει και με χτυπάει». Τώρα θα μπορούσατε να προσθέσετε: «Δεν βγάζει χρήματα, κάθεται μπροστά στην τηλεόραση και πίνει μπύρα». Οι άνθρωποι μπορούν να βρουν αμέτρητους λόγους να παραπονιούνται για τους συζύγους τους. Τότε ο Γέροντας Αμβρόσιος, ακούγοντας με πραότητα και υπομονή, έλεγε: «Δεν είναι καταστροφή όταν υπάρχει γουρούνι στη σίκαλη, αλλά καταστροφή όταν δεν υπάρχει ούτε σίκαλη ούτε γουρούνι». Αν γκρινιάζετε και είστε συνεχώς δυσαρεστημένοι, αυτό θα οδηγήσει μόνο στο να χάσει κάποιος την πίστη στον εαυτό του και να τα παρατήσει. Κάποιος είπε κάποτε: «Αν θέλετε να δείτε έναν ηττημένο δίπλα σας, επιπλήξτε τον. αν θέλετε να δείτε έναν τέλειο άνθρωπο, επαινέστε τον. Δείξτε μου έναν άνθρωπο που δεν έχει κάνει ποτέ λάθος και θα σας δείξω έναν άνθρωπο που δεν έχει καταφέρει τίποτα». Δώστε τους την ευκαιρία να ενεργήσουν και να κάνουν λάθη. Μην πίνετε και μην τους κάνετε κήρυγμα.

Υπάρχει μια παιδαγωγική τεχνική για την ενθάρρυνση ενός ατόμου σε μια δύσκολη κατάσταση, αν και σε αυτό το παράδειγμα, η κατάσταση δεν σχετίζεται με το άτομο. Ένας εκπαιδευτής λέει σε μια γάτα, «Γατάκι, πες μαμά». Αυτή απαντά, «Νιάου». Ο εκπαιδευτής λέει, «Πες μαμά». Αυτή απαντά, «Νιάου». Ο εκπαιδευτής ρωτάει ξανά, «Γατάκι, πες νιάου». Αυτή απαντά, «Νιάου». Και μετά απαντά, «Ω, αυτό είναι καλύτερο!» Από τόσο μικρά πράγματα χτίζεται η οικογενειακή ζωή. Τα παιδιά, οι σύζυγοι και οι γυναίκες πρέπει να ενθαρρύνονται για μια μικρή εργασία που έχουν κάνει, είτε με επιτυχία είτε με αποτυχία - δεν έχει σημασία. Αφού ενθαρρύνετε κάποιον, αφού το έχει αποδεχτεί, μπορείτε αργότερα να πείτε, «Ήταν λίγο υποτιμημένο». Αυτή είναι επίσης μια μοναδική τακτική στις οικογενειακές σχέσεις: έπαινος, μετά επίπληξη.

Γιατί ο σύζυγος έγινε τσιγκούνης; Επειδή οι σύζυγοι έχουν αλλάξει θέσεις στην οικογενειακή τους ζωή. Σήμερα, όλοι οι υπολογιστές είναι χτισμένοι στο δυαδικό σύστημα: όλες οι πληροφορίες καταγράφονται χρησιμοποιώντας δύο ψηφία - μηδέν και ένα. Η οικογένεια είναι επίσης ένα δυαδικό σύστημα. Σύμφωνα με τον Θεό, η προσωποποίηση του ενός είναι ο σύζυγος και το μηδέν είναι η σύζυγος. Η αξία μιας οικογένειας θα είναι όταν το ένα έρχεται πρώτο, ακολουθούμενο από το μηδέν, και στη συνέχεια η οικογένεια θα αποτιμάται στο 10. Αν η σύζυγος έρχεται πρώτη, η αξία θα είναι 01 - αυτό δεν είναι τίποτα απολύτως. Πρέπει να καταφέρετε να υποστηρίξετε το ένα.

Όταν ερχόμουν εδώ, ρώτησα τους νέους ποιους τρεις χρυσούς κανόνες θα πρότειναν για την οικογενειακή ζωή. Και μια ευτυχισμένη γυναίκα και σύζυγος έγραψε: «Πρέπει να οδηγήσετε την κατάσταση σε σημείο που ο σύζυγός σας να παίρνει αποφάσεις». Αφήστε τον να μάθει να παίρνει αποφάσεις, βοηθήστε τον σε αυτό, αφήστε τον να έχει τον τελευταίο λόγο, και τότε δεν θα ζείτε με έναν τσιγκούνη, γεμάτο παράσιτα σύζυγο. Έγραψε επίσης: «Έχω διαπιστώσει ότι μετά από λίγο καιρό, τα πράγματα εξελίσσονται όπως είπε ο σύζυγός μου». Αυτό συμβαίνει επειδή ο Θεός παρέχει μια τέτοια δομή για την οικογένεια. μέσω Αυτού, αποκαλύπτονται ευαίσθητα ζητήματα. Είμαι υπέρ του να αποφασίζονται όλα σε ένα οικογενειακό συμβούλιο, αλλά ο σύζυγος να έχει τον τελευταίο λόγο.

Αρχιμανδρίτης Μελχισεδέκ (Αρτυούχιν)

Η υπηρεσιακή στην εκκλησία μας μου το είπε αυτό.

 

Η υπηρεσιακή στην εκκλησία μας μου το είπε αυτό.

Θα προσπαθήσω να διηγηθώ την ιστορία αυτό ακριβώς.

«Μια γυναίκα περίπου 60 ετών μπαίνει στην εκκλησία. Είναι ευπρεπώς ντυμένη. Ντροπαλά, ευγενικά και δειλά με ζητάει να της πω πώς να ανάψει σωστά ένα κερί στον ίδιο τον Θεό και τον Υιό Του, τον Χριστό, επειδή είναι καλός άνθρωπος».

Της είπα.

Η γυναίκα, αφού άναψε το κερί, πήγε σε ένα άλλο κηροπήγιο και ρώτησε, δείχνοντας τις εικόνες:

«Ποιες είναι αυτές;»

Εξήγησε ότι αυτές ήταν εικόνες του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού, του Αγίου Σπυρίδωνα, της Αγίας Ματρώνας της Μόσχας και της Αγίας Ξένιας...»

Η γυναίκα μάλιστα έβαλε ένα δάκρυ και αναφώνησε:

«Τι καλούς ανθρώπους έχετε εδώ. Θα ξανάρθω σε εσάς».

Και έφυγε.

Από τις ιστορίες του Αρχιερέα Αλέξανδρου Αβντιούγκιν

Μια οικογένεια δεν είναι απλώς ένα παντρεμένο ζευγάρι.

 

Μια οικογένεια δεν είναι απλώς ένα παντρεμένο ζευγάρι. Υπάρχουν και άλλες οικογένειες, για παράδειγμα, όπου ο ένας σύζυγος απουσιάζει, αλλά υπάρχουν τρεις γενιές. Υπάρχει μια μητέρα, μια γιαγιά και παιδιά. Αυτό είναι επίσης μια οικογένεια. Ή ένα εγγόνι και μια γιαγιά που ζουν μαζί - αυτό είναι επίσης μια οικογένεια.

Πόσο ευτυχισμένη μπορεί να είναι μια οικογένεια; Αν υπάρχει αγάπη, τότε, φυσικά, είναι ευτυχία. Είναι τόσο υπέροχο που ο Θεός μας έχει δώσει μια οικογένεια, που ο Θεός μας δίνει την ευκαιρία να μείνουμε στην αγάπη, στην αγάπη των ανθρώπων που με δέχονται.

Τι άλλο είναι η αγάπη σε μια οικογένεια; Είναι άνευ όρων αγάπη. Λοιπόν, πάρτε τους γονείς για τα παιδιά τους. Εκεί, αγαπάμε τα παιδιά μας όχι επειδή είναι καλά, αλλά επειδή είναι παιδιά μας. Φυσικά, σε μια οικογένεια, οι γονείς δεν κυριαρχούν πάνω στα παιδιά τους, δεν δείχνουν υπερηφάνεια. Όταν οι οικογενειακές σχέσεις είναι φυσιολογικές, προστατεύουν, είναι ελεήμονες και υπομονετικοί. Μας δίνεται αυτή η ευκαιρία.

Με βάση αυτό, είναι πιθανό κάποια ατέλεια σε μια οικογένεια να καλύπτεται από αγάπη.

Τι συμβαίνει όταν βλέπουμε ότι η ζωή σε μια οικογένεια είναι εντελώς παράξενη; Δεν υπάρχει αγάπη, και μερικές φορές μερικές οικογένειες είναι απλώς τόσο παράξενες. Στην εκκλησιαστική μου υπακοή, ασχολούμαι με τα προβλήματα των εθισμένων. Μπορούμε να μαρτυρήσουμε ότι πολλοί εθισμένοι είναι εθισμένοι ακριβώς επειδή μεγάλωσαν σε καταστροφικές οικογένειες. Οι οικογένειές τους, ειδικά οι σχέσεις γονέα-παιδιού, ήταν τόσο διαστρεβλωμένες, τόσο γεμάτες θλίψη και δυστυχία, που τελικά όλα καταλήγουν σε εθισμό.

Ναι, αυτό συμβαίνει πραγματικά. Από πού προέρχεται; Αν κατανοήσετε την προέλευση της αγάπης σε μια οικογένεια, όλα γίνονται ξεκάθαρα. Γνωρίζουμε ότι η αγάπη προέρχεται από τον Θεό, η αγάπη είναι Θεός και, κατά συνέπεια, η αγάπη σε μια οικογένεια προέρχεται επίσης από τον Θεό. Όταν οι άνθρωποι χτίζουν τη ζωή τους μακριά από τον Θεό, κάτι άλλο αναδύεται αντί για αγάπη. Το πάθος και η αγάπη είναι διαφορετικές έννοιες. Αν και μερικές φορές οι άνθρωποι στον σύγχρονο κόσμο - μόλις διαβάσαμε ένα απόσπασμα από τον Απόστολο Παύλο, τα λόγια του - οι σύγχρονοι άνθρωποι κατανοούν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων ως αγάπη που απέχει πολύ από αυτά τα λόγια.

Πρωτοπρεσβύτερος  Μάξιμος Πλέτνιεφ.

Ποια είναι η συνταγή για μια δυνατή οικογένεια;

 

Ποια είναι η συνταγή για μια δυνατή οικογένεια; Νομίζω ότι είναι να αγαπάμε ο ένας τον άλλον—ποια άλλη συνταγή θα μπορούσε να υπάρχει; Και είναι απαραίτητο να δουλέψεις πάνω στον εαυτό σου. Τι είναι η αγάπη, τελικά; Είναι να θυσιάσεις τη ζωή σου για τους φίλους σου. Δηλαδή, για τον πλησίον σου, για τον/την σύζυγό σου. Τι ακριβώς είναι η οικογένεια; Είναι να θυσιάσεις τη ζωή σου για τον πλησίον σου. Είναι να θυσιάσεις τα δικά σου συμφέροντα για τα συμφέροντα της οικογένειάς σου, του/της συζύγου σου και των αγαπημένων σου προσώπων.

Πρωτοπρεσβύτερος  Σεργίου Μέλνικοφ

Η θυσία είναι αναπόφευκτο μέρος της χριστιανικής ζωής.

 

Η θυσία είναι αναπόφευκτο μέρος της χριστιανικής ζωής. Κάποιοι μάλιστα έχουν πει ότι κάθε συνειδητός Χριστιανός έχει στοιχεία μαρτυρίου στη ζωή του. 

Αλλά αν κάνουμε πάρα πολλές θυσίες στις οικογένειές μας, και ειδικά αν προετοιμαζόμαστε πριν από τον γάμο να θυσιάζουμε, να θυσιάζουμε και μετά να θυσιάζουμε ξανά, αυτό μπορεί να είναι επιβλαβές τόσο για τον άλλο σύζυγο όσο και για την οικογένεια στο σύνολό της.

Ιερέας Μιχαήλ Νεμνόνοφ

ΟΙ ΕΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ.

 

Τὴν Κυριακήν, 1ην/14ην Ιουνίου 2026, ἐτελέσθη ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου  Ἀρχιεπισκόπου Γεράσων κ. Θεοφάνους εἰς τὸ Καθολικὸν τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως θεία Λειτουργία ἐπὶ τῇ μνήμῃ πάντων τῶν ἐν Παλαιστίνῃ Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων, Ἀποστόλων, μαρτύρων, ὁσίων, δικαίων, Ἱεραρχῶν συμφώνως πρὸς τὴν τυπικὴν διάταξιν ἑορτασμοῦ τῆς μνήμης αὐτῶν μετὰ τὴν Κυριακὴν τῶν Ἁγίων Πάντων, μετὰ τῆς ὁποίας καὶ κλείνει τὸ βιβλίον τοῦ Πεντηκοσταρίου.

Δεν είναι το ίδιο να τρως με ευλογία… | Ο Θεοδόσιος και ο Μοναχός.

 

ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ 11/6/2026.

 

Αγάπα τον Θεό πάνω απ' όλα. Πρωτοπρεσβύτερος Νικολάι Γκουριάνοφ.

 

Αγάπα τον Θεό πάνω απ' όλα.

Κάποτε είπα στον πατέρα: «Πάτερ, θέλω να γίνω κι εγώ πιστός!» Μου απάντησε: «Είναι τόσο απλό! Αγάπα τον Θεό πάνω απ' όλα!»

Παραπονέθηκα: «Πάτερ, εγώ προσωπικά δεν μπορώ να το κάνω αυτό! Αγαπώ τα εγγόνια μου πάνω απ' όλα επειδή είναι σαν εμένα, και φυσικά, η αγάπη μου για τον Θεό εξασθενεί. Και μετά, ανησυχώ για τον άντρα μου, τα παιδιά μου και την οικογένειά μου.

Σέβομαι τον Θεό, αλλά να Τον αγαπάς πάνω απ' όλα! Πρέπει να πας στο Άγιο Όρος ή όπου αλλού προσεύχονται οι μοναχοί και να μην βλέπεις κόσμο, και να μην θυμάσαι τους συγγενείς ή τους φίλους τους, αλλά να προσεύχεσαι γι' αυτούς και για όλο τον κόσμο ψύχραιμα, αγαπώντας μόνο τον Θεό!»

Ο πατέρας δεν απάντησε, παρά μόνο χαμογέλασε σε αυτό! Δεν μας μάλωσε, δεν μας κατηγόρησε, δεν προσπάθησε να αποδείξει τίποτα, αλλά μας κοίταξε με καλοσύνη και αγάπη!

Μερικές φορές ο πατέρας μου μιλούσε σαν σε μικρό παιδί αν παρεξηγούσα κάτι λόγω της στενοκεφαλιάς μου.

Από τα απομνημονεύματα της Zinaida Konovalyuk

«Δούλος του Θεού». από την L.E. Αζαρκίνα

Ένα βήμα πίσω: το μυστικό της Διάκρισης (Αββάς Νισθερώος).

 

Το φαγητό του οσίου Αθανασίου (Ιστορίες από το Γεροντικό).

 

Τριαντάφυλλος Ντόσκας "Προστατεύοντας τη μνήμη και το νου μας" (Θεραπευτική της Οικογένειας).

 

Γεώργιος Αδαλής: Μετά το Ορμούζ θα υπάρξει κρίση στα Στενά της Μάλακα!!!!

 

111 Ιστορίες. Μάχες Ζωής Χαμένες ή Κερδισμένες. ΣΕΒ.ΜΗΤΡ. ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ.

 …Συχνά έχω την ευκαιρία να διηγούμαι ιστορίες από τα νέα παιδιά που γνώρισα. Ιστορίες όμορφες, αλλά και άλλες που είχαν τραγική κατάληξη. Το ενδιαφέρον ήταν πολύ μεγάλο. Έτσι σκέφθηκα κάποιες απ’ αυτές τις ιστορίες να τις καταγράψω, πιστεύοντας ότι, ειδικά τα νέα παιδιά, που τώρα ξανοίγονται στη ζωή, θα προβληματιστούν και θα ωφεληθούν…

Κ. Γρίβας: Ηταν μεγάλο πλήγμα αυτός ο παρανοϊκός πόλεμος για την αμερικανική υψηλή στρατηγική.