Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026
Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026
Η Αγία νεομάρτυς Νικολίνα-Μονή Νίκμικ,Σερβία.
🕊️⛪+ Η Αγία νεομάρτυς Νικολίνα-Μονή
Νίκμικ,Σερβία⛪🕊️
Η Αγία νεομάρτυς Νικολίνα ήταν κορίτσι 10-12 ετών, και φύλαγε τα πρόβατα στο δάσος της μονής Νίκμικ,στα τέλη του 17ου αιώνα,αρχές του 18ου .
Την βρήκαν οι Τούρκοι, και της ζήτησαν να τους δείξει το δρόμο για το μοναστήρι, το οποίο ήθελαν να ληστέψουν.
Δεν ήθελε να τους το δείξει και είπε «nišću nimik» (που μεταφράζεται ως «Δεν ξέρω τίποτα»), στο οποίο οι Τούρκοι απάντησαν με βία και αποκεφάλισαν το παιδί επί τόπου και την άφησαν στον κορμό ενός δέντρου.
Έτσι πήρε το όνομα του το μοναστήρι του Nimnik.,από την λέξη nimik
Οι χωρικοί είδαν από μακριά το φως σε εκείνο το μέρος και ήρθαν να δουν τι συμβαίνει, και τη βρήκαν νεκρή.
Την οδήγησαν στο χωριό πάνω σε ένα κάρο με βόδια, αλλά τα βόδια κοντά στο μοναστήρι στάθηκαν και δεν μετακινούνταν με τίποτα.
Κατάλαβαν ότι ήταν θέλημα Θεού και δικό της να την θάψουν δίπλα στην εκκλησία της μονής.
Μέχρι σήμερα, ένα από τα δύο παρεκκλήσια αυτού του μοναστηριού,στέκει πάνω στον τάφο της. Θαύματα πολλά γίνονται στον τάφο της.
🥀 Ταίς αυτής αγίαις πρεσβείαις Χριστέ ο Θεός ελέησον και σώσον ημάς Αμήν!!!📿🕊️⛪
Άγιον Όρος 1987. Ιερά Μονή Ζωγράφου , πριν από 39 έτη !!!
Άγιον Όρος 1987
Ιερά Μονή Ζωγράφου , πριν από 39 έτη !!!
Στα λιθόστρωτα μονοπάτια του χρόνου,
βάδισμα αργό, σιωπηλό και ταπεινό.
Λογική και άλογος φύση σε μια τέλεια ισορροπία.
Με την χαρά της πίστης , την γαλήνη της προσευχής και την ησυχία του τόπου.
Ένας λευκασμένος Βούλγαρος ορθόδοξος μοναχός, οδοιπόρος της ιερας σιωπής και της νοεράς προσευχής, εκεί που το δάκρυ και οι σταγόνες του μόχθου ποτίζουν την γη και δροσίζουν την διψασμένη ψυχή !!!
Το υπόγειο ελαιοτριβείο της Στερναντία – Ιταλία,🇮🇹🇬🇷
Το υπόγειο ελαιοτριβείο της Στερναντία – Ιταλία,🇮🇹🇬🇷
Το Frantoio Ipogeo di Palazzo Granafei είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ιστορικά μνημεία της Στερναντία, στην περιοχή του Σαλέντο, στην Απουλία της νότιας Ιταλίας. Πρόκειται για ένα παλιό ελαιοτριβείο λαξευμένο κάτω από τη γη, που μαρτυρά τη μεγάλη σημασία της ελαιοπαραγωγής στην οικονομία της περιοχής.
Η ιστορία του
* Οι ρίζες του: Το ελαιοτριβείο χρονολογείται περίπου στον 15ο αιώνα.
* Η λειτουργία του: Παρέμεινε σε λειτουργία έως τον 19ο αιώνα.
* Το υπόγειο δίκτυο: Στη Στερναντία υπήρχαν συνολικά 19 υπόγεια ελαιοτριβεία, τα οποία συνδέονταν μεταξύ τους με υπόγειους διαδρόμους.
* Η παραγωγή: Οι ελιές αλέθονταν σε μεγάλες πέτρινες μυλόπετρες και στη συνέχεια η ελαιοζύμη πιεζόταν με ειδικά πιεστήρια για να εξαχθεί το λάδι.
Γιατί ήταν υπόγειο;
Η κατασκευή του κάτω από την επιφάνεια του εδάφους εξυπηρετούσε πολλούς σκοπούς:
* Διατηρούσε σχετικά σταθερή θερμοκρασία.
* Προστάτευε τις ελιές και τις εγκαταστάσεις από τις εξωτερικές συνθήκες.
* Προσέφερε έναν κατάλληλο χώρο για την αποθήκευση και την επεξεργασία της ελιάς.
Το ελαιόλαδο δεν προοριζόταν μόνο για τη διατροφή. Μεγάλο μέρος του παραγόταν για φωτισμό, καθώς χρησιμοποιούνταν ως καύσιμο σε λυχνίες.
Πού βρίσκεται;
Βρίσκεται κοντά στην ιστορική πύλη Porta Filìa, κάτω από τον χώρο που ανήκε παλαιότερα στο αρχοντικό των μαρκησίων Granafei. Είναι το μοναδικό από τα 19 υπόγεια ελαιοτριβεία της Στερναντία που έχει διατηρηθεί επισκέψιμο.
📍 Διεύθυνση: Via Matteotti, Στερναντία, επαρχία Λέτσε.
Για πληροφορίες σχετικά με ξεναγήσεις, αναφέρεται το τηλέφωνο +39 0836 666227. Καλό είναι να επιβεβαιώσετε εκ των προτέρων αν είναι ανοιχτό την ημέρα της επίσκεψής σας.
Είναι ένα ιδιαίτερο μνημείο, γιατί μέσα σε αυτό ανακαλύπτουμε όχι μόνο την ιστορία του ελαιολάδου, αλλά και τον τρόπο ζωής των ανθρώπων του Σαλέντο πριν από αιώνες.
Μετεωρίτικοι Στοχασμοί 134
"Ἡ Συγχώρηση: Τὸ Μέλλον ποὺ Γεννιέται ἀπὸ τὶς Στάχτες τοῦ Χθές"
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ Μετεωρίτου
Στὸ μεσαιωνικὸ Μπρασόβ, ἐκεῖ ὅπου οἱ πέτρες φυλάσσουν αἰῶνες μνήμης καὶ οἱ σκιὲς τῶν παλιῶν κτισμάτων μοιάζουν μὲ ἀπολιθωμένες προσευχές, ἀναλογίζομαι τὸ παράδοξο τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς: πόσο εὔκολα γίνεται φυλακὴ τοῦ χθὲς καὶ πόσο δύσκολα ἀνοίγει παράθυρο στὸ αὔριο! Ἡ συγχώρηση δὲν ἔχει τὴ δύναμη νὰ ξαναγράψει τὴν ἱστορία· ἔχει, ὅμως, τὴν τόλμη νὰ τῆς ἀφαιρέσει τὸ δηλητήριο. *Τὸ παρελθὸν παραμένει πληγή, μὰ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνει καὶ κληρονομιά.*
Μπροστὰ στὴ Μαύρη Ἐκκλησία, μὲ τὴ βαριὰ καμπάνα τῶν ἕξι τόνων καὶ τὸ ἐπιβλητικὸ μουσικό της ὄργανο, σκέφτομαι πὼς κι ἡ καρδιὰ ἔχει τὶς δικές της καμπάνες. Ἄλλες χτυποῦν πένθιμα γιὰ τὶς ἀδικίες ποὺ δεχθήκαμε· ἄλλες σιωποῦν κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῆς μνησικακίας. Κι ὅμως, ἀκόμη καὶ ἡ πιὸ βαθιὰ πληγὴ μπορεῖ νὰ μεταμορφωθεῖ σὲ τόπο συνάντησης μὲ τὴ Χάρη. *Ἡ κακία κρατᾶ τὸν νεκρὸ δεμένο στὸ παρελθόν· ἡ συγχώρηση λύνει πρῶτα τὰ δεσμὰ ἐκείνου ποὺ θυμᾶται.*
Στὴν Ἱερὰ Μονὴ Σνάγκοβ (Snagov), μέσα στὴ σιωπὴ τοῦ ἱεροῦ χώρου, ἡ σκέψη στρέφεται πρὸς τὸ μυστήριο τῆς μετανοίας. Μήπως ἡ μεγαλύτερη νίκη δὲν εἶναι νὰ δικαιωθοῦμε ἀπέναντι σὲ ἐκεῖνον ποὺ μᾶς πλήγωσε, ἀλλὰ νὰ μὴ γίνει ἡ πληγή μας ὁ καθρέφτης τῆς ψυχῆς μας; Ὁ Χριστός, ἐπάνω στὸν Σταυρό, δὲν ἀπάντησε στὸ μῖσος μὲ μῖσος· ἄνοιξε μέσα στὴν ἀδικία ἕναν δρόμο ποὺ ὁδηγοῦσε στὴ συγχώρηση. *Ὁ Σταυρὸς δὲν ἐξαφάνισε τὰ καρφιά· φανέρωσε πὼς ἀκόμη κι αὐτὰ δὲν μποροῦν νὰ φυλακίσουν τὴν ἀγάπη.*
Καὶ στὸν Ἑλληνικὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Τριάδος, ποὺ ὑψώθηκε ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ὁμογενῶν, ἡ μνήμη συναντᾶ τὴν ἐλπίδα: ὅ,τι ἀγαπᾶμε ἀληθινὰ μπορεῖ νὰ ριζώσει ἀκόμη καὶ μακριὰ ἀπὸ τὴν πατρίδα του.
Ἴσως, τελικά, συγχωρῶ νὰ σημαίνει πὼς ἀφήνω τὸν Θεὸ νὰ κατοικήσει ἐκεῖ ὅπου κάποτε βασίλευε ἡ πίκρα. *Τὸ χθὲς δὲν ἀλλάζει· ἀλλάζει, ὅμως, ὁ τρόπος ποὺ τὸ κουβαλᾶμε.*
*Ἡ συγχώρηση δὲν ἀθωώνει πάντοτε ἐκεῖνον ποὺ μᾶς πλήγωσε· ἐλευθερώνει τὴν ψυχή μας ἀπὸ τὸ νὰ ζεῖ γιὰ πάντα μέσα στὴν πληγή. Καὶ τότε, ἐκεῖ ὅπου τὸ παρελθὸν ἔσκαψε ἕναν τάφο, ἡ Χάρη μπορεῖ νὰ φυτέψει ἕναν κῆπο.*
Nicolae Steinhardt (Δίνοντας, θα λάβεις)
Αν Εκείνος προχωρούσε σε μια δίκαιη κρίση απέναντί μας, θα καταδικαζόμασταν όλοι — ο καθένας μας δίχως εξαίρεση. Ευτυχώς για εμάς, ωστόσο, ο Θεός δεν κρίνει μόνο με βάση τη δικαιοσύνη, αλλά και με βάση το έλεος, την αγάπη και τη συμπόνια — δηλαδή, στην ουσία, με βάση την *αδικία*. Ο Θεός —όπως λέει και η λαϊκή ρήση— γέρνει τη ζυγαριά υπέρ μας, διότι «τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστι»... Ματθαίος 19:26· Μάρκος 10:27· Λουκάς 18:27.
Nicolae Steinhardt (*Δίνοντας, θα λάβεις*)
Μια ματιά στην Grecia Salentina
Μέρος της Magna Grecia ή αλλιώς της Μεγάλης Ελλάδας, η Κάτω Ιταλία έχει μπόλικα χωριά, των οποίων οι ρίζες είναι ελληνικές.
Δεν είναι μυστικό πως η νότια Ιταλία υπήρξε ελληνική αποικία κατά την αρχαιότητα, όπως δεν είναι μυστικό πως υπάρχουν ακόμα περιοχές στη γείτονα χώρα που οι κάτοικοι μιλάνε την ελληνική διάλεκτο και είναι υπερήφανοι απόγονοι Ελλήνων.
Εχθές το βράδυ (30/12) η Έλλη Κασόλη και η κάμερα του Prime Time βρέθηκαν στην Κάτω Ιταλία και στα ελληνόφωνα χωριά. Όπως αναφέρθηκε στην εκπομπή, στα χωριά, όπως το Γκαλιτσιανό και η Στερνατία, όπου η ιστορία συναντά την παράδοση, οι εναπομείναντες πληθυσμοί των ελληνικών αποικιών της αρχαιότητας μιλούν ακόμη την αρχαία διάλεκτο των Γρεκάνων.
Ο πολιτιστικός πλούτος αυτών των περιοχών αναδεικνύεται μέσα από τη διατήρηση της γκρεκάνικης γλώσσας, τα παραδοσιακά τραγούδια, τη ζεστή φιλοξενία, τις εικόνες με γλέντια στην πλατεία που θυμίζουν Ελλάδα.
Μάλιστα, υπάρχει και ένα χωριό που δεν θυμίζει απλά, αλλά φωνάζει Ελλάδα. Η Καλημέρα (ιταλ.Calimera) είναι μια μικρή πόλη 7.296 κατοίκων στη Νότια Ιταλία, την ονομαζόμενη Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia).
Ανήκει στην επαρχία του Λέτσε και βρίσκεται στην γεωγραφικά απομονωμένη περιοχή Γκρέτσια Σαλεντίνα της χερσονήσου του Σαλέντο, όπου το ελληνικό στοιχείο παρέμεινε ακμαίο έως τα νεότερα χρόνια.
Σύμφωνα με την παράδοση, η ονομασία της κωμόπολης οφείλεται σε κάποιον ταξιδιώτη, ο οποίος, όταν πέρασε από αυτό το μέρος, ρώτησε έναν χωρικό για το όνομα του οικισμού. Ο τελευταίος, μην κατανοώντας την ξένη γλώσσα, έγνεψε του περαστικού ταξιδιώτη χαιρετώντας τον: «Καλημέρα», του είπε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
