Τρίτη 24 Μαρτίου 2026
Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026
Θυμάμαι τον γέροντα Αυξέντιο, ο οποίος εκοιμήθη σε ηλικία 90 ετών.
Θυμᾶμαι τὸν γέροντα Αὐξέντιο, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη σὲ ἡλικία 90 ἐτῶν, πρὸ δεκαετίας περίπου, ὁ ὁποῖος ἦταν ἕνας πάρα πολὺ ἐνάρετος καὶ ἅγιος μοναχός. Κάποτε -ἦταν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα- ἐπρόκειτο νὰ προσέλθουν οἱ πατέρες καὶ οἱ λαϊκοὶ Χριστιανοί, ποὺ ἦταν ἀρκετοὶ -ὡς προσκυνηταί- στὸ μοναστήρι, νὰ κοινωνήσουν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Πρὸ τῆς Θείας Κοινωνίας εἶπα ἀπὸ τὴν Ὡραία Πύλη γιὰ τοὺς λαϊκοὺς ἀδελφούς: «Θὰ παρακαλέσω νὰ προσέλθουν ὅσοι ἔχουν ἐξομολογηθῆ καὶ προετοιμασθῆ. Ὅποιος δὲν ἔχει ἑτοιμασθῆ, νὰ ἐξομολογηθῆ πρῶτα καὶ μετὰ νὰ κοινωνήσῃ».
Ὁ π. Αὐξέντιος ἐνόμιζε ὅτι τὸ ἔλεγα γιὰ τοὺς μοναχούς. Ἦταν τυφλός. Ἦταν ὁ πρῶτος στὴν σειρὰ ἀπὸ τοὺς πατέρες, ὁ ἀρχαιότερος -εἶχε ἔλθει στὸ μοναστήρι τὸ 1917. Περίμενε τὴν σειρά του νὰ κοινωνήση. Νόμισε λοιπὸν ὅτι ζητοῦσα καὶ ἀπὸ τοὺς πατέρες νὰ ἐξομολογηθοῦν. Ἐξομολογεῖται, λοιπόν, δημοσίᾳ.
Καὶ ποιὰ ἦταν ἡ ἐξομολόγησίς του; «Πλέω σ᾿ ἕνα πέλαγος ματαιότητος. Δὲν ἔχω κάνει τίποτε στὴν ζωή μου. Δὲν ξέρω ποῦ βρίσκομαι, οὔτε ποῦ πηγαίνω». Καὶ ζητοῦσε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Αὐτὴ ἡ ταπείνωσις ἐχαρακτήριζε πάντοτε τὸν π. Αὐξέντιο. Γι᾿ αὐτὸ ὁσάκις τοῦ ζητούσαμε κάποια συμβουλή, ἀπέφευγε νὰ μᾶς πῆ, μόνον ἔλεγε: «Τὴν εὐχή. Τὴν εὐχή. Τὸ “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ” νὰ λέτε». Καί: «Νὰ διαβάζετε τὸν Εὐεργετινό». Ἔκρυβε τὴν ἀρετή του καὶ τὴν πολλὴ πνευματικὴ γνῶσι καὶ σοφία τὴν ὁποία εἶχε. Ἔζησε ὅλη του τὴν ζωὴ πραγματικὰ κρυμμένος ἀπὸ τὰ μάτια τῶν πατέρων, οἱ ὁποῖοι, ἂν καὶ ζοῦσαν στὰ διπλανὰ κελλιά, δὲν ὑποψιάζοντο τὴν πολλὴ ἄσκησι καὶ τὸν πολὺ ἀγώνα τοῦ π. Αὐξεντίου. Ἔχουμε πληροφορία ἀξιόπιστη ὅτι ὁ π. Αὐξέντιος ἠξιώνετο καθημερινῶς νὰ βλέπη τὸ ἄκτιστον Φῶς. Αὐτὸ βέβαια εἶναι κάτι συγκλονιστικό, συνέβαινε ὅμως, καὶ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι συνέβαινε, διότι ὁ π. Αὐξέντιος εἶχε τὶς προϋποθέσεις γιὰ νὰ μπορέση νὰ φθάση στὴν θεοπτία...
π. Γεώργιος Καψάνης
600 ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ από τον Ιερέα Ιωσήφ Τρίφα!!! 27
224 - Το οπωροφόρο δέντρο - είναι χτυπημένο...
Έχετε δει τι κάνει το δέντρο φορτωμένο με καρπούς; Τα άτακτα παιδιά, όταν βλέπουν ένα δέντρο φορτωμένο με καρπούς, του πετάνε πέτρες και ξύλα. Και τι κάνει το δέντρο; Είναι σιωπηλό· δεν παραπονιέται· δεν πετάει πίσω πέτρες, αλλά αντί για πέτρες, αφήνει γλυκούς και ευχάριστους καρπούς να πέφτουν στα πόδια τους. Δεν παίρνει εκδίκηση με πέτρες, αλλά με τη γενναιοδωρία των καρπών. Δίνει χωρίς μουρμούρισμα, όλα τα αγαθά που του έχει δώσει ο Θεός.
Στους αγαπημένους Χριστιανούς και στρατιώτες του Στρατού του Κυρίου, όλους εσάς που είστε ζηλωτές για τη σωτηρία του πλησίον σας! Μην αποθαρρύνεστε όταν σας χλευάζουν και σας καταδιώκουν. Οι πέτρες με τις οποίες σας χτυπούν τα κουτσομπολιά και οι χλευασμοί των ανθρώπων, είναι η καλύτερη απόδειξη της καρποφορίας της ζωής σας... είναι η καλύτερη απόδειξη ότι το δέντρο της ζωής σας είναι γεμάτο καρπούς. Σε ένα δέντρο χωρίς καρπούς, κανείς δεν πετάει πέτρες.
Αν σας διώκουν και σας περιφρονούν, προσευχηθείτε για τη σωτηρία εκείνων που σας διώκουν και σας κοροϊδεύουν. Σε εκείνους που σας χτυπούν με χλευασμό, διωγμό και χαστούκια, τους δίνετε να γευτούν τον καρπό της αγάπης σας, ακούγοντας τα λόγια του Αγαπητού μας Σωτήρα: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, κάνετε καλό σε εκείνους που σας μισούν και προσεύχεστε για εκείνους που σας κακομεταχειρίζονται (Ματθαίος 5:44).
Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσετε να οδηγήσετε πολλές ψυχές στον Σωτήρα και στη σωτηρία.
225 - Τα Δύο Ημερολόγια
Στην πνευματική μας ζωή, στα ζητήματα της σωτηρίας μας, έχουμε ένα ημερολόγιο, ή μάλλον, δύο ημερολόγια, το καθένα με μόνο μία ημέρα. Το ένα είναι το ημερολόγιο του Θεού και σε αυτό είναι γραμμένο:
Σήμερα.
Το άλλο είναι το ημερολόγιο του διαβόλου και είναι γραμμένο σε αυτό: Αύριο.
Σήμερα είναι το ημερολόγιο του Θεού.
Αύριο είναι το ημερολόγιο του διαβόλου.
Σήμερα, αν ακούσετε τη φωνή μου - λέει ο Κύριος - μην σκληρύνετε τις καρδιές σας (Εβραίους 3, 7). Ο Θεός ορίζει μια ημέρα: Σήμερα, λέγοντας μέσω του προφήτη Δαβίδ: Σήμερα, αν ακούσετε τη φωνή Του, μην σκληρύνετε τις καρδιές σας (Εβραίους 4, 7· Ψαλμός 95, 7).
Επιστρέψτε στον Θεό σήμερα γιατί αύριο μπορεί να είστε στον τάφο και στην κόλαση.
Από την άλλη πλευρά, όμως, το ημερολόγιο του διαβόλου λέει: Άφησε αυτά τα πράγματα για αύριο... έχεις ακόμα χρόνο για αυτά τα πράγματα... τώρα είσαι πολύ νέος... εκεί στα γηρατειά... Και με τέτοιους ψιθύρους ο διάβολος συνεχίζει να εξαπατά τον άνθρωπο μέχρι να τον παρασύρει στη γη και στην κόλαση.
226 - Σκόνη και Φωτιά
Η καρδιά του κοσμικού ανθρώπου είναι σαν ένα γεμιστήρα γεμάτο με μπαρούτι. Μόλις η φωτιά των πειρασμών πλησιάσει έναν τέτοιο γεμιστήρα, γίνεται μια έκρηξη, διαπράττεται μια αμαρτία.
Ο αμαρτωλός δεν μπορεί να αντισταθεί στην αμαρτία.
Αλλά ο πνευματικός άνθρωπος προστατεύεται από τέτοιες εκρήξεις. Η καρδιά του καθαρίζεται από εύφλεκτα υλικά. Αναφλέγεται μόνο για τον Κύριο και για τα πράγματα της ψυχής.
227 - Τι κάνεις εδώ;
Μια Κυριακή, κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας με βροντές και αστραπές, μερικοί γλεντζέδες διασκέδαζαν σε μια ταβέρνα, φωνάζοντας, μεθώντας και βρίζοντας.
Ένας πιστός μπήκε από την πόρτα χωρίς προειδοποίηση, κοιτάζοντας γύρω.
- Τι κάνετε εδώ; - ρωτούν οι θυμωμένοι γλεντζέδες.
- Λοιπόν, συγχωρήστε με, αλλά μόλις τώρα έγινε μια έκρηξη κάπου κοντά και νόμιζα ότι ήταν εδώ, γιατί υπάρχει ακόμα πολύς θόρυβος!...
228 - Περιστέρια στη Βενετία
Η Βενετία είναι η πόλη των περιστεριών. Τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται γύρω από την εκκλησία στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου.
Και κάτι ενδιαφέρον. Κάθε φορά που χτυπάει η μεγάλη καμπάνα της εκκλησίας το μεσημέρι, τα περιστέρια συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες από όλη την πόλη στους πύργους των εκκλησιών.
Κοιτάξτε αυτό το υπέροχο πράγμα - αναφώνησε ένας ξένος - με το χτύπημα της καμπάνας, τα περιστέρια συγκεντρώνονται στην εκκλησία σαν να ήταν ευσεβείς Χριστιανοί... ακούνε το χτύπημα των κουδουνιών περισσότερο από τους ανθρώπους... - Περίμενε, περίμενε - απάντησε ένας ντόπιος - η συγκέντρωση των περιστεριών όταν χτυπάει η καμπάνα του μεσημεριού, έχει άλλη σημασία. Τότε δίνεται φαγητό στα περιστέρια... συγκεντρώνονται στην εκκλησία όχι μόνο για το χτύπημα των κουδουνιών, αλλά και επειδή ξέρουν ότι τότε τους δίνεται φαγητό.
Πάντα παραπονιόμαστε ότι οι εκκλησίες είναι άδειες... ότι η καμπάνα χτυπάει μάταια... Θα υπάρχουν πολλοί λόγοι γι' αυτό... φυσικά και οι άνθρωποι έχουν διεφθαρεί, αλλά φυσικά ένας λόγος είναι ότι σε πολλά μέρη, εκτός από το χτύπημα των καμπανών, στους ανθρώπους δεν δίνεται πνευματική τροφή... ο Λόγος του Θεού δεν κηρύσσεται με δύναμη. Όπου ο ήχος των καμπανών καλεί τους ανθρώπους να λάβουν πνευματική τροφή - οι εκκλησίες είναι γεμάτες.
229 - Ο Τυφλός και το Κερί
Μια πολύ σκοτεινή νύχτα, ένας άντρας περπατούσε σε έναν δρόμο με μια κανάτα γεμάτη νερό και κρατώντας ένα αναμμένο κερί στο χέρι του. Ένας αλαζόνας νεαρός που τον συνάντησε έμεινε έκπληκτος βλέποντας αυτόν τον τυφλό να φωτίζει το δρόμο του με ένα κερί. - Τι είδους άνθρωπος είσαι, του είπε, σε τι σου χρησιμεύει αυτό το κερί; Δεν είναι το ίδιο πράγμα η νύχτα και η μέρα, το σκοτάδι και το φως; - Ναι - του απάντησε ο τυφλός - αλλά δεν φέρνω αυτό το κερί για τον εαυτό μου, αλλά για έναν αλαζόνα σαν εσένα, για να μην με χτυπήσεις και σπάσεις την κανάτα μου!...
230 - Η Τρύπα του Θανάτου
Ένας πλούσιος άνθρωπος, ένας βογιάρος, είχε χτίσει ένα νέο και όμορφο σπίτι. Μπαίνοντας στο νέο σπίτι, ο βογιάρος ήθελε να κάνει μια γιορτή χαράς για τους φίλους και τους γνωστούς του.
Όπως συνήθως, στο τραπέζι οι φίλοι συνεχάρησαν ο ένας τον άλλον με πολλά όμορφα λόγια και κολακευτικούς επαίνους.
Αλλά τελικά ένας από τους ανθρώπους στην άκρη του τραπεζιού σηκώθηκε και μίλησε ως εξής:
- Έκανες κάτι όμορφο εδώ, φίλε. Η κατασκευή πήγε καλά από κάθε άποψη, αλλά κοίτα, υπάρχει μια τρύπα στο νέο σου σπίτι. Πρέπει να γεμίσεις και αυτή την τρύπα αν θέλεις να είσαι απόλυτα ευτυχισμένος! - Ποια τρύπα; - ρώτησε ο έκπληκτος αφέντης. - Η τρύπα από την οποία θα μπει ο θάνατος μετά από εσένα και από την οποία θα σε βγάλει από το νέο σου σπίτι - απάντησε ο φίλος.
Χριστιανέ, αναγνώστη! Αν ζείτε σε καλύβα ή σε παλάτι, να θυμάστε ότι η τρύπα του θανάτου είναι πάντα ανοιχτή στην καλύβα σας ή στο παλάτι σας.
Να είστε σε εγρήγορση και έτοιμοι, γιατί δεν γνωρίζετε την ημέρα και την ώρα που ο θάνατος θα εισέλθει μέσα από αυτήν για να σας οδηγήσει ενώπιον του Δικαίου Κριτή.
600 ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ από τον Ιερέα Ιωσήφ Τρίφα!!! 26
217 - Η Ελευθερία του Αμαρτωλού
Όταν το ψάρι φτάσει στο δίχτυ ψαρέματος, νομίζει ότι είναι ελεύθερο και περπατάει πέρα δώθε, και θα ένιωθε την παγίδα μόνο αν προσπαθούσε να ξεφύγει. Αλλά αγωνίζεται να ξεφύγει μόνο τη στιγμή που το δίχτυ ανεβαίνει από το νερό. Αλλά τότε είναι πολύ αργά.
Το ίδιο και ο αμαρτωλός. Παγιδεύεται στο δίχτυ της αμαρτίας. Ζει και είναι ακόμα ζωντανός... πιστεύει ότι είναι ελεύθερος... θα ένιωθε την παγίδα και τη δουλεία της αμαρτίας μόνο αν βίωνε την αληθινή ελευθερία της ψυχής, της πνευματικής ζωής. Αλλά δεν έχει ιδέα για αυτή την ελευθερία... πιστεύει ότι είναι ελεύθερος και απελευθερωμένος... μόνο τη στιγμή του θανάτου συνειδητοποιεί ότι είναι παγιδευμένος στο δίχτυ της αμαρτίας... μόνο τότε αρχίζει να σφαδάζει τρομερά για να ξεφύγει, αλλά τότε είναι πολύ αργά...
Προσέξτε, αγαπητέ αναγνώστη, ίσως κι εσείς να είστε παγιδευμένοι στο δίχτυ της αμαρτίας και του πνευματικού θανάτου. Βγείτε από αυτό αμέσως. Δεχτείτε αμέσως τον Ιησού τον Σωτήρα, ώστε να μπορέσετε να ξεφύγετε ξανά στη θάλασσα της ζωής, στον απέραντο ωκεανό της αγάπης και της αιώνιας ζωής Του.
218 - Εκκλησιαστικά ρούχα
Ένας πιστός, βγάζοντας τα ρούχα που φορούσε στην εκκλησία, προσευχήθηκε ως εξής:
Κύριε, Θεέ μου, είθε αυτά που άκουσα στην εκκλησία να μην είναι σαν αυτά τα εκκλησιαστικά ρούχα, τα οποία βγάζω μόλις φεύγω από την εκκλησία· αλλά είθε να μείνουν χαραγμένα στην καρδιά μου όλη την εβδομάδα.
219 - Μια ελεύθερη πόλη
Το 1875, οι λεγόμενοι ελεύθεροι στοχαστές ίδρυσαν στο Νέο Μεξικό της Αμερικής μια λεγόμενη ελεύθερη πόλη.
Σε όσους εγκαταστάθηκαν εδώ και σε όσους ήρθαν να εγκατασταθούν εκεί, ειπώθηκε ότι σε αυτή την πόλη της απόλυτης ελευθερίας, δεν υπήρχε θρησκεία, νόμος, εκκλησίες, σχολεία, Κυριακές, αργίες, γιορτές... ο καθένας είχε πλήρη ελευθερία να ζήσει όπως ήθελε.
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα;
Μέσα σε λίγα χρόνια, οι άνθρωποι εκεί είχαν εξαχρειωθεί εντελώς. Τα εγκλήματα, η μέθη, οι κλοπές και όλες οι αμαρτίες πολλαπλασιάστηκαν με τρομακτικό τρόπο. Το σαράντα τοις εκατό των ανθρώπων αναγκάστηκαν να πουλήσουν τα υπάρχοντά τους σε δημοπρασία και να πάνε αλλού.
Μετά από 50 χρόνια, η πόλη ήταν ένα μεγάλο ερείπιο από τείχη και ψυχές.
Με τη σημερινή πνευματική ελευθερία, δεν θα υποφέρει το ίδιο και η σημερινή ανθρωπότητα;
Μέσα σε λίγα χρόνια, οι άνθρωποι εκεί είχαν καταστραφεί εντελώς. Τα εγκλήματα, η μέθη, οι κλοπές και όλες οι αμαρτίες πολλαπλασιάστηκαν με τρομακτικό τρόπο. Το σαράντα τοις εκατό των ανθρώπων αναγκάστηκαν να πουλήσουν τα υπάρχοντά τους σε δημοπρασία και να πάνε αλλού.
Σε 50 χρόνια, η πόλη ήταν μια μεγάλη καταστροφή από τείχη και ψυχές.
Με τη σημερινή ελευθερία της ψυχής, δεν θα υποφέρει το ίδιο και η σημερινή ανθρωπότητα;
220 - Μια πολύ αποκαλυπτική μαρτυρία
Ένας πιστός έπρεπε να υποφέρει όλη του τη ζωή από έναν άπιστο και κακό γείτονα. Δεν πέρασε ούτε μια μέρα από τον Κύριο χωρίς να υποφέρει.
Στο νεκροκρέβατό του, ο πιστός αφήνει μια διαθήκη στον γείτονά του, που τον ενοχλούσε, ένα ποσό 2.000 λέι. - Πώς το κάνετε αυτό; - αναρωτιούνται με έκπληξη το νοικοκυριό και οι μάρτυρες διαθήκης. - Επειδή - απάντησε ο πιστός - ο γείτονάς μου, ακριβώς μέσα από τα προβλήματα που μου προκάλεσε, πάντα ενίσχυε την αρετή της υπομονής μου και με έκανε να προσεύχομαι αδιάκοπα και να ζω μια ολόκληρη ζωή κάτω από την ασπίδα και τα φτερά του Κυρίου.
Είθε αυτό το εύγλωττο να αποτελέσει μάθημα και για εμάς.
221 - Θερμοπίδακες: ένα σύμβολο προσευχής
Ένα από τα θαύματα της φύσης είναι οι λεγόμενοι θερμοπίδακες στην Αμερική. Είναι μικρά ηφαίστεια από τα οποία αναβλύζουν στήλες ζεστού νερού.
Η εξήγηση για αυτούς τους θερμοπίδακες είναι απλή. Βαθιά στη γη υπάρχουν κενά με ζεστούς βράχους και νερό. Το νερό θερμαίνεται από τους βράχους, βράζει, κάνει ατμό, και ο ατμός τον σπρώχνει έξω και τον αναγκάζει να αναζητήσει την ανάσα του. Ο θερμοπίδακας είναι επομένως μια ανάσα θερμότητας, θερμότητας από τα βάθη της γης. Αναπνέει 2-3 φορές την ημέρα.
Η αληθινή προσευχή πρέπει να προχωρά με τη μορφή θερμοπίδακα. Πρέπει να προέρχεται από τα βάθη της ψυχής μας. Στα βάθη μας πρέπει να υπάρχει μια καυτή καρδιά, μια υπερβολή, μια θερμότητα, μια φωτιά, ένα πνεύμα. Όταν έχεις αυτή την υπερβολή, αρχίζει να βράζει· αναζητά την ανάσα του και αυτή η ανάσα είναι προσευχή. Αυτή η ανάσα πετάει έξω τη στήλη του ζεστού νερού... πετάει καυτά δάκρυα μετάνοιας... Αυτή η ανάσα σας δίνει επίσης τα σωστά λόγια για να προσευχηθείτε.
Αυτή η σωτήρια προσευχή είναι: Όταν βράζει το εσωτερικό σας, βράστε και μετά ξεχυθείτε από αυτό - σαν από ένα πνευματικό θερμοπίδακα - τα καυτά δάκρυα της μετάνοιας.
Η ψυχή της προσευχής είναι η θερμότητα, είναι η περίσσεια, είναι η φωτιά του Αγίου Πνεύματος. Άγιο Πνεύμα, δίδαξέ μας και βοήθησέ μας να προσευχόμαστε με δύναμη!
222 - Ο Γέρος και τα Άστρα
Άκουσα για έναν γέρο που, στα γεράματά του, με την όρασή του να εξασθενεί, είπε στους γύρω του: - Πώς έχει αλλάξει ο κόσμος, αγαπητοί μου. Όταν ήμουν νεότερος, ο ουρανός ήταν γεμάτος αστέρια, αλλά τώρα ακόμη και τα αστέρια στον ουρανό έχουν λιγοστέψει!...
Μάταια του έλεγαν οι άνθρωποι ότι υπήρχαν ακόμα τόσα πολλά αστέρια, μόνο που η όρασή του είχε εξασθενήσει - ο γέρος συνέχιζε να λέει ότι τα αστέρια είχαν λιγοστέψει.
Με αυτόν τον τρόπο, υπάρχουν εκείνοι που φαντάζονται ότι βλέπουν και είναι υγιείς με τα πνευματικά τους μάτια. Μάταια τους λέτε ότι τα μάτια τους έχουν εξασθενήσει· επιμένουν στις αμαρτίες τους. Τέτοιοι τυφλοί είναι πιο δύσκολο να θεραπευτούν από εκείνους που είναι εντελώς τυφλοί. Κανένα Ευαγγέλιο δεν μας λέει για τον Ιησού ότι θεράπευσε κάποιον από τους Φαρισαίους και τους γραμματείς που ήταν τυφλοί στην ψυχή τους.
223 - Δεν Πουλάω Μέρες
Η ιστορία καταγράφει το ακόλουθο περιστατικό:
Ένας τραπεζίτης στην Αγγλία αρρώστησε ξαφνικά με μια μολυσματική ασθένεια: στρεπτόκοκκο στο λαιμό.
Όλες οι προσπάθειες του γιατρού να τον σώσει ήταν μάταιες. Η άφιξη του θανάτου ήταν θέμα λίγες ώρες.
- Γιατρέ - είπε ο ασθενής - παρατείνετε τη ζωή μου μέχρι το πρωί και θα σας δώσω 200.000 λίρες στερλίνες (που είναι αρκετά εκατομμύρια λέι: μία λίρα στερλίνες είναι 800 λέι).
- Ω, αγαπητέ μου - απάντησε ο γιατρός
- Δεν πουλάω μέρες, αλλά μόνο φάρμακα!
Μέρες μπορεί να δώσει μόνο ο ουράνιος Πατέρας!
600 ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ από τον Ιερέα Ιωσήφ Τρίφα!!! 25
210 - Η Μεγαλύτερη Ατυχία
Ένας Πέρσης βασιλιάς ρώτησε κάποτε τρεις από τους σοφότερους άνδρες της χώρας του: - Ποια είναι η μεγαλύτερη ατυχία σε αυτόν τον κόσμο;
Ο πρώτος είπε: Τα γηρατειά είναι η μεγαλύτερη ατυχία.
Ο δεύτερος είπε: Η φτώχεια και η ασθένεια είναι οι μεγαλύτερες ατυχίες.
Και ο τρίτος είπε: Η μεγαλύτερη ατυχία είναι να έχεις τον θάνατο μπροστά σου και να ξέρεις ότι έχεις περάσει τη ζωή σου στην κακία και σε περιμένει αιώνια τιμωρία. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ατυχία από όλες. - Έχεις δίκιο - απάντησε ο βασιλιάς.
Ας φυλαχτούμε από μια τέτοια ατυχία!
211 - Τι γίνεται με τους άλλους;
Ένα 8χρονο παιδί, περνώντας από το νεκροταφείο με τη μητέρα του, διάβασε στους σταυρούς των νεκρών: Εδώ αναπαύεται εν Κυρίω Ν. Ν.· Εδώ περιμένει η ανάστασή του εν Κυρίω Α. Τ.· και άλλα όμορφα λόγια που είναι γραμμένα στους σταυρούς των τάφων. - Αγαπητή μητέρα, ρώτησε τότε το παιδί, δείξε μου τώρα πού είναι θαμμένοι οι κακοί άνθρωποι που ιδρώνουν και μάχονται - για τους οποίους μου είπες ότι δεν πηγαίνουν στον παράδεισο - γιατί εδώ βλέπω θαμμένους μόνο καλούς ανθρώπους;
Ερώτηση παιδιού, αλλά με πολύ νόημα. Αναρωτιέμαι τι θα του είχε απαντήσει η μητέρα του;
212. Η Δάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Σχετικά με τον Μέγα Αλέξανδρο, η ιστορία λέει ότι κάθε φορά που κατακτούσε μια πόλη, σταματούσε με τον στρατό του μπροστά στην πύλη της πόλης και άναβε μια δάδα.
Η πόλη είχε προθεσμία για να παραδοθεί κατά τη διάρκεια του χρόνου που έκαιγε η δάδα. Αν παραδινόταν κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, η πόλη συγχωρούνταν. Διαφορετικά, θανατωνόταν με φωτιά και σπαθί.
Η ζωή μας είναι επίσης μια πνευματική πόλη. Ο Κύριος Θεός - ο Ουράνιος Αυτοκράτορας περιμένει μια ολόκληρη ζωή για να παραδοθεί ο άνθρωπος σε Αυτόν και να Τον δεχτεί στην πόλη της καρδιάς του. Ο άνθρωπος πρέπει να δεχτεί τον Κύριο μέχρι να καεί το φως, δηλαδή μέχρι να είναι στη ζωή και μέχρι ο Κύριος να τον γεμίσει με το φως της ζωής. Όλοι όσοι δεν παραδίδονται στον Κύριο όσο το φως καίει - δηλαδή, όσο είναι ζωντανοί - πρέπει να γνωρίζουν ότι κάθε ελπίδα και κάθε διαφυγή έχουν σβήσει: το φως της ζωής τους έχει σβήσει και θα περάσουν την τελευταία ημέρα, μέσα από φωτιά και σπαθί.
Αγαπητέ αναγνώστη! Ξύπνα, τρομοκρατήσου! Από το φως της ζωής σας μπορεί να υπάρχει μόνο ένα απόκομμα. Όπως αύριο κι εσείς θα πεθάνετε και δεν έχετε ακόμη δεχτεί τον Κύριο στην πόλη της καρδιάς σας.
Δεχτείτε Τον αμέσως για να έχετε τη συγχώρεσή Του και την αιώνια ζωή, αλλιώς σας περιμένει σκοτάδι και αιώνια τιμωρία.
Εργαστείτε όσο είναι μέρα, γιατί έρχεται η νύχτα που κανείς δεν μπορεί να εργαστεί (Ιωάννης 9:4).
213 - Το Λύχνος του Μεθυσμένου
Ένας μεθυσμένος που επιστρέφει σπίτι αργά το βράδυ βρίσκει το λύχνο του αναμμένο. Μέσα στη μέθη του, βλέποντας δύο λύχνους αντί για έναν, λέει στον εαυτό του: γιατί καίγονται δύο λύχνοι;... Το ένα πρέπει να σβήσει...
Τι συνέβη είναι εύκολο να το ανακαλύψει κανείς. Ο μεθυσμένος έσβησε το λύχνο και έμεινε στο σκοτάδι. Επιστρέφοντας θυμωμένα, σκόνταψε, έπεσε με το κεφάλι πάνω στη σόμπα και την τρίτη μέρα πέθανε.
Αυτό συμβαίνει στους μεθυσμένους σε πνευματικά ζητήματα. Ο μεθυσμένος σβήνει το φως της ζωής, το φως της ψυχής.
Ο μεθυσμένος από πάνω αυταπατόταν ότι είχε δύο λύχνους. Έτσι αυταπατώνται όλοι οι μέθυσοι και οι αμαρτωλοί, φανταζόμενοι ότι έχουν ακόμα χρόνο να επιστρέψουν στον Θεό.
Αλλά ακριβώς με αυτή την τρέλα σβήνουν οι ίδιοι το φως της ζωής.
214 - Αυτός που δεν κλείνει τα πρόβατά του τη νύχτα
Και ο Ιωάννης ρώτησε τον Κύριο, λέγοντας: - Πες μου για την Αγία Κυριακή!
Και ο Κύριος είπε: - Άκου, δίκαιε Ιωάννη: Η Κυριακή είναι ο Κύριος και ο Κύριος είναι η Κυριακή· αυτός που τιμά την Κυριακή θα τιμηθεί από τον Κύριο ενώπιον αγγέλων και ανθρώπων. Ο Θεός ευλογείτο σπίτι και τα πράγματα εκείνου που, με όλη του την οικογένεια, τιμά την Κυριακή.
Και ο Ιωάννης είπε: - Αν ένας άνθρωπος νηστέψει και προσεύχεται για έξι ημέρες, αλλά δεν τιμά την Αγία Κυριακή, τι θα πάθει; - Άκου, δίκαιο Ιωάννη! Αν ένας άνθρωπος φυλάει τα πρόβατά του όλη μέρα, αλλά δεν τα κλείνει τη νύχτα, τι ωφελήθηκε; Έτσι θα συμβεί με τον άνθρωπο που προσεύχεται και νηστεύει, αλλά δεν τηρεί την Κυριακή.
Και όποιος λέει ότι αγαπά τον Θεό και δεν τηρεί την Κυριακή είναι ψεύτης...
215 - Το Μαύρο Κριάρι
Από τότε που ήμουν παιδί και φύλαγα τα πρόβατα του πατέρα μου, που ήταν οργωτής στα βουνά, θυμάμαι κάτι στο οποίο εξακολουθώ να βλέπω ένα βαθύ πνευματικό νόημα σήμερα.
Στο κοπάδι των προβάτων μου είχα ένα μαύρο κριάρι και πάντα είχα προβλήματα μαζί του. Το κριάρι ήταν πάντα επικεφαλής των προβάτων και πάντα τα οδηγούσε σε μέρη όπου δεν επιτρεπόταν: στους αχυρώνες, σε μέρη όπου ήταν κίτρινο, κ.λπ. Με τα κέρατά του, το κριάρι έσπαγε επίσης φράχτες και έμπαινε στους κήπους με τα πρόβατα. Και τα φτωχά, ευγενικά, αλλά άσοφα, πρόβατα ακολουθούσαν τα βήματα του κριαριού. - Φάτε τους λύκους! Φώναζα θυμωμένα στο κριάρι και του πετούσα πέτρες και ξύλα.
Είχα μεγάλο θυμό με αυτό το κριάρι και περισσότερες από μία φορές του φώναζα: κλέφτη προβάτων, είσαι ο ποιμένας των προβάτων ή εγώ;...
Τα πρόβατα άκουγαν περισσότερο το μαύρο κριάρι παρά εμένα, τον ποιμένα τους.
Πολλά χρόνια έχουν περάσει από τότε, αλλά συνειδητοποιώ ότι εξακολουθώ να έχω πρόβλημα με το μαύρο κριάρι ακόμα και σήμερα, μόνο που ο διάβολος αποκαλεί αυτό το κριάρι.
Ο διάβολος είναι το μαύρο κριάρι που παραπλανά το ποίμνιο του Χριστού και το οδηγεί πάντα σε σταματημένα μέρη - και δυστυχώς, υπάρχουν τόσα πολλά πρόβατα που ακούν αυτό το μικρό κριάρι.
Τα πρόβατά μου ακούν τη φωνή μου και με ακολουθούν, - είπε ο Ιησούς (Ιωάννης 10, 3-4), αλλά δυστυχώς, υπάρχουν τόσα πολλά πρόβατα που ακούν το μαύρο κριάρι.
Ο Κύριος με έχει κάνει πνευματικό ποιμένα και φωνάζω αδιάκοπα με τον Στρατό του Κυρίου εδώ και χρόνια, για τα πρόβατα του Κυρίου, να μην ακούν πια το μαύρο κριάρι.
Έπρεπε να εργαστώ με το μαύρο κριάρι στην παιδική μου ηλικία, πρέπει ακόμα να εργαστώ μαζί του τώρα.
Ο Κλέφτης και τα Κιάλια
Μια πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση εκδικαζόταν σε ένα επαρχιακό δικαστήριο.
Ένας άντρας κατηγορήθηκε ότι έκλεψε ξύλα από το δάσος ενός ιδιοκτήτη δάσους. Ο κλέφτης δεν ομολόγησε και το αρνήθηκε κατηγορηματικά, γνωρίζοντας ότι κανείς δεν τον είχε δει. - Πώς μπορείς να αποδείξεις ότι ο κατηγορούμενος έκλεψε τα ξύλα σου, αφού δεν τα ομολογεί; ρώτησε ο δικαστής τον κατήγορο.
Ο κατήγορος έβγαλε στη συνέχεια ένα ζευγάρι κιάλια από την τσέπη του και είπε: - Δικαστή, είναι αλήθεια ότι δεν έπιασα αυτόν τον άντρα να κλέβει ξύλα, επειδή ήμουν μακριά από το δάσος, αλλά τον είδα με αυτά τα κιάλια. Κοίταξα προσεκτικά και είδα ακριβώς πώς έκλεψε τα ξύλα. Στη συνέχεια κάλεσα τον γείτονά μου, τον κάλεσα να κοιτάξει μέσα από τα κιάλια, και είδε κι αυτός τον κατηγορούμενο να κλέβει ξύλα. Να ο γείτονας και μπορεί να το επιβεβαιώσει.
Με βάση αυτή την μαρτυρία, ο άντρας τιμωρήθηκε.
Τι βαθύ πνευματικό νόημα υπάρχει σε αυτό το περιστατικό!
Οι κλέφτες νομίζουν ότι κανείς δεν τους βλέπει όταν κλέβουν, αλλά ο ουράνιος Πατέρας τους βλέπει πάντα μέσα από τα ουράνια κιάλια Του, επειδή είναι Παντογνώστης.
600 ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ από τον Ιερέα Ιωσήφ Τρίφα!!! 24
200 - Αυτός που Ήθελε να Πυροβολήσει τους Θεούς από τον Ουρανό
Η ιστορία διασώζει το όνομα ενός Ρωμαίου αξιωματικού, του Celatins - ο οποίος σε μια στιγμή θυμού (ή μάλλον τρέλας), διέταξε τους στρατιώτες του να ρίξουν τα τόξα τους στους θεούς στον ουρανό.
Οι στρατιώτες υπάκουσαν στην εντολή και τα βέλη πέταξαν στον ουρανό. Αλλά τι συνέβη;
Τα βέλη έπεσαν στη συνέχεια στα κεφάλια των τοξοτών. Ο καπετάνιος και αρκετοί στρατιώτες τραυματίστηκαν θανάσιμα.
Τέτοιος τρελός είναι ο συγκολλητής. Τέτοια τρέλα είναι ο συγκολλητής. Ο συγκολλητής είναι ένα βέλος που στρέφεται εναντίον του Θεού, αλλά αυτό το βέλος επιστρέφει στο κεφάλι του συγκολλητή και σκοτώνει την ψυχή του.
Ο συγκολλητής είναι ο τρελός που σκοτώνει οικειοθελώς την ψυχή του.
201 - Το αλάτι δεν ανέχεται τη γη μέσα σε αυτό
Ενώ εξερευνούσα τα αλατωρυχεία της Όκνα Σιμπιουλούι, είδα κάτι ενδιαφέρον. Οι αλατισμένοι βράχοι, σκαμμένοι από τα βάθη της γης, ήταν γεμάτοι με στρώματα χώματος που συνεχώς τινάζονταν από πάνω τους.
- Τι σημαίνει αυτό το χώμα που βγαίνει από το αλάτι;
- ρώτησα τον κατάδικο που με οδήγησε μέσα από το ορυχείο.
- Αυτή είναι η δύναμη του αλατιού - μου απάντησε ο κατάδικος.
Το αλάτι δεν υποφέρει από τη γη· καθαρίζει τον εαυτό του από αυτήν, το αφαιρεί από αυτήν...
Το ίδιο ισχύει και για τον αληθινό Χριστιανό, για τον οποίο ο Σωτήρας είπε ότι είναι το αλάτι της γης (Ματθαίος 5, 13). Δεν υποφέρει τα κοσμικά πράγματα, καθαρίζει πάντα τον εαυτό του από τη γη που τον έχει καταλάβει. Ο πνευματικός άνθρωπος δεν υποφέρει τα κοσμικά πράγματα, τα διώχνει, καθαρίζει τον εαυτό του από αυτά με τη δύναμη που έχει από το Άγιο Πνεύμα. Ένας Χριστιανός που υποφέρει από την αμαρτία και τις κοσμικές απολαύσεις είναι αλάτι που έχει χάσει τη δύναμή του (Μάρκος 9:50).
202 - Ο Διάβολος Φταίει
Ένας άπιστος σύμβουλος νόμιζε κάποτε ότι είχε πιάσει έναν πιστό ρωτώντας του την ακόλουθη ερώτηση:
Αν ο διάβολος ξεγέλασε τον Αδάμ και μας ξεγελάει κι εμάς για να αμαρτήσουμε, τότε αυτός, ο διάβολος, πρέπει να τιμωρηθεί, γιατί δεν φταίμε εμείς, αλλά αυτός.
- Πολύ καλά - απάντησε ο πιστός
- αλλά αν σου πω: πήγαινε, άνθρωπε, και κλέψε, χτύπησε, σκότωσε, κ.λπ., και εσύ κάνεις αυτό που σε συμβουλεύω, τι θα συμβεί;
- Λοιπόν, οι χωροφύλακες και ο νόμος θα με συλλάβουν.
- Είναι αδύνατο, γιατί μόνο εγώ σε συμβούλεψα!
- Ναι, αλλά ο νόμος δεν θέλει να ξέρει για τέτοια πράγματα.
- Τότε βλέπεις, αγαπητέ μου, το ίδιο συμβαίνει και με τους πειρασμούς και τις απάτες του διαβόλου. Μας συμβουλεύει μόνο να κάνουμε το κακό, αλλά εξαρτάται από εμάς αν το κάνουμε ή όχι. Αν το κάνουμε, είμαστε υπεύθυνοι και θα λάβουμε τη δίκαιη τιμωρία μας στον παράδεισο.
203 - Βγάζεις τα προς το ζην ζώντας...
Σε ένα παλιό μοναστήρι στο Πότσνταμ της Λιθουανίας, ένα παλιό έθιμο διατηρείται μέχρι σήμερα.
Υπάρχουν περίπου 40 μοναχοί σε αυτό το μοναστήρι. Ανάμεσά τους υπάρχουν πάντα και κάποιοι λεγόμενοι νεκροί. Μετά από ορισμένα χρόνια μοναχισμού και ορισμένες απαιτήσεις, κάθε μοναχός σε αυτό το μοναστήρι έχει το δικαίωμα να κάνει την πρόοδό του, δηλαδή την ταφή του και να θεωρείται ένα είδος νεκρού!...
Για εκείνη την ημέρα, ο μοναχός ετοιμάζει τον τάφο του μέσα στα τείχη του μοναστηριού και φτιάχνει το φέρετρό του.
Κάνει όλες τις προετοιμασίες για την ταφή.
Στη συνέχεια, οι μοναχοί συγκεντρώνονται και ξεκινά η προφήτης. Ο νεκρός γονατίζει σε προσευχή μπροστά στο φέρετρό του. Η προφήτης φτιάχνεται γι' αυτόν σύμφωνα με όλους τους κανόνες, όπως για κάθε νεκρό.
Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ο εν λόγω μοναχός θεωρείται νεκρός. Δεν λέει λέξη.
Δεν μιλάει σε κανέναν παρά μόνο κρυφά στον Θεό, μέσω προσευχής. Συναντά άλλους μοναχούς μόνο κατά τη διάρκεια των λειτουργιών. Ένας λευκός σταυρός είναι ραμμένος στο μαύρο χιτώνα του ως σημάδι ότι είναι νεκρός. Αλλά όταν, στον κατάλληλο χρόνο, έρθει η ώρα για τον νεκρό να πεθάνει πραγματικά, δεν τελείται καμία λειτουργία γι' αυτόν. Τοποθετείται σε ένα φέρετρο και τοποθετείται στον τάφο που καλύπτουν.
Με αυτή την ταφή, οι μοναχοί του Πότσνταμ θέλουν να πουν, με ακόμη πιο προφανή τρόπο, ότι είναι νεκροί για τον κόσμο.
Το έθιμο του λιθουανικού μοναστηριού έχει βαθύ νόημα και για εμάς. Η ταφή εκεί πρέπει να λαμβάνει χώρα και στη ζωή μας. Φυσικά, με πνευματική έννοια.
Ένας αληθινός Χριστιανός πρέπει να είναι νεκρός για τον κόσμο· πρέπει να πεθάνει για τον κόσμο, για τις απολαύσεις και τις αμαρτίες του. Ο Λόγος του Θεού το λέει αυτό εμφατικά δια στόματος του θείου αποστόλου Παύλου: Θεωρήστε λοιπόν τον εαυτό σας νεκρό για την αμαρτία και ζωντανό για τον Θεό.
εν Ιησού Χριστώ Κυρίου ημών (Ρωμ. 6:11· Γαλ. 6:14).
Ας πάρουμε την ταφή στο λιθουανικό μοναστήρι στις ψυχές μας, ειδικά εμείς, οι στρατιώτες του Κυρίου. Η είσοδος στον Στρατό και τη διαθήκη του Στρατού πρέπει να είναι και για εμάς μια τέτοια πνευματική ταφή. Ένας αληθινός στρατιώτης είναι μόνο αυτός που έχει πεθάνει και πεθαίνει πάντα για τον κόσμο και για την αμαρτία.
Την ημέρα της διαθήκης, κάθε στρατιώτης πρέπει να ακούσει με τα πνευματικά του αυτιά τον πρόλογο του θανάτου του για τον κόσμο που του τραγουδιέται. Και ας ζήσει, μέχρι το τέλος, ως κάποιος που είναι νεκρός για τον κόσμο· ως κάποιος που είναι νεκρός για τις κλήσεις του, για τους πειρασμούς του, για τους χλευασμούς του.
204 - Τι Μπορεί να Κάνει η Προσευχή
Ένας μεθυσμένος έφτιαχνε χαρτάκια τσιγάρων από την Καινή Διαθήκη, την οποία του είχε δώσει ένας στρατιώτης από τον Στρατό του Κυρίου. Με αυτόν τον τρόπο, ο μεθυσμένος χλεύαζε τον Λόγο του Θεού και τις προσπάθειες του στρατιώτη να του μιλήσει για τον Θεό. Αλλά ο στρατιώτης προσευχόταν πάντα για την επιστροφή του στον Θεό με καυτά δάκρυα και για τη σωτηρία του.
Μια φορά συνέβη το τσιγάρο του μεθυσμένου να σβήνει συνεχώς και να μην καιγόταν. Ξετυλίγοντας την γόπα, βρήκε στο χαρτί που ήταν πάνω του, αυτά τα λόγια που δεν είχαν καταφέρει ακόμα να κάψουν:
Ποιο θα είναι το τέλος εκείνων που δεν υπακούν στο Ευαγγέλιο; (Α' Πέτρου 5:7).
Αυτό το ερώτημα διαπέρασε την καρδιά του. Δεν μπορούσε πλέον να το ξεφύγει. Ό,τι κι αν έκανε, όπου κι αν πήγαινε, δεν μπορούσε να ξεφύγει από αυτό το τρομερό ερώτημα: Ποιο θα είναι το τέλος εκείνων που δεν υπακούν στο Ευαγγέλιο;
Λίγες εβδομάδες αργότερα έπεσε ηττημένος στους πρόποδες του Σταυρού. Η προσευχή του στρατιώτη δεν ήταν μάταιη. Ας προσευχόμαστε αδιάκοπα για όσους έχουν πέσει στα νύχια του διαβόλου, σε αμαρτίες και κακίες.
205 - Το Βάρος των Μπαλονιών
Τα μπαλόνια που ανεβαίνουν στον αέρα παίρνουν μαζί τους σακούλες με άμμο, τις οποίες ρίχνουν συνεχώς κάτω, ώστε να μπορούν να ανέβουν όσο το δυνατόν ψηλότερα. Η νηστεία απαιτεί το ίδιο πράγμα: να απορρίψουμε την λαιμαργία του φαγητού και του ποτού που μας σύρουν κάτω στη γη, στην αμαρτία. Μόνο αποβάλλοντας αυτό το βάρος μπορούμε να ανέλθουμε σε πνευματικά πράγματα.
206 - Πώς είναι δυνατόν; - Πώς είναι δυνατόν να μην μαλώνεις ποτέ με τη γυναίκα σου; - ρωτήθηκε κάποτε ένας στρατιώτης του Κυρίου. - Επειδή - απάντησε ο στρατιώτης - εκείνη την ώρα του πειρασμού, εγώ είμαι κουφός και η γυναίκα είναι άλαλη, και έτσι παραμένουμε μέχρι να περάσει ο πειρασμός... και δεν έχουμε μαλώσει ποτέ. Όταν είχαμε λίγο θυμό, συμφιλιωθήκαμε γρήγορα εν Κυρίω πριν μπει ο διάβολος ανάμεσά μας.
207 - Χριστιανοί με το όνομα
Ένας αξιωματικός στρατώνα διηγήθηκε την ιστορία:
Ήμουν σε ένα σύνταγμα με νεοσύλλεκτους που ήταν εδώ μόνο λίγες μέρες. Ένα πρωί μου ζητήθηκε να διαλέξω αυτούς που γνώριζαν κάποια τέχνη.
Παρατάσσω τους στρατιώτες μου και ξεκινάω με αυτούς που ξέρουν να γνένουν. - Ας κάνουν μπροστά οι γνέστρες! - φωνάζω.
Αρκετά αγόρια κάνουν μπροστά.
Ρωτάω τον πρώτο: αλλά εσύ, αγόρι, πού έμαθες να κλώθεις; - Αντίο, Λοχαγέ, δεν είμαι κλώστης... το όνομά μου είναι μόνο Ιοάν Ροτάρου, αλλά δεν έχω δουλέψει σε τροχούς από τότε που γεννήθηκα.
Ο αξιωματικός είχε κοροϊδέψει αυτό το περιστατικό. Αλλά βλέπω μια χριστιανική ερμηνεία σε αυτό. Και οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα ονομάζονται μόνο Χριστιανοί, αλλά για τον Χριστό και τις ψυχές τους εργάζονται εξίσου όσο ο κλώστης στον στρατό είπε ότι δούλευε σε τροχούς.
Οι Χριστιανοί φέρουν όμορφα ονόματα αγίων, αλλά οι πράξεις τους είναι άσχημες πράξεις ειδωλολατρών. Χριστιανοί με το όνομα, ειδωλολάτρες με τις πράξεις.
208 - Ο Παράδεισος του Μωάμεθ
Ο Μωάμεθ, ο προφήτης των Μουσουλμάνων, για να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερους οπαδούς, κήρυξε έναν παράδεισο γεμάτο κοσμικές απολαύσεις.
Ένας τέτοιος παράδεισος θα άρεσε στους Χριστιανούς μας σήμερα.
... Ένας άνθρωπος μου είπε κάποτε ότι θα εντασσόταν στον Στρατό του Κυρίου αν του άφηνε την πίπα του, μικρά σουντάλμε και... δύο δεκάρια μπράντι την ημέρα.
Ο Λόγος του Κυρίου λέει πώς πρέπει να έρθουμε σε Αυτόν:
Εισέλθετε από τη στενή πύλη, γιατί πλατιά είναι η πύλη και ευρύχωρη η οδός που οδηγεί στην καταστροφή, και πολλοί είναι αυτοί που μπαίνουν από αυτήν.
Στενή όμως είναι η πύλη και δύσκολη η οδός που οδηγεί στη ζωή, και λίγοι είναι αυτοί που τη βρίσκουν (Ματθαίος 7:13-14).
Σκεπτόμενος τον τρόπο που ξεδιπλώνεται η ιστορία σαν ένας κύλινδρος στον άξονα του Σταυρού, καταλήγω σε ένα πικρό συμπέρασμα.
Σκεπτόμενος τον τρόπο που ξεδιπλώνεται η ιστορία σαν ένας κύλινδρος στον άξονα του Σταυρού, καταλήγω σε ένα πικρό συμπέρασμα.
Δηλαδή, η πλειοψηφία των ανθρώπων, αν και λένε ότι λατρεύουν τον Θεό, λατρεύουν τον διάβολο.
Όλοι έχουν ένα θρησκευτικό σύστημα, πιο κοντά ή πιο μακριά από την αλήθεια. Αλλά μόνο στον Χριστιανισμό ήρθε ο Θεός σε εμάς, έγινε Άνθρωπος, δίδαξε, πέθανε και αναστήθηκε για εμάς. Αλλά οι άνθρωποι, αν και βεβαιώνουν ότι ο Θεός υπάρχει, λατρεύουν δαίμονες.
Λατρεύουν τον δαίμονα που είναι ο δολοφόνος των ανθρώπων από την αρχή, όταν ασκούν ή δικαιολογούν τη δολοφονία των ανθρώπων. Ο Θεός είναι Ζωή, η Πηγή της ζωής, το Αγνότερο Φως της άπειρης αγάπης, η αιώνια Λεπτότητα της Αλήθειας. Όποιος σκοτώνει ή υποστηρίζει τη δολοφονία είναι δαιμονόφιλος.
Όλοι όσοι κάνουν την ηδονή και την κοιλιά θεό τους, που χρησιμοποιούν τη ζωή για την επιδίωξη του λάγνου ανέμου, λατρεύουν τους δαίμονες της λαγνείας.
Απολύτως όλοι οι άνθρωποι που μισούν τους άλλους λατρεύουν τους δαίμονες του μίσους. Όποια δικαιολογία κι αν έχουν. Έχουμε εντολή από τον Θεό να αγαπάμε τους εχθρούς μας.
Όλοι όσοι συσσωρεύουν πλούτο και δύναμη στις πλάτες εκείνων που στενάζουν από την πείνα, λατρεύουν το πνεύμα της κυριαρχίας.
Όλοι όσοι ξεσπούν σε φθόνο για την επιτυχία των άλλων λατρεύουν τον διάβολο του φθόνου.
Όλοι όσοι φλυαρούν ανοησίες ισχυριζόμενοι ότι το Άγιο Πνεύμα τους δίνει, λατρεύουν τους δαίμονες της αταξίας και της μαγείας.
Σε αυτή τη γιγάντια συναγωγή της διαβολολάτρης ανθρωπότητας, ο Χριστός, ο Δημιουργός του ουρανού και της γης, αναστενάζει και καλεί τους πάντες. Αυτός, ο Κύριος της αγάπης και της ίδιας της Αγάπης, πέθανε για κάθε ψυχή. Αλλά θα κρίνει κάθε ψυχή σύμφωνα με την αγάπη που θα βρει σε Αυτόν. Πόσο από Αυτόν θα βρει στον άνθρωπο, τόσο θα ζυγίσει και θα κρίνει.
Κοιτάζοντας αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, βλέπουμε ότι ο κόσμος είναι πιο σάπιος από όσο νομίζουμε.
Αλλά ο τελευταίος λόγος είναι με τον Χριστό, τον Λόγο του Θεού. Η αιώνια Λειτουργία Του έχει τη δύναμη να συντρίψει τους ναούς του Σατανά, που έχουν ανεγερθεί σε όλη τη γη. Ας είμαστε άνθρωποι της Λειτουργίας.
Να είστε καλοί. Να είστε σαν τον Χριστό.
Πατήρ Ιωάννης Ιστρατι.
Δεν αγαπώ στο βαθμό που αγαπιέμαι, αγαπώ στο βαθμό που μου δίνεται από τον Θεό!
Δεν αγαπώ στο βαθμό που αγαπιέμαι, αγαπώ στο βαθμό που μου δίνεται από τον Θεό! Αγνή και άγια αγάπη είναι η αγάπη του Θεού που είναι αποτυπωμένη στην ανθρώπινη καρδιά! Η πιο όμορφη και αγνή αγάπη προέρχεται από την ανθρώπινη καρδιά, στην οποία αναπαύεται ο Θεός! Ζώντας στον σημερινό κόσμο, πολλοί σε ζηλεύουν, μερικοί από τους φίλους και τους συγγενείς σου σε προδίδουν, άνθρωπε, μην σπαταλάς τον χρόνο σου σε τύψεις και δικαιολογίες, συγχώρεσε και προχώρα χαρούμενα και χαμογελαστά! Δεν υπάρχει χρόνος για δικαιολογίες και αγκυροβολία στις απόψεις των ανθρώπων, όλος ο χρόνος μας πρέπει να επικεντρώνεται στη συγχώρεση και την πλήρη αγάπη στον Θεό!
Π. Ιωάννης Ντάντσι
Κυριακή 22 Μαρτίου 2026
ΧΑΙΡΕ ΓΕΦΥΡΑ ΜΕΤΑΓΟΥΣΑ....
Η ΥΛΗ ΕΙΝΑΙ ΕΥΜΕΤΑΒΛΗΤΗ.
Ο πατήρ Γαβριήλ είπε:
Ο πατήρ Γαβριήλ είπε:
«Δεν υπάρχει τίποτα πιο πολύτιμο από τον σταυρό, επειδή ο Χριστός απεικονίζεται πάνω του. Δεν υπάρχει σταυρός πιο πολύτιμος από αυτόν που λαμβάνεται στο μυστήριο του Βαπτίσματος. Είναι αφιερωμένος για εσάς και δεν μπορεί να δοθεί σε άλλο άτομο. Δεν πρέπει να αφαιρείτε τον σταυρό, ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Κάποιος θα πει: "Τι πρέπει να κάνω όταν είμαι στο λουτρό και βρώμικο νερό πέσει πάνω στον σταυρό;" Τότε μην τον βγάζετε, γιατί ο σταυρός καθαρίζει το νερό. Χωρίς τον σταυρό, τα ακάθαρτα πνεύματα μπορούν να σας επιτεθούν. Και μην αφαιρείτε τον σταυρό κατά τη διάρκεια της συζυγικής οικειότητας».
Ο Πατέρας Γαβριήλ μας δίδαξε:
Ο Πατέρας Γαβριήλ μας δίδαξε:
«Είσαι πιστός; Αυτό είναι καλό. Αλλά να ξέρετε ότι η αληθινή πίστη απέχει πολύ από το να είναι εφικτή. Η πίστη επιτυγχάνεται μέσω εσωτερικού βασανισμού. Θα πέσεις πολλές φορές, αλλά πρέπει να σηκώνεσαι κάθε φορά. Είσαι αμαρτωλός; Δεν υπάρχει αμαρτία μεγαλύτερη από τη μετάνοια ενός ανθρώπου. Οι μεγάλοι αμαρτωλοί έχουν γίνει μεγάλοι άγιοι. Αλλά αυτό δεν ισχύει για τη σφραγίδα του Αντίχριστου. Εδώ, η αληθινή μετάνοια δεν θα υπάρχει πλέον. Έχετε ακούσει πώς να αγαπάς έναν αμαρτωλό; Να μισείς τις αμαρτίες του, αλλά να αγαπάς τον ίδιο τον άνθρωπο. Οι αμαρτίες είναι αμαρτίες, αλλά οι αμαρτίες δεν έχουν τίποτα κοινό με την αγάπη. Δεν είναι ότι εγώ είμαι καλός και εσύ κακός. Είναι αδύνατο να αγαπάς όλους, αλλά πρέπει να εύχεσαι το καλό για όλους. Και από εκεί προέρχεται η αγάπη. Διαφορετικά, θα είσαι ξένος στον Κύριο και δεν θα επιτύχεις τη Σωτηρία. Ο Θεός είναι αγάπη, και ο Θεός είναι ακόμη περισσότερο από αγάπη. Ο Θεός δεν αγαπά τα κενά λόγια. Αγαπά τις πράξεις. Και αυτές οι πράξεις είναι πίστη και αγάπη. Όταν αμαρτάνεις, πήγαινε αμέσως σε έναν ιερέα και μετανόησε ειλικρινά στην εξομολόγηση. Η μετάνοια είναι η πόρτα της ζωής. Χωρίς μετάνοια, δεν θα να κερδίσω οποιοδήποτε από το έλεος του Θεού.
Από τα απομνημονεύματα του Κετεβάν Μπεκάουρι.
Ένα νεαρό κορίτσι που βρισκόταν στο μοναστήρι για μια εβδομάδα ρώτησε τον πατέρα Γαβριήλ:
Ένα νεαρό κορίτσι που βρισκόταν στο μοναστήρι για μια εβδομάδα ρώτησε τον πατέρα Γαβριήλ:
«Θέλω να μείνω στο μοναστήρι. Δεν ξέρω τι να κάνω; Παρακαλώ συμβουλέψτε με. Δεν μπορούσα να καταλάβω το θέλημα του Θεού».
Ο πατέρας Γαβριήλ απάντησε με ελαφρώς θυμωμένο τόνο:
«Πρώτα απ 'όλα, γιατί σας επετράπη να μείνετε στο μοναστήρι για περισσότερες από τρεις ημέρες; Αυτός είναι αρκετός χρόνος για να δείτε πώς είναι όλα τακτοποιημένα εδώ. Πώς μπορώ να σας συμβουλεύσω; Αν υπήρχε κρασί και νερό μπροστά σας, τι θα πίνατε;»
«Δεν ξέρω!» απάντησε το κορίτσι.
«Δεν ξέρετε, λοιπόν τι να πω;» Όταν αναζητάτε το θέλημα του Κυρίου, δεν θυμάστε τα λόγια του Σωτήρα: «Όποιος σηκώσει τον σταυρό του και με ακολουθήσει, αυτός είναι μεγαλύτερος!» (βλ. Μάρκος 8:34-35).
Ο πατέρας Γαβριήλ, ο οποίος ήταν ελεύθερος στις πράξεις του και απαιτούσε το ίδιο από τους άλλους, ήθελε οι άνθρωποι να εκφράζουν το δικό τους θέλημα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
