Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2022

Είπε πνευματικός.Το «αλληλούια» είναι δοξολογία του αοράτου Θεού.


“Το «αλληλούια» είναι δοξολογία του αοράτου Θεού. 
Λέγεται, ότι όπως τα Χερουβείμ λένε το «άγιος, άγιος, άγιος», οι άγγελοι υμνούν τον Θεό μ' αυτή την λέξη. 
Αυτό μας το παρέδωσαν Άγιοι Πατέρες, οι οποίοι το άκουσαν οι ίδιοι, όπως ο Ησαΐας τα Σεραφείμ (Ησ. 6,3). 
Διαιρείται δε το αλληλούια ως εξής. 
«Αλ», Θεός, «ηλ», ισχυρός, «ούια», κραταιός”.

Μέγας Αθανάσιος

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ :


ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ :
Μου είπαν,ένας Ιερέας ανεμβολιαστος ήταν διασωληνομενος και οι γιατροί που τον επισκέπτονταν με τους νοσοκόμους λέγανε: καλά να παθει. Έφυγε η ψυχή του κ βλέπει τον Χριστό κ Του λέει: ποιος είμαι εγώ Κύριε να σε δω; Και του απαντά: επειδή μεταλάμβανες κρυφά τα παιδιά μου, αλλά τώρα θα γυρίσεις πίσω. Όχι Του λεει ο Παπάς εδώ είναι ωραία και ο Χριστός του είπε: πρέπει να γυρίσεις να βοηθήσεις τα παιδιά μου. Ο Ιερέας δεν έκανε ιδιαίτερη πνευματική ζωή αλλά θυσιάζονταν για το ποίμνιο.

Στο Ισραήλ βρήκαν ένα δαχτυλίδι με μια από τις παλαιότερες εικόνες του Χριστού (III αιώνας). Η φωτογραφία μεγεθύνεται πολύ, στην πραγματικότητα είναι ακριβώς το μέγεθος ενός δαχτύλου.

Η γη χρειάζεται προσευχή, ο κόσμος χρειάζεται προσευχή, χρειαζόμαστε προσευχή!


Θέλετε να αποκτήσετε την προσευχή;  Κόπος στην προσευχή, όπως βλέπει ο Θεός, πόσο κόπο το ζητάς, θα σου το δώσει.  Ξέρω ότι δεν ξέρετε πώς να προσεύχεστε, αλλά να προσεύχεστε όσο πιο συχνά μπορείτε και η προσευχή από μόνη της θα σας διδάξει να προσεύχεστε.
    Η προσευχή κάνει την καρδιά  από λυπημένη, χαρούμενη.  Η απελπισμένη ψυχή γεμάτη ελπίδα, το επαναστατικό σώμα την υποβάλλει στην ψυχή και διαμορφώνει την ψυχή κατ' εικόνα Θεού.
    Η προσευχή είναι η μυστηριώδης συνομιλία μεταξύ ανθρώπου και Θεού, είναι η ανάληψη της ψυχής στον Θεό.
 Με την προσευχή η ψυχή ανεβαίνει στον ουρανό και ο ουρανός στη γη.
 Το να προσεύχεσαι για κάποιον σημαίνει να ντύσεις την ψυχή του με τη σάρκα σου, να ζεστάνεις την καρδιά του με την ανάσα σου, να θρέψεις την ύπαρξή του με τη ζωή σου, να τον επισκεφτείς στο εσωτερικό του μπουντρούμι, να τον φιλοξενήσεις στην καρδιά σου μια νύχτα.
 Το να προσεύχεσαι για κάποιον είναι να δίνεις στον Θεό το σώμα με το οποίο να τον αγαπάς...
   
 Η γη χρειάζεται προσευχή, ο κόσμος χρειάζεται προσευχή, χρειαζόμαστε προσευχή! 
    
     «Και κράτα την προσευχή κρυφά».
 

 Πρωτ.  Χρυσόστομος Φιλιπέσκου

«Όταν ο Ιησούς γίνει αληθινά γνωστός και ακουστεί, τότε επικρατεί ειρήνη στην ψυχή, στην οικογένεια, στη χώρα και στον κόσμο». IPS Justinian Chira

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΌ...

Όταν ο Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης είδε το Φως...


Όταν ο Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης είδε το Φως...

Μια συγκλονιστική ιστορία αφηγείται ο Γέρων Ελισσαίος ο Σιμωνοπετρίτης, την στιγμή που ο Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης είδε το ΦΩΣ!

Αχ, ο Γέροντας Αιμιλιανός… Το χαμόγελο του, η αγγελική φυσιογνωμία του, η γλυκύτητα της πρακτικής θεολογίας του.

Ο Γέρων Αιμιλιανός βίωσε αισθητά τη Χάρι του Θεού ήδη από νεαρή ηλικία, όταν ακόμη νεότατος, ούτε καν τριάντα ετών, ασκούνταν στην Ιερά Μονή Δουσίκου του Αγίου Βησσαρίωνος.

Μία νύχτα, στη Δουσίκου, κατά την ώρα που προσεύχονταν, εισήλθε σε διλήμματα σε ότι αφορούσε ορισμένες αποφάσεις που έπρεπε να πάρει για το μέλλον του. Θα έμενε ο Αιμιλιανός στο μοναστήρι;

Θα γινόταν ιεραπόστολος; Θα εμπλούτιζε τις γνώσεις του με σπουδές; Υπήρχαν και άλλες πολλές δυσκολίες από πρόσωπα και γεγονότα, τα οποία του είχαν γεννήσει ένα πλήθος διλημμάτων.

«Μα, Θεέ μου, το πρόσωπο Σου θέλω να δω!!» ξέσπασε ο Αιμιλιανός. «Δε θέλω κάτι άλλο!!».

«Εκείνη την ώρα που φώναζε δυνατά» μάς μεταφέρει τα γεγονότα ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας, Αρχιμ. Ελισσαίος, «το κελλί του το περιέλουσε ένα φως».

Δεν ήταν το φως της λάμπας, ούτε κάποιο συναφές με τα φώτα που γνωρίζουμε μέσα στον κόσμο.

«Και, τότε, κατάλαβε» διηγείται ο Γέροντας Ελισσαίος για τον πολυαγαπημένο Γέροντα του, «ότι αυτός είναι ο Θεός: το φως!». Ήταν ο ίδιος ο Χριστός που είχε επισκεφθεί τον Αιμιλιανό.

«Το φως είναι ο Θεός» επισημαίνει εύστοχα ο Γέρων Ελισσαίος ο Σιμωνοπετρίτης. «Αυτό το φως που θα το ονομάζαμε: το φως που ξυπνάει την καρδιά».

Έτσι κάπως ξύπνησε η καρδιά του νεαρού Αιμιλιανού, ανακουφιζόμενος πια από τα διλήμματα του. «Τελείωσε» είπε από μέσα του, «θα μείνω στον μοναχισμό!».

Την ίδια νύχτα, όταν κατέβηκε ο Αιμιλιανός να λειτουργήσει, παρατήρησε γύρω από την Αγία Τράπεζα ότι όλα ήταν φως!

Συλλειτούργησε εκείνην τη νύχτα με τον παπά Δημήτριο τον Γκαγκαστάθη, με τον οποίον τα επόμενα χρόνια συνδέθηκε στενά και του απέδιδε μεγάλο σεβασμό.

Οι δυο τους, εκείνην τη νύχτα, είδαν τον ίδιον τον Άγιο Βησσαρίωνα να περνάει πίσω από την Αγία Τράπεζα κατά την ώρα του Χερουβικού.

«Τον είδες;» είπε ο πατήρ Δημήτριος.

«Μη μιλάς τώρα…» αποκρίθηκε ψιθυριστά ο Αιμιλιανός.

«Αυτή ήταν η αρχή της μυστικής του εμπειρίας» λέει ο Γέροντας Ελισσαίος για τον πολυαγαπημένο Γέροντα του, «η οποία μετά του άνοιξε τον δρόμο και τον έστρεψε ολοκληρωτικώς και πλήρως αφοσιωμένο προς τον μοναχισμό».

Ο Γέρων Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης είχε πάντα ένα γλύκασμα στον λόγο του σαν να μιλούσε κάποιο πριγκιπόπουλο.

Χαλύβδωνε, όμως, τα όσα εξέφερε με μία σπάνια αυστηρότητα και ακρίβεια, που σου θύμιζε πρίγκιπα σε πόλεμο, ο οποίος δεν υποχωρεί στη λεπτομέρεια του οπλισμού του, στην άκρως επισταμένη προετοιμασία του στρατεύματος του.

Πηγή: Κ.Γ.Π. – Ιούλιος 2017

Πηγή: Θησαυρός Γνώσεων και Ευσεβείας

Μπράβο στην βουλευτή Κατερίνα Μονογυιου που σε ωρα μεγάλου πόνου ομολόγησε Χριστό! Από την Ανάσταση του Χριστου και μετά ξεδοντιασμενος ο θάνατος.

ΑΝΑΦΈΡΕΙ ΜΟΝΑΧΉ.«Μην φεύγεις ποτέ από το σπίτι σου χωρίς σταυρό στους τοίχους, για να ξέρει όποιος μπαίνει σε αυτό ότι είσαι μαθητής του Εσταυρωμένου Κυρίου και ότι δεν ντρέπεσαι να το έχεις».

ΕΙΠΕ ΜΟΝΑΧΗ...


 


• Η γυναίκα προς τον άνδρα: "Εγώ από την πλευρά σου βγήκα, εσένα βλέπω. Εσύ, που βγήκες από το χώμα, το χώμα να βλέπεις". Αυτό σημαίνει ότι η γυναίκα χρειάζεται έναν άνδρα που να είναι ταπεινός και να της δίνει σωστή κατεύθυνση, ώστε να τον υπακούει.