Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026
Ἐκκλησιολογικό φρόνημα, ἀκατάκριτος. ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ.
Ὁ Γέροντας σεβόταν πάρα πολὺ τὸ ράσο καὶ ἀκόμα
πάρα πολὺ σεβόταν τοὺς ἐπισκόπους. Εἶχε ἀπόλυτο σεβασμὸ στὴν ἐκκλησία.
Στοὺς ἐπισκόπους εἶχε ἰδιαίτερο σεβασμὸ καὶ σεβόταν πάρα πολὺ τὴν ἐκκλησιαστική του ἀρχή. Οὐδέποτε θὰ τὸν ἔβλεπες νὰ κα
τηγορεῖ ἐπισκόπους γιὰ θέματα ποὺ εἴχανε προκύψει.
Τὸ στόμα του σὲ τέτοιες περιπτώσεις τὸ βαστοῦσε
πάντα κλειστό.
Οὐδέποτε κατέκρινε.
Ποτὲ δὲν θὰ ἄκουγες ἕναν λόγο κατακρίσεως καὶ εἰδικὰ γιὰ ρασοφόρους. Γι' αὐτὸ καὶ στεναχωριόταν, ὅταν ἄκουγε νὰ
λένε ὅτι κάποιοι ἄνθρωποι κάνουν ἱεροκατάκριση. Ὅμως,
εἶχε καὶ μιὰ ἀνησυχία γιὰ τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας,
γενικότερα ὅσον ἀναφορᾶ τὴν συνοχή της µέσα στὸν κόσιο.
Ἔτσι, στὴν προσευχὴ ποὺ ἔχανε τὸ βράδυ καὶ ὁ πρωῖ πάντα προσευχόταν νὰ ὑπάρχει εἰρήνη καὶ ῥότητα στὴν Ἐκκλησία. Δὲν ἔλεγε πολλὰ λόγια. Καὶ ὅτι καὶ νὰ ἔλεγε ἦταν λόγια καδαρά, λόγια πνευμα” απχά, λόγια ὠφέλιμα. Τὸ βλέμμα του ποτὲ δὲν περι’ κλανιόταν ἐδῶ καὶ χεῖ. Ἠταν πολὺ συγκεντρωμένος. ταν πάντα σὲ μιὰ κατάσταση ἐγρηγόρσεως, πνευματικῆς ἐγρηγόρσεως.
Βιβλιογραφία.
Ο πνευματικός της Ανατολικής Αττικής γέροντας Νικόλαος Κουμεντάκης πρότυπο απλότητας ιεροπρεπειας υπομονής αγκαλιας ανοιχτής.
Δρ. Χαράλαμπος Μ.Μπούσιας.
Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ Όρος Αμώμων Αττικής.
Βρήκαμε τον πατέρα ανάμεσα στους σκοτωμένους.
"Βρήκαμε τον πατέρα ανάμεσα στους σκοτωμένους. Φορούσε 2 σακάκια και είχε μέσα στις τσέπες ψωμί και 2 αυγά που πήρε όταν τους μάζεψαν οι Γερμανοί. Πήραμε το ψωμί από την τσέπη, το πλύναμε από τα αίματα και το φάγαμε οι ζωντανοί το βράδυ με τα αυγά... Μα κείνο που δεν θα ξεχάσω, είναι που η μάνα σαν βρήκε τον πατέρα μας νεκρό, τον σήκωσε, έβγαλε το σακάκι του και το πέρασε στην δική μου πλάτη. Έκλαιγα με λυγμούς."
"μαρτυρία αγοριού που με συγκλόνισε, από τη σφαγή στο Δίστομο, απ' όπου και η φωτο....."
Οὔτε ἡ Ἐκκλησία, οὔτε τὸ σπίτι θὰ πάθουν τίποτα! ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ.
Οὔτε ἡ Ἐκκλησία, οὔτε τὸ σπίτι θὰ πάθουν τίποτα!
Διηγεῖται ὁ κύριος Σ.Μ. :
Την 23ην Ἰουλίου του 2018 με την φονική, με
γάλη φωτιὰ στὸ Μάτι, ἐκεῖνο τὸ βράδυ πῆρα τηλέφωνο τὸν πατέρα Νικόλαο, γιὰ νὰ περάσω ἀπὸ τὸ σπίτι, νὰ τὸν ἀπεγκλωβίσω.
Μοῦ εἶπε:
Μὴν ἔρθεις. Δὲν θὰ σὲ ἀφήσουν νὰ περάσεις!
Παρ' ὅλα αὐτὰ ἐγὼ ξεκίνησα καὶ στὴν μέση τοῦ δρόμου μᾶς γυρνοῦσε πίσω ἡ πυροσβεστική. Κάποιος, ὅμως, πῆρε τὸν πατέρα Νικόλαο καὶ τὴν κυρία Μαρία,
τὴν οἰκιακὴ βοηθό του, καὶ τοὺς πῆγε στὸ σπίτι τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου, πνευματικοῦ καὶ αὐτοῦ παιδιοῦ τοῦ Γέροντος, στην Νέα Μάκρη. Ἡ κυρία Μαρία στο
σπίτι ποὺ τοὺς φιλοξενοῦσε ἔκλαιγε ἀπὸ ἀγωνία καὶ στενοχώρια. Ὁ πατήρ Νικόλαος γύρισε καὶ τῆς εἶπε μὲ οὐράνια βεβαιότητα:
Μὴν ἀνησυχεῖς, Μαρία!
Οὔτε τὸ σπίτι, οὔτε ἡ Ἐκκλησία θὰ πάθουν τίποτα.
Ἔτσι καὶ ἔγινε. Ὁ Γέροντας τὸ προέβλεψε.
Τὴν ἄλλη ἡμέρα πῆγα καὶ τοὺς πῆρα ἀπὸ τὴν Νέα Μάκρη. Πλησιάζοντας στὸ σπίτι, στο Μάτι, τὰ δένδρα ἀκόμη ἔκαιγαν καὶ τὰ λάστιχα τοῦ αὐτοκινήτου μου πατοῦσαν τὰ καμένα κουκουνάρια. Φθάσαμε ἀπ᾽ ἔξω.
Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ τὰ οἰκόπεδα είχαν καεί, ὅμως τὸ κελλὶ τοῦ Γέροντος καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Κοιμήσεως της Θεοτόκου ἀκριβῶς δίπλα ἦταν ἄθικτα καὶ ἔλαμπαν, χωρὶς νὰ ἔχουν ίχνος μουντζούρας καπνοῦ. Αὐτὸ
ποὺ μοῦ ἔκανε ἐντύπωση ἦταν ὅτι τὰ φύλλα τοῦ ἀμπελιου του στὴν περίφραξη τοῦ οἰκοπέδου του ἦταν τρυφερὰ καὶ ὁλόδροσα, λὲς καὶ ἡ φωτιὰ δὲν πέρασε ποτέ
ἀπὸ ἐκεῖ, ἐνῶ τὰ γειτονικὰ πεῦκα ἀκριβῶς μέσα στὸ σύνορο τοῦ διπλανοῦ οἰκοπέδου εἶχαν κατακαεῖ. Οἱ προσευχὲς τοῦ Γέροντος εἶχαν περιορίσει τὴν συμφορά.
Βιβλιογραφία.
Ο πνευματικός της Ανατολικής Αττικής γέροντας Νικόλαος Κουμεντάκης πρότυπο απλότητας ιεροπρεπειας υπομονής αγκαλιας ανοιχτής.
Δρ. Χαράλαμπος Μ.Μπούσιας.
Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ Όρος Αμώμων Αττικής.
Πάντοτε πρόγραμμα στην ζωή μας. ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ.
Πάντοτε πρόγραμμα στην ζωή μας
Ο Γέροντας μὲ πειθώ μετέφερε σὲ ὅλους μας τὸν ζῆλο, τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ μᾶς συνιστοῦσε νὰ ἔχουμε καθημερινὸ σταθερό πρόγραμμα. Θὰ ἔλεγα ὅτι μᾶς ἐπέβαλε νὰ ἔχουμε πρόγραμμα.
Δηλαδή, να μὴν περνᾶ ἡ μέρα χωρὶς νὰ γίνεται τὸ ἀπόδειπνό μας,
χωρὶς νὰ γίνεται ἡ πρωϊνή μας προσευχή, οἱ καθημερινές μας ἀκολουθίες τοῦ ὄρθρου, οἱ ἀναγνώσεις τοῦ συναξαρίου τῆς ἡμέρας καὶ τῆς Ἁγίας Γραφῆς ὁπωσδήποτε. Καὶ πάντα σε κάθε συνάντηση ποὺ εἴχαμε μαζί του, μᾶς ἔδινε καὶ ἕνα βιβλίο πνευματικὸ νὰ διαβάζουμε.
Ἔδινε ἀξία στην μελέτη πνευματικῶν βιβλίων. Αὐτὸ
τὸ πρόγραμμα ἀκολουθοῦσε καὶ ὁ ἴδιος, διότι ὅσο διακονοῦσα κοντά του, πάντα ή ημέρα του ξεκινοῦσε μὲ προσευχή, μὲ μελέτη, μὲ τηλεφωνήματα, μὲ ἐξομολόγηση. Δηλαδή, πάντοτε ὁ χρόνος του ἦταν γεμάτος μὲ πνευματικὴ ἐνασχόληση. Καὶ μοῦ ἔλεγε:
Εἶναι ἀδύνατον ἕνας χριστιανὸς νὰ μὴν ἔχει πρόγραμμα πνευματικὸ στὴν ζωή του.
Βιβλιογραφία.
Ο πνευματικός της Ανατολικής Αττικής γέροντας Νικόλαος Κουμεντάκης πρότυπο απλότητας ιεροπρεπειας υπομονής αγκαλιας ανοιχτής.
Δρ. Χαράλαμπος Μ.Μπούσιας.
Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ Όρος Αμώμων Αττικής.
Προς Α Κορινθίους επιστολή Αποστόλου Παύλου. Η ελευθερία του Παύλου: παραίτηση από δικαιώματα
Η ελευθερία του Παύλου: παραίτηση από δικαιώματα
1Πάρτε παράδειγμα εμένα. Δεν είμαι απόστολος; δεν είμαι ελεύθερος; δεν είδα αναστημένο τον Ιησού, τον Κύριό μας; δεν είστε εσείς ο καρπός του κόπου μου στην υπηρεσία του Κυρίου; 2Κι αν ακόμα άλλοι αρνούνται να με αναγνωρίσουν ως απόστολο, για σας οπωσδήποτε είμαι· γιατί η ίδια η ύπαρξη της εκκλησίας σας είναι η απόδειξη πως είμαι απόστολος.
3Να πώς απολογούμαι σ’ αυτούς που αμφισβητούν και συζητούν την αυθεντία μου ως αποστόλου: 4Δεν έχω τάχα δικαίωμα να συντηρούμαι με δαπάνη της εκκλησίας που υπηρετώ; 5Μήπως δεν έχω δικαίωμα να έχω μαζί στα ταξίδια μου αδερφή χριστιανή ως σύζυγο, όπως κάνουν και οι άλλοι απόστολοι και τα αδέρφια του Κυρίου και ο Κηφάς; 6Ή μήπως είμαστε οι μόνοι, εγώ κι ο Βαρνάβας, που δεν έχουμε δικαίωμα συντηρήσεως, αλλά πρέπει να ζούμε με την εργασία μας; 7Ποιος πάει ποτέ στρατιώτης στον πόλεμο με δικά του έξοδα; ποιος φυτεύει αμπέλι και δεν τρώει από τον καρπό του; ή ποιος βόσκει πρόβατα και δεν τρώει από το γάλα του κοπαδιού;
8Μήπως αυτά που λέω είναι σύμφωνα μόνο με την ανθρώπινη καθημερινή πείρα; Κι ο νόμος δε λέει τα ίδια; 9Πράγματι, στο Μωσαϊκό νόμο είναι γραμμένο: Μη βάλεις φίμωτρο στο βόδι που αλωνίζει. Μήπως για τα βόδια νοιάζεται ο Θεός; 10Μήπως αυτά που λέει αναφέρονται πραγματικά σ’ εμάς; Ασφαλώς αυτά γράφτηκαν για μας. Αυτός που οργώνει κι αυτός που αλωνίζει πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους με την ελπίδα της συμμετοχής στη συγκομιδή. 11Εμείς σπείραμε ανάμεσά σας πνευματικό σπόρο· σας φαίνεται πάρα πολύ αν θερίσουμε από σας τα υλικά, που είναι αναγκαία για τη συντήρησή μας;
12Αν άλλοι κάνουν χρήση αυτού του δικαιώματος απέναντί σας, δε θα ταίριαζε να το κάνουμε περισσότερο εμείς;
Εμείς όμως δεν κάναμε χρήση του δικαιώματος αυτού, αλλά υπομένουμε κάθε στέρηση, για να μη δημιουργήσουμε κανένα εμπόδιο στη διάδοση του ευαγγελίου του Χριστού.
13Δεν ξέρετε ότι αυτοί που ιερουργούν στους ναούς, ζουν από τα έσοδα του ναού, και ότι αυτοί που προσφέρουν τις θυσίες παίρνουν το μερίδιό τους από τις θυσίες αυτές;
14Παρόμοια και ο Κύριος καθόρισε γι’ αυτούς που κηρύττουν το ευαγγέλιο, να ζουν από το κήρυγμα του ευαγγελίου. 15Εγώ όμως δεν έκανα χρήση κανενός από αυτά τα δικαιώματα· ούτε και γράφω αυτά τα λόγια για να γίνει το ίδιο και σ’ εμένα. Γιατί θα προτιμούσα να πεθάνω, παρά να αποδείξει κάποιος ότι το καύχημά μου είναι κούφια λόγια. 16Αν κηρύττω το ευαγγέλιο, αυτό δεν αποτελεί για μένα αιτία για καύχηση, αλλά μου επιβάλλεται ως ανάγκη. Αλίμονό μου αν δεν κηρύττω το ευαγγέλιο! 17Αν έκανα αυτό το έργο με δική μου πρωτοβουλία, θα έπαιρνα μισθό· αφού όμως δεν το κάνω με δική μου πρωτοβουλία, πρόκειται για κάτι που μου ανέθεσε ο Θεός.
18Ποια λοιπόν είναι η αμοιβή μου; Να κηρύττω το ευαγγέλιο δωρεάν, χωρίς να κάνω χρήση του δικαιώματός μου να συντηρούμαι από το κήρυγμα του ευαγγελίου.
19Είμαι ελεύθερος, χωρίς εξάρτηση από κανέναν· κι όμως έκανα τον εαυτό μου σκλάβο όλων για να κερδίσω όσο το δυνατό πιο πολλούς. 20Ανάμεσα στους Ιουδαίους συμπεριφέρθηκα σαν Ιουδαίος για να τους κερδίσω για το Χριστό· κι ενώ εγώ ο ίδιος δεν είμαι πια κάτω από την εξουσία του νόμου, ανάμεσα σ’ αυτούς που είναι συμπεριφέρθηκα σαν να ήμουν και εγώ, για να τους κερδίσω για το Χριστό.
21Παρόμοια, όταν βρισκόμουν μ’ αυτούς που αγνοούν το Μωσαϊκό νόμο, για να τους κερδίσω ζούσα κι εγώ σαν ξένος προς το νόμο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπακούω στο νόμο του Θεού, αφού είμαι δεμένος με το νόμο του Χριστού. 22Με όσους έχουν αδύνατη πίστη, έγινα το ίδιο, για να κερδίσω τους αδύνατους στην πίστη. Για τους πάντες, έγινα τα πάντα, έτσι ώστε με κάθε τρόπο να σώσω μερικούς. 23Όλα αυτά τα κάνω για το ευαγγέλιο, ώστε να μπορέσω και εγώ να συμμετάσχω στα αγαθά του.
24Δεν ξέρετε ότι οι δρομείς στο στάδιο τρέχουν όλοι, ένας όμως παίρνει το βραβείο; Τρέχετε, λοιπόν, κι εσείς έτσι ώστε να κατακτήσετε το βραβείο. 25Οι αθλητές που ετοιμάζονται για τον αγώνα, υποβάλλονται σε κάθε είδους αποχή· για να λάβουν, εκείνοι ένα στεφάνι που μαραίνεται, εμείς όμως ένα αμάραντο.
26Εγώ, λοιπόν, έτσι τρέχω, με τα μάτια στυλωμένα στο τέρμα· έτσι πυγμαχώ, όχι σαν κάποιον που δίνει γροθιές στον αέρα. 27Αλλά με σκληρές ασκήσεις ταλαιπωρώ το σώμα μου και το υποδουλώνω, από φόβο μήπως, ενώ θα έχω κηρύξει στους άλλους, εγώ ο ίδιος κριθώ ακατάλληλος.
Δὲν ἔχω καιρό! ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ.
Δὲν ἔχω καιρό! γραφει ἡ ἴδια :
( Στην γιορτὴ τοῦ Γέροντα ἀποφάσισα νὰ τοῦ κάνω
δῶρο ἕνα νηπτικό βιβλίο.
Αὐτὸς τὸ κοίταξε καὶ μοῦ λέει:
Τί εἶναι αὐτό; Τοῦ λέω:
Βιβλίο περὶ νήψεως. Εγώ το διάβασα καὶ ενθουσιάσθηκα. Μοῦ ἔλυσε πολλὲς ἀπορίες. Διαβάστε το καὶ ἐσεῖς καὶ θὰ δεῖτε. Καὶ τὶ μοῦ λέει ὁ παπούλης;
– Δὲν ἔχω καιρό.
Καὶ λέω:
-
Κοίτα νὰ δεῖς, ἕνας ἄνθρωπος 99 ἐτῶν. Ἄλλοι ἄνθρωποι σὲ αὐτὴ τὴν ἡλικία σπρώχουν τὸν καιρὸ νὰ περάσει ἡ ζωὴ μέχρι νὰ πεθάνουν. Θεωροῦν ὅτι εἶναι στὸ περιθώριο τῆς ζωῆς. Πᾶνε στα ΚΑΠΗ, παίζουν τάβλι, γιὰ νὰ περάσει ἡ ὥρα. Καὶ ὁ παπούλης 99 χρονῶν, ἔχει τόσο γεμάτο τον χρόνο του μὲ τὸν Θεό, μὲ τὴν
προσευχή, καὶ δὲν ἔχει χρόνο νὰ διαβάσει ἕνα πατερικὸ
βιβλίο πρὸς ψυχική του ὠφέλεια, ἀφοῦ ἡ παρουσία τοῦ
Θεοῦ τὸν ἔχει κάνει δοχεῖο τῆς χάριτός Του.
Βιβλιογραφία.
Ο πνευματικός της Ανατολικής Αττικής γέροντας Νικόλαος Κουμεντάκης πρότυπο απλότητας ιεροπρεπειας υπομονής αγκαλιας ανοιχτής.
Δρ. Χαράλαμπος Μ.Μπούσιας.
Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ Όρος Αμώμων Αττικής.
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026
Ένα θαύμα στο παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής στο Καλεμεγκντάν, στο Βελιγράδι, το 1943.
Ένα θαύμα στο παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής στο Καλεμεγκντάν, στο Βελιγράδι, το 1943.
Το 1943, ένας άνδρας, προσπαθώντας να ξεφύγει από αξιωματικούς της Γκεστάπο, βρήκε καταφύγιο στο μικρό παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής, στο Καλεμεγκντάν.
Οι Γερμανοί όρμησαν μέσα στο εκκλησάκι, ενώ ο άνδρας στεκόταν ακουμπισμένος στον τοίχο, εντελώς εκτεθειμένος.
Εκείνη τη στιγμή, μια άγνωστη γυναίκα ντυμένη στα μαύρα εμφανίστηκε μπροστά του· άπλωσε τα χέρια της και τον μανδύα της, κρύβοντάς τον από τα βλέμματα. Οι Γερμανοί δεν είδαν ούτε την ίδια ούτε τον άνδρα, κι έτσι συνέχισαν την έρευνά τους αλλού, μέσα στο φρούριο του Καλεμεγκντάν.
Υπομονή στις θλίψεις.ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ.
Ὑπομονὴ στὶς θλίψεις
Πάντοτε ὁ Γέροντας μᾶς ἔδινε τὸ παράδειγμα τῆς
ó ὑπομονῆς στοὺς πειρασμούς, στις θλίψεις, στὶς
στεναχώριες. «Ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ θλίψιν ἕξετε»
(Ἰωάν. ιστ΄ 33), συνήθιζε νὰ μᾶς λέει, ὅταν τοῦ παραπονούμεθα γιὰ τοὺς καθημερινούς πειρασμούς μας. Ὁ ἴδιος ἦταν ἕνα φῶς.
Ὅταν ἔλεγε, «παιδί μου, κάνε ὑπομονή», καὶ τὸ ἔλεγε συχνά, δὲν ἦταν γιὰ νὰ ἀποφύγει μιὰ ἀπάντηση, ἀλλὰ γιὰ νὰ βλέπουμε στὸ πρόσωπό του πόσα βάσανα καὶ ἀδικίες σήκωνε καὶ πῶς τὶς σήκωνε ὅλες μὲ ὑπομονή. Δεν εγόγγυζε, δὲν βογγοῦσε,
δὲν παραπονιόταν, ἀφοῦ ἡ ζωή του ἦταν μιὰ ἀπέραντη
ὑπομονή. Καὶ ἡ ὑπομονὴ αὐτὴ ὁδήγησε στὸ νὰ ἀγαπήσει
τόσο πολὺ τὸν Θεό, ὁ ὁποῖος τοῦ ἐπιδαψίλευσε πλούσια
διάφορα σημάδια ἀρετῆς καὶ ἁγιότητος.
Ὁ Γέροντας ἦταν πάντα πρόσχαρος καὶ σὲ ὅποιους εἶχε περισσότερη οικειότητα τοὺς ὑποδεχόταν μὲ μιὰ μαντινάδα, ἀφοῦ ὡς κρητικὸς ἔλεγε ὡραῖες μαντινάδες, οἱ ὁποῖες εἶχαν πολλὴ ἀξία καὶ πολύ, θὰ λέγαμε, νόημα.
Γενικότερα, στοὺς ἀνθρώπους μίλαγε καταδεκτικά, τοὺς ὑποδεχόταν πάντα χαρούμενος, πάντα μὲ κάποιο κέρασμα καὶ πάντα εἶχε νὰ πεῖ σὲ ὅλους ἕναν καλὸ λόγο.
Ἰδιαιτέρως, ὅταν ἔρχονταν κληρικοί, ρασοφόροι ἢ μοναχοὶ ἢ μοναχές, εἶχε πολύ μεγάλη χαρὰ καὶ ἄφηνε τὰ πάντα, γιὰ νὰ τοὺς ὑποδεχθεῖ ἢ ἀκόμα καὶ νὰ τοὺς τραπεζώσει, νὰ τοὺς κάνει τὸ γεῦμα. Μᾶς δίδασκε λέγοντας τὸ παύλειο: «Ευχάριστοι γίνεσθε» (Κολ. γ' 15).
Βιβλιογραφία.
Ο πνευματικός της Ανατολικής Αττικής γέροντας Νικόλαος Κουμεντάκης πρότυπο απλότητας ιεροπρεπειας υπομονής αγκαλιας ανοιχτής.
Δρ. Χαράλαμπος Μ.Μπούσιας.
Έκδοση Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ Όρος Αμώμων Αττικής.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
