Δεν αγαπώ στο βαθμό που αγαπιέμαι, αγαπώ στο βαθμό που μου δίνεται από τον Θεό!

Δεν αγαπώ στο βαθμό που αγαπιέμαι, αγαπώ στο βαθμό που μου δίνεται από τον Θεό! Αγνή και άγια αγάπη είναι η αγάπη του Θεού που είναι αποτυπωμένη στην ανθρώπινη καρδιά! Η πιο όμορφη και αγνή αγάπη προέρχεται από την ανθρώπινη καρδιά, στην οποία αναπαύεται ο Θεός! Ζώντας στον σημερινό κόσμο, πολλοί σε ζηλεύουν, μερικοί από τους φίλους και τους συγγενείς σου σε προδίδουν, άνθρωπε, μην σπαταλάς τον χρόνο σου σε τύψεις και δικαιολογίες, συγχώρεσε και προχώρα χαρούμενα και χαμογελαστά! Δεν υπάρχει χρόνος για δικαιολογίες και αγκυροβολία στις απόψεις των ανθρώπων, όλος ο χρόνος μας πρέπει να επικεντρώνεται στη συγχώρεση και την πλήρη αγάπη στον Θεό!

Π. Ιωάννης Ντάντσι

ΧΑΙΡΕ ΡΟΔΟΝ ΤΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟΝ.

 

Οι εν Σεβάστεια Άγιοι τεσσαράκοντα μάρτυρες!!!

 

ΧΑΙΡΕ ΓΕΦΥΡΑ ΜΕΤΑΓΟΥΣΑ....

Εὐαγγελίστρια, σεμνὴ Θεοτόκε, δεῖξον ἡμῖν τὴν ἀτραπὸν σωτηρίας, σὲ πόθῳ μεγαλύνουσιν ὡς περιστεράν, ἄμωμον, παράδεισον, ἀκατάφλετον βάτον, πύλην θείαν, κάμινον, πόκον, τόμον, λαβίδα, στάμνον καὶ ῥάβδον, Μῆτερ, Ἀαρών, τὴν παραδόξως, Χριστὸν ἐκβλαστήσασαν.
 

Η ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΣΙΝΑΙΤΟΥ.

 

Η ΥΛΗ ΕΙΝΑΙ ΕΥΜΕΤΑΒΛΗΤΗ.

«Ἡ ὕλη ἀπ' τή φύσι της εἶναι εὐμετάβλητη ἔτσι οἱ ἄνθρωποι μέ τή δύναμι τοῦ νοῦ τή μετατρέπουν σε πράγματα γιά τή δική τους χρῆσι. Ὁ ἄπειρος Νοῦς νά μήν τή χρησιμοποιῆ ὅπως Ἐκεῖνος τό θέλει; Νά μήν ἀλλάξη τή φύσι τῆς ὕλης, ἂν αὐτό χρειασθῆ; Νά μήν κάνη, για παράδειγμα, τή φωτιά δρόσο, καί τόν ἄρτο καί τόν οἶνο δική του Σάρκα καί Αἷμα; »

Ο πατήρ Γαβριήλ είπε:

 

Ο πατήρ Γαβριήλ είπε:
«Δεν υπάρχει τίποτα πιο πολύτιμο από τον σταυρό, επειδή ο Χριστός απεικονίζεται πάνω του. Δεν υπάρχει σταυρός πιο πολύτιμος από αυτόν που λαμβάνεται στο μυστήριο του Βαπτίσματος. Είναι αφιερωμένος για εσάς και δεν μπορεί να δοθεί σε άλλο άτομο. Δεν πρέπει να αφαιρείτε τον σταυρό, ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Κάποιος θα πει: "Τι πρέπει να κάνω όταν είμαι στο λουτρό και βρώμικο νερό πέσει πάνω στον σταυρό;" Τότε μην τον βγάζετε, γιατί ο σταυρός καθαρίζει το νερό. Χωρίς τον σταυρό, τα ακάθαρτα πνεύματα μπορούν να σας επιτεθούν. Και μην αφαιρείτε τον σταυρό κατά τη διάρκεια της συζυγικής οικειότητας».

Ο Πατέρας Γαβριήλ μας δίδαξε:

 

Ο Πατέρας Γαβριήλ μας δίδαξε:
«Είσαι πιστός; Αυτό είναι καλό. Αλλά να ξέρετε ότι η αληθινή πίστη απέχει πολύ από το να είναι εφικτή. Η πίστη επιτυγχάνεται μέσω εσωτερικού βασανισμού. Θα πέσεις πολλές φορές, αλλά πρέπει να σηκώνεσαι κάθε φορά. Είσαι αμαρτωλός; Δεν υπάρχει αμαρτία μεγαλύτερη από τη μετάνοια ενός ανθρώπου. Οι μεγάλοι αμαρτωλοί έχουν γίνει μεγάλοι άγιοι. Αλλά αυτό δεν ισχύει για τη σφραγίδα του Αντίχριστου. Εδώ, η αληθινή μετάνοια δεν θα υπάρχει πλέον. Έχετε ακούσει πώς να αγαπάς έναν αμαρτωλό; Να μισείς τις αμαρτίες του, αλλά να αγαπάς τον ίδιο τον άνθρωπο. Οι αμαρτίες είναι αμαρτίες, αλλά οι αμαρτίες δεν έχουν τίποτα κοινό με την αγάπη. Δεν είναι ότι εγώ είμαι καλός και εσύ κακός. Είναι αδύνατο να αγαπάς όλους, αλλά πρέπει να εύχεσαι το καλό για όλους. Και από εκεί προέρχεται η αγάπη. Διαφορετικά, θα είσαι ξένος στον Κύριο και δεν θα επιτύχεις τη Σωτηρία. Ο Θεός είναι αγάπη, και ο Θεός είναι ακόμη περισσότερο από αγάπη. Ο Θεός δεν αγαπά τα κενά λόγια. Αγαπά τις πράξεις. Και αυτές οι πράξεις είναι πίστη και αγάπη. Όταν αμαρτάνεις, πήγαινε αμέσως σε έναν ιερέα και μετανόησε ειλικρινά στην εξομολόγηση. Η μετάνοια είναι η πόρτα της ζωής. Χωρίς μετάνοια, δεν θα να κερδίσω οποιοδήποτε από το έλεος του Θεού.

Από τα απομνημονεύματα του Κετεβάν Μπεκάουρι.

Ένα νεαρό κορίτσι που βρισκόταν στο μοναστήρι για μια εβδομάδα ρώτησε τον πατέρα Γαβριήλ:

 

Ένα νεαρό κορίτσι που βρισκόταν στο μοναστήρι για μια εβδομάδα ρώτησε τον πατέρα Γαβριήλ:
«Θέλω να μείνω στο μοναστήρι. Δεν ξέρω τι να κάνω; Παρακαλώ συμβουλέψτε με. Δεν μπορούσα να καταλάβω το θέλημα του Θεού».
Ο πατέρας Γαβριήλ απάντησε με ελαφρώς θυμωμένο τόνο:
«Πρώτα απ 'όλα, γιατί σας επετράπη να μείνετε στο μοναστήρι για περισσότερες από τρεις ημέρες; Αυτός είναι αρκετός χρόνος για να δείτε πώς είναι όλα τακτοποιημένα εδώ. Πώς μπορώ να σας συμβουλεύσω; Αν υπήρχε κρασί και νερό μπροστά σας, τι θα πίνατε;»
«Δεν ξέρω!» απάντησε το κορίτσι.
«Δεν ξέρετε, λοιπόν τι να πω;» Όταν αναζητάτε το θέλημα του Κυρίου, δεν θυμάστε τα λόγια του Σωτήρα: «Όποιος σηκώσει τον σταυρό του και με ακολουθήσει, αυτός είναι μεγαλύτερος!» (βλ. Μάρκος 8:34-35).
Ο πατέρας Γαβριήλ, ο οποίος ήταν ελεύθερος στις πράξεις του και απαιτούσε το ίδιο από τους άλλους, ήθελε οι άνθρωποι να εκφράζουν το δικό τους θέλημα.

Ἅγ. Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης: «Ὅπως ὁ Θεός εἶναι αἴτιος τῶν ὄντων, ἔτσι καί ὁ διάβολος εἶναι αἴτιος τοῦ μή ὄντος, τοῦ κακοῦ»

 

Έως και την Παρασκευή 27 Μαρτίου απότμημα της Τιμίας Κάρας του Πρωτομάρτυρος Αγίου Στεφάνου στη Νέα Πεντέλη Αττικής.

Κείμενο - Φωτογραφίες : Σπύρος  Θεοδ.  Κουτσοχρήστος

Στον  Ιερό Ενοριακό  Ναό, Αγίας Μεγαλομάρτυρος Παρασκευής και Οσίας Παρασκευής  της Επιβατινής, Νέας Πεντέλης  Αττικής, τίθεται σε προσκύνηση και ευλογία των πιστών μέχρι  και την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026, απότμημα της Τιμίας Κάρας του Πρωτομάρτυρος Αγίου Στεφάνου, που αποθησαυρίζεται στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος Αγίου Όρους.

Ο Άγιος Πρωτομάρτυρας και Αρχιδιάκονος Στέφανος ( εορτή 27-12 ε.ε. ) είναι πρώτος μάρτυρας του Χριστιανισμού, μετά τα Άγια Νήπια ( εορτή 29 -12 ε.ε. ), και στην αριστερή πλευρά της Τιμίας Κάρας του, διακρίνονται σημάδια, από το μαρτύριό του - λιθοβολισμός.

Εκτός των καθημερινών Ιερών Ακολουθιών, το πνευματικό πρόγραμμα των ημερών, περιλαμβάνει 

και ομιλίες.

Ενδεικτικά αναφέρω το πρόγραμμα της Παρασκευής 27 Μαρτίου 2026:

                                    Ώρα - 07:00 Προηγιασμένη  Θεία Λειτουργία

                                    Ώρα - 12:00 Ιερά Παράκληση εις τον Άγιο Στέφανο

                                    Ώρα - 18:30 Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου

            Ώρα- 20:00 Ομιλία του Ιερομανάχου π. Γενναδίου Βατοπαιδινού, με θέμα : 

<< Η Παναγία και ο Πρωτομάρτυρα Στέφανος : Από το " Γένοιτό μοι " στο " Κύριε , μη στήσης αυτοίς >>

Θα ακολουθήσει, Ιερά Αγρυπνία του Ακαθίστου Ύμνου και μετά το πέρας αυτής, η αναχώρηση του Ιερού Λειψάνου.

O Ιερός  Ναός θα παραμείνει ανοικτός από τις 07:00 - 21:00, εκτός των Ιερών Αγρυπνιών.

Τηλέφωνο επικοινωνίας : 2108044011

Κείμενο - Φωτογραφίες: Σπύρος Θεοδ.  Κουτσοχρήστος

Ένα παντρεμένο ζευγάρι μετακόμισε σε ένα νέο διαμέρισμα.

 

Ένα παντρεμένο ζευγάρι μετακόμισε σε ένα νέο διαμέρισμα. Ένα πρωί, η σύζυγος κοίταξε έξω από το παράθυρο και, βλέποντας τη γειτόνισσά της να απλώνει τα ρούχα της, είπε στον άντρα της: «Κοίτα πόσο βρώμικα είναι τα ρούχα της! Μάλλον δεν ξέρει να πλένει ρούχα».

Αυτό συνέβαινε κάθε φορά που η γειτόνισσα άπλωνε τα ρούχα της, και η σύζυγος εξεπλάγη με το πόσο βρώμικα ήταν. Μια μέρα, ξυπνώντας και κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο, αναφώνησε: «Τα ρούχα είναι καθαρά σήμερα!» ... Η γειτόνισσα έμαθε επιτέλους πώς να πλένει ρούχα.

«Όχι», είπε ο σύζυγος, «μόλις σηκώθηκα νωρίς σήμερα και έπλυνα το παράθυρό σου...»

Ο Πατέρας Γαβριήλ λάτρευε να κάνει ερωτήσεις που ήταν δύσκολο να απαντηθούν. Κάποιος θυμάται.

 

Ο Πατέρας Γαβριήλ λάτρευε να κάνει ερωτήσεις που ήταν δύσκολο να απαντηθούν.

Κάποιος θυμάται.

Κάποτε, ο Πατέρας Γαβριήλ ρώτησε:

«Αν δύο ένοπλοι άντρες τσακώνονται, πρέπει να επέμβουμε;»

«Φυσικά, Πατέρα Γαβριήλ, πρέπει να επέμβουμε και να το διαλύσουμε», ήρθε η απάντηση.

Ο Πατέρας Γαβριήλ εξήγησε γρήγορα:

«Τι τεράστια απερισκεψία! Τι θα γίνει αν σε σκοτώσουν; Ας πούμε ότι δεν σε αφορά, αλλά δεν πρέπει να σκέφτεσαι τον πλησίον σου; Άλλωστε, κάνοντάς το αυτό, θα τον αναγκάσεις να διαπράξει το αμάρτημα του φόνου. Πρέπει να επεμβαίνεις μόνο όταν είσαι σίγουρος για τις ικανότητές σου, ή αν έχεις περισσότερη δύναμη από αυτούς, ή αν σου λέει η καρδιά σου - τότε πρέπει να επέμβεις. Αν δεν μπορείς και σου λείπει η δύναμη, πρέπει να πεις την Κυριακή Προσευχή, και όπως θέλει ο Κύριος, έτσι θα γίνει».

«Αλλά τι θα γίνει αν σε σκοτώσουν για την πίστη σου; Και τότε πρέπει να σκεφτείς τον πλησίον σου;

» «Σε αυτή την περίπτωση, υπερασπίζεσαι την πίστη σου, και αν δεν υπερασπιστείς την πίστη σου, θα χαθείς».

«Και τι θα γίνει αν, ας πούμε, ληστές κλέψουν μια εικόνα από την εκκλησία και δεν μπορώ να αντισταθώ επειδή είναι πιο δυνατοί από μένα, και ξέρω ότι θα με σκοτώσουν; Τότε τι πρέπει να κάνω;

» «Όταν κλέβουν, οι ίδιοι διαπράττουν την αμαρτία της κλοπής. Αν κλέψουν ένα ιερό λείψανο, η αμαρτία τους είναι ακόμη μεγαλύτερη, αλλά εξακολουθεί να είναι η αμαρτία της κλοπής, όχι της δολοφονίας. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να πείτε την Κυριακή Προσευχή. Αν δεν μπορείτε να τους σταματήσετε, μην τους αναγκάσετε να προσθέσουν την αμαρτία του φόνου στην αμαρτία της κλοπής. Η εκκλησιαστική περιουσία βρίσκεται στην κατοχή του Πατριάρχη. Αν τη φυλάξετε με την ευλογία του εφημέριου ή του Πατριάρχη, πρέπει να επέμβετε. Αν σκοτωθείτε ενώ υπερασπίζεστε τα ιερά λείψανα, θα μπείτε στη Βασιλεία των Ουρανών επειδή υπερασπίζεστε την πίστη. Αλλά αν δεν τα φυλάξετε, τότε είστε υπεύθυνοι και θα λογοδοτήσετε.»

Γνωρίζοντας πώς να χαίρεσαι

 

Γνωρίζοντας πώς να χαίρεσαι

Μια γυναίκα είχε δύο γιους. Ο μεγαλύτερος πουλούσε ομπρέλες. Ο μικρότερος έβαφε υφάσματα. Όταν έλαμπε ο ήλιος, κανείς δεν αγόραζε τις ομπρέλες του, και όταν έβρεχε, τα υφάσματα του μικρότερου γιου δεν στέγνωναν. Αυτό έκανε τη γυναίκα πολύ λυπημένη, και η ζωή της έγινε άθλια.

Μια μέρα, συνάντησε έναν σοφό άνθρωπο, και αυτός της έδωσε συμβουλές. Από τότε και στο εξής, όταν έλαμπε ο ήλιος, χαιρόταν για τον μικρότερο γιο της, που στέγνωνε με επιτυχία τα υφάσματά του, και όταν έβρεχε, χαιρόταν για τον μεγαλύτερο γιο της, του οποίου όλοι αγόραζαν ομπρέλες. Και η ζωή βελτιώθηκε.

ΕΝΑ ΚΑΛΑ ΑΓΟΡΙ.

ΕΝΑ ΚΑΛΑ ΑΓΟΡΙ

Ένα αγόρι ήρθε στο πάρκο για να πυροβολήσει πουλιά με μια σφεντόνα. Ήταν το αγαπημένο του χόμπι. Ένας τυφλός γέρος που περπατούσε κοντά κρατώντας ένα μπαστούνι άκουσε κάποιον να πυροβολεί πουλιά και φώναξε: «Παρακαλώ! Ποιος είναι εκεί;» «Εγώ», απάντησε το αγόρι. «Αγόρι», είπε ο τυφλός, «θα μπορούσες να με συνοδεύσεις μέχρι το σπίτι;» «Θα μου δώσεις εκατό ρούβλια;» ρώτησε το αγόρι. «Τότε θα σε πάω εκεί.» «Έχω μόνο δέκα», είπε ο τυφλός, μπερδεμένος. «Παρακαλώ συνοδεύστε με μέχρι το σπίτι.» «Εντάξει, ένα ρούβλι είναι χρήματα», είπε το αγόρι, πιάνοντας το μπράτσο του γέρου. Ο γέρος του έδωσε τη διεύθυνση και έφυγαν. Έφυγαν από το πάρκο και περπάτησαν σε έναν πολυσύχναστο δρόμο, όπου οι περαστικοί έλεγαν ο ένας στον άλλον: «Καημένος γέρος. Και τι καλό αγόρι. Πρέπει να είναι εγγονός του.» Το αγόρι άκουσε τον εαυτό του να τον αποκαλούν καλό και κοκκίνισε. Οι άνθρωποι που περνούσαν από δίπλα του έλεγαν: «Κοίτα αυτό το καλό, ντροπαλό αγόρι! Κοκκίνισε όταν τον επαίνεσαν.»

Τελικά, έφερε τον γέρο σπίτι, και ο γέρος του έδωσε δέκα ρούβλια. «Όχι», είπε το αγόρι, ξεσπώντας ξαφνικά σε κλάματα και τρέχοντας. «Ευχαριστώ, καλό μου αγόρι!», φώναξε ο τυφλός γέρος πίσω του. Το αγόρι έκλαιγε ακόμα πιο δυνατά. Ντρεπόταν βαθιά.

V. Breyer Ορθόδοξη Ανάγνωση

Question: Saint John of the Ladder says that the time of our life is not sufficient for us to have both friendships and tears; we must choose either the one or the other. How can we do that?

Question: 

Saint John of the Ladder says that the time of our life is not sufficient for us to have both friendships and tears; we must choose either the one or the other. How can we do that?

Father archimandrite Peter, Egoumen of Essex Monastery: 

Although we have the false impression that we will live eternally on earth, our time is very short and insufficient for both friendships and tears. It does not mean that we should not be friendly with those around us, but that our heart must not attach itself to people and things of this world. Our God is a jealous God, and He wants our whole heart. 

However, here is a mystery🔖: if we give our whole heart to God, then His will becomes our own, and our heart is enlarged to embrace all the others without passion, through Christ and not through ourselves. 

When we make friendships with ourselves at the centre, such friendships are a platform for satisfying our passions and vainglory. 

The saints redeemed not only the time of their own life but also the time of the lives of their fellows.

From Pemptousia website

Όταν έγινα 35 ετών, αποφάσισα τελικά να μπω σε ένα μοναστήρι.Μοναχή Παρασκευά (Ροστιασβίλι), του Γέροντα Γαβριήλ.

 

Όταν έγινα 35 ετών, αποφάσισα τελικά να μπω σε ένα μοναστήρι. Ήρθα στο Σαμτάβρο και έμεινα. Εκεί γνώρισα τον γέροντα. Συχνά έβλεπα τον πατέρα Γαβριήλ να κάθεται στις σκάλες και να ευλογεί τους ανθρώπους. Ήταν πάντα περιτριγυρισμένος από ένα τεράστιο πλήθος. Ερχόταν απλός κόσμος, όπως και επίσκοποι, ακόμη και η Αυτού Αγιότητα. Μια μέρα, πλησίασα τον γέροντα και του είπα για την εμφάνιση της Θεοτόκου. Στην αρχή, δεν με πίστεψε και μου ζήτησε να περιγράψω λεπτομερώς τι είχε συμβεί. Μετά είπε ότι ήταν από τον Θεό.

Σύντομα χειροτονήθηκα μοναχή με το όνομα Σεραφείμ. Η υπακοή μου ήταν να βόσκω αγελάδες, κάτι που έκανα με μεγάλη χαρά. Ο πατέρας Γαβριήλ ήταν αναμφίβολα ένας άνθρωπος με διορατικότητα. Αρκετές φορές, χαμογελούσε, με κοίταζε και έλεγε: «Χρειάζομαι μια Παρασκευή...» Άλλωστε, η Παρασκευή είναι Παρασκευή. Αλλά τότε δεν τον καταλάβαινα και προβληματιζόμουν γιατί μιλούσε για οποιαδήποτε Παρασκευή. Τότε, κατά τη διάρκεια της κουράς μου με το όνομα Παρασκευή, ο πατέρας Γαβριήλ με πλησίασε, έβαλε ένα κομποσχοίνη στο χέρι μου και μου είπε: «Σε ευλογώ με αυτές τις χάντρες κομμοσχοίνη. Πρόσεχε να μην τις χάσεις. Με αυτές θα σε αναγνωρίσω όταν έρθεις στον Κύριο».

Μοναχή Παρασκευά (Ροστιασβίλι), υποτακτική του Γέροντα Γαβριήλ.

Today’s Sermon in a Nutshell:

Today’s Sermon in a Nutshell:

Imagine a ship caught in a violent storm at sea. The waves are crashing, the wind is howling, and the darkness seems to envelop everything in sight. The crew, though experienced, are terrified; filled with fear. They have no control over the storm, no ability to calm the waters. Therefore, in utter desperation they do the only thing they can: cast out the anchor and hope that it will hold; providing security amidst the storm.

Now the anchor does not stop the storm, nor does it cease the winds, but it does hold the ship steady, offering stability in unstable seas. It keeps the boat from being swept away, giving the crew a lifeline of hope until the turbulence passes.

St. Paul undoubtedly envisioned just such a scenario while formulating his nautical analogy of Christ being our “Anchor of Hope” (Hebrews 6:19); keeping us securely tethered so that we do not drift or founder during times of trouble.

Sadly, being a Christian does not negate the fact that storms will arise in life: trials, tribulations, illness, loss, disappointment, and feelings of uncertainty. Even having hope does not release us from the daily problems and troubles of the world. Yet, the unshakable truth is that our Savior endures these storms with us, holding us firmly in His unyielding grip, preventing us from being tossed about while providing stability and assurance to navigate all difficulties and challenges.

The fact that Jesus is with us in such dire moments doesn’t diminish the severity of these storms, but it changes how we come to face them; because Christ, our Anchor of Hope, is mightier and stronger than any storm that comes our way.

Fr. John

Ποιος προσεύχεται για εσάς;

Ποιος προσεύχεται για εσάς;

... Ήμουν το άλαλο «παιδί», μη γνωρίζοντας πώς να προσεύχομαι και να εξομολογούμαι «φωναχτά» στον Θεό ... Ήμουν, ή είμαι, τεμπέλης ... και «κουφός» στο να Ακούω και να Κατανοώ τον λόγο Του.

« ...κραυγάζοντας, ο πατέρας του παιδιού είπε με δάκρυα: Κύριε, πιστεύω! Βοήθησέ με στην απιστία μου.» [Μάρκος 9,17-32]

Με τα χέρια ενωμένα για μένα,

Ο Πατέρας μου φωνάζει

Στην παλιά τραπεζαρία του Σαμτάβρο.

 

Στην παλιά τραπεζαρία του Σαμτάβρο.

Είχα μια πολύ σημαντική ερώτηση, μια επιλογή στη ζωή μου.
Έτσι, μια μέρα, ο πατέρας Γαβριήλ με πήγε στην παλιά τράπεζα και, κλαίγοντας, είπε:
«Κετεβάν, χθες το βράδυ μου εμφανίστηκε η Μητέρα του Θεού. Έχω μια απάντηση για σένα».

Ένιωσα στην ψυχή μου ότι είχε κάτι δύσκολο να μου πει και σκέφτηκα: «Μακάρι να μου το έλεγε αργότερα. Δεν είμαι έτοιμος να το ακούσω τώρα».

«Εντάξει, θα σου πω αργότερα», απάντησε κλαίγοντας και μετανιωμένος.

Μισή ώρα αργότερα, επανέλαβε ξανά κλαίγοντας:
«Χθες το βράδυ μου εμφανίστηκε η Μητέρα του Θεού. Έχω μια απάντηση για σένα!
» Σκέφτηκα ξανά: «Μακάρι να μου το έλεγε αργότερα. Δεν θέλω τώρα».

«Εντάξει», απάντησε ξανά κλαίγοντας, «θα σου πω αργότερα».

Αποφάσισα στον εαυτό μου ότι αν έλεγε ξανά το ίδιο πράγμα, θα του ζητούσα ξανά να μου απαντήσει αργότερα.

Άλλη μισή ώρα αργότερα, ο πατήρ Γαβριήλ αμέσως, χωρίς να ρωτήσει, μου μετέφερε την απάντηση της Θεοτόκου:

«Κετεβάν, αν δεν θυσιάσεις τον εαυτό σου, τίποτα δεν θα σου βγει!»

Αυτή η απάντηση σήμαινε ότι έπρεπε να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά στον Θεό. Αλλά αυτή η απάντηση δόθηκε και σε όλους μας - ο καθένας πρέπει να είναι έτοιμος να πεθάνει για τον Χριστό σε αυτή τη ζωή. Ο καθένας μας έχει τον δικό του σταυρό και είμαστε καλεσμένοι να τον σηκώσουμε μέχρι τέλους!

Από τα απομνημονεύματα του Κετεβάν Μπεκάουρι.

Όταν ο Θεός επιτρέπει τον κίνδυνο, πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτός ο ορατός κόσμος θα εξαφανιστεί σαν ένα καμένο κερί. Επομένως, πρέπει να φροντίζουμε την ψυχή μας. Αγιος Γαβριήλ του Σαμταύρου (Ουργκεμπάτζε)

 

Σχετικά με τα όνειρα.

 

Σχετικά με τα όνειρα.

Μια μέρα είπα στον πατέρα Γαβριήλ:
«Είδα ένα όνειρο. Είδα τον Χριστό
». «Πώς τον είδες;» ρώτησε.
«Κατέβηκε από τον ουρανό, περπάτησε πέρα ​​δώθε και κάθισε σε ένα λιβάδι
». «Και μετά τι; Περπάτησε πέρα ​​δώθε και δεν είπε τίποτα;» Αυτό είναι λάθος όνειρο. Ποτέ μην εμπιστεύεσαι τα όνειρα! Δεν μπορείς να τα καταλάβεις με το δικό σου μυαλό. Ένα όνειρο μπορεί να είναι από τον Θεό, από τον διάβολο ή από τις δικές σου σκέψεις και επιθυμίες. Δεν θα μπορείς να διακρίνεις τι προέρχεται από τον Κύριο και τι από τα κακά πνεύματα. Να σκέφτεσαι πάντα: «Δεν ξέρω!» Διάλεξε τη χρυσή τομή, που ονομάζεται ταπεινότητα. Με αυτόν τον τρόπο θα είσαι προστατευμένος! Και μην εμπιστεύεσαι τα οράματα! Όταν ένα όνειρο είναι από τον Θεό, θα σε κάνει να σκεφτείς τις αμαρτίες σου, θα διώξεις την υπερηφάνεια και θα σε οδηγήσει στην ταπεινότητα! Όταν βλέπεις τον εαυτό σου ανάμεσα στους αγίους αγγέλους, μην εμπιστεύεσαι αυτό, αλλά αυτό που θα δεις όταν δεις τον εαυτό σου στην κόλαση. Εμπιστεύσου αυτό!

Από τα απομνημονεύματα του Κετεβάν Μπεκάουρι.