Σάββατο 18 Απριλίου 2026
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΩΜΑΣ: Ο ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ . ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΩΜΑΣ: Ο ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ
ΚΥΡΙΟΥ
ΛΑΜΠΡΟΥ
Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Την πρώτη Κυριακή μετά την Ανάσταση
του Κυρίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του αγίου ενδόξου αποστόλου Θωμά και
διαβάζεται στις εκκλησίες η σχετική περικοπή της ψηλάφησης του Χριστού από
αυτόν. Δεν είναι τυχαία αυτή η επιλογή. Έρχεται να επιβεβαιώσει, μαζί με τις
τόσες άλλες μαρτυρίες, ότι ο Κύριος αναστήθηκε όντως από τους νεκρούς. Ο Θωμάς
κατά θεία παραχώρηση ζήτησε να έχει απτή εμπειρία της Ανάστασης του Χριστού. Να
βάλλει τα χέρια του «επί των τύπων των
ήλων» και να πιστέψει στο υπέρτατο γεγονός.
Το όνομά του στην αραμαϊκή γλώσσα «Τέομα» σημαίνει δίδυμος. Στο ιερό
Ευαγγέλιο του δίδεται όντως η προσωνυμία «Δίδυμος»
(Ιωάν.11,16). Οι αγιογραφικές πληροφορίες για το Θωμά είναι σχετικά λίγες και
γι’ αυτό έχουν εγερθεί κατά καιρούς αυθαίρετες ερμηνείες για το πρόσωπό του.
Προσπάθησαν να εντοπίσουν τίνος δίδυμος αδελφός ή αδελφής υπήρξε. Κάποιοι τον
ταυτίζουν με τον αναφερόμενο από τον Ματθαίο (13,55) αδελφόθεο Ιούδα. Μάλιστα
οι πολέμιοι του Χριστού συγγραφείς υποστηρίζουν ότι αυτός υπήρξε δίδυμος αδελφός
του Κυρίου, παρά τις αντίθετες μαρτυρίες των Ευαγγελίων, θέλοντας να πλήξουν
την υπερφυσική ενανθρώπηση του Θεού Λόγου! Αρχαία παράδοση, την οποία
αποδέχεται η Εκκλησία μας ο Θωμάς ήταν δίδυμος αδελφός κάποιας Λυδίας ή Λυσίας.
Κάποιοι άλλη παράδοση αναφέρει ότι ήταν δίδυμος αδελφός κάποιου Ελεάζαρ.
Ο Θωμάς καταγόταν από την Αντιόχεια, σε
αντίθεση με την πλειοψηφία των μαθητών, που ήταν Γαλιλαίοι (Ιωάν.21,2). Κλήθηκε
από τον Κύριο να τον ακολουθήσει και αυτός υπάκουσε
(Ματθ.10,3.Μάρκ.3,18.Λουκ.6,15). Γενικά υπήρξε από τους πιο αφοσιωμένους
μαθητές, τον οποίο διέκρινε το θάρρος. Όταν οι άλλοι μαθητές προσπαθούσαν να
αποτρέψουν το Χριστό να μεταβεί στη Βηθανία να αναστήσει το Λάζαρο, για το φόβο
κακοποιήσεώς τους από τους φανατικούς Ιουδαίους, ο Θωμάς αψηφώντας τον κίνδυνο
τους είπε: «άγωμεν και ημείς ίνα
αποθάνωμεν μετ’ αυτού» (Ιωάν.11,16). Είναι η πρώτη φορά που ακούστηκε από
μαθητή του Χριστού να ζητά να πεθάνει μαζί με τον Κύριο! Ταυτόχρονα υπήρξε και
σχετικά ορθολογιστής. Στο Μυστικό Δείπνο δε δίστασε να ρωτήσει τον Κύριο: «Κύριε, ουκ οίδαμεν που υπάγεις και πως
δυνάμεθα την οδόν ειδέναι;» (Ιωάν.14,5). Επίσης ήταν και σκεπτικιστής και
δύσπιστος. Για να πιστέψει στην Ανάσταση του Κυρίου ζήτησε να έχει απτή
βεβαίωση, να ψηλαφίσει με τα ίδια του τα χέρια τις πληγές του διδασκάλου του.
Μετά την ψηλάφηση ομολόγησε με ενθουσιασμό και αυθορμητισμό: «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»
(Ιωάν.20,28).
Αρχαία παράδοση αναφέρει ότι κήρυξε το
Ευαγγέλιο στην Περσία και την αχανή χώρα των Ινδιών. Ως τα σήμερα θεωρείται ο
φωτιστής των χωρών αυτών. Το τέλος της ζωής του υπήρξε μαρτυρικό. Οι φανατικοί
ειδωλολάτρες τον θανάτωσαν δια λογχισμού. Η μνήμη του εορτάζεται στις 6 Οκτωβρίου.
Στο όνομα του Θωμά έχουν διασωθεί τρία
απόκρυφα κείμενα του 2ου μ. Χ. αιώνα. Πρόκειται αναμφίβολα για
ψευδεπίγραφα κείμενα αρχαίων αιρετικών γνωστικών, οι οποίοι θέλοντας να δώσουν
κύρος στις αιρετικές τους δοξασίες, τις απέδωσαν στον απόστολο Θωμά. Αυτά τα
κείμενα περιέχουν σοβαρές πλάνες και κακοδοξίες και γι’ αυτό δε θα πρέπει να τα
εμπιστεύονται οι πιστοί, διότι τα χρησιμοποιούν οι χριστιανομάχοι για να
πλήξουν την αξιοπιστία της χριστιανικής διδασκαλίας και ιδιαίτερα το Θείο
Πρόσωπο του Λυτρωτή μας Χριστού.
Πολλοί αποκαλούν τον απόστολο Θωμά
άπιστο. Δεν είναι σωστός αυτός ο χαρακτηρισμός του. Ο Θωμάς δεν υπήρξε άπιστος,
αλλά δύσπιστος. Ζητούσε αποδείξεις για να βεβαιωθεί και να πιστέψει, όπως και
έγινε. Ο Κύριος δεν του αρνήθηκε αυτή του την επιθυμία, γεγονός που σημαίνει
ότι η πίστη μας στα
διδάγματα της Εκκλησίας
μας, δεν είναι, και δεν πρέπει να είναι, παθητική και απόλυτα άκριτη κατάσταση,
αλλά προϊόν ελεύθερης επιλογής. Ο απόστολος Φίλιππος, όταν μίλησε στον φίλο του
Ναθαναήλ για το Χριστό του είπε εκείνο το περίφημο: «έρχου και ίδε» (Ιωάν.1,47), «έλα
φίλε μου να διαπιστώσεις με τα ίδια σου τα μάτια αυτά που σου λέω για Εκείνον».
Άρα δεν είναι κακό να ερευνούμε καλόπιστα. Κακό είναι να κρατάμε στάση
κακόπιστη, η οποία και θα μας κρατήσει τελικά μακριά από την αλήθεια. Ο
απόστολος Θωμάς ήταν καλόπιστος και γι’ αυτό, αφού ικανοποίησε τις αισθήσεις
του, ομολόγησε ευθαρσώς: «Ο Κύριός μου
και ο Θεός μου» (Ιωάν.20,28)! Πόσοι και πόσοι μεγάλοι άνδρες και γυναίκες
στην ιστορία δεν έγιναν πιστοί από την έρευνα! Μυριάδες πραγματικοί επιστήμονες
ανακάλυψαν την πίστη τους μέσα από την επιστημονική έρευνα, διότι στα θαυμαστά
τους πορίσματα είδαν τις άκτιστες ενέργειες του Θεού να είναι παρούσες,
δημιουργικές και συνεκτικές δυνάμεις του κόσμου! Αντίθετα υπάρχουν άλλοι
επιστήμονες, τους οποίους δεν αγγίζει το γεγονός της πανταχού παρουσίας του
Θεού, διότι ορμώνται εξ’ αρχής με οδηγό την τυφλή απιστία. Αυτοί δε θα βρουν
ποτέ την αλήθεια και δε θα συναντήσουν το Θεό!
Το σκοτεινό μεσαίωνα κυκλοφόρησε στην
αιρετική Δύση ένα σλόγκαν, το οποίο δεν έχει το παραμικρό έρεισμα στην αγία
Γραφή και την Παράδοση της Εκκλησίας μας. Πρόκειται για το «πίστευε και μη ερεύνα», το οποίο και έγινε παντιέρα των
χριστιανομάχων τους τελευταίους αιώνες κατά της Εκκλησίας, ότι δήθεν αρνείται
την επιστημονική έρευνα και ζητά τυφλή πίστη και υπακοή. Αλλά αυτή ήταν τακτική
του αιρετικού παπισμού, ο οποίος επέβαλε στους πιστούς του άκριτη πίστη και
αφοσίωση, για να ασκεί την κοσμική του εξουσία. Αντίθετα, η αγία Γραφή και οι
Πατέρες της Εκκλησίας μας, μας παροτρύνουν: «ερευνάτε τας Γραφάς» (Ιωάν.5,39), και «δράξασθε παιδείας» (Ψαλμ.2,12). Κριτήριό μας θα πρέπει να είναι το
γεγονός της ελευθερίας, η οποία είναι η προϋπόθεση καθορισμού του προσώπου. Ο
ελεύθερος άνθρωπος είναι η γνήσια εικόνα του Θεού, σύμμορφος της εικόνος του
Θεού, δια του Χριστού (Φιλιπ.3,23). Αυτό έκανε και ο απόστολος Θωμάς!
Αύριο η ψηλάφηση του απ. Θωμά....
Αύριο η ψηλάφηση του απ. Θωμά....
Χρειάζεται μία διευκρίνηση
με την λαχτάρα του Θωμά
να αγγίξει τις ανοιχτές πληγές του Χριστού μας....
Θέλει να δει τον Αναστημένο Χριστό
όχι γιατί δεν πιστεύει στην Ανάσταση
αλλά θέλει η εμπειρία της ψηλάφησης
να γίνει και δική του ομολογία,
μαρτυρία της Αναστάσεως.
Δείτε σε μας τι γίνεται
όταν συμβαίνει κάτι θαυμαστό στην ζωή μας,
μας δημιουργείται
ένας πειρασμός να το ιδιοποιηθούμε.
Πόσο εύκολα
λέμε ο τάδε Άγιος;.......‘’φίλος’’ μου!
Ξέρεις, υπάρχει διαφορά ανάμεσα
στο ότι κουβαλώ μια εμπειρία ως λάφυρο
και στο ότι γίνομαι μάρτυρας μιας συνάντησης.
Το λάφυρο ουσιαστικά δείχνει τον αποδέκτη
ενώ η μαρτυρία αποκαλύπτει
την εύσπλαχνη παρουσία του Θεού
μέσα στην ιστορία του ανθρώπου.
Για αυτό και πολλές φορές
αντί να αφήσουμε την χάρη
να καλλιεργήσει
την ζωντανή σχέση μας με τον Θεό,
μετατρέπουμε εκείνο το θαυμαστό γεγονός
σε μια στεγνή, απλή ανάμνηση.
Την οποία μάλιστα για χρόνια αφηγούμαστε,
την ανακυκλώνουμε,την προβάλλουμε
σχεδόν ως πνευματικό μας κατόρθωμα
αλλά στην ουσία
μια ακόμα κρυψώνα μας είναι,
ένα ακόμα άλλοθι
για να αναβάλλουμε τον αγώνα της ζωής.
Αρκεί να αναρωτηθούμε
πόσοι από τους ευεργετημένους
με θαυμαστό τρόπο
μετανοήσαν αληθινά
κι άλλαξαν πραγματικά τρόπο ζωής.....
Ο απ. Θωμάς δεν κρατά την εμπειρία,
γίνεται ο ίδιος μαρτυρία.
Και αυτό φαίνεται
από την παράδοση της Εκκλησίας,
φεύγει, κηρύττει,
φτάνει μέχρι τα πέρατα της οικουμένης....
Η αληθινή εμπειρία της Αναστάσεως
δεν είναι για να αποθηκευτεί
στο εκκλησιαστικό βιογραφικό μας
(όπως κάνουμε προβάλλοντας την γνωριμία μας
με τον τάδε πνευματικό-γέροντα
ή πόσες φορές πήγαμε
στους Αγ. Τόπους, στον Άγιο Όρος κ.ο.κ)
αλλά για να εκφραστεί
προς δόξαν Θεού ως μαρτυρία
(και δεν είναι μακριά μας, που η μαρτυρία αυτή γράφεται και με χρώμα πορφυρό!).
Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου.
Κυριακή του Θωμά: Η Ημέρα που η Πίστη Νικάει την Αμφιβολία.
Κυριακή του Θωμά: Η Ημέρα που η Πίστη Νικάει την Αμφιβολία
Την Κυριακή αμέσως μετά την ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου, η Εκκλησία μας παρουσιάζει ένα επεισόδιο συγκλονιστικής ειλικρίνειας: τη συνάντηση μεταξύ του Αναστημένου Χριστού και του Αποστόλου Θωμά. Αυτή η ημέρα, γνωστή ως Κυριακή του Θωμά, δεν είναι μια γιορτή της απιστίας, αλλά, αντίθετα, είναι η γιορτή του θριάμβου της πίστης που αποκτήθηκε μέσω ειλικρινούς αναζήτησης και ταπεινότητας.
Η Αμφιβολία ως Γέφυρα προς την Αλήθεια
Ο Απόστολος Θωμάς συχνά κρίνεται για την κατάστασή του: «Εάν δεν δω στα χέρια Του το σημάδι των καρφιών... δεν θα πιστέψω». Ωστόσο, ιδωμένη με πνευματικά μάτια, η αμφιβολία του Θωμά δεν ήταν αμφιβολία ή σκλήρυνση της καρδιάς, αλλά μια αμφιβολία που πηγάζει από μια τεράστια λαχτάρα. Δεν ήθελε μια ψευδαίσθηση, αλλά μια βεβαιότητα που θα άλλαζε τη ζωή του. Ο Θωμάς αντιπροσωπεύει τη φωνή του καθενός μας σε στιγμές δοκιμασίας, όταν η λογική φαίνεται να συντρίβεται στον τοίχο του αδύνατου.
Ο Χριστός, μέσα στη μεγάλη Του αγάπη, δεν απορρίπτει τον Θωμά για τις ερωτήσεις του. Έρχεται ειδικά γι' αυτόν, περνώντας μέσα από κλειδωμένες πόρτες, και του προσφέρει ακριβώς αυτό που είχε ζητήσει ο μαθητής: τη δυνατότητα να αγγίξει τις πληγές. Αυτή η θεϊκή συγκατάβαση μας διδάσκει ότι ο Θεός δεν τρέχει μακριά από τις ειλικρινείς μας αμφιβολίες, αλλά κατεβαίνει μέσα σε αυτές για να μας ανεβάσει σε ένα υψηλότερο επίπεδο γνώσης.
«Κύριέ μου και Θεός μου!»
Η στιγμή που ο Θωμάς αρνείται να αγγίξει τις πληγές και πέφτει στα γόνατά του είναι η κορύφωση αυτής της γιορτής. Το να δει τον Χριστό και να ακούσει τη φωνή Του ήταν αρκετά για να γκρεμίσουν κάθε εμπόδιο. Η ομολογία του, «Κύριέ μου και Θεός μου!», είναι η πιο ολοκληρωμένη και βαθιά αναγνώριση της διπλής φύσης του Χριστού: του Ανθρώπου που υπέφερε (ο Κύριος) και του Θεού που αναστήθηκε.
Μέσω του Θωμά, ο Χριστός προσφέρει σε όλους μας μια νέα ευτυχία: «Μακάριοι όσοι δεν είδαν και όμως πίστεψαν!» Αυτή είναι η πρόσκληση για ώριμη πίστη, αυτή που τρέφεται όχι από εξωτερικά σημάδια, αλλά από τη μυστηριώδη παρουσία του Αγίου Πνεύματος στην καρδιά.
Το μάθημα για τον σύγχρονο άνθρωπο
Σε έναν κόσμο που απαιτεί απτή απόδειξη για τα πάντα, η Κυριακή του Θωμά μας διδάσκει ότι η αληθινή όραση είναι αυτή της ψυχής. Η πίστη που υπερνικά την αμφιβολία δεν είναι τυφλή αποδοχή, αλλά ζωντανή σχέση με έναν Χριστό που φέρει ακόμα και σήμερα, στο δοξασμένο σώμα Του, τα σημάδια της θυσιαστικής Του αγάπης για εμάς.
Ας χρησιμοποιήσουμε αυτή την ημέρα για να παρουσιάσουμε στον Κύριο τις δικές μας «κλειδωμένες πόρτες» - τους φόβους μας, την δυσπιστία μας και τις πληγές μας. Ας Τον αφήσουμε να εισέλθει και να μας πει, όπως έκανε στους μαθητές: «Ειρήνη υμίν!» Όταν η ειρήνη του Χριστού εγκαθίσταται μέσα μας, η αμφιβολία εξαφανίζεται φυσικά, δίνοντας τη θέση της σε μια ακλόνητη πίστη, ικανή να μετακινήσει βουνά πόνου και να ανοίξει τον δρόμο μας προς την αιωνιότητα.
✨ Χριστός Ανέστη! Είθε ο Κύριος να μας ενδυναμώσει στην ομολογία του Αγίου Αποστόλου Θωμά!
Πατήρ Παναγιώτης.
ΝΕΑ ΈΚΔΟΣΗ.
ΔΙΠΛΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ
Να συμμετάσχουμε όλοι σε αυτές τις δύο ξεχωριστές πνευματικές στιγμές.
Λείψανο Αγίου – Νέο Βιβλίο
Την Κυριακή 19 Απριλίου, ώρα 7:00 μ.μ.,
θα πραγματοποιηθεί με κάθε ιεροπρέπεια η υποδοχή Ιερού Λειψάνου του Οσίου Γερασίμου του Υμνογράφου του Μικραγιαννανίτου, στον Ιερό Ναό Αγίων Μυροφόρων και Νικοδήμου Δήμου Αγίων Αναργύρων.
Την Δευτέρα 20 Απριλίου, ώρα 7:00 μ.μ., στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού,
θα λάβει χώρα η επίσημη παρουσίαση του νέου βιβλίου:
«ΜΥΡΟΦΟΡΟΙ ΠΑΝΣΕΜΝΟΙ ΣΥΝ ΝΙΚΟΔΗΜῼ, ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΔΕΞΑΣΘΕ ΤΗΝ ΙΚΕΣΙΑ»
Έκδοσις του ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ και ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ www.eptalofos.gr
Άξια η δούλη του Θεού Αγαθή !
Χριστός Ανέστη!
Η Ζωοδοχος Πηγή εορτασθηκε σήμερα απο τον γέροντα Χρυσόστομο, την συνοδεία του και τον π. Ονούφριο στο μοναστήρι του Οσίου Αββά Γερασίμου του Ιορδανίτη στα Ιεροσόλυμα.
Ιδιαίτερη και ευλογημένη ημέρα για την πολυαγαπημένη μας Δάφνη, η οποία εδώ και δεκαετίες διακονεί με αυταπάρνηση το μοναστήρι και τον Άγιο, αλλά και όλους εμάς, φροντίζοντας καθημερινά το φαγητό μέσα από το διακόνημα της κουζίνας.
Όλα αυτά τα χρόνια πορεύεται αθόρυβα, με ταπείνωση και αγάπη, δίνοντας παράδειγμα αληθινής προσφοράς.
Σήμερα αυτή την Άγια μέρα με την χάρη της Παναγίας «έλαβε το ιερό μοναχικό ράσο»
Άξια η δούλη του Θεού Αγαθή !
Άγγελος Ιεροσόλυμα
Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Πνευματικός αγώνας και αγάπη για τον συνάνθρωπο!
Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Πνευματικός αγώνας και αγάπη για τον συνάνθρωπο!
Κάποτε μας μίλησε για τον Άγιο Πατέρα ο γαμπρός του Βαγγέλης Μπουμπλέκας και μας διηγήθηκε:
" Έζησα πολλά κοντά στον πεθερό μου, αλλά πολύ με συγκινούσε που ενώ περνούσε τόσα πολλά και υπέφερε, μέχρι το τέλος του ήταν με το χαμόγελο! Αν τον ρωτούσες πώς είναι, ποτέ δεν γόγγυζε αλλά πάντοτε έλεγε με χαμόγελο :"Δόξα τω Θεώ, καλά είμαι παιδί μου"!
Θυμάμαι ένα Πάσχα μετά το 1989, πρώτο Πάσχα στο Νεοχώρι, που έψησα αρνί στην αυλή και με το που τελείωσε την δεύτερη Ανάσταση, κουρασμένος και ιδρωμένος, του έβαλα σε ένα πιάτο να φάει λίγο. Με ευχαρίστησε αλλά είπε: " Δεν μπορώ παιδί μου να φάω, θα φάω από το δικό μου. Φέρε πρεσβυτέρα να φάω". ( Τον νηστίσιμο καθημερινό χυλό του! )
Πριν προλάβει να φάει, ήρθε ένας κύριος από διπλανό χωριό, κλαίγοντας και του είπε: "Σε παρακαλώ παπα - Γιάννη, εσύ είσαι άγιος άνθρωπος! Έλα να θάψεις τον πατέρα μου γιατί ο ιερέας του χωριού μου μού είπε να μην του χαλάσω το Πάσχα και ότι δεν μπορεί να τον θάψει"!
Σηκώθηκε αμέσως και πήγε για να κάνει την κηδεία αυτού του ανθρώπου"!
Αν ποτέ αναρωτηθούμε πώς αγιάζονται οι άνθρωποι, ας στρέψουμε ταπεινά το βλέμμα μας στην ζωή του τιμίου αυτού Λευίτη του Κυρίου μας!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός
Παρασκευή 17 Απριλίου 2026
Γνωρίζατε ότι σε μια από τις πιο δύσκολες πτώσεις ενός ανθρώπου του Θεού, η απάντηση του Κυρίου ήταν ανάπαυση και τροφή;
Γνωρίζατε ότι σε μια από τις πιο δύσκολες πτώσεις ενός ανθρώπου του Θεού, η απάντηση του Κυρίου ήταν ανάπαυση και τροφή; ✨
Στο Τρίτο Βιβλίο των Βασιλέων (Α' Βασιλέων 19), ο προφήτης Ηλίας βιώνει μια μεγάλη νίκη: ο Θεός στέλνει φωτιά από τον ουρανό και αποδεικνύει την αλήθεια της πίστης του. Αλλά λίγο αργότερα, έρχεται η δοκιμασία.
Η βασίλισσα Ιεζάβελ τον απειλεί με θάνατο... και ο Ηλίας, κυριευμένος από φόβο και εξάντληση, φεύγει στην έρημο. Εκεί, εξαντλημένος και συντετριμμένος, πέφτει κάτω από ένα δέντρο και εκφωνεί μια προσευχή γεμάτη πόνο:
«Αρκεί, Κύριε... πάρε τη ζωή μου, γιατί δεν είμαι καλύτερος από τους πατέρες μου».
Ήταν μια στιγμή βαθιάς αδυναμίας... μια κατάσταση εξάντλησης σώματος και ψυχής.
Και όμως, πώς απαντά ο Θεός;
Όχι με επίπληξη.
Όχι με τιμωρία.
Όχι με σκληρά λόγια.
Αλλά με έλεος.
Ο Κύριος στέλνει έναν άγγελο...
που του φέρνει ζεστό ψωμί και νερό.
Τον αφήνει να ξεκουραστεί.
Τότε τον ξυπνάει ξανά και του λέει:
«Σήκω και φάε, γιατί το ταξίδι είναι πολύ μακρύ για σένα».
Αυτό είναι.
Καμία κρίση. Καμία μομφή.
Επειδή ο Θεός γνώριζε ότι εκείνη τη στιγμή, ο Ηλίας δεν χρειαζόταν επίπληξη, αλλά ενδυνάμωση. Όχι σκληρά λόγια, αλλά ξεκούραση και φροντίδα.
✨ Αυτή είναι η σοφία του Θεού:
μερικές φορές, η βαθύτερη θεραπεία ξεκινά με ηρεμία, ξεκούραση και φροντίδα για το σώμα.
Μήνυμα για την ψυχή σας:
Αν περνάτε μια κατάσταση πίεσης, κόπωσης ή αναταραχής…
αν νιώθετε ότι δεν έχετε πλέον τη δύναμη και κατηγορείτε τον εαυτό σας που «δεν έχετε αρκετή πίστη»…
σταματήστε για μια στιγμή.
Ο Θεός δεν σας κρίνει για την αδυναμία σας.
Ξέρει ότι είστε άνθρωπος, ότι έχετε σώμα και ψυχή, και ότι μερικές φορές χρειάζεται να σταματήσετε.
Ίσως, σήμερα, το πιο «πνευματικό» πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι:
να ηρεμήσετε,
να ξεκουραστείτε,
να φροντίσετε τον εαυτό σας.
Μην τα παρατάς κάτω από το βάρος της δοκιμασίας.
Ο Θεός είναι μαζί σου… σε θρέφει, σε ενδυναμώνει και σε προετοιμάζει για τον δρόμο που έχεις μπροστά σου.
✨ Επειδή ο δρόμος σου δεν έχει τελειώσει… αλλά συνεχίζεται, με τον Θεό μπροστά σου.
Πατήρ Παναγιώτης
Ο Γέροντας Ιωσήφ, ηγούμενος της Ελληνικής Ορθόδοξης Μονής του Αγίου Νεκταρίου στο Ρόσκο της Νέας Υόρκης, κοιμήθηκε εν Κυρίω σήμερα, Παρασκευή, που γιορτάζεται η εορτή της Ζωοδόχου Πηγής.
Ο Γέροντας Ιωσήφ, ηγούμενος της Ελληνικής Ορθόδοξης Μονής του Αγίου Νεκταρίου στο Ρόσκο της Νέας Υόρκης, κοιμήθηκε εν Κυρίω σήμερα, Παρασκευή, που γιορτάζεται η εορτή της Ζωοδόχου Πηγής.
Ο γέροντας πάσχονταν εδώ και πολλά χρόνια από καρκίνο.
Ο Αρχιμανδρίτης Ιωσήφ υπηρετούσε ως ηγούμενος της μονής από την ίδρυσή της από τον Γέροντα Εφραίμ του Φιλοθέου και της Αριζόνα πριν από 27 χρόνια. Ήρθε για πρώτη φορά στην Αμερική από τη Μονή Φιλοθέου στο Άγιο Όρος το 1993 για να ζήσει στη Μονή του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα, η οποία επίσης ιδρύθηκε από τον Γέροντα Εφραίμ.
Τον Ιανουάριο του 1999, ιδρύθηκε η Μονή του Αγίου Νεκταρίου με επτά αδελφούς από τη Μονή του Αγίου Αντωνίου, μεταξύ των οποίων και ο Γέροντας Ιωσήφ.
Αιώνια η μνήμη του Γέροντα Ιωσήφ! Χριστός Ανέστη!
Το «Αγαπώ, Γι' αυτό Υπάρχω», του Ιερομ. Νικολάου Ζαχάρωφ.
📚 Το «Αγαπώ, Γι' αυτό Υπάρχω», του Ιερομ. Νικολάου Ζαχάρωφ, είναι ένα βιβλίο αφιερωμένο στη θεολογία του Αγίου Σωφρονίου Ζαχάρωφ, κατάλληλο για όσους αναζητούν ένα βαθύ ανάγνωσμα, το οποίο θέτει ενώπιον του αναγνώστη θέματα όπως η αγάπη, το άτομο και η ζωή εν Χριστώ.
🛍 Μπορείτε να το αγοράσετε από το κατάστημα Pro Vita.
🚚 Η παράδοση γίνεται με courier ή με παραλαβή από την έδρα μας στην οδό Bd. Ștefan cel Mare și Sfânt no. 14, et. 3, Iași.
Ο γέροντας Ακάκιος -κατά κόσμον Νικόλαος- γεννήθηκε στην Μουρτερή Ευβοίας στις 6/8/1927ν.η. Ήταν το έκτο παιδί από τα εφτά του Δημητρίου και της Μαρίας.
Εκοιμήθη σήμερα 4/17/4/2026 ο γέροντας Ακάκιος Μπαρόλας.
Ο γέροντας Ακάκιος -κατά κόσμον Νικόλαος- γεννήθηκε στην Μουρτερή Ευβοίας στις 6/8/1927ν.η. Ήταν το έκτο παιδί από τα εφτά του Δημητρίου και της Μαρίας.
Τελείωσε το Γυμνάσιο στο ορφανοτροφείο της Κύμης.
Κατόπιν πήγε φαντάρος και μετά την απόλυσή του εργάστηκε για λίγο ως αγρότης και ως εργάτης.
Το 1953 πήγε να μονάσει στο Μέγα Σπήλαιο στα Καλάβρυτα. Ο τότε Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αγαθόνικος τον έκειρε μοναχό και του έδωσε το όνομα του στις 15/8/1953. Την επόμενη χρονιά 15/8/1954 τον χειροτόνησε Διάκονο.
Το 1967 με άδεια της μητροπόλεως ο διάκος Αγαθόνικος πήγε να ησυχάσει στο Άγιον Όρος. Στην αρχή έμεινε στην περιοχή των Καυσοκαλυβίων όπου έγινε μεγαλόσχημος μοναχός και ονομάστηκε Ακάκιος , προς τιμή του Αγίου Ακακίου του Καυσοκαλυβίτου από τον γέροντα Παντελεήμων Γιαμά.
Το 1968 δέχθηκε για υποτακτικό του τον π. Αρτέμιο Ελευθεριάδη.
Αργότερα μετοίκησαν στο κελί του Αγίου Σάββα στην περιοχή της Καψάλας.
Το 1981 βγήκε από το Άγιον Όρος για να φτιάξουν ένα μικρό ησυχαστήριο στην Μουρτερή Ευβοίας στο οποίο έμεινε μέχρι την κοίμηση του.
Το ησυχαστήριο τιμάτε στην Μεταμόρφωση Του Σωτήρος.
Ο Γέροντας Ακάκιος είχε την ευλογία να γνωρίσει πολλές από της μεγάλες μορφές και Αγίους του περασμένου αιώνα και αρκετά θαυμαστά γεγονότα του συνέβησαν.
Είθε να αναπαυθεί μετά των Αγίων!https://metemorfothis.blogspot.com/2026/04/41742026.html?spref=fb&fbclid=IwY2xjawRPPPdleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFFU0tYSnE1QWhZUGl5Rk43c3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHroT-KgH5A-UBoZccbPdKycJT6zpONUpovqZ6BAB4hV5JG9CkCQqN95iwTHn_aem_4uP4RS1j-36giF4HyEf81w&m=1
Με είπε ένας γέροντας (Πάτερ Νικόδημος)..."Ο Χριστός τρέχει να μας σώσει και εμείς τρέχουμε να χαθούμε"..!!
"Κάποιοι χάνουν την ψυχή τους από τον πολύ εγωισμό!!!
Καταστρέφονται μέρα με την μέρα ρίχνοντας ευθύνες δεξιά και αριστερά"!!!
Με είπε ένας γέροντας (Πάτερ Νικόδημος)...
"Ο Χριστός τρέχει να μας σώσει και εμείς τρέχουμε να χαθούμε"..!!
Κακο πράγμα ο εγωισμός...
Ελπίδα μας η Πίστη στην Αγάπη Της!!!
Πριν τρία χρόνια "έφυγε" στην γειτονιά των Αγγέλων και στην αγκαλιά της Παναγίας Μας που τόσο αγαπούσε,αλλά τα λεγόμενα του αφήνουν το "στίγμα" σε όσους μπορούν να καταλάβουν!!!Τόση απλότητα και τόση αλήθεια μόνο στο Περιβόλι Της θα βρεις και σε Πατέρες και Γέροντες...που δίνουν μάχες για όλους εμάς...
Χριστός Ανέστη!!!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
