Γέροντας Στέφανος o Σέρβος, Απόσπασμα-Οι Γέροντες της Ορθοδοξίας για την Κρίση.

Πριν από την κυριαρχία του αντίχριστου, θα πρέπει ο καθένας να φροντίσει να σωθούν όσο το δυνατό περισσότεροι άνθρωποι και θα είναι μεγαλύτερη η ανταμοιβή του από τον Κύριο. Τώρα είναι για εμάς ο καιρός του κηρύγματος. Αυτό θα γίνει ανάλογα με τα τάλαντα που έδωσε στον καθένα ο Κύριος:

Με το γράψιμο, με τις υπομνήσεις, με τις συμβουλές. Μην κρύβεις το τάλαντό σου. Ακόμη μπορούν να γίνουν πολλά για τη σωτηρία και τη δική μας και του πλησίον και ιδιαίτερα εκείνων που τους εμπιστεύθηκε ο Κύριος. Μόλις αρχίσει η βασιλεία του καταστροφικού αντίχριστου, τότε φύγε, κρύψου και περίμενε τον Κύριο.(...)

Όταν πλέον δεν θα υπάρχουν αυτοί που επιθυμούν τη σωτηρία, αλλά αυτοί που παραδόθηκαν τελείως στην υπηρεσία του κακού και δεν θέλουν πλέον ούτε να ακούσουν για τον Κύριο, τότε και θα ευδοκήσει η θεία θέληση, να γίνει το τέλος αυτού του ορατού υλικού κόσμου, που δε θα καταστραφεί, αλλά με φωτιά θα μεταμορφωθεί σε φωτιά, όπως όταν λιώνει ο τεχνίτης το μέταλλο και απ’ αυτό χύνει και δίνει σχήμα στο αντικείμενο που επιθυμεί.

Κατα τη διάρκεια των φοβερών γεγονότων, ο Κύριος θα κρύψει τους πιστούς Του και παρά τις φοβερές διώξεις, θα τελείται κρυφά η Θεία Λειτουργία και η μόνη προσευχή τότε θα είναι: Κύριε, έλα όσο το δυνατόν νωρίτερα.

O Κύριος δεν θα καθυστερήσει. Θα έρθει και θα μεταφέρει τη γήινη αγωνιζόμενη εκκλησία και θα την ενώσει με την ουράνια θριαμβεύουσα και η βασιλεία δεν θα έχει τέλος.

Γέροντας Στέφανος o Σέρβος, Απόσπασμα-Οι Γέροντες της Ορθοδοξίας για την Κρίση.

Πρωτ. Χρυσόστομος Φιλιπέσκου(Από τον τόμο «Λίγα λόγια, πολλή αγάπη...»)

«Ο καθαρισμός της ψυχής, η αποτίναξη όλων των δυστυχιών, των σκουπιδιών, των ακαθαρσιών,... όλες οι αμαρτίες μπορούν να ξεπλυθούν μέσω της εξομολόγησης. Η βασανισμένη ψυχή είναι η εξομολογημένη. Η μετάνοια χωρίς προσευχή είναι κατάθλιψη. Λέτε: «Λυπάμαι...!», αλλά τι κάνετε με αυτήν περαιτέρω;

Αν δεν πούμε ότι είμαστε Χριστιανοί, οι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν αυτό. Αφήστε την αγάπη να γίνει αισθητή, αφήστε την αγάπη να αιωρείται στον αέρα γύρω σας. Αυτό είναι το καλύτερο κήρυγμα. Ας έχουμε την αγάπη των αγίων ως πρότυπο, μια ολοκληρωτική αγάπη που δεν λαμβάνει υπόψη την αποκλειστικότητα. Ο άλλος δεν είναι θεός. Είναι ένας άνθρωπος με προβλήματα όπως εγώ, με αμαρτίες, ατέλειες, αδυναμίες...»

Πρωτ. Χρυσόστομος Φιλιπέσκου

(Από τον τόμο «Λίγα λόγια, πολλή αγάπη...»)

— Απόσπασμα από: Προς τις Πόρτες της Αγίας Σαρακοστής • Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας (Ζαχάρου)

Ο αγώνας μας δεν είναι εύκολος επειδή έχουμε κληρονομήσει τη φθορά και ο νόμος της αμαρτίας είναι ριζωμένος στα μέλη του σώματός μας. Ο σκοπός αυτού του αγώνα είναι μεγάλος και βιώνεται στα βάθη της ψυχής τη νύχτα της Ανάστασης. Είναι το πέρασμα από το σκοτάδι στο Φως, από τον θάνατο στη ζωή, από το πρόσκαιρο στο αιώνιο, από το φθαρτό στο άφθαρτο, από τη γη στον ουρανό. Η αγάπη του Πατέρα, που μας βλέπει από μακριά και μας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες για να μας καλωσορίσει στην αιώνια γιορτή της Βασιλείας Του, μας δίνει ζήλο και τόλμη να παραδοθούμε στην απαρηγόρητη μετάνοια.

— Απόσπασμα από: Προς τις Πόρτες της Αγίας Σαρακοστής • Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας (Ζαχάρου)

Αγοράστε το βιβλίο στο: essexmonastery.com

Σαν σήμερα 8/2/2018 εκοιμήθη ο αγαπημένος μας Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης.ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ.

Σαν σήμερα 8/2/2018 εκοιμήθη ο αγαπημένος μας Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ

==============================

"Αξίζει για μερικά πράγματα να περιμένεις.

Είναι ανάγκη να περιμένεις.

Εργάζεται ο Θεός.

Μόνο που έχει τους δικούς του ρυθμούς.

Ο Θεός εργάζεται πολύ υπομονετικά.

Κι η φύση το ίδιο κάνει.

Ένα λουλουδάκι θ’ ανθίσει όταν έρθει η ώρα του.

Όλα αυτά αλλάζουν, αλλά σε πολύ διαφορετικούς ρυθμούς απ’ αυτούς που μας έχει συνηθίσει η τρελή κοινωνία μας.

Αυτό το τρέξιμο, αυτός ο πανικός η ταραχή που μας κάνει όλους τόσο πολύ βιαστικούς, αφήνουν τον Θεό αμέτοχο.

Ο Θεός δεν μπαίνει σ’ αυτούς τους τρελούς ρυθμούς μας.

Κινείται στους ρυθμούς της δικής του αγάπης και της δικής του υπομονής."

Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης

Ο ΨΥΧΡΟΣ ΠΈΤΡΟΣ.

«Παγωμένος ὥς τά κατάβαθα τῆς ψυχῆς του, ἐπιθυμεῖ νά ζεσταθῆ, ὄχι ὅπως ἄλλοτε ἀπό τό "Φῶς τῆς ζωῆς", ἀλλά ἀπό τή φωτιά τήν ὁποία εἶχαν ἀνάψει οἱ ἐχθροί τοῦ Ἰησοῦ. Ἀλήθεια! Ποτέ ἄλλοτε δέν στάθηκε κοντά στή φωτιά ἕνας τόσο παγωμένος ἄνθρωπος!... Κανένα φῶς δέν λάμπει μέσα του.

Ὁ φλογερός μαθητής δέν εἶναι τώρα πιά, παρά ἕνα λυχνάρι σβυσμένο, τοῦ ὁποίου το φυτίλι καπνίζει ἄσχημα. Διότι τί ἄλλο ἦταν τά λόγια τά ὁποῖα ξεστόμισε μπροστά στην παιδίσκη, παρά ἀποπνικτικοί καπνοί τοῦ σβυσμένου λυχναριού του; Ἀλλά πῶς νά διατηρηθῆ ἀναμμένο τό λυχνάρι αὐτό, ἀφοῦ δέν φρόντισε νά τό τροφοδοτήση μέ τό λάδι τῆς Προσευχῆς, τότε στόν κῆπο τῆς Γεθσημανῆ;»

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Τό δίχτυ του Θεού. 

Διαχρονικό ημερολόγιο.

Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.

"Σήμερον μετ᾿ Ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ Παραδείσῳ”, λέει ὁ Κύριος στό ληστή.

"Σήμερον μετ᾿ Ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ Παραδείσῳ”, λέει ὁ Κύριος στό ληστή.

Κανείς βασιλιάς δέν θά ἔπαιρνε μαζί του ἕνα ληστή γιά νά τόν συνοδεύση καθώς θά ἀπερχόταν στό βασίλειό του. Ἀλλά ὁ Χριστός κάνει αὐτό, διότι θεωρεῖ τίτλο ἄξιο τιμῆς τή μετάνοια. Τα πόδια τοῦ ληστῆ δέν μολύνουν τό ἔδαφος τῆς οὐράνιας βασιλείας. Αντιθέτως τό τιμοῦν. Διότι εἶναι πόδια μετανοίας.

Τα μόνα ἄξια πόδια να περπατήσουν πίσω ἀπό τά τρυπημένα πόδια τοῦ ἐσταυρωμένου βασιλια» 

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Τό δίχτυ του Θεού. 

Διαχρονικό ημερολόγιο.

Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.

Διαβάζουμε.....

«Ο Πιλάτος τό ἁμάρτημά του προσπάθησε νά τό πλύνη μέ νερό, τό ὁποῖο ζήτησε ἀπέξω. "Καί λαβών ὕδωρ ἀπενίψατο λέγων· ἀθῶός εἰμι ἀπό τοῦ αἵματος Τούτου".

Ο Πέτρος, τό ἁμάρτημά του προσπάθησε νά τό πλύνη με νερό, πού ἀνέβλυσε ἀπό μέσα του. Μέ τά δάκρυά του. "Καί ἐξελθών ἔξω ἔκλαυσε πικρῶς".

Τό νερό τοῦ πρώτου άγγιξε μόνο τήν ἐπιδερμίδα του.

Τα δάκρυα τοῦ δευτέρου ἀνεκαίνισαν τήν ψυχή Καί ἔμειναν ἔτσι, ἀνά τούς αἰῶνες. Συνδεδεμένοι ὁ ἕνας μέ τό "σταυρωθέντα τε ὑπέρ ἡμῶν ἐπί Ποντίου Πιλάτου". 

Ὁ ἄλλος μέ τό “σύ εἶ Πέτρος καί ἐπί ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω Μου τήν Ἐκκλησίαν".

Δειλός καιροσκόπος ὁ ἡγεμών.

 Κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων ὁ ἁλιέας τῆς Γεννησαρέτ» 

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Τό δίχτυ του Θεού. 

Διαχρονικό ημερολόγιο.

Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.

“Τί Μέ διώκεις;".

«Στο μεσαίωνα, ὅποιος ἤθελε νὰ ἐκδικηθῆ ἔφτειαχνε ἕνα κέρινο ὁμοίωμα τοῦ τὸν ἐχθρό του ἀντιπάλου του καί σ' αὐτό μέ ἀπέχθεια καί μίσος τοῦ κάφρωνε ένα μαχαίρι στο στῆθος. Ἔτσι πίστευαν ὅτι ἐκδικοῦνταν το παριστάμενο πρόσωπο. Ό,τι κάνουμε στον πλησίον μας το κάνουμε στο Χριστό, διότι ὁ πλησίον εἶναι εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ καί ὅ,τι κάνουμε στὴν εἰκόνα τό κάνουμε στο Χριστό,

Ὅταν ὁ Παῦλος ἀνέβαινε στη Δαμασκό για να φέρη αλυσοδεμένους τους πρώτους χριστιανούς, ὁ Χριστός τοῦ εἶπε: "Σαούλ, Σαούλ, τί Με διώκεις;".

Δεν λέει γιατί διώκεις τούς οπαδούς Μου, τούς κατοίκους τῆς Δαμασκοῦ, ἀλλά "τί Μέ διώκεις". Σὰν νὰ ἔλεγε: ὅ,τι θές νά κάνης σ᾽ ἐκείνους, εἶναι το ίδιο σάν νά τό κάνης σε Μένα. “Τί Μέ διώκεις;". Ὁ πλησίον μας, λοιπόν, εἶναι ἀντιπρόσωπος τοῦ Χριστοῦ, εἰκόνα τοῦ Θεοῦ» 

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Τό δίχτυ του Θεού. 

Διαχρονικό ημερολόγιο.

Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.

Μικρές αλήθειες.

 Μικρές αλήθειες: «Ὅποιος ἔχει τήν ὑγεία

του θέλει πολλά, ὁ ἄρρωστος μόνο ἕνα»(Ινδική Παροιμία).

«Ἡ πεῖνα ἔρριξε μιά ματιά στο σπίτι τοῦ ἐργατικοῦ, ἀλλά δέν τόλμησε νά μπῆ μέσα»(Benjamin Franklin).

«Σε μεγάλο πειρασμό ὑποκύπτει εὔκολα, ὅποιος ἔχει κιόλας γευθῆ κάποιον μικρότερο» (Richard Wiggins).

Ο FR. BACON τόνιζε. ( Γνώση είναι το βουνό τό οποίο λίγοι μπορούν νά ανέβουν,καθήκον, όμως είναι ο δρόμος τον οποίο όλοι μπορούν νά περάσουν).

Επισημαίνει ὁ Τ. Dwight, Ἀμερικανός συγγραφέας: «Μέσα σ᾿ αὐτή τή φυλακή, πού λέγεται κόσμος, τό Εὐαγγέλιο εἶναι ἕνα παράθυρο ἀπ᾿ ὅπου ἀτενίζουμε τήν αἰωνιότητα»

Ο LEON BLOY είπε κάποτε.(Κάποια μέρη μέσα στη καρδιά δέν υπάρχουν ακόμη. Πρέπει να υπάρξει πόνος για νά υπάρξουν και αυτά.)

Στην εκκλησία είναι σαν να βρίσκεται πέρα ​​από τα σύννεφα, στον ουρανό του Θεού:

«Στην εκκλησία είναι σαν να βρίσκεται πέρα ​​από τα σύννεφα, στον ουρανό του Θεού: υπάρχει φως και λάμψη, όλοι οι άγιοι και όλες οι ψυχές των πιστών στα δεξιά είναι παρόντες, που έχουν λάβει το καλό σωτήριο μέρος! Όποιος δεν πηγαίνει στην εκκλησία, όποιος δεν εξομολογείται και δεν συμμετέχει τακτικά στα Άγια και Θεία Μυστήρια, δεν έχει τρόπο να γνωρίσει τον Θεό. Γιατί ο Θεός είναι Ζωή και Φως, είναι η Πηγή της καλοσύνης και της ευλογίας! Αν έχετε παιδιά να μεγαλώσετε, αν έχετε γονείς και παππούδες να φροντίσετε, αν έχετε φίλους και γνωστούς που πραγματικά νοιάζεστε, πηγαίνετε στην εκκλησία όταν χτυπούν οι καμπάνες και προσευχηθείτε για όλους, αλλά και για τον εαυτό σας! Πήγαινε και αγίασε τον εαυτό σου στην εκκλησία, στον τόπο γεμάτο χάρη και αλήθεια, στον τόπο όπου είμαστε όλοι ίσοι. Τίμα και αγίασε τον Θεό γιατί χωρίς Αυτόν, χωρίς τη Μητέρα του Θεού, χωρίς Αγίους και αγιότητα, είσαι πολύ φτωχή και αβοήθητη! Λοιπόν, ψυχή, πρόσεχε τι θέλεις να κάνεις με τη ζωή σου και τις πράξεις σου και κάνε μια καλή αρχή σε όλα!»

Π. Άντριαν Ντομπρεάνου

Οι δύο έμποροι.

«Δύο ἔμποροι στήν ἴδια γειτονιά εἶχαν τόση

αντιζηλία μεταξύ τους, ὥστε δέν ἄφηναν εὐκαιρία

χωρίς να βλάψη ὁ ἕνας τόν ἄλλο.

Μιά μέρα, ὁ ἕνας ἀπό τούς δύο ἐμπόρους, σκέφθηκε ὅτι ἡ διαγωγή του αυτή δέν συμφωνοῦσε μέ τίς χριστιανικές του πεποιθήσεις.

Ζήτησε τή συμβουλή τοῦ ἐφημερίου, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπε:

-Κάθε φορά κατά τήν ὁποία δέν θά ἔχης τό

ἐμπόρευμα τό ὁποῖο σοῦ ζητοῦν, να στέλνης τόν πελάτη στόν ἀντίζηλό σου.

Τόση ὑπῆρξε ἡ ἐντύπωσι τῆς ἀλλαγῆς αὐτῆς,

ὥστε καί ὁ ἄλλος, συγκινημένος, ἔκαμε τό ἴδιο, καί κατέληξαν σε τόσο δυνατή φιλία, ὥστε νά ἔχουν τόν ἴδιο προμηθευτή καί ν᾿ αὐξήσουν τήν πελατεία τους

κατά πολύ, ἀλλά καί νά βροῦν τήν τόσο ποθητή γαλήνη τήν ὁποία φέρνει ἡ συγγνώμη καί ἡ καλή συνεργασία» 

Βιβλιογραφία. Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κωστώφ. Τό δίχτυ του Θεού. 

Διαχρονικό ημερολόγιο.

Εκδόσεις Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού Ωρωπός Αττικής.

Είπε γέρων.«Ὁ γάτος ἀγαπᾶ τά ψάρια, ἀλλά δέν θέλεινὰ μπῇ στό νερό» Τα πνευματικά δεν κερδίζονται χωρίς κόπο.

Μερικές φορές....

«Μερικές φορές ένα μικρό δωμάτιο μπορεί να γίνει παλάτι όταν υπάρχει αγάπη, και ένα παλάτι γεμάτο μίσος μπορεί να γίνει καλύβα. Ειλικρινά, ένα κτίριο δεν έχει πνευματική αξία αν δεν διαβάζεις από το παράθυρό του: οι άνθρωποι αγαπούν ο ένας τον άλλον εδώ!»

Πολ Κρίζνερ (Σταγόνες Αιωνιότητας)

Ο Dan Millman σημειώνει: «Η Σάντρα ἀπότη Νέα Υόρκη μοῦ ἔστειλε την παρακάτω ἱστορία:

Ο Dan Millman σημειώνει: «Η Σάντρα ἀπό

τη Νέα Υόρκη μοῦ ἔστειλε την παρακάτω ἱστορία:

“Πρίν ἀπό χρόνια, συγκεντρώθηκαν ἕνα ἀπόγευμα στο σιδηροδρομικό σταθμό του Chicago δημοσιογράφοι καί ἐπίσημοι γιά νά ὑποδεχθοῦν ἕνα νομπελίστα. Ἐκεῖνος κατέβηκε ἀπό τό τραίνο καί ἦταν ἕνας γιγαντόσωμος ἄντρας μέ πυκνά μαλλιά και μεγάλο μουστάκι. Ἄστραψαν τά φλάς καί οἱ ἐπίσημοι ἅπλωσαν τά χέρια λέγοντας πώς ήταν μεγάλη τιμή νά τόν γνωρίσουν. Ὁ ἐπιστήμονας τούς εὐχαρίστησε, κοίταξε πάνω ἀπό τά κεφάλια τους καί εἶπε,

Συγγνώμη, μισό λεπτό.

Διέσχισε τό πλῆθος μέ βιαστικό βῆμα καί πλησίασε μιά ἡλικιωμένη γυναῖκα πού ἀγωνιζόταν νά κουβαλήση δύο μεγάλες βαλίτσες. Ἔπιασε τίς βαλίτσες μέ τά μεγάλα χέρια του καί, μ᾿ ἕνα καλοσυνάτο χαμόγελο, συνόδευσε τή γυναῖκα στο λεωφορεῖο. Καθώς τή βοηθοῦσε νά ἐπιβιβασθῆ, τῆς εὐχή

θηκε καλό ταξίδι. Μετά στράφηκε στον κόσμο πού τόν εἶχε ἀκολουθήσει καί ζήτησε συγγνώμη πού τούς ἔκανε νά περιμένουν.

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός ἦταν ὁ dr. Albert Schweitzer, ὁ διάσημος ἱεραπόστολος και γιατρός, πού πέρασε τη ζωή του βοηθώντας τούς φτωχότερους τῶν φτωχών

τῆς Ἀφρικῆς. Ένα μέλος τῆς ἐπιτροπῆς ὑποδοχῆς εἶπε σ᾽ ἕνα δημοσιογράφο: Πρώτη φορά βλέπω κήρυγμα να περπατάη”»

Διαμάντια στα σκουπίδια!

 Ὁ Ν. Λούρος ὑπενθυμίζει: «Μοῦ ἦρθε στό

μυαλό ἡ ἱστορία του Mendelssohn, πού εἶχε ἀνακαλύψει τὰ ἔργα τοῦ Bach ὅταν πῆγε νά πάρη κρέας καί τοῦ τό τύλιξαν στίς παρτιτοῦρες του, πού ὁ χασάπης τίς εἶχε ἀγοράσει γιά χαρτί μέ τό κιλό. Κι ἔπειτα, τούς ἀγῶνες του γιά νά ἐπιβάλη τήν ἀγγελική μουσική τοῦ μεγάλου κάντορα» 

Διαμάντια στα σκουπίδια!

“The Last Judgement” frescoed on the western wall at the main entrance of The Falling Asleep of the Most Holy Birthgiver of God Romanian Orthodox Church (ROEA) in Anaheim, California USA—by the hand of Protopresbyter Cornel Avramescu, founding priest of the parish.

ΜΑΖΙΚΗ ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ: Η σοκαριστική αποκάλυψη για το Netflix.

ΜΑΖΙΚΗ ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ: Η σοκαριστική αποκάλυψη για το Netflix

Ο Γερουσιαστής Josh Hawley έριξε «βόμβα» αποκαλύπτοντας τα δεδομένα: Το 50% του παιδικού περιεχομένου στο Netflix προωθεί την τρανς ιδεολογία!

Κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης, ο Hawley ήταν καταπέλτης:

❝ Κοιτάζοντας τα δεδομένα από τις σειρές σας, σχεδόν το μισό περιεχόμενο για παιδιά –μιλάω για μικρά παιδιά, όχι εφήβους– προωθεί την τρανς ατζέντα. ❞

Και συνέχισε:

❝ Το παιδικό σας πρόγραμμα είναι πλημμυρισμένο με αυτή την υπερ-σεξουαλικοποιημένη, εξαιρετικά αμφιλεγόμενη θεματολογία. Δεν το καταλαβαίνω. Μου φαίνεται αδιανόητο. ❞

Δεν υπάρχει πλέον δικαιολογία. Προστατέψτε τις οικογένειές σας.

Habiendo derrochado, yo miserable..

Habiendo derrochado, yo miserable, la riqueza del amor paterno, he pastado junto a las bestias, y deseaba aún su comida, me encorvaba del hambre, porque no lograba hartarme. Por eso, con lágrimas, voy de regreso al Padre compasivo, exclamando: “Acéptame como a uno de tus jornaleros, pues me arrodillo ante Tu Amor a la humanidad, y ten piedad de mí”.

Ιερομόναχος Ευστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ερωτήσεις από ενορίτες της υπαίθρου για διάφορα πνευματικά ωφέλιμα θέματα, με απαντήσεις. 21

 

427. Αν ο Θεός είναι παντού, τότε πώς μας λένε ότι είναι στον ουρανό ή στο ναό;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Αν ο Θεός είναι παντού, τότε πώς μπορούμε να μας πουν ότι είναι στον παράδεισο ή στον ναό;

Η απάντηση του ιερέα: Ο Θεός είναι παντού—αυτό είναι βέβαιο, αλλά στον ουρανό είναι παρών με έναν ιδιαίτερο, ορατό, επίσημο και ένδοξο τρόπο, ενώ στον ναό ο Θεός είναι παρών αόρατα και μυστηριωδώς. Εκεί, στον ουρανό, οι άγγελοι δοξάζουν επισήμως τον Θεό και ψάλλουν σε Αυτόν τον αγιότερο ύμνο: « Άγιος, Άγιος, Άγιος, Κύριε των δυνάμεων» . Αλλά εδώ, στον ναό, στέκονται αόρατα και ψάλλουν σε Αυτόν τον ίδιο Χερουβικό Ύμνο, με τρόπο ακατανόητο σε εμάς, όπως ακριβώς ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι παρών εδώ μυστηριωδώς και ακατανόητα.

428. Πώς γίνεται ο ίδιος Θεός να βρίσκεται στον ουρανό, στον ναό και σε κάθε τόπο;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Πώς γίνεται ο ίδιος Θεός να βρίσκεται στον ουρανό, στον ναό και παντού;

Η απάντηση του ιερέα. Θα σας ρωτήσω τον εαυτό σας: πώς γίνεται το ίδιο στοιχείο, το νερό, να βρίσκεται στα σύννεφα, από τα οποία πέφτει η βροχή· να διαπερνά ολόκληρη τη γη, όπως αποδεικνύεται από πολυάριθμες πηγές· στον άνθρωπο, σε όλα τα ζώα, στα δέντρα και τα φυτά, σε κάθε σώμα, σε κάθε πράγμα και παντού; Αν δεν σας εκπλήσσει αυτό και το πιστεύετε, τότε γιατί δεν πιστεύετε στον ίδιο τον Θεό; Αν το ίδιο στοιχείο, ο αέρας, υπάρχει στον άνθρωπο, στη γη, στα δέντρα, σε κάθε πράγμα και ακόμη και στο νερό, και το πιστεύετε αυτό και δεν σας εκπλήσσει, τότε σας εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Θεός, ως πανταχού παρόν Πνεύμα, κατοικεί παντού; Αν δεν αμφιβάλλετε ότι το ίδιο στοιχείο, η φωτιά, βρίσκεται επίσης στα σύννεφα, γιατί συχνά βλέπετε πύρινες αστραπές· σε κάθε άνθρωπο, γιατί υπάρχει θερμότητα μέσα του· στο ξύλο, που αποκαλύπτεται από την τριβή ενός δέντρου με ένα άλλο· στα έγκατα της γης, από τα οποία συμβαίνουν σεισμοί· στην πέτρα, γιατί από εκεί παίρνετε φωτιά μέσω χάλυβα· Η φωτιά υπάρχει ακόμη και στον ίδιο τον αέρα, γιατί συχνά καίει και ξεραίνει τη γη, το σανό και, γενικά, κάθε φυτό. Αν το πιστεύετε αυτό και δεν το αμφιβάλλετε, μπορείτε πραγματικά να αμφιβάλλετε για την πανταχού παρουσία του Θεού; Σας ρωτώ επίσης, πώς γίνεται ο ίδιος ήλιος να λάμπει πάνω σε όλους, να ζεσταίνει τη γη και όλους όσους ζουν πάνω της, και το ίδιο φεγγάρι να φωτίζει ολόκληρο τον κόσμο; Τα στοιχεία αυτού του κόσμου είναι σαφείς μάρτυρες της πανταχού παρουσίας του Θεού.

Αν τα δημιουργήματα έχουν τέτοιες ιδιότητες, τότε πολύ περισσότερο ο ίδιος ο Δημιουργός. Έτσι, ο Θεός είναι παντού: όπου δύο ή τρεις είναι συγκεντρωμένοι στο όνομά Μου, λέει ο ίδιος ο Σωτήρας, εκεί είμαι κι εγώ ανάμεσά τους.

429. Πρέπει ένας Χριστιανός να είναι προσεκτικός στα λόγια του;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Πρέπει ένας Χριστιανός να είναι προσεκτικός με τα λόγια του;

Η απάντηση του ιερέα: Δεν πρέπει να κοινοποιούμε όλες τις γνώσεις και τις πληροφορίες μας σε άλλους· κάποιες πρέπει να τις αποσιωπούμε προς όφελος των άλλων.

Υπάρχει καιρός όχι μόνο για να μιλάει κανείς, αλλά και για να σιωπά ( Εκκλ. 3:7 ). Στο βιβλίο των Παροιμιών, τίποτα δεν ενσταλάζεται τόσο πολύ όσο η φύλαξη της γλώσσας, στην οποία βρίσκονται η ζωή και ο θάνατος ( Εκκλ. 18:21 ). Δύσκολα υπάρχει πιο δύσκολο είδος αυτοαπάρνησης από το σωστό χαλινάρι της γλώσσας, έτσι ώστε ο Απόστολος Ιάκωβος λέει: «Εάν τις δεν σφάλλει εν λόγω, είναι τέλειος άνθρωπος» ( Ιάκωβος 3:2 ). Στη συνέχεια, ο Απόστολος απεικονίζει έντονα το κακό που συνήθως προκύπτει από την παραμέληση της φύλαξης των χειλιών. Πριν από αυτό, είπε: «Εάν τις νομίζει τον εαυτό του πιστό ανάμεσά σας και δεν χαλιναγωγεί τη γλώσσα του, αλλά απατά την καρδιά του, η πίστη αυτού είναι μάταιη» ( Ιάκωβος 1:26 ). Γιατί πώς μπορεί κανείς να αποδώσει αληθινή ευσέβεια και αληθινή αρετή σε κάποιον του οποίου η γλώσσα είναι γεμάτη με παράλογα, επαίσχυντα λόγια, και ιδιαίτερα με κατάρες και συκοφαντίες; Ο αγαθός άνθρωπος εκ του αγαθού θησαυρού της καρδιάς του βγάζει αγαθά, ενώ ο πονηρός άνθρωπος εκ του πονηρού θησαυρού της καρδιάς του βγάζει πονηρά· επειδή, από το περίσσευμα της καρδιάς λαλεί το στόμα ( Λουκάς 6:45 ).

Το καθήκον της αγάπης προς τον πλησίον απαιτεί να σιωπά κανείς για οτιδήποτε θα μπορούσε να είναι επιβλαβές για όσους τον ακούν. Πρέπει να σιωπά:

α) αυτό που διεγείρει έντονα τις αισθησιακές επιθυμίες και εκθέτει μια αθώα εποχή στον κίνδυνο της διαφθοράς·

β) γενικά, για το ποια ανθρώπινη αδυναμία μπορεί πολύ γρήγορα να μετατραπεί σε κακοποίηση.

430. Τι επρόκειτο να ακολουθήσει την ρωμαϊκή αποστασία από το Οικουμενικό Σύμβολο της Πίστεως;

Η ερώτηση του διακόνου : Τι θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει την ρωμαϊκή αποστασία από το Οικουμενικό Σύμβολο της Πίστεως;

Η απάντηση του ιερέα. Έχοντας επιτρέψει στον εαυτό της αυτή την τόσο σημαντική παρέκκλιση, η Ρωμαϊκή Εκκλησία φυσικά επέτρεψε στον εαυτό της και άλλες παρεκκλίσεις, άλλες εφευρέσεις στην πίστη, παρουσιάζοντάς τες αυθαίρετα ως καθολικές, παγκόσμιες και θεϊκές αλήθειες. Συνήθισε να υψώνει τη δική της γνώμη, τη δική της φωνή και αυτή της ιδιαίτερης και τοπικής εκκλησίας της πάνω από τη φωνή ολόκληρης της Εκκλησίας του Χριστού. Οι πάπες και οι επίσκοποι τους συνήθισαν να απαιτούν από ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο να σκέφτεται την πίστη μόνο όπως έκριναν κατάλληλο οι πάπες και οι επίσκοποι τους. Αυτή η ρωμαϊκή αυθαιρεσία αποτελούσε μεγάλο πειρασμό για κάθε είδους αυτοαποκαλούμενους δασκάλους, οι οποίοι άρχισαν επίσης να θέτουν τις δικές τους εφευρέσεις στη θέση και πάνω από τις διδασκαλίες της Παγκόσμιας Εκκλησίας. Ως αποτέλεσμα, αυτή η Εκκλησία και οι Οικουμενικές της Σύνοδοι ξεχνιόντουσαν όλο και περισσότερο μεταξύ των Δυτικών Χριστιανών. Και η Ρωμαϊκή Εκκλησία οργάνωσε μια σειρά από τις δικές της Οικουμενικές Συνόδους , στις οποίες η ίδια επιβεβαίωνε τις νέες της εφευρέσεις. Και ο Θεός ξέρει πού θα είχε πάει σε αυτό το μονοπάτι αν η σοφή Ανατολική Εκκλησία δεν την είχε σταματήσει με τις καταγγελίες της. Χάρη σε αυτό, και χάρη επίσης στην αρχαία ορθόδοξη εποχή της, η Ρωμαϊκή Εκκλησία, περισσότερο από άλλες δυτικές χριστιανικές κοινωνίες, διατήρησε τα θεμέλια της Παγκόσμιας Εκκλησίας. Για αυτόν τον λόγο, μπορεί να ονομαστεί Καθολική, μόνο που όχι ακριβώς Καθολική, αλλά Ρωμαιοκαθολική. 

431. Ποια είναι η δύναμη του Θεού;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Σε ένα χωριό κοντά μας, ζει ένας αρκετά πλούσιος άνθρωπος. Απέκτησε την περιουσία του με τους δικούς του κόπους και δεν την ξοδεύει σε γιορτές και διασκεδάσεις, αλλά τη μοιράζει στους φτωχούς, πληρώνει τον βασιλικό φόρο για όσους δεν έχουν τίποτα να πληρώσουν και τη δίνει στην εκκλησία του Θεού. Δεν είναι αλήθεια ότι θα λάβει μεγάλη ανταμοιβή από τον Κύριο Θεό στη μέλλουσα ζωή;

Η απάντηση του ιερέα: «Δώστε στους φτωχούς, και ο Θεός θα σας δώσει σε αντάλλαγμα », λέει η Αγία Γραφή· και ο Θεός δεν είναι οφειλέτης. Ανταμείβει και θα ανταποδώσει εκατονταπλάσια για ένα επιμελές δώρο που δίνεται με δικαιοσύνη. Επιτρέψτε μου να σας πω την ιερή ιστορία για το πώς το δώρο είναι σαν την ανταμοιβή. Ακούστε!

«Μια μέρα, καθώς ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων πήγαινε στην εκκλησία, ένας πρώην πλούσιος αλλά τώρα φτωχός πολίτης τον πλησίασε και ζήτησε βοήθεια. Ο Πατριάρχης, λυπούμενος την καταστροφή αυτού του έντιμου και ευγενούς ανθρώπου, διέταξε τους χτίστες της εκκλησίας να του δώσουν δεκαπέντε λίτρες χρυσού. Αλλά αυτοί, φοβούμενοι ότι το ταμείο της εκκλησίας θα εξαντλούνταν, έδωσαν μόνο πέντε λίτρα. Καθώς ο Πατριάρχης επέστρεφε από την εκκλησία, μια πλούσια χήρα τον σταμάτησε και του έδωσε ένα έγγραφο που ανέφερε ότι δώριζε πεντακόσιες λίτρες χρυσού στην εκκλησία. Ο Ιωάννης, διαβάζοντας το καταστατικό, συνειδητοποίησε με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος ότι δεν έδινε όλα όσα είχε αρχικά σκοπό. Επιστρέφοντας σπίτι, κάλεσε τους χτίστες της εκκλησίας και ρώτησε πόσα είχαν δώσει στον φτωχό πολίτη.

«Δεκαπέντε λίτρα χρυσού», απάντησαν οι οικοδόμοι.

«Ο Κύριος θα απαιτήσει από εσάς ό,τι κράτησε για τον εαυτό της η ευσεβής χήρα», είπε η αγία, αποκαλύπτοντας τα ψέματά τους.

Τότε καλεί τη χήρα κοντά του και τη ρωτάει:

– Πες μας την αλήθεια, πόσο χρυσάφι, από την αγάπη σου για τον Θεό, σκόπευες να φέρεις στην εκκλησία;

Η χήρα, βλέποντας ότι η πρόθεσή της δεν ήταν κρυμμένη από τον άγιο, απάντησε:

«Μαρτυρώ εν Θεώ, Άγιε Δάσκαλε, ότι μέσα σε λίγες μέρες, χίλιες πεντακόσιες λίτρες χρυσού γράφτηκαν σε αυτό το χαρτί, που προορίζονταν για τα άγια χέρια σας. Αλλά σήμερα, ξεδιπλώνοντας το καταστατικό, είδα ότι οι χίλιες λίτρες είχαν σβηστεί, δεν ξέρω πώς ή από ποιον. Νόμιζα ότι ο Κύριος δεν θα καταδεχόταν να δώσει στην Αγιότητά Σας περισσότερες από πεντακόσιες λίτρες, και έτσι το έκανα.»

Ακούγοντας αυτό, οι οικονόμοι ντράπηκαν και τρομοκρατήθηκαν από την αδικία τους. Και ο άγιος, αφού ευλόγησε τη χήρα, τους είπε:

«Δεν με άκουσες και κράτησες δέκα λίτρες χρυσού· γι' αυτό, ο Κύριος σου κράτησε χίλιες λίτρες χρυσού στα χέρια αυτού του ευεργέτη. Να θυμάσαι, λοιπόν, ότι όπως είναι η ελεημοσύνη, έτσι είναι και η ανταμοιβή από τον Θεό· να θυμάσαι και να φοβάσαι την κρίση του Θεού· γιατί πόσοι φτωχοί άνθρωποι έχουν χάσει τώρα τα προς το ζην εξαιτίας της αδικίας σου και της έλλειψης εμπιστοσύνης σου στον Θεό». 

432. Σε τι συνίσταται η παντοδυναμία του Θεού;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι συνιστά την παντοδυναμία του Θεού;

Η απάντηση του ιερέα. Η παντοδυναμία του Θεού συνίσταται στο γεγονός ότι ο Θεός μπορεί να πραγματοποιήσει όλα όσα Τον ευχαριστούν. Αυτό είναι φανερό από τα λόγια του Αρχαγγέλου προς την Παναγία: Ουδείς λόγος θα είναι αδύνατος παρά Θεού ( Λουκάς 1:37 )· και ο ίδιος ο Κύριος λέει στον Προφήτη Ησαΐα: Πάσα η βουλή μου θα σταθεί, και πάντα όσα σκόπευα θα τα εκτελέσω ( Ησαΐας 46:10 )· ο Απόστολος Παύλος λέει ότι ο Θεός δίνει ζωή στους νεκρούς και καλεί τα μη υπάρχοντα σαν να υπήρχαν ( Ρωμ. 4:17 )· ο ​​Προφήτης Δαβίδ λέει: Η βουλή του Κυρίου μένει για πάντα, οι σκέψεις της καρδιάς Του σε όλες τις γενεές ( Ψαλμός 33:11 )· Βλέπουμε την άπειρη παντοδυναμία του Θεού στη δημιουργία του κόσμου, η οποία ολοκληρώθηκε με έναν λόγο: Αυτός μίλησε, και έγιναν· Αυτός πρόσταξε, και δημιουργήθηκαν ( Ψαλμός 33:9 )· Φανταστείτε τι δύναμη χρειάστηκε για να δημιουργηθεί ο ουρανός, η γη και ολόκληρη η απεραντοσύνη των αμέτρητων κόσμων; Και ακόμη περισσότερο, δημιούργησε όλα αυτά με έναν λόγο από το τίποτα: «Και είπε ο Θεός: Γενηθήτω φως, και έγινε φως. Και είπε ο Θεός: Γενηθήτω στερέωμα εν μέσω των υδάτων· και έγινε έτσι. Και είπε ο Θεός: Συναχθούν τα ύδατα που είναι κάτω από τον ουρανό σε μία σύναξη, και ας φανεί η ξηρά· και έγινε έτσι. Και είπε ο Θεός: Γινώθουν φωστήρες στο στερέωμα του ουρανού... και έγινε έτσι· και δημιούργησε ο Θεός τους δύο μεγάλους φωστήρες, τον ήλιο και τη σελήνη» ( Γέν. 1:3, 1:6, 1:9, 1:14, 1:18 ). Έτσι δημιουργήθηκαν τα αστέρια, η γη και όλα τα ορατά και αόρατα. Η απλή παντοδυναμία του Θεού δημιούργησε τους αγγέλους, τον ουρανό, τη γη και ολόκληρο τον κόσμο από το τίποτα. Ποιος θα μπορούσε να δώσει στους ουρανούς τέτοια δύναμη και καρτερία ώστε, σε τόσους αιώνες, να μην φθείρονται, να μην γερνούν ή να μην θρυμματίζονται, αλλά να παραμένουν πάντα νεανικοί, τόσο σταθεροί και ακλόνητοι σαν να είχαν φύγει πρόσφατα από τα χέρια του Δημιουργού τους; Αν οι ουρανοί είναι τόσο σταθεροί και δυνατοί, τότε ποια δύναμη πρέπει να κατέχει ο ίδιος ο Δημιουργός; Ποιος έδωσε στη γη τέτοια δύναμη ώστε, από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι σήμερα, να έχει αποδώσει διάφορους καρπούς και ποτέ να μην έχει κουραστεί από τη δύναμή της; Τι βάρος κουβαλάει: πόσα τεράστια βουνά και λόφους. πόσα βασίλεια, πόλεις και χωριά. πόσες θάλασσες, λίμνες και αμέτρητα ποτάμια. πόσα δέντρα και διάφορα ζώα - κουβαλάει όλα αυτά και ποτέ δεν κουράζεται από τη δύναμή της! Ποια δύναμη, λοιπόν, πρέπει να έχει ο Παντοδύναμος Δημιουργός του ουρανού και της γης; Κάποιος θα μπορούσε εύκολα να μετρήσει τις ακτίνες των πλανητών, να μετρήσει τον βαθύ ωκεανό, να απαριθμήσει τις σταγόνες της θάλασσας και την άμμο της γης, αλλά δεν υπάρχει τέλος ή μέτρο στην παντοδυναμία του Θεού.

«Λοιπόν: «τι πρέπει να κάνουμε και τι δεν πρέπει να κάνουμε;» Ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον. «Και τι δεν πρέπει να κάνουμε;» Ας μην αμαρτάνουμε. Και ιδού όλο το πρόγραμμά μας.»Άγιος Σωφρόνιος ο Αθωνίτης

Πατέρας Ραφαήλ Νόικα: «Σας προτρέπω και σας παρακαλώ να έχετε στις προσευχές...

Πατέρας Ραφαήλ Νόικα: «Σας προτρέπω και σας παρακαλώ να έχετε στις προσευχές σας τους προϊσταμένους σας εν Πνεύματι, τους ποιμένες σας, τους επισκόπους σας, τον Παναγιώτατο Πατριάρχη μας και τον πατέρα της Εκκλησίας μας, γιατί όπως εσείς, έτσι και εμείς μπορούμε να αγιάζουμε τη ζωή μας μέσω του έργου της ιεροσύνης και μέσω της προσευχής των ιεραρχών και πατέρων μας. Έτσι, οι ιεράρχες και οι πατέρες μας και οι δικοί σας έχουν και χρειάζονται την προσευχή και την υποστήριξή σας».

Προτροπή που εκφωνήθηκε στο Ιάσιο, το 2016, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας στον Μητροπολιτικό Καθεδρικό Ναό.

Ας προσευχηθούμε λοιπόν για τους ιεράρχες μας, ακολουθώντας την προτροπή του Πατέρα μας Ραφαήλ!

Καλημέρα, ευλογημένη Κυριακή!

Καλημέρα, ευλογημένη Κυριακή!

Σήμερα, 8 Φεβρουαρίου, ξυπνάμε μια μέρα με ένα ξεχωριστό φως: την Κυριακή της Επιστροφής του Ασώτου Υιού. Μια Κυριακή της καρδιάς, της ελπίδας και των σιωπηλών ξεκινημάτων. Μια μέρα που δεν μας μιλάει για λάθη, αλλά για την επιστροφή. Όχι για πτώση, αλλά για έγερση.

Ίσως αυτό το πρωί σας βρίσκει κουρασμένους, με πολλές σκέψεις ή με τύψεις που κουβαλάτε εδώ και πολύ καιρό. Ίσως νιώθετε μακριά - από τους ανθρώπους, από τον εαυτό σας ή από τον Θεό. Αυτή η Κυριακή είναι για εσάς. Για τον καθένα από εμάς που, τουλάχιστον μία φορά, έχει ακολουθήσει λάθος δρόμο, πεπεισμένοι ότι ξέρουμε καλύτερα, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας, ότι ελευθερία σημαίνει να μην χρειάζεται να λογοδοτούμε σε κανέναν.

Η Παραβολή του Ασώτου Υιού δεν είναι μια ιστορία για έναν γιο που έκανε λάθος, αλλά για έναν Πατέρα που περίμενε. Ένας Πατέρας που δεν έκλεισε την πύλη, δεν κλείδωσε το σπίτι και δεν μπλόκαρε το δρόμο με πικρές αναμνήσεις. Έβγαινε στην πύλη κάθε μέρα, με όλη την καρδιά, περιμένοντας την επιστροφή του χαμένου. Και όταν τον είδε να έρχεται, δεν τον έκρινε. Έτρεξε προς το μέρος του. Τον αγκάλιασε. Τον καλωσόρισε.

Αυτά είναι τα καλά νέα αυτού του πρωινού: όσο μακριά κι αν έχεις φτάσει, ο δρόμος της επιστροφής είναι ανοιχτός. Ο Θεός δεν μας αγαπάει περισσότερο όταν είμαστε τέλειοι, αλλά μας αγαπάει συνεχώς, ακόμα και όταν είμαστε πληγωμένοι, ντροπιασμένοι ή χαμένοι. Δεν μας ζητά μακροσκελείς εξηγήσεις. Μας ζητά μόνο ένα βήμα. Μια ειλικρινή στροφή της καρδιάς.

Αυτή η Κυριακή μας διδάσκει κάτι άλλο: δεν καλούμαστε να καταδικάσουμε το παρελθόν μας, αλλά να το θεραπεύσουμε. Ας μην ορίζουμε πλέον τον εαυτό μας από τα λάθη που έχουμε κάνει, αλλά από το θάρρος να πούμε: «Επιστρέφω». Ίσως δεν ξέρετε πώς. Ίσως δεν ξέρετε από πού να ξεκινήσετε. Αλλά ο Θεός ξέρει. Και κατευθύνεται προς εσάς πριν φτάσετε σε Αυτόν.

Πιείτε τον καφέ ή το τσάι σας με ηρεμία. Άνοιξε το παράθυρο. Άφησε τον πρωινό αέρα να αγγίξει το πρόσωπό σου και πες, έστω και στο μυαλό σου: «Κύριε, εδώ είμαι». Αυτό είναι αρκετό για να ξεκινήσεις. Χωρίς μεγάλες υποσχέσεις. Χωρίς βαριούς όρκους. Μόνο παρουσία.

Καλημέρα, Κυριακή της επιστροφής!

Είθε αυτή η μέρα να σας φέρει ηρεμία, θάρρος και ελπίδα.

Και αν έχετε νιώσει χαμένοι, να ξέρετε: κάποιος σας περιμένει... με ανοιχτές αγκάλες.