Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2022

ΔΏΣΤΕ ΕΥΤΥΧΊΑ


«...Τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν: αγκαλιές, χαμόγελο, φίλοι, φιλί, οικογένεια, ύπνος, αγάπη και καλές αναμνήσεις!  Θέλετε ευτυχία;  Δώστε ευτυχία!...» ❤

 Protosinghel Hrisostom Filipescu - «Η αγάπη γεννά την αγάπη»

Ικετήριος Κανὼν εις τον Άγγελον τὸν φύλακα της του ανθρώπου ζωήςΠοίημα Ἰωάννου Μοναχού του Μαυρόποδος


 

Οὗ ἡ Ἀκροστιχίς.
Τὸν Ἄγγελον μέλπω σε τὸν φύλακά μου. ᾨδὴ Μοναχοῦ Ἰωάννου.

(πρὸ ἑκάστου τροπαρίου ὅλων τῶν ᾠδῶν λέγομεν· «Ἅγιε Ἄγγελε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἐμοῦ», πλὴν τῶν Δόξα, καὶ νῦν)

ᾨδὴ α’. Ἦχος πλ. δ’. Ὑγρὰν διοδεύσας.
Τὸν ἄγρυπνον φύλακα τῆς ἐμῆς, ψυχῆς καὶ προστάτην, τῆς ζωῆς μου καὶ ὁδηγόν, θεόθεν ὃν ἔλαχον ὑμνῶ σε, Ἄγγελε θεῖε Θεοῦ Παντοκράτορος.

Ο θέλων σωθῆναι πάντας βροτούς, ἁγίους Ἀγγέλους, ὁδηγοὺς καὶ φωταγωγούς, ἐπέστησας Λόγε, τοῖς ἀνθρώποις, χειραγωγοῦντας ἡμᾶς πρὸς τὸν φόβον Σου.

Νυκτὶ συνεχόμενον ζοφερᾷ, καὶ μέλανι γνόφῳ, καλυπτόμενον τῶν παθῶν, φωτὶ μετανοίας αὔγασόν με, ὁ ὁδηγὸς καὶ προστάτης καὶ φύλαξ μου.

Δόξα.
Αἰσχρῶν ἐνθυμήσεων ἐν ἐμοί, πηγάζει πλημμύρα, βορβορώδης καὶ ζοφερά, τοῦ Θεοῦ χωρίζουσα τὸν νοῦν μου· ἣν ἀποξήρανον, ὦ ἀντιλῆπτόρ μου.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Γαλήνη Σύ Δέσποινα καὶ λιμήν, τῶν χειμαζομένων, ἐν πελάγει ἁμαρτιῶν· διό Σου προστρέχω τῷ λιμένι, κλυδωνιζόμενος σάλῳ ποικίλων παθῶν.

ᾨδὴ γ’. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Γεηροῦ καὶ πηλίνου, καὶ χοϊκοῦ κράματος, ἔσχηκὼς τὴν ὕπαρξιν, τῇ γῇ προσήλωμαι· ἀλλ᾿ ὦ προστάτα μου, καὶ ὁδηγέ μου καὶ ῥῦστα, τρέψον μου τὴν ἔφεσιν, πρὸς τὰ οὐράνια.

Εν νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ, τοῖς πονηροῖς ἔργοις μου, καὶ παραπικραίνω καὶ θλίβω, καὶ παροξύνω σε, καὶ οὐκ ἐθέλοντα, ἀπὸ μακρόθεν ἑστάναι, τὸν ἐμὸν ὑπέρμαχον, καταναγκάζω σε.

Λύπης καὶ ἀθυμίας, παρεκτικὸς γίνομαι, ὡς ἀμετανόητος μένων, καὶ ἀδιόρθωτος· διό μοι δώρησαι, μετα νοῆσαι γνησίως, καὶ χαροποιῆσαί σε, τὸν ἐμὸν φύλακα.

Δόξα.
Ο ὁρῶν ἀοράτως, τὸ τοῦ Θεοῦ πρόσωπον, τοῦ ἐν οὐρανοῖς καθημένου, καὶ ἐπιβλέποντος, ἐπὶ τὴν γῆν νοερῶς, καὶ τρέμειν ταύτην ποιοῦντος, αἴτησαι σωθῆναί με, Ἅγιε Ἄγγελε.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Νοῦν καὶ φρένα καὶ λόγον, δῶρον Θεοῦ εἴληφα, ὅπως ἐπιγνοὺς τὸν Δεσπότην, ἔργοις τιμήσω καλοῖς· ἐγὼ δὲ πάθεσι, τὴν δωρεὰν ἀτιμάσας, τὸν δοτῆρα ὕβρισα· Δέσποινα, σῶσόν με.

Κάθισμα. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθείς.
Ο τῆς ψυχῆς μου φυλακτὴρ καὶ τοῦ σώματος, ἀφορισθείς μοι ἐκ Θεοῦ θεῖε Ἄγγελε, θεομιμήτως πάριδε πανάγιε, ἅπαντα τὰ πταίσματα, τῆς ἀθλίας ψυχῆς μου· ῥῦσαι τοῦ δολίου με, τῶν ποικίλων παγίδων, καὶ τὸν κοινὸν ἱλέωσαι Θεόν, ἵνα ἐν κρίσει παράσχῃ μοι ἄφεσιν.

ᾨδὴ δ’. Σύ μου ἰσχύς Κύριε.
Μὴ ἐννοῶν, τὸ φοβερὸν δικαστή ριον, ἐν ᾧ μέλλω, Σῶτερ παραστήσεσθαι, καὶ δοῦναι λόγον περὶ παντός, ἔργου τε καὶ λόγου, μηδὲ θανάτου τὸ ἄδηλον, εἰς νοῦν λαμβάνων ὅλως, ἀδιόρθωτος μένω. Ὁδηγέ μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με.

Επιμελῶς πᾶσαν κακίαν ἐτέλεσα, νηπιόθεν, καὶ οὐκ ἐπαυσάμην σε, τὸν ἀντιλήπτορα τὸν ἐμόν, τοῦ παραπικραίνειν, ἀθέσμοις λόγοις καὶ πράξεσιν· ἀλλ’ οὖν μὴ ἐκκακίσῃς, ἀλλ’ ἐπίμεινον ἔτι, συνετίζων φωτίζων στηρίζων με.

Λόγου Θεοῦ μακροθυμίαν μιμού με νος, τοῦ ἐλθόντος, ὅπως εἰς μετάνοιαν, καλέσῃ πάντας ἁμαρ τωλούς, καὶ ἐκδεχομένου, αὐθαίρετον τὴν διόρθωσιν, καὶ μὴ βιαζομένου, καὶ αὐτός ὁδηγέ μου, ἐπ’ ἐμοὶ μακροθύμως παράμεινον.

Δόξα.
Πόῤῥω Θεοῦ, ἡ ἁμαρτία με ἔβαλε, τὸν ἀχρεῖον, δοῦλον καὶ ἀνάξιον· ἀλλ’ ὁ Δεσπότης μου Ἰησοῦς, προσελάβετό με, εὐσπλάγχνως καὶ ᾠκειώσατο· ἐγὼ δὲ τὴν τοσαύτην, ἀθετῶν Αὐτοῦ χάριν, ἔτι θλίβω καὶ σέ, θεῖε Ἄγγελε.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Ως ἀληθῶς, ὁ Κύριος ἐβασίλευσε, βασιλείαν, τὴν μὴ διαπίπτουσαν· καὶ ἐνεδύσατο ψαλμικῶς, ἐκ Σοῦ Θεομῆτορ, ὡραιοτάτην εὐπρέπειαν, τὴν σάρκα τὴν ἁγίαν, δι’ ἧς θάνατον εἷλε, καὶ καθεῖλεν αὐτοῦ τὰ βασίλεια.

ᾨδὴ ε’. Ἵνα τί με ἀπώσω.
Σὲ φρουρὸν κεκτημένος, σύνοικον, συνόμιλον, ἅγιε Ἄγγελε, συμπαρομαρτοῦντα, συνοδεύοντα, συμπαραμένοντα, τὰ σωτηριώδη, ὑποτιθέμενον ἀεί μοι, ποίαν ἕξω συγγνώμην ἀσύνετος ὤν;

Εν πολλῇ παῤῥησίᾳ, θρόνῳ παριστάμενος τοῦ Παντοκράτορος, καὶ περιχορεύων περὶ τὸν Βασιλέα τῆς κτίσεως, τῶν πολλῶν κακῶν μου, παρασχεθῆναί μοι συγγνώμην, ὁ ὑπερασπιστής μου δεήθητι.

Τὰς βασάνους προβλέπων, καὶ τὰς τιμωρίας τὰς ἀναμενούσας με, καὶ τὴν πώρωσίν μου, καὶ τὴν ἀναλγησίαν καὶ τύφλωσιν, ἐλεῶν στενάζεις καὶ σκυθρωπάζεις, καὶ στυγνάζεις κατηφείας πληρούμενος, ῥῦστά μου.

Δόξα.
Οὐδὲ μίαν πρὸς ὥραν, ἀλλ’ οὐδὲ στιγμήν, ἢ καὶ ταύτης βραχύτερον, συνεχώρησά σοι, τῷ ἐμῷ εὐεργέτῃ καὶ φύλακι, ἐπ’ἐμοὶ χαρῆναι, καὶ εὐφρανθῆναι, καὶ σκιρτῆσαι, ἁμαρτίαις ἀεὶ συμφθειρόμενος.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Νέον βρέφος ὡράθη, ὁ ἀπερινόητος ἐκ Σοῦ πανάμωμε· ὁ σταθμῷ τὰς νάπας, καὶ τὰ ὄρη ζυγῷ στήσας γνώσεως· ὁ χορὸν ἀστέρων διαριθμῶν, καὶ βῶλον δρόσου, καὶ ἀνέμων πνοὴν μεταθέμενος.

ᾨδὴ Ϛ’. Τὴν δέησιν.
Φυλάσσων καὶ παρεμβάλλων κύκλῳ μου, καὶ ὁρμὰς ἀναχαιτίζων δαιμόνων, καὶ τὰς αὐτῶν θηριώδεις ἐφόδους, τὰς κατ’ἐμοῦ ἀναστέλλων ἑκάστοτε, μὴ λίπῃς, ὁ φύλαξ ὁ ἐμός· σὲ γὰρ ἔχω θερμὸν ἀντιλήπτορα.

Υπέρτιμον καὶ εὐῶδες ὢν μύρον, μὴ βδελύξῃ τὴν ἐμὴν δυσωδίαν, μὴ ἀποστῇς ἀπ’ ἐμοῦ μέχρι τέλους, ἀλλ’ ἀδιάστατος ἔσο μοι φύλαξ ἀεί· καὶ ἥλιος τόπους ῥυπαροὺς διερχόμενος γὰρ οὐ μολύνεται.

Λιβάδας δακρυομβρύτους ὀμβρί ζειν, τὸν στεγάζοντα ἐν ὕδασι λόγῳ, τὰ Ἑαυτοῦ ὑψηλὰ ὑπερῷα, χάριν μοι δοῦναι δυσώπει, προστάτα μου· ὡς ἂν δι’ ἐκείνων καθαρθῇ ἡ καρδία μου, καὶ καθορᾷ τὸν Θεόν.

Αΰλως ὡς καθαρὸς καὶ ἄϋλος, παρεστὼς τῷ καθαρῷ καὶ ἀΰλῳ, καὶ πρὸς Αὐτὸν κεκτημένος πλουσίαν τὴν παῤῥησίαν καὶ τὴν οἰκειότητα, δυσώπησον Τοῦτον ἐκτενῶς, τὴν ψυχήν μου σωθεῖσαν χαρίσαι μοι.

Δόξα.
Καλύψειεν ἐντροπὴ καὶ αἰσχύνη, τὰς αἰσχρὰς καὶ δυσειδεῖς καὶ ζοφώδεις, ὄψεις ἐχθρῶν, ὁπηνίκα τοῦ σκήνους, ἡ ταπεινή μου ψυχὴ διαζεύγνυται· αὐτὴν δὲ σκεπάσαις, ὁδηγέ, σαῖς λαμπραῖς πανιέροις τε πτέρυξι.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Αγίων ἁγιωτέρα Ἀγγέλων, Χερουβεὶμ καὶ Σεραφεὶμ ὑπερτέρα, τὸν χαμερπῆ καὶ χαμαίζηλον νοῦν μου, τῆς γεηρᾶς καὶ προσύλου ἐφέσεως, ὑπέρ τερον δεῖξον ἀπὸ γῆς, πρὸς οὐράνιον πόθον ὑψώσασα.

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Θεοῦ λειτουργέ, καὶ φύλαξ μου πανάριστε, τῷ ἁμαρτωλῷ, ἀεί μοι συμπαράμενε, κακουργίας πάσης με τῶν δαιμόνων ἐκλυτρούμενος, καὶ πρὸς θείας τρίβους ὁδηγῶν, ζωὴν προξενούσας τὴν ἀκήρατον.

ᾨδὴ ζ’. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Μυριάδας τῶν κύκλῳ, συνεπιτιθεμένων ἐμοὶ λῃστῶν ἀφανῶν, ζητούντων τὴν ψυχήν μου, ἁρπάσαι καὶ σπαράξαι, τῇ πυρίνῃ ῥομφαίᾳ σου, ἀποσοβῶν κραταιῶς, μὴ λίπῃς βοηθέ μου.

Ὃταν μέλλῃ με κρῖναι, ὁ Κριτὴς καὶ Θεός μου καὶ κατακρῖναί με, τὸν κατακεκριμένον, ὑπὸ τοῦ συνειδότος, πρὸ ἐκείνης τῆς κρίσεως, μὴ ἐπιλάθῃ τοῦ σοῦ δούλου, χειραγωγέ μου.

Ὓλην σχὼν τὴν μητέρα, καὶ πηλὸν τὸν πατέρα, καὶ τὸν προπάτορα χοῦν, τῇ τούτων συγγενείᾳ, εἰς γῆν διόλου βλέπω· ἀδεῶς δός προστάτα μου, καὶ ἄνω βλέψαι ποτὲ, πρὸς οὐρανοῦ τὸ κάλλος.

Ὡς ὡραῖος τῷ κάλλει, καὶ γλυκὺς καὶ χαρίεις, ὁ ἡλιόμορφος νοῦς, φαιδρῶς παράστηθί μοι, προσώπῳ μειδιῶντι, ἱλαρῷ τε προσβλέμματι, ἡνίκα μέλλω τῆς γῆς, ἀπαίρειν ὁδηγέ μου.

Δόξα.
Διὰ σπλάγχνα ἐλέους, διὰ φιλανθρωπίας περιουσίαν πολλήν, τῶν σῶν πτερύγων σκέπῃ, φρουρέ μου σκέπασόν με, ἐκδημοῦντα τοῦ σώματος, ὡς μὴ ἰδεῖν δυσειδῆ, πρόσωπα τῶν δαιμόνων.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Ἡ οὐράνιος πύλη, ἡ σωτήριος θύρα, ἡ κλῖμαξ ἡ νοητή, δι’ ἧς Θεὸς κατέβη, καὶ ἄνθρωπος ἀνέβη, οὐρανῶν Βασιλείας με, τοῖς οἰκτιρμοῖς σου Σεμνή, ἀξίωσον Σὸν δοῦλον.

ᾨδὴ η’. Ἑπταπλασίως κάμινον.
Μετὰ Θεὸν σὲ ἔλαβον, ἐκ Θεοῦ ἀντιλήπτορα, καὶ χειραγωγόν, καὶ βοηθὸν καὶ πρόμαχον, πανάγιε Ἄγγελε· διὸ μὴ παύσῃ δέομαι, καὶ παιδαγωγῶν, καὶ νουθετῶν, καὶ διδάσκων τὰ δέοντά με πράττειν, καὶ φωτίζων τὸν νοῦν μου, ἕως με παραστήσῃς τῷ Χριστῷ σεσωσμένον.

Ὃταν οἱ θρόνοι τίθωνται, καὶ αἱ βίβλοι ἀνοίγωνται, καὶ ὁ παλαιὸς τῶν ἡμερῶν καθέζηται, καὶ κρίνωνται ἄνθρωποι, καὶ Ἄγγελοι παρίστανται, καὶ κλονῆται γῆ, καὶ πάντα φρίσσῃ καὶ τρέμῃ, τὴν σὴν φιλαν θρω πίαν, ἐπ’ ἐμοὶ δεῖξον τότε, καὶ ῥῦσαί με γεέννης, Χριστὸν καθικετεύων.

Νῦν ὡς κηρίον μέλισσαι, ἀοράτως κυκλοῦσί με, οἱ θεοστυγεῖς καὶ λυμεῶνες δαίμονες, ὡς ἅρπαγες ὄρνιθες, ὡς δολεραὶ ἀλώπεκες, καὶ ὡς αἱμοφάγα, πετεινὰ σαρκοβόρα, κυκλόθεν ἵπτανταί μου. Σκέπασόν με φρουρέ μου, ὡς ἀετὸς σκεπάζει τὰ ἑαυτοῦ νοσσία.

Ἀπὸ βλεφάρων δάκρυα, ἀστακτὶ καταῤῥέοντα, μετὰ δαψιλοῦς τῆς προχοῆς παράσχου μοι, δι’ ὅλου με πλύνοντα, ἐκ κορυφῆς μέχρι ποδῶν, ὡς ὑπὲρ χιόνα, λευκανθέντα χιτῶνα, φορέσας μετανοίας, εἰς νυμφῶνα τὸν θεῖον, εἰσέλθω σε γεραίρων τὸν ὑπερασπιστήν μου.

Χριστοῦ ναὸν ὑπάρχουσαν, τὴν καρδίαν μου πάθεσι, χοίρων νοητῶν, διατριβὴν ἐτέλεσα· ἀλλά με  δυνάμωσον, ὁ τῆς ἐμῆς ψυχῆς βοηθός, ταύτην καθαρίσαι, θυμιάσαι, ῥαντίσαι, ἀρώμασι καὶ μύροις, προσευχῶν καὶ ἁγνείας, ὡς ἂν ὑπάρξῃ πάλιν, ναὸς Χριστοῦ εὐώδης.

Εὐλογοῦμεν Πατέρα, Υἱόν, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸν Κύριον.

Ὁ ὁδηγὸς καὶ φύλαξ μου, καὶ προστάτης καὶ ῥύστης μου, τῆς ἀπεγνωσμένης μου ψυχῆς ὁ ἔφορος, ἡνίκα τῆς σάλπιγγος, τὸ φοβερὸν ἀπήχημα, μέλλῃ με τῆς γῆς, ἐξαναστῆσαι εἰς κρίσιν, ἐγγύς μου στῆθι τότε, ἱλαρὸς καὶ χαρίεις, ἐλπίδι σωτηρίας, ἐξαίρων μου τὸν φόβον.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Ὑπερβολῇ χρηστότητος, δωρεάν με ἐλέησον, ἡ τῆς εὐσπλαγχνίας τὴν πηγὴν κυήσασα· ἐλέους γὰρ ἄξιον, οὐκ ἔχω τί προσάξω σοι· τῶν γὰρ ἀγαθῶν μου, οὐδαμῶς χρείαν ἔχεις, ὡς τὸν ἀγαθοδότην, καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου, ἀῤῥήτως συλλαβοῦσα, ἡ Κεχαριτωμένη.

ᾨδὴ θ’. Ἔφριξε πᾶσα ἀκοή.
Ἳδοιμί σε ἐκ δεξιῶν, τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς παριστάμενον, φαιδρὸν καὶ ἥμερον, τὸν ἀντιλήπτορα καὶ προστάτην μου, ἐν τῷ ἐκλείπειν ἐξ ἐμοῦ, βιαίως τὸ πνεῦμά μου, καὶ τοὺς ζητοῦντάς με, συλλαβεῖν πικροὺς ἐχθροὺς φυγαδεύοντα.

Ὡς Θεοῦ θεῖος λειτουργός, ποιῶν Αὐτοῦ τὰ θεῖα θελήματα, πολλὴν πλουτεῖς πρὸς Αὐτὸν τὴν παῤῥησίαν, ἅγιε Ἄγγελε· διὸ θερμῶς ὑπὲρ ἐμοῦ, Αὐτὸν παρακάλεσον, ὡς ἂν σωθεὶς διὰ σοῦ ἀνυμνῶ τὴν προστασίαν καὶ σκέπην σου.

Ἃπασαν τὴν ἐμὴν ζωήν, ἐν πολλῇ διαδραμὼν ματαιότητι, τῷ τέλει ἤγγισα, καὶ δυσωπῶ σε τὸν ἐμὸν φύλακα· Γενοῦ μοι ὑπερασπιστής, καὶ πρόμαχος ἄμαχος, ὅταν διέρχωμαι τοὺς τελώνας τοῦ δεινοῦ κοσμοκράτορος.

Νοός μου τὰς παρεκτροπάς, ῥεμβασμοὺς αἰχμαλωσίας, φαυλότητας, καὶ τὴν αἰσχρόνοιαν τῶν ἀκαθάρτων καὶ ῥυπαρῶν λογισμῶν, τρέπειν ἐννοίας εἰς καλάς, μὴ λίπῃς προστάτα μου, καὶ ἀγαθοὺς λογισμούς, κατανύξεως ἐμπύρου γεννήτορας.

Νίκησον τῶν ἐμῶν κακῶν, Ἰησοῦ μονογενὲς ὑπεράγαθε, τῇ εὐσπλαγχνίᾳ Σου, τὴν ἀμετρίαν καὶ πολυπλήθειαν, τοῦ Σοῦ ἀΰλου λειτουργοῦ, θείαις παρακλήσεσιν, ὅν μοι ἐπέστησας νηπιόθεν, ὡς φιλάνθρωπος φύλακα.

Δόξα.
Ὃλην μου σοὶ μετὰ Θεόν, σωτηρίας τὴν ἐλπίδα ἀνέθηκα, τῷ ἐμῷ φύλακι, καὶ κηδεμόνι καὶ ἀντιλήπτορι· κοινὴν πρεσβείαν πρὸς Θεόν, ὑπὲρ ἐμοῦ ποίησον, συμπρεσβευτὰς προσλαβών, τῶν Ἀγγέλων τοὺς χοροὺς καὶ συλλήπτορας.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Ὓψωσον κέρας εὐσεβῶν, καὶ κατάβαλε βαρβάρων φρυάγματα, Θεογεννήτρια, ἀπολιόρκητον διασῴζουσα ταύτην τὴν ποίμνην Σου, ἐν ᾗ τὸ μέγα Σου ὄνομα, καὶ πολυδόξαστον, μεγαλύνεται πιστῶς καὶ δοξάζεται.

Στιχηρὰ προσόμοια.
Ἦχος β’. Οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ.
Ὣ Ἄγγελε Θεοῦ, ὁ παρεστὼς ἀμέ σως, τῇ ἁγίᾳ Τριάδι, μὴ παύσῃ ἱκετεύων, ὑπὲρ ἐμοῦ τοῦ δούλου σου.

Ὡς ἔλαβες ἰσχύν, φυλάττειν τὴν ψυχήν μου, παρὰ Θεοῦ μὴ παύσῃ, σκέπῃ τῶν σῶν πτερύγων, αὐτὴν σκέπων ἑκάστοτε.

Χάρις τῷ Ἰησοῦ, τῷ δόντι μοί σε μέγαν, φύλακα τῆς ψυχῆς μου, καὶ ὅπλον κατ’ ἐχθρῶν μου, Ἄγγελε θεοτίμητε.

Ἀξίωσον κἀμέ, τυχεῖν τῆς Βασι λεί ας, τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψί στου, ἵνα σὺν σοὶ κραυγάζω, τὸν ὕμνον τὸν Τρισάγιον.

Δόξα. Τριαδικόν.
Φῶς δεύτερον σὺ εἶ, μετὰ Θεόν φρουρέ μου· μὴ παύσῃ προστατεύων, ἰδεῖν κἀμὲ τὸ σέλας, τῆς Τριλαμποῦς Θεότητος.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Ἀγγέλων καὶ βροτῶν, Δέσποινα Θεοτόκε, μὴ παύσῃ ἱκετεύειν, Παρθένε τὸν Υἱόν Σου, ὑπὲρ ἐμοῦ τοῦ δούλου Σου.

ΕΥΧΗ εἰς τὸν Ἄγγελον φύλακα τῆς τοῦ ἀνθρώπου ζωῆς.
Ἃγιε Ἄγγελε, ὁ ἐφεστὼς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς, καὶ ταλαιπώρου μου ζωῆς, μὴ ἐγκαταλίπῃς με τὸν ἁμαρτωλόν, μηδὲ ἀποστῇς ἀπ’ ἐμοῦ διὰ τὴν ἀκρασίαν μου· μὴ δῴης χώραν τῷ πονηρῷ δαίμονι, κατακυριεῦσαί μου τῇ καταδυναστείᾳ τοῦ θνητοῦ τούτου σώματος· κράτησον τῆς ἀθλίας καὶ παρειμένης χειρός μου, καὶ ὁδήγησόν με εἰς ὁδὸν σωτηρίας. Ναί, ἅγιε Ἄγγελε τοῦ Θεοῦ, ὁ φύλαξ καὶ σκεπαστὴς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, πάντα μοι συγχώρησον, ὅσα σοι ἔθλιψα πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, καὶ εἴ τι ἥμαρτον τὴν σήμερον ἡμέραν· σκέπασόν με ἐν τῇ παρούσῃ νυκτὶ καὶ διαφύλαξόν με ἀπὸ πάσης ἐπηρείας τοῦ ἀντικειμένου, ἵνα μὴ ἔν τινι ἁμαρτήματι παροργίσω τὸν Θεόν· καὶ πρέσβευε ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Κύριον, τοῦ ἐπιστηρίξαι με ἐν τῷ φόβῳ Αὐτοῦ, καὶ ἄξιον ἀναδεῖξαί με δοῦλον τῆς Αὐτοῦ ἀγαθότητος. Ἀμήν.

π. Αλέξανδρου Σμέμαν



π. Αλέξανδρου Σμέμαν

Η δική μου πίστη γεννήθηκε από την εμπειρία του ζώντος Χριστού. Πώς και πότε γεννήθηκε; Δεν γνωρίζω, δεν θυμούμαι. Το μόνο που ξέρω είναι πως κάθε φορά που ανοίγω το Ευαγγέλιο και διαβάζω για το Χριστό, διαβάζω τους λόγους Του, διαβάζω τη διδασκαλία Του, επαναλαμβάνω συνειδητά, με όλη μου την καρδία και την ύπαρξη, όσα είπαν, εκείνοι που εστάλησαν να συλλάβουν τον Χριστό και που επέστρεψαν στους Φαρισαίους χωρίς Αυτόν: «ουδέποτε ούτως ελάλησεν άνθρωπος, ως ούτως ο άνθρωπος».
Συνεπώς αυτό που ξέρω πρώτα από όλα είναι πως η διδαχή του Χριστού είναι ζωντανή και πως τίποτε το γήινο δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί της. Και πως αυτή η διδασκαλία είναι γι’ Αυτόν, για την αιώνια ζωή, για τη νίκη πάνω στο θάνατο, για μια αγάπη που κατακτά και ξεπερνά τον θάνατο.
Γνωρίζω επίσης πως σε μια ζωή όπου το κάθε τι φαίνεται τόσο δύσκολο και επίμονο, η μόνη σταθερά που ουδέποτε μεταβάλλεται και ουδέποτε εκπίπτει είναι αυτή η εσωτερική γνώση πώς ο Χριστός είναι μαζί μου. «Ουκ αφήσω υμάς ορφανούς. έρχομαι προς υμάς». Έρχεται δε και δίνει το αίσθημα της παρουσίας Του μέσα από την προσευχή, από το ρίγος της ψυχής, μέσα από μια χαρά, τόσο ζωντανή όσο και ακατανόητη, μέσα από τη μυστηριακή, αλλά και τόσο βέβαιη παρουσία Του στις ακολουθίες και στα μυστήρια της Εκκλησίας.
Αυτή δε η ζωντανή εμπειρία διαρκώς αναπτύσσεται, αυτή η γνώση, αυτή η συνειδητοποίηση που κάνει τόσο εμφανές πως ο Χριστός είναι εδώ, και πως ο λόγος Του έχει εκπληρωθεί: όποιος Με αγαπά, «και εγώ αγαπήσω αυτόν και εμφανίσω αυτώ εμαυτόν». Και είτε βρίσκομαι μέσα στο πλήθος, είτε είμαι μόνος, αυτή η βεβαιότητα της παρουσίας Του, αυτή η δύναμη του λόγου Του, αυτή η χαρά της πίστης σ’ Αυτόν παραμένει κοντά μου. Αυτή είναι η μόνη απάντηση και απόδειξη.

Ο ΙΕΡΈΑΣ


 

Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης και Αριζονίτης

Ένα παιδί...

Φώτισε τα μέσα μας σκοτάδια(+Γέρων Ισίδωρος Φιλοθεϊτης)



Φώτισε τα μέσα μας σκοτάδια(+Γέρων Ισίδωρος Φιλοθεϊτης)

Στο δρόμο, μας αντάμωσε  άφταστος ασκητής,
της Παναγιάς παιδί αγνό, τυφλός εκ γενετής…
Μια αγκαλιά από αρώματα  πρόσφερε στις ψυχές,
Λείψανα, δάκρυα, νυχτερινές ζέουσες  προσευχές…
Πώς τις κρατούσε στοργικά σε σταυροκεντημένα  υφάδια…
Έβλεπε ολοκάθαρα! Mε χάρη τη  Φιλόθεη λάμψανε  τα σκοτάδια…
Και ο Γέροντάς του, που ρχετε κρυφά  για να τον δει…
Παρηγοράει πάντοτε  όποιον τον χρειαστεί…
  Νοιώσαμε πως τους σκέπαζε  όλους με την ευχή του…
Κι ασίγητα  πως ακούγεται η σαν παιδιού  φωνή του,
να λέει  το  Κύριε Ιησού Χριστέ, έρχου κι  ελέησέ με
κι η Φιλοθέου ν’ αντηχεί, κι όλοι μας να κλαίμε,
που είναι μακρόθυμος Αυτός  και ακόμα υπομένει,
ύβρεις, ήλους,  ραπίσματα και όλους μας περιμένει… 

….Ο Γέροντας Ισίδωρος ο τυφλός, είναι για το σημερινό Όρος ένα σημείο φωτεινής αναφοράς. Ένας χαρούμενος, αεικίνητος Μοναχός που σε δυναμώνει  όταν ολιγόπιστα και με απογοήτευση τη ζωή σου παίρνεις λάθος , πολλές φορές και με ένα από τα πασίγνωστα σκαμπηλάκια του , που σαν χάδι τα’ νοιωσαν όσοι τα δέχτηκαν. Χαίρεται με το καθετί, μα κυρίως  με το σκοτάδι των ματιών του .  Είναι αυτό που τον κρατά στερρό και εδραίο,  στον δικό του Γολγοθά ώσπου του Παραδείσου τ’ όνειρο να βγει αληθινό…Γι αυτό και όταν ήταν μικρό  παιδί στην Πάτρα, και πουλούσε λαχεία για να ζήσει , όταν μια μέρα  άρχισε να βλέπει θαμπά και να ξεχωρίζει μορφές και αντικείμενα, παρακάλεσε την  Παναγία να μην επιτρέψει να βρει το φως του, γιατί αλλιώς δεν θα τα κατάφερνε να γίνει Μοναχός! 
Και αμέσως  ξανατυφλώθηκε για πάντα…. Από μικρό παιδί ο Γέροντας κατάλαβε με την αγνή του καρδιά , αυτό που κάποτε ο ίδιος ο Χριστός μας είπε στον εκλεκτό του Παύλο: Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται …Το χε πει πολύ όμορφα και ο Γέροντας Παϊσιος αυτό που ζει ο Πατήρ Ισίδωρος :Για να πάει  κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάει  πολλά πικρά εδώ, να έχει  το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι. Ο τυφλός ασκητής βέβαια και ένα άλλο διαβατήριο έχει πάντα και κρατά μαζί του. Αυτό που του επιτρέπει  να επισκέπτεται τον αγαπημένο του Γέροντα Εφραίμ στην Αριζόνα …
Ο δυνατός  του πόθος και η τόσο ανθρώπινη χαρά του, να γιορτάζει τις μεγάλες μέρες της πίστης μας στο πλάι του Πατέρα του , είναι τόσο εμφανή!  Αυτό μας έλεγε και αργότερα γεμάτος από ενθουσιασμό παιδιού…Έκανα Πάσχα το 12 και το 13 με τον Γέροντά μου! Φέτος αν θέλει ο Θεός θα κάνω και Χριστούγεννα! Ταξίδι αμέτρητων ωρών και κούραση απερίγραπτη με έξοδα και θυσίες ποικίλες , για να βρεθεί απλά στο στασίδι πλάι του,  απέναντι απ την Αριζονίτισσα την Παναγία ... Για άλλους, αυτό θα θεωρείται σκέτη τρέλα!Μα είναι τυφλός θα  πουν ..τι πάει να δει;
Ναι , είναι τρελός για τον Θεό και θα ευγνωμονεί αιωνίως εκείνον  που πότισε την ψυχή του με του γλυκού του Παραδείσου τα νάματα. Θείος έρως εν κεκαθαρμένη καρδία!

Είχαμε αγωνία για το αν θα καταφέρναμε να τον συναντήσουμε…Μας βρήκε εκείνος  και μας υποδέχτηκε σχεδόν ένα χιλιόμετρο μακριά απ την μετάνοιά του! Εκεί και πιο κάτω, συνήθως ξεβγάζει τους προσκυνητές που φεύγουν για άλλα μέρη…Μα πως θα γυρίσετε πίσω Γέροντα ; τον ρωτούν εκείνοι απορημένοι …
-Μη νοιάζεστε παιδιά...πάτε εσείς στην ευχή της Παναγιάς μας και έχει ο Θεός! Και γυρίζει πίσω μόνος , και ανεβαίνει τους ορόφους και διασχίζει αμέτρητες φορές μέσα στη μέρα την Φιλοθέου απ άκρη σ’ άκρη , σκορπώντας κουράγιο και ελπίδα σε όσους κατάπληκτοι τον θωρούν.  Όλους τους νουθετεί  με λόγους του Γέροντά του. Πάντα το προσθέτει αυτό στο τέλος των συμβουλών του: -Δεν είναι δικά μου αυτά παιδιά…Ο Γέροντας τα λέει…Του φιλήσαμε όλοι το χέρι και εκείνος άρχισε να μας ρωτά με ενδιαφέρον…. Αίφνης  ακούστηκε… η φωνή του Γέροντος Εφραίμ:  Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με …ήχος κλήσης στο τηλέφωνο του τυφλού Μοναχού που δεν σταματά να χτυπά …Έτσι  είναι σαν ο Γέροντάς  κάθε φορά να του λέει: Σήκωσε το τηλέφωνο και παρηγόρησε την ψυχή που σε καλεί. Μη ραθυμείς, μην δυσανασχετείς , αυτό είναι το διακόνημά σου και το ευλογώ εγώ, κάνε αγάπη και υπακοή… Άρχισε να μιλά και να δίνει συμβουλές σε μια γυναίκα που τον κάλεσε…Έπειτα ήρθε ξανά προς το μέρος μας και μας είπε να πάμε να πάρουμε δωμάτια, να ξεκουραστούμε λίγο και θα ερχόταν εκείνος να μας βρει …Κοιταχτήκαμε μεταξύ μας με έκπληξη και εκείνος σαν να το κατάλαβε πρόσθεσε: Μην ανησυχείτε, θα έρθω!
Ο Αρχοντάρης ένας νέος ευγενέστατος και πράος Μοναχός, μας τακτοποίησε  σε δωμάτιο του πρώτου ορόφου απέναντι απ το καθιστικό με την βιβλιοθήκη, δίπλα ακριβώς στο πανέμορφο  παρεκκλήσι του Αγίου  Νικολάου. Θα μοιραζόμασταν το δωμάτιο με δυο Λευκορώσους αδερφούς μας. Έναν πατέρα με τον γιό του που περιδιάβαιναν με τα πόδια όλο το Άγιο Όρος με πίστη και κατάνυξη ολόθερμη ν αποτυπώνεται σε κάθε τους κίνηση.
Δεν είχε περάσει λίγη ώρα και ακούστηκε σχεδόν έξω απ την πόρτα μας η φωνή του Πατρός Ισιδώρου που μας αναζητούσε. Βάλαμε τον Γέροντα να καθίσει σε μια καρέκλα στο κέντρο του δωματίου. Και εμείς πήραμε θέση γύρω του νοιώθοντας πραγματικά ευλογημένοι. Κρατούσε μια μεγάλη πλαστική τσάντα . Έβγαλε ένα μεγάλο δέμα από μέσα . Αντικρίσαμε ένα πορφυρό  πετραχήλι με χρυσοκέντητους Σταυρούς   διπλωμένο να το  τυλίγει σε σχήμα μαξιλαριού. -Τι είναι Γέροντα αυτό;  τον ρωτήσαμε…-Έχει μέσα λείψανα του παππού Ιωσήφ του ησυχαστή, και διάφορα του Γέροντά μου…Τη φανέλα του, το μικρό χαλάκι  που προσευχόταν…Με δέος το πήραμε στα χέρια μας και αρχίσαμε να το ασπαζόμαστε ευλαβικά . Δεν βρίσκαμε λέξεις για να περιγράψουμε το θείο άρωμα που ανέδυε…Τόσο, που ολιγόπιστοι και αδύναμοι μπροστά στου Θεού τα υπέρλογα, αρχίσαμε να ψηλαφίζουμε αδιάκριτα και να ρωτάμε τον Γέροντα για το αν μέσα είχε και λιβάνι …Ο Γέροντας χαμογέλασε και μας διαβεβαίωσε λέγοντας με τον απλό του τρόπο:- Αστεία θα λέμε τώρα; Κρατώντας στα χέρια μας ή καλύτερα στις αγκαλιές μας εκείνο το μικρό μυροβόλο δεματάκι αρχίσαμε να ακούμε λόγια μπολιασμένα με σοφία Θεϊκή,  βγαλμένα απ την αγνή ψυχή του παιδιού της  Παναγιάς. -Παιδιά ας μην τα βάζουμε με τον Θεό και τα… μαθηματικά Του …Ήρθε κάποιος και παραπονιόταν που ο Θεός πήρε νέο έναν δικό του. Και του λέω : Ξέρεις σε τι ηλικία πήρε ο Θεός τον Μέγα Βασίλειο ;  49 ετών! Λες να μην είχε να δώσει , να προσφέρει ακόμα αυτός ο μέγας Φωστήρας της Οικουμένης ; Ξέρει ο Θεός , μην ζητάμε εξηγήσεις …Έβγαλε τότε μια φωτογραφία. Εικονιζόταν ο ίδιος  μαζί με τον Γέροντά του και την Αγγελική μορφή του  Μακαριστού Γέροντος Εφραίμ του Αγίου Καθηγουμένου της Ξηροποτάμου. - Παιδιά το 1979 ήμασταν εδώ 92 Μοναχοί. Έστειλε λοιπόν  ο Γέροντάς μας τότε τον Φιλόθεο στην Καρακάλλου, τον Αγάθωνα στην Κωνσταμονίτου και τον Εφραίμ στην Ξηροποτάμου . Αυτός που λέτε παιδιά μαρτύρησε …Ο Θεός επέτρεψε να κοιμηθεί με μαρτυρικό τρόπο νεότατος μόλις 40 ετών….Ξέρετε γιατί ; Γιατί βάπτισε Χριστιανούς Ορθοδόξους πρώην  Αλλοθρήσκους! Έκπληκτοι ακούσαμε κάτι που δεν γνωρίζαμε …Είχαμε ακούσει ότι ο Ξηροποταμινός Εφραίμ είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό…μα τώρα το πράγμα έμπαινε  στην αληθινή του διάσταση ….Σκέφτηκα πως στην Αμερική από τότε που πήγε ο Φιλοθεϊτης Εφραίμ έχουν βαπτιστεί οχτακόσιες χιλιάδες ψυχές …Γι αυτό τον λόγο ο Γέροντας δέχεται συνεχώς απειλές για τη ζωή του και απίστευτες συκοφαντίες. Κι όμως συνεχίζει …Δεκαεννιά  επίσημα καταγεγραμμένα Μοναστήρια!  Δυο στο κέντρο του Διεθνούς Σιωνισμού την Νέα Υόρκη, στο Σικάγο, στον Καναδά…Και ετοιμάζονται δυο ακόμα….Στην Αριζόνα, το Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου όπου εδρεύει ο Γέροντας φτιαγμένο μέσα στην έρημο μοιάζει με τον  πιο πράσινο  εύφορο τόπο του κόσμου. Φιλοξενεί μονίμως περίπου 500 προσκυνητές που φτάνουν από παντού αποζητώντας να ξεδιψάσουν τις ψυχές τους.  Με  άφθονο νερό που με θαυμαστό τρόπο βρέθηκε εκεί ποτίζονται χίλια και πλέον στρέμματα με 6000 ελιές, λεμονιές, πορτοκαλιές, φυστικιές Αιγίνης, αμπέλια και άλλα μέχρι πρότινος αδιανόητα  για το κλίμα της περιοχής. Μα τα αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά για τον Θεό…Για όλα αυτά μας μιλά ο Γέροντας Ισίδωρος με αγάπη αληθινή και σπάνια . Μας λέει και άλλα που αποδεικνύουν το μεγαλείο του Θεού. Για τον αγιασμό που δεν χαλά ποτέ,  για το όρος Θαβώρ και την Μεταμόρφωση του Χριστού μας. Εμάς μας αρκεί και που τον βλέπουμε … Μας δίνει ξεραμένο βασιλικό …-Βάλτε το πάνω στο προζύμι και θα δείτε πως θα φουσκώσει …Πάρτε και λαδάκι απ την Παναγία μας και αγίασμα απ του Αγίου Αθανασίου… Δεν θέλαμε να τον αποχωριστούμε…Κρατούσαμε ακόμα το γεμάτο από Χριστό και την ευχή του μαξιλαράκι και ήταν σαν να αγκαλιάζαμε τα αχώρετα και απλησίαστά Του έστω για λίγες στιγμές…-Σε λίγες μέρες θα έρθω και κοντά στα μέρη σας, στο Ξυλόκαστρο, τον ακούσαμε έκπληκτοι να λέει …Πράγματι ο πάτερ Ισίδωρος «οργώνει» όλη την Ελλάδα. Πηγαίνει σε σπίτια αγαπημένων του παιδιών που έχει δει βαθιά μέσα τους, και εκείνα τον φιλοξενούν και μετατρέπουν το σπίτι τους σε αρχονταρίκι Αγιορείτικο καλώντας και άλλους αδερφούς που συνωστίζονται αγαπητικά ν’  ακούσουν και να ξαναθυμηθούν βιωματικά  την αγάπη την άπειρη και την μακροθυμία του Θεού, μέσα απ τα απλά μα τόσο ψυχένδροσα λόγια του τυφλού ασκητή. - -Παιδιά εγώ φεύγω τώρα να ξεκουραστείτε για τις ακολουθίες. Θα σας βρω και έπειτα … Την ευχή του Χριστού μας και της Παναγιάς μας να έχετε!-Με τον Γέροντα μιλάτε στο τηλέφωνο; τον ρωτήσαμε. - Επικοινωνούμε με πνευματικό τρόπο είπε χωρίς να προσθέσει τίποτα άλλο …Δεν χρειαζόταν. Ήμουν σίγουρος ότι συχνά τον επισκέπτεται όπως και όλα τα Φιλόθεα παιδιά του, όποτε και οπουδήποτε δυσκολεμένα ζητήσουν την ενισχυτική παρουσία του…Στην Φιλοθέου όταν η ησυχία σκεπάζει απόλυτα τον αγιασμένο τούτο  τόπο, αν κλείσεις τα μάτια, σίγουρα θ ακούσεις από κάπου μακριά να φτάνει η  απαλή φωνή του Πατρός Εφραίμ…Δίχως παύση να λέει την ευχή του Ιησού και να επικαλείται κάθε τόσο την Παναγία Μητέρα, με δάκρυα στα μάτια προσευχόμενος για τον κόσμο ολάκερο , παρατείνοντας το Θεϊκό έλεος. Τον φαντάστηκα εν τω  μέσω της νυκτός ,σε μια χορεία σύγχρονων εν ζωή Γερόντων με παρρησία υιών Θεού και  κρουνούς δακρύων να τρέχουν απ τα μάτια τους,  σχεδόν να «κανοναναρχούν» την Σωτήρια Ευσπλαχνία, επαναλαμβάνοντας ο ένας μετά τον άλλον: Ὅτι Θεὸς ἐλέους, οἰκτιρμῶν καὶ φιλανθρωπίας ὑπάρχεις… .   
  Ο Γέρων Ισίδωρος έφυγε όπως ήρθε…Μόνος του χωρίς βοήθεια από κανέναν…
Όσοι τον υποβαστάζουν ενίοτε , νομίζουν ότι τον βοηθούν. Βλέπει
ολοκάθαρα με της φωτεινής ψυχούλας του τα μάτια τα αμόλυντα , με το όμμα της καρδίας του… Όσο ζούμε θα θυμόμαστε εκείνη την τόσο συγκινητική του επίσκεψη.
 Η φωτογραφία που βγάλαμε στο πλάι του κρατώντας το ευλογημένο μαξιλάρι της Αγάπης του, θα φωταγωγεί  πάντα τα μέσα μας σκοτάδια… 

Νώντας Σκοπετέας 
Του Παραδείσου τ' όνειρο ( Μνήμες Όρους Αγίου ...Οκτ 2013 ) 
Απόσπασμα από το βιβλίο: "Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν;"
(Eκδ.Ιεραποστολικό Σωματείο Πρόμαχος Ορθοδοξίας 2019)

"Πάντα Χριστούγεννα"


Μια νέα έκδοση από την Ιεραποστολική Χριστιανική Ορθόδοξη Συναλληλία: ''Πρόμαχος Ορθοδοξίας". 
"Πάντα Χριστούγεννα" 
Ένα μικρό ανθολόγιο με παλαιότερα κείμενά μας για το Άγιο Δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων, αλλά και κάποια νέα γραφτά αφιερωμένα στο πνεύμα της Μητρόπολης των Εορτών. 
Διάθεση και από  το Χριστιανικό βιβλιοπωλείο “Μέλισσα” στη Θεσσαλονίκη.
 Τηλ. επικοιν.: 231 020 2600 & 6979202600 
Όλα τα έσοδα από τις εκδόσεις του Προμάχου Ορθοδοξίας διατίθενται αποκλειστικά στους Ιεραποστολικούς σκοπούς της πνευματικής ελεημοσύνης και επί το πλείστον στην Δωρεάν διάθεση των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου όπου καρδιά Ορθόδοξη Χριστιανική χτυπά!

"Αυτοί οι παράξενοι Χριστιανοί"


Το έλεος του Κυρίου, το ποθητό ομοθυμαδόν… και η θυσιαστική αγάπη αδελφών μας σε τούτους τους ζοφερούς καιρούς, έφερε στα χέρια μας ένα  νέο βιβλίο γραμμένο και βγαλμένο μέσα απ την ταλαίπωρη  ψυχή μας,  από τον "Πρόμαχο Ορθοδοξίας" !

 Ο τίτλος του :

"Αυτοί οι παράξενοι Χριστιανοί"

120 κείμενα …άγκυρες ελπίδας …Ἱστορίες καὶ πρόσωπα τῆς μόνης Ἀλήθειας
σὰν ἄγκυρες ριγμένες στὸ ποθεινὸ λιμάνι τοῦ οὐρανοῦ…
Μετά τὸ «Δάκρυ στὸ Ἐγώ» καὶ τὸ «Πόσα χωρᾶνε σὲ ἕνα Ἀμήν;» ἄλλο ἕνα βιβλίο σὰν λυτρωτικὸ φτεράκισμα ὡς τὸ ποθεινὸ λιμάνι τοῦ Οὐρανοῦ,ἐκεῖ ποὺ ὅλοι οἱ ἀγαπημένοι μας παράξενοι....., ἔχουν ριγμένες τὶς ἄγκυρες τῆς αἰώνιας ἐλπίδας τους!  
Σαν συνέχεια, μιας τριλογίας  με τους ήρωες από το συναξάρι της πλαϊνής μας πόρτας και τις αγιασμένες μορφές της ευλογημένης πίστης μας .

Ὅλα τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὴν παρούσα ἔκδοση ( όπως συμβαίνει άλλωστε και με όλες τις υπόλοιπες εκδόσεις) τοῦ βιβλιου θὰ διατεθοῦν αποκλειστικά  γιὰ τὶς Ἱεραποστολικὲς Δράσεις τῆς Ὀρθόδοξης Συναλληλίας "ΠΡΟΜΑΧΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" καὶ κυρίως γιὰ τὴν ΔΩΡΕΑΝ ἔντυπη διάδοση τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ὅπου καρδιὰ ὀρθόδοξη χτυπᾶ...

Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του πνευματικού μας μακαριστού π .Ηλία Αλευρά, του ανθρώπου που χάριτι και φιλανθρωπία Θεού,  θα καθοδηγεί πνευματικά τα βήματά μας ως την στερνή μας πνοή. Μετά την αφηγηματική του βιογραφία που συμπεριλαμβανόταν  στο προηγούμενο βιβλίο :" Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν" , εδώ μεταξύ των λοιπών ιστοριών και θαυμασίων του Ζώντος Θεού,  παρακολουθούμε με ιδιαίτερη συγκίνηση  τις τελευταίες του Χριστοφόρες στιγμές ως το Αναστάσιμο ξόδι του τον Ιούλιο του 2021… 

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ  ΔΙΑΘΕΣΗ : 
Ιεραποστολικό Σωματείο «Πρόμαχος Ορθοδοξίας»

Για παραγγελίες του βιβλίου του οποίου ( όπως συμβαίνει με όλες τις εκδόσεις του Προμάχου ) τα έσοδα θα διατεθούν αποκλειστικά για την ενίσχυση των δράσεων της συναλληλίας και την έκδοση -δωρεάν διανομή, όπου καρδιά Χριστιανική Ορθόδοξη χτυπά, ΔΩΡΕΑΝ , των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Μητέρας μας Θεοτόκου, επικοινωνήστε

 με ηλεκτρονικό μήνυμα στο:  xairetismoitheotokou@gmail.com

 είτε στο Τηλ επικοινωνίας:  6980 15 20 79

Ο Πρόμαχος Ορθοδοξίας αποτελεί μια αναγνωρισμένη από το Ελληνικό κράτος Ιεραποστολική συναλληλία-σωματείο που έχει ως μοναδικό σκοπό την ενίσχυση του κατηχητικού και ιεραποστολικού έργου της Μητέρας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Τα τελευταία χρόνια δράσης του, έχουν εκδοθεί και διανεμηθεί ΔΩΡΕΑΝ( πλειστάκις με τα έξοδα αποστολής) πάνω από 1.000.000 βιβλαρίδια με τους Χαιρετισμούς της Υπεραγίας Θεοτόκου αλλά και πολλών ακόμα εκδόσεων-προσευχών και παρακλήσεων προς τον Σωτήρα Χριστό και τους Αγίους Του , όχι μόνο στην Ελληνική γλώσσα αλλά και σε λοιπές .

Μοναδική πηγή εσόδων για αυτό το εξαιρετικό και ευλογημένο έργο του Προμάχου Ορθοδοξίας αποτελούν οι ψυχωφελείς του εκδόσεις όλα τα έσοδα των οποίων δαπανώνται σχετικώς, αποκλειστικά και εξ ολοκλήρου. Στην δωρεά  της συνδρομής-ενίσχυσης των Ιεραποστολικών του δράσεων αντιδωρείται κάθε καλαίσθητη και ουσιώδης έκδοση όπως αυτό το βιβλίο που ευχόμαστε να αναπαύσει ψυχές και να δοξάσει τον Τριαδικό μας Θεό! 

Ας επιστρατεύσουμε λοιπόν όλοι το ευμήχανό μας προκειμένου να συνεχίσει να προσφέρει ο Πρόμαχος Ορθοδοξίας το Ιεραποστολικό του έργο !

ΠΑΙΔΊ ΔΈΚΑ ΤΡΙΏΝ ΕΤΏΝ

ΧΑΡΆ.


"Η ζωή είναι ένα θαύμα. Η ψυχή που χαίρεται έρχεται να φιλήσει και να αγκαλιάσει τα πάντα. Σταμάτα να σκέφτεσαι πώς σε βλέπουν οι άλλοι, αλλά πώς βλέπεις τον εαυτό σου. Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος είναι ελεύθερος άνθρωπος και το αντίστροφο.
 Χαρά!"❤️

 π. Πρωτοσύγκελος Χρυσόστομος Φιλιπέσκου

ΓΈΡΩΝ ΕΦΡΑΊΜ ΑΡΙΖΟΝΙΤΗΣ

Το να προσπαθείς να διαβάσεις τη Βίβλο χωρίς το «Φως» του Αγίου Πνεύματος είναι σαν να προσπαθείς να διαβάσεις ένα ηλιακό ρολόι στη μέση της νύχτας. Ο π. Ιωαννης

Trying to read the Bible without the "Light" of the Holy Spirit is like trying to read a sundial in the middle of the night.Fr. John

Μόλις κυκλοφορήθηκε «Φιλόθεος Γραφίδα 6 », το έκτον ανέκδοτον χειρογράφον Τετράδιον των επιστολών του αγίου Φιλοθέου του Ζερβάκου το οποίο ευρίσκεται εις την Ιερά Μονή της Λογγοβάρδας, με την επιμέλεια του Αρχιμ. Τύχωνος Ανδρέου και την εκδοτική φροντίδα της ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ www.eptalofos.gr

ΠΑΡΆΣΤΑΣΗ ΝΊΚΗΣ

Κείμενο από τον φίλο του erimitic, Δημήτρη



Πρωί Αγίου Νικολάου στο νοσοκομείο, για τακτικό έλεγχο. Απέναντι ο ηλικιωμένος ιερέας περιμένει υπομονετικά τη σειρά του. Μέσα στην πολύχρωμη βοή του νοσοκομείου, ανάμεσα σε γιατρούς, νοσοκόμους και ασθενείς το μαύρο ράσο του, ξεχωρίζει. Ίσως να δίνει και μια αίσθηση της παρηγορητικης παρουσίας όλων αυτών που αφιέρωσαν τη ζωή τους ολόκληρη στο Θεό, σε ένα μέρος όπου οι προσευχές των ασθενών και των οικείων τους, αναπεμπονται αδιάλειπτα στο Θρόνο του Δεσπότη. Αυθόρμητα μου έρχεται μια σκέψη στο μυαλό. Το ράσο είναι κάτι που σε ακολουθεί  και σε καθορίζει για πάντα. Σαν το φορέσεις δεν υπάρχει επιστροφή. Ένας μαγνήτης που τραβά επάνω του όλες τις λύπες, όλα τα βάρη, όλους τους αναστεναγμούς του κόσμου. Και αναρωτιέμαι: Πόσοι και πόσοι άνθρωποι δεν ακούμπησαν επάνω στο πετραχήλι των απλών ιερέων όλα τα βαρίδια της ζωής τους; Πόσες δακρυβρεχτες εξομολογήσεις δεν άλλαξαν τη ροτα της ζωής τούς; Πόσοι και πόσοι δεν έφυγαν ξελαφρωμενοι και "αναγεννημένοι" από το "ιαματικό λουτρό της εξομολόγησης"; Πόσα "ανάξια" χέρια δεν έδωσαν το Σώμα και το Αίμα Τού σε ετοιμοθάνατους, βαριά άρρωστους, λεπρούς, φυματικους, μετανοουντες της τελευταίας στιγμής που ζητούσαν κυριολεκτικά στο τέλος της ζωής τους μια μικρή γωνιά στον Παράδεισο και την αποφυγή της αιώνιας καταδίκης; Πόσα παιδιά μεγάλωσαν και σπούδασαν  στα χέρια των απλών αυτών ιερέων; Πόσα βρήκαν παρηγοριά κοντά τους, όταν η οικογένεια και δικοί τους άνθρωποι χάθηκαν ή τούς απαρνήθηκαν; Η σύγκριση με όσα ακούμε και βλέπουμε αναπόφευκτη. Τότε μου έρχεται στο νου κάτι που, όλοι μας ως άνθρωποι πολύ συχνά - σχεδόν συνέχεια - λησμονουμε:" Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε- εν ω γαρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ω μέτρω μετράτε μετρηθήσεται υμίν»". Χρόνια πολλά και καλό υπόλοιπο Σαρακοστής σε όλους μας.

ΔΙΩΞΕΙΣ- ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ - ΚΑΤΑΔΙΩΞΕΙΣ


ΔΙΩΞΕΙΣ- ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ - ΚΑΤΑΔΙΩΞΕΙΣ


ΟΙ ΠΟΛΛΕΣ κοσμικες  επιΔΙΩΞΕΙΣ 💡💰🏗️ φερνουν απο τους δαιμονες ΔΙΩΞΕΙΣ . Γιαυτο ας αφεθουμε απαλα στην καταΔΙΩΞΗ της αγαπης Του Θεού.

"Το ελεος Σου Κυριε καταδιωξει με πασας τας ημερας της ζωης μου"


Πατήρ Διονύσιος Ταμπακης 

ΑΘΩΝΙΚΕΣ ΚΑΛΗΜΈΡΕΣ

ΑΘΩΝΙΚΕΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ



ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΜΥΡΟΦΩΤΗ ημερα να εχετε παιδακια Της Παναγιοαγαπης.


Οπως ο Κυριος Ιησους Χριστος μας για να μας επισκεφθει περασε πρωτα μεσα απο την Θεοτοκο για να σαρκωθει και γενει ανθρωπος μαζι μας, ετσι και εμεις για να πλησιασουμε Τον Τριαδικο Θεο το καταφέρνουμε μονο μεσω Της Παναγιας.
Χωρις Την Θεοτοκο τιποτα απολύτως δεν κατεβαινει απο τον ουρανο στην γη και τιποτα δεν αναβαινει απο την γη στον ουρανο!


Πατήρ Διονύσιος Ταμπακης 

ΚΑΤΗΧΗΣΗ_ΕΙΣΑΓΩΓΗ (ΕΚΛΑΜΨΙΣ)

 

正教会の福音と説教 第二五主日 愚かな金持ちのたとえ ルカ12章16~21節 誰が天国に入るかを決めるのは私たちではなく神 私たちにとって不愉快で赦し

 

Ο ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΤΕΡ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΟΠΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ

 

«Καιρός τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ» - π. Γεώργιος Σχοινάς

 

Δοχειαρίτες "Άνθρωπε του Θεού" Π.Φιλανθίδη Ήχος πλ.β΄ (Δόξα αποστίχων αγ.Νικολάου)

 

Πατήρ Βασίλειος Παπαδάκης - Ὁμιλία γιά τήν ἑορτή τῶν Χριστουγέννων

 

Ασκητές: Ιωάννης Παχουλίδης /Σπυρίδων Μηνέττος

 

Διπλές Καταβασίες Χριστουγέννων, Ήχος Α΄ | Παναγιώτης Νεοχωρίτης, Στυλιανός Φλοίκος

 

Μουτοτο 1 Μια μικρή αφρικάνικη ιστορία.

 


Κεντρική διάθεση:

Εκδόσεις Σταμούλη

210- 52 38 305

Τιμή:

www.stamoulis.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ                       28 Σεπτεμβρίου 2022

Μουτοτο 1

Μια μικρή αφρικάνικη ιστορία

Με audiobook σε CD





Κείμενα:

Σοφία Χατζή

Εικονογράφηση:

Τέτη Σώλου

Αφήγηση:

Σοφία Χατζή

 

Χρονολογία έκδοσης: 2022

Κ.Β.: 41923

ISBN: 978-960-495-311-0

Σχήμα:13x20

Σελίδες: 124

Τιμή: ….. ευρώ

 

Οι εκδόσεις Άθως ανακοινώνουν με ιδιαίτερη χαρά την επανακυκλοφορία σε νέα εμπλουτισμένη έκδοση του βιβλίου ΜΟΥΤΟΤΟ 1 – Μια μικρή αφρικάνικη ιστορία της Σοφίας Χατζή. Η ιστορία που αγαπήθηκε διαχρονικά από μικρούς και μεγάλους κυκλοφορεί σε νέα έκδοση, που περιλαμβάνει audiobook σε cd με την αφήγηση της ιστορίας από την συγγραφέα.

 

Μέσα από την καλογραμμένη ιστορία ζούμε το περιπετειώδες ταξίδι ενός παιδιού χωρίς όνομα, στερημένου από το σπίτι του και από κάθε λογής ασφάλεια. Μέσα στις σελίδες του βιβλίου περιγράφεται η ζωή στην Αφρική, η πείνα, οι αρρώστιες, αλλά και η πάλη με τις δυσκολίες και  η ελπίδα που ξεπροβάλλει. Ο Μουτότο και η αδερφή του φτάνουν στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή και εκεί βρίσκουν ένα σπιτικό, ενώ η πίστη που γεννιέται στην αγκαλιά μιας καινούργιας οικογένειας σημαίνει για τα δυο παιδιά την αρχή της νέας τους ζωής.

 

 

 

 

 


 

 

 

Η ιστορία του Μουτότο είναι γεμάτη δράση και περιπέτειες, αλλά και μηνύματα για την αγάπη, τη φιλία και τη δύναμη της πίστης και της θυσίας.

 

Οι μικροί, αλλά και οι μεγάλοι αναγνώστες θα γνωρίσουν έναν κόσμο τελείως διαφορετικό από τον δικό μας, όπου το καθημερινό ψωμί δεν είναι δεδομένο για όλους και παιδί δεν σημαίνει ξεγνοιασιά και παιχνίδι, αλλά εργασία και αγώνας για επιβίωση.

 

Μέσα από το βιβλίο, αναδεικνύεται η προσπάθεια και η μεγάλη προσφορά της Ιεραποστολής στη Αφρική. Η συγγραφέας Σοφία Χατζή, έχει ζήσει η ίδια εκεί και όσα γράφει είναι μέσα από την εμπειρία της.

 


 

Η νέα έκδοση του βιβλίου είναι εμπλουτισμένη με το audiobook στο οποίο η συγγραφέας Σοφία Χατζή αφηγείται την ιστορία με την ζεστή και εκφραστική φωνή της. Με τον τρόπο αυτό το βιβλίο γίνεται ακόμα πιο προσιτό στα παιδιά, που μπορούν να το ακούν την ώρα του παιχνιδιού, στο αυτοκίνητο ή στην βόλτα.

Η ξεχωριστή εικονογράφηση της Τέτης Σώλου χαρίζει στο βιβλίο έναν μοναδικό χαρακτήρα, ζωνταντεύοντας με τον καλύτερο τρόπο το κείμενο και μεταφέροντάς μας στα μέρη της ιστορίας.

 


 

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

«Μουτότο στα σουαχίλι θα πει «παιδί». Οι γονείς μου είχαν φύγει για τον ουρανό πριν μεγαλώσω και δεν τους θυμάμαι. Κανείς δεν ασχολήθηκε να δώσει ένα κανονικό όνομα σ’ εμένα και τη μικρή αδελφή μου. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι μια μέρα ήρθε η ξαδέλφη της μητέρας μου και μας πήρε να ζήσουμε στην αχυροκαλύβα που έμενε με τον άντρα της και τα έντεκα παιδιά της και ξαδέλφια μου.»

 

 


 

ΣΟΦΙΑ ΧΑΤΖΗ

 

Η Σοφία Χατζή γεννήθηκε στον Πειραιά. Αποφοίτησε από τη ∆ραµατική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσµου και σε ηλικία 22 ετών εργάζεται για δυο χρόνια εθελοντικά ως διευθύντρια στο σχολείο του κλιµακίου της Ορθόδοξης Ελληνικής Ιεραποστολής στο Νότιο Κονγκό. 

Το 1992 ξεσπάει εµφύλιος πόλεµος και φυγαδεύεται µε συνεργάτες σε γειτονική χώρα, απ’ όπου επιστρέφει στην Ελλάδα.

Εργάζεται από το 1992 έως σήµερα ως ραδιοφωνική παραγωγός στο ραδιοφωνικό σταθµό της Πειραϊκής Εκκλησίας. Ασχολείται µε τη µετάφραση και την αρθρογραφία.

Το 2014 βραβεύτηκε για την προσφορά της στο χώρο του παιδικού βιβλίου από τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυµο.

Από τις εκδόσεις Άθως κυκλοφορούν τα βιβλία της Μουτότο 1 στα αγγλικά, Μουτότο 2 και Συναρπαστικοί άνθρωποι,  ενώ στα βιβλία Πάσχα Ρωμέικο και Στο Χριστό στο κάστρο έχει κάνει την αφήγηση των διηγημάτων του Παπαδιαμάντη. Από τις εκδόσεις Θύρα κυκλοφορεί το βιβλίο της «Το τελευταίο κέρασμα».

Επίσης έχει αγαπηθεί πολύ ως αφηγήτρια από τα παιδιά.

 

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με το τμήμα πωλήσεων των εκδόσεων Σταμούλη, 2105238305, sales@stamoulis.gr, www.stamoulis.gr

Κιβωτός του Κόσμου: Ο αδερφός του πατρός Αντωνίου, Ηγούμενος Διονύσιος, μιλάει για όλα

 

Η αποκάλυψη του Πορφυρού Κώδικα

 



Εκδόσεις Σταμούλη

210- 52 38 305

www.stamoulis.gr                                            ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ                          1 Νοεμβρίου 2022 

Η αποκάλυψη του Πορφυρού Κώδικα

 

 

 

Κείμενα:

Ευγενία Χατζηθανάση – Ρέππα

 

Κ.Β. 41963

Σχήμα: 14Χ21

Σελίδες: 448

ISBN: 978-960-495-366-0

Τιμή:

 

Οι εκδόσεις Άθως με μεγάλη χαρά παρουσιάζουν το συναρπαστικό ιστορικό μυθιστόρημα «Η αποκάλυψη του Πορφυρού Κώδικα» της Ευγενίας Χατζηθανάση – Ρέππα, που μας μεταφέρει στην ταραγμένη εποχή της εικονομαχίας στην Κωνσταντινούπολη.

840 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. Ένα νεαρό αρχοντόπουλο, ο Ανδρόνικος μαθητεύει στη Μονή των Στουδίου, κοντά στον καλλιγράφο μοναχό Γεράσιμο. Τον βοηθά να ετοιμάσει έναν πορφυρό κώδικα τετραευαγγελίου, πανέμορφου και πολύτιμου σαν κόσμημα. Προορίζεται για δώρο στην Αυγούστα Θεοδώρα. Ο Ανδρόνικος περνά τις ημέρες του ξέγνοιαστος, ανάμεσα στο αρχοντικό σπίτι του, κοντά στον πατρίκιο πατέρα του και την αρχόντισσα μητέρα του, στο μοναστήρι, μαθαίνοντας την καλλιγραφία, αλλά και τα μυστήρια του Θεού κοντά στον μοναχό Γεράσιμο και στο φτωχόσπιτο της νεαρής του φίλης, της Ειρήνης. Από κοντά, ο παλιός φίλος του Ανδρόνικου, το αρχοντόπουλο Μιχαήλ, που κοιτά, απορεί και παραμονεύει…  Μα λίγο προτού ολοκληρωθεί ο πορφυρός κώδικας, το μένος της εικονομαχίας ξεσπά και πάλι, αφήνοντας πίσω του νεκρούς και ζωντανούς, λαβωμένους βαθιά, με πληγές φανερές και πιο πολλές, κρυφές. Ο πορφυρός κώδικας εξαφανίζεται και μένει στον Ανδρόνικο και την Ειρήνη να ανακαλύψουν πού βρίσκεται κρυμμένος. Οδηγός τους ένα ολιγόλογο γράμμα με τέσσερα ευαγγελικά χωρία και ένας γρίφος, που πρέπει να λύσουν πάση θυσία, αν θέλουν να βρουν τις απαντήσεις που και οι δυο αναζητούν. Ο έρωτας που γεννιέται θα πρέπει να περάσει από πολλά εμπόδια και δυσκολίες, για να αποδειχθεί αν είναι αληθινός. Ο δρόμος που έχουν πάρει είναι δύσκολος, γεμάτος συγκρούσεις και μοναξιά, ενώ ο κίνδυνος που παραμονεύει κρυμμένος στις σκιές, απειλητικός και διαρκώς παρών… Θα μπορέσουν οι δυο νέοι να βρουν τον πορφυρό κώδικα, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό τους;

Ένα συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα, που θα καθηλώσει τον αναγνώστη από τις πρώτες κιόλας σελίδες του. Η υπόθεση του βιβλίου, γεμάτη μυστήριο και ανατροπές, είναι ιστορικά ακριβής και τεκμηριωμένη και μας ταξιδεύει στα δύσκολα και σκληρά χρόνια της εικονομαχίας. Η συγγραφέας καταφέρνει να αποτυπώσει τα χρόνια του βυζαντινού μεσαίωνα με μαεστρία και να συνθέσει μια συναρπαστική ιστορία, που  ξετυλίγεται μέσα στην βιβλιοθήκη του μοναστηριού, θυμίζοντας στον αναγνώστη την ατμόσφαιρα από το «Όνομα του Ρόδου».

Οι χαρακτήρες είναι ρεαλιστικοί και καλοδουλεμένοι και γι’ αυτό εξαιρετικά συμπαθείς όλοι τους από τον αναγνώστη, ενώ μέσα από αυτούς βλέπουμε την διαρκή αναζήτηση του ανθρώπου για την δικαιοσύνη.

 

Η συγγραφέας Ευγενία Χατζηθανάση – Ρέππα με το πρώτο της βιβλίο για ενήλικες μας συνεπαίρνει δημιουργώντας μια ελκυστική ιστορία, με όλα τα στοιχεία που κάνουν ένα μυθιστόρημα άξιο να διαβαστεί!

Η έκδοση του βιβλίου είναι εξαιρετικά καλαίσθητη και προσεγμένη. Την εικονογράφηση επιμελήθηκε η Παρασκευή Χατζηθανάση – Αντωνάτου, την επιμέλεια της έκδοσης έκανε η Σταυρούλα Σταμάτη, ενώ την διεύθυνση παραγωγής είχε ο Νίκος Γλυκέας. Επιμέλεια κειμένου Δήμητρα Σταύρου, σελιδοποίηση- εξώφυλλου Μαρία Παπαευσταθίου

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

H Ευγενία Χατζηθανάση - Ρέππα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Ε.Κ.Π.Α. ακολουθώντας την κατεύθυνση των Βυζαντινών και Νεοελληνικών σπουδών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη Βυζαντινή Φιλολογία. Ασχολήθηκε με την έρευνα και τη διδασκαλία. Είναι παντρεμένη και έχει πέντε παιδιά.

Από τις εκδόσεις Άθως κυκλοφορεί το παιδικό βιβλίο της «Σε ποιον θα πέσει φέτος».

 

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με το τμήμα πωλήσεων των εκδόσεων Σταμούλη, 210- 52 38 305, sales@stamoulis.gr , www.stamoulis.gr