Παράσημο αγίου Σοφιανού!!!

Με το μετάλλιο του αγίου Σοφιανού και με έπαινο τιμήθηκε ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Φιλομηλίου κ. Θεοφάνης.

Την 7η Σεπτεμβρίου 2026 στην Αθήνα σε ένδειξη τιμής και σεβασμού αλλά και για τη σθεναρή υποστήριξη του μεγάλου Κωνσταντινουπολίτη Ρωμιού οσίου επισκόπου Δρυινουπολεως και Αργυροκάστρου Σοφιανού (+ 26-11-1711) απονεμήθηκε στον Θεοφιλέστατο επίσκοπο Φιλομηλίου κ. Θεοφάνη το περίτεχνο παράσημο με την ημίσωμη μορφή του αγίου Σοφιανού.

Την τιμητική αυτή διάκριση στον Αρχιερέα του Οικονομικού Πατριαρχείου κ Θεοφάνη επισφράγησε το αυθόρμητο χειροκρότημα όλων των πιστών, οι οποίοι αναφώνησαν <Άξιος>.

Με εμφανή τη συγκίνηση ο θεοφιλέστατος ευχαρίστησε πρώτα τον Πανάγιον Θεόν, την μητέρα Εκκλησία της Κωσταντινούπολης, τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο, από τα τίμια χέρια του έλαβε την αρχιεροσύνη και στην δικαιοδοσία του οποίου ανήκει. Τέλος ευχαρίστησε τον πρόεδρο των Αγιοσοφιανιτών κ Θεοδόσιο Μάτζαρη και τα μέλη του συλλόγου για την τιμητική διάκριση του μεταλλίου- τύπου εγκολπίου, το οποίο φέρει την ελληνική επιγραφή: <ΑΓΙΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ>.

Ο γραπτός έπαινος είναι τρίγλωσσος:

Ὁ Σύλλογος τῶν ἀπανταχοῦ Πολυτσανιτῶν (οἱ κοινῶς λεγόμενοι Ἁγιοσοφιανίτες) ἀπονέμουν τὸν τιμητικὸν ἔπαινον τοῦ Τάγματος τοῦ Μεγάλου Ἁγίου Ρωμιοῦ Ἱεράρχου καὶ Διδασκάλου, Ἐπισκόπου Δρυινουπόλεως Σοφιανοῦ, στὸν θιασώτη τοῦ θαυματουργοῦ Ἱεράρχου, στὸν Θεοφιλέστατο Ἀρχιερέα Φιλομηλίου κ.κ. Θεοφάνη, στὸν ὁποῖον θεοσόφως ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐμπιστεύθηκε τὸ ἱερὸν ποίμνιον τῶν ἀπανταχοῦ ἀλβανοφώνων ἐν Ἀμερικῇ καὶ Καναδᾷ.

Ἐν Ἀθήναις τῆ 7 Σεπτεμβρίου 2026

Ὁ Πρόεδρος

Ὁ Θεοδόσιος Μάτζαρης ἐκ Πολυτσάνης Πωγωνίου

καὶ οἱ σὺν Αὑτῷ ἅπαντες, μέλη τοῦ Συλλόγου.

The Association of Polytsanites from Everywhere (commonly called Agiosofianites) award the honorary commendation of the Order of the Great Holy Romios Hierarch and Teacher, Bishop +Sophianos of Dryinoupolis, to the devotee of the miraculous hierarch, to His Grace +Theophan, the most God-beloved Bishop of Philomelion, to whom the Mother Church of Constantinople wisely entrusted the holy flock of all Albanian-speakers in America and Canada.

In Athens, on the 7 of September 2026,

President,

Theodosios Matzaris from Polytsani of Pogoni, and all those with him, members of the Association.

Shoqata e Poliçaniotëve të Kudondodhur (të quajtur zakonisht Shën-Sofianitë) i akordon lavdërimin honorifik të urdhrit të hierarkut dhe mësuesit të madh romiot (greko-ortodoks), Peshkopit të Drinopojës, +Sofianit, lutësit të hierarkut çudibërës, Hirësisë së Tij z.z. +Theofanit, të Perëndi-dashurit Peshkop i Filomilisë, të cilit Kisha Mëmë e Konstandinopojës, me urtësi hyjnore, i besoi grigjën e shenjtë të shqipfolësve të kudondodhur në Amerikë dhe Kanada.

Në Athinë, më 7 shtator 2026,

Kryetari

Theodhosi Maxari nga Poliçani i Pogonit dhe të gjithë ata që janë me të, anëtarë të Shoqatës.

Οι απανταχού Αγιοσοφιανίτες προτίθενται να τιμήσουν και τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και τον Μακαριωτάτο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, ως αντίδωρο της στήριξης τους και ως τιμή στο θεσμό τους που σέβεται τους ανθρώπους του Θεού.

Γράφει ο πρόεδρος των απανταχού Πολυτσανιτών Θεοδόσιος Μάτζαρης 

(mantzaris.theodosis@hotmail.gr)

 

KONTRIBUONI PER VAZHDIMIN E NDERTIMIT TE KISHES SE SHEN MERISE GOLEM, LUSHNJE

 

HIERODËSHMOR KOZMA ETOLOSI NË KOLKONDAS (Fier) - PREDIKIM NGA EPISKOPI I AMANTIAS IGNATI

 

E Diela XII e Mateut (I riu i pasur) - Predikim nga Kryepiskopi Joan.

 

Kryepiskopi i Dashurisë - Anastas .

Kur i ndjeri Kryepiskop Anastas ndodhej brenda në kishë, e ndjeje menjëherë se po lutej.

Kur i ndjeri Kryepiskop Anastas ndodhej brenda në kishë, e ndjeje menjëherë se po lutej. Nuk ishte diçka që kishte nevojë ta thoshte; kjo dukej nga qëndrimi i trupit të tij, nga shprehja e fytyrës së tij, nga e gjithë prania e tij.

Ai qëndronte zakonisht i kthyer drejt ikonës së Trinisë së Shenjtë ose drejt ndonjë ikone të Krishtit, dhe vështrimi i tij qëndronte aty, i palëkundur dhe i përqendruar, sikur bisedonte në fshehtësi me Zotin. Ai nuk lutej vetëm me buzët; lutej me gjithë trupin e tij. Lutja nuk ishte thjesht një veprim në jetën e tij; ishte fuqia e tij.

Dhe ne, kur e shihnim në Hierore në atë qëndrim, e dinim çfarë po bënte. E kuptonim, e ndjenim: ai lutej për Kishën tonë, për popullin, për të gjithë ne. Dhe kjo ishte diçka shumë e madhe.

Sa gjë e çmuar është të dish se ati yt lutet për ty! Sa siguri, sa ngushëllim, sa fuqi lind brenda teje nga kjo bindje. Nuk ka vepër dashurie më të bukur dhe më të vërtetë sesa lutja e një ati për bijtë e tij.

KISHA E "MARMIROIT" ORIKUM, SHEK. XII-XIIIA

 

E DIELA E PENTIKOSTISË - PREDIKIM NGA KRYEPISKOP JOAN.

 

Mesazhi i Pashkës 2026 + Joani - Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë

 

DALJA E EPITAFIT.

 

Trashëgimia e Kryepiskopit Anastas - Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, Joani

 

Ikona, “Dritare drejt Qiellit” dhe Fuqia e Himnit Akathist.

 

E Diela II e Kreshmës (Shën Grigor Pallamai) - Predikim nga Arkimandrit Ignati

 

DËSHMI TË KRISHTERA - Kur lutja bën mrekulli -Dëshmi e Atë Athanas Gjika dhe prifëreshës Maria Gjika

 

Algoritmi përballë shpirtit/ A mund teknologjia të zëvendësojë marrëdhënien me Zotin?

 

Anna Mela-Papadopoulou (3 shtator 1871 – 12 shkurt 1938).

Anna Mela-Papadopoulou (3 shtator 1871 – 12 shkurt 1938), njihet si një nga figurat më të shquara humanitare të Greqisë në fillim të shekullit XX. Ajo ishte infermiere vullnetare gjatë Luftërave Ballkanike, Luftës së Parë Botërore dhe fushatës në Azinë e Vogël, ku shërbeu me përkushtim ndaj ushtarëve të plagosur. Motra e heroit Pavlos Melas, ajo u ndikua thellë nga vdekja e tij dhe ia kushtoi jetën shërbimit ndaj atdheut dhe njerëzve në nevojë. U bë drejtuese e Kryqit të Kuq Grek, hapi klinika dhe luftoi veçanërisht kundër tuberkulozit, duke ndihmuar refugjatët dhe veteranët e luftës. Për kontributin e saj të madh, ajo u quajt me nderim “Nëna e Ushtarit”.

Kryepiskopi Joan pret për kolendra grupet e Katekizmit të të gjitha grupmoshave.

 

U kremtua me madhështi dhe solemnitet kujtimi i Atit tonë ndër Shenjtorë, Shën Sofianoit, Episkop i Gjirokastrës dhe Drinopojës.

 

U kremtua me madhështi dhe solemnitet kujtimi i Atit tonë ndër Shenjtorë, Shën Sofianoit, Episkop i Gjirokastrës dhe Drinopojës.

Ditën e mërkurë, 26 nëntor, në katedralen “Ngjallja e Krishtit” në qytetin e Gjirokastrës u kremtua kujtimi i Shën Sofianoit, Episkopit të Gjirokastrës dhe Drinopojës. Shërbesat e Shenjta të Mëngjesores dhe Liturgjisë Hyjnore u drejtuan nga Mitropoliti i Gjirokastrës, z. Nathanail. Gjatë Shërbesave të Shenjta priftërinjtë dhe besimtarët patën mundësinë që t’u faleshin lipsaneve të shenjta të Shenjtorit.

Shën Sofianoi jetoi dhe veproi në një periudhë shumë të vështirë për ekzistencën e të krishterëve orthodhoks. Në një kohë kur Perandoria Osmane kishte shtrirë sundimin e saj edhe në hapësirën e Gjirokastrës së Drinopojës. Gjatë shek. XVII kur vala e islamizimit po bëhej gjithnjë edhe më shumë intensive, Shën Sofianoi si një hierark i denjë i fronit dhe grigjës së tij, me predikimin e tij të frymëzuar nga Perëndia bëri të mundur që shumë të krishterë të Episkopatës së tij të mos mohonin besimin e tyre. Gjithashtu duke konstatur nevojën e madhe të të krishterëve për arsim, Shën Sofianoi çeli në vitin 1672 një shkollë në Manastirin e Shën Athanasit në Poliçan të Pogonit. Grigja e tij, ruajta dhe kultivimi shpirtëror i saj ishte shqetësimi kryesor i Shën Sofianoit deri në vitin 1711, kur ndërron jetë dhe bashkohet me Perëndinë në Mbretërinë Qiellore.

E kremtja e kujtimit të Shën Sofianoit është një ditë e rëndësishme për mbarë komunitetin orthodhoks të zonës dhe më gjerë, duke na rikujtuar se Shenjtorët e Kishës nuk janë vetëm pjesë e së kaluarës, por, gjithashtu ata përbëjnë një realitet të gjallë që frymëzojnë dhe udhëheqin besimtarët në çdo kohë dhe hapësirë.

E diela e 9-të e Llukait, pasaniku i pamend - Mitropoliti i Elbasanit Hirësi Andoni.

 

E Diela IX e Llukait (I pasuri i pamend). - Predikim nga Kryepiskopi Joan.