Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Μεταξύ άλλων ο πατέρας Νήφων είπε τα εξής προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας: «Αν είναι να πεθάνουμε για την Ελλάδα θεία είναι η δάφνη. Μια φορά κανείς πεθαίνει.»






Μεταξύ άλλων ο πατέρας Νήφων είπε τα εξής προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας:
«Να υποτάσσει πάντα υπό τους πόδαις σας πάντα τα βάρβαρα έθνη που επιθμούν πολέμους και αψιμαχίες. Να σας χαρίζει πάντα ο άρχων της ειρήνης και πατήρ των οικτιρμών, βαθείαν και αναφαίρετον ειρήνη. Σαν άρχοντες δε της πολιτείας και του έθνους να εμπνέει ο θεός εις τας καρδίας σας αγαθά υπέρ της Εκκλησίας και παντός του λαού
Οι καιροί ου μενετοί κύριε υπουργέ.
Όλοι γνωρίζουμε τις συμπληγάδες πέτρες τις οποίες καλείστε καθημερινώς να διαπερνάτε, λόγω της θεσμικής σας θέσεως της τόσο ευθραύστου και ευαισθήτου, σε μια τόσον δύσκολην περίοδο τον τελευταίο καιρό και χρόνο.
Καλείστε να λειτουργείτε όχι ως ένας απλός υπουργός Αμύνης σε μια πολιτική στιγμή της ζωής σας, αλλά ως ένας άτλας.
Σαν αυτόν της ελληνικής μυθολογίας που θα πρέπει να σηκώσετε και να σηκώνετε το βάρος και την ευθύνη της μακραίωνης ιστορίας αυτού του αθάνατου Ελληνικού Γένους σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές και ώρες.
Παρακαλούμε την υπερέμαχο Στρατηγό του Γένους ημών ίνα οι παντοίω κινδύνω ελευθερώσει πάντα σ’ ημάς και να λυτρώσει το έθνος μας από πάσης επερχομένης απειλής και κατευθύνει ιδίως την εξοχότητά σας σε χειρισμούς και αποφάσεις που χρήζουν σύνεσης, φωτισμού και ακάμπτου φρονήματος.
Κύριε υπουργέ, αγαπάτε την Ελλάδα και πιστεύουμε πως αν χρειαστεί θα χύσετε και αυτό ακόμη το αίμα σας για να κυματίζει απ’ άκρη σ’ άκρη της ένδοξης χώρας η Ελληνική Σημαία.
Όπως έλεγε και ένας φιλέλληνας:

«Αν είναι να πεθάνουμε για την Ελλάδα θεία είναι η δάφνη. Μια φορά κανείς πεθαίνει.»
‘Ολοι πλέον γνωρίζουμε πως σε αυτόν τον τόπο ο επίμονος εκστατικός πατριωτισμός είναι εκείνος που μέχρι τώρα έσωσε τον Ελληνισμό.
Ακούσαμε κάποιον Ρώσο να λεει πως ο Έλληνας είναι το δεξί χέρι του Θεού. Ιδιαίτερα πιστεύουμε πως στη σημερινή εποχή ένας Έλληνας υπουργός Αμύνης με όλο το νόημα της λέξεως είναι και τα δυο χέρια του Θεού, μέσα στα οποία καλείται να διαφυλάξει όλα αυτά τα οποία οι πρόγονοί μας με το αίμα και την αυτοθυσία τους μας κληροδότησαν.
Είτε είναι Γένος. Είτε είναι πίστη. Είτε είναι η πατρίδα. Είτε αυτή λέγεται Ελλάδα. Είτε αυτή λέγεται Ορθοδοξία. Για αυτό και επισημαίνουμε τα δυο χέρια του Θεού.
Δια τούτο θα προσευχόμαστε κύριε Υπουργέ, παρακαλώντας και ικετεύοντας αλλά και ευχητικά επιμένοντας έως ότου κλείσουμε τα μάτια μας πως για όλες τις ερχόμενες γενιές να ανάβουν ένα κερί στη μνήμη μας.
Θα μας επιτρέψετε να κλείσουμε με κάτι γλαφυρό αλλά και μεταφορικό.
Κάποιος Έλληνας πέρασε πριν από λίγα χρόνια από το Αχμέτ Απάτ της Ινδίας και ρώτησε έναν ιερέα σε μια πάμπτωχη ορθόδοξη εκκλησία πότε επισκέφτηκαν για τελευταία φορά την πόλη Έλληνες.
Η απάντηση του ιερέως ήταν αφοπλιστική:
«Τελευταίος Έλληνας που πέρασε από εδώ ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος. Άραγε τι μας επιφυλάσσει η ζωή;

Κύριε Υπουργέ εμείς ευχόμεθα να αφήσουμε την ώρα αυτή μια παρακαταθήκη. Σαν κληρονομιά και σαν ιστορία. Να λένε οι επόμενες γενεές ότι τελευταίος Έλληνας που πέρασε από εδώ ήταν ο Καμμένος. Η Παναγία μαζί σας.»

Δεν υπάρχουν σχόλια: