Άγγελος έφερε στη Μαρία την ευχάριστη είδηση της γεννήσεως του Χριστού από τη μήτρα της· άγγελος έφερε και στη Μαγδαληνή Μαρία το χαρμόσυνο άγγελμα της φρικτής αναγεννήσεως Του από τον τάφο. Νύχτα ο Χριστός στη Βηθλεέμ γεννιέται· νύχτα πάλι στη Σιών απ’ τους νεκρούς ξαναγεννιέται. Πέτρινη σπηλιά είναι ο τόπος, όπου ο Χριστός γεννιέται· πέτρινη πάλι σπηλιά είναι ο τόπος, όπου ο Χριστός ξαναγεννιέται. Σπάργανα στη γέννηση καταδέχεται· με σπάργανα κι εδώ τυλίγεται.
Σμύρνα δέχεται, όταν γεννιέται· σμύρνα και αλόη καταδέχεται και όταν ενταφιάζεται. Εκεί ο Ιωσήφ άντρας της Μαρίας ονομάζεται, αν και δεν ήταν άντρας της· εδώ ο Ιωσήφ απ’ την Αριμαθαία κηδευτής της ζωής μας αναδεικνύεται.Στη Βηθλεέμ και σε φάτνη γεννιέται· αλλά και στον τάφο σαν σε φάτνη ξαναγεννιέται. Πρώτοι απ’ όλους ποιμένες αναγγέλλουν το χαρμόσυνο μήνυμα της γεννήσεως του Χριστού· αλλά και πρώτοι απ’ όλους ποιμένες, του Χριστού οι μαθητές, αναγγέλλουν την ευχάριστη είδηση της αναγεννήσεως Του απ’ τους νεκρούς.
Εκεί ο άγγελος φώναξε στην Παρθένο: «Χαίρε!»· εδώ ο Άγγελος της μεγάλης βουλής του Θεού, ο Χριστός, έκραξε στις γυναίκες: «Χαίρετε!». Στην πρώτη Του γέννηση ο Χριστός, ύστερο από σαράντα μέρες, μπήκε στην επίγεια Ιερουσαλήμ, στο ναό, και πρόσφερε σαν πρωτότοκος στο Θεό ένα ζευγάρι τρυγόνια· αλλά και στην αναγέννησή Του απ’ τους νεκρούς, ύστερ’ από σαράντα μέρες, ανέβηκε στην ουράνια Ιερουσαλήμ, που σαν Θεός δεν την είχε αποχωριστεί, στα πραγματικά Άγια των Αγίων, σαν άφθαρτος πρωταναστημένος απ’ τους νεκρούς, και πρόσφερε στο Θεό και Πατέρα, σαν δυο πάναγνα τρυγόνια, τη δική μας ψυχή και τη δική μας σάρκα. Και εκεί με τρόπο απερίγραπτο Τον υποδέχτηκε στους κόλπους Του, σαν άλλος Συμεών στην αγκαλιά του, ο Παλαιός των ημερών Θεός και Πατέρας.
Όμως, Ιωσήφ, μακαρίζω τα χέρια σου, που περιποιήθηκαν και ψηλάφησαν τα θεόσωμα χέρια και πόδια του Ιησού, αιματόβρεχτα ακόμα. Μακαρίζω τα χέρια σου, που άγγιξαν την αιματοστάλαχτη πλευρά του Θεού πριν απ’ το Θωμά, τον άπιστο πιστό με την αξιέπαινη περιέργεια. Μακαρίζω το στόμα σου, που χόρτασε αχόρταγα και ενώθηκε με το στόμα του Ιησού, γεμίζοντας απ’ αυτό με Πνεύμα Άγιο. Μακαρίζω τα μάτια σου, που πλησίασαν τα μάτια του Ιησού και πήραν απ’ αυτά το φως το αληθινό. Μακαρίζω το πρόσωπό σου, που ζύγωσε στο πρόσωπο του Θεού. Μακαρίζω τους ώμους σου, που βάσταξαν Αυτόν που όλα τα βαστάζει. Μακαρίζω το κεφάλι σου, που το σίμωσε η κεφαλή των όλων. Μακαρίζω τον Ιωσήφ και το Νικόδημο γιατί έγιναν Χερουβείμ μπροστά στα Χερουβείμ, σηκώνοντας και μεταφέροντας πάνω τους τον Θεό γιατί έγιναν υπηρέτες του Θεού μπροστά στα εξαπτέρυγα Σεραφείμ σκεπάζοντας και τιμώντας τον Κύριο όχι με φτερά, αλλά με σεντόνια. Αυτόν που τρέμουν τα Χερουβείμ, ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος Τον σηκώνουν πάνω στους ώμους και Τον μεταφέρουν μαζί μ’ όλα τα κατάπληκτα τάγματα των ασωμάτων αγγέλων.
[Εις την θεόσωμον Ταφήν του Κυρίου, Αγίου Επιφανίου Κύπρου]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου