Κάποτε, όταν ήρθα στον εξομολόγο, με χαιρέτησε με τα λόγια:
– Μου γράφεις συνέχεια: «Θυμώνω, βοήθησέ με» (ούτε εγώ του έγραψα). Ο ιερέας κρατούσε στα χέρια του μια εικόνα της Παναγίας, που ονομαζόταν «Το Ατελείωτο Ποτήριο», την οποία μου έδωσε, λέγοντας: «Σβήνει όχι μόνο τη φωτιά στο σπίτι, αλλά και τη φωτιά στην ψυχή». Άρχισα να προσεύχομαι σε αυτή την εικόνα και ένιωσα ανακούφιση. Από τότε δεν θυμώνω πια […].
Όταν παντρευτήκαμε, δεν είχα γαλήνη στο σπίτι για πολύ καιρό. Δεν ήθελα να ενδώσω στον άντρα μου, και μου απέδειξε ότι είχε δίκιο. Μια μέρα, κουρασμένη από τόσους καβγάδες, αποφάσισα να αλλάξω τη συμπεριφορά μου. Όταν ο άντρας μου άρχιζε να μου λέει μια σκληρή κουβέντα και ένιωθα ότι άρχιζα να θυμώνω, άνοιγα το Ψαλτήρι. Μουρμούριζε κάτι και μετά ηρεμούσε. Έτσι, σταδιακά, εμφανίστηκε στο σπίτι η ηρεμία και η γαλήνη. Λίγες μέρες αργότερα ήρθα στην εκκλησία. Ο ιερέας σταμάτησε μπροστά μου και είπε: «Έπρεπε να το είχες κάνει αυτό εδώ και πολύ καιρό!».
Η Ορθόδοξη Οικογένεια, Εκδοτικός Οίκος Σοφία, Βουκουρέστι 2006
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου