317 - Πώς προσεύχεται ένας στρατιώτης του Κυρίου
Πολλοί πιστεύουν ότι προσευχή σημαίνει να λες ένα Πάτερ ημών κάθε βράδυ και το πρωί καλπάζοντας, και να ρίχνεις μερικούς σταυρούς κάθε φορά. Αλλά προσευχή σημαίνει να ζεις μια ζωή αδιάλειπτης προσευχής, μιλώντας με τον Θεό. Ένας στρατιώτης μου είπε ότι προσεύχεται ακόμα και όταν εργάζεται.
Όταν ξυπνάει από τον ύπνο λέει: Κύριε Θεέ μου, ξύπνα με από τον ύπνο της ψυχής, όπως ξύπνησα κι εγώ από αυτόν τον ύπνο του σώματος.
Όταν πλένεται: Ιησού, Σωτήρα, νίψε με και καθάρισέ με με το πανάγιο Αίμα Σου, όπως πλένω τον εαυτό μου με αυτό το καθαρό νερό.
Όταν ντύνεται: Και έντυσέ με με το νέο ένδυμα της δικαιοσύνης, για να μπορέσω να εισέλθω και στον γάμο· για να μην μείνω έξω σαν κάποιος που δεν έχει νυφικό ένδυμα.
Όταν ανάβει τη φωτιά: Και άναψέ με με τη φωτιά του Αγίου Πνεύματος, όπως εγώ ανάβω αυτή τη φωτιά...
ώστε η φωτιά της χριστιανικής αγάπης να καίει μέσα μου αδιάκοπα.
Όταν σκουπίζει το σπίτι: Και καθάρισε την ψυχή μου, Σωτήρα, από κάθε μολυσματικότητα, όπως εγώ καθαρίζω αυτό το σπίτι...
Όμορφη προσευχή! Ένας αληθινός Χριστιανός προσεύχεται ακόμα και όταν εργάζεται. Προσεύχεται αδιάκοπα, σε κάθε μέρος, οπουδήποτε και πάντα.
Έτσι προσεύχεστε κι εσείς;
- Σε έναν σταυρό
Ένας πιστός είχε τα ακόλουθα λόγια γραμμένα στον σταυρό του τάφου του:
Έζησα για να πεθάνω και πέθανα για να ζήσω.
Ζεις κι εσύ, αναγνώστη, μια τέτοια ζωή ώστε κατά τον θάνατό σου αυτά τα πολύ αποκαλυπτικά λόγια να μπορούν να γραφτούν στον σταυρό σου στο νεκροταφείο;
319 - Η απάντηση του διαβόλου
Κάπου στους βίους των αγίων, διάβασα την ακόλουθη ιστορία:
Μέσα σε ένα πλήθος ανθρώπων, υπήρχε ένας δαιμονισμένος. Τότε, ένας ερημίτης πλησιάζοντας τον δαιμονισμένο, ρώτησε τον διάβολο μέσα του:
- Διάβολε, πόσο καιρό είσαι στην κόλαση;
- Από χθες - απάντησε ο διάβολος.
- Πώς είναι αυτό δυνατό - ρωτήθηκε ξανά ο διάβολος - αφού μόνο εσύ είσαι καταδικασμένος και ρίχνεσαι στην κόλαση πριν ακόμη από τη δημιουργία του κόσμου;
Αλλά απάντησε ξανά:
Από χθες, από χθες.
Ο κόσμος τρομάζει ακούγοντας αυτή την απάντηση. Ο διάβολος κήρυξε για τη συγκίνηση της αιωνιότητας.
- Και πόσο καιρό θα πρέπει να μείνεις στην κόλαση; - τον ρώτησε ξανά ο ερημίτης.
- Πάντα, πάντα! - απάντησε ο διάβολος, με ένα είδος αναστεναγμού.
Ο φόβος των παρευρισκομένων ήταν τόσο μεγάλος που ένα πλήθος ανθρώπων από εκείνη την ώρα ξεκίνησε στο μονοπάτι της σωτηρίας, εγκαταλείποντας τον διάβολο και τα πράγματά του.
320 - Τώρα ο κόσμος χάνεται!
Από τότε που ήμουν στην επαρχία θυμάμαι έναν άνθρωπο που είχε ξεκινήσει για τα σύνορα με μια άμαξα και ένα μωρό. Στο δρόμο τα άλογα τρόμαξαν, κατευθυνόμενα προς έναν γκρεμό. Ο φτωχός πήδηξε από την άμαξα εγκαίρως και δραπέτευσε με το παιδί του σώος και αβλαβής. Όταν είδε το παιδί που δραπέτευσε - φώναξε: Τώρα η άμαξα και τα άλογα μπορεί να χαθούν... τώρα ο κόσμος χαθεί...
Έτσι συμβαίνει και με τη σωτηρία της ψυχής. Όλος ο κόσμος χαθεί με όλες τις ηδονές και τις απολαύσεις του - μακάρι να μπορούσαμε να δούμε την ψυχή μας να σώζεται. Αλλά οι σημερινοί Χριστιανοί κρίνουν ακριβώς το αντίθετο: περιπλανώνται κερδίζοντας τον κόσμο, χάνοντας την ψυχή τους, ξεχνώντας τα λόγια του Σωτήρα:
Τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο, αλλά χάσει την ψυχή του; (Λουκάς 9, 25).
321 - Όταν ένας άντρας ψάχνει για νύφη .
Όταν ένας άντρας ψάχνει για νύφη, είναι γνωστό ότι έχει πολλές απαιτήσεις. Χρειάζεται μια νύφη που πρέπει να είναι όμορφη, πλούσια, υγιής, από καλή οικογένεια, καθαρή, κ.λπ. Δηλαδή, όσο το δυνατόν περισσότερη υλική και πνευματική προίκα.
Όταν όμως ο ουράνιος Νυμφίος (Ιησούς Χριστός) αναζητά νύφη (τη σωτηρία μιας ψυχής), συμβαίνουν ακριβώς τα αντίθετα. Ο Ουράνιος Νυμφίος αναζητά μια φτωχή, άσχημη, άρρωστη, ακάθαρτη νύφη, ακόμη και λόγω των λόγων Του: Δεν ήρθα να καλέσω τους δίκαιους σε μετάνοια, αλλά αμαρτωλούς, επειδή οι υγιείς δεν έχουν ανάγκη από γιατρό, αλλά οι άρρωστοι (Ματθαίος 9:13).
Αλλά, μετά από αυτόν τον άγιο αρραβώνα, ο Ουράνιος Νυμφίος αμέσως πλουτίζει τη νύφη Του. Την ντύνει με λευκά ρούχα, την στολίζει και την φορτώνει με μια πολύτιμη προίκα.
Αγαπητέ αναγνώστη! Κι εσύ πρέπει να είσαι μια τέτοια νύφη του Ουράνιου Νυμφίου. Και να ξέρεις, αγαπητέ μου, ότι ο Νυμφίος δεν ζητά άλλη προίκα παρά τις αμαρτίες σου και τα δάκρυά σου. Η προίκα που μας ζητά ο ουράνιος Νυμφίος είναι η προίκα με την οποία η Μαγδαληνή στέκεται στα πόδια του Κυρίου: τη μετάνοιά μας και τα δάκρυά μας. Αλλά σε αντάλλαγμα, μόλις αρραβωνιαστούμε τον ουράνιο Νυμφίο, μας δίνει μια προίκα πιο πολύτιμη από όλα τα πλούτη αυτού του κόσμου.
Και ας μην ξεχνάμε την προίκα που ζητήθηκε από τις 10 παρθένες τη νύχτα του γάμου: να είναι αιώνια αναμμένα τα λυχνάρια μας με το λάδι της προσευχής και της αγρυπνίας.
322 - Πουλιά σε ένα Μουσείο
Την άλλη μέρα επισκέφτηκα ένα μουσείο με κάθε είδους λούτρινα ζωάκια και πουλιά.
Στο τμήμα των πτηνών, ένιωθες σαν να ήσουν σε ένα δάσος. Κοίτα τον αετό με τα φτερά του απλωμένα, να στέκεται σαν έτοιμος να πετάξει. Κοίτα τον κοτσύφη με το ράμφος του ανοιχτό, έτοιμος να τραγουδήσει, τον κύκνο σαν να επιπλέει στο νερό, και τον πελαργό σαν να κρύβει έναν βάτραχο. Σε όλα τα μέρη, κάθε είδους πουλιά, να στέκονται σαν έτοιμοι, έτοιμοι να πετάξουν.
Αλλά, δυστυχώς, αυτός ο κόσμος των πουλιών ήταν ένας νεκρός κόσμος. Τα πουλιά είχαν μόνο την εμφάνιση ζωής, αλλά στην πραγματικότητα ήταν νεκρά. Δεν υπήρχε ζωή μέσα τους, ήταν γεμάτα άχυρο.
Σκέφτηκα μέσα μου ότι έτσι είναι οι Χριστιανοί χωρίς το δώρο και τη ζωογόνο χάρη του Αγίου Πνεύματος. Οι άνθρωποι τηρούν ορισμένα έθιμα, φέρουν όμορφα ονόματα αγίων, αλλά στις πράξεις τους είναι ειδωλολάτρες. Με την πνευματική τους ζωή είναι ένα είδος νεκρού, επειδή δεν υπάρχει πνεύμα στο στόμα τους, στην καρδιά τους και στη ζωή τους.
- Το κακό παράδειγμα
Ένας νεότερος ιερέας, πολύ της μόδας με τον σύγχρονο κόσμο, κλήθηκε να δει έναν σοβαρά άρρωστο νεαρό άνδρα, ο οποίος είχε καταστρέψει τον εαυτό του σωματικά και ψυχικά μέσα από την επιπόλαιη ζωή του. - Πώς φτάσατε σε αυτή την κατάσταση - τον ρώτησε ο ιερέας.
Ο νεαρός του απάντησε: - Για να είμαι ειλικρινής, φταις κι εσύ γι' αυτό... - Πώς είναι δυνατόν; - είπε αγανακτισμένος ο ιερέας - δεν άκουσες μόνο καλά πράγματα στα κηρύγματά μου;... - Αλήθεια - απάντησε ο νεαρός, αλλά σε είδα να πηγαίνεις σε πάρτι και κινηματογράφους και από τότε άρχισα να τους επισκέπτομαι όσο πιο συχνά γινόταν. Αλλά δεν ήμουν ικανοποιημένος με αυτό, αλλά ένιωθα όλο και περισσότερο έλξη προς αυτούς τους χώρους διασκέδασης, και έτσι έπεφτα όλο και περισσότερο στον βούρκο και την αμαρτία.
Τότε ο ιερέας ένιωσε πόσο αληθινά είναι τα λόγια του Αποστόλου Παύλου: Να προσέχετε από κάθε τι που φαίνεται κακό! (Α' Θεσ. 5, 22).
(Από τις παραβολές του Επισκόπου Γρηγορίου της Αράδ).
324 - Οι Δύο Μπότες
Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου, στο ιταλικό μέτωπο, ένας αξιωματικός μου διηγήθηκε ένα περιστατικό με πολύ συγκινητικό νόημα.
Οι στρατοί της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας στέκονταν σε ένα σημείο απέναντι από τους ιταλικούς στρατούς· η απόσταση μεταξύ τους ήταν μόνο μικρή.
Οι Αυστροούγγροι στρατιώτες σκέφτηκαν να κάνουν ένα χλευαστικό αστείο εναντίον των Ιταλών. Δεδομένου ότι η Ιταλία στον χάρτη έχει σχήμα μπότας, οι στρατιώτες πήραν μια μπότα και, γεμίζοντάς την με κάθε είδους χώμα, την πέταξαν στα ιταλικά χαρακώματα.
Σε αυτό, οι Ιταλοί ανταπέδωσαν με μια πολύ κατάλληλη και όμορφη απάντηση. Παίρνοντας μια καινούργια μπότα, τη γέμισαν με πορτοκάλια, σύκα, λεμόνια και άλλα καλούδια που παρασκευάζονται στη γλυκιά γη της Ιταλίας. Στη συνέχεια, έδεσαν ένα κομμάτι χαρτί στην μπότα στο οποίο έγραψαν: Ο καθένας δίνει ό,τι μπορεί και ό,τι έχει - και το πέταξαν στα αυστροουγγρικά χαρακώματα, από όπου τους είχαν εκτοξεύσει τον χλευασμό.
Ο καθένας μπορεί να φανταστεί το αποτέλεσμα που είχε αυτή η κατάλληλη απάντηση. Οι χλευαστές έμειναν αμήχανοι και ντροπιασμένοι. Και φυσικά σταμάτησαν να πετούν χώμα στα ιταλικά χαρακώματα.
Το παράδειγμα των Ιταλών μπορεί να αποτελέσει μάθημα για όλους εμάς τους Χριστιανούς. Πόσο καλό θα ήταν αν οι Χριστιανοί αντιδρούσαν με τον ίδιο τρόπο στον χλευασμό και τη βλασφημία που τους έρχεται! Όταν τους πετιέται μια μπότα χλευασμού και βλασφημίας, ας απαντήσουν με μια άλλη μπότα γεμάτη με τους γλυκούς καρπούς της χριστιανικής αγάπης και συγχώρεσης, αφήνοντας έτσι και τους άλλους να καταλάβουν ότι ο καθένας δίνει ό,τι έχει και ό,τι μπορεί. Με αυτή την έννοια, ο Σωτήρας είπε επίσης να πετάμε ψωμί, ως απάντηση σε εκείνους που μας πετάνε πέτρες.
Αυτό δεν είναι μόνο υπομονή, αλλά και νίκη του Ευαγγελίου. Μπορείτε να φέρετε τον κακό στον Σωτήρα μόνο με το να του πετάτε - ως απάντηση στα σκουπίδια του - το γλυκό ψωμί της αγάπης του Ευαγγελίου.
Ας το πάρουμε αυτό, οι στρατιώτες του Κυρίου, στις ψυχές μας. Ας χρησιμοποιήσουμε επίσης την μπότα των Ιταλών παντού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου