Γιατί είναι δυστυχισμένοι οι σύγχρονοι άνθρωποι; Επειδή η αμαρτία στην οποία έχουν συνηθίσει και έχουν ριζώσει τους έχει στερήσει ό,τι πιο πολύτιμο και αναντικατάστατο - την αγνότητα και την αγνότητα της καρδιάς. Στην αγνότητα βρίσκεται η μεγάλη χαρά και το φως, ενώ στην αμαρτία βρίσκεται το σκοτάδι και η θλίψη. Η εποχή μας μπορεί να χαρακτηριστεί άχαρη όχι με την έννοια ότι η Εκκλησία έχει στερηθεί από χάρη, αλλά επειδή η ανθρώπινη καρδιά, δηλητηριασμένη από την αμαρτία, χάνει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται και να διατηρεί τη χάρη. Οι αρχαίοι Χριστιανοί διέφεραν από τους σύγχρονους κυρίως στο ότι κατοικούσαν στη χάρη, ζούσαν και ανέπνεαν τη χάρη, ένιωθαν καθαρά τα αποτελέσματά της, τη βίωναν, σαν να την άγγιζαν με την καρδιά τους, και άκουγαν τα άφατα, σιωπηλά λόγια της.
Για αυτούς, η χάρη δεν ήταν μόνο η ελπίδα για μελλοντικές ευλογίες στη Βασιλεία των Ουρανών, αλλά και η χαρά που γέμιζε τη γήινη ζωή τους, παρά τις θλίψεις και τους διωγμούς.
Η χάρη έκανε τους Χριστιανούς τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στη γη και τις χριστιανικές κοινότητες νησιά φωτός στη σκοτεινή θάλασσα του παγανιστικού κόσμου. Οι άνθρωποι ένιωθαν την απτή παρουσία της χάρης και αντιλαμβάνονταν την απώλειά της ως τη μεγαλύτερη ατυχία, βιώνοντάς την ως σκοτάδι και πόνο στην ψυχή, ως χωρισμό από τον Θεό, την Πηγή της ζωής.
Επομένως, οι Χριστιανοί φύλαγαν τη χάρη σαν φλόγα λυχναριού από τον άνεμο, φυλάσσοντας τις καρδιές τους από ακάθαρτες σκέψεις, όπως τα μάτια τους από την άμμο και τη σκόνη. Στις μέρες μας, όταν ο στόχος και το περιεχόμενο της χριστιανικής ζωής έχει πάψει να είναι η απόκτηση της χάρης, η απώλειά της μόλις που γίνεται αισθητή.
Οι σύγχρονοι Χριστιανοί δεν καταλαβαίνουν τι χάνουν από την αμαρτία, δεν βλέπουν τι συμβαίνει στις καρδιές τους, ποια άσχημα πράγματα φωλιάζουν εκεί. Επομένως, η ζωή τους φαίνεται να είναι βαμμένη σε μια γκρίζα απόχρωση, σαν λυκόφως, οι ψυχές τους σαν ουρανός καλυμμένος με πυκνά σύννεφα: μια ακτίνα ηλιακού φωτός θα λάμψει για μια στιγμή μέσα από τα κενά στα σύννεφα και μετά θα σβήσει ξανά. Χωρίς καθαρότητα σκέψης, η ψυχή δεν μπορεί να αντανακλάσει το φως της χάρης.
Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Καρέλιν)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου