Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2019
Saint Jean (Maximovitch) a fortement lutté contre la pseudo-tradition d’Halloween dans le milieu américano-russe de San Francisco.
Saint Jean (Maximovitch) a fortement lutté contre la pseudo-tradition d’Halloween dans le milieu américano-russe de San Francisco. La veille du 1er novembre 1964, Un groupe de Russes a organisé ce soir-là un bal d'Halloween. Dans la cathédrale de San Francisco, à cette époque, la Veillée nocturne été célébrée et un certain nombre de personnes étaient absentes, au grand chagrin de Vladyka. Après le service, Vladyka s'est rendue à l'endroit où le bal était encore en cours. Il monta les marches et entra dans la salle, à la stupéfaction absolu des participants. La musique s'arrêta et Vladyka, dans un silence total, regarda les gens stupéfaits, faisant lentement et délibérément le tour de toute la salle, le bâton pastoral à la main. Il ne dit pas un mot, et aucun n'était nécessaire ; le simple regard de la Vladyka ouvra la conscience de tous, comme le montrait la consternation générale. Vladyka partit en silence ; et le lendemain à l'Église, tonna tel un nouveau Moïse chantant le cantique de pénitence.
Mon nom est Christos P., j'ai 46 ans, et je vis en Grèce du Nord. En 2004, j'ai été opéré pour une tumeur au cerveau.
Mon nom est Christos P., j'ai 46 ans, et je vis en Grèce du Nord. En 2004, j'ai été opéré pour une tumeur au cerveau. Après trois ans et demi, elle est apparue à nouveau. J'ai rendu visite à beaucoup de médecins, mais aucun n'a accepté de m'opérer. J'étais très déprimé et déçu. J'étais très déprimé et déçu. Finalement, j'ai trouvé un médecin qui a accepté d'oser essayer cette intervention difficile. Mes parents m'ont dit d'aller vénérer saint Luc, qui était médecin, et qu'il m'aiderait, comme il en a aidé d'autres.
Je me suis décidé et je suis allé vénérer et prier dans la ville de G. où il y a une église de saint Luc. Là, j'ai rencontré un prêtre pieux et humble, Le Père K. il m'a donné de la force et du courage, et il y servi la paraclèse pour moi. Je me suis confessé, j'ai communié, et je suis parti pour l'opération. Une nuit, j'ai vu dans mon rêve saint Ephrem, il m'a dit ne pas m'inquiéter, et que tout irait bien.
Le 13 Mars 2007, j'entrai dans la salle d'opération. Même si j'étais sous sédatifs, je pouvais voir les médecins qui m'opéraient, avec saint Luc et saint Ephrem. Saint Luc opérait, portant de petits verres circulaires, et tenant un vieux scalpel. Saint Ephrem, cependant, me tenait la main, me disant de ne pas avoir peur, et avec sa main gauche il inondait ma tête de lumière. Lorsque l'opération fut terminée, je suis allé à l'unité de soins intensifs, et de nouveau saint Luc est apparu devant moi, en me disant: "J'étais là avec toi dans la salle d'opération."
Je lui ai répondu: "Je sais."
Sorti de la salle d'opération, j'ai entendu mon chirurgien me dire: "C'est la première fois que la chirurgie a été aussi facile."
Je tiens à souligner que je ne savais rien au sujet de ces deux saints [avant qu'ils n'apparaissent]. Depuis lors, ils sont devenus mes anges gardiens.
Η περιγραφή των Δημητρίων, της μεγάλης εμποροπανηγύρεως κατά τον μεσαίωνα στη Θεσσαλονίκη, δίνεται στο έργο ανωνύμου του 12ου "Τιμαρίων".
Η περιγραφή των Δημητρίων, της μεγάλης εμποροπανηγύρεως κατά τον μεσαίωνα στη Θεσσαλονίκη, δίνεται στο έργο ανωνύμου του 12ου "Τιμαρίων". Στο κείμενο καταγράφονται οι εθνικότητες των εμπόρων από όλο τον γνωστό κόσμο, όπως Έλληνες, Σέρβοι, Βούλγαροι, Ούγγροι και Ρώσοι, Ιταλοί, Ίβηρες και Λουζιτανοί, Γαλάτες, Σύριοι και Αιγύπτιοι, οι οποίοι συνέρρεαν στην πόλη με αφορμή τα Δημήτρια.
«Τα Δημήτρια είναι μια γιορτή όπως τα Παναθήναια στους Αθηναίους και τα
Πανιώνια στους Μιλησίους. Και γίνεται για τους Μακεδόνες το πιο μεγάλο
πανηγύρι, γιατί συγκεντρώνονται σ’ αυτό όχι μόνο ντόπιοι, αλλά πανταχόθεν και παντός φυλής – Έλληνες από κάθε τόπο, διάφορες φυλές Βουλγάρων, από αυτούς που κατοικούν ανάμεσα στο Δούναβη και τη Σκυθία, Ιταλοί, Καμπανοί, Ισπανοί, Πορτογάλοι και Κέλτες, που ζουν πέρα από τις Άλπεις. Και εν ολίγοις, οι ακτές του ωκεανού στέλνουν κόσμο στο Μάρτυρα για να προσκυνήσει και να ζητήσει την προστασία του. Τόσο πολύ έχει διαδοθεί η φήμη του στις περιοχές τις Ευρώπης.»
«Ἑορτὴ δὲ ἦν τὰ Δημήτρια ὥσπερ ἐν Ἀθήνησι Παναθήναια καὶ Μιλησίοις τὰ
Πανιώνια· γίνεται δὲ καὶ παρὰ Μακεδόσι μεγίστη τῶν πανηγύρεων. συρρεῖ γὰρ ἐπ’ αὐτὴν οὐ μόνον αὐτόχθων ὄχλος καὶ ἰθαγενής, ἀλλὰ πάντοθεν καὶ παντοῖος, Ἑλλήνων τῶν ἁπανταχοῦ, Μυσῶν τῶν παροικούντων γένη παντοδαπὰ Ἴστρου μέχρι καὶ Σκυθικῆς, Καμπανῶν Ἰταλῶν Ἰβήρων Λυσιτανῶν καὶ Κελτῶν τῶν ἐπέκεινα Ἄλπεων· καὶ συλλήβδην εἰπεῖν, ὠκεάνειοι θῖνες ἱκέτας καὶ θεωροὺς ἐπὶ τὸν μάρτυρα πέμπουσι· τοσοῦτον αὐτῷ τῆς δόξης κατὰ τὴν Εὐρώπην περίεστιν.»
Η μεγαλύτερη όλων των εμποροπανηγύρεων, όπως χαρακτηρίζεται, ήταν μια τεράστια, άρτια οργανωμένη και πιθανώς εξειδικευμένη, υπαίθρια αγορά για τη μεταπράτηση ποικίλων εμπορευμάτων, από νήματα, υφάσματα, είδη οικιακού εξοπλισμού, σκευών και επίπλων, έως ζωντανά ζώα, όπως βοοειδή, πρόβατα και χοίροι.
«παντοῖον εἶδος, ὅσα ἐν ὑφάσμασι καὶ νήμασιν ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν καὶ ὅσα ἐκ Βοιωτίας καὶ Πελοποννήσου καὶ ὅσα ἐξ Ἰταλίας εἱς Ἕλληνας ἐμπορικαὶ νῆες κομίζουσιν. ἀλλὰ καὶ Φοινίκη πολλὰ συνεισφέρει καὶ Αἴγυπτος, Ἰσπανία καὶ Ἡράκλειοι στῆλαι ἰστουργοῦσαι τῶν ἐπίπλων τὰ κάλλιστα. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀμεσως ἐκ τῶν χωρῶν πρὸς τὴν πάλαι Μακεδονίαν καὶ Θεσσαλονίκην κομίζουσιν ἔμποροι· Εὔξεινος δὲ πρὸς τὸ Βυζάντιον τὰ ἑαυτοῦ διαπέμπων ἐκεῖθεν καὶ οὗτος κοσμεῖ τὴν πανήγυριν, πολλῶν ἵππων πολλῶν ἡμιόνων ἀγόντων τὰ ἐκεῖθεν ἀγώγιμα. [...]· ἵπποι χρεμετίζοντες βόες μυκώμενοι, πρόβατα βληχώμενα χοῖροι γρυλλίζοντες καὶ κύνες βαΰζοντες.»
Jan Brueghel the Elder, The Great Fish Market, 1603
Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2019
Μήν. Νοέμβρης ἕχων ἡμέρας λ´, ἡ ἡμέρα ἕχει ὥρας ι´ καί ἡ νύξ ὥρας ιδ´
Μήν. Νοέμβρης
ἕχων ἡμέρας λ´, ἡ ἡμέρα ἕχει ὥρας ι´ καί ἡ νύξ ὥρας ιδ´
Εἰς τήν πρώτην, μνήμη τῶν Ἁγίων καί Θαυματουργῶν Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Διαμιανοῦ καί τῆς μητρός αὐτῶν Θεοδότη τῶν ἐξ Ἀσίας.
«Τήν χάριν λαμβῶντες τῶν ἱαμάτων εφαπλοῦται τήν ῥῶσιν τῆς ἐν ἀνάγκαις».
Ὁ οὐρανός πάντα βρέχει τά ἀστέρια του πάνω στή γῆ.
Οἱ Ὡριωνίδες εἶναι μιά μέτριας ἔντασης βροχή διαττόντων, πού κάθε χρόνο ἐμφανίζονται άπό τίς 2 Ὀκτωβρίου ἔως τίς 7 Νοεμβρίου. Οἱ καλύτερες ὥρες γιά παρατήρηση εἶναι μέ κατεύθυνση πρός τήν Ἀνατολή, λίγο μετά τά μεσάνυχτα καί πρίν τήν αὐγή.
Ἀπό ὅτι φαίνεται προέρχονται άπό τόν ἀστερισμό τοῦ Ὡρίωνα, κάτι πού ἐξηγεῖ καί τήν ὀνομασία τους, ἑνῶ δημιουργούνται ἀπό τήν «οὐρά» πού ἕχει ἀφήσει πίσω του ὁ κομήτης τοῦ Χάλεϊ.
Δεκάδες μετέωρα -συνήθως γύρω στά 20 τήν ὥρα- μέ μέγεθος μόλις ἕνός κόκου ἄμμου, εἰσέρχονται καί καίγονται στήν ἀτμόσφαιρα τῆς Γῆς.
Τά «πεφταστέρια» τους εἶναι γρήγορα καί συχνά κινούνται μέ μεγάλη ταχύτητα ὥς 67 χιλιομέτρων τό δευτερόλεπτο, ἀφήνοντας ἔντονα ἵχνη στόν οὐρανό.
On this day we commemorate St. John Kochurov, a simple priest from Russia
On this day we commemorate St. John Kochurov, a simple priest from Russia who came to this country to do missionary work at the turn of the last century only to go back to Russia at the time of the Russian Revolution. There, amidst all the chaos and religious persecution, he became one of the first martyrs as the Soviets began to systematically execute over twelve million Orthodox Christians. Ironically, rather than eradicating Christianity, this merciless wave of persecution actually made the Church that much stronger as others fed off of the faith, courage, and conviction of these new martyrs for Christ!
Because so many Christians lost their lives during this era of religious persecution, the saying arose, “Squeeze a handful of Russian soil and out will come the blood of the martyrs.”
Fr. John
+αρχιμ. Βαρθολομαίος Καθηγούμενος της Ι. Μονής του Εσφιγμένου
Να αγαπάς, να ειρηνεύεις, να χαμογελάς.
- Γέροντα, γιατί μας λέτε συνέχεια,
"να αγαπάμε!", "να ειρηνεύουμε!", "να χαμογελάμε!";
Αυτές οι προτροπές είναι λόγια του Ιησού, δείχνοντας έτσι τρόπο ζωής στον άνθρωπο.
Ο Χριστός, κατά την εδώ παρουσία Του, μας προέτρεπε ν' αγαπάμε τον εαυτό μας και τον πλησίον.
Να αγαπάμε ακόμη και τον εχθρό μας και να ειρηνεύουμε.
Μετά την Ανάστασή Του, θέλοντας να διώξει τον φόβο και την απελπισία, που είχε κυριεύσει τους μαθητές, κατά την σύλληψη και τον σταυρικό Του θάνατο, σε κάθε εμφάνισή Του τους χαιρετούσε, μεταδίδοντάς τους την ειρήνη, την δική Του ειρήνη, λέγοντας σ' όλους "ειρήνη υμίν".
- Πώς μπορούμε, όμως, εμείς σήμερα να επιβιώσουμε μ' αυτές τις προτροπές;
Πώς μπορούμε να κάνουμε πράξη αυτά που λέτε, ενώ δεχόμαστε καθημερινές προκλήσεις και πάντα υπάρχει κάποιος άλλος, που μας εμποδίζει και δεν μας αφήνει να ορθοποδήσουμε;
Η αγάπη και η ειρήνη είναι η απάντηση στην ερώτηση.
Χωρίς την αγάπη δεν έχει νόημα η ζωή. Γεμίζει απελπισία και θλίψη.
Η αγάπη δίνει νόημα και λόγο ύπαρξης στον άνθρωπο.
Όταν αγαπάς δεν μπορείς να μένεις άπρακτος, αγωνίζεσαι συνεχώς.
Αγωνίζεσαι να προστατεύσεις αυτό που αγαπάς ή να το κερδίσεις πάλι, αν τυχόν το στερήθηκες.
Η αγάπη γεννά την διάθεση για αγώνα.
Επειδή οι δύσκολες συνθήκες και οι καταστάσεις, που επικρατούν, μπορεί να σε γεμίσουν με αμφιβολίες, ψυχολογική ένταση και τελικά να παρατήσεις τον αγώνα, η αγάπη σου γι' αυτό που θες να πετύχεις ή να κατακτήσεις θα αντισταθεί στην δύναμη, που σε ωθεί να τα παρατήσεις και θα σου δώσει την δύναμη να συνεχίσεις τον αγώνα σου.
Γι' αυτό ακούς συνεχώς την προτροπή "να αγαπάς!"
- Η ειρήνη πώς επιτυγχάνεται;
Η αγάπη γεννά την διάθεση για προσπάθεια και αγώνα.
Η αγάπη για τον στόχο, που έχεις βάλει σκοπό να κατακτήσεις, όσο μεγάλη κι αν είναι η δυσκολία, δημιουργεί μέσα σου μια σιγουριά ότι θα τα καταφέρεις.
Αυτή η σιγουριά μεταφράζεται σε εσωτερική ειρήνη.
Η ειρήνη σου δίνει το δικαίωμα όχι απλά να βλέπεις το πρόβλημα, αλλά και να διακρίνεις τις αιτίες και την λύση του.
Ταυτόχρονα δεν απομακρύνει την έννοια του λάθους από την ζωή σου.
- Τι σημαίνει, όμως, το λάθος στην ζωή του κάθε ανθρώπου;
Το μεγαλύτερο λάθος του ανθρώπου είναι η σιγουριά του ότι δεν κάνει λάθος ποτέ.
Μ' αυτόν τον λογισμό, δεν αναγνωρίζει ποτέ τα λάθη του, με συνέπεια να μη διορθώνεται και να βαδίζει στην ζωή του επάνω στα λάθη του, με οδηγό τον εγωισμό του.
Με την εσωτερική ειρήνη, όμως, αναγνωρίζει το λάθος του και έχει όλο τον χρόνο να το διορθώσει.
Στα λόγια μεν μπορεί να ακούγεται πολύ εύκολο, πρακτικά δε δεν μιλάμε για την απόλυτη ειρήνη.
Αυτήν την χαρίζει μόνο ο Χριστός.
Η προτροπή, όμως, "να ειρηνεύεις!" σημαίνει να προσπαθήσεις, έστω λίγο. Βάλ' το στην σκέψη σου και κάν' το έργο. Βλέποντας ο Θεός την προσπάθειά σου "στο λίγο", θα σε ανταμείψει με "το πολύ", και θα νιώσεις την παρουσία Του δίπλα σου.
Άραγε τότε, με τον Θεό δίπλα σου, δεν θα νιώσεις την απόλυτη ειρήνη;
- Πώς μπορώ, όμως, να χαμογελώ;
- Φαντάσου εσένα να αγωνίζεται για κάτι που αγαπάς.
Φαντάσου να γεμίζεις μέσα σου με ειρήνη, που είναι απόρροια της αγάπης γι' αυτό που αγωνίζεσαι να κερδίσεις.
Φαντάσου την παρουσία του Θεού στην ζωή σου!
Δεν είναι λόγοι αυτοί να χαμογελάς;
Το χαμόγελο σου δίνει θάρρος και κουράγιο.
Επιπλέον ενθαρρύνεις και τους άλλους, που σε βλέπουν να αγωνίζεσαι. Το χαμόγελο φωτίζει το πρόσωπο και σκορπά ελπίδα και φως.
Στην προτροπή "να χαμογελάς"
η μόνη απάντηση είναι το χαμόγελο σου!
Το χαμόγελο είναι τελικά η απόδειξη της αγάπης, που ειρηνεύει απόλυτα και πλήρως τον κάθε άνθρωπο.
+αρχιμ. Βαρθολομαίος
Καθηγούμενος της Ι. Μονής του Εσφιγμένου
Η Ορθόδοξη εκκλησία της Πολωνίας αγιοκατάταξε 30 ορθοδόξους άνδρες οι οποίοι μαρτύρησαν από τους παπικούς Πολωνούς στην περιοχή Puchały Stare το 1946. Η ομάδα των Πολωνών είχε σκοτώσει συνολικά 80 ορθοδόξους από την ευρύτερη περιοχή.
Η Ορθόδοξη εκκλησία της Πολωνίας αγιοκατάταξε 30 ορθοδόξους άνδρες οι οποίοι μαρτύρησαν από τους παπικούς Πολωνούς στην περιοχή Puchały Stare το 1946.
Η ομάδα των Πολωνών είχε σκοτώσει συνολικά 80 ορθοδόξους από την ευρύτερη περιοχή.
Ελεγε ο μακαριστός άγιος Γέροντας Κύριλλος, γνήσιος υποτακτικός και άξιος διάδοχος του Αγίου Ιακώβου..........
Ελεγε ο μακαριστός άγιος Γέροντας Κύριλλος,
γνήσιος υποτακτικός και άξιος διάδοχος του Αγίου Ιακώβου, στην ηγουμενία της
Μονής Οσίου Δαβίδ: "" Μεγάλο στομάχι νά 'χουμε.Μεγάλη καρδιά νά
'χουμε: Πλατυτέρα των Ουρανών.Να τους χωράει όλους. Καλούς, κακούς.....
"" (Από το βιβλίο " ΔΙΚΑΙΟΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΖΩΣΙ").
Από το βιβλίο «Ένας άγιος Γέροντας, ο μακαριστός π. Ιάκωβος (Τσαλίκης)»
Ελεγε ο Αγιος Ιάκωβος:《...... έχω καρδιά, έχω πολλές παθήσεις. Αλλά
«τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν» δεν τα υπολογίζω καθόλου.
Βλέπω καθημερινώς τον τάφο, ότι είμαι θνητός άνθρωπος. Αλλά μέσα σ’ αυτό το
θνητό σαρκίο κατοικεί ψυχή αθάνατος. Φροντίζω για την ψυχή μου που είναι πράγμα
αθάνατο. Γι’ αυτό, παιδιά μου, κι εσείς να φροντίζετε για την ψυχή σας, κοντά
στους Πατέρες της Εκκλησίας》.
《Ενα χαρακτηριστικό θαύμα του Οσίου Ιακώβου, αφορά τον μακαριστό Επίσκοπο Νικαίας Γεώργιο Παυλίδη.
.......《Ενα χαρακτηριστικό θαύμα του Οσίου Ιακώβου,
αφορά τον μακαριστό Επίσκοπο Νικαίας Γεώργιο Παυλίδη, έναν άγιο άνθρωπο,που
είχε έλθει στο Μοναστήρι,πριν αρρωστήσει,στον Γέροντα Ιάκωβο και είχε
εξομολογηθεί.Υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και νοσηλευόταν στην εντατική σε
Νοσοκομείο των Αθηνών, σε κατάσταση καταστολής.Κάποιοι παρακάλεσαν τον Γέροντα
να πάει να τον σταυρώσει με το χεράκι του Οσίου Δαβίδ και να προσευχηθεί γι'
αυτόν.Πράγματι πήρε το χεράκι του Οσίου Δαβίδ,
πέρασε από τον Αγιο Ιωάννη τον Ρώσο και τον παρακάλεσε να πάει κι αυτός
μαζί του για να βοηθήσει.Πήγαν στο Νοσοκομείο και για μισή ώρα κάθισε μόνος του
δίπλα στον Μητροπολίτη, ο οποίος ήταν σε αφασία και προσευχήθηκε.Μετά μισή ώρα
άνοιξε την πόρτα και είπε στους συνεργάτες του Μητροπολίτη : "" Σας
θέλει ο Σεβασμιώτατος"" ,ο οποίος είχε ανασηκωθεί καθόταν στο κρεβάτι
και άρχισε να συνομιλεί με τους συνεργάτες του! 》
(Απόσπασμα από ομιλία του Ηγουμένου της Μονής
Οσίου Δαβίδ Γέρ.Γαβριήλ, στην Λάρισα,την 6-4-2014).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
