Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011
Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟΥ ΛΕΣΒΟΥ
Αρχων Αγγέλων Μιχαήλ Πρωτάγγελος υπάρχεις
Στας ουρανίους στρατιάς Ζει Μέγας Αρχιστράτηγος.
Βολίς το θείο βλέμμα σου τα πέρατα ελέγχει.
Σε ποια παράκληση πιστού η χάρις σου δεν τρέχει!
Γοργόφτερος κι αστραφτερός πάνοπλος παραστέκεις,
Μπροστά στο θρόνο του Θεού Μεγάλος Αρχιγέτης.
Δέος και φόβο Αρχάγγελε μπρος τη μορφή σου έχω,
Μη με τις πράξεις στερηθώ τη χάρη σου προσέχω.
Ελέγχεις και παρατηρείς τις πράξεις της ζωής μας.
Μ` αυτές θα κρίνεις τελικά την τύχη της ψυχής μας.
Ζυγόν κρατάς Αρχάγγελε, ζυγόν δικαιοσύνης,
κατά τα έργα καθενός ανάλογα θα κρίνεις.
Η θεωρία σου φρικτή σ` όσους παραστρατούνε.
Αλοίμονο! του ξίφους σου το τέλος θα δεχτούνε.
Θυριωδίες και κλαυθμοί σκεπάσανε τη γη μας.
Πρόφθασε Ταξιάρχα μου, γίνε καταφυγή μας.
Ίσταται πρόδηλος παντού λέων καθοπλισμένος,
Έτοιμος να εκδικηθείς τους παραστρατημένους.
Κάλλη ουρανία κοσμούν την άυλη μορφή σου.
Τίνους πιστού το καύχημα δεν είναι η δυναμής σου;
Λάμπεις και ακτινοβολείς σαν υλαρός κοιτάζει
Γίνεσαι μέγας τιμωρός, σαν τους κακούς δικάζεις.
Μεγάλε Ταξιάρχα μου μεγάλη σου η χάρις.
Μη με θυμό την άθλιαν ψυχήν μου παραλάβεις.
Νόμοι απαραβίαστοι, οι θείες προσταγές σου,
Μύρια, άυλα τάγματα εις τις διαταγές σου.
Ξίφος αμφίστομο κρατάς στην κραταιά σου χείρα.
Συ, των θνητών σου τας ψυχάς καθοδηγείς τη μοίρα.
Ουρανόδρομε Μιχαήλ, Ταξίαρχε Μεγάλε,
Εις τους κινδύνους της ζωής τα` άγιο σου χέρι βάλε.
Πολέμους γέμισε η γη άφρονες κυβερνούνε,
Στο χείλος της καταστροφής τον κόσμο οδηγούνε.
Ροαίς τα δάκρυα κυλούν από μύριους πόνους.
Πρόφθασε, Ταξιάρχα μου, μη μας αφήνεις μόνους.
Ζω στο καμίνι, η ζωή βράζει σαν Αμαρτία,
Παραφροσύνη οδηγεί μόνο στην απληστία.
Το τέλος κάθε μέρας μας κοντά σε Σε μας φέρνει,
Στο νου μας όμως δεν περνά, ποιος την ψυχή μας παίρνει.
Υμνος ας γίνει ολόκληρη η ταπεινή ψυχή μου.
Φύλαξ παγκόσμιος Εσύ, πρόμαχος παραστάτης.
Γένου Μέγα Ταξιάρχε όλων μας ο Προστάτης!
Χριστού μας δημιούργημα όσο κι αν αμαρτήσω
Την θύρα του ελέους σου φώτισε να χτυπήσω.
Ψάλλουν τα χείλη των πιστών ύμνους από καρδίας.
Θεράπευσον τα τραύματα της μαύρης αμαρτίας.
Ω! προστάτα Μιχαήλ την ταπεινή γραφή μου
Δέξου την σαν την πιο αγνή που έχω προσευχή μου.
ΠΟΙΗΜΑ ΜΙΧΑΗΛ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΕΙΚΟΝΑ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ - 1 ΜΑΙΟΥ 856 Μ.Χ
Πριν 4 χρόνια σε κάποιο μέρος της νήσου Λέσβου οι αρχαιολόγοι βρήκαν μια εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Την παράδωσαν στον Κατασκευαστή Ανάγλυφων Εικόνων κ. Μιχαήλ Δημητρίου. Ο συγκεκριμένος φτιάχνει τα σπαθιά και τα παπούτσια του Ταξιάρχη Μανταμάδου..
Η φωτογραφία είναι όταν την έφτιαξε και φάνηκε πως ήταν αρχικά.
Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011
Νεαρή ομογενής με δυο μεταμοσχεύσεις καρδιάς θα κομίσει το περιστέρι των Θεοφανείων
ΒΟΣΤΩΝΗ.
Η σημερινή γιορτή των Θεοφανείων θα έχει ξεχωριστή σημασία για την νεαρή κοπέλα Σταυρούλα Ζωή Καραβοκύρη από το Τάρπον Σπρινγκς της Φλόριδας, η οποία έχει υποβληθεί σε δύο μεταμοσχεύσεις καρδιάς και επιλέχθηκε να κομίσει ένα ολάσπρο περιστέρι από το ναό του Αγίου Νικολάου στο σημείο που θα γίνει η 105η τελετή της κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού για τον Αγιασμό των Υδάτων.
Η Σταυρούλα Καραβοκύρη γεννήθηκε με ένα θάλαμο στην καρδιά της, κι από τότε παλεύει κυριολεκτικά να κρατηθεί στη ζωή, κέρδισε και κερδίζει αντιμετωπίζοντας τρομακτικές αντιξοότητες και δυσκολίες. Τα φετινά Θεοφάνεια όμως είναι κι ένα είδος επιβράβευσης της ψυχικής της δύναμης και υπομονής.
Την ιστορία της την δημοσίευσε πρόσφατα η αμερικανική εφημερίδα «St. Petersburg Times», από την οποία και αντλήσαμε τις πληροφορίες για την νεαρή ομογενή από την Κάλυμνο, η οποία αύριο θα είναι μέτοχος της μακρόχρονης παράδοσης της κοινότητας του Αγίου Νικολάου στο Τάρπον Σπρινγκς.
Την πρότεινε η διευθύντρια της χορωδίας, Κατερίνα Φακλή, η οποία υπηρετεί στη θέση αυτή από το 1971 και κάθε χρόνο επιλέγει μία νέα ανύπανδρη κοπέλα, η οποία να έχει επίδοση σε ακαδημαϊκή αριστεία και ενεργό συμμετοχή στη ζωή της κοινότητας, να ηγηθεί της ιερής πομπής από το ναό του Αγίου Νικολάου στο χώρο της κατάδυσης του Σταυρού, κομίζοντας ένα άσπρο περιστέρι. Η κ. Φακλή είπε πως η Σταυρούλα «είναι πολύ αφοσιωμένη, δεν το βάζει κάτω ποτέ» και συμπλήρωσε «κι αυτό ισχύει για ολόκληρη την οικογένειά της, δεν αποθαρρύνονται».
Η Σταυρούλα, της οποίας η επιλογή ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα, δήλωσε πως «είναι τιμή για μένα να κομίσω το περιστέρι». Και συμπλήρωσε: «Πήγα στον ιερέα και του είπα πόσο πολύ εκτιμώ το γεγονός ότι με επιλέξατε, φίλησα το χέρι του και άρχισα να κλαίω».
Τονίζεται ότι το περιστέρι συμβολίζει το Αγιο Πνεύμα, όπως αναφέρεται και υμνολογικά στο τροπάρι των Θεοφανείων «...και το πνεύμα εν είδει περιστεράς εβεβαίου του λόγου το ασφαλές» και το οποίο απελευθερώνεται στον αέρα κι αμέσως μετά ακολουθεί η ρίψη του Τιμίου Σταυρού στο νερό από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, ο οποίος κατά παράδοση προΐσταται της τελετής των Θεοφανείων. Αμέσως νέοι καταδύονται στη θάλασσα για να ανασύρουν το σταυρό. Αύριο αναμένεται να βουτήξουν 78 νέοι, ενώ θεωρείται ξεχωριστή ευλογία για εκείνον ο οποίος αναδύει το σταυρό.
Είναι «θαύμα» το γεγονός που η Σταυρούλα Καραβοκύρη είναι σήμερα ζωντανή. Γεννήθηκε στην Κάλυμνο μόνο με ένα θάλαμο στην καρδιά, ενώ οι γιατροί στην Αθήνα είπαν στην μητέρα της, την Ειρήνη, πως ήταν δύσκολη η περίπτωσή της και να την αφήσει να πεθάνει. Η μητέρα της, όμως, δεν τους άκουσε, πήγε τη Σταυρούλα στο Λονδίνο όπου υπεβλήθη στην πρώτη εγχείρηση ανοικτής καρδιάς, ενώ ακολούθησαν κι άλλες εγχειρήσεις.
Στην ηλικία των 12 ετών ήλθε στο Παιδικό Νοσοκομείο του Πίτερσμπεργκ (Petersburg) όπου υπεβλήθη σε μεταμόσχευση καρδιάς. Ολα πήγαν καλά, επέστρεψε στην Ελλάδα αλλά έπειτα από τρία χρόνια όταν ήταν 15 ετών άρχισε καινούργια δοκιμασία. Είπε πως «λιποθύμησα δύο φορές, οι γιατροί είπαν ότι χρειαζόμουν άλλη μεταμόσχευση διότι αυτή η καρδιά που είχα δεν λειτουργούσε καλά και το σώμα μου την απέρριπτε. Οι γιατροί από την Ελλάδα μου έδωσαν τα χαρτιά για να έλθω στην Αμερική και να γίνω βασικά καλά».
Στις 27 Αυγούστου του 2005 η Σταυρούλα ήλθε στις Ηνωμένες Πολιτείες και μπήκε αμέσως στο νοσοκομείο «All Children’s Hospital». Είπε πως «δεν μπορούσα να αναπνεύσω από μόνη μου, χρειαζόμουν οξυγόνο. Επειτα από δυόμισι μέρες που είχα μπει στη λίστα αναμονής βρέθηκε μόσχευμα καρδιάς και έγινε η δεύτερη εγχείρηση μεταμόσχευσης την 1η Σεπτεμβρίου του 2005».
Η κ. Ειρήνη Καραβοκύρη μετακόμισε με την Σταυρούλα και τα άλλα τέσσερα μικρότερα παιδιά της στο Τάρπον Σπρινγκς όπου υπάρχει οικογενειακή υποστήριξη. Ο σύζυγός της παρέμεινε στην Ελλάδα όπου έχει επιχείρηση λατομείου.
Η Σταυρούλα φοίτησε στο Λύκειο του Τάρπον Σπρινγκς. Το 2008 νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο τους δύο τελευταίους μήνες που βρισκόταν στο τελευταίο έτος επειδή το σώμα της είχε την τάση να αποβάλλει το μόσχευμα της καρδιάς. Οι γιατροί της επέτρεψαν να παραστεί στην τελετή της αποφοίτησης, αλλά επειδή ήταν πολύ αδύνατη για να περπατήσει μπήκε στο χώρο απονομής των διπλωμάτων πάνω σε ηλεκτροκίνητο καροτσάκι από εκείνα που χρησιμοποιούν οι παίκτες του γκολφ και πήρε το δίπλωμά της.
Ξεπέρασε και αυτό το ιατρικό περιστατικό αισίως και σήμερα είναι τριετής φοιτήτρια στο Κολέγιο St. Petersburg στο παράρτημα του Τάρπον Σπρινγκς στον τομέα της Πληροφορικής Υγείας. Παίρνει 13 χάπια τρεις φορές την ημέρα για να είναι σε συγχρονισμό η καρδιά με το σώμα της.
Η ίδια είπε πως «είναι ευλογία που βρίσκομαι στο Τάρπον Σπρινγκς. Οι θείες μου είναι εδώ κι είχαμε βοήθεια για να βρούμε ένα συγκεκριμένο Νοσοκομείο. Πληροφορηθήκαμε για το ‘All Children’s’ από έναν εξάδελφό μας. Είναι θαυμάσιο και δεν θα το άλλαζα».
Είπε ότι «μέχρι τώρα πηγαίνω πολύ καλά» και συμπλήρωσε «απλώς πάμε βήμα - βήμα».
Η Σταυρούλα άρχισε να ψάλλει στη χορωδία της εκκλησίας πριν τρία χρόνια. «Μου αρέσει η γλώσσα και μου θυμίζει το σπίτι μου όταν έψαλλα με την γιαγιά μου. Μου αρέσει που ψάλλω στη χορωδία κι αυτό είναι πολύ σπουδαίο», είπε και συμπλήρωσε, πως «οι ύμνοι που ψάλλουμε μου θυμίζουν όταν ήμουν στην Ελλάδα».
Εν τω μεταξύ, ο ελληνικής καταγωγής City Commissioner του Τάρπον Σπρινγκς, Κρις Αλαχούζος, μιλώντας στον συντάκτη του «Εθνικού Κήρυκα», Σταύρο Μαρμαρινό, είπε ότι αναμένονται να παρακολουθήσουν τον μεγάλο εορτασμό 20.000 περίπου επισκέπτες.
«Ο Δήμος του Τάρπον Σπρινγκς με τη συνεργασία της κοινότητας του Αγίου Νικολάου κάνουν όλες τις προετοιμασίες εδώ και καιρό», τόνισε ο κ. Αλαχούζος. «Μάλιστα τα ελληνικά Θεοφάνεια, όπως γίνονται εδώ, είναι ημέρα εορτής στην περιοχή μας».
Ο κ. Αλαχούζος πρόσθεσε ότι ο ετήσιος αυτός εορτασμός στο Τάρπον Σπρινγκς, είναι φημισμένος σε όλη την Αμερική.
Είπε ακόμα, ότι τριγύρω από τον κολπίσκο Σπρινγκ Μπάγιου, όπου γίνεται η κατάδυση του Σταυρού, συγκεντρώνονται καθήμενοι και όρθιοι μέχρι τα 30.000 άτομα.
Ο κ. Αλαχούζος ανέφερε, επίσης, ότι τα τοπικά αμερικανικά Μέσα Ενημέρωσης έχουν αρχίσει εδώ και μέρες να προβάλλουν τον μεγάλο εορτασμό των Θεοφανείων, σε ανάμνηση της Βάπτισης του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό. Χθες το πρωί, μάλιστα, το τοπικό τηλεοπτικό Κανάλι 10 του μεγάλου δικτύου «CBS», επρόκειτο να κάνει ζωντανή εκπομπή, από την αυλή του ιερού ναού του Αγίου Νικολάου, όπου υπάρχει και το άγαλμα του Ελληνα νέου, ο οποίος βουτά στη θάλασσα για να πιάσει το Σταυρό των Θεοφανείων.
«Επειδή περιμένουμε, όπως πάντα, πολύ κόσμο, εκτός από την τοπική αστυνομική δύναμη, καλούμε άνδρες και από άλλα αστυνομικά τμήματα για να βοηθήσουν στην περιφρούρηση της τάξης», είπε ο κ. Αλαχούζος. «Ο πληθυσμός του Τάρπον Σπρινγκς είναι 26.000 κάτοικοι. Κατά τον εορτασμό, θα έχουμε στην περιοχή διπλάσιο περίπου αριθμό κόσμου. Τα Θεοφάνεια είναι μια γιορτή εδώ, που αντιπροσωπεύει το Τάρπον Σπρινγκς και όλους τους κατοίκους του. Εχει, όμως, ιδιαίτερη σημασία για τους Ελληνες, γιατί είναι η Βάπτιση του Χριστού. Προσκαλούμε όλους, όχι μόνο τους ελληνικής καταγωγής, από όλη την Αμερική, να έλθουν στη μεγάλη αυτή γιορτή του Τάρπον Σπρινγκς».
Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011
ΤΗ ΣΤ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ - Τά Άγια Θεοφάνεια τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Επεφάνης σήμερον τή οικουμένη, καί τό φώς σου Κύριε, εσημειώθη εφ' ημάς, έν επιγνώσει υμνούντάς σε. Ήλθες εφάνης τό Φώς τό απρόσιτον.
Ο Οίκος
Τή Γαλιλαία τών Εθνών, τή τού Zαβουλών χώρα, καί τού Νεφθαλείμ γαία, ως είπεν ο Προφήτης, φώς μέγα έλαμψε Χριστός, τοίς εσκοτισμένοις φαεινή ώφθη αυγή, εκ Βηθλεέμ αστράπτουσα, μάλλον δέ εκ Μαρίας ο Κύριος πάση τή οικουμένη ανατέλλει τάς ακτίνας, ο Ήλιος τής Δικαιοσύνης. Διό οι εξ Αδάμ γυμνοί, δεύτε πάντες υποδύωμεν αυτόν, ίνα θαλφθώμεν, σκέπη γάρ γυμνών, καί αίγλη εσκοτισμένων, ήλθες εφάνης τό Φώς τό απρόσιτον.
Σήμερον ο Δεσπότης, κλίνει τόν αυχένα, χειρί τή τού Προδρόμου.
Σήμερον Ιωάννης, βαπτίζει τόν Δεσπότην, εν ρείθροις, Ιορδάνου.
Σήμερον ό Δεσπότης, νάμασιν ενθάπτει, βροτών τήν αμαρτίαν.
Σήμερον ο Δεσπότης, άνωθεν μαρτυρείται, Υιός ηγαπημένος.
Σήμερον ο Δεσπότης, ήλθεν αγιάσαι, τήν φύσιν τών υδάτων.
Σήμερον ο Δεσπότης, τό βάπτισμα λαμβάνει, υπό χειρός Προδρόμου.
Δόξα...
Μεγάλυνον ψυχή μου, τής τρισυποστάτου, καί αδιαιρέτου, θεότητος τό κράτος.
Καί νύν...
Μεγάλυνον ψυχή μου, τήν λυτρωσαμένην, ημάς εκ τής κατάρας.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ο μονογενής Υιός, ο ών εις τόν κόλπον τού Πατρός, ο αληθινός Θεός, η πηγή τής ζωής καί τής αθανασίας, τό φώς τό εκ φωτός, ο ελθών εις τόν κόσμον τού φωτίσαι αυτόν, καταύγασον ημών τήν διάνοιαν τώ Αγίω σου Πνεύματι, καί πρόσδεξαι ημάς μεγαλωσύνην καί ευχαριστίαν σοι προσάγοντας, επί τοίς απ' αιώνος θαυμαστοίς σου μεγαλουργήμασι, καί τή επ' εσχάτων τών αιώνων σωτηρίω σου οικονομία. Εν ή τό ασθενές ημών καί πτωχόν περιβαλόμενος φύραμα, καί τοίς τής δουλείας μέτροις συγκατιών, ο τών απάντων Βασιλεύς, έτι καί δουλική χειρί εν τώ Ιορδάνη βαπτισθήναι κατεδέξω, ίνα τήν τών υδάτων φύσιν αγιάσας ο αναμάρτητος, οδοποιήσης ημίν τήν δι' ύδατος καί Πνεύματος αναγέννησιν, καί πρός τήν πρώτην ημάς αποκαταστήσης ελευθερίαν. Ού τινος θείου Μυστηρίου την ανάμνησιν εορτάζοντες, δεόμεθά σου φιλάνθρωπε Δέσποτα. Ράνον εφ' ημάς τούς αναξίους δούλους σου, κατά τήν θείαν σου επαγγελίαν, ύδωρ καθάρσιον, τής σής ευσπλαγχνίας τήν δωρεάν, εις τό επί τώ ύδατι τούτω τήν αίτησιν ημών τών αμαρτωλών ευπρόσδεκτον γενέσθαι τή σή αγαθότητι, καί τήν ευλογίαν σου δι' αυτού ημίν τε καί παντί τώ πιστώ σου χαρισθήναι λαώ, εις δόξαν τού αγίου προσκυνητού σου Ονόματος. Σοί γάρ πρέπει πάσα δόξα, τιμή, καί προσκύνησις, σύν τώ ανάρχω σου Πατρί, καί τώ παναγίω, καί αγαθώ, καί ζωοποιώ σου Πνεύματι, νύν καί αεί, καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν.
Ποίημα Σωφρονίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων
Τριάς υπερούσιε, υπεράγαθε, υπέρθεε, παντοδύναμε, παντεπίσκοπε, αόρατε, ακατάληπτε. Δημιουργέ τών νοερών ουσιών καί τών λογικών φύσεων, η έμφυτος αγαθότης, τό Φώς τό απρόσιτον, τό φωτίζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τόν κόσμον, λάμψον καμοί τώ αναξίω δούλω σου, φώτισόν μου τής διανοίας τά όμματα, όπως ανυμνήσαι τολμήσω τήν άμετρον ευεργεσίαν καί δύναμιν. Ευπρόσδεκτος γενέσθω η παρ' εμού δέησις διά τόν παρεστώτα λαόν, όπως τά πλημμελήματά μου μή κωλύσωσιν ενθάδε παραγενέσθαι τό άγιόν σου Πνεύμα, αλλά συγχώρησόν μοι ακατακρίτως βοάν σοι καί λέγειν καί νύν, Υπεράγαθε Δοξάζομέν σε Δέσποτα φιλάνθρωπε, Παντοκράτορ, προαιώνιε Βασιλεύ. Δοξάζομέν σε τόν Κτίστην, καί Δημιουργόν τού παντός. Δοξάζομέν σε, Υίέ τού Θεού μονογενές, τόν απάτορα εκ Μητρός, καί αμήτορα εκ Πατρός, εν γάρ τή προλαβούση Εορτή νήπιόν σε είδομεν, εν δέ τή παρούση τέλειόν σε ορώμεν, τόν εκ τελείου τέλειον επιφανέντα Θεόν ημών. Σήμερον γάρ ο τής Εορτής ημίν επέστη καιρός, καί χορός αγίων εκκλησιάζει ημίν, καί Άγγελοι μετά ανθρώπων συνεορτάζουσι,
Σήμερον η χάρις τού Αγίου Πνεύματος, εν είδει περιστεράς, τοίς ύδασιν επεφοίτησε.
Σήμερον ο άδυτος Ήλιος ανέτειλε, καί ο κόσμος τώ φωτί Κυρίου καταυγάζεται. Σήμερον η Σελήνη λαμπραίς ταίς ακτίσι τώ κόσμω συνεκλαμπρύνεται.
Σήμερον οι φωτοειδείς αστέρες τή φαιδρότητι τής λάμψεως τήν οικουμένην καλλωπίζουσι.
Σήμερον αί νεφέλαι υετόν δικαιοσύνης τή ανθρωπότητι ουρανόθεν δροσίζουσι. Σήμερον ο Άκτιστος υπό τού ιδίου πλάσματος βουλή χειροθετείται.
Σήμερον ο Προφήτης καί Πρόδρομος τώ Δεσπότη προσέρχεται, αλλά τρόμω παρίσταται, ορών Θεού πρός ημάς συγκατάβασιν. Σήμερον τά τού, Ιορδάνου νάματα εις ιάματα μεταποιείται τή τού Κυρίου παρουσία.
Σήμερον ρείθροις μυστικοίς πάσα η κτίσις αρδεύεται.
Σήμερον τά τών ανθρώπων πταίσματα τοίς ύδασι τού Ιορδάνου απαλείφονται. Σήμερον ο Παράδεισος ηνέωκται τοίς ανθρώποις, καί ο τής Δικαιοσύνης Ήλιος καταυγάζει ημίν.
Σήμερον τό πικρόν ύδωρ, τό επί Μωϋσέως τώ λαώ, εις γλυκύτητα μεταποιείται τή τού Κυρίου παρουσία.
Σήμερον τού παλαιού θρήνου απηλλάγημεν καί ως νέος Ισραήλ διεσώθημεν. Σήμερον τού σκότους ελυτρώθημεν, καί τώ φωτί τής θεογνωσίας καπαυγαζόμεθα.
Σήμερον η αχλύς τού κόσμου καθαίρεται τή επιφανεία τού Θεού ημών. Σήμερον λαμπαδοφεγγεί πάσα η κτίσις άνωθεν.
Σήμερον η πλάνη κατήργηται, καί οδόν ημίν σωτηρίας εργάζεται η τού Δεσπότου επέλευσις.
Σήμερον τά άνω τοίς κάτω συνεορτάζει, καί τά κάτω τοίς άνω συνομιλεί. Σήμερον η Ιερά καί μεγαλόφωνος τών Ορθοδόξων πανήγυρις αγάλλεται. Σήμερον ο Δεσπότης πρός τό βάπτισμα επείγεται, ίνα αναβιβάση πρός ύψος τό ανθρώπινον.
Σήμερον ο ακλινής τώ ιδίω οικέτη υποκλίνεται, ίνα ημάς εκ τής δουλείας ελευθερώση.
Σήμερον Βασιλείαν ουρανών ωνησάμεθα, τής γάρ Βασιλείας τού Κυρίου ουκ έσται τέλος.
Σήμερον γή καί θάλασσα τήν τού κόσμου χαράν εμερίσαντο, καί ο κόσμος ευφροσύνης πεπλήρωται.
Είδοσάν σε ύδατα, ο Θεός, είδοσάν σε ύδατα καί εφοβήθησαν. Ο Ιορδάνης εστράφη εις τά οπίσω, θεασάμενος τό πύρ τής θεότητος, σωματικώς κατερχόμενον, καί εισερχόμενον επ' αυτόν, ο Ιορδάνης εστράφη εις τά οπίσω, θεωρών τό Πνεύμα τό Άγιον, εν ε ίδει περιστεράς κατερχόμενον, καί περιϊπτάμενόν σοι, ο Ιορδάνης εστράφη εις τά όπίσω, ορών τόν Αόρατον οραθέντα, τόν Κτίστην σαρκωθέντα, τόν Δεσπότην εν δούλου μορφή, ο Ιορδάνης εστράφη εις τά οπίσω, καί τά όρη εσκίρτησαν, Θεόν εν σαρκί καθορώντα, καί νεφέλαι φωνήν έδωκαν, θαυμάζουσαι τόν παραγενόμενον, φώς εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού, δεσποτικήν πανήγυριν σήμερον εν τώ Ιορδάνη ορώντες, αυτόν δέ τόν τής παρακοής θάνατον, καί τό τής πλάνης κέντρον, καί τόν τού, Άδου σύνδεσμον εν τώ Ιορδάνη βυθίσαντα, καί Βάπτισμα σωτηρίας τώ κόσμω δωρησάμενον. Όθεν καγώ ο αμαρτωλός καί ανάξιος δούλός σου, τά μεγαλεία τών θαυμάτων σου διηγούμενος, συνεχόμενος φόβω, εν κατανύξει βοώ σοι
Ανυμνήσωμεν οι πιστοί, τής περί ημάς τού Θεού οικονομίας τό μέγεθος, εν γάρ τώ ημών παραπτώματι, γενόμενος άνθρωπος, τήν ημών κάθαρσιν Καθαίρεται εν τώ Ιορδάνη, ο μόνος καθαρός καί ακήρατος, αγιάζων εμέ καί τά ύδατα καί τάς κεφαλάς τών δρακόντων, συντρίβων επί τού ύδατος. Αντλήσωμεν ούν ύδωρ, μετ' ευφροσύνης αδελφοί, η γάρ χάρις τού Πνεύματος, τοίς πιστώς αντλούσιν, αοράτως επιδίδοται, παρά Χριστού τού Θεού, καί Σωτήρος τών ψυχών ηιμών.
Μεγάλυνον ψυχή μου, τήν τιμιωτέραν καί ενδοξοτέραν, τών άνω στρατευμάτων. (Δίς)
Mεγάλυνον ψυχή μου, τόν εν Ιορδάνη, ελθόντα βαπτισθήναι.
Μεγάλυνον ψυχή μου, τόν υπό Προδρόμου, τό βάπτισμα λαβόντα.
Μεγάλυνον ψυχή μου, τόν εκ τής πατρώας, φωνής μαρτυρηθέντα.
Μεγάλυνον ψυχή μου, τόν ένα τής Τριάδος, κλίναντα τόν αυχένα, καί βάπτισμα λαβόντα.
Προφήτα, δεύρο πρός με, έκτεινον τήν χείρα, καί βάπτισόν με τάχος.
Προφήτα, άφες άρτι, καί βάπτισόν με θέλων, πληρώσαι καί γάρ ήλθον, πάσαν δικαιοσύνην.
Τόν φωτισμόν ημών, τόν φωτίσαντα πάντα άνθρωπον, ιδών ο Πρόδρομος, βαπτισθήναι παραγενόμενον, χαίρει τή ψυχή, καί τρέμει τή χειρί, δείκνυσιν αυτόν, καί λέγει τοίς λαοίς, Ίδε ο λυτρούμενος τόν Ισραήλ, ο ελευθερών ημάς εκ τής φθοράς. Ω αναμάρτητε, Χριστέ ο Θεός ημών, δόξα σοι.
Τού Λυτρωτού ημών, υπό δούλου βαπτιζομένου, καί τή τού Πνεύματος παρουσία μαρτυρουμένου, έφριξαν ορώσαι Αγγέλων στρατιαί, φωνή δέ ουρανόθενηνέχθη εκ Πατρός. Ούτος όν ο Πρόδρομος χειροθετεί, Υιός μου υπάρχει ο αγαπητός, εν ώ ηυδόκησα, Χριστέ ο Θεός ημών, δόξα σοι.
Τά Ιορδάνια ρείθρα, σέ τήν πηγήν εδέξατο, καί ο Παράκλητος, εν είδει περιστεράς κατήρχετο, κλίνει κορυφήν, ο κλίνας ουρανούς, κράζει καί βοά, πηλός τώ πλαστούργώ. Τί μοι επιτάττεις τά υπέρ εμέ; εγώ χρείαν έχω τού σού Βαπτισμού. Ω αναμάρτητε, Χριστέ ο Θεός ημών, δόξα σοι.
Ό παππούς και ό προπάππος μου ήσαν έμποροι εκατομμυριούχοι. Στην Σαμάρα μια ολόκληρη λεωφόρος ήταν δική τους. Ονομαζόταν λεωφόρος της Καζάνσκαγια.
ΣΤΑΡΕΤΣ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ
ΟΜΙΛΙΑ Α' (1907)
1. Ό παππούς και ό προπάππος μου ήσαν έμποροι εκατομμυριούχοι. Στην Σαμάρα μια ολόκληρη λεωφόρος ήταν δική τους. Ονομαζόταν λεωφόρος της Καζάνσκαγια. Γιατί στο σύνολο της ή οικογένεια μας είχε προστάτη την Παναγία του Καζάν.
Όταν ήμουν 3-4 ετών, πήγαινα συχνά στην Εκκλησία
μαζί με τον πατέρα μου. Πολλές φορές, ενώ βρισκόμουν δίπλα στην εικόνα της Παναγίας, μου φαινόταν ότι ή Θεοτόκος με κοίταζε σαν να ήταν ζωντανή ότι μου χαμογελούσε- και ότι με εκκαλούσε κοντά της. Μα εγώ έτρεχα στον πατέρα μου.
-Μπαμπά, μπαμπά, είναι ζωντανή! του έλεγα.
-Ποιά, παιδί μου; με ερωτούσε ό πατέρας μου.
-Ή Παναγία.
Μα ό πατέρας μου δεν με καταλάβαινε!
Κάποτε, όταν ήμουν έξι ετών, συνέβη τον έξης: Βρισκόμαστε σε ένα εξοχικό μας κοντά στο Όριενμπουργκ. Το σπίτι ήταν μέσα σε ένα τεράστιο κήπο-πάρκο, πού το φύλαγαν φύλακες και σκυλιά. Έτσι ήταν αδύνατο να γλιστρήσει μέσα απαρατήρητο οποιοδήποτε περιθωριακό πρόσωπο. Μια ημέρα λοιπόν, εγώ με τον πατέρα μου κάναμε εκεί τον περίπατο μας. Και ξαφνικά, χωρίς να το καταλάβουμε από που, φάνηκε μπροστά μας ένας γέροντας. Πλησίασε τον πατέρα μου και του είπε: «Να το θυμάσαι, ότι αυτό το παιδί σου, θα ρθή καιρός πού θα αρπάξει πολλές ψυχές από τον άδη». Γύρισε πίσω και εχάθη! Μάταια τον αναζητήσαμε παντού. Κανένας φύλακας δεν τον είχε δει.
2. Ή μητέρα μου είχε πεθάνει, από όταν γεννήθηκα. Και ό πατέρας μου είχε ξαναπαντρευτεί. Ή μητρυιά μου ήταν πολύ πιστή και ασυνήθιστα καλή γυναίκα τόσο καλή, πού αντικατέστησε σε μένα με τον καλλίτερο τρόπο την μητέρα μου. Και κάτι παραπάνω μου έδωκε ανατροφή, πού ίσως, δεν θα μπορούσε να μου δώσει ή φυσική μητέρα μου! Κάθε πρωί σηκωνόταν πολύ ενωρίς, με έπαιρνε και πηγαίναμε μαζί στην Εκκλησία να ακούσουμε τον όρθρο, παρ' όλο πού ήμουν ακόμη τόσο μικρός.
Κάποτε ξύπνησα το πρωί πολύ ενωρίς. Μα δεν ήθελα να σηκωθώ. Μια υπηρέτρια έχυνε στην μητέρα μου νερό να πλυθεί. Εγώ κουκουλώθηκα με τις κουβέρτες. Ή μητέρα ήταν έτοιμη. Την ακούω να λέει: «Αχ ό Παύλος μας κοιμάται ακόμη! Δός μου λίγο κρύο νερό». Καταλαβαίνω, τί το ήθελε και ξετρυπώνω κάτω από την κουβέρτα: «Μαμά, να ξύπνησα»! λέω. Με έντυσαν και πήγα με την μητέρα στην Εκκλησία. Είναι ακόμη σκοτάδι. Εγώ πότε-πότε έφτιαχνα μπάλες χιόνι. Και έτρεχα από πίσω της!
Την αγαπούσε πολύ την προσευχή. Προσευχόταν και στο σπίτι. Διάβαζε και την παράκληση. Και εγώ με την λεπτή φωνούλα μου επαναλάμβανα σε κάθε τροπάρι: Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
3. Εννέα ετών με έγραψαν στο Γυμνάσιο. Τα μαθητικά χρόνια πέρασαν γρήγορα. Μετά πήγα στο στρατό. Και βρέθηκα στο Καζάν. Κοντά στην Σκέπη μας, την Παναγία του Καζάν.
Όταν έγινα 25 ετών ή μητέρα μου έκαμε μια πρόταση: να μου βρει σύζυγο. Ή επιμονή της με έκαμε και υποχώρησα. Και για πρώτη φορά στην ζωή μου έκαμα παρέα με γυναίκες και άνοιξα συζήτηση μαζί τους. «Θεέ μου, τί ανυπόφορη πλήξη! Όλα και όλα τους τα λόγια ήσαν για περίπατο, για στολίδια, για καπέλα! Τί θα μπορούσα να κουβεντιάσω εγώ με μια γυναίκα; Έ , όχι! είπα. Αυτό δεν ξαναγίνεται!» Πέρασαν άλλα πέντε χρόνια. «Σκέψου, Παύλε μου, μπορεί τώρα να θέλεις να παντρευτείς. Κοίταξε τις αρχόντισσες. Δεν σού αρέσει καμία;» Και πάλι σεβάστηκα την μητέρα μου. Μα όπως και την πρώτη φορά, έτσι και τώρα ή εντύπωση μου ήταν μια σκέτη απογοήτευση. Και αποφάσισα να μη παντρευτώ ποτέ.
Όταν έγινα 35 χρονών, ή μητέρα μού είπε πάλι: «Τί θα γίνει με σένα, Παύλε. Όλο μας γλιστράς. Μα τα χρόνια περνάνε. Μετά δεν θα σε θέλεις καμία. Κοίταξε. Θα έλθει ώρα και θα μετανοιώσης. Και θα είναι πια αργά!» Έκαμα πάλι υπακοή. Και ήρθα σε επαφή με γυναίκες. Ιδού πώς. Την 'ίδια ημέρα ένας φίλος μου είχε ένα μεγάλο «τραπέζι». Ήμουν και εγώ καλεσμένος. Είπα μέσα μου: θα ανοίξω πλατιά συζήτηση, με όποια τύχη να κάθεται δίπλα μου. Και να, δίπλα βάζουν και κάθεται ένας παπάς, πού ήταν περίφημος για την βαθειά πνευματική ζωή του. Και μου άρχισε συζήτηση για την νοερά προσευχή. Τόσο γοητεύτηκα από τα Λόγια του, ώστε ξέχασα κάθε σκέψη να πιάσω κουβέντα με μια γυναίκα, τουλάχιστον μετά το τραπέζι. Και μέσα μου ωρίμασε ή απόφαση να μην έλθω εις γάμου κοινωνία. Την απόφαση μου αυτή την ανακοίνωσα στην μητέρα μου. Εκείνη χάρηκε πολύ. Γιατί πάντοτε το επιθυμούσε να αφιερωθώ στον Κύριο. Αλλά ποτέ δεν μου μίλησε γι' αυτό ή ίδια.
Έτσι με οδήγησε ό Κύριος μας στην μοναχική ζωή. Με την ανεξερεύνητη βουλή Του. Το έλεός Του με έκαμε να πάω στην Όπτινα. Και να γνωρίσω εκεί τον πατέρα Αμβρόσιο. Αυτός μού έδωκε ευλογία να γίνω καλόγερος.
4. Ένα χρόνο πριν πάω στην σκήτη, την δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων, γύριζα στο σπίτι μου από την πρωινή θεία λειτουργία. Ήταν ακόμη σκοτάδι. Ή πόλις μόλις είχε αρχίσει να ξυπνά. Περπατούσα μόνος στους έρημους δρόμους της. Ξαφνικά ήρθε κοντά μου ένας γεροντάκος και μου ζήτησε ελεημοσύνη. Δαγκώθηκα από στενοχώρια. Γιατί δεν κρατούσα ποτέ μαζί μου πορτοφόλι. Και στην τσέπη δεν είχα παρά είκοσι καπίκια. Του τα έδωσα και τα είκοσι. Και του είπα: «Συγγνώμη, παππού, δεν έχω άλλα». Εκείνος με ευχαρίστησε και μου έδωσε ένα κομμάτι αντίδωρο. Το πήρα. Το έβαλα στην τσέπη μου. Και ενώ έκαμα κάτι να πω στον φτωχό, είδα πώς είχε εξαφανισθεί. .Μάταια τον αναζήτησα παντού. Έχάθη, χωρίς να αφήσει ίχνη. Τον επόμενο χρόνο, την ίδια ημέρα άφησα τον κόσμο και μπήκα δόκιμος στην σκήτη.
5. Αν ρίξωμε μια ματιά στην ζωή μας, θα δούμε πώς είναι γεμάτη θαύματα. Μόνο πού εμείς συνήθως δεν κάνομε ιόν κόπο να τα ιδούμε. Τα προσπερνάμε με αδιαφορία.
"Ας μας δώσει ό Κύριος σύνεση να περνάμε τις μέρες της ζωής μας με προσοχή, εργαζόμενοι με φόβο και τρόμο για την σωτηρία μας. Αμήν.
Elder Dobri: The Greatest Donor of St. Alexander Nevsky Cathedral in Sofia.
Γέρων Dobri:
Ο μεγαλύτερος χορηγός βοήθειας
του ΑΓ. Alexander Nevsky Cathedral στη Σόφια
Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ ΤΟΝ 19 ΑΙΩΝΑ.
Ρώσσοι προσκυνητές στον Ιορδάνη ποταμό.
Ιερουσαλήμ - Κήπος της Γεθσημανής
ΒΗΘΑΝΙΑ
Κατασκήνωση για τους Ρώσους προσκυνητές κοντά στον Ιορδάνη ποταμό.
Καραβάνι με πιστούς της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο δρόμο από Jaffa προς την ιερή πόλη της Ιερουσαλήμ.
Το Καραβάνι με τους πιστούς της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους.
Ιερουσαλήμ - Η Αψίδα "Ίδε ο Άνθρωπος" Via Dolorosa.
Γενική άποψη της Τιβεριάδας.
Τιβεριάδα. Ακτή της Θάλασσας της Γαλιλαίας
Η Ιορδάνης Ποταμός
Βηθλεέμ - Η ημέρα των Χριστουγέννων
Βηθλεέμ - Η Γέννησις του σπηλαίου.
Σέρβος ποδοσφαιριστής, Ομολογητής σε τουρκικό γήπεδο!!
Ο διεθνής Σέρβος ποδοσφαιριστής Ματέγια Κέζμαν (MatejaKežman), δεν είναι μόνο ο αφιονισμένος επιθετικός που βλέπουμε μέσα στα γήπεδα. Είναι και ένας πιστός Χριστιανός σε βαθμό που θυμίζει Βραζιλιάνο.
Μάλιστα έχει κάνει το απίστευτο μέσα στην Τουρκία, να πανηγυρίσει, δείχνοντας την μπλούζα του με στάμπα μία εικόνα του Χριστού, ενώ ήταν ποδοσφαιριστής της τουρκικής Φενέρμπαχτσέ (με προπονητή – τότε – τον Ζίκο)!
Ο 30χρονος Κέζμαν σε όλο το δεξί του χέρι έχει “χτυπήσει” πολλά τατουάζ. Ένα γράφει στα σέρβικα: “Μόνο ο Θεός μπορεί να με κρίνει,” και είναι μία φράση του πατέρα Tadej, ενός από τους σύγχρονους μοναχούς της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο Κέζμαν μάλιστα έχει αποκαλύψει πως του αρέσει πολύ η ζωή των μοναχών και σκέφτεται μετά το τέλος της καριέρας του να επιλέξει το δρόμο του μοναχισμού. Με πιθανό προορισμό το Άγιο Όρος.
“Όταν πιο παλιά έκανα επισκέψεις σε μοναστήρια λυπόμουν τους καλόγερους. Τώρα ζηλεύω τον τρόπο ζωής τους. Είναι η μέγιστη προσφορά στον Κύριο. Είναι πολύ δύσκολο να ζεις σε αυτόν τον κόσμο και να σέβεσαι όλες τις Εντολές του Θεού. Προσπαθώ να περνάω όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο αναλογιζόμενος τον Θεό, που μου επέτρεψε να γνωρίζω την αλήθεια και να είμαι στο πλευρό ανθρώπων που τον υπηρετούν” είπε σε παλαιότερη συνέντευξή του ο υποψήφιος μεταγραφικός στόχος του ΠΑΟΚ ενώ δεν έκρυψε και την αδυναμία του: “Άλλοι έχουν εθισμό με το αλκοόλ, με το τσιγάρο, με τις γυναίκες, ενώ στην περίπτωσή μου είναι τα τατουάζ. Παρ’ όλα αυτά, νιώθω ότι το πάθος μου ελαττώνεται μέρα με την μέρα, χάρη στη βοήθεια του Θεού”.
Όταν είχε πανηγυρίσει στην Τουρκία γκολ με τον Χριστό στη φανέλα του είχε προκαλέσει πάταγο με τον κόσμο να αντιδρά και τις εφημερίδες να τον κάνουν πρωτοσέλιδο.
«Αρχαία ελληνικά στην Τουρκία»
Την ώρα που σε µια αφιερωµατική έκδοση-λεύκωµα έλληνες ερευνητές αποκαλύπτουν θησαυρούς της Παναγίας Σουµελά από τις αποθήκες του Μουσείου της Τραπεζούντας και της Αγιάς Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη, ένα ολοσέλιδο ρεπορτάζ στη βρετανική εφηµερίδα «The Independent» –
µε παραποµπή και στο κύριο άρθρο της! – για τους 5.000 εναποµείναντες µουσουλµάνους πέριξ της Τραπεζούντας που µιλάνε µια ποντιακή διάλεκτο, κοντινή στα αρχαία ελληνικά, επαναφέρει στο προσκήνιο τον ελληνισµό του Πόντου και τη µακραίωνη επιβίωση της γλώσσας του. Τα ποντιακά που µιλούν οι περίπου 5.000 κάτοικοι χωριών κοντά στην Τραπεζούντα, στο σπουδαίο κέντρο του Πόντου που ανήκει σήµερα στην Τουρκία, είναι µια διάλεκτος αξιοσηµείωτα κοντά στα αρχαία ελληνικά και θα µπορούσε να δώσει πολλά στοιχεία για την ίδια τη γλώσσα του Σωκράτη και του Πλάτωνα, γράφει ο Στιβ Κόνορ στην εφηµερίδα «The Independent».
Τα λεγόµενα «ρωµαίικα», όπως λέει η ελληνίδα λέκτορας στο Πανεπιστήµιο του Κέµπριτζ Ιωάννα Σιταρίδου, «διατηρούν έναν εντυπωσιακό αριθµό χαρακτηριστικών της γραµµατικής που δίνουν µια αύρα αρχαίων ελληνικών, χαρακτηριστικών που έχουν εντελώς χαθεί από τιςάλλες παραλλαγές των σύγχρονων ελληνικών. Η χρήση του απαρέµφατου χάθηκε από όλες τιςάλλες ελληνικές διαλέκτους. Στα ρωµαίικα, όχι µόνο διατηρήθηκε το απαρέµφατο, αλλά βρίσκουµε επίσης και απαρεµφατικές δοµές που δεν είχαν παρατηρηθεί προηγουµένως και που µόνο σε λατινογενείς γλώσσες έχουν το αντίστοιχό τους».
Τα χωριά που µιλούνρωµαίικα, τα οποία δενέχουν γραπτή εκδοχή, γράφει η εφηµερίδα «The Independent», διατηρούν και άλλα χαρακτηριστικά γεωγραφικής και πολιτισµικής αποµόνωσης. Οι άνθρωποι εκεί σπάνια παντρεύονται εκτός κοινότητας και παίζουντη δική τους µουσική µε το δικό τους όργανο, τη λύρα.
«Γνωρίζω µόνο έναν άντρα που παντρεύτηκε έξω από το χωριό του», παρατηρεί η Ιωάννα Σιταρίδου. «Και η µουσική είναι τόσο χαρακτηριστική, που δεν µπορείς να την µπερδέψεις µε κάποια άλλη». Η λέκτορας του Κέµπριτζ ξεκίνησε την ακαδηµαϊκή της πορεία από τη συγκριτική ιστορική µελέτη των λατινογενών γλωσσών(ιδιαίτερα των ισπανικών και των παλαιών γαλλικών), έκανε όµως έρευνες και για την ιστορική σύνταξη των ελληνικών διαλέκτων – ιδίως των ποντιακών ελληνικών και των κυπριακών.
Οι οµιλούντες τα ρωµαίικα,λέει, είναι σήµερα ευλαβείς µουσουλµάνοι, γι’ αυτό και τους επετράπη η παραµονήτους στον Πόντο µετά τη Συνθήκη της Λωζάννης και την ανταλλαγή των πληθυσµών. Αλλά αλλεπάλληλα κύµατα µετανάστευσης, όπως και η κυρίαρχη επιρροή της τουρκόφωνης πλειονότητας, από κοινού µε την απόλυτη απουσία των ρωµαίικων από τη δηµόσια σφαίρα, τα τοποθετούν αυτόµαταστη λίστα των γλωσσών που διατρέχουν τονµεγαλύτερο, παγκοσµίως, κίνδυνο εξαφάνισης.
Κίνδυνος εξαφάνισης
«Με 5.000 µόνο οµιλούντες τη γλώσσα να έχουν αποµείνει στην περιοχή, τα ρωµαίικα θα είναι σύντοµα µια γλώσσα του παρελθόντος παρά ένα ζωντανό ιδίωµα. Με την εξαφάνισή τους θα χαθεί µια µοναδική ευκαιρία να ξεκλειδώσει ο τρόπος µε τον οποίο η ελληνική γλώσσα εξελίχθηκε», υποστηρίζει η γλωσσολόγος Ιωάννα Σιταρίδου.
Μελέτες της γραµµατικής των ρωµαίικων δείχνουν ότι µοιράζονται πάµπολλες οµοιότητες µε την ελληνική κοινή, τη γλώσσα των ελληνιστικών και ρωµαϊκών χρόνων (4ο αι. π.Χ. - 4ος αι. µ.Χ.). Τα νέα ελληνικά, πάλι, υπέστησαν σηµαντική διαφοροποίηση και θεωρείται ότι προέρχονται από τα βυζαντινά ελληνικά που µιλιόνταν µεταξύ 7ου και 13ου αιώνα.
Πηγή: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, του Μανώλη Πιμπλή
Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΠΣΚΟΒΣΚΙ-ΠΕΤΣΕΡΣΚΙ (ΔΥΤΙΚΗ ΡΩΣΙΑ)
Αυτή η ταινία γυρίστηκε το 1986 στην Ιερά Μονή Pskov-Σπήλαια , όπου ήταν ακόμη εν ζωή, πολλοί πρεσβύτεροι, όπως είναι ο Αρχιμανδρίτης κ. Σεραφείμ, ο Αρχιμανδρίτης Θεοφάνης shiarhimandrit Αλέξανδρος, ο Αρχιμανδρίτης Ναθαναήλ, ο Μελχισεδέκ,ο Αρχιμανδρίτη Ιωάννη.
Θα δείτε μοναδικά πλάνα, που συνέλαβε την καταπληκτικούς και μεγαλούς ασκητές, τους οποίους ο Κύριος έκρινε να ζήσουν στα χρόνια της δίωξης.
Θα δείτε μοναδικά πλάνα, που συνέλαβε την καταπληκτικούς και μεγαλούς ασκητές, τους οποίους ο Κύριος έκρινε να ζήσουν στα χρόνια της δίωξης.
Σύμφωνα με τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, αγωνίζεταν τον καλό αγώνα για τη διατήρηση του θησαυρού της πίστης και να φέρουν στον Θεό ένα τέλειο φρούτο της πνευματικής χριστιανικής ζωής. Αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, καλοσύνη, αγαθότητα, πίστη, πραότητα, εγκράτεια.
ΤΗ Δ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
Η Σύναξις τών Αγίων Εβδομήκοντα Αποστόλων.
Κλεόπαν Ανδρόνικον, Σιλουανόν τε καί Άγαβον, Ανανίαν καί Φίλιππον, Πρόχορον Νικάνορα, Ρούφον καί Σωσθένην, Λίνόν τε καί Στάχυν, Στέφανον Τίμωνα Ερμάν, Φλέγοντα Μάρκον, Λουκάν Σωσίπατρον, Ιάσονα καί Γάϊον καί Τυχικόν, καί Φιλήμονα, ιεροίς μελωδήμασιν, οι πιστοί μακαρίσωμεν.
Νάρκισσος καί Τρόφιμος, Καίσαρ Zηνάς καί Αρίσταρχος, Μάρκος Σίλας καί Γάϊος, Ερμής καί Ασύγκριτος, Απολλως Κηφάς τε, Κλήμης καί Ιούστος, Κούαρτος Έραστος Λουκάς, Ονησιφόρος Κάρπος καί Εύοδος, Ματθίας καί Ιάκωβος καί Ουρβανός Αριστόβουλος, Τυχικός καί Αρίσταρχος, επαξίως τιμάσθωσαν.
Πούδην Ηρωδίωνα, καί Αρτεμάν καί Φιλόλογον, Ολυμπάν τε καί Ρόδιον, Aπελλήν Aμπλίαν, Πατροβάν καί Τίτον, Τέρπνον καί Θαδδαίον, Επαινετόν τόν θαυμαστόν, Αχαϊκόν τε, Ακύλαν Λούκιον, Βαρνάβαν Φουρτουνάτόν τε, καί Απολλώ τόν αοίδιμον, καί τόν Κρήσκην Τιμήσωμεν, τούς σεπτούς θεοκήρυκας.
Στύλοι άσειστοι τής Εκκλησίας, εδραιώματα τής ευσεβείας, γεγενημένοι Μαθηταί τού Θεού ημών, διατηρήσατε ταύτην αλώβητον, αποσοβούντες τού πλάνου τά σκάνδαλα, καί αιτούμενοι, Xριστόν τόν Θεόν εκάστοτε, δωρήσασθαι ημίν τό μέγα έλεος.
Χριστού Mαθητών, χορόν τών Εβδομήκοντα, ενθέως πιστοί, υμνήσωμεν σήμερον, καί πανηγυρίσωμεν, δι' αυτών γάρ πάντες εμάθομεν, Τριάδα σέβειν αμέριστον, υπάρχουσι γάρ λύχνοι θείας Πίστεως.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
