Σήμερα μιλώντας Με έναν γέροντα του Άγιου Όρος...

Σήμερα μιλώντας  Με έναν γέροντα του

Άγιου Όρος 

Τον ρωτήσαμε τι γίνεται  με τον κορονοιο

Η απάντησή του ήταν ότι το κράτος κάνει τεστ για να ανιχνεύσει τον ιο !!!! τον κορονοιο Και καλά κάνει

Αλλά και ο Θεός κάθε μέρα κάνει και αυτός Τεστ να ανιχνεύσει αν μέσα στις καρδιές μας έχουμε τον δικό του Υιό

Τον ΧΡΙΣΤΟ μας 

Για τον κορονοιο να έχετε προσοχή

Και για το Χριστό μας να έχετε προσευχή

+ Blessed Elder Efrem 1st Years Memorial Service Schedule at St. Anthony’s

Πώς γνώρισα τον Άγιο Πορφύριο | Γερόντισσα Άννα | Σοφία Χατζή

 

Οι Άγιοι Πάντες είναι δίπλα μας- δεν έχουμε τα μάτια να τους δούμε - π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

 

«Επισκοπικός Λόγος». Ομιλία του Σεβ.Μητροπολίτου Βεροίας: «Οι 7 λόγοι της Παναγίας». (2ο μέρος)

 

Korte hymne (troparion) van Christus' opstanding

 

Psalter, deel 1

 

"Η άσκηση της αγάπης, οδός προς την αιώνιο ζωή" -Διαδικτυακή Σύναξη Νέων - Μητρ. Μεσογαίας Νικόλαος

 

«Έχει ο Θεός» - Παρέα της Τρίτης

 

Συγκλονιστικές Μαρτυρίες από τον Άγιο Πορφύριο / Συνέντευξη του Γέροντα Ακάκιου στην ΙΜΛ

 

Küçükköy Merkez Camii/Mosque (Former Church of St. Athanasius)

 

Γέρων Γεώργιος Αλευράς | Συνέντευξη για τον Άγιο Πορφύριο

 

ΤΟ ΤΥΡΙ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ - ΟΤΑΝ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗ ΓΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΡΦΥΡΑ

 

Saint Porphyrios: inspiring dialogue with a bird

 

Holy Prophet SOPHONIAS (December 3)

 

Ο π. Μεθόδιος Κρητικός, πνευματικός της μονής του αγ. Πορφυρίου και πνευματικό του τέκνο, μιλά κατά την ημέρα της εορτής του. Η ομιλία έγινε στο μοναστήρι του αγίου στο Μίλεσι Αττικής στις 2 Δεκεμβρίου 2020

 

Παρακλητικός κανόνας στον Άγιο Νικόλαο - Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Σπαρμού Ολύμπου

 

A pornografia é a iconografia do diabo..

 

A pornografia é a iconografia do diabo, cria adolescentes ansiosos e deprimidos, cônjuges infantilizados quando não infiéis. Como ensina C. S. Lewis, "o amor é a grande vitória contra a luxúria".

Jó 31: 1 “Fiz um acordo com os meus olhos. Então, como posso olhar com desejo para uma virgem? "

Provérbios 4:23 "Guarde seu coração mais do que qualquer outra coisa, porque a fonte de sua vida flui dele".

Provérbios 23:19 "Meu filho, ouça e seja sábio: mantenha seu coração no caminho certo".

Discipline-se e seja auto vigilante. Pare de fazer coisas que você sabe que vão desencadear desejos maus. Salmodie, leia as Sagradas Escrituras, reze a oração de Jesus, guarde o seu coração.

Prophet Nahum who lived around 650 BC.

 Today we commemorate the Prophet Nahum who lived around 650 BC. His name in Hebrew means, “comfort” or “consolation” and is believed to be an abbreviated version of the name Nehemiah, meaning “comfort of God (Yehweh).”

Although he is only mentioned once in Holy Scripture (Nahum 1:1), his name in a sense is symbolic to the message of his short, three chapter book (prophecy), which was intended to comfort and console the people of Judah who were being oppressed and brutalized by the mighty Assyrian empire.

Jonah had earlier visited and prophesied to Nineveh, the Assyrian capital around 758 BC. His preaching resulted in a national repentance and return to God. However, this change of heart was short-lived. Nineveh ended up “repenting of its repentance” and returned to idol worship and sinful living. Soon they were back on a course of aggression for world conquest and domination.

Because the Assyrians had again strayed from God, through Nahum, God foretold the complete destruction of their empire. He had spared them once (during the time of Jonah), but would not do so again.

Unlike Jonah, Nahum does not actually go to Nineveh, instead he declares his oracle from afar. Why? Obviously, God knows that the Assyrians will not again repent, thus sadly, there is no need to actually send anyone to them.

Although Nahum’s prophecy is concerned with the downfall of Assyria, it is nevertheless written for the benefit of Judah. God has already demonstrated His extreme patience and long-suffering, now He will demonstrate His wrath! Therefore, the basic message of this prophecy is: though God may be slow to anger and abundant in loving-kindness, His patience and long-suffering is not to be interpreted or construed as indifference or a lack of power. God will always settle His accounts in full. So, beware!

Fr. John

Prophet Habakkuk,

Today we commemorate the Prophet Habakkuk, one of the minor Old Testament prophets. Besides having a “kooky” sounding name, little else is known about his life. He lived around 600 BC and probably resided in Jerusalem during a time when the Chaldeans (Babylonians) were amassing strength and sin was running rampant amongst the people.

The name Habakkuk (Avvakum in Russian) is also unusual, and of uncertain origin. Some believe it derives from the Hebrew word habaq which means “to embrace” – thus, his name would signify his choice to stay ardently embraced to God regardless of what was happening to his people (3:16-19). Other’s feel that the name denotes the “embracing of a struggle,” such as Habakkuk’s inner dilemma in which he wrestles with God’s infinite patience verses His divine justice.

According to a popular Jewish tradition Habakkuk was the son of the Shunammite woman who was visited by Elisha, who told her, “At this season next year you shall embrace (habaq) a son” (II Kings 4:16). A second tradition identifies him with the “watchman” of Isaiah 21:6.

Although he is a man of God and a man of faith, the prophecy of Habakkuk differs from the other prophets in one unique aspect: instead of receiving God’s message and taking it to the people, Habakkuk represents the Hebrews who then takes their complaint to God. In doing so, Habakkuk “wrestles with God” over some very difficult questions – the same type of questions that often cause doubt in us today: How can God permit so much suffering and death? How could God punish His own people? How can a righteous God allow evil people to prosper? Why do bad things happen to good people?

Yet though he is perplexed, has doubts, and doesn’t quite understand why God is doing what He is doing, Habakkuk’s faith remains steadfast and unshaken, regardless of whether he agrees with God or not. Habakkuk simply “takes his stand to watch and await the Lord’s answer” (2:1).

Therefore, the final conclusion of this prophecy is that we must allow God to be God and let Him to do things in His own way and in His own time. Our job is simply to trust Him and to live by faith; “The righteous will live by his faith” (2:4) being the key verse to this entire book. Habakkuk’s steadfast faith and unwavering commitment shine as excellent examples for us to follow, especially during the Great Fast!

Fr. John

Prophet Zephaniah

Prophet Zephaniah

Today we commemorate yet another of the Old Testament prophets: Zephaniah. His name in Hebrew means, “God hides” or “God has hidden” and  may refer to the fact that he was kept hidden from the atrocities suffered under the reign of King Manasseh (cf. II Kings 21:1-18 and II Chronicles 33:1-20).

This prophetic book was probably written around 625 BC and the opening genealogy seems to link Zephaniah to the royal lineage of King Hezekiah.

Because of his stern denunciations of the sins of the people and his impassioned cries for repentance, Zephaniah is often referred to as “the puritan.” Taking a hint then from verse 1:12, artists of the Middle-Ages regularly represented Zephaniah as a man with the lamp, searching Jerusalem for sinners to bring them to punishment.

Aside from these few facts and assumptions, little else is known of this prophet.

A major theme of Zephaniah’s prophesy, focuses on Judgment Day or the “Day of the Lord.” It is viewed as a day of terror and as being an imminent event - i.e. coming soon. This prophecy paints a grim picture of destruction, but out of this chaos will also come a remnant of righteousness. In other words, it may be a day of destruction for many sinful people, but will be a day of deliverance for the faithful.

Fr. John

Τώρα, με την εξαθλίωση των πνευματικών ηγετών ................

 

Τώρα, με την εξαθλίωση των πνευματικών ηγετών και την αποδυνάμωση της πίστης των πιστών, ο Κύριος έδωσε στους ανθρώπους έναν αμερόληπτο ηγέτη που θεραπεύει, διδάσκει και προειδοποιεί - αυτές είναι οι δυσκολίες της ζωής - θλίψη και ασθένεια.

Αρχιμανδρίτης Ιωάννης(Krestyankin)

Η ζωή είναι δύσκολη τώρα, μια ανατριχιαστική πληροφορία καταστρέφει μια ήδη εύθραυστη ισορροπία.

 

Η ζωή είναι δύσκολη τώρα, μια ανατριχιαστική πληροφορία καταστρέφει μια ήδη εύθραυστη ισορροπία. Για να μην αντιδράσουμε τόσο οδυνηρά σε αυτές τις καταιγίδες που διεγείρονται από τον εχθρό, πρέπει να πιστέψουμε ακράδαντα ότι μόνο ο Θεός κυβερνά τον κόσμο και προσπαθούμε, όσο το δυνατόν περισσότερο, να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.

Αρχιμανδρίτης Ιωάννης  (Krestyankin)

Ευχαριστούμε ολο το κόσμο για την βοήθεια που έδωσε για το μοναστήρι μας! Όλες οι ζημιές επιδιορθώθηκαν στο μοναστήρι και στην εκκλησία μας.οι ευλογίες του πάτερ Ιουστινου μαζί ΕΜΑΣ.ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ :ΦΙΛΟΙ ΑΓΙΟΥ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΥ..

 

Σήμερα θα μιλήσω τι μου είπε ο Άγιος Πορφύριος για θάνατο και πένθος | Αθηνά Σιδέρη | Σοφία Χατζή

 

Ησυχαστήριον Αγ.Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτη Γέρακα Ξάνθης | γερόντισσα Άννα | Απόστιχα Εσπερινού εορτής

 

Αγ. Νεκτάριος της νήσου του Σαρωνικού με τους ανθρώπους του μόχθου | Γαλάτεια Σουρέλη

 

Π ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΦΟΥΝΤΑΣ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

 

Η ΕΠΙΣΤΟΛΉ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΎ ΠΟΥ ΈΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΤΟ ΚΑΘΉΚΟΝ ΤΟΥ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ

Έφυγε από τη ζωή μετά από επιπλοκές στη μάχη με τον κορωνοϊό ο πρώην πρόεδρος του Τμήματος Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Νίκος Ντόμπρος.

Ένας ανιδιοτελής άνθρωπος και συνάδελφος,,  νεφρολόγος ,που πρόσφερε τα μέγιστα στον συνάνθρωπο και την επιστήμη. 

Ένας απ τους λίγους με την ειδικότητα αυτή που δεν βρέθηκε να διευθύνει  δικά του ιδιωτικά κέντρα και επιχειρήσεις .

Ένα κείμενο  που που γράφτηκε απ τον ίδιο   και μας προκαλεί βαθειά,συγκίνηση και  θαυμασμό .. 

«Άπληστος ή ολιγαρκής;

Νεαρός γιατρός, φρέσκος απόφοιτος, κατάστρωνα σχέδια με βάση το «κέρδος», το ιατρικό.

Άμα διαλέξω, σκεπτόμουνα, ειδικότητα που ασχολείται με βαριές ασθένειες, με φτωχές

προγνώσεις, ποιο θα είναι το «κέρδος μου; Στη ζυγαριά της άσκησης της ιατρικής μου, τι

θα’ χω να βάλω στο τάσι της προσφοράς; Μια περιορισμένη παράταση της ζωής των

ασθενών μου, θα ήταν ένα αμελητέο κέρδος μου ως γιατρού.

Άμα γίνω, όμως, παιδίατρος ή, πιο καλά, χειρουργός παίδων, θα γιατρεύω ή θα

αποκαθιστώ χειρουργικά παιδιά, τα οποία έχουν μεγάλο προσδόκιμο επιβίωσης και έτσι το

κέρδος μου θα είναι τεράστιο. Βιαζόμουν, βλέπεις, να γίνω γρήγορα «εκατομμυριούχος»

γιατρός, με εκατομμύρια ...έτη ζωής, κερδισμένα για τους μικρούς ασθενείς μου από την

ιατρική μου πράξη.

Όταν, με τη βοήθεια του Θεού, έφτασα στον Καναδά προσπαθώντας να γίνω γιατρός ώστε

να ανταποκρίνομαι στον τίτλο αυτόν, κάτι τέτοιες σκέψεις κυριαρχούσαν στο μυαλό μου.

Ήμουν «άπληστος». Στην πορεία όμως, περνώντας από μια εξαίρετη εκπαίδευση και

παραδειγματιζόμενος από λαμπρούς επιστήμονες-ανθρώπους, άρχισα να κατανοώ την αξία

του να βοηθάς τους απεγνωσμένους, τους καταδικασμένους, με μοναδικό σκοπό ένα

ελάχιστο κέρδος ημερών ή ολίγων μηνών ανθρωποζωής.

Στον αγώνα (στην πάλη) του γιατρού ενάντια στο θάνατο, νικητής βγαίνει πάντα ο θάνατος,

που πάντα σαρκάζει θριαμβευτικά, καθώς στο τέλος σου παίρνει έναν-έναν όλους τους

ασθενείς σου. Κι’ όμως, στον άνισο και ανελέητο αυτόν αγώνα, ο γιατρός μαθαίνει να

ικανοποιείται με τις μικρές αυτές πρόσκαιρες παρατάσεις της ζωής των ασθενών του, που

πετυχαίνει με υπεράνθρωπες προσπάθειες και μεγάλο δόσιμο ψυχής.

Όταν τα δίνεις όλα, κάθε μέρα, σε κάθε αγώνα, για κάθε άρρωστο, μαθαίνεις να χαίρεσαι

και να απολαμβάνεις τις πολύ μικρές καθημερινές νίκες σου, παρόλο που είσαι σίγουρος

για την ήττα σου εκ των προτέρων, γίνεσαι «ολιγαρκής».

Και πώς το πετυχαίνεις άραγε αυτό; Μα ακριβώς με την άδολη, πεντακάθαρη, ανιδιοτελή

προσφορά σου και πάνω από όλα με την αληθινή επαφή σου με τον άρρωστο και τους

συγγενείς του [τα πιο συγκινητικά δώρα που έχω λάβει ως γιατρός είναι εκείνα επιζώντων

συγγενών των ασθενών που έχασα].

Από τη θεία σχέση του γιατρού με τον άρρωστο, πιο κερδισμένος είναι ο γιατρός, όσο κι αν

κουράζεται, όσο κι αν πληγώνεται. Ακριβώς αυτό το αίσθημα της προσφοράς, απαλλαγμένο

εντελώς από την προσδοκία της αναγνώρισης και της αποζημίωσης είναι η μεγάλη μας

(αντ)αμοιβή, η οποία και δεν φορολογείται, ευτυχώς.

Και λίγο πριν απομακρυνθείς από τον άρρωστό σου, πλημυρισμένος από το εξαίσιο

συναίσθημα της προσφοράς, σου έρχεται αβίαστα να τον ρωτήσεις: «Τι σου χρωστάω

ασθενή μου;».

Νίκος Ντόμπρος

ΑΝΑΦΈΡΕΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΦΕΤΙΝΆ ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ.

 

Πολλή κατάθλιψη επιφέρει η καραντίνα κι ας έρχονται ή επειδή έρχονται Χριστούγεννα. Τα καταναλωτικά Χριστούγεννα κινούσαν κάπως την επιθυμία, το όνειρο. Μπορεί η κατάθλιψη να ερχόταν μετά τις γιορτές, ωστόσο πριν ζούσαν οι άνθρωποι έστω με την προσμονή της ανταλλαγής δώρων... Ήταν ένα απλό όνειρο, δε μιλάμε για σπουδαία πράγματα... Γιατί τώρα, που δε θα καταναλώσουμε, θα γιορτάσουμε όντως Χριστούγεννα; Έχουμε τέτοιες ψευδαισθήσεις; Ή απλά θα μας πλακώσει η καραντίνα και πριν και μετά τα Χριστούγεννα;

ΙΣΠΑΝΙΚΉ ΓΡΊΠΗ Μ

"Οι άνθρωποι δεν πολυμιλάνε σήμερα για την ισπανική γρίππη, αλλά ήταν κάτι τρομερό κ χτύπησε ακριβώς την εποχή του Μεγάλου Πολέμου, τότε ακριβώς που αποφασίστηκε να εμπλακούμε κι εμείς στη σύρραξη. Σκότωσε τους στρατιώτες κατά χιλιάδες, και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στον υπόλοιπο πληθυσμό. Ήταν πραγματικά σαν πόλεμος. Η μια κηδεία μετά την άλλη, εδώ στην Αϊόβα. Χάσαμε πάρα πολλούς νέους. Κ πάλι φτηνά τη γλιτώσαμε. Οι άνθρωποι έρχονταν στην εκκλησία φορώντας μάσκες, αν έρχονταν ποτέ. Κάθονταν όσο πιο μακριά μπορούσαν ο ένας από τον άλλον. Λέγανε πως την επιδημία την είχαν προκαλέσει οι Γερμανοί με κάποιο μυστικό όπλο κ νομίζω πως οι άνθρωποι ήθελαν να το πιστέψουν, επειδή αυτό τους απάλλασσε από το ερώτημα τι άλλο μπορεί να σήμαινε μια τέτοια μάστιγα".

Μ. Ρόμπινσον, Γκίλιαντ

Να ξέρεις πως η μορφή σβήνει με τον θάνατο αλλά δεν πεθαίνει ποτέ.....ζει και υπάρχει μέσα μας όσο ζούμε και εμείς γιατί υπάρχει μέσα στην κληρονομικότητα μας στους προγόνους μας και εμείς είμαστε μιαν συνέχεια εκείνων..... ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ.

 

Κάθισα να τον κοιτάζω φέρνοντας στην μνήμη μου τον γέροντα Πορφύριο σε εκείνο το φτωχικό καλυβάκι  ξαπλωμένο στο ντιβανακη του και με εκείνη την χαρακτηριστική του λάμψη αποκοιμιόταν μετά από κουβέντες και συζητήσεις τόσο γλυκιες και εγώ περίμενα αποσβολωμένη να τον κοιτώ και να μην τον χορταίνω παρακαλώντας τον Καλό Θεό να μην τελείωση ποτέ αυτή η στιγμή.......

Μωρέ μη με παρεξηγείς είμαι γέρος και άρρωστος και κλείνουν τα μάτια μου τώρα που σου μιλώ....γιατί τα βράδια δεν μπορώ να κοιμηθώ....

Ναι γέροντα δεν σας παρεξηγώ ισα ισα χαίρομαι που σας βλέπω να ξεκουράζεστε και κοιτώ με τόση λεπτομέρεια το πρόσωπο σας έχοντας την επιθυμία να κρατήσω ανεξίτηλη μέσα μου την μορφή σας......

Μωρέ τι είναι αυτά που μου λες!!!

Να ξέρεις πως η μορφή σβήνει με τον θάνατο αλλά δεν πεθαίνει ποτέ.....ζει και υπάρχει μέσα μας όσο ζούμε και εμείς γιατί υπάρχει μέσα στην κληρονομικότητα μας στους προγόνους μας και εμείς είμαστε μιαν συνέχεια εκείνων.....

Όσο τους αγαπάμε όσο τους προσευχόμαστε τόσο κοντά τους νιώθουμε και έρχονται και αυτοί κοντά μας και έτσι καταργείτε η απόσταση και αισθανόμαστε ενωμένοι μέσα στον Χριστό που μας θέλει όλους ένα και όσους έφυγαν από εδω και όσοι βρισκόμαστε ακόμη εδω και για όσους θέληση ο Θεός ακόμη να γεννηθούν εδω.....

Οι πρόγονοι σου ζουν μέσα σε σένα και εσύ ζεις μέσα τους είναι μυστήριο αυτό που σου λέω τώρα δεν μπορώ να στο εξηγήσω.....καταλαβαίνεις;

Και σκέφτομαι τώρα που μεγάλωσα και εγώ πόσο ζει μέσα μου ο γέροντας μου πόσο τον αγαπώ πόσο πιστά τον ακολουθω πόσο ορθόδοξα ευνοημένη είμαι μέσα στην οικογένεια του γέροντα.....

Αν μιλώ για την εν Χριστώ ελευθερία αυτή μόνο μπορεί να βιωθεί μέσα στο πνεύμα του Γέροντα....

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΑΝΝΑ.

Ιερόν Ησυχαστήριον Ἁγίου Πορφυρίου Γέρακα Ξάνθη

Στο Πανεπιστήμιο της Εκκλησιάς....

 

Στο Πανεπιστήμιο της Εκκλησιάς....

Εγώ τότε που σκεπτόμουν να φτιάξω το μοναστήρι το γυναίκειο πολλές σκέψεις επερχόντουσαν στο νου μου. Παρά πολλές πιο σπουδαία σκέψη μου ήταν να μαζέψω μερικές αδελφές μοναχές και να είναι όλες κοντά μου να με αγάπανθε εν Χριστώ και να τις αγαπαω εν Χριστώ.

Θα ήθελα όλες να είναι μοναχές αληθινές να εχουνε πνεύμα μοναχικής ζωής χωρίς ζήλειες χωρίς τέτοια πράγματα που συνήθως έχουν οι γυναίκες. Να έχουν αγάπη μεταξύ τους και τάξη. Επίσης θα ήθελα να κάναμε κι ένα εργόχειρο μια τέχνη που να κρατεί δυο τρεις ώρες την ημέρα τις πρωινές.

Το κέντρο του βάρους όμως θα ήθελα να το ρίξουμε στο πανεπιστήμιο της Εκκλησιάς. Κι εννοώ στους ύμνους κανόνες μεσονυκτικα μεσωρια ψαλτήρι παρακλητική μηναίο θεοτοκαριο τριώδιο πεντηκοσταριο. Ήθελα να τα διαβάζομαι όλα ει δυνατόν όσα γράφει το τυπικό. Και τα ψαλτήρια να τα διαβάζομαι ακόμη πριν το μεσημέρι για οικονομία. Να μην τα διαβάζουμε την νύκτα και κουράζονται οι αδελφές. Η αφοσίωση η απασχόληση με τους ύμνους και τα αναγνώσματα είναι μεγάλο πράγμα για εμένα πολύ μεγάλο διότι αγιάζεται ο άνθρωπος χωρίς να το καταλάβει.

Αποκτάει και αγάπη και ταπείνωση και όλα ακούγοντας των αγίων τα λόγια του μηναιου της παρακλητικής κ.λπ.

Να ενδιατρίψουμε εκεί. Αυτό πρέπει να είναι καθημερινό εντρύφημα μας μέσα στην εκκλησία. Και μετά πάλι καθημερινός σε μια ώρα προ του φαγητού η το απόγευμα να καθίσουμε μια ώρα η μιάμιση και να διαβάζομαι από τους μεγάλους πατέρες.....καταλάβατε;?

Το απόγευμα ανάγνωση πάλι όλοι μαζί. Και στο κελί πάλι ορισμένη ώρα. Πρέπει να γίνει ωράριο.

Πολλοί έχουν μια συνήθειας ορισμένη ώρα καλεί η καμπάνα τρεις φορές και επί δέκα λεπτά όπου και να βρίσκετε κανείς γονατίζει και λέγει το Κύριε Ιησού Χριστέ. Είναι δύσκολο αυτό στην πράξη. Όμως ξέρετε τι ωραίο είναι να ποτίζεις τον κήπο και μόλις ακούσεις την καμπάνα να γονατίζεις;?

Η οι πάντες να βγαίνουν έξω και να γονατίζουν εν σιωπή ;

Δηλαδή να λέμε δέκα λεπτά έντονα το Κύριε Ιησού Χριστέ όλοι μαζί όπου κι αν βρισκόμαστε σαν ένας άνθρωπος να ενουμεθα στη νοερά προσευχή με τον Χριστό και μετά να συνεχίζεται η εργασία.

Πρέπει να γίνει σχολή δεν γίνεται αλλιώς....

Σχολή; ξέρετε τι θα πει σχολή ;

Να έχουμε ενδιαφέρον. Δεν μπορούμε να κοιμόμαστε. Κι αγράμματοι κι ότι να είσαι θα έρθεις εκεί στην ανάγνωση. Μια δυο τρεις πέντε δέκα θα ξυπνήσεις. Ε!! σιγά σιγά θα μάθεις το Πάτερ ημών...το Πιστεύω.

Θα έχεις μια άλλη αδελφή να σου δείχνει. Σε ένα δυο τρία χρόνια πρέπει να μάθεις. Θα ήθελα όμως να διαβαζανε όλες ωραία δηλαδή καθαρά και με την καρδιά τους.....

Εδω ο γέροντας Πορφύριος μας δίνει ένα μοναχικό πρόγραμμα και μας οδηγεί με την χάρη του σε μιαν πνευματικην οδον.....τώρα μάλιστα που αναγκαστικά οι αδελφοί μας λαϊκοί εγκλείστηκαν στους οίκους τους και έχουν την διάθεση της ώρας άπλετη μπροστά τους είναι ευκαιρία να ομοιάσουν τους μοναχούς και τα σπιτάκια τους να γίνουν μικρά μοναστηράκια όπου με την προσευχή την ταπείνωση την υπακοή θα έλθει η πολυπόθητη μετάνοια και θα μας λυτρώσει ο Χριστός μας από την μάστιγα  της αρρώστιας του κορονοιου....

Ακόμη να γνωρίζουμε πως τώρα κάνουμε τον κανόνα μας γιατί ξεφύγαμε κατά πολύ και έτσι ο Καλός Θεός μας παιδαγωγεί....επιτρέπει να κλείσει το στόμα μας με την μάσκα  γιατί εύκολα η γλώσσα μας λέει και τσακίζει κόκκαλα και το κακό αρχίζει από αυτό....

Αν πρέπει όπως λέει ο γέροντας να αγαπούμε να βλέπουμε τον αδελφό με ιλαρότητα θα πρέπει πρώτα να ενσκήψουμε μέσα μας να δούμε σε τι χάλια βρισκόμαστε εμείς οι ίδιοι και ο χρόνος της ζωής μας να δαπανηθεί μήπως και γίνουμε καλύτεροι....όπως μας θέλει ο Θεός....και κερδίσουμε τον Παράδεισο.....αμήν...καλόν αγώνα....

Ιερόν Ησυχαστήριον Ἁγίου Πορφυρίου Γέρακα Ξάνθης