Ἡ ἀσθένεια τῆς Γερόντισσας Μακρίνας.

Ἡ ἀσθένεια τῆς Γερόντισσας Μακρίνας.

 

Τό ἔτος 1987, κατά τήν ἀνεξιχνίαστη βουλή τοῦ Θεοῦ, προσεβλήθη ἡ Γερόντισσα ἀπό καρκίνο τοῦ ἐντέρου. Μέ τήν παρακίνηση καί την συνδρομή τοῦ Γέροντος Εφραίμ, μετέβη στην Αγγλία σ' ἕνα μεγάλο νοσοκομεῖο τοῦ Λονδίνου μαζί μέ τόν Γέροντα καί τίς ἀδελφές Εφραιμία καί μακαριστή Μακρίνα, ἡ ὁποία ὡς κοσμική εἶχε ἐργασθεῖ σαν προϊσταμένη νοσηλεύτρια στο νοσοκομεῖο «Εὐαγγελισμός» στην Ἀθήνα. Ἐπειδή τίς βραδινές ώρες ἀπαγορευόταν να μείνει κάποιος μαζί της, ἐξ ἀνάγκης τήν ἄφηναν μόνη της. Ὅμως, ὁ Κύριος δέν τήν ἄφηνε.

Ἔστελνε κάθε βράδυ τούς ἁγίους Αναργύρους, Κύρο καί Ἰωάννη, ὅπου τήν ὑπηρετοῦσαν. Ἡ Γερόντισσα, ἐπειδή νόμιζε ὅτι εἶναι γιατροί τοῦ νοσοκομείου, ζήτησε ἀπό τίς ἀδελφές νά τούς βροῦν νά τούς εὐχαριστήσουν γιά τήν τόσο μεγάλη περιποίηση καί νά τούς δώσουν κάποια εὐλογία. Ἀφοῦ τους διαβεβαίωσαν ὅτι ἐκεῖ τή νύχτα δέν ἐπιτρέπεται νά μπεῖ κανείς, τότε κατάλαβε ἀπό τήν εἰκόνα ὅτι ἦσαν οἱ ἅγιοι Ἀνάργυροι, Κύρος καί Ἰωάννης. Αὐτό τό ἐπιβεβαίωσε ὁ Γέροντας Ἐφραίμ πού εἶχε λειτουργήσει στη μνήμη τους μία ἀπό ἐκεῖνες τίς ἡμέρες στο ἐκκλησάκι τοῦ σπιτιοῦ πού φιλοξενοῦνταν.

Ἀλλά καί ἡ ἁγία Ειρήνη, ή νεαρή νεομάρτυρας τῆς Λέσβου, ἦρθε κοντά της νά τήν παρηγορήσει μέ τή μυστική χάρη που μόνο οἱ ἅγιοι μποροῦν νά μεταδώσουν στίς εὐλαβεῖς ψυχές πού ὑπομένουν τίς δοκιμασίες ἀγόγγυστα γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Καθ' ὅλη τήν διάρκεια τῆς παραμονής της στο νοσοκομεῖο, ἐνῶ δοκίμασε ἔντονα τόν ἀνθρώπινο πόνο καί τήν ταλαιπωρία τῆς ἀσθένειας δέν στερήθηκε τῆς θείας ἀντιλήψεως. Αἰσθανόταν ἐπίσης καί παρηγορία ἀπό τίς προσευχές καί ἀγρυπνίες πού ἔκαναν τά πνευματικά της παιδιά, μοναχοί και κοσμικοί. Περνοῦσαν ὅλοι σαν ταινία (όπως ἔλεγε) ἀπό μπροστά της. Μάλιστα, τούς εὐλαβεῖς ἀνθρώπους που Φιλοξενοῦσαν τήν συνοδεία της στο Λονδίνο τους «έβλεπε» να κάνουν μετάνοιες κάθε βράδυ, προσευχόμενοι γιά τήν ὑγεία της.

Στο νοσοκομεῖο, ἐπίσης, εἶχε ἄλλη μία ἐπίσκεψη. Ἦταν ἀπό τήν μία ὁ ἄγγελος τοῦ μοναχικοῦ σχήματος καί ἀπό τήν ἄλλη ὁ ἄγγελος φύλακας τῆς ψυχῆς. Ὁ δεύτερος μάλιστα τήν πληροφόρησε ὅτι δέν ἦλθε ἡ ὥρα της, ἀλλά τῆς ἔδωσε ὁ Θεός ἄλλα ἑφτά χρόνια ζωῆς. Ὅπως καί πράγματι ἔγινε.

Ὅσον ἀφορᾶ στήν ἀδελφή Εφραιμία, αυτή πάλι ἦταν ὁ φύλακας ἄγγελος τῆς ἡμέρας. Κάθε πρωί μέσα στο κρύο, ξεκινοῦσε ἀπό ἐκεῖ πού ἔμενε σέ ἀπόσταση ἀρκετά μεγάλη ἀπό τό νοσοκομεῖο καί κατέφθανε ἐκεῖ. Λίγο ἀργότερα ἔφθανε καί ὁ Γέροντας ὁ ὁποῖος πολλές φορές λειτουργοῦσε στό ἐκκλησάκι τοῦ σπιτιοῦ ὅπου φιλοξενοῦνταν, καθώς καί ἡ μακαριστή ἀδελφή Μακρίνα καί οἱ ὑπόλοιποι τῆς συνοδείας.

Ήταν τόσο μεγάλο τό νοσοκομεῖο ὅπου δέν ἔβρισκες ἄκρη.

Ἀλλά οὔτε καί τή γλῶσσα ἤξερε ἡ ἀδελφή Εφραιμία. Ὅμως, τί ἔκανε. Τή φώτισε ὁ Θεός κι ἔμαθε τό ὄνομα τοῦ μεγάλου γιατροῦ πού ἦταν ὑπεύθυνος τοῦ χειρουργείου. Μπαίνοντας μέσα στό νοσοκομεῖο, τό μόνο πού ἤξερε νά πει ἦταν τό ὄνομα Thompson. Αὐτό ἦταν. Ἀμέσως τῆς ἄνοιγαν ἕνα ἀσανσέρ πού ἔβγαινε ἔξω ἀπό τόν θάλαμο τῆς Γερόντισσας.

Ἀπό τά πολλά δάκρυα γιά τή Γερόντισσα, τά μάτια της κοκκίνιζαν. Ἡ Γερόντισσα τῆς ἔλεγε: «Ἐφραιμία μου, κλαῖς;» καί αὐτή, γιά νά μήν τή στενοχωρήσει, ἀπαντοῦσε: «Ὄχι, Γερόντισσα, ἔξω ἔχει πολύ κρύο, γι' αὐτό καί κοκκινίζουν τά μάτια μου». Ἔμενε ἡ ἀδελφή Εφραιμία ὅλη μέρα μέχρι πού έπιτρεπόταν γιά τούς ἐπισκέπτες καί γυρνοῦσε τό βράδυ πάλι πίσω.

Πρίν ἐπιστρέψουν στήν Ἑλλάδα, ἡ Γερόντισσα Μακρίνα ἐπισκέφθηκε μαζί μέ τούς συνοδούς της τόν ἅγιο Σωφρόνιο Σαχάρωφ (1896- 1993) στήν Ἱερά Πατριαρχική καί Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ τῆς Ἀγγλίας. Ὁ ἅγιος Σωφρόνιος τούς ὑποδέχθηκε μέ θερμή πνευματική ἀγάπη. Διάβασε σάν ἱερεύς στη Γερόντισσα εὐχές πρός ἴαση. Αὐτή ἡ ἐν Χριστῷ ἐπικοινωνία χαροποίησε καί ξεκούρασε ὅλους πού συνόδευαν τή Γερόντισσα, ἀλλά καί τήν ἴδια, ἀπό τήν ταλαιπωρία καί τήν ἀγωνία τοῦ χειρουργείου.

Βιβλιογραφία : Παρά τους πόδας τών Αγίων. Ιωσήφ..Δ.

ΙΕΡΌ ΗΣΥΧΑΣΤΉΡΙΟ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΎΣΗΣ ΡΑΨΆΝΗ