HIERODËSHMOR KOZMA ETOLOSI NË KOLKONDAS (Fier) - PREDIKIM NGA EPISKOPI I AMANTIAS IGNATI

 

E Diela XII e Mateut (I riu i pasur) - Predikim nga Kryepiskopi Joan.

 

Kryepiskopi i Dashurisë - Anastas .

Kur i ndjeri Kryepiskop Anastas ndodhej brenda në kishë, e ndjeje menjëherë se po lutej.

Kur i ndjeri Kryepiskop Anastas ndodhej brenda në kishë, e ndjeje menjëherë se po lutej. Nuk ishte diçka që kishte nevojë ta thoshte; kjo dukej nga qëndrimi i trupit të tij, nga shprehja e fytyrës së tij, nga e gjithë prania e tij.

Ai qëndronte zakonisht i kthyer drejt ikonës së Trinisë së Shenjtë ose drejt ndonjë ikone të Krishtit, dhe vështrimi i tij qëndronte aty, i palëkundur dhe i përqendruar, sikur bisedonte në fshehtësi me Zotin. Ai nuk lutej vetëm me buzët; lutej me gjithë trupin e tij. Lutja nuk ishte thjesht një veprim në jetën e tij; ishte fuqia e tij.

Dhe ne, kur e shihnim në Hierore në atë qëndrim, e dinim çfarë po bënte. E kuptonim, e ndjenim: ai lutej për Kishën tonë, për popullin, për të gjithë ne. Dhe kjo ishte diçka shumë e madhe.

Sa gjë e çmuar është të dish se ati yt lutet për ty! Sa siguri, sa ngushëllim, sa fuqi lind brenda teje nga kjo bindje. Nuk ka vepër dashurie më të bukur dhe më të vërtetë sesa lutja e një ati për bijtë e tij.

KISHA E "MARMIROIT" ORIKUM, SHEK. XII-XIIIA

 

E DIELA E PENTIKOSTISË - PREDIKIM NGA KRYEPISKOP JOAN.

 

Mesazhi i Pashkës 2026 + Joani - Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë

 

DALJA E EPITAFIT.

 

Trashëgimia e Kryepiskopit Anastas - Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, Joani

 

Ikona, “Dritare drejt Qiellit” dhe Fuqia e Himnit Akathist.

 

E Diela II e Kreshmës (Shën Grigor Pallamai) - Predikim nga Arkimandrit Ignati

 

DËSHMI TË KRISHTERA - Kur lutja bën mrekulli -Dëshmi e Atë Athanas Gjika dhe prifëreshës Maria Gjika

 

Algoritmi përballë shpirtit/ A mund teknologjia të zëvendësojë marrëdhënien me Zotin?

 

Anna Mela-Papadopoulou (3 shtator 1871 – 12 shkurt 1938).

Anna Mela-Papadopoulou (3 shtator 1871 – 12 shkurt 1938), njihet si një nga figurat më të shquara humanitare të Greqisë në fillim të shekullit XX. Ajo ishte infermiere vullnetare gjatë Luftërave Ballkanike, Luftës së Parë Botërore dhe fushatës në Azinë e Vogël, ku shërbeu me përkushtim ndaj ushtarëve të plagosur. Motra e heroit Pavlos Melas, ajo u ndikua thellë nga vdekja e tij dhe ia kushtoi jetën shërbimit ndaj atdheut dhe njerëzve në nevojë. U bë drejtuese e Kryqit të Kuq Grek, hapi klinika dhe luftoi veçanërisht kundër tuberkulozit, duke ndihmuar refugjatët dhe veteranët e luftës. Për kontributin e saj të madh, ajo u quajt me nderim “Nëna e Ushtarit”.

Kryepiskopi Joan pret për kolendra grupet e Katekizmit të të gjitha grupmoshave.

 

U kremtua me madhështi dhe solemnitet kujtimi i Atit tonë ndër Shenjtorë, Shën Sofianoit, Episkop i Gjirokastrës dhe Drinopojës.

 

U kremtua me madhështi dhe solemnitet kujtimi i Atit tonë ndër Shenjtorë, Shën Sofianoit, Episkop i Gjirokastrës dhe Drinopojës.

Ditën e mërkurë, 26 nëntor, në katedralen “Ngjallja e Krishtit” në qytetin e Gjirokastrës u kremtua kujtimi i Shën Sofianoit, Episkopit të Gjirokastrës dhe Drinopojës. Shërbesat e Shenjta të Mëngjesores dhe Liturgjisë Hyjnore u drejtuan nga Mitropoliti i Gjirokastrës, z. Nathanail. Gjatë Shërbesave të Shenjta priftërinjtë dhe besimtarët patën mundësinë që t’u faleshin lipsaneve të shenjta të Shenjtorit.

Shën Sofianoi jetoi dhe veproi në një periudhë shumë të vështirë për ekzistencën e të krishterëve orthodhoks. Në një kohë kur Perandoria Osmane kishte shtrirë sundimin e saj edhe në hapësirën e Gjirokastrës së Drinopojës. Gjatë shek. XVII kur vala e islamizimit po bëhej gjithnjë edhe më shumë intensive, Shën Sofianoi si një hierark i denjë i fronit dhe grigjës së tij, me predikimin e tij të frymëzuar nga Perëndia bëri të mundur që shumë të krishterë të Episkopatës së tij të mos mohonin besimin e tyre. Gjithashtu duke konstatur nevojën e madhe të të krishterëve për arsim, Shën Sofianoi çeli në vitin 1672 një shkollë në Manastirin e Shën Athanasit në Poliçan të Pogonit. Grigja e tij, ruajta dhe kultivimi shpirtëror i saj ishte shqetësimi kryesor i Shën Sofianoit deri në vitin 1711, kur ndërron jetë dhe bashkohet me Perëndinë në Mbretërinë Qiellore.

E kremtja e kujtimit të Shën Sofianoit është një ditë e rëndësishme për mbarë komunitetin orthodhoks të zonës dhe më gjerë, duke na rikujtuar se Shenjtorët e Kishës nuk janë vetëm pjesë e së kaluarës, por, gjithashtu ata përbëjnë një realitet të gjallë që frymëzojnë dhe udhëheqin besimtarët në çdo kohë dhe hapësirë.

E diela e 9-të e Llukait, pasaniku i pamend - Mitropoliti i Elbasanit Hirësi Andoni.

 

E Diela IX e Llukait (I pasuri i pamend). - Predikim nga Kryepiskopi Joan.

 

Fjala e Atë Ignatit në të kremten e Hyrjes së Hyjlindëses Mari në tempull. 21 Nëntor 2025

 

IMZOT VISARION XHUVANI- NJË JETË PËR KISHËN DHE ATDHEUN.