When will it open?🎸

 

Μετάσταση....

📜🌾ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ~  μετακίνηση, αλλά όχι τέλος ~ 

Αυτές τις ημέρες εορτάζουμε την Κοίμηση της Θεοτόκου, που όμως ονομάζεται με διαφορετικό τρόπο και "Μετάσταση". 

🏛️ Η ρίζα 

Λίγες ρίζες έχουν χτίσει τόσο μεγάλο μέρος της ελληνικής σκέψης όσο το ρ. "ἵστημι": 

• στάση, ανάσταση, κατάσταση, 

  • έκσταση, απόσταση, υπόσταση, 

     • σύσταση, διάσταση, περίσταση, 

         • ένσταση, αντίσταση, παράσταση, επανάσταση 

— και μετάσταση.

Από το ρ. μεθίστημι (< μετά + ἵστημι): «τοποθετώ αλλού, μετακινώ». Στη μέση φωνή, μεθίσταμαι: «αλλάζω θέση». 

▪️ Η αρχική σημασία ήταν «μετακίνηση – μετανάστευση». 

Ο Πλάτων γράφει για «τῆς χώρας μετάστασις ἐξ οἰκείας ἐπ' ἀλλοτρίαν» (Τίμ. 82a) — τη μετακίνηση από την οικεία στην ξένη γη.

▪️ Η ιατρική σημασία ~

Ο Γαληνός χρησιμοποιεί τη "μετάστασιν" για τη μετάθεση της νόσου από μέλος σε μέλος. Τον 19ο αιώνα η δυτική ιατρική ανασύρει τον όρο (γαλλ. métastase) για τη διασπορά του καρκίνου — και η σημασία επιστρέφει στα νέα ελληνικά ως σημασιακό αντιδάνειο: η λέξη έμεινε πάντα ελληνική, αλλά με τη νέα σημασία ήλθε από ξένες γλώσσες. Ακόμη κι εκεί, η λέξη λέει το ίδιο: κάτι άλλαξε θέση.

▪️ Ο ευφημισμός του θανάτου ~ 

Ήδη στην ελληνιστική εποχή η λέξη σημαίνει «θάνατος, αναχώρηση από τη ζωή». Ο ρήτορας Μένανδρος γράφει: «βελτίων ἐστὶ τάχα ἡ μετάστασις τοῦ τῇδε βίου» — καλύτερη ίσως η μετάσταση από τούτη τη ζωή. Η ελληνική δεν είπε «εξαφάνιση, τέλος», αλλά μετακίνηση. 

✝️Η εκκλησιαστική χρήση 

▪️ Στην εκκλησιαστική γλώσσα συμβαίνει το εξής παράδοξο. Ενώ η μετοχή "μεταστάς" χρησιμοποιείται για τους κεκοιμημένους (λέξη που ζει ακόμη στη νεκρώσιμη ακολουθία και στα μνημόσυνα), η ίδια η λέξη "μετάστασις" δεν είναι συνώνυμο γενικά του θανάτου, αλλά του θανάτου ως «μετάβαση του σώματος από την επίγεια ζωή σε μια άλλη κατάσταση». Ειδικότερα σε επίπεδο εορτολογικό, η ορθόδοξη Εκκλησία ονομάζει "μετάστασιν" δύο και μόνο γεγονότα: του Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου (26 Σεπτ.) και της Θεοτόκου.

▪️Μετάσταση της Θεοτόκου ~ 

Μιλώντας για την κοίμηση και μετάσταση της Θεοτόκου αρκετοί μεταγενέστεροι πατέρες ερμήνευσαν τη λέξη "μετάσταση" ως λέξη που μέσα της περιέχει όχι μόνο τον θάνατο, αλλά και την ανάσταση (και ανάληψη του σώματος). 

Η σημασία γίνεται εμφανής στην υμνογραφία της Κοίμησης της Θεοτόκου, όπου η λέξη "μεθίστημι" χρησιμοποιείται με δύο τρόπους.

α) μέση διάθεση, π.χ. στο Απολυτίκιο:

📜 Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, 

       ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε. 

      Μ ε τ έ σ τ η ς πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, 

      καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη, 

      ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

β) αλλά και με ενεργητική διάθεση (ως ενέργεια του Χριστού για τη μητέρα του), π.χ. στο Κοντάκιο: 

📜 Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, 

        καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, 

       τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν· 

       ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, 

       πρὸς τὴν ζωὴν μ ε τ έ σ τ η σ ε ν, 

       ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον.

Τη διδασκαλία περί της μεταστάσεως της Θεοτόκου ως λέξεως που κρύβει (κυριολεκτικά και μεταφορικά) την ίδια την ανάσταση, συγκεφαλαιώνει ο άγιος Νικόδημος Αγιορείτης (Εορτοδρόμιο). Παραθέτουμε σχετικό απόσπασμα, χάριν των ενδιαφερομένων για το ειδικότερο αυτό θέμα:

📜 Διατί οὐ δημοσιεύεται ἐπ' Ἐκκλησίας ἡ τῆς Θεοτόκου    

       ἀνάστασις καί ἀνάληψις, ἀλλὰ μ ε τ ά σ τ α σ ι ς 

      μόνον αὐτῆς λέγεται; 

      Εἰς τοῦτο ἀποκρίνονται μερικοὶ 

      • πρῶτον, ὅτι ἡ τῆς Θεοτόκου ἀνάστασις καὶ ἀνάληψις δέν εἶναι μαρτυρημένη ἐν ταῖς θείαις Γραφαῖς· καθὼς εἶναι ἡ τοῦ Υἱοῦ αὐτῆς καὶ Θεοῦ ἀνάστασις καὶ ἀνάληψις· 

      • δεύτερον, διότι ἡ τῆς Θεοτόκου ἀνάστασις καὶ ἀνάληψις δόγμα ἐστὶ μυστικὸν ἐν μόνοις τοῖς λόγοις τῶν Πατέρων σημειούμενον, κατά τόν μέγαν Βασίλειον, «Τὰ μὲν δόγματα σιωπᾶται, τὰ δὲ κηρύγματα δημοσιεύεται» (Κάν. 91)· 

     • ἀποκρίνονται καὶ τρίτον, ὅτι ἡ μετάστασις εἶναι καθολικωτέρα τῆς ἀναστάσεως καὶ ἀναλήψεως· καθότι πᾶν τὸ ἀναστηθέν, ἢ ἀναληφθέν, μεθίσταται κατά τόπον· 

      ὅθεν ἡ μετάστασις λεγομένη ἐπὶ τῆς Θεοτόκου, καί τήν 

      ἀνάστασιν αὐτῆς συμπεριλαμβάνει, καὶ τήν ἀνάληψιν.

🌿 Μια λέξη που σημαίνει «αλλάζω θέση» — και έγινε διαδοχικά όνομα για: την μετανάστευση, την εξορία, την αρρώστια που εξαπλώνεται, τον θάνατο, και -τέλος- την υπέρβαση του θανάτου.  Σαν να λέει: όχι "τέλος", αλλά "αλλού"...

Heavy sound-🎸-TRANSFORMATION.

 

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΘΑΒΩΡ.

 Θ α β ώ ρ  

Το όνομα του χαμηλού όρους (μόλις 500 μ. ύψους), όπου έγινε η Μεταμόρφωση του Χριστού, ανάγεται στο εβρ. "ṭabbūr" «ομφαλός». Πολλοί έχουν ερμηνεύσει τη σύνδεση αυτή λόγω του στρογγυλού σχήματός του ή υπονοώντας ότι το όρος κατείχε κεντρική θέση στην Ιουδαία. Στον Φλάβιο Ιώσηπο (Ιουδαίο ιστορικό τού 1ου αι.) απαντά με τον εναλλακτικό τύπο "Ἰταβύριον".

◆ Πολύ συχνό είναι στην εκκλησιαστική γραμματεία το παράγωγο "θαβώρειος", αναφερόμενο στο φως της Μεταμορφώσεως, το οποίο στους μεταγενέστερους αιώνες ταυτίστηκε με το άκτιστο φως τού οποίου αποκτούν εμπειρία άγιοι άνθρωποι, κυρ. ησυχαστές.

📖

     ❝Θαβὼρ ὑπὲρ πᾶν γῆς ἐδοξάσθη μέρος, 

       Ἰδὸν Θεοῦ λάμψασαν ἐν δόξῃ φύσιν.❞

     («Το Θαβώρ δοξάστηκε όσο κανένας της γης τόπος,

     γιατί είδε τη φύση του Θεού να λάμπει μες στη δόξα»)

                        Επίγραμμα Συναξαρίου 6ης Αυγούστου

_____

εικόνα:  το όρος #Θαβώρ. Έγχρωμη φωτογραφία του 19ου αιώνα από τον Γάλλο φωτογράφο Félix Bonfils  (1831–1885) 

wikimediacommons:  https://bit.ly/2XyU3il

From Byzantine to Sirtaki (With electric guitar 🎸without frets)

 

❝ καταπιστεύω ❞

 

🌾📜❝ καταπιστεύω ❞

(δύσκολες λέξεις & φράσεις της υμνογραφίας)

Από τον Μικρό Παρακλητικό Κανόνα.

📜

❝Μὴ καταπιστεύσῃς με ἀνθρωπίνῃ προστασίᾳ

Παναγία δέσποινα, ἀλλὰ δέξαι δέησιν, τοῦ ἱκέτου σου· 

θλίψις γὰρ ἔχει με, φέρειν οὐ δύναμαι, 

τῶν δαιμόνων τὰ τοξεύματα, 

σκέπην οὐ κέκτημαι, οὐδὲ ποῦ προσφύγω ὁ ἄθλιος,

 πάντοθεν πολεμούμενος, καὶ παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλήν σου· 

Δέσποινα τοῦ κόσμου, ἐλπὶς καὶ προστασία τῶν πιστῶν, 

μή μου παρίδῃς τὴν δέησιν, τὸ συμφέρον ποίησον. ❞

______________________

Το ρήμα "καταπιστεύω" (πβ. καταπίστευμα) σήμαινε «εμπιστεύομαι» κατ' επέκτ. αναθέτω (κάποιον) στην προστασία (άλλου)», γι' αυτό και συντάσσεται με δοτική. 

▶️το νόημα: «μη με εμπιστευτείς σε ανθρώπινη προστασία»

Είναι ασυνήθιστη η λέξη, σχεδόν άγνωστη στην Αγία Γραφή και την υμνογραφία. Πιθανόν ο υμνογράφος θέλησε να αποδώσει με μία έκφραση, δύο πράγματα ταυτόχρονα, δημιουργώντας έτσι έναν νοηματικό «συμφυρμό».

α) μη με αφήσεις αβοήθητο 

β) δεν έχω πια καμιά ελπίδα σε άνθρωπο 

Η δεύτερη προκείμενη (της απογνώσεως από ανθρώπινη συνδρομή) συνάγεται από τα λόγια που ακολουθούν 

«σκέπην οὐ κέκτημαι, οὐδὲ ποῦ προσφύγω ὁ ἄθλιος [...]

παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλήν σου» 

Υπεραγία Θεοτόκε βοήθησε μας!!

Πονηρίας δαιμόνων, καὶ κακίας ἀνθρώπων ῥῦσαί με Δέσποινα, καὶ ψυχῆς τὴν νόσον, καὶ τοῦ σώματος θᾶττον θεράπευσον, ἡ τεκοῦσα μόνη, πάσης σαρκὸς καὶ τῶν πνευμάτων, ἰατρὸν καὶ Σωτῆρα καὶ Κύριον.

Συνεχόμενοις πλείστοις, πειρασμοῖς Πανάχραντε, καὶ περιστάσεσι, πανταχόθεν οἴμοι! Καὶ κλονούμενον ζάλαις καὶ θλίψεσι, περιφρούρησόν με, ὑπὸ τὴν σκέπην σου τὴν θείαν, λυτρουμένη καὶ σώζουσα πάντοτε.

Τῇ θερμῇ σου πρεσβείᾳ, τῇ πρὸς τὸν Υἱόν σου κεχρημένη Πάναγνε, ὑπὲρ τοῦ ἀχρείου, καὶ πολλὰ ἐπτακότος ἱκέτου σου, ὅπως εὕρω λύσιν, ἁμαρτιῶν μου τὸν Σωτῆρα, ἐκδυσώπησον πρὸ τῆς ἐτάσεως.

Θεοτόκε Παρθένε, καύχημα καὶ στήριγμα πιστῶν Πανάμωμε, ὦ Θεογεννῆτορ, τῆς κτίσεως πάσης Βασίλισσα, τοὺς ὐμνολογοῦντας, τὸν σὸν Υἱὸν λύτρωσαι πάσης, ἐπηρείας δεινοῦ πολεμήτορος.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ . Ο ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ.

Πονηρίας δαιμόνων, καὶ κακίας ἀνθρώπων ῥῦσαί με Δέσποινα, καὶ ψυχῆς τὴν νόσον, καὶ τοῦ σώματος θᾶττον θεράπευσον, ἡ τεκοῦσα μόνη, πάσης σαρκὸς καὶ τῶν πνευμάτων, ἰατρὸν καὶ Σωτῆρα καὶ Κύριον.

Συνεχόμενοις πλείστοις, πειρασμοῖς Πανάχραντε, καὶ περιστάσεσι, πανταχόθεν οἴμοι! Καὶ κλονούμενον ζάλαις καὶ θλίψεσι, περιφρούρησόν με, ὑπὸ τὴν σκέπην σου τὴν θείαν, λυτρουμένη καὶ σώζουσα πάντοτε.

Τῇ θερμῇ σου πρεσβείᾳ, τῇ πρὸς τὸν Υἱόν σου κεχρημένη Πάναγνε, ὑπὲρ τοῦ ἀχρείου, καὶ πολλὰ ἐπτακότος ἱκέτου σου, ὅπως εὕρω λύσιν, ἁμαρτιῶν μου τὸν Σωτῆρα, ἐκδυσώπησον πρὸ τῆς ἐτάσεως.

Θεοτόκε Παρθένε, καύχημα καὶ στήριγμα πιστῶν Πανάμωμε, ὦ Θεογεννῆτορ, τῆς κτίσεως πάσης Βασίλισσα, τοὺς ὐμνολογοῦντας, τὸν σὸν Υἱὸν λύτρωσαι πάσης, ἐπηρείας δεινοῦ πολεμήτορος.

ΤΟ ΌΝΟΜΑ ΧΡΥΣΟΒΑΛΛΑΝΤΗΣ.

Τό όνομα Άννα.

«καὶ ὑπολέλειμμαι μονώτατος...»

📜🌾 «καὶ ὑπολέλειμμαι μονώτατος...»

Μόνο ο Φώτης Κόντογλου θα μπορούσε να αποδώσει τόσο εκφραστικά την τραχιά, ορεσίβια ιεροπρέπεια του ζηλωτή προφήτη, που γιορτάζει σήμερα. 

(Αυτό το κείμενο το αναρτούμε κάθε χρόνο τέτοια μέρα, και θέλουμε να κάνουμε, όσο θα υπάρχει η σελίδα μας).

📖  "Ὁ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ εἶναι πολὺ τιμημένος ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες. Ὅπου νὰ πᾶς θὰ δεῖς ρημοκλήσια του ἀπάνω στὶς κορφὲς τῶν βουνῶν, ἀπὸ τὰ μικρὰ ὡς τὰ μεγάλα. Ὁ ἅγιος Νικόλας φυλάγει τὴ θάλασσα κι᾿ ὁ προφήτης Ἠλίας τὰ βουνά.

Μέσα στὰ ρημοκλήσια τοῦ εἶναι ζωγραφισμένος ἀπὸ κείνους τοὺς παληοὺς μαστόρους σὰν τσομπάνος μὲ τὴ φλοκάτα, μὲ μαλλιὰ καὶ γένια ἀνακατεμένα καὶ στριφτὰ σὰν ἀγριόπρινος, γερακομύτης σὰν ἀητός, μὲ μάτια φλογερά. Κάθεται ἀπάνω σὲ μιὰ πέτρα, μπροστὰ σὲ μιὰ σπηλιά, σὰν τὸ ὄρνιο στὴ φωλιά του. Ἔχει ἀκουμπισμένο τὸ κεφάλι του στὴν ἀπαλάμη του, καὶ κοιτάζει κατὰ πίσω, σὰν νὰ ἀκούγει τὴ φωνὴ τοῦ Θεοῦ ποὺ τοῦ μιλᾶ μέσα σὲ κεῖνα τὰ ἄσπλαχνα κράκουρα. Ἀπὸ πάνω του πετᾶ ὁ κόρακας μ᾿ ἕνα κομμάτι κρέας, καὶ χυμίζει κατὰ κάτω νὰ τοῦ τὸ δώσει.

Ὅπως εἶναι ζωγραφισμένος μέσα στὸ ρημοκλήσι του, θαρρεῖς πὼς βρίσκεσαι ἀληθινὰ μέσα στὴ σπηλιά του, καὶ ἀκοῦς τὸν ἀγέρα ποὺ βουΐζει στὰ χορτάρια καὶ τὰ ὄρνια ποὺ κράζουνε κόβοντας γύρους ἀπὸ πάνω ἀπὸ τὸ βουνό. Κανένα παμπάλαιο θυμιατήρι εἶναι κρεμασμένο δίπλα του ἀπάνω στὸν καπνισμένον τοῖχο, κανένα κερὶ σβηστὸ στέκεται μπηγμένο στὸν ἄμμο σ᾿ ἕνα μανουάλι βουνίσιο σὰν τὸν ἅγιο ποὺ εἶναι ὁ νοικοκύρης ἐκείνου τοῦ ρημοκλησιοῦ.

Κάθε χρόνο, στὶς 20 Ἰουλίου, ἔρχουνται ἀποβραδὺς οἱ χριστιανοὶ ἀπὸ τὸ χωριὸ μὲ τὸν παπά, καὶ τὸν προσκυνᾶνε τὸν προφήτη Ἠλία, ἀνάβουνε τὰ καντήλια, θυμιάζουνε, καὶ ψέλνει κανένας γέρος καὶ λέγει τὰ στιχηρὰ τῆς μνήμης του, καὶ κεῖνος ἀκούγει μὲ τὸ ἄγριο κεφάλι του ἀκουμπισμένο στὸ χέρι του, κι᾿ ὁ κόρακας βαστᾶ τὸ ἴσιο μὲ τὴ βραχνὴ φωνή του:

📜 «Χαίροις ἐπίγειε Ἄγγελε 

         καὶ οὐράνιε ἄνθρωπε, 

         Ἠλία μεγαλώνυμε.

         Χαίροις Ἠλία ζηλωτά, 

         τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ.

         Ὢ τοῦ θαύματος!

         Ὁ πήλινος ἄνθρωπος, 

         οὐρανοὺς τοῦ βρέχειν ὑετὸν οὐκ ἔδωκεν,

         καὶ οὐρανοὺς ἀνατρέχει 

         ἐν πυρίνῳ ἄρματι».

Καὶ τὴν ἄλλη μέρα, ἅμα τελειώσει ἡ λειτουργία, φεύγουνε οἱ ἄνθρωποι, κι᾿ ὁ Ἠλίας κάθεται πάλι ὁλομόναχος, «μονώτατος», βουβός, τυλιγμένος στὴν προβιά του, σὰν ἀγιούπας κουρνιασμένος.  Χιλιάδες χρόνια κάθεται ἔτσι, ἄλλες πολλὲς θὰ κάθεται, "ἕως τοῦ ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανή".

Φώτης Κόντογλου, Ὁ Πύρινος Ἅγιος. Ἠλίας ὁ Θεσβίτης

___

εικόνα: Προφήτης Ηλίας.  Τοιχογραφία περίπου τού έτους 1320 μ.Χ. 

στην  Ιερά Μονή Γκρατσάνιτσας, Κοσσυφοπέδιο, Σερβία.

πηγή:  https://agiamarinaalykou.blogspot.com/

ΜΑΡΙΝΑ ΤΌ ΌΝΟΜΑ.

Τόν εραστή της ησυχίας....

Τὸν ἐραστὴν τῆς ἱερᾶς ἡσυχίας, καὶ μιμητὴν τῆς τοῦ Θεοῦ εὐσπλαγχνίας, Παΐσιον τὸν ὅσιον ὑμνήσωμεν· οὗτος γὰρ ἐν Ἄθωνι καὶ Σινᾷ καὶ Στομίῳ, ζήσας ὥσπερ ἄσαρκος, ἐκλογῆς ὤφθη σκεῦος· καὶ νῦν προστάτης καὶ χειραγωγός, πάντων ὑπάρχει, καὶ πρέσβυς πρὸς Κύριον.

HYMN OF EURIPIDES (480 BC) WITH ELECTRICITY🎸

 

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΣΩΦΡΟΝΙΟ.

Ῥωσίας ὁ πυρσός, ἡ λαμπᾶς τῆς Εὐρώπης, τοῦ Ἄθωνος φωστήρ, Βρεταννίας η δόξα, Θεου εἰκόνα ένδοθεν σεαυτὸν εζωγράφισας· όθεν φύλαττε τοὺς αἰτουμένους εὐχήν σου, ω Σωφρόνιε, τῇ πρὸς Θεὸν παῤῥησία ἣν εὗρες ὡς Ἅγιος.

Τάδε λέγει Κύριος·

Τάδε λέγει Κύριος· τοῖς ταπεινοῖς ὁμοιάζω, τοὺς πτωχοὺς ἠγάπησα, εἰς βρεφῶν συνείδησιν ἀναπαύομαι· κόσμῳ δεδώρημαι, ἐν ἐσχάτοις χρόνοις, τὸν μακάριον Σωφρόνιον, φωτὸς διδάσκαλον, καὶ Σιλουανὸν τὸν παμμέγιστον· τούτων οὖν τοῖς λόγοις εὐήκοον ποιήσατε τὸ οὓς, καὶ ἐξ ἀμπέλου τῆς χάριτος θεῖον οἶνον γεύσασθε.

Σοφὲ σοφότερε σοφῶν, σῶφρον σωφρόνων σωφρονέστερε Πνεύματι, φιλοσοφότερε Σωκράτους, τοὺς ἀσόφους σοφίζων, σωφρονίζων τοὺς ἄφρονας, κάλεσον πάντας εἰς ἑνότητα.

Άγιε Πατέρα Σωφρόνιε, πρεσβεύσου στον Χριστό τον Θεό για εμάς!

Άγιε Πατέρα Σωφρόνιε, πρεσβεύσου στον Χριστό τον Θεό για εμάς!

«Το μοναστήρι που έχτισες, του Τιμίου Προδρόμου, ως άλλο περίπτερο της Πεντηκοστής το έδειξες, Θεοφώτιστε Πατέρα Σωφρόνιε. Διότι, συγκεντρώνοντας σε αυτό ψυχές που διψούν για τον Θεό από όλο τον κόσμο, το αποκάλυψες ως όαση υγείας της Ορθοδοξίας, η οποία φωτίζει με σωτήριο τρόπο το σκοτάδι της απιστίας της Δύσης στους καιρούς μας. Και με την τιμητική εγκατάσταση του ένδοξου σώματός σου στη γη του Έσσεξ, σπάρθηκες ως ισχυρός σπόρος της αλήθειας του Χριστού, ώστε να αναπτύσσεις πάντα, μέσω της μετάνοιας, τα ζωογόνα κλαδιά της σωτηρίας».

Στην εορτή του Αγίου Σωφρονίου του Αθωνίτου (Σάββατο, 11 Ιουλίου 2026)

Στην εορτή του Αγίου Σωφρονίου του Αθωνίτου (Σάββατο, 11 Ιουλίου 2026)

«Η χώρα σας χαίρεται κατά σάρκα, και ο Άθως χαίρεται ακόμη περισσότερο· αλλά πάνω απ' όλα, η Μονή σας χαίρεται, έχοντας εσάς, Σωφρόνιε, για πάντα, μαζί με τον Σιλουανό, πρεσβευτές στον ουρανό, που εκχέετε, από εκεί, ευλογίες σε όλους».

Στην εορτή του Αγίου Σωφρονίου του Αθωνίτου (Σάββατο, 11 Ιουλίου 2026).

Στην εορτή του Αγίου Σωφρονίου του Αθωνίτου (Σάββατο, 11 Ιουλίου 2026)

«Εσύ, Αγιε, κάποτε έδωσες στον Γρηγόριο τον Παλαμά το άκτιστο φως, και σε πιο πρόσφατους καιρούς, έδωσες το ίδιο φως στον Σωφρόνιο, γιατί σε τίμησε με όλη του τη ζωή».