Δεξιά ο συμπατριώτης μας μοναχός π.Αθανάσιος Κόττης, αδελφός κατά σάρκα του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστού.
Τα πόδια του πρησμένα και γεμάτα από πληγές.Πονούσε και υπέφερε πολύ.Δεν αγανακτούσε όμως ποτέ και υπέμενε με υποδειγματική καρτερία αυτή την μεγάλη δοκιμασία.
Πάντοτε γελαστός και χαρούμενος,τρανταχτή απόδειξη ότι υπήρχε η εσωτερική χαρά και πληρότητα και στεκόταν εκεί.Τα άλλα τα περιφρονούσε,σαν να μη υπήρχαν οι πληγές και το πρήξιμο στα πόδια που τον ταλαιπωρούσε καθημερινά.
Καλύτερα να πονώ και να υποφέρω εδώ παρά στην άλλη ζωή,έλεγε.
Παλικάρι του Χριστού κι αυτός,άξιος θαυμασμού για την μεγάλη του υπομονή και αυταπάρνηση,παράδειγμα για όλους εμάς που παραπονιόμαστε με το παραμικρό που θα μας συμβεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου