Η Μάχη του Σκρά, ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπου και η χορηγία του Θρασύβουλου Μαλλιάρα.

Η Μάχη του Σκρά, ο  Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπου και η χορηγία του Θρασύβουλου Μαλλιάρα

Αφήγηση του Χρήστου Μαλλιάρα ( ετών 98),  κάτοικου σήμερα Σύδνεϋ Αυστραλίας:

«Θυμάμαι όταν  ήμουν μικρός,  πηγαίνοντας στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου παλιάς Βροντούς, παρατήρησα πως σε μια από τις τοιχογραφίες με εικονιζόμενο τον Άγιο Διονύσιο εν Ολύμπου,  έγραφε πως ήταν δαπάνη του πάτερα μου, του  Θρασύβουλου Μαλλιάρα. Γυρίζοντας στο σπίτι διαμαρτυρήθηκα  στον πάτερα πως θα ήταν προτιμότερο  να γίνει χορηγός σε μια αγιογραφία ενός πολύ γνωστότερου Αγίου και όχι σένα  λιγότερο γνωστό όπως είναι Άγιος Διονύσιος εν Ολύμπου». 

Τότε ο πατέρας μου διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία που συνέβη κατά την συμμετοχή του μαζι με τον θειο του,  Δημήτρη  Καρτσαμπά, στην θανατηφόρα μάχη του Σκρά ( Κιλκίς),-  τέλος Μαΐου του 1918, - κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου ενάντια στους Βούλγαρους. 

«Ήταν βράδυ,  βρισκόμασταν  μέσα στα χαρακώματα μαζί με τον θειο μου, Δημήτρη  Καρτσαμπά, με πήρε ο ύπνος και τότε  παρουσιάστηκε  στο όνειρο μου,  ένας γέροντας κρατούσε στα χέρια  του μια κάπα, ήταν ο Άγιος Διονύσιος. Μου έδωσε την κάπα του για να προστατευτώ, γιατί με έβλεπε πως κρύωνα, ταυτόχρονα  προσπάθησε  να έρθει κάτω από την κάπα και ο θειος μου και συμπολεμιστής,  ο Δημήτρης  Καρτσαμπάς, αλλά εκείνος δεν του το επέτρεψε. 

Ξύπνησα από τον ήχο της σάλπιγγας που σάλπιζε ‘’έφοδο εφ όπλου μάχης’’, τότε  βγήκαμε από τα χαρακώματα, όμως μόλις κάναμε μερικά βήματα, ο θειος μου,  ο Δημήτρης Καρτσαμπάς,  έπεσε δίπλα μου νεκρός, μια σφαίρα από βουλγάρικο βόλι τον βρήκε στο μέτωπο.

  Συνεχίσαμε την μάχη βγάζοντας τους Βούλγαρους- με την λόγχη περασμένη στο όπλο -  μέσα από τα χαρακώματα. Όταν επέστεψα στην παλιά Βροντού  έκανα χορηγία στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου,  την αγιογραφία του Αγίου   Διονύσιου του  εν Ολύμπου…»      

Η αφήγηση του Χρήστου Μαλλιάρα συνδέει την τοπική ιστορία της Βροντούς  με την στρατηγικής σημασίας Μάχη του Σκρά (1918), μια από τις φονικότερες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

 Η "κάπα" του Αγίου στο όνειρο λειτούργησε ως σύμβολο προστασίας για τον Θρασύβουλο, γεγονός που οδήγησε στην επιβίωσή του, ενώ η χορηγία της τοιχογραφίας στον Ναό του Αγίου Νικολάου, αποτέλεσε το προσωπικό του "τάμα" για τη ζωή που του χαρίστηκε τη στιγμή που ο σύντροφός του έπεφτε νεκρός.

Πηγή: Χρήστος Μαλλιαράς (ετών 98)