Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι τα οικογενειακά ζητήματα πρέπει να συζητούνται με τον/την σύζυγό σας όταν έχετε μια πολύ καλή, φιλική σχέση, όταν είναι ευνοϊκά διακείμενος απέναντί σας — διαφορετικά, τα λόγια σας θα παρερμηνευτούν.
Και τι συμβαίνει συνήθως με εμάς;
Οι σύζυγοι παραμένουν σιωπηλοί και υπομονετικοί μέχρι την τελευταία στιγμή και αρχίζουν να συζητούν σοβαρά ζητήματα μόνο όταν είναι πραγματικά «στην έξαψη της στιγμής». Και, φυσικά, δεν προκύπτει τίποτα καλό από αυτό. Όλα γίνονται με υψωμένους τόνους, εκλαμβάνονται ως προσωπική προσβολή και καταλήγουν σε καβγά.
Για να διασφαλίσουμε ότι τα λόγια μας γίνονται καλύτερα δεκτά και δεν προσβάλλουν, πρέπει να θυμόμαστε την έννοια ενός «μηνύματος-εγώ». Δηλαδή, αντί να λέμε: «Πρέπει να κάνεις την εργασία του παιδιού σου επειδή δυσκολεύομαι με τρία παιδιά» ή «Το σπίτι σου πρέπει να είναι καθαρό και όλα πρέπει να είναι έτοιμα» κ.λπ., θα πρέπει να λέμε: «Θα χαιρόμουν αν...», «Θα ήθελα...», «Ανησυχώ για αυτό και εκείνο...»
Εκφράστε τις δικές σας επιθυμίες χωρίς παράπονα, χωρίς να είστε κατηγορηματικοί, αποφεύγοντας έτσι να προσβάλλετε ή να πληγώνετε κανέναν.
Πιστέψτε με, αυτό είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από το να κάνετε δέκα απαιτητικά σχόλια με μομφή και εκνευρισμό. Πρέπει να κάνετε το άλλο άτομο να νιώσει την αγάπη σας γι' αυτό - δεν μπορείτε να κατηγορήσετε τον άλλο σύζυγο ούτε καν για τις άμεσες οικογενειακές του ευθύνες!
Και, φυσικά, μην ξεχνάτε να εκφράζετε ευγνωμοσύνη για αυτό που έχει κάνει, ακόμα κι αν είναι κάτι πολύ απλό και συνηθισμένο, γιατί η οικογενειακή ευτυχία και χαρά αποτελούνται ακριβώς από καλές, ευχάριστες στιγμές και λόγια.
Πρωτοπρεσβύτερος Πάβελ Γκουμέροφ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου