Γιά τήν ὠφέλεια τῆς παραδόσεώς μας
στό θέλημα τοῦ Θεοῦ (στόν ἀδελφό του Πέτρο Αλεξάντροβιτς)
Οἱ ἅγιοι πατέρες συνήθιζαν, ὅταν ἤθελαν νά μιλήσουν γιά κάποιο θέμα, ν' ἀρχίζουν μέ τά ἑπόμενα λόγια:
“Ας γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ σέ ὅλους μας! Δόξα τῷ Θεῷ γιά ὅλα ὅσα μᾶς συμβαίνουν καί θά μᾶς συμβοῦν, ὅσο βαριά ἤ πικρά κι ἄν εἶναι αὐτά!”. Ὁ Θεός εἶναι καί στίς εὐεργεσίες του πολυέλεος καί στίς τιμωρίες του πολυέλεος. Κάθε χριστιανός πρέπει να κατανοεῖ καί νά παραδέχεται αὐτή τήν ἀλήθεια.
Συχνά ὁ Θεός μᾶς ἀφαιρεῖ κάτι το υλικό καί πρόσκαιρο καί, σέ ἀντικατάστασή του, μᾶς δίνει κάτι τό πνευματικό καί αἰώνιο. Οἱ ἄνθρωποι, ὅμως, δεμένοι καθώς εἴμαστε μέ τά ὑλικά πράγματα καί μέ τήν πρόσκαιρη ζωή, ἀγνοοῦμε ὅτι ἔτσι ὁ Πλάστης μας μᾶς ὁδηγεῖ στά αἰώνια καί ἀνεκτίμητα ἀγαθά. Ἡ παράδοσή μας στήν πρόνοι καί στό θέλημα τοῦ Θεοῦ φέρνει στήν καρδιά μας τήν ἀνάπαυση καί τήν παρηγορεῖ σέ κάθε λογῆς θλίψη. Αὐτό το λέω ἀπό τήν πείρα μου, ἀλλά δέν ἀμφιβάλλω ὅτι τό ἐπιβεβαιώνει καί ἡ πείρα κάθε ἄλλου ἀνθρώπου πού υἱοθετεῖ τό πνεῦμα τῶν ἁγίων πατέρων.
16 Φεβρουαρίου 1861
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου